background image

Płeć psychiczna a orientacja psychoseksualna - zjawiska nietożsame

1. Aspekty płci - sześć poziomów seksualności

Biologiczne aspekty płci 

Poczucie płci- tożsamość seksualna

Orientacja seksualna

Preferencje seksualne

Rola płciowa

Realizacja seksualna 

2. Biologiczne aspekty płci

Płeć jest zjawiskiem umożliwiającym zmienność rekombinacyjną organizmów Eukaryotycznych

Ciągła wymiana genów pomiędzy osobnikami daje zmienność, która w razie zmiany warunków 

życia umożliwia przeżycie osobnikom przystosowanym do nowych warunków.

W razie pojawienia się nowej mutacji o znaczeniu przystosowawczym rekombinacja i wymiana 

materiału genetycznego umożliwia rozpowszechnienie się korzystnych zmian w populacji 
drogą wymiany genów. 

Pojęcie biologiczne płci jest niejednorodne- wyróżnia się płeć genetyczną, chromosomalną, 

hormonalną, gonadalną.  

3. Płeć psychiczna-  poczucie płci, tożsamość  seksualna

Dotyczy ``głębokiego`` poczucia  płci (przynależności do kobiet lub  mężczyzn) jak i życia 
emocjonalnego.

Dotyczy pośrednio sprawności i  jakości procesów poznawczych  oraz funkcji wykonawczych! 

4. Płeć psychiczna- różnice w procesach  wykonawczych: zdolności motoryczne 

Kobiety:

Gorzej trafiają do celu na odległość

Lepiej wypadają w zadaniach na subtelną 
sprawność manualną

Lepiej kontrolują złożone ruchy palców

Mężczyźni:

Lepiej trafiają do celu na odległość

Gorzej wypadają w zadaniach na subtelną 
sprawność manualną

Gorzej kontrolują złożone ruchy palców

Męska przewaga w trafianiu do celu pojawia się wcześnie w rozwoju ontogenetycznym i nie 
zależy od wytrenowania. 

Mężczyźni homoseksualni mają w testach mierzących trafianie do celu wyniki zbliżone do 
kobiet, mimo że wagą i wzrostem nie różnią się od heteroseksualnych mężczyzn.

Kobiety cechuje zatem lepsza koordynacja ruchów drobnych, precyzyjnych. 

5. Płeć psychiczna- różnice w procesach  poznawczych: zdolności wzrokowo - przestrzenne

Kobiety gorzej rotują figury i mniej 
sprawnie poruszają się z mapą. W czasie 
orientowania się w terenie kobiety 
wykorzystują punkty odniesienia.

Kobiety lepiej zapamiętują położenie 
przedmiotów. 

Mężczyźni lepiej rotują figury i sprawniej 
poruszają się z mapą. W czasie 
orientowania się w terenie mężczyźni 
wykorzystują kierunki i odległości.

Mężczyźni gorzej zapamiętują położenie 
przedmiotów.

background image

Badany ma za zadanie, które figury po obróceniu będą wyglądały tak samo, 
jak figura po lewej stronie.
Zadanie to lepiej wykonują mężczyźni. 

Kobiety gorzej wypadają w testach 
mierzących wyodrębnianie i niezależność 
od pola.  

Mężczyźni lepiej wypadają w testach 
mierzących wyodrębnianie i niezależność 
od pola.  

Badany musi znajdować jedną z przedstawionych powyżej figur na dolnym rysunku. Zadanie to lepiej 
wykonują mężczyźni.

6. Płeć psychiczna- różnice w zdolnościach matematycznych

Kobiety lepiej wykonują obliczenia 
arytmetyczne, gorzej radzą sobie z 
myśleniem funkcyjnym

Mężczyźni gorzej wykonują  obliczenia 
arytmetyczne, lepiej radzą sobie z 
myśleniem funkcyjnym

background image

7. Płeć psychiczna- różnice w percepcji

Kobiety- łatwiej ulegają złudzeniom 
optycznym, lepiej odnajdują szczegóły  i 
szybciej widzą stereoskopowo 

Kobiety łatwiej rozpoznają emocje i 
sygnały pozawerbalne 

Mężczyźni- trudniej ulegają złudzeniom 
optycznym, gorzej odnajdują szczegóły  i 
wolniej widzą stereoskopowo 

Mężczyźni trudniej rozpoznają emocje i 
sygnały pozawerbalne

8. Płeć psychiczna- różnice językowe

Kobiety- charakteryzują się większą 
płynnością mowy (fluencją słowną), łatwiej 
rozpoznają kolory, szybciej czytają.

Agresja u kobiet jest agresją werbalną. 

Mężczyźni- charakteryzują się mniejszą 
płynnością mowy (fluencją słowną), trudniej 
rozpoznają kolory, wolniej czytają.

Agresja u mężczyzn jest agresją fizyczną.

9. Płeć psychiczna- różnice językowe, pamięć werbalna

Kobiety- charakteryzują się lepszą 
pamięcią werbalną, grupują zapamiętane 
wyrazy w kategorie znaczeniowe. 

Kobiety łatwiej łączą przedmioty z 
nazwami.

Mężczyźni- charakteryzują się gorszą 
pamięcią werbalną, zapamiętują ciąg 
wyrazów w pierwotnej kolejności.

Mężczyźni trudniej łączą przedmioty z 
nazwami.

10. Zaburzenia identyfikacji  płciowej

W ICD-10 wyróżnia się:

F64.0 Transseskualizm

F64.1 Transwestystyzm o typie  podwójnej roli

F64.2 Zaburzenia identyfikacji  płciowej w dzieciństwie 

11. Transseksualizm-  kryteria badawcze  ICD-10

A) Pragnienie życia i akceptacji w roli osoby przeciwnej płci, zwykle związane z żądaniem 

doprowadzenia ciała za pomocą zabiegów chirurgicznych lub leczenia hormonalnego do 

postaci tak zbieżnej z preferowaną płcią, jak tylko to możliwe.

B) Tożsamość transseksualna występuje trwale od co najmniej 2 lat.

C) Zaburzenie nie jest objawem innego zaburzenia psychicznego ani nie wiąże się z 

nieprawidłowościami chromosomalnymi.

12. Transseksualizm-  epidemiologia 

1 : 11 900   mężczyzn (M/K) jest  transseksualnych

1: 30 400  kobiet (K/M) jest  transesksualnych

Stosunek ten wynosi ok 3:1  i jest  niezależny od kultury  

13. Transseksualizm- epidemiologia- dane szwedzkie

1 : 37 900   mężczyzn (M/K) jest  transseksualnych

1: 103 400  kobiet (K/M) jest  transesksualnych

background image

14. Transseksualizm-  epidemiologia- dane  brytyjskie

1 : 34 900   mężczyzn (M/K) jest  transseksualnych

1: 108 400  kobiet (K/M) jest  transseksualnych

15. Transeksualizm-  przyczyny

Przyczyny transseksualizmu nie  są znane.

Prawdopodobnie zaburzenia  oddziaływania hormonów na  mózg płodu w pierwszej fazie 
tworzenia ośrodkowego układu  nerwowego kształtuje  transseksualizm.

16. Transseksualizm-  aktywność seksualna 

U transseksualistów występuje  brak aktywności genitalnej ze  względu na nieakceptowanie 
własnych narządów płciowych.  

17. Transseksualizm-  leczenie

Operacja zmiany płci i terapia  hormonalna.

Osoby transseksualne wykazują  wyjątkowa łatwość w  znajdywaniu partnera płci  przeciwnej. 

Operacje zmiany płci wykonuje  się czterokrotnie częściej u kobiet  (zmiana płci z kobiecej na 

męską). 

18. Transwestytyzm o typie podwójnej roli F64.1- kryteria ICD-10

A) Osoba nosi ubrania przeciwnej  płci w celu chwilowego  doświadczenia przynależności do 

przeciwnej płci.

B) Przebieranie nie jest  motywowane seksualnie.

C) Nie występuje pragnienie  trwałej zmiany płci na przeciwną.

19. Zaburzenia identyfikacji płciowej w dzieciństwie- F64.2, kryteria ICD-10 dla dziewcząt

A) Dziecko wykazuje trwałe nasilenie z powodu bycia dziewczynką i potwierdza pragnienie bycia 

chłopcem lub dowodzi, że jest chłopcem.

B) Występuje którekolwiek z następujących:

niechęć do męskiego ubioru

utrwalenie odrzucenia żeńskiej budowy anatomicznej

C) Dziewczynka nie osiągnęła jeszcze pokwitania.

D) Zaburzenie występuje co najmniej 6 miesięcy.

20. Zaburzenia identyfikacji płciowej w dzieciństwie- F64.2, kryteria ICD-10 dla chłopców.

A) Dziecko wykazuje trwałe nasilenie z powodu bycia chłopcem i potwierdza pragnienie bycia 

dziewczynką lub dowodzi, że jest dziewczynką.

B) Występuje którekolwiek z następujących:

skoncentrowanie na stereotypowych czynnościach żeńskich takich jak strój, zabawy 

dziewczęce, odrzucenie gier i zabaw chłopięcych. 

utrwalenie odrzucenia męskiej j budowy anatomicznej

C) Chłopiec nie osiągnął jeszcze pokwitania

D) Zaburzenie występuje co najmniej 6 miesięcy.

background image

21. Zaburzenia identyfikacji płciowej w dzieciństwie - F64.2 

Zaburzenia identyfikacji płciowej w dzieciństwie są zazwyczaj przejściowe i rzadko rozwijają się 
w transseksualizm.

Ok. 50 % osób z zaburzeniami identyfikacji płciowej w dzieciństwie wykazuje w okresie 
dorosłym orientację homoseksualną.

22. Homoseksualizm – wariant orientacji seksualnej

Potrzeby seksualne człowieka  mogą dotyczyć własnej płci  (homoseksualna) lub przeciwnej 
płci (heteroseksualna). U części  osób popęd seksualny  skierowany jest wobec obu płci 
(biseksualna).

Orientacja seksualna dotyczy pragnień,  a nie realizacji  (aktywności).   

23. Homoseksualizm - pomiar psychometryczny

Skala Orientacji Seksualnej  Multidimensional Sexuality Scale  brak polskiej normalizacji. 
Jest to test psychologiczny,  znormalizowany o znanej  trafności i rzetelności dla  obszarów 
anglojęzycznych. 

Skala Kinseya  (Alfred Kinsey – prekursor naukowej seksuologii)

0 - całkowity heteroseksualizm

1 - heteroseksualizm z lekkimi skłonnościami homoseksualnymi

2 - biseksualizm z większymi skłonnościami heteroseksualnymi

3 - biseksualizm, bez skłonności w żadną ze stron

4 - biseksualizm z większymi skłonnościami homoseksualnymi

5 - homoseksualizm z lekkimi skłonnościami heteroseksualnymi

6 - całkowity homoseksualizm

Z raportów które w późniejszym czasem  opublikował Kinsey wynikało, że 90%  mężczyzn i 
30% kobiet, popełnia zdradę  małżeńską, zaś kontakty homoseksualne miał co trzeci 
mężczyzna. 

Żaden z dostępnych testów  psychologicznych stosowanych w Polsce  nie charakteryzuje 
dobrze orientacji  seksualnej. Wysoki wskaźnik K/M u  mężczyzn w MMPI może co najwyżej 
sugerować skłonności homoseksualne.

24. Homoseksualizm-  epidemiologia

Częstość orientacji seksualnej nie jest znana

Przyjmuje się, że od 1- 10 % osób jest zorientowanych homoseksualnie. Ok. 12 % populacji 
ma potrzeby erotyczne zorientowane wobec obu płci.

Większość badań dotyczy orientacji seksualnej u mężczyzn. U mężczyzn homoseksualizm 
występuje dwukrotnie częściej, niż u kobiet. 

Podejście biegunowe zakłada, że orientacja jest albo homo- albo heteroseksualna a 
biseksualizm to homoseksualizm z wymuszoną aktywnością heteroseksualną.

Podejście gradualistyczne uznaje całą gamę przejść pomiędzy dwoma biegunami orientacji 
seksualnej poprzez różne formy orientacji biseksualnej.  

25. Homoseksualizm- aspekty behawioralne- rodzaje stosunków płciowych

47 % wspólna masturbacja lub  kontakt całym ciałem

Wzajemne fellatio  27 % 

background image

Pasywny stosunek odbytniczy 22  % homoseksualistów

Aktywny stosunek odbytniczy ok.  10 %

Nie ma korelacji pomiędzy  wyglądem badanego a  preferowaną techniką stosunku 
seksualnego.

26. Homoseksualizm- aspekty behawioralne struktury związków

Związki homoseksualne charakteryzują się taką samą strukturą i formą miłości erotycznej, jak 

związki heteroseksualne.

Trwałość związków homoseksualnych jest jednak niewielka z powodu: 

Niemożności sankcjonowania formalno-prawnego

Niemożności posiadania dzieci

Tendencje do poszukiwania nowych bodźców seksualnych przez obie strony ( w 

związku heteroseksualnym tylko przez mężczyzn, kobieta zazwyczaj spaja związek)

Brak przyzwolenia społecznego, błędne mity społeczne na temat homoseksualistów (przez 

to potrzeba ukrywania związku).

27. Homoseksualizm- aspekty behawioralne- inicjacji  seksualnej

U osób homoseksualnych  inicjacja seksualna zazwyczaj  zachodzi wcześniej, niż u 
heteroseksualnych. 

61 % osób homoseksualnych  miało stosunek płciowy przed 15  rokiem życia. 

28. Homoseksualizm-  uwarunkowania

Orientacja seksualna u człowieka rozwija się na skutek czynników neurorozwojowych- 

genetycznych, rozwoju wewnatrzmacicznego płodu i czynników środowiskowych. Orientacja 

seksualna ma zatem tło neurorozwojowe.

O przewadze czynników biologicznych nad czynnikami środowiska społecznego świadczy 

jednakowa częstość orientacji seksualnej w różnych kulturach, brak podatności na 

oddziaływania psychoterapeutyczne.

Orientacja seksualna rodziców adopcyjnych nie wpływa na orientację seksualną 

adoptowanych dzieci!    

Brak jednoznacznych dowodów na teorie psychoanalityczne mówiące, że homoseksualizm 
polega na zatrzymaniu się w homoerotycznej fazie rozwoju, czy związku homoseksualizmu z 
nadopiekuńczą matką.

Nadopiekuńcze matki zdarzają się tak samo często wśród osób homo-, jak i heteroseksualnych! 

29. Wpływ czynników genetycznych na rozwój orientacji seksualnej- badania bliźniąt

Mężczyźni

Zgodność wśród bliźniąt Monozygotycznych 52 %

Dizygotycznych 22 % 

Rodzeństwo 14 %

Kobiety 

Zgodność wśród bliźniąt Monozygotycznych 48 %

Dizygotycznych 16 % 

Rodzeństwo 14 %

background image

30. Bailey- pierwszy badacz genetycznych powiązań homoseksualizmu 

        Jako student psychologii              Jako profesor psychologii

31. Wpływ czynników genetycznych na rozwój orientacji seksualnej- badania sprzężeń 
genetycznych

W 1995 roku wykryto związek  pomiędzy dziedziczeniem  homoseksualizmu w rodzinach 
matek. Zidentyfikowano region  chromosomu X odpowiedzialny  za rozwój orientacji Xp28.   

W 2005 roku ukazała się praca  sugerująca związek pomiędzy  dziedziczeniem 
homoseksualizmu  a chromosomami 7q36, 8p12 i  10q26.  

Chromosom 7q36 koduje:

receptor II dla VIP, VIP RII odpowiada za powstawanie jądra nadwzrokowego

sonic hedgehog ., a sonic hedgehog  uczestniczy w tworzeniu lateralizacji

Chromosom 8p12 koduje 

gen dla czynnika uwalniającego gonadotropinę (Gonadotropin releasing hormone 1GNRH1; 

MIM 152760),

białko steroidogenic acute regulatory protein (STAR; MIM 600617

neureguline pierwszą (Neuregulin1 NRG1; MIM 142445)

Chromosom 10q26 koduje 

Shadow of Prion Protein (SPRN),

transcription regulators (ZNF511, VENTX2; MIM 607158), 

neurotransmitter interacting proteins (DRD1IP; MIM 604647), 

and cell signaling pathway proteins (INPP5A; MIM600106, GPR123).

32. Wpływ czynników genetycznych i hormonalnych- zmiany anatomiczne a orientacja 
seksualna  

U mężczyzn homoseksualnych stosunek długości palca 2 do 4 jest mniejszy od 
analogicznego stosunku u heteroseksualnych mężczyzn
.

Świadczy to albo o feminizacji płodu w okresie okołoporodowym, albo o wpływie czynników 
genetycznych.  

Liczba starszych braci (nie sióstr) sprzyja rozwojowi orientacji homoseksualnej u dziecka 
płci męskiej.

Świadczy to o wpływie feminizacji płodu w końcowej fazie rozwoju lub w okresie 
okołoporodowym na mózg dziecka.  

33. Mężczyźni  homoseksualni a długość  prącia

Homoseksualnie zorientowani  mężczyźni maja dłuższe prącie,  niż heteroseksualni.  

background image

34. Różnice neuroanatomiczne pomiędzy osobamizorientowanymi homoseksualnie a 
heteroseksualnie
 

Le Vay wykrył odmienną  strukturę podwzgórza u  mężczyzn homoseksualnych i 
heteroseksualnych.

Allen i wsp. wykryli, że spoidło przednie jest o 18 % większe u homoseksualnych mężczyzn, niż 
u heteroseksualnych kobiet i o 34 % większe, niż u heteroseksualnych mężczyzn. 

Świadczy to o lepszej transmisji międzypółkulowej informacji u homoseksualnych mężczyzn, niż 
u heteroseksualnych kobiet i heteroseksualnych mężczyzn. 

35. Różnice neuroanatomiczne pomiędzy osobamizorientowanymi homoseksualnie a 
heteroseksualnie- lateralizacja

Wśród osób zorientowanych  homoseksualnie kobiet i  mężczyzn stwierdza się częstsze 
występowanie nie- praworęczności (leworęczności i  oburęczności) w porównaniu z  osobami 
heteroseksualnymi. 

36. Inne korelaty neurofizjologiczne i neuroanatomiczne

Pobudzenie innych obszarów kory mózgowia u homoseksualnych mężczyzn, niż u kobiet i 
heteroseksualnych mężczyzn podczas wzrokowej stymulacji bodźców seksualnych.

Różnice w percepcji otoakustycznej i atrakcyjności feromonów. 

Różnice w sprawności  wykonywania niektórych testów  neuropsychologicznych (trafianie  do 
celu, rotacja figur). 

37. Podejście wobec homoseksualizmu z punktu widzenia psychologii ewolucyjnej

Nosicielstwo predyspozycji do homoseksualizmu ma wartość przystosowawczą, mimo że 
homoseksualiści są mniej płodni.

Matki osób homoseksualnych zachodzą łatwiej w ciążę.

Ukryte tendencje homoseksualne zwiększają kooperację w stadzie między mężczyznami. 

38. Normatywne ujęcie  homoseksaulizmu

ICD-10 i DSM-IV orientacje homoseksualna kategoryzują jako wariant normy. Zatem orientacja 

seksualna nie wymaga leczenia! Leczenia wymaga brak akceptacji homoseksualizmu.

Brak akceptacji własnej orientacji (homoseksualnej lub biseksualnej) ujęty jest w Klasyfikacji 

ICD-10 pod numerem 

F66.1- orientacja seksualna niezgodna z ego (egodystoniczna)

F66.2- zaburzenia związków seksualnych

39. Homoseksualizm jako  behawioralny czynnik  ryzyka

Homoseksualizm sprzyja ryzykownym zachowaniom seksualnym, dzięki którym wzrasta ryzyko 

zakażenia wirusem HIV, wirusem WZW-A, B i C, kiłą i rzeżączką, opryszczką genitalną.

Osoby homoseksualne z powodu niestabilności związków często narażone są na samotność i 

niestabilność emocjonalną.   

Osoby homoseksualne częściej,  niż w populacji ogólnej, są  ofiarami przestępstw (ryzyko 
wiktymologiczne).  

40. Homoseksualizm jako czynnik ryzyka zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania

Wśród osób homoseksualnych,  częściej niż wśród  heteroseksualnych występują zaburzenia 
nastroju, zaburzenia lękowe i uzależnienia
 . 

Orientacja homoseksualna jest  czynnikiem ryzyka samobójstwa i  myśli suicydalnych.