Konikopunkcja jako metoda udrażniania dróg oddechowych

Projekt systemowy

„Profesjonalne pielęgniarstwo systemu ratownictwa

medycznego w Polsce – wsparcie kształcenia podyplomowego”

współfinansowany przez Unię Europejską

w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską

w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Niedrożność dróg oddechowych

• Ocena wstępna
• Objawy częściowej i całkowitej niedrożności

dróg oddechowych.

• Metody udrażniania dróg oddechowych

Przyczyny

Niedrożność dróg oddechowych może być

częściowa

lub

całkowita

. Może wystąpić na dowolnym poziomie.

U nieprzytomnego oddychającego spontanicznie głównym

problemem są niezabezpieczone drogi oddechowe,
ponieważ istnieje ryzyko, że język się zapadnie i uniedrożni
drogi oddechowe. Dodatkowo pacjent nie będzie w stanie
usunąć wydzielin i krwi z górnych dróg oddechowych.
Prawidłowe natlenianie będzie osiągalne tylko w
przypadku zachowanej drożności dróg oddechowych.

Rozpoznawanie niedrożności dróg

oddechowych

Posługujemy się

wzrokiem , słuchem i dotykiem

Obserwujemy ruchy klatki piersiowej i brzucha

Wysłuchujemy i wyczuwamy ruch powietrza w pobliżu ust i
nosa poszkodowanego

Rozpoznawanie niedrożności dróg

oddechowych

Przy częściowej niedrożności dróg oddechowych przepływ

powietrza jest ograniczony i zwykle słyszalny

Stridor wdechowy

– jest powodowany przez niedrożność na

poziomie krtani lub powyżej

Świsty wdechowe

- sugerują niedrożność dolnych dróg

oddechowych , które mają tendencje do zapadania się i

zamykania w trakcie wydechu

Bulgotanie

– sugeruje obecność w górnych drogach

oddechowych treści płynnej lub półpłynnej

Chrapanie

– powstaje , gdy język lub podniebienie częściowo

zamykają gardło.

Pianie lub stridor

świadczy o kurczu głośni lub niedrożności na

jej poziomie

Niedrożność dróg oddechowych

• Proste przyrządy do zaopatrywania dróg

oddechowych.

• Zaawanasowane przyrządy do zaopatrywania

dróg oddechowych.

Proste przyrządy do udrażniania dróg

oddechowych

Rurki ustno-gardłowe

Mają zastosowanie w uzyskaniu drożności pomiędzy podstawą języka a

tylną ścianą gardła (rozmiary 00-5)

Prawidłowo dobrana rurka mierzona na twarzy sięga od siekaczy(lub

miejsca gdzie one być powinny) do kąta żuchwy.

Źle dobrana rurka może:
- Spowodować uraz
- Wywołać skurcz krtani
- Nasilić niedrożność

Proste przyrządy do udrażniania dróg

oddechowych

Technika wprowadzenia rurki ustno-gardłowej

1. Inspekcja jamy ustnej

2. Wprowadzamy w pozycji odwrotnej aż do miejsca

połączenia podniebienia twardego i miękkiego

3. Odwracamy o 180° i wprowadzamy dalej

Trudne Drogi Oddechowe

W niektórych sytuacjach (np. uraz twarzy,

zapalenie nagłośni, malformacja w zakresie
dróg oddechowych…) wentylacja za pomocą
worka samorozprężalnego z maską będzie
nieskuteczna, a intubacja przy zastosowaniu

typowej techniki będzie nadzwyczajnie trudna

lub niemożliwa do wykonania.

Trudne Drogi Oddechowe

LMA (Maska krtaniowa) Wprowadzana jest przez usta a

umieszczana w nad wejściem do krtani , aż do momentu

wyczucia oporu. Następnie mankiet wypełnia się

powietrzem zapewniając tym samym uszczelnienie wokół

wejścia do krtani, a dystalna część rurki znajduje się tuż nad

strunami głosowymi.

Rurka krtaniowa

1. Zaprojektowana do znieczuleń wziewnych

z utrzymanym oddechem własnym
2. Zapewnia szczelność dróg oddechowych
3. Łatwe zakładanie (podobnie jak LM)

W przypadku silnych wymiotów

niebezpieczeństwo pęknięcia przełyku!!

Intubacja dotchawicza

Polega na wprowadzeniu do tchawicy rurki o

odpowiednim kształcie i długości, tak aby jej

koniec znajdował się około 1 cm powyżej

rozwidlenia tchawicy. Rurkę można

wprowadzić przez nos lub usta.

Intubacja Dotchawicza

Jest to najbardziej bezpieczny i skuteczny sposób

zapewnienia drożności dróg oddechowych.
Dodatkowo pozwala na optymalną kontrolę
ciśnień w czasie wentylacji włącznie z PEEP,
zapobiega rozdęciu żołądka w dużej mierze
zabezpieczając przed aspiracją treści
pokarmowej do płuc oraz ułatwia wentylację
w trakcie wykonywania uciśnięć klatki
piersiowej.