Przykłady obliczeń (na podstawie pierwszego pomiary w przekroju A):
•
Różnica wskazań mikromanometru dotycząca ciśnienia całkowitego i ciśnienia statycznego:
∣
l
c
−
l∣=∣195−258∣=∣−63∣=63[mm C
2
H
5
OH ]
•
Ciśnienie powietrza w przybliżeniu równe ciśnieniu atmosferycznemu:
p= p
a
=
Hg
∗
g∗z
a
1000
[
N / m
2
]
p= p
a
=13600∗9,81∗742
1000
=
98994,67 [ N / m
2
]
•
Temperatura [K]
T [ K ]=t
o
[
C ]273,15
T =19273,15=292,15[ K ]
•
Gęstość powietrza w przekroju pomiarowym:
=
p
R∗T
[
kg/ m
3
]
=
98994,67
287∗292,15
=
1,18[kg/ m
3
]
•
Prędkość przepływu:
v=
2∗
m
∗
g∗∣l
c
−
l∣
1000∗∗k
[
m / s]
v =
2∗820∗9,81∗63
1000∗1,18∗2,5
=
18,53[m /s ]
•
Prędkość maksymalna – w każdym przekroju jest to prędkość pomiaru trzeciego:
v
max
=
18,36[m / s ]
Dla przekroju C dodatkowo obliczamy:
•
Iloraz v/v
max
:
v
v
max
=
13,41
18,38
=
0,73
•
Prędkość średnia w przekroju:
v
śr
= 1
4
v
1
v
5
v
2
v
4
[
m/ s ]
v
śr
= 1
4
13,4113,3117,3117,93=15,62 [m /s ]
•
Liczba Reynoldsa:
R e=
v
śr
∗
2∗R
R e=
15,62∗2∗0,032
15∗10
−
6
=
66635,64
Do narysowania wykresu rozkładu prędkości v/v
max
= f(r/R) w przekroju C należy wykorzystać:
Z równania potęgowego Prandtla:
v=v
max
1−
r
R
1
n
v
v
max
=
1−
r
R
1
n
l n
v
v
max
=
l n1−
r
R
1
n
l n
v
v
max
=
1
n
l n 1−
r
R
n ln
v
v
m ax
=
l n1−
r
R
n=
l n 1−
r
R
ln
v
v
max
Dla: r/R = 0,87 i v/v
max
= 0,74:
n=
l n 1−0,87
ln 0,74
≈
7
r/R
v/vmax
0
1
0,5
0,96
0,87
0,74
1
0
Dodatkowo dla punktu C:
Porównanie prędkości wyznaczonej z równania potęgowego Prandtla dla r/R=0,5 z
rezultatami pomiarów:
v=v
max
1−
r
R
1
n
v =18,381−0,5
1
7
=
16,65 [m /s ]
Wnioski:
Przy przepływie w przewodach zamkniętych, granica warstwy przyściennej, po przebyciu
pewnego odcinka początkowego, pokrywa się z osią przewodu. W przepływie laminarnym,
uformowanie się rozkładu parabolicznego następuje w stosunkowa długim odcinku. Rozkład
prędkości formuje się w wyniku równowagi sił stycznych od naprężeń lepkich i gradientu ciśnienia
pokonującego opory tarcia.
l
p
=
0,065 d ∗R e
.
Dla przepływu turbulentnego długość odcinka początkowego jest znacznie krótsza i praktycznie
niezależna od Re. W obliczeniach techniczny zwykle pomija się długość l
p
się pomija, gdyż rozkład
prędkości jest zbliżony do prostokątnego rozkładu na wlocie do przewodu
l
p
=
25÷40 d
.
Wartość ciśnienia (mierzonego manometrem) jest tym większa im mniejsza wysokość słupa
cieczy manometrycznej – większe ciśnienie mocniej „naciska” na słup cieczy manometrycznej,
powodując niższy odczyt. Ciśnienie całkowite jest wyższe niż ciśnienie statyczne, więc wskazanie
l>l
c
.
Wartość prędkości (dla r/R=0,5) wyliczonej w tabelach obliczeń – 17,62 m/s (wartość
średnia z: 17,31 m/s i 17,93m/s) odbiega od tej wyliczonej z równania Prandtla. Różnice te
wynikają z niedokładności określenia doświadczalnego wykładnika potęgowego 1/n.