background image

 

POMÓR AFRYKAŃSKI ŚWIŃ (AFRICAN SWINE 

POMÓR AFRYKAŃSKI ŚWIŃ (AFRICAN SWINE 

POMÓR AFRYKAŃSKI ŚWIŃ (AFRICAN SWINE 

POMÓR AFRYKAŃSKI ŚWIŃ (AFRICAN SWINE 

FEVER 

FEVER 

FEVER 

FEVER –

– ASF)

 ASF)

 ASF)

 ASF)    

    

CZYNNIK ETIOLOGICZNY 
Chorob

ę

 charakteryzuj

ą

 objawy kliniczne i zmiany sekcyjne podobne do postaci 

ostrej pomoru klasycznego 

ś

wi

ń

 oraz du

Ŝ

ś

miertelno

ść

Afrykanki pomór 

ś

wi

ń

 jest bardzo gro

ź

n

ą

 zaka

ź

n

ą

 i zara

ź

liw

ą

 chorob

ą

 

ś

wi

ń

 wywołan

ą

 

przez wirus afryka

ń

skiego pomoru 

ś

wi

ń

 (ASFV), który jest jedynym przedstawicielem 

rodziny tzw. wirusów ASF-like. Wirus ten nie jest spokrewniony z wirusem pomoru 
klasycznego 

ś

wi

ń

, od którego ró

Ŝ

ni si

ę

 antygenowo i immunologicznie. Oporno

ść

 

wirusa ASF na temperatur

ę

, czynniki chemiczne oraz na inne warunki 

ś

rodowiskowe 

jest du

Ŝ

a. W chłodzonym mi

ę

sie 

ś

wi

ń

 chorych stwierdzono obecno

ść

 wirusa po 5 

miesi

ą

cach, w szpiku kostnym po 6 miesi

ą

cach, we krwi w temperaturze pokojowej 

zarazek utrzymywał si

ę

 w stanie zaka

ź

nym przez 10-18 tyg., w kale 11 dni. W niskiej 

temperaturze jest on 

Ŝ

ywotny przez kilka lat, ciepło niszczy go natomiast szybko. W 

temperaturze 55 st.C ginie po 45 minutach, a w temperaturze 60 st.C po 20 
minutach.  
 
WYST

Ę

POWANIE 

Afryka

ń

ski pomór 

ś

wi

ń

 wyst

ę

puje w Afryce oraz sporadycznie w Ameryce 

południowej.  
W Europie aktualnie wyst

ę

puje tylko na Sardynii. W Polsce nigdy dotychczas nie 

zarejestrowano przypadków tej choroby. 
Głównym 

ź

ródłem zarazy dla 

ś

wi

ń

 stanowi

ą

 dzikie 

ś

winie afryka

ń

skie oraz chore lub 

ozdrowiałe 

ś

winie domowe. Inne zwierz

ę

ta domowe s

ą

 na zaka

Ŝ

enie wirusem ASF 

zupełnie odporne. 
 
PATOGENEZA 
Zainfekowane 

ś

winie s

ą

 trwale zaka

Ŝ

one, a wirus obecny jest we wszystkich płynach 

ustrojowych, wydalinach i wydzielinach. Siewstwo wirusa rozpoczyna si

ę

 około 7-10 

dni po wyst

ą

pieniu gor

ą

czki. Najwi

ę

ksze ilo

ś

ci wirusa s

ą

 siane z kałem oraz drog

ą

 

aerozolow

ą

 z układu oddechowego. Bardzo wa

Ŝ

nym 

ź

ródłem zarazy jest mi

ę

so oraz 

nie gotowane odpady kuchenne i poubojowe, pochodz

ą

ce od 

ś

wi

ń

 chorych lub od 

zwierz

ą

t nosicieli. Do szybkiego zaka

Ŝ

enia dochodzi głównie przez kontakt 

bezpo

ś

redni. 

Po wtargni

ę

ciu do organizmu wirus dostaje si

ę

 drog

ą

 krwi do migdałków, w

ę

złów 

chłonnych, nerek, 

ś

ledziony. Tam namna

Ŝ

a si

ę

 i ponownie przedostaje si

ę

 do krwi 

gdzie pozostaje a

Ŝ

 do 

ś

mierci zwierz

ę

cia.   

 
OBJAWY KLINICZNE 
Posta

ć

 nadostra i ostra 

- okres inkubacji trwa 4-9 dni, mo

Ŝ

e si

ę

 przedłu

Ŝ

y

ć

 do 21 dni 

- podwy

Ŝ

szona ciepłota ciała do 41-42 szt.C 

- gor

ą

czkuj

ą

ce 

ś

winie maj

ą

 zachowany apetyt, poruszaj

ą

 si

ę

 normalnie 

- po 3-4 dniach spadek temperatury, pojawiaj

ą

 si

ę

 inne objawy 

- sinica skóry uszu, brzucha, boków ciała 
- wybroczyny na skórze  
- duszno

ść

 

background image

 

- pienisty wypływ z nosa 
- wypływ z worka spojówkowego 
- biegunka – cz

ę

sto z domieszk

ą

 krwi 

- wymioty 
- niedowład zadu 
- ronienia, na błonach płodowych i skórze płodów wybroczyny i krwawe wylewy 
Posta

ć

 przewlekła 

- trwa 20-40 dni, ko

ń

czy si

ę

 

ś

mierci

ą

 lub niekiedy wyzdrowieniem 

- wychudzenie 
- na przemian okresy poprawy i pogorszenia zdrowia 
- objawy zapalenia płuc i opłucnej, stawów i pochewek 

ś

ci

ę

gnowych 

- okresowa biegunka 
- ogniska martwicy skóry 

Ś

miertelno

ść

 przy pomorze afryka

ń

skim 

ś

wi

ń

 wynosi 80 – 100 % 

 
ZMIANY ANATOMOPATOLOGICZNE 
- skóra zabarwiona na sinoczerwono z drobnymi wybroczynami 
- w jamach ciała zwi

ę

kszona ilo

ść

 płynu wysi

ę

kowego koloru 

Ŝ

ółtoró

Ŝ

owego 

- silne przekrwienie błony 

ś

luzowej i zgrubienia 

ś

cian okr

ęŜ

nicy 

- wybroczyny podnasierdziowe 
- 2-4 krotne powi

ę

kszenie silnie przekrwionej 

ś

ledziony, mi

ąŜ

sz narz

ą

du na przekroju              

  jest rozmi

ę

kły, przepojony krwi

ą

,  

- powi

ę

kszone w

ę

zły chłonne z wybroczynami lub krwawymi wylewami 

- w

ę

zły chłonne 

Ŝ

ą

dka, w

ą

troby i krezki bardzo powi

ę

kszone na przekroju 

ciemnoczerwone  
  lub czarne o zatartej budowie, podobne raczej do skrzepu krwi 
- przekrwienie warstwy korowej nerek, liczne wybroczyny i wylewy krwawe pod 
torebk

ą

  

  oraz w miedniczkach nerkowych 
- zapalenie krwotoczne błony 

ś

luzowej 

Ŝ

ą

dka z owrzodzeniami 

- butony 
- wylewy krwawe w 

ś

luzówce p

ę

cherza moczowego 

 
POBIERANIE I PRZESYŁANIE MATERIAŁU DO BADA

Ń

 

Badanie laboratoryjne i próba biologiczna w kierunku ASF wykonywane s

ą

 wył

ą

cznie 

w Pa

ń

stwowym Instytucie Weterynarii w Puławach. 

Do izolacji wirusa najbardziej nadaje si

ę

ś

ledziona, migdałki i pełna krew ( pobrana 

do probówek z EDTA lub heparyn

ą

 ). Innymi tkankami, które mog

ą

 by

ć

 u

Ŝ

yte s

ą

 : 

płuca, w

ę

zły chłonne, nerki, szpik kostny. 

Do bada

ń

 nale

Ŝ

y pobra

ć

 jałowo wycinki 

ś

ledziony o masie około 40 g co najmniej od 

ś

wi

ń

 padłych lub zabitych, podejrzanych o ASF, w daleko rozwini

ę

tym okresie 

ostrej postaci choroby. Narz

ą

dy powinny by

ć

 przesłane szybko w dobrym stanie. W 

tym celu po pobraniu poszczególne tkanki nale

Ŝ

y wło

Ŝ

y

ć

 do oddzielnych woreczków 

foliowych, a nast

ę

pnie do termosu z lodem. Materiał winien by

ć

 schłodzony, 

natomiast nie mo

Ŝ

e by

ć

 zamro

Ŝ

ony. 

Do przesyłanego materiału nale

Ŝ

y doł

ą

czy

ć

 pismo, w którym mi

ę

dzy innymi powinny 

by

ć

 podane dane epizootiologiczne, kliniczne i sekcyjne. 

Próbki krwi do serologicznych bada

ń

 immunoenzymatycznych (ELISA) winny by

ć

 

pobrane od 

ś

wi

ń

 choruj

ą

cych maksymalnie długo lub od 

ś

wi

ń

 podejrzanych, które 

miały styczno

ść

 ze zwierz

ę

tami zaka

Ŝ

onymi lub podejrzanymi o zaka

Ŝ

enie. 

background image

 

 
 
 
ZWALCZANIE 
Afryka

ń

ski pomór 

ś

wi

ń

 zwalczany jest metodami administracyjnymi 

 
DEZYNFEKCJA 
2 % roztwór sody 

Ŝ

r

ą

cej 

Virkon S (1:100)