background image

© Copyright by Wydawnictwo ZamKor 
ul. Tetmajera 19, 31-352 Kraków 
tel./faks 0 12 623-25-00 
e-mail: zamkor@zamkor.pl 
adres serwisu: http://www.zamkor.pl 

Dokument został pobrany z „Serwisu 

 

dla nauczyciela”. Kopiowanie dozwolone  

tylko dla nauczycieli korzystających 

z podręczników Wydawnictwa Zamkor

 

Wszelkie prawa zastrzeżone. 

Data utworzenia dokumentu: 11/01/2006 

Wersja dokumentu: elektrostatyka_01.PDF 

 

 

W ostatnim okresie otrzymaliśmy kilka listów od nauczycieli w sprawie problemów ze znakami we wzorach 

z elektrostatyki. Poniżej przedstawiamy wyjaśnienie przygotowane przez dr Jadwigę Salach. 
 
 

Matematyczna postać praw elektrostatyki 

w przypadku, gdy ładunki podstawiamy wraz ze znakami 

 

 

 

   

W  elektrostatyce  wzory  piszemy  w  taki  sposób,  żeby  były  one  słuszne,  gdy  ładunki  wstawiamy  wraz  ze 

znakami.  Jest  to  wygodne,  bowiem  w  przeciwnym  przypadku  wiele  wzorów  musielibyśmy  pisać  w  dwóch 
wersjach, a to byłoby kłopotliwe. Powinniśmy ten sposób stosować konsekwentnie. Dlatego piszemy 

,

,

2

2

2

1

r

Q

k

E

r

q

q

k

F

=

=

 

bo F i E (jako wartości wektorów) nie mogą być ujemne. Piszemy natomiast 

,

E

q

F

r

r

=

 

bo  wstawiając  do  tego  wzoru  q  wraz  ze  znakiem,  otrzymamy  odpowiedni  zwrot  siły  elektrycznej:  zgodny  ze 
zwrotem natężenia pola, gdy ładunek q jest dodatni, a przeciwny do zwrotu natężenia pola, gdy ładunek q jest 
ujemny. 

Jeśli  chodzi  o  pracę  wykonaną  przez  siłę  zewnętrzną  przy  przesuwaniu  ładunku  w  centralnym  polu 

elektrostatycznym,  to 

nie  mogą  być  słuszne  dwa  różne  wzory

,  które  Państwo  podajecie:  raz 

,

1

1





=

B

A

B

A

r

r

kQq

W

 a innym razem 

.

1

1





=

B

A

B

A

r

r

kQq

W

 Ponieważ mówimy tutaj o odsuwaniu ładunku 

q od źródła pola, a więc punkt B jest dalej od źródła  niż punkt A, to wyrażenie w nawiasie jest dodatnie, czyli 
znak pracy zależy tylko od znaku iloczynu przed nawiasem. Piszą Państwo, że dla ładunków różnoimiennych 
słuszny jest pierwszy z tych wzorów. Ale przecież wtedy musielibyśmy (aby praca była dodatnia) podstawiać 
do niego ładunki bez uwzględniania znaków, czyli ich wartości bezwzględne! Tego właśnie nie chcemy robić. 
Pierwszy  wzór  nie  jest więc  słuszny,  gdy  chcemy  podstawiać ładunki wraz  z  ich  znakami.  Słuszny  jest  tylko 
drugi wzór, który możemy oczywiście także napisać w postaci 

,

1

1

,





=

A

B

B

A

z

r

r

kQq

W

 

jeśli nie chcemy zaczynać od znaku minus. Wynika z niego, że (jeśli wstawimy ładunki wraz z ich znakami), to 

-

 

gdy ładunki są jednoimienne – praca siły zewnętrznej przy odsuwaniu jest ujemna, 

-

 

gdy ładunki są różnoimienne – praca siły zewnętrznej przy odsuwaniu jest dodatnia. 

I wtedy mamy tylko jeden wzór dla obu przypadków. 

 

Napiszę Państwu na koniec, jak ja przedstawiam to uczniom 

już przy powtarzaniu 

materiału, aby dobrze 

to zapamiętali i nie mieli wątpliwości. 

 
 

background image

© Copyright by Wydawnictwo ZamKor 
ul. Tetmajera 19, 31-352 Kraków 
tel./faks 0 12 623-25-00 
e-mail: zamkor@zamkor.pl 
adres serwisu: http://www.zamkor.pl 

Dokument został pobrany z „Serwisu 

 

dla nauczyciela”. Kopiowanie dozwolone  

tylko dla nauczycieli korzystających 

z podręczników Wydawnictwa Zamkor

 

Wszelkie prawa zastrzeżone. 

Data utworzenia dokumentu: 11/01/2006 

Wersja dokumentu: elektrostatyka_01.PDF 

 

 

Piszę np. wzory na pracę siły zewnętrznej (niektórzy wolą wzory na pracę siły pola – to jest rzecz gustu, ale 

wiadomo, że prace te różnią się tylko znakiem): 

 

 

Pole grawitacyjne

 

Pole elektrostatyczne 

(wzory niżej napisane nie zależą od tego, w którą stronę przesuwamy ładunek – zgodnie z liniami pola, czy 

przeciwnie; punkt B jest zawsze punktem końcowym, a A – początkowym) 

Wzory ogólne, słuszne w każdym polu, a więc nie koniecznie centralnym, 

czyli bardzo ważne: 

)

(

,

A

B

B

A

z

V

V

m

W

=

 

)

(

,

A

B

B

A

z

V

V

q

W

=

 

(ale ładunek q należy wstawić wraz ze znakiem!)

 

Pola centralne 

r

GM

V

=

 

r

kQ

V

=

 

(ale Q ze znakiem!)

 

Teraz podstawiamy tak wyrażone potencjały  do wzorów ogólnych, słusznych w każdym polu i otrzymujemy:

 





=





+

=

B

A

A

B

B

A

z

r

r

GMm

r

GM

r

GM

m

W

1

1

,

 





=





=

A

B

A

B

B

A

z

r

r

kQq

r

kQ

r

kQ

q

W

1

1

,

 

(ale ładunki Q i q wraz ze znakami!)

 

 

 

Postępując w ten sposób, uczniowie zawsze zastosują dobry wzór na pracę w polu centralnym. 
 
Jeśli  chodzi  o  podręcznik  „Fizyka  dla  szkół  ponadgimnazjalnych  –  kurs  podstawowy  z  elementami  kursu 
rozszerzonego koniecznymi do podjęcia studiów technicznych i przyrodniczych, część 1”, to wszystko jest tam 
w porządku. Jedynie w trzecim wierszu na stronie 285 dla pełnej jasności po słowach „wykonuje pracę ujemną” 
można by dopisać w nawiasie: „(r

B

 > r

A

)”. 

 
  
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jadwiga Salach