background image

A

S Y S T A

 

D

E N T Y S T Y C Z N A

30

P R A C A  

Z

 

P A C J E N T E M

Czy u pacjentek ciężarnych 

można wykonywać zdjęcia 

rentgenowskie – cz. II

w Polsce przyjmuje się 2,4 mSv w cią-
gu roku kalendarzowego. Są jednak 
obszary, w których promieniowanie 
tła jest wyższe niż w innych regionach 
świata, m.in. w USA, Indiach, Chinach 
(3, 4). W tych rejonach na promienio-
wanie tła wpływa wysoka zawartość 
promieniotwórczego uranu w glebie 
bądź położenie na dużych wysoko-
ściach nad poziomem morza, zmniej-
szające ochronny wpływ atmosfery 

Na dawkę skuteczną składa się nie 
tylko diagnostyka i terapia związana 
z wykorzystaniem promieniowania jo-
nizującego, ale i tak zwane promienio-
wanie tła. Tak więc wyznaczając daw-
ki skuteczne, zmniejsza się je o dawki 
wynikające z naturalnego tła promie-
niowania jonizującego, występującego 
na danym terenie, uwzględniając rze-
czywisty czas narażenia. Jeżeli tło na-
turalne nie jest znane, za jego wartość 

prof. dr hab. n. med. Ingrid Różyło-Kalinowska*

P

ublikowana praca 
ma na celu rozwiać przy-

najmniej część wątpliwości 
i zapoznać personel średni 
z najnowszym stanem wiedzy 
na temat rentgenodiagno-
styki ciężarnych kobiet.

background image

1

/ 2 0 1 2

31

P R A C A  

Z

 

P A C J E N T E M

na promieniowanie kosmiczne (osła-
bienie natężenia). 

Płody ciężarnych zamieszkujących 

takie tereny, jak Kolorado w USA, 
w ciągu 9 miesięcy ciąży otrzymują 
nadwyżkę promieniowania równoważ-
ną wykonaniu 150 zdjęć rentgenow-
skich klatki piersiowej lub 1250 zdjęć 
zębowych. Jednocześnie częstość wy-
stępowania nowotworów w populacji 
Kolorado, łącznie z kobietami ciężar-
nymi, nie jest wyższa niż średnia kra-
jowa, a nawet niższa (4).

Jak przepisy prawne mają się do rent-

genodiagnostyki stomatologicznej? Sy-
tuacja w stomatologii jest specyficzna, 
gdyż z jednej strony zdjęcia wewnątrz-
ustne są powszechnie stosowane 
w praktyce klinicznej i należą do naj-
częściej wykonywanych radiogramów 
u człowieka, z drugiej zaś strony daw-
ka efektywna jest stosunkowo niska 
w porównaniu z innymi procedurami 
radiologicznymi (zdjęcia rentgenow-
skie kostne, prześwietlenia, tomografia 
komputerowa, radiologia zabiegowa 
itp.), a wiązka promieniowania ogra-
niczona do części twarzowej czaszki. 
Podczas badań stomatologicznych 
miednica wraz z rozwijającym się 
płodem z reguły nie znajduje się w ob-
rębie promienia centralnego wiązki 
rentgenowskiej.

Kwestia leczenia stomatologicznego 

w czasie ciąży jest nadal kontrowersyj-
na, ale coraz więcej jest zwolenników 
poglądu, że istnieje ścisły związek po-
między higieną jamy ustnej a stanem 
zdrowia całego organizmu i zmiany 
zapalne przyzębia mogą mieć konse-
kwencje daleko wykraczające poza 
tkanki jamy ustnej (5). Każdy przewle-
kły proces patologiczny może być za-
grożeniem dla układu matka-łożysko-
płód, dlatego też w przypadku istnienia 
wskazań nie można odkładać decyzji 
o podjęciu leczenia stomatologicznego 
u kobiety w ciąży.

Najbezpieczniejszym okresem pro-

wadzenia leczenia stomatologicznego 
w ciąży (z którym wiąże się diagnosty-

ka radiologiczna) jest drugi trymestr, 
w którym zakończony jest już proces 
organogenezy. Z kolei w trzecim tryme-
strze ciąży wydolność fizyczna przy-
szłej matki jest ograniczona ze względu 
na jej zaawansowanie (5-7). Ponieważ 
podstawowym badaniem obrazowym 
zębów i przyzębia jest zdjęcie rentge-
nowskie, również takie badania mogą 
być wykonywane w ciąży. Oczywiście 
należy je wykonywać w sposób zapew-
niający maksymalną ochronę płodu 
przed ekspozycją na promieniowanie. 
Jak już wspomniano, miednica nie znaj-
duje się w obrębie wiązki centralnej 
promieniowania jonizującego podczas 
większości zdjęć wewnątrzustnych czy 
pantomograficznych, niemniej jednak 
należy stosować jak najniższe możliwe 
parametry ekspozycji, co osiąga się np. 
dzięki stosowaniu cyfrowych detekto-
rów promieniowania rentgenowskie-
go, które są znacznie bardziej wydaj-
nymi rejestratorami promieniowania 
niż tradycyjne filmy rentgenowskie 
(8). Ponadto w trakcie badania należy 
stosować właściwe osłony (fartuchy 
ołowiowe) na brzuch i miednicę. 

Warto przypomnieć, że przepisy pra-

wa zalecają używanie kolimacji prosto-
kątnej (odpowiedni tubus w radiografii 
wewnątrzustnej), chociaż kolimacja 
okrągła jest nadal dopuszczalna (1). 
Jednakże w przypadku kolimacji pro-
stokątnej ograniczeniu ulega ilość pro-
mieniowania rentgenowskiego, które 
nie daje obrazu (ta część wiązki pro-
mieniowania rentgenowskiego, która 
przebiega poza brzegami cyfrowego 
lub tradycyjnego detektora promienio-
wania, który ma kształt prostokątny) 
i generuje szkodliwe działania w po-
staci promieniowania rozproszonego 
w tkankach (9).

B

EZPIECZNE

 

DAWKI

 

PROMIENIOWANIA

Weber i wsp. (10) wyznaczyli dawki 
promieniowania dla macicy podczas 
stomatologicznych badań rentgenow-
skich. Wykazali, że dawka zależy 

od zębów poddawanych ekspozycji 
rentgenowskiej oraz od zastosowa-
nych środków ochrony radiologicznej. 
Dla dolnych siekaczy badanych z uży-
ciem ochronnego fartucha ołowiowego 
dawka wynosiła zaledwie 0,012 μSv, 
podczas gdy dla dolnych trzonowców 
badanych bez zastosowania osłon oło-
wiowych – 0,438 μSv.

Dawka pochłonięta (wyrażana w gre-

jach, tj. dżulach na kilogram) w grani-
cach 5-10 cGy nie stanowi zagrożenia 
dla płodu wg raportu National Council 
on Radiation Protection (USA). Dla po-
równania często wykonywany w USA 
zamiast pantomogramu status zębowy 
(14 zdjęć wewnątrzustnych obejmują-
cych oba łuki zębowe) to dawka rzędu 
8 x 10-4 cGy (11).

Z kolei Buch i wsp. (12) stwierdzi-

li, że użycie fartucha ochronnego nie 
wpływa na dawkę pochłoniętą dla 
macicy w przypadku wykonywania 
statusu zębowego, gdyż jest ona niska 
i odpowiada połowie dnia narażenia 
na naturalne promieniowania tła. Na-
tomiast użycie fartucha ołowiowego 
znacząco redukuje promieniowanie 
rozproszone w przypadku wykonywa-
nia zdjęcia pantomograficznego.

Międzynarodowa Komisja ds. 

Ochrony Radiologicznej (Internatio-
nal Commission on Radiation Protec-
tion – ICRP), organ doradczy Świato-
wej Organizacji Zdrowia, stwierdziła, 
że „spośród miliona ciężarnych kobiet, 
których macica obciążona była dawką 
0,2 μSv, nie mógł zaistnieć ani jeden 
przypadek ze skutkiem śmiertelnym 
dla płodu” (10).

Praca Hujola i wsp. (13), w której au-

torzy stwierdzili, że wykonywanie sto-
matologicznych zdjęć rentgenowskich 
w ciąży jest związane z niską masą uro-
dzeniową niemowląt, zwłaszcza tych 
urodzonych o czasie, wzbudziła wiele 
kontrowersji oraz wywołała lawinę 
komentarzy w piśmiennictwie facho-
wym. Według cytowanych autorów tak 
niska dawka dla tarczycy jak 1 mGy 
była przyczyną niskiej masy urodze-

background image

A

S Y S T A

 

D

E N T Y S T Y C Z N A

32

P R A C A  

Z

 

P A C J E N T E M

niowej niemowląt (13). Tymczasem 
według licznych specjalistów najniższa 
dawka, dla której epidemiolodzy wyka-
zali wzrost zapadalności na choroby 
tarczycy, to 100 mGy, a więc stukrotnie 
wyższa niż postulowana przez Hujola 
jako mogąca doprowadzić do niskiej 
masy urodzeniowej (14). Według badań 
Greena i wsp. (15, 16) dopiero dawka 
rzędu 20 000 mGy dla macicy, którą 
otrzymywały dziewczynki w trakcie 
radioterapii guza Wilmsa w dzieciń-
stwie, prowadziła do uszkodzenia nie-
dojrzałej macicy wraz z jej unaczynie-
niem i strukturami łącznotkankowymi, 
a więc w tym mechanizmie mogła wy-
wołać niską masę urodzeniową przy-
szłego potomstwa.

W Polsce brak dokładnych danych 

na temat statystyki wykonywania sto-
matologicznych zdjęć rentgenowskich 
w ciąży. Na przykładzie ciężarnych 
Amerykanek objętych programem ko-
mercyjnych ubezpieczeń zdrowotnych 
w stanie Minnesota Jiang i wsp. (17) 
wykazali, że stomatologiczne zdjęcia 
rentgenowskie w czasie ciąży miało 
wykonane 2,9% spośród niemal 3500 
pacjentek objętych badaniem.

P

ODSUMOWANIE

Można stwierdzić, że w uzasadnionych 
przypadkach nieodzowne jest korzy-
stanie ze stomatologicznej diagnostyki 
radiologicznej w ciąży, co z jednej stro-

ny dopuszcza aktualne prawodawstwo, 
a z drugiej strony jest istotne z punktu 
widzenia konieczności prawidłowego 
leczenia stomatologicznego pacjentek 
ciężarnych jako elementu wpływające-
go na dobrostan płodu. 

*Zakład Rentgenodiagnostyki Stomatologicznej 

i Szczękowo-Twarzowej 

Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

Kierownik: prof. zw. dr hab. n. med. 

T. Katarzyna Różyło

20-081 Lublin, ul. Karmelicka 7

tel. 81 528 79 72, e-mail: rtg.stom@umlub.pl

Piśmiennictwo
 1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w spra-

wie warunków bezpiecznego stosowania 
promieniowania jonizującego dla wszystkich 
rodzajów ekspozycji medycznej z 18 lutego 
2011 r.
 (Dz. U. nr 51, poz. 265).

 2. Rozporządzenie Rady Ministrów z 18 stycz-

nia 2005 r. w sprawie dawek granicznych 
promieniowania jonizującego
 (Dz. U. 2005, 
nr 20, poz. 168).

  3. Fenig E., Mishaeli M., Kalish Y., Lishner M.: 

Pregnancy and radiation. „Cancer Treatment 
Rev.”, 2001; 27: 1-7.

  4. Różyło T.K., Jurkiewicz-Mazurek M., Różyło-

Kalinowska I.: Ciąża a wykonywanie zdjęć 
rentgenowskich w związku z leczeniem sto-
matologicznym
. „Mag. Stomat.”, 2004; 14(4): 
28-29.

  5. Nakonieczna-Rudnicka M., Bachanek T.: 

Wybrane problemy stomatologiczne występu-
jące u kobiet w okresie ciąży
. „Mag. Stomat.”, 
2001; 11(5): 30-33.

 6. Hülsmann M.: Możliwości i problemy lecze-

nia endodontycznego podczas ciąży. „Quin-
tessence”, 1995; 3(1): 35-41.

 7. Malinowski S.: Zasady stomatologicznego 

postępowania diagnostyczno-terapeutyczne-

go u ciężarnych pacjentek. „Nowa Stomat.„, 
1997; 2 (1/2): 3-4.

  9. Różyło-Kalinowska I., Różyło T.K.: Zdjęcia 

rentgenowskie w stomatologii a narażenie 
na promieniowanie jonizujące
. „Mag. Sto-
mat.”, 2002; 5(128): 40-42.

 10.  Różyło T.K., Różyło-Kalinowska I.: Radiologia 

stomatologiczna. Wyd. Lekarskie PZWL, 
Warszawa, 2007.

 11. Weber J., Ewen K., Schübel F.: Bestimmung 

der Organdosen im Uterus bei zahnärztlichen 
röntgendiagnostischen Untersuchungen

„Dtsch. Zahnärztl Z.”, 1989; 44: 340-343.

 12.  Giglio J.A., Lanni S.M., Laskin D.M., Gi-

glio N.W.: Oral Health care for the pregnant 
patient
. „JCDA”, 2009; 75 (1): 43-48.

 13. Buch B., Fensham R., Maritz M.P.: An asses-

sment of the relative safety of dental x-ray 
equipment
. „SAJD”, 2009; 64 (8): 348-350.

 14.  Hujol P.P., Bollen A-M., Noonan C.J., del 

Aguila M.A.: Antepartum dental radiography 
and infant low birth weight
. ”JAMA”, 2004; 
291 (16): 1987-1993.

 15.  Boice Jr. J.D., Stovall M., Mulvihill J.J., 

Green D.M.: Dental x-rays and low birth 
weight
. „J. Radiol. Prot.”, 2004; 24: 321-325.

 16.  Green D.M., Fine W.E., Li F.P.: Offspring 

of patients treated for unilateral Wilm’s tu-
mor in childhood
. „Cancer”, 1982; 49: 2285-
2288.

 17. Green D.M., Lange J.M., Peabody E.M., Gri-

gorieva N.N., Peterson S.M., Kalapurakal J.A., 
Breslow N.E.: Pregnancy outcome after 
treatment for Wiles tumor: a report from the 
national Wilms tumor long-term follow-up stu-
dy
. „J. Clin. Oncol.”, 2010; 28 (17): 2824-30.

 18.  Jiang P., Bargman E.P., Garrett N.A., De-

Vries A., Springman S., Riggs S.: A compari-
son of dental service use among commercially 
insured women in Minnesota before, during 
and after pregnancy
. „JADA”, 2008; 139 (9): 
1173-1180.

W wielu przypadkach 
odstąpienie od badania 
radiologicznego, 
z uwagi na obawy przed 
potencjalnie 

szkodliwym 

działaniem

 promieniowania 

jonizującego, może nieść 
ze sobą znacznie większe 
zagrożenie dla zdrowia lub 
nawet życia pacjenta niż 
jego wykonanie.

fot. Thinks

tock


Document Outline