background image

System Adaptacyjnych Świateł Przednich

Michał Bieńkowski – 2012

1. Plan Prezentacji
2. Statystyki

Stres
Połowa kierowców odczuwa stres przy słabej widoczności (zdaniem Frost & Sullivan).
Trudno jest zatem przecenić znaczenie dobrego oświetlenia drogi, gdyż może być to bardzo dobry 
system bezpieczeństwa. Po zapadnięciu zmroku widoczność spada diametralnie, a naszym oczom 
ukazują się początkowe sceny z filmu Zaginiona Autostrada. Przy nieodpowiednim oświetleniu 
kierowanie pojazdem w takich warunkach może być równie skomplikowane co zrozumienie filmu 
Lyncha.

Wypadki
Z przeprowadzonych w Polsce w latach 2005-2009 analiz ryzyka wypadkowego wynika, że skala 
zagrożenia wypadkami drogowymi w godzinach nocnych w ciągu roku jest 2.05 (drogi zamiejskie) 
i   1.59   (przejścia   przez   miejscowość)   razy   większa   niż   w   ciągu   dnia.   Poza   tym   śmiertelność 
wypadków jest 2 razy większa w przypadku dróg zamiejskich i 3 razy w przypadku przejść przez 
miejscowości (w zimie wskaźniki te rosną kolejno do 4 i 5). Wynika to między innymi z mniejszej 
odległości widzenia i dłuższego czasu reakcji kierowcy (najmniejszy czas reakcji w nocy to 0.6 
sekundy natomiast w dzień wynosi 0.2 sekundy).

3.Ewolucja reflektorów samochodowych

 jest z pewnością efektywna.

Przedstawione daty należy traktować orientacyjnie, gdyż różne źródła podają różne daty.
Zaznaczyć: H1, H4, HID, pre-AFS, LED

4. Polskie i Europejskie prawo

Zgodnie z Dz. U. z 2005 r. Nr 75, poz. 639
Światła drogowe powinny dostatecznie oświetlać drogę co najmniej na 100 metrów przed pojazdem 
przy dobrej przejrzystości powietrza. Oraz z godnie z artykułem 51 Prawa o ruchu drogowym – 
kierowca   może   używać   świateł   drogowych   o   ile   nie   oślepi   innych   kierujących   albo   pieszych 
poruszających się w kolumnie.
Światła mijania powinny dostatecznie oświetlać drogę co najmniej na 40 metrów przed pojazdem 
przy dobrej przejrzystości powietrza. Powinny również być asymetryczne i oświetlać drogę po 
prawej stronie na większą odległość niż po lewej stronie.

Dokładne   przepisy  normatywne   standaryzujące   wymagania   techniczne   związane   z   reflektorami 
samochodowymi zawarte są w Regulaminie nr 112 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji 
Narodów   Zjednoczonych   (UNECE).   Jednym   z   istotnych   zapisów   są   ujednolicone   wymagania 
fotometryczne   dla   punktu   B50L   -   spełnienie   wymagań   w   tym   punkcie   oznacza,   praktycznie, 
zapewnienie, że reflektor nie będzie oślepiał kierowców pojazdów nadjeżdżających z przeciwka.

5. Współczesne źródła światła

Najpopularniejsze dzisiaj źródła światła wykorzystują tę samą ideę w swoim działaniu. Energia w 
formie   promieniowania   elektromagnetycznego   jest   uwalniana   gdy   naładowane   cząsteczki 
przechodzą ze stanu wysokiej energii do stanu niskiej energii. Zanim to nastąpi elektrony muszą 
zostać w odpowiedni sposób wprowadzone na wyższy poziom energii. Jest to realizowane w różny 
sposób.
Najpowszechniejszym   jest   rozgrzewanie   żarnika   (obecnie   najczęściej   wolframowego)   poprzez 
przepuszczanie przez niego prądu elektrycznego. Żarnik umieszczony jest w szklanej „bańce” w 

background image

której jest albo próżnia (powietrze powoduje utlenianie/spalanie włókna) albo gaz obojętny (w celu 
zmniejszenia   parowania   wolframu).   To   zapewnia   lepszą,   żywotność   oraz   możliwość   pracy   w 
wyższej   temperaturze   a   co   za   tym   idzie   bielsze   światło.   Gaz   obojętny   wydłuża   żywotności 
wolframu ale niestety powoduje obniżenie skuteczności. Część mocy doprowadzanej do żarnika jest 
odprowadzana przez gaz przez co nie może być wypromieniowana przez żarnik.
Najpowszechniejszą tego typu żarówką jest tak zwany Bilux czyli żarówka R2 zgodnie z UNECE. 
Zawiera ona dwa żarniki (długie i krótkie światła) i przesłonę do tworzenia granicy światła i cienia 
świateł   mijania.   Nie   mniej   jednak   mają   one   gorszą   żywotność   i   skuteczność   od   lamp 
halogenowych. 
Obecnie istnieje bardzo wiele generacji żarówek halogenowych co jest widoczne na slajdzie.

Halogen
Dodanie do lampy małej ilości atomów halogenu powoduje zwiększenie żywotności żarnika dzięki 
„oblepieniu” żarnika poprzez gaz i zmniejszenie parowania wolframu. 
W   żarówkach   halogenowych   zachodzi   regeneracyjny   cykl   halogenowy,   tworzą   się   związki 
chemiczne halogenków (fluor, chlor, jod) z metalem (wolfram).

1) wolfram paruje i osadza się na bańce
2) wolfram wiąże się z jodem i tworzy się jodek wolframu
3) jodek wolframu odrywa się od bańki i wędruje na żarnik
4) jodek wolframu rozkłada się w wysokiej temperaturze żarnika na jod i wolfram, wolfram osadza 
się na żarniku, a jod z powrotem wędruje na bańkę

Cykl   zachodzi   w   temperaturze   520   K   ≈   250°C   co   determinuje   mniejszą   wielkość   „bańki”   w 
stosunku   do   zwykłej   żarówki.   Regeneracyjny   cykl   halogenowy   pozwala   podnieść   temperaturę 
żarnika, i skuteczność świetlną.

Żywotność i skuteczność świetlna silnie zależy od prądu przepływającego przez żarnik. Można z 
grubsza przyjąć, że jeżeli zwiększymy prąd o 5% to strumień świetlny zwiększy się o 20%, pobór 
mocy zwiększy się o 8% a czas żywotność zmniejszona o 50%.

Wciąż   opracowuje   się   nowe   rozwiązania   choć   granica   fizyczna   mocno   hamuje   polepszanie 
parametrów   (granica   ponoć   został   już   osiągnięta).   Producenci   skupiają   się   teraz   na   łatwości 
mocowania, mniejszych rozmiarach i czasie pracy. Przykładem są względnie niedawno wymyślone 
modele H8B, H9B i H11B, które moją taki sam poziom świecenia ale łatwiej się je montuje (snap 
-in-line). 

H8 35W – przeciwmgielne
H9 65W – najsilniejszy halogen 2100 lm
H11 – światła mijania 1350 lm
H7 – światła mijania 1500 lm

HID
W   lampach   wyładowczych   atomy   w   gazie   są   wzbudzane   wyładowaniem   elektrycznym.   W 
momencie powrotu atomu (lub jonu) do stanu podstawowego emitowane jest światło. 
Zazwyczaj lampa HID składa się z szklanej rurki z elektrodami na obu końcach pomiędzy którymi 
jest dystans długości około 4mm. Rurka jest wypełniona gazem zapłonowym (np. ksenonem) z 
pewną ilością rtęci i związkami metali halogenkowych zazwyczaj w postaci jodków. W momencie 
zapłonu (około 25 000 wolt) między elektrodami pojawia się łuk elektryczny. Przyśpieszone polem 
elektrycznym elektrony między elektrodami zderzają się z atomami gazu w tubie. W zależności od 
energii atomy te są wzbudzane lub jonizowane. W przypadku jonizacji powstaje jeszcze więcej 
wolnych elektronów które są również przyśpieszone i postępuje swoista reakcja łańcuchowa. Ta 

background image

wielokrotna   jonizacja   prowadzi   do   zwiększenia   prądu   płynącego   przez   lampę.   By   zapobiec 
niekontrolowanemu wzrostowi prądu niezbędne są specjalne ograniczenia prądowe (stateczniki, 
balasty). Dzięki ograniczeniu przez rurkę przepływa stały prąd. Oznacza to, że pewna ilość atomów 
gazu jest zawsze wzbudzona lub zjonizowana. Część tych atomów spontanicznie powraca do stanu 
podstawowego lub rekombinuje z wolnymi elektronami a te procesu powodują promieniowanie UV 
i widzialne.  Spektrum zależy od ciśnienia  i rodzaju użytego  gazu. UV jest filtrowane poprzez 
odpowiednio domieszkowane/malowane szkło z którego zrobiona jest lampa.

Z powodu dużej temperatury (plazma ponad 800C) w lampach wytwarza się bardzo duże ciśnienie 
(ponad 30 atmosfer) przez co mogą stanowić pewne zagrożenie bez osłony reflektora. Nie należy 
ich   używać   w   pozycji   pionowej   (są   one   przystosowane   do   pracy   poziomej   w   której   łuk   jest 
„prostowany” polem magnetycznym).

Parametry to mniejszy moc w stosunku do halogenów lepsza skuteczność i temperatura barwowa 
zbliżona do światła dziennego.

6. Porównanie HID i halogenów

Z porównania wynika, że lampy HID (D2S) wytrzymują 2000 godzin ciągłej pracy (B50 – połowa 
lamp przetrwała test), podczas gdy typowy halogen H7 jedynie 550(Tc – czas po którym 63.2% 
żarówek pada)

Różnice są również w konstrukcji reflektora samochodowego. Większość lamp halogenowych jest 
w   systemie   reflektorowym.   Za   lampą   halogenową   umieszczany   jest   reflektor   który   kieruje 
odpowiednio   światło.   Generalnie   nie   stosuje   się   soczewek   skupiających.   Na   czubku   lampy 
halogenowej   często   jest   specyficzna   zaślepka   która   uniemożliwia   rażenie   światłem   z   czubka 
halogenu.

W przypadku HID światło z lampy jest kierowane przez niemal eliptyczny reflektor na płaszczyznę 
ogniskową soczewki która odpowiednio kieruje światło na jezdnie. Osłona przed soczewką ma za 
zadanie   odciąć   część   światła   przy  światłach   mijania.   Osłona   ta   jest   ruchoma   w   światłach   Bi-
xenonowych.  W  tym   systemie   charakterystyczna   jest   obwódka   różniąca   się   kolorem   od   reszty 
światła w miejscu odcięcia światła powodowana aberacją chromatyczna.

Ponadto strumień świetlny jest o około 250% większy w przypadku HID oraz rozprzestrzenianie się 
światła na boki jest większe ze względu na brak żarnika.

Te parametry powodują że gdyby wszyscy używali HID to ilość wypadku spadłaby drastycznie. 
Przewidywania są takie że lampy HID już nie długo staną się obowiązkowe w UE, co jest dobre ale 
tylko dla tych, których stać na nowe samochody konstruowane zgodnie z nowymi przepisami.

7. Prawdopodobna technologia przyszłości

Rozwój   LEDowych   reflektorów   nie   mógłby   być   możliwy   bez   białych   LEDów   dużej   mocy 
(100lm/W). Obecnie intensywnie pracuje się nad rozwijaniem technologi reflektorów LEDowych.
W porównaniu do obecnie popularnie stosowanych źródeł światła LEDy mają następujące zalety:
długą żywotność – w zasadzie przeżywają samochód
niezawodność
duży potencjał estetyczny
mniejsze zanieczyszczenie
mniej energii (około 80% mniej niż halogen)
Wady:
Duży strumień świetlny a względnie małą luminancja, oraz słabo wyraźna granica odcięcia światła.
Wrażliwy na zmiany temperatury.

background image

Z testów wynika, że reflektory LED przewyższają halogeny i są konkurencje dla HID w odniesieniu 
do np. natężenia światła i szerokości wiązki świtała. Kolor diod jest niewłaściwy według niektórych 
standardów (Korean Motor Vehicle Sefty Standard) Biało-niebieski kolor na granicy odcięcia może 
powodować   oślepianie/dyskomfort.   Reflektory   LED   mają   gorszy   kolor   światła   /   niewłaściwą 
długość fali. LEDy zapewniają wystarczającą widoczność.

Technologia OLED na razie nie nadaje się do zastosowania jako zewnętrzne źródło światła. Na 
chwilę obecną stosowane są we wnętrzach ekskluzywnych samochodów, choć ambitne projekty 
zastosowania na zewnątrz pojazdów można podziwiać w prototypach np. samochód EDAG na  
Frankfurt Auto Show w 2009 lub w koncepcyjnym modelu Audi.  

8. Headlamp levelling

Pierwszym systemem, który dostosowywał światło przednich reflektorów był system poziomujący.
Prawo europejskie wymaga aby przednia wiązka światła ustawiona była w taki sposób aby górna 
granica odcięcia obniżała się w miarę oddalania od samochodu. Nachylenie linii odcięcia dobrane 
jest tak aby tangens β0 = 1 %. Nierównomierne rozłożenie ciężaru w samochodzie oraz gwałtowne 
zmiany prędkości powodują odchylenia linii odcięcia.

Systemy statyczne
Pierwszym   systemem   był   mechanizm   zainstalowany   w   Citroenie   2CV   z   1948   roku.   Był   to 
kontrolowany ręcznie przez kierowcę, za pomocą pokrętła, mechaniczny układu cięgieł ustawiający 
odpowiedni poziom wiązki światła. [wiki]
Współczesne systemy poziomowania świateł używają silników DC jako aktuatorów.

Zgodnie z prawem europejskim samochody z lampami halogenowymi muszą być wyposażone w 
manualny system poziomowania świateł w zależności od stanu obciążenia samochodu, używając do 
tego celu przełącznika umieszczonego w samochodzie.
Systemy manualne nie posiadają czujnika wychylenia osi samochodu.

Tego typu system zdaje egzamin jedynie przy korygowania odchylenia wiązki spowodowanego 
dużym ciężarem.

System dynamiczny
Po wprowadzeniu lamp HID (ksenon) manualne ustawianie poziomu świateł przestało być widziane 
jako optymalne. Od tego czasu automatyczne poziomowanie świateł HID jest obowiązkowe.

Automatyczne poziomowanie świateł pozwala zareagować na gwałtowną zmianę prędkości pojazdu 
i dostosować do danej sytuacji wiązkę światła. Czujniki znajdujące się na osiach pojazdu przesyłają 
sygnał   zależny   od   ruchów   zawieszenia   do   jednostki   sterującej.   Jednostka   sterująca   analizuje 
otrzymany sygnał, oblicza wymagany kąt reflektorów w oparciu o stan pojazdu, a następnie wysyła 
odpowiedni   sygnał   sterujący   do   urządzenia   poziomującego   reflektory.   W   dynamicznym 
poziomowaniu   wykorzystuje   się   aktuatory   krokowe,   które   są   dużo   szybsze   od   tych   w   pół-
statycznym (i manualnym bo semi i manual używają w zasadzie tych samych   aktuatorów DC). 
Dzięki   temu   kierowca   ma   optymalną   widoczność   bez   oślepiania   innych   uczestników   ruchu. 
Systemy   dynamiczne   oprócz   sygnałów   z   czujników   wychylenia   amortyzatorów   wykorzystują 
również informacje o prędkości pojazdu, przyśpieszeniu i hamowaniu. Wrażliwość systemu jest 
zwiększana  w czasie  gwałtownych  zmian  prędkości  tak  by przyśpieszyć  reakcje  aktuatorów w 
czasie np. przyśpieszania. Przy stałej prędkości dane z czujników są tłumione tak by niepożądane 
czynniki takie jak drgania spowodowane nierównym podłożem nie wpływały na poziomowanie 
reflektorów. 

background image

Strona 18 - schemat:
1. Reflektor
2. Aktuator
3. Przedni Czujnik wychylenia osi
4. Włącznik świateł
5. Jednostka kontrolna
6. Tylni czujnik wychylenia osi
7. Czujnik prędkości

9. Bending lights - Doświetlanie zakrętów

Doświetlanie zakrętów jak sama nazwa wskazuje polega na dostosowywaniu oświetlenia pojazdu 
na zakrętach. Polega to na obracaniu reflektorów w poziomie lub załączeniu dodatkowej lamy 
skierowanej na skraj jezdni. 

System statyczny
Jednym z elementów nowych systemów AFS jest doświetlanie zakrętów przy małych prędkościach. 
Jest to element trybu miejskiego. Przy prędkości poniżej 50km/h i otrzymaniu sygnału od czujnika 
skrętu kierownicy. Załączane są przednie światła przeciwmgłowe – można spotkać się z nazwą 
cornering lights – lub załączenie specjalnej lampy w reflektorze głównym skierowanej statycznie na 
jedną ze stron pojazdu – nazywanej po prostu statyczną lampą doświetlającą.

System dynamiczny
Maksymalne odchylenie reflektorów wynosi około 15 stopni.
Pierwszym samochodem z dynamicznym doświetlaniem zakrętów był Citroen DS21. Wyposażony 
był w mechaniczne połączenie kierownicy z mechanizmem obracającym reflektory. Główną wadą 
było to, że światło było kierowane na zakręt dopiero w momencie gdy pojazd brał zakręt, a nie 
przed zakrętem (co jest również wada systemów z 2003 roku – ten problem rozwiązano dopiero 
wykorzystując GPS i mapy). Pomysł stosowany w Citroenie nie rozpowszechnił się. Dopiero w 
latach 90 wykorzystanie silników elektrycznych poruszających reflektorami ksenonowymi w ich 
obudowach zostało powszechnie przyjęte i tak w 2003 roku UNECE zatwierdziło dynamiczne i 
statyczne   doświetlanie   zakrętów   –   po   zainstalowaniu   pierwszych   systemów   AFS.   Przepisy 
normatywne   standaryzujące   AFS   zawarte   są   w   Regulaminie   nr   123   Europejskiej   Komisji 
Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Model kinematyczny
Aby uzyskać wymagane informacje do obliczenia sygnałów sterujących do obrócenia reflektorów 
wykorzystywane są czujniki kontrolujące stan pojazdu. Obrót lamp jest kontrolowany funkcją kąta 
obrotu   kierownicy.   Prędkość   samochodu   wraz   z   przyśpieszeniem   poprzecznym   oraz/lub   kątem 
odchylenia jest wykorzystywane do określania lokalnego promienia zakrętu. 
Uproszczony model kinematyczny otrzymuje się w następujący sposób.
α : Równe 100∙H
H : Wysokość wiązki światła od jezdni
R : Promień skrętu pojazdu
L : Rozstaw osi
α(t) : Funkcja kąta odchylenia
xi(t) : Wejściowa funkcja kąta kierownicy
K : Współczynnik proporcjonalności kierownicy
xo(t) : Wyjściowa funkcja horyzontalnego obracania lampą
v(t) : Wejściowa funkcja szybkości
yi(t) : Wejściowa funkcja nachylenia pojazdu
H(t) : Funkcja wysokości wiązki światła od jezdni
P : Odległość od reflektora do środka pojazdu

background image

yo(t) : Wyjściowa funkcja pionowego obracania lampą
D : Odległość oświetlania reflektorem

Topologie
W   AFS   wykorzystywana   jest   magistrala   CAN   do   której   podpięta   jest   większość   czujników 
zainstalowanych w samochodzie. Jednostka kontrola zazwyczaj jest montowana w odległości 1-3m 
od reflektorów. 
topologi A silniki krokowe są sterowane bezpośrednio przez moduł AFS master przy pomocy 4 
przewodów zasilający na silnik. Wada tego są spore zakłócenia EM i dużo kabli (16 przewodów w 
przypadku pełnej kontroli)
topologii B wykorzystana jest sub magistrala CAN która komunikuje się ze slave'ami AFS które 
sterują lampami.
W  topologi C  wykorzystana jest magistrala LIN która wymaga tylko jednego przewodu (CAN 
wymaga dwóch). LIN pracuje w konfiguracji one-master, multi-slave. 

Ta   topologia   jest   obecnie   najpraktyczniejsza.   Mając   specjalne   aktuatory   z   interfejsem   LIN 
upraszcza   się   komunikację.   Eliminuje   się   uC AFS  slave   oraz   zmniejsza   się   wymagania   co   do 
dokładności częstotliwości (CAN jest dość wymagający). Ma jednak mniejszą szybkość 
CAN 500kBaud LIN 19.2 kBaud lecz w tej aplikacji nie stanowi to problemu. W magistrali LIN 
każdy silnik ma indywidualny adres i dzięki temu możliwa jest komunikacja za pomocą jednego 
przewodu.

Sterowanie
Sterowanie można opisać w następujący sposób:

Odczyt danych z czujników

Wybranie sposobu reakcji

Kinematyczny model wraz kontrolerem bazującym na logice rozmytej

Utrzymywanie pozycji początkowej

Obsługa błędu

Wykonanie zadania aktuatorami

Moduł VarioX
Aktuatory poruszają lampami w modułach VarioX które poruszają się w dwóch osiach.
FILM: Hella - Adaptive frontlighting system - 00:45 

10. AFS – System adaptacyjnych świateł przednich

Klasa C światła podstawowe
Typowo   generowany   przy   pomocy   projektora   z   migawką   dostosowującą   odpowiednio   wiązkę 
światła.
Klasa E światła autostradowe
Przy   prędkości   110km/h   lub   gdy   charakterystyka   jezdni   przed   samochodem   odpowiada 
charakterystyce autostrady podstawowe światłą są podnoszone o 0.25 stopni, zwiększając zasięg 
widzenia.
Klasa W mokra nawierzchnia
Gdy wykryty jest deszcz lub woda na jezdni albo gdy włączone są wycieraczki, zmniejszone jest 
oświetlanie   drogi   tuż   przed   pojazdem   w   celu   zmniejszenia   odbijania   się   światła   od   mokrej 
nawierzchni. Zwiększone jest również oświetlenie poboczy.
Klasa V światła do jazdy w mieście
Aktywowany   przy  50   km/h   lub   gdy  luminancja   nawierzchni   jest   większa   niż   1cd/m2.   Lepsze 
oświetlenie poboczy.
Tryb T  – doświetlanie zakrętów omówione wcześniej. Wszystkie wymienione wcześniej klasy 
mogą pracować w trybie T.

background image

Jak rozpoznać warunki?
Stosowane są do tego czujniki monitorujące stan pojazdu np. czujnik prędkości, skrętu kierownicy, 
czujniki   wilgoci.   Jak   również   systemy   monitorowania   przestrzeni   przed   pojazdem   oraz   w 
najnowszych rozwiązaniach nawigacja GPS.
W przypadku monitowania przestrzeni przed pojazdem wykorzystywane są np.:
Czujniki optyczne – wykorzystujące rozpoznawanie cech odebranego obrazu na porównując go ze 
specyficznymi modelami. Zasięg tych sensorów sięga 50 metrów.
Czujniki   mikrofalowe   (radary   radio   detection   and   ranging)   –   wykorzystywane   do   określania 
odległości   do   obiektów   przed   pojazdem   jak   również   ich   prędkości.   Zasięg   do   180m. 
Wykorzystywany jest efekt dopplera – analiza przesunięcia fazowego sygnału.
LIDAR   (light   detection   and   ranging)   –   Alternatywa   dla   radaru.   Wysyła   impulsy   światła 
podczerwonego diodą laserową i odbiera sygnał odbity. Na podstawie czasu obliczany jest dystans. 
W celu otrzymania dużej rozdzielczości sygnał podzielony jest na 16 kanałów (16 stopni poziomo i 
3 stopnie pionowo). Zasięg do 150m rozdzielczość 0.1m.
Na temat czujników wykorzystywanych do monitorowania przestrzeni wokół pojazdu można by 
zrobić wielogodzinny wykład.

Horizontal Cut-off
Połączenie   reflektorów   wyposażonych   w   moduły   VarioX   z   kamerą   i   funkcjami   przetwarzania 
obrazu   umożliwiło   powstanie   dynamicznego   poziomowania   świateł   tak   aby   ono   nikogo   nie 
oślepiało.
Pierwszym   krokiem   jest   regulacja   pozioma.  W  najprostszej   postaci   realizowana   jest  zgodnie   z 
zależnościami trygonometrycznymi przedstawionymi na slajdzie. Wykorzystywany jest sygnał z 
czujnika   ultradźwiękowego.   Wiązka   światła   kończy   się   tuż   przed   pojazdem.   Osiąga   się   to 
opuszczając lampy. Są też systemy których wiązka utrzymywana jest na wysokości tylnych świateł 
pozycyjnych. Wykorzystanie tego systemu pozwala zwiększyć typowy zasięg 65m do 200m gdy 
jezdnia jest pusta światła automatycznie przełączają się na światłą drogowe. System wykorzystując 
np. akcelerometry MEMS wykorzystuje również wiadomość o swoim nie poziomym położeniu i o 
informacje z tego czujnika koryguje kąt reflektora.

Vertical Cut-off
Rozszerzeniem horyzontalnej regulacji jest regulacja pionowa. W przypadku lamp projektorowych 
np. HID realizowane jest to w taki sposób, że gdy z czujników z kamery otrzymamy zostanie sygnał 
o pojeździe znajdującym się przed nami obliczany jest dystans i położenie pojazdu a następnie 
poprzez   odpowiednie  ustawienie  modułów  lamp   i  migawki   wycinany jest  ten   fragment   wiązki 
światła  która mogłaby oślepiać kierowców.  Mercedes chwali  się że ich system ma  zasięg  300 
metrów co jest o 100m lepszy wynik w przypadku LIDAR ?!?.

Inteligentne reflektory
Wśród inteligentnych reflektorów czyli takich które oświetlają tylko te miejsca których oświetlenie 
zwiększa bezpieczeństwo i nie oświetlają tych miejsc które są niepotrzebne lub których oświetlenie 
zagrażałoby bezpieczeństwu np. oczy innych kierowców.

Obecnie najpopularniejsze jest odpowiednie regulowanie modułu VarioX i jego migawek.
Wraz z pojawieniem się reflektorów LED pojawiła się koncepcja matryc LED, które już fizycznie 
istnieją.   Matryce   LED   działają   na   zasadzie   załączania   odpowiednich   komórek   matrycy  tak   by 
spełniać warunek inteligentnego reflektora. Ze strony Opla można dowiedzieć się, że każdy taki ich 
reflektor ma macierz 2x2 i każdy z elementów jest kontrolowany oddzielnie, dając 16 rożnych 
kombinacji   i   256   poziomów.   Przejście   jest   bardzo   płynne   i   szybkie   dzięki   braku   elementów 
mechanicznych.

FILM: Opel - Intelligent LED Matrix Light

background image

Pixel lights
Najbardziej interesując jednak koncepcją jest PIXEL LIGHTS bazujące na modułach DMD (Digital 
Micro-mirror Device).
Taki moduł mikro lustereczek zawiera setki tysięcy luster o krawędzi długości 13um. Zamontowane 
są   na   zawiasach   na   szczycie   pseudo   tranzystorów   CMOS.   Każde   lustro   jest   indywidualnie 
sterowane i przełączane między dwiema pozycjami. Gdy dany pixel jest potrzebny lustro kierowane 
jest na soczewkę gdy jest niepotrzebny to lustro kierowane jest na absorber. W ten sposób można 
tworzyć dowolny kształt wiązki światła w tym np. generowanie informacji na jezdni.

11. P-AFS

Głównym celem tego systemu jest przewidzenie warunków panujących na drodze i dostosowanie 
do nich oświetlenia, przed ich wystąpieniem. Realizowane jest to dzięki połączeniu tradycyjnego 
systemu AFS z nawigacją satelitarną. Nowe mapy drogowe uzupełniane są o informacje na temat 
specyfiki   jezdni.   W   oparciu   o   pozycje   pojazdu   i   informacje   z   map   dobierany   jest   scenariusz 
oświetleniowy.

Schemat działania jest następujący:
Przy pomocy możliwie najprecyzyjniej systemu pozycjonowania określana jest pozycja samochodu. 
Obecnie najdokładniejszy jest GPS różnicowy o dokładności około 0.5-2m.
W przypadku Europy Galileo zapewnia dokładność 4metrów.

Następnie   wykorzystując   specjalnie   opracowane   trójwymiarowe   mapy   do   systemów   ADAS 
otrzymuje   się   Elektroniczny   Horyzont.   Obecnie   intensywnie   rozwijane   są   mapy   do   systemów 
ADAS przykładem jest europejski projekt PReVENT.

Elektroniczny horyzont zawiera informacje na temat środowiska w którym znajduje się pojazd i 
stanowi rozszerzenie danych otrzymywanych z czujników znajdujących się w pojeździe. Zapewnia 
informacje o terenie znajdującym się daleko poza widocznością z pojazdu.
Informacje takie jak promienie zakrętów, informacje o wzniesieniach itp.

Do  niedawna  bazy danych  zawierające  mapy  do nawigacji  nie  pozwalały  wykorzystywać  tych 
informacji do innych celów niż nawigacja. Dla tego też powstało forum ADASIS które zajmuje się 
rozwijaniem API służącego do wymiany danych pomiędzy ADAS a nawigacyjnymi bazami danych 
oraz standardów dla map dedykowanych dla ADAS.
Dzięki temu jest obecnie możliwe realizowanie systemu PAFS.
W momencie przystąpienia Visteonu do ADASIS który wraz z Intermap jako pierwsi rozwinęli idee 
PAFS system ten stał się oficjalnie otwartym standardem.

Po otrzymaniu elektronicznego horyzontu i otrzymaniu informacji o najbliższych węzłach można 
obliczyć najbardziej prawdopodobną drogę (MLP – Most Likely Path) która zostanie wybrana tak 
by odpowiednio dopasować od niej światła. 
Obliczanie MLP w najprostszej postaci można przedstawić w następujący sposób:
Sprawdzane jest czy przed pojazdem są jakieś rozgałęzienia drogi.
Gdy takowe występują oblicza się prawdopodobieństwo na wybranie każdej z dróg. 
Gdy np. kierowca zmiesza prędkość przed rozgałęzieniem i włącza kierunkowskaz to system uznaje 
że będzie realizowany skręt w daną ulicę i kieruje światłą w stronę tej ścieżki. 

W przypadku jezdni bez rozgałęzień ale z zakrętami system otrzymuje informacje o promieniu 
zakrętu dzięki czemu system sterujący światłami ma gotowe informacje potrzebne do obliczenia 
kąta skrętu reflektora.

Testy PAFS wykazują zdecydowanie lepsze oświetlenie początków zakrętów.