plik

Epicka opowieść "Beren i Lúthien" drobiazgowo odtworzona z rękopisów
Tolkiena i po raz pierwszy przedstawiona jako zwarty i samodzielny tekst

ponownie umożliwia miłośnikom "Hobbita" i "Władcy Pierścieni" spotkanie z

elfami, ludźmi, krasnoludami, orkami, a także innymi istotami i bogatymi

krajobrazami spotykanymi tylko w Tolkienowskim Śródziemiu.

Opowieść o Berenie i Lúthien była lub z biegiem czasu stała się zasadniczym

elementem w ewolucji Silmarillionu, zbioru mitów i legend Pierwszej Ery

świata stworzonego przez J.R.R. Tolkiena. Wróciwszy z bitwy nad Sommą we

Francji pod koniec 1916 roku, napisał tę opowieść w następnym roku.

Zasadniczym i nigdy nie zmienionym jej elementem jest fatum wiszące nad

miłością Berena i Lúthien, Beren bowiem był śmiertelnym człowiekiem, a

Lúthien pochodziła z rodu nieśmiertelnych elfów. Jej ojciec, wielki ich władca

bardzo nieprzychylny Berenowi, jako warunek poślubienia Lúthien wyznaczył

mu niemożliwe do wykonania zadanie. Stanowi to jądro legendy i prowadzi

do wymagającej od dwojga zakochanych najwyższego bohaterstwa próby

wykradzenia silamrila Melkorowi, największego spośród wszystkich złych

bytów, zwanego Morgothem, Czarnym Nieprzyjacielem.

Christopher Tolkien spróbował w niniejszej książce wypreparować opowieść o

Berenie i Lúthien z obszernego materiału, w którym była osadzona; lecz w

miarę rozwoju nowych związków w ramach tej większej historii sama

opowieść także przechodziła zmiany. Aby nieco odsłonić wieloletni proces

ewolucji tej legendy Śródziemia, Christopher Tolkien opowiedział ją słowami

ojca, przedstawiając najpierw jej pierwotną wersję, a następnie pisane prozą i

wierszem fragmenty późniejszych tekstów, które ilustrują zmiany zachodzące

w opowieści. Po raz pierwszy zestawione razem, ujawniają utracone później

jej aspekty związane zarówno z wydarzeniami, jak z samą narracją.