plik

H.P. Lovecraft

Z otchłani

(From Beyond)

Przera

ca i niepoj

ta była zmiana, jaka nast

piła w mym najlepszym

przyjacielu, Crawfordzie Tillinghascie. Nie widziałem go od owego
dnia, przed dwu i pół miesi

cami, wtedy gdy powiedział mi ku jakiemu

celowi prowadz

jego fizyczne i metafizyczne badania. Kiedy w

odpowiedzi na moje pełne l

ku i niepewno

ci protesty zareagował

wybuchem w

ciekło

ci i gwałtownie wyrzucił mnie za drzwi, musiał -

odprawiwszy słu

- sp

dzi

kszo

ść

tego czasu zamkni

ty w swoim

laboratorium na poddaszu, maj

c za jedynego towarzysza ow

piekieln

przekl

machin

, i racz

] mało jadał; zdziwiłem sił wszak

krótki, b

co b

, okres dziesi

ciu tygodni mógł do tego stopnia

postarze

i zdeformowa

człowieka. Nie jest rzecz

mił

ujrze

, jak

smukły ongi człek staje si

chudy niczym szczapa, a jego ogorzała

skóra

ółta lub popielatoszara, oczy pałaj

ce nieziemskim blaskiem

zapadaj

gł

biej, tworz

pod nimi ciemne si

ce, czoło pokrywa

bruzdami i

yłkami, a r

ce dygocz

i dr

żą

jak w malignie.

Dodawszy do tego jeszcze ogóln

niedbało

ść

wygl

du - niechlujny

strój, rozwichrzone ciemne włosy, przyprószone przy cebulkach
siwizn

, naje

szczecin

nie

nobiałego zarostu pokrywaj

cego

gładko niegdy

ogolone policzki - poł

czony efekt jest raczej

wstrz

saj

cy.

Tak jednak wygl

dał Crawford Tillinghast owej nocy, kiedy jego na

wpół zrozumiała wiadomo

ść

przywiodła mnie, po tygodniach wygnania, do

drzwi jego domu; wygl

dał jak duch, gdy dygocz

c na całym ciele

wprowadził mnie do

rodka i - trzymaj

c w jednym r

wiec

- raz po

raz, ukradkiem, ogl

dał si

przez rami

, jakby obawiał si

niewidzialnych istot nawiedzaj

cych ów prastary, samotnie stoj

dom, poło

ony w pewnym oddaleniu od Benevolent Street.

Bł

dem było,

e Crawford Tillinghast zaj

ł si

studiowaniem nauk

cisłych i filozofii. Powinny by

one zgł

biane przez kogo

chłodnym i oboj

tnym umy

le, gdy

dla człowieka czynu, pełnego

gł

bokich odczu

, prowadzi

mog

do dwóch równie tragicznych

alternatyw - rozpaczy, w przypadku gdy jego badania zako

sił

niepowodzeniem i niepoj

tej, niewyobra

alnej grozy, w razie

odniesienia sukcesu. Tillinghast stał si

niegdy

ofiar

pora

ki,

samotno

ci i melancholii, teraz jednak- co spowodowało, i

w moim

trzu pojawiły si

przyprawiaj

ce o mdło

ci niepokoje -

stwierdziłem, i

miałem przed sob

ofiar

sukcesu. Prawd

jest, i

przed dziesi

cioma tygodniami, kiedy opowiedział mi o tym co

zamierzał osi

ąć

, ostrzegłem go przed skutkami tego odkrycia. Był

cały rozpalony i podekscytowany, mówi

c wysokim i nienaturalnym, acz

zawsze pedantycznym głosem.
— Có

wiemy — mówił — o

wiecie i wszech

wiecie, które nas otaczaj

Nasze mo

liwo

ci odbioru wra

absurdalnie ograniczone, a

liwo

ci postrzegania otaczaj

cych nas obiektów, niesko

czenie

zaw

ęż

one. Postrzegamy to jedynie, co skutkiem naszej budowy, takiej a

nie innej, jeste

my w stanie zauwa

i nie zdajemy sobie sprawy z

ich absolutnej natury. Przy pomocy pi

ciu stałych zmysłów udajemy, i

rozumiemy bezgraniczn

zło

ono

ść

otchłani kosmosu, aczkolwiek istoty

dysponuj

ce szerszym, silniejszym lub innym rodzajem zmysłów, mog

nie tylko postrzega

rzeczy inaczej ni

my, ale równie

widzie

bada

całe

wiaty materii, energii i

ycia, znajduj

ce si

obok

nas, na wyci

gni

cie r

ki, a jednak niedost

pne i niezbadane przy

pomocy naszych zmysłów. Zawsze wierzyłem w istnienie, obok nas,
takich

wiatów. A TERAZ WIERZ

E ZNALAZŁEM SPOSÓB NA PRZEŁAMANIE

CHRONI

CYCH JE BARIER. Nie

artuj

! W przeci

gu dwudziestu czterech

godzin ta machina przy stole wytworzy fale działaj

ce na

nierozpoznane organy zmysłowe, które tkwi

w nas, naturalnie w formie

szcz

tkowej, gdy

uległy gwałtownej atrofii. Fale te odkryj

przed

nami obrazy, jakich nigdy nie widziało ludzkie oko, a tak

e wizje

jakich nigdy nie do

wiadczyła

adna forma organicznego

ycia. Ujrzymy

na co psy wyj

w ciemno

ci, i z jakich powodów koty po północy

czujnie nasłuchuj

. Ujrzymy wszystkie te rzeczy i jeszcze inne,

jakich nie ogl

dała

adna istota z krwi i ko

ci. Przeskoczymy czas,

przestrze

i wymiary, by nie wykonuj

c nawet jednego cielesnego

ruchu, zajrze

na samo dno Stworzenia.

Kiedy Tillinghast opowiedział mi o tym, gwałtownie zaprotestowałem,
gdy

znałem go dostatecznie dobrze, aby przyj

ąć

jego słowa z

niepokojem miast z rozbawieniem czy ironi

, jednak on, ogarni

fanatycznym pragnieniem doprowadzenia swego eksperymentu do ko

ca, po

prostu wyrzucił mnie z domu. Obecnie jego fanatyzm nie stracił ani
troch

na sile, ale najwyra

niej pragnienie rozmowy przemogło

zranione uczucia i oburzenie, gdy

wysłał mi kartk

- napisan

odr

cznie, prawie niemo

liwymi do odczytania bazgrołami - w której

nalegał, abym niezwłocznie do niego przybył. Gdy wszedłem do domu
mego przyjaciela, tak nieoczekiwanie przemienionego w upiornego
gargulca, ogarn

ła mnie zgroza, zdaj

ca czai

w ka

dym

zalegaj

cym w k

cie cieniu. Słowa i wierzenia, jakimi Tillinghast

podzielił si

ze mn

przed dziesi

cioma tygodniami, zdawały si

przybra

cielesn

posta

i miałem wra

enie,

e kryły si

gdzie

tam,

w ciemno

ciach, poza niewielkim kr

giem

wiatła ze

wiecy, a pusty,

zmieniony głos mego gospodarza przyprawił mnie o lodowate ciarki.
Zacz

ło mi brakowa

obecno

ci słu

żą

cych i wcale mi si

nie spodobało,

kiedy usłyszałem,

e wszyscy oni opu

cili dom Tillinghasta przed

trzema dniami. Wydawało mi si

dziwne,

e nawet stary Gregory opu

cił

swego pana nie powiadomiwszy o tym tak wypróbowanego przyjaciela,
jakim dla niego byłem. To on przekazywał mi wszelkie informacje na
temat Tillinghasta od dnia, kiedy z hukiem wyleciałem z jego domu.
Niebawem jednak mój niepokój zast

piło uczucie ciekawo

ci i

fascynacji. Mogłem si

jedynie domy

czego chciał ode mnie

Tillinghast, nie ulegało jednak w

tpliwo

ci, i

pragn

ł podzieli

ze mn

jakim

niewiarygodnym sekretem lub odkryciem.

Wcze

niej zaprotestowałem przeciwko jego nienaturalnym próbom

zgł

bienia nieznanego, teraz jednak, kiedy -jak wszystko na to

wskazywało - odniósł znacz

cy sukces, nieomal podzieliłem jego

euforyczny nastrój, pomimo niew

tpliwie przera

cych kosztów, jakie

przyszło mu ponie

ść

Wszedłem na mroczne poddasze, pod

ąż

c za dzier

w dłoni,

kołysz

wiec

. Wygl

dało na to, i

d został wył

czony, a

kiedy zapytałem o to mego przewodnika, oznajmił, i

były po temu

kie powody.

— Tego byłoby zdecydowanie za wiele... Nie odwa

yłbym si

— mamrotał

bezustannie pod nosem.
Zauwa

yłem u niego nowy, acz niespotykany dot

d, nawyk dziwnego

mamrotania, gdy

dot

d nie miał w zwyczaju mówi

sam do siebie.

Weszli

my do laboratorium na poddaszu i wzrok mój padł na upiorn

elektryczn

machin

pulsuj

chorobliwym, złowieszczym, fioletowym

blaskiem. Była podł

czona do silnego chemicznego akumulatora, ale

d chyba do niej nie dopływał; przypomniałem sobie bowiem, jak we

wcze

niejszej fazie eksperymentów, gło

no perkotała i buczała, kiedy

była wł

czona. W odpowiedzi na moje pytania Tillinghast wymamrotał,

e ta jednostajna po

wiata nie była elektryczna, w

adnym znaczeniu,

które byłbym w stanie zrozumie

Posadził mnie obok niej, tak,

e miałem j

teraz po prawej stronie i

przekr

cił wł

cznik ukryty gdzie

poni

ej kilku rz

dów p

katych,

szklanych

arówek. Usłyszałem znajome perkotanie, które przeszło z

wolna w mechaniczne zawodzenie, a zako

czyło si

łagodnym pomrukiem,

tak cichym,

e s

dziłem, i

lada chwila urz

dzenie ucichnie zupełnie.

Tymczasem luminescencja przybrała na sile, przygasła, po czym
zmieniła barw

na blade outre lub mo

e raczej mieszank

barw, której

nie potrafiłem okre

, ani tym bardziej opisa

Tillinghast obserwował mnie i zauwa

ył moje zakłopotanie.

— Wiesz, co to takiego? — wyszeptał. — TO ULTRAFIOLET. — Zachichotał
dziwacznie, widz

c moje zdumienie. — S

dziłe

e ultrafiolet jest

niewidoczny i to prawda, ale teraz promienie s

widoczne,

podobnie jak wiele innych rzeczy.
Posłuchaj! Fale z tego urz

dzenia pobudzaj

tysi

ce u

pionych w nas

zmysłów, zmysłów, które odziedziczyli

my po eonach ewolucji,

przechodz

c ze stanu swobodnych elektronów do zorganizowanego

człowiecze

stwa. Widziałem prawd

i pragn

ukaza

tak

e tobie.

Zastanawiasz si

jak b

dzie wygl

? Powiem ci. — Tu Tillinghast

usiadł dokładnie naprzeciw mnie, zdmuchn

wieczk

i spojrzał mi

prosto w oczy. — Twoje istniej

ce organy zmysłów - s

e najpierw

uszy - odbior

wiele rozmaitych wra

, bowiem s

blisko poł

czone z

pionymi zmysłami. Potem wł

kolejne. Słyszałe

o szyszynce?

miesz

mnie ci płytcy endokrynolodzy, równie oszuka

czy i

parweniuszowscy jak freudy

ci. Szyszynka to główny organ zmysłowy I

NIE MAM CO DO TEGO W

TPLIWO

CI, SAM TO SPRAWDZIŁEM. To jak inny

rodzaj widzenia, gdzie odbierane przy pomocy szyszynki obrazy
przekazywane s

do mózgu. Je

li jeste

normalny, powiniene

móc

zobaczy

kszo

ść

tych rzeczy... To znaczy, chodzi mi o to,

zdołasz naocznie si

o tym przekona

. Dowody same napłyn

do ciebie Z

OTCHŁANI. Rozejrzałem si

po ogromnym pokoju na poddaszu, którego

uko

na południowa

ciana była słabo o

wietlona promieniami,

niepostrzegalnymi dla nie uzbrojonego oka. W odległych k

tach

poło

yły si

gł

bokie cienie, a całe miejsce nabrało wra

enia

mglistej iluzji, która ukrywała jego natur

i pobudzała wyobra

popychaj

c j

ku symbolizmowi i fantazjom. Podczas tego interwału,

kiedy Tillinghast milczał, wyobra

ałem sobie siebie w ogromnej,

przestronnej, niewiarygodnej

tyni dawno zmarłych bogów; widmowej

budowli okolonej niezliczonymi czarnymi, kamiennymi kolumnami
strzelaj

cymi z posadzki wyło

onej prze

artymi wilgoci

płytami ku

zachmurzonemu niebu, gdzie znikały mi z oczu. Obraz był przez chwil

bardzo

ywy i wyrazisty, ale stopniowo ust

pił na rzecz bardziej

przera

liwej wizji - zawieszenia w kompletnej, absolutnej samotno

ród bezkresnej,

lepej i głuchej przestrzeni. Wydawało si

jakby

wokół mnie była jedynie pustka i nic wi

cej, i poczułem dziecinny

k, nakazuj

cy mi wydoby

z kieszeni rewolwer, który nosiłem zawsze

po zmierzchu przy sobie, odk

d pewnej nocy w East Providence zostałem

napadni

ty. I naraz, z najdalszej dali z wolna napłyn

ł D

K. Był

niewiarygodnie cichy, pełen subtelnych wibracji i bez w

tpienia

melodyjny, ale niósł w sobie nut

niewytłumaczalnej dziko

ci, która

sprawiała, i

jego tony zdawały si

dla całego mego ciała

delikatn

tortur

. Odnosiłem wra

enie, jakbym słyszał skrobanie

paznokciami po szkle. Jednocze

nie pojawił si

osobliwy lodowaty

podmuch, który napływaj

c z tej samej strony, co odległy d

omiótł mnie od stóp do głów. Gdy tak czekałem ze zniecierpliwieniem,
poczułem, i

zarówno wiatr jak i d

k przybieraj

na sile. W

efekcie za

wyobraziłem sobie siebie, przywi

zanego w poprzek do

szyn, podczas gdy z daleka zbli

ała si

do mnie ogromna, rozp

dzona

lokomotywa. Zacz

łem mówi

do Tillinghasta, ale kiedy si

odezwałem,

dziwne odczucia nieoczekiwanie prysły. Zobaczyłem tylko m

ęż

czyzn

wiec

machin

i pogr

ąż

ony w półmroku pokój. Tillinghast u

miechał

z odraz

widz

c rewolwer, który wyj

łem, praktycznie

nie

wiadomie, ale s

c po wyrazie jego twarzy, byłem przekonany,

widział i słyszał tyle samo co ja, a mo

e nawet wi

cej. Szeptem

podzieliłem si

z nim mymi doznaniami, a on polecił mi abym milczał i

starał si

chłon

ąć

wszystkie doznawane wra

enia.

— Nie ruszaj si

— ostrzegł — bo w tych promieniach MY WIDZIMY, ALE I

NAS WIDA

. Powiedziałem ci,

e słu

żą

cy odeszli, ale nie powiedziałem

ci JAK. To przez t

gosposi

. Ostrzegałem j

, aby nie wł

czała

wiateł na dole, ale zrobiła to i przewody przechwyciły współczuln

wibracj

. To musiało by

przera

ce... nawet tu na górze słyszałem

te upiorne krzyki, pomimo rozmaitych dozna

wzrokowych i słuchowych

dochodz

cych mnie z ró

nych stron, a pó

niej... to było straszne... w

całym domu znajdowałem jedynie ich porozrzucane bezwładnie rzeczy.

Ubranie pani Updike znajdowało si

przy kontakcie we frontowym

holu - st

d domy

liłem si

, co uczyniła. To dopadło ich wszystkich.

dopóki si

nie ruszamy, jeste

my wzgl

dnie bezpieczni.

Pami

taj... mamy do czynienia z okropnym i przera

cym

wiatem, w

którym jeste

my praktycznie bezradni... NIE RUSZAJ SI

Poł

czony wstrz

s jego słów i wydanego gwałtownie rozkazu ogarn

ł me

ciało dziwnym parali

em a umysł mój, zdj

ty zgroz

, ponownie otworzył

na doznania płyn

ce - jak to okre

lił Tillinghast - z otchłani.

Znalazłem si

tedy w wirze ruchów i d

ków, a przed mymi oczami

przetaczały si

chaotyczne obrazy. Zobaczyłem rozmyte kontury pokoju,

ale wydawało mi si

e z jakiego

punktu w przestrzeni wypływa

wrz

cy słup rozmytych widmowych, eterycznych kształtów, przenikaj

przez solidn

powierzchni

dachu przede mn

, nieco po prawej stronie,

niebawem znów odniosłem wra

enie,

e znajduj

tyni, tym

razem jednak filary strzelały w gór

ku powietrznemu oceanowi

wiatła, sk

d, wzdłu

zauwa

onej przeze mnie, przed chwil

cie

czarnego słupa, spływał pojedynczy, o

lepiaj

cy promie

. Potem sceny

zmieniały si

niemal jak w kalejdoskopie, staj

c si

chaotyczn

mozaik

obrazów, d

ków i nieokre

lonych odczu

e zaczynam si

rozpływa

albo w jaki

sposób trac

cielesn

posta

. Jeden

krótki, wyra

ny przebłysk na zawsze pozostanie w mej pami

ci. Przez

ułamek sekundy widziałem skrawek dziwnego mrocznego nieba wypełniony
l

cymi, wiruj

cymi kulami, a gdy si

oddalił, dostrzegłem pałaj

sło

ca, cał

konstelacj

albo galaktyk

układaj

w konkretny

kształt -forma jak

przybrały, przypominała zniekształcone oblicza

Crawforda Tillinghasta. Innym razem znów poczułem jak wielkie,

ywe

istoty ocieraj

o mnie, a nawet, kilkakrotnie, PRZENIKAJ

WSKRO

moje materialne ciało i wydawało mi si

e dostrzegam jak

Tillinghast si

im przygl

da - có

, by

e jego lepiej wyszkolone

zmysły mogły dostrzec owe niewidoczne dla mnie istoty. Przypomniałem
sobie to, co powiedział na temat szyszynki i zastanawiałem si

, co

mógł dostrzega

tym nadprzyrodzonym okiem.

Nagle ja równie

obdarzony zostałem moc

szerszego postrzegania. Poza

i ponad chaosem

wiateł i cieni pojawił si

obraz, który, acz

mglisty, zawierał w sobie elementy stało

ci i ci

gło

ci. Był w pewnym

sensie znajomy, gdy

niezwykła jego cz

ęść

nakładała si

na zwyczajne,

ziemskie tło, jak obraz w kinie rzucany na płócienny ekran.
Zobaczyłem laboratorium na poddaszu, elektryczn

machin

i posta

Tillinghasta naprzeciw mnie - jednak

e spo

ród całej przestrzeni nie

zaj

tej przez znane mi przedmioty i rzeczy, nawet najmniejszy jej

skrawek nie był wolny. Niemo

liwe do opisania kształty,

ywe i nie,

ruszały si

w odra

cym bezładzie, blisko za

dej znanej mi

rzeczy, kł

biły si

całe

wiaty obcych, nieznanych istot. Miałem

wra

enie, i

wszystkie rzeczy znane ł

czyły b

przeplatały si

nieznanymi - i vice versa.
Najcz

ęś

ciej spostrzeganymi spo

ród

ywych istot były

atramentowoczarne, galaretowate potworki pulsuj

ce ohydnie w rytm

wibracji płyn

cych z maszyny. Ohydztw tych było bez liku i - ku swemu

przera

eniu - spostrzegłem, i

monstra NAKŁADAŁY SI

jedne na drugie

- były bowiem półpłynne i mogły przenika

nawzajem, przechodz

na wskro

przez rzeczy o formach znanych nam jako ciała stałe. Istoty

te pozostawały w ci

głym ruchu; zdawały si

pławi

w powietrzu,

pod

ąż

c ku jakiemu

nieznanemu i odra

cemu celowi. Od czasu do

czasu dostrzegłem jak stworzenia te po

erały jedno drugie -atakuj

rzucał si

na swoj

ofiar

, która natychmiast znikała mi z oczu.

Wzdryg

c si

, odnosiłem wra

enie,

e wiem ju

co si

stało z

nieszcz

snymi słu

żą

cymi i nie mogłem przesta

o owych

istotach, podczas gdy jednocze

nie starałem si

zaobserwowa

inne

elementy i mieszka

ców nowo postrzeganego

wiata, niewidocznego dla

naszych oczu, cho

rozci

gaj

cego si

przecie

wokół nas.

Tillinghast przygl

dał mi si

z uwag

i nagle przemówił:

— Widzisz je? Widzisz? Dostrzegasz te istoty, które w ka

dej chwili

twego

ycia przepływaj

obok ciebie i PRZEZ ciebie? Widzisz istoty,

tworz

ce to, co ludzie nazywaj

czystym powietrzem i bł

kitnym

niebem? Czy

nie udało mi si

przełama

bariery, czy

nie pokazałem

wiatów jakich nigdy nie widział

aden inny człowiek?

Słyszałem jego krzyk po

ród szalej

cego wokół mnie chaosu i

spojrzałem na wykrzywion

dzikim grymasem twarz, pochylaj

moj

stron

. Jego oczy były jamami, w których płon

ł ogie

i wyra

nie

dostrzegłem gorej

w nich nienawi

ść

. Maszyna pomrukiwała

nieprzerwanie.
— S

dzisz,

e te płastugowate stwory zabiły moich słu

żą

cych? Głupcze,

one s

niegro

ne! Ale słu

żą

cy znikn

li, nieprawda

? Próbowałe

mnie

powstrzyma

; zniech

całe

mnie, kiedy najbardziej potrzebowałem

zach

ty i wsparcia; obawiałe

kosmicznej prawdy, ty przekl

tchórzu, ale teraz ci

mam. Co załatwiło słu

żą

cych? Co sprawiło,

tak gło

no wrzeszczeli?... Nie wiesz co? Niebawem si

dowiesz. Patrz

na mnie, słuchaj, co do ciebie mówi

... Czy naprawd

uwa

asz,

istnieje co

takiego jak czas i wielko

ść

? Uwa

asz,

e istnieje co

co nazywamy form

czy materi

? Powiem ci co

- si

łem samych

gł

bin i to tak dalece,

e twój mały mó

ek nie byłby w stanie sobie

tego wyobrazi

. Dotarłem postrzeganiem poza granice niesko

czono

ci i

przyci

łem demony z gwiazd... okiełznałem cienie przenikaj

ce ze

wiata do

wiata, by sia

mier

i szale

stwo... Przestrze

nale

y do

mnie, słyszysz? Teraz

cigaj

mnie istoty... istoty, które po

eraj

niszcz

, ale ja wiem jak ich unika

. Potrafi

im wymyka

. To

ciebie dostan

... tak jak wcze

niej dostały słu

żą

cych... Dr

ysz, mój

panie? Mówiłem ci,

e nie wolno ci nawet drgn

ąć

... to

niebezpieczne... i tak prze

yłe

do tej pory tylko dlatego,

powiedziałem ci, aby

nie ruszał... ocaliłem ci

, aby

mógł

cej zobaczy

i wysłucha

mnie. Gdyby

poruszył dopadłyby ci

dawno temu. Nie martw si

, NIE ZRANI

. Słu

żą

cych te

nie

zraniły - te nieszcz

sne istoty wrzeszczały tak gło

no na ich WIDOK.

Moje zwierz

tka nie s

urodziwe, gdy

pochodz

z miejsc, w których

standardy estetyczne s

- rzec by mo

na - BARDZO ODMIENNE. Mog

zapewni

e dezintegracja jest do

ść

bolesna, ale chc

, aby

zobaczył. Zaciekawiłem ci

? No có

, wiedziałem,

e nie masz w sobie

yłki naukowca. Dygoczesz, co? Dygoczesz z niepokoju, by zobaczy

jedyne w swoim rodzaju istoty, jakie udało mi si

odkry

. Czemu zatem

nie poruszysz? Jeste

czony? Có

, nie martw si

, przyjacielu.

Bo one ju

nadchodz

... Spójrz, spójrz, a niech ci

diabli,

popatrz... s

za tob

, za twoim lewym ramieniem...

To ju

prawie wszystko - reszta opowie

ci jest krótka i by

znacie j

z artykułów w gazetach. Policja usłyszała strzał dochodz

z domu Tillinghasta i znalazła nas tam - Tillinghast nie

ył, ja za

byłem nieprzytomny. Poniewa

trzymałem w r

ku rewolwer, zostałem

aresztowany, ale w ci

gu trzech godzin znalazłem si

na wolno

ci -

stwierdzono bowiem, i

przyczyn

mierci Tillinghasta był atak

apopleksji, za

moja kula trafiła w potworn

maszyn

, która le

ała

obecnie, roztrzaskana w drobny mak, na podłodze laboratorium. Nie
opowiedziałem zbyt wiele o tym, co widziałem, gdy

obawiałem si

sceptycznego przyj

cia moich słów przez koronera - niemniej jednak z

tego co opowiedziałem, doktor wywnioskował,

e bez w

tpienia musiałem

zosta

zahipnotyzowany przez m

ciwego i op

tanego

żą

mordu

szale

ca. Chciałbym móc uwierzy

doktorowi. Moim starganym nerwom z

pewno

wyszłoby na zdrowie, gdybym zdołał zapomnie

o tym, co

widziałem i gdybym zmienił zdanie na temat powietrza i nieba, tego co
mnie otacza i co widz

wysoko w górze nad moj

głow

, nigdy nie mam

wra

enia,

e jestem sam i nigdy nie czuj

spokojny. Bywa te

kiedy jestem bardzo zm

czony, ogarnia mnie ni st

d, ni zow

d upiorne,

przyprawiaj

ce o lodowate ciarki odczucie,

e jestem

ledzony. Mam

wra

enie, jakby co

nieodparcie pod

ąż

ało moim tropem. Dlaczego nie

potrafi

uwierzy

w słowa lekarza? Powodem tego jest jeden, prosty

fakt: policja nigdy nie odnalazła ciał słu

żą

cych, których jakoby

zamordowa

miał szalony Crawford Tillinghast.