background image

Wojciech Korfanty (1873-1939), działacz  śląski, publicysta, poseł na 
Sejm Ustawodawczy. 
 
Urodzony w osadzie Sadzawka (obecnie Siemianowice Śląskie), zmarł 

Warszawie. Polityk, działacz  śląski, publicysta. Posłował do 

parlamentu Rzeszy i pruskiego Landtagu. Poseł na Sejm Ustawodawczy. 
W latach 1920-1921 był polskim komisarzem plebiscytowym na Górnym 
Śląsku. Kierował całością  akcji  organizacyjnej,  propagandowej                 
i politycznej na rzecz zwycięstwa Polski w 

plebiscycie. Siedzibą 

Wojciecha Korfantego został hotel „Lomnitz” w Bytomiu. Dyktator III 
powstania  śląskiego. Wicepremier rządu Wincentego Witosa w 1923. 

Poseł w Sejmie Rzeczypospolitej i w Sejmie Śląskim, zasiadał w senacie . W 1927 stanął przed 
Sądem Marszałkowskim. W 1930 aresztowany i osadzony w twierdzy brzeskiej. W 1935 udał się na 
emigrację do Czechosłowacji, po zajęciu kraju przez hitlerowców wyjechał do Francji. W kwietniu 
1939 wrócił do Polski. Po powrocie aresztowany i osadzony w więzieniu mokotowskim. Zwolniony 
po 82 dniach. Zmarł 17.08.1939 w dwudziestą rocznicę wybuchu pierwszego powstania śląskiego. 
Według wersji-legendy ściany celi w więzieniu mokotowskim wymalowane były farbą z domieszką 
arszeniku (co miało być bezpośrednią przyczyną  śmierci). Pogrzeb Wojciecha Korfantego, który 
odbył się 20.08.1939 w Katowicach, przekształcił się w wielką antysanacyjną, patriotyczną 
manifestację. Wojciech Korfanty był wieloletnim przewodniczącym Stronnictwa Chrześcijańskiej 
Demokracji. W 1936 brał czynny udział w montowaniu tzw. Frontu Morges. Został pierwszym 
prezesem Stronnictwa Pracy, powstałego w 1937 z połączenia Stronnictwa Chrześcijańskiej 
Demokracji i Narodowej Partii Robotniczej.  
 
 

Źródła:  Orzechowski Marek, Wojciech Korfanty. Biografia polityczna, Wrocł

aw-Warszawa-

Kraków,-Gdańsk 1975; 

Przewłocki Jan, Wojciech Korfanty. Polityka, wzloty i niepowodzenia,

 Kielce 

1993; 

Zieliński Władysław,  Wojciech Korfanty 1873-1939. Polski Komisarz Plebiscytowy i 

Dyktator III Powstania Śląskiego, Katowice 1983.