CZY CHRZEŚCIJANIN POWINIEN ŚWIĘCIĆ SOBOTĘ

W ciągu ostatnich kilkunastu lat, pojawiło się w naszym kraju wiele tzw. ''wspólnot mesjanistycznych'', 
działających w oparciu o doktryny Ariańskie, nie uznające w swoim wyznaniu wiary najczęściej Boskości 
Pana Jezusa, Trójcy Świętej lub Bożego natchnienia Nowego Testamentu. 

Społeczności te zazwyczaj kładą silny nacisk na obchodzenie świąt żydowskich, święcenie szabatu (soboty),  
koszerne   jedzenie,   pielgrzymki   do   Izraela   i   przemianę   dotychczasowego   ''chrześcijanina''   na 
starotestamentowego   wyznawcę   Prawa   Mojżeszowego.   Natomiast   zupełnie   pomijają   one,   lub 
przeinterpretowują   nowotestamentowe   zasady  uświęcenia,   codziennego   brania   swojego  krzyża   i   śmierci 
własnego JA - które Pan Jezus nakreśla jako wąską drogę i klucz do zbawienia.

Zwolennicy   święcenia   soboty,   opierając   swoją   doktrynę   wyłącznie   na   starotestamentowych   wymogach 
prawa Mojżeszowego, pomijają przy tym standardy nowego przymierza, nadane nam przez Pana Jezusa, a 
będące w tej kwestii w konflikcie z Prawem Rabinicznym. 

Dobra nowina (ewangelia) nie jest kontynuacją prawa Mojżeszowego, ale odrębnym  przymierzem z Panem 
Jezusem, będącym duchowym wypełnieniem prawa Mojżeszowego. Polega ono na poświęceniu własnego 
życia   dla   Boga   i   bliźnich,   poprzez   rezygnację   z   własnego   JA  i   uśmierceniu   naszej   starej   natury   oraz 
prowadzeniu   człowieka   przez   Ducha   Świętego,   a   nie   jak   było   wcześniej,   na   wypełnianiu   nakazów 
wynikających z prawa Mojżeszowego, w myśl starozakonnej zasady  WOLNO - NIE WOLNO - MUSISZ. 

Natomiast ewangelia, jest ofertą dla wszystkich osób na świecie zainteresowanych zbawieniem, aktualną aż  
do czasu pochwycenia kościoła. Dlatego aby odpowiedzieć sobie na pytanie: ''Czy chrześcijanin powinien 
święcić szabat''?, to musimy najpierw powiązać ze sobą kilka bardzo istotnych kontekstów biblijnych.

... wszystko cobyście chcieli aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie - taki bowiem jest zakon i prorocy. 
Wchodźcie przez ciasną bramę, albowiem szeroka jest brama i przestronna droga która wiedzie na zatracenie 
i wielu jest takich którzy przez nią wchodzą. A ciasna jest brama i wąska droga która prowadzi do żywota i 
niewielu jest tych którzy ją znajdują. (Mat 7:12-14)

 

www.chlebznieba.pl

Prawo Mojżeszowe było ''kodeksem'' mówiącym co jest dobre, a co jest złe, oraz co naród wybrany musi 
robić aby Bóg im błogosławił. W ich życiu, działało to w czasie rzeczywistym na zasadzie: 

 

posłuszeństwo = nagroda   /   nieposłuszeństwo = kara

Święcenie szabatu było wymogiem prawa Mojżeszowego, gdyż prawo Mojżeszowe mówiło:

Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmego dnia jest szabat Pana, 
Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa,  
ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach. Gdyż w 
sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. 
Dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu (odpoczynku) i poświęcił go. (2Moj 20:9-11)

Jednak w 2 Księdze Mojżeszowej podano również cel szabatu

Sześć dni wykonywać będziesz swoje prace, ale dnia siódmego będziesz świętował (odpoczywał), 

aby wypoczął twój wół i twój osioł i aby wytchnął syn twojej niewolnicy i przychodzeń (2Moj 23:12)

Pan Jezus rzekł ponadto,że: 

Szabat jest ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu (Mar 2:27)

 

Celem szabatu jest odpoczynek dla nas samych, naszych pracowników, a nawet dla zwierząt. Wskazuje to 
na Bożą troskę o dobro całego stworzenia, a nie na jakiś szczególny sentyment Pana Boga do soboty. 

 Nowy Testament informuje nas ponad to, że: 

... prorocy i prawo (Mojżeszowe) prorokowali aż do Jana (Mt 11:13).

.. i jeśli Duch Święty was prowadzi, to nie jesteście już pod zakonem (Mojżeszowym) (Gal 5:18)

 

Czyli   od   tego   miejsca   przymierze   Mojżeszowe   zostało   wypełnione   nowym   duchowym   przymierzem 
Chrystusowym, mówiącym że: (kontekst) 

 

nowo narodzone dziecko Boże, siedem dni w tygodniu, czci i słucha Pana szabatu

 

Prawo Mojżeszowe było cielesne i samo z siebie nie gwarantowało zbawienia, natomiast Nowy Testament 
uczy że:

Jeśli   według   ciała   żyjecie   to   umrzecie,   jeśli   Duchem   dokonania   tego   ciała   uśmiercacie   żyć 
będziecie. Jacy bowiem Duchowi Boga dają się prowadzić, ci synami Boga są (org. gr. Rz 8:13-14) 
... a jeśli Duch Święty was prowadzi, to nie jesteście już pod zakonem (Mojżeszowym) (Gal 5:18)

Oryginalny tekst grecki mówi w powyższym fragmencie, że dziećmi Bożymi są ci którzy ''Duchowi Boga 
dają się prowadzić'' - z akcentem na ''dają się'' czyli przyzwalają, i prawo Mojżeszowe ich już nie dotyczy. 
Gdyż  nowe   prawo  Chrystusowe  nie  polega   na  wypełnianiu  nakazów  religijnych  wynikających  z  prawa 
Mojżeszowego, ale na poświęceniu całego swojego życia na służbę dla Pana Jezusa, poprzez uśmiercenie 
swojej cielesnej natury - czyli poprzez rezygnację z własnych planów życiowych, ambicji i podążania za  
własnymi pragnieniami na rzecz poddaniu się prowadzeniu Ducha Świętego, który nigdy nie będzie działał  
zgodnie z naszymi oczekiwaniami. Tylko pełniąc wolę Boga człowiek dostępuje prawdziwego odpocznienia 
czyli szabatu - poprzez dostąpienie Bożego pokoju - i jest to możliwe tylko poprzez nowo narodzenie i 
posłuszeństwo Panu Jezusowi w Duchu Świętym.

 

 

www.chlebznieba.pl

.

... faryzeusze też twierdzili, że Pan Jezus nie jest od Boga, bo nie przestrzega szabatu.... (Jan 9:16)

 

Natomiast On do nich, odnośnie szabatu, mówił On tak:

... tutaj jest coś większego niż świątynia. I gdybyście zrozumieli co znaczy: Miłosierdzia chcę a nie 
ofiar, to nie potępialibyście niewinnych (łamiących szabat). Albowiem Syn Człowieczy jest Panem 
szabatu (Mat 12:2-8)

Dlatego Żydzi tym usilniej starali się go zabić, bo nie tylko łamał szabat, ale i nazywał Boga własnym 
Ojcem,   czyniąc   siebie   tym   samym   równym   Bogu.   Tedy   Jezus   odezwał   się   i   rzekł   im: Zaprawdę, 
zaprawdę powiadam wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, tylko to co widzi że Ojciec czyni. Co 
bowiem On czyni, to samo i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje mu wszystko co sam 
czyni, i ukaże mu jeszcze większe dzieła niż te, abyście się dziwili (Jan 5:18-20)

Faryzeusze i żydzi - w kontekście NT - są to ludzie religijni, ale nie odrodzeni duchowo, 

czyli osoby nie związane duchowym przymierzem z Panem Jezusem

Poniższe słowa, powiedział Pan Jezus do faryzeuszy na temat ustanowienia nowego przymierza: 

.... oto coś większego niż świątynia. I gdybyście byli zrozumieli co to znaczy: Miłosierdzia chcę a nie ofiar, 

to nie potępialibyście niewinnych (łamiących szabat) (Mat 12:7)

Niech was nikt nie sądzi z powodu pokarmów i napojów (które spożywacie), albo z powodu święta lub 
nowiu   księżyca   bądź   szabatu   (których   nie   obchodzicie).   (20)   Jeśli   z   Chrystusem   umarliście   dla 
żywiołów   świata,   to   dlaczego   poddajecie   się   takim   zakazom/nakazom   jakbyście   w   świecie   żyli. 
(23) Mają one tylko pozór mądrości w obrzędach wymyślonych przez ludzi, w poniżaniu samego siebie 
i umartwianiu ciała, ale nie mają żadnej wartości gdy chodzi o opanowanie zmysłów. (Kol 2:16,20,23)

 

W wielu miejscach nowego testamentu czytamy że Pan Jezus i apostołowie w szabat nauczali tylko żydów w 
synagogach, ale jako zbór Pański, na łamaniu chleba, spotykali się od pierwszego dnia po szabacie - czyli w  
dzisiejszą niedzielę. 

A pierwszego dnia po szabacie, gdy zebraliśmy się na łamanie chleba.... (Dz Ap 20:7) 

 

Natomiast poniższy werset informuje nas, które elementy prawa Mojżeszowego są nadal obowiązujące dla 
nowo narodzonych dzieci Bożych żyjących w Chrystusie.

Postanowiliśmy   bowiem,   Duch   Święty   i   my   (apostołowie   -   kolejność   nie   przypadkowa),   by   nie 
nakładać na was żadnego innego ciężaru oprócz następujących rzeczy niezbędnych: Wstrzymywać się 
od mięsa ofiarowanego bałwanom i od (spożywania) krwi, od tego co zostało uduszone (bo nie odeszła  
krew) i od nierządu; jeśli się tych rzeczy wystrzegać będziecie, dobrze uczynicie. (DzAp 15:28-31)

 

Jak widać w powyższym tekście, nie znajdujemy tutaj niczego na temat szabatu, urzędu kapłańskiego, ani 
nawet   nakazu   oddawania   dziesięcin.   Na   temat   wypełniania   prawa   Mojżeszowego   w   kościele   nowo 
testamentowym, pisze apostoł Paweł w Liście do Galacjan. Jest to prawie cały list poświęcony tej jednej 
kwestii - i znajdujemy w nim poniższe wytyczne.

Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu (Mojżeszowego), stawszy się za nas przekleństwem, gdyż 
napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie, aby błogosławieństwo Abrahama przeszło na pogan w 
Jezusie   Chrystusie   i  abyśmy  obiecanego  Ducha   otrzymali   przez  wiarę. Bracia,   przytoczę   wam przykład 
zasad międzyludzkich; gdyż prawomocnego testamentu jakiegoś człowieka też nikt nie obala, ani nic się do 
niego nie dodaje. Otóż, obietnice te dane były Abrahamowi i potomkowi jego. Pismo nie mówi: I potomkom 
jego - jako o wielu, lecz jako o jednym: I potomkowi twemu, którym jest Chrystus (Gal. 3:13-16) 

 

Pismo uczy, że żaden Izraelita który wypełnia prawo Mojżeszowe, ale który nie odpowiedział na wezwanie 
Pana   Jezusa,   nie   będzie   zbawiony.   W   powyższym   fragmencie   listu   do   Galacjan   3:13-16   czytamy,   że 
błogosławieństwo   dane   Abrahamowi   nie   odnosi   się   zatem   do   narodu   Izraelskiego,   ale   wyłącznie   do 
Abrahama, Pana Jezusa i jego uczniów którzy dostąpią zbawienia poprzez wiarę potwierdzoną ich życiową  
postawą. 

Nowy Testament nie jest kontynuacją starego testamentu, ale zupełnie nowym przymierzem, w niczym od 
starego nie zależnym. Dlatego uważam, że święcenie szabatu przez chrześcijan (bez względu na pobudki), 
jest tym samym, co piątkowa rezygnacja ze schabowego ''na chwałę Pana'' ;-) Pismo uczy, że droga Pańska  
to uśmiercenie swojej cielesnej natury i życie wg prowadzenia Ducha Świętego, i że wszystko inne jest bez  
znaczenia.  

... Mają one tylko pozór mądrości w obrzędach wymyślonych przez ludzi, w poniżaniu samego 
siebie i w umartwianiu ciała, ale nie mają żadnej wartości, gdy chodzi o opanowanie zmysłów (o 
których mówił Pan Jezus) (Kol 2:23)

 

W czasach Nowego Przymierza dzień odpoczynku został zmieniony na pierwszy dzień tygodnia. Stało się 
tak nie ze względu na jakieś konkretne przykazanie, ale ku czci Pana Jezusa, który powstał z martwych 
pierwszego dnia tygodnia - czyli dzisiejszą niedzielę. W ten sposób utrzymanie Dnia Pańskiego idzie nadal 
w parze ze starotestamentową zasadą jednego dnia odpoczynku, którego celem jest wytchnienie, lecz teraz 
ma   on   również   na   celu   zaakcentowanie   możliwości   nowego   życia   i   zwycięstwa   nad   śmiercią   w 
zmartwychwstałym Chrystusie.

www.chlebznieba.pl

Osobiście   znam   bardzo   wiele   osób,   które   próbując   przypodobać   się   w   cielesny   sposób   Bogu (co   jest 
niemożliwe),   zaczęły   święcić   sobotę,   potem   nie   jeść   ''świnki'',   następnie   modlić   się   w   jarmułce   przy 
menorze, po czym czytać Talmud i inne żydowskie księgi filozoficzne oraz mówić jakąś dziwną polsko 
hebrajską nowomową   ... a na koniec, prawie wszystkie te osoby miały objawienie, że Pan Jezus nie jest 
Bogiem, ''bo przecież w Torze pisze, że Bóg jest tylko jeden''. 

Dzisiaj prawie wszystkie te osoby, należą do jakiś pseudomesjańskich społeczności gdzie goje obchodzą 
święta żydowskie i gdzie wszystkich chrześcijan uważa się za zwiedzionych, bo nie wypełniaja nakazów  
prawa Mojżeszowego. Uważam, że ludzie ci zostali okłamani i uwierzyli w jakąś rabiniczną formę mistyki 
żydowskiej, zbliżoną bardziej do kabalistyki niż do chrześcijaństwa, twierdząc przy tym, że wszystko poza 
starotestamentowym pięcioksięgiem napisali tylko zwykli ludzie.

W liście do Galacjan czytamy, że jakiekolwiek przejawy judaizowania w kościele, nie są wyłącznie formą 
niewinnej pasji, urozmaicenia lub zbliżenia do Pana, ale apostoł Paweł informuje nas, że stoją za tym wrogie 
moce, aby powoli i skutecznie odwodzić braci od wiary w zmartwychwstałego Chrystusa i sprowadzić ich z  
powrotem na drogę prawa Mojżeszowego.

Nowy testament pokazuje nam w bardzo wielu miejscach, że to zawsze cieleśnie myślący ludzie, osoby 
okłamane   lub   nie   znające   osobiście   Chrystusa,   domagają   się   od   innych   ludzi   wypełniania   religijnych 
obrzędów wynikających prawa Mojżeszowego, zamiast rezygnowania z własnego JA, umartwiania swojej 
cielesnej natury i poddania się prowadzeniu Ducha Świętego. 

Dlatego uważam, że posłuszeństwo temu czego uczy Nowy Testament, jest lepsze jest niż ofiary, a uważne 
słuchanie głosu Pana lepsze niż tłuszcz barani (1Sam 15:22). Uważam również, że jest to temat od 2000 lat 
bardzo niebezpieczny dla osób odrodzonych. Pismo uczy, aby stary testament zawsze czytać poprzez treść 
słów Pana Jezusa i nauki apostolskiej - a nigdy na odwrót.

 

www.chlebznieba.pl

 

Poniższy werset napisał apostoł Paweł, jako nowo narodzony żyd z żydów i były ortodoksyjny faryzeusz z 
pokolenia Beniamina. Napisał go do pogan próbujących stawać się żydami z ciała i pokładających swoją 
nadzieję w wypełnianiu uczynków wynikających z prawa Mojżeszowego.

 

..

. któż wam przeszkodził być posłusznymi prawdzie? Namawianie takie nie pochodzi od tego, 

który was powołuje. (a nawet) Trochę kwasu całe ciasto zakwasza (Gal 5:7-9)

 

 ...  a ten, kto was (tym) niepokoi (czyt. zachęca), kimkolwiek by był, poniesie karę (Gal 5:10)

Apostoł   Paweł   wielokrotnie   przestrzega   braci   przed   uczestnictwem   w   tej,   zawsze   niewinnie 
zaczynającej się transformacji, z ucznia Pana Jezusa w wyznawcę prawa Mojżeszowego, pisząc: 

... któż wam przeszkodził być posłusznymi prawdzie? Namawianie takie nie pochodzi od tego, 

który was powołuje. (nawet) Trochę kwasu całe ciasto zakwasza. (Gal 5:7-9)  

...  a ten, kto was (tym) niepokoi (zachęca), kimkolwiek by był, poniesie karę

 

    (Gal 5:10)

www.chlebznieba.pl

(Gal 1:6-9 i 11-12)  Dziwię się, że tak prędko dajecie się odwieść od tego, który was powołał w 
łasce Chrystusowej do innej ewangelii. Chociaż innej nie ma; są tylko pewni ludzie, którzy was 
niepokoją i chcą przekręcić ewangelię Chrystusową. Ale choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba 
zwiastował   wam   ewangelię   odmienną   od   tej   którą   myśmy   wam   zwiastowali,   niech   będzie 
przeklęty!   Jak   powiedzieliśmy   przedtem,   tak   i   teraz   znowu   mówię:   Jeśli   wam   ktoś   zwiastuje 
ewangelię odmienną od tej, która przyjęliście, niech będzie przeklęty! (11-12) A oznajmiam wam 
bracia, że ewangelia którą ja zwiastowałem, nie jest pochodzenia ludzkiego i nie otrzymałem jej od 
człowieka ani mnie jej nie nauczono, lecz otrzymałem ją przez objawienie od Jezusa Chrystusa 

(Gal 2:3-5) Nawet Tytusa który był ze mną, chociaż był Grekiem nie zmuszono do obrzezania. Nie 
bacząc na fałszywych braci, którzy po kryjomu zostali wprowadzeni lub sami potajemnie weszli, 
aby wyszpiegować naszą wolność którą mamy w Chrystusie, żeby podbić nas w niewolę (prawa 
Mojżeszowego),   a   którym   ani   na   chwilę   nie   ustąpiliśmy,   ani   się   nie   poddaliśmy  -   by  prawda 
ewangelii u was przetrwała. 

(Gal   2:14,16,18,20-21)  Ale   gdy   spostrzegłem,   że   nie   postępują   zgodnie   z   prawdą   ewangelii, 
powiedziałem do Kefasa wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, po pogańsku żyjesz, a nie po 
żydowsku, to czemuż  zmuszasz pogan żyć  po żydowsku?  (16)  Wiedząc wszakże, że  człowiek 
zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków zakonu Mojżeszowego, a tylko przez wiarę w Chrystusa 
Jezusa,  i   myśmy   w   Chrystusa   Jezusa   uwierzyli,   abyśmy   zostali   usprawiedliwieni   z   wiary   w 
Chrystusa, a nie z wypełniania uczynków prawa Mojżeszowego, ponieważ z uczynków zakonu nie 
będzie   usprawiedliwiony   żaden   człowiek.  (18)  Bo   jeśli   znowu   odbudowuję   to,   co   zburzyłem, 
samego siebie czynię przestępcą (prawa). (20-21) Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już 
nie ja,ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna 
Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. Nie odrzucam łaski Bożej; bo jeśli 
przez zakon Mojżeszowy jest sprawiedliwość, tedy Chrystus daremnie umarł. 

(Gal 3:1-3,5,10-11)  O nierozumni Chrześcijanie! Któż was omamił, was, przed których oczami 
został wymalowany obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego? Chcę dowiedzieć się od was tego 
jednego: Czy przez wypełnianie zakonu Mojżeszowego otrzymaliście Ducha, czy przez słuchanie z 
wiarą? Czy aż tak nierozumni jesteście? Rozpoczęliście w duchu, a teraz na ciele kończycie?  
(5) Czy ten, który daje wam Ducha i dokonuje wśród was cudów, czyni to na podstawie uczynków 
zakonu, czy na podstawie słuchania z wiarą?  (10-11)  Bo wszyscy, którzy polegają na uczynkach 
prawa Mojżeszowego, są pod przekleństwem; napisano bowiem: Przeklęty każdy, kto nie wytrwa w 
pełnieniu   wszystkiego,   co   jest   napisane   w   księdze   zakonu.  A  że   przez   zakon   nikt   nie   zostaje 
usprawiedliwiony przed Bogiem, to rzecz oczywista, bo sprawiedliwy z wiary żyć będzie 

(Gal   5:1,4-8,10,13-14,18)  Chrystus   wyzwolił   nas,   abyśmy   w   tej   wolności   żyli.  Stójcie   więc 
niezachwianie   i   nie   poddawajcie   się   znowu   pod   jarzmo   niewoli   (prawa   Mojżeszowego).  
(4-8)  Odłączyliście   się   od   Chrystusa   wy,   którzy   w   zakonie   Mojżeszowym   szukacie 
usprawiedliwienia; wypadliście z łaski. Albowiem my w Duchu oczekujemy spełnienia się nadziei 
usprawiedliwienia   z   wiary.   Bo   w  Chrystusie   Jezusie   ani   obrzezanie,   ani   nieobrzezanie   nic   nie 
znaczy, lecz wiara, która jest czynna w miłości. Biegliście dobrze; któż wam przeszkodził być 
posłusznymi prawdzie? Namawianie takie nie pochodzi od tego, który was powołuje > (Boga ojca) 
(10) Jestem co do was przekonany w Panu, że nie inaczej myśleć będziecie; a ten, kto was niepokoi, 
kimkolwiek by był, poniesie karę.  (13-14)  Bo wy do wolności powołani zostaliście, tylko pod 
pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału, ale służcie jedni drugim w miłości. Albowiem  cały 
zakon streszcza się mianowicie w tym jednym słowie: Będziesz miłował bliźniego swego, jak siebie 
samego (18) A jeśli Duch was prowadzi, nie jesteście już pod zakonem. 

(Gal 6:12 i 14-15)  Ci wszyscy, którzy chcą się podobać od strony cielesnej, zmuszają was do 
obrzezania, byle tylko nie cierpieć prześladowania dla krzyża Chrystusowego. (...) Co zaś do mnie, 
niech mnie Bóg uchowa, abym miał się chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego 
Jezusa   Chrystusa,   przez   którego   dla   mnie   świat   jest   ukrzyżowany,   a   ja   dla   świata.  Albowiem 
uczynki prawa Mojżeszowego nic nie znaczą, lecz tylko nowe stworzenie w Jezusie Chrystusie.