„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

1 

 

Autorzy:  
 

 

mgr in

Ŝ

. Małgorzata Brola 

in

Ŝ

. Jolanta Górska 

mgr in

Ŝ

. Jolanta Przybytniewska 

 
Recenzenci: 
 

 

mgr in

Ŝ

. Barbara Ja

ś

kiewicz 

mgr in

Ŝ

. Urszula Nowaczyk 

 
Opracowanie redakcyjne: 
 
mgr Edyta  Kozieł 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

2 

 
 

Spis tre

ś

ci  

 

 Wprowadzenie  

4 

I. 
 

Zało

Ŝ

enia programowo-organizacyjne kształcenia 

w zawodzie 

6 

 

1.  Opis pracy w zawodzie 

6 

 

2.  Zalecenia dotycz

ą

ce organizacji procesu  

dydaktyczno-wychowawczego 

8 

II.  Plan nauczania 

15 

III.  Moduły kształcenia w zawodzie 

16 

 

1.  Podstawy zawodu 

16 

 

 

Przestrzeganie przepisów bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy, 

ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska 

18 

 

 

Posługiwanie si

ę

 dokumentacj

ą

 techniczn

ą

 

22 

 

 

Charakteryzowanie narz

ę

dzi, maszyn i urz

ą

dze

ń

 

stosowanych w tapicerstwie 

25 

 

2.  Surowce i materiały tapicerskie 

28 

 

 

Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci surowców i materiałów 

włókienniczych 

31 

 

 

Charakteryzowanie materiałów wy

ś

ciółkowych 

35 

 

 

Zastosowanie drewna i tworzyw drzewnych w tapicerstwie 

38 

 

 

Zastosowanie wyrobów metalowych w tapicerstwie 

41 

 

 

Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci skór, tworzyw sztucznych 

i skóropodobnych stosowanych w tapicerstwie 

44 

 

 

Charakteryzowanie materiałów pomocniczych 
i wyko

ń

czeniowych 

48 

 

3.  Organizacja produkcji  

53 

 

 

Ocenianie jako

ś

ci surowców, materiałów i wyrobów 

gotowych 

55 

 

 

Magazynowanie oraz transport surowców, półfabrykatów 
i wyrobów gotowych 

59 

 

4.  Technologia tapicerstwa 

62 

 

 

Przygotowanie elementów wyrobów tapicerowanych 

66 

  

Wytwarzanie wyrobów tapicerowanych metodami 
rzemie

ś

lniczymi 

71 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

3 

 

 

 

Wytwarzanie wyrobów tapicerowanych metodami 
przemysłowymi 

76 

 

 

Wytwarzanie wyrobów tapicerowanych specjalistycznych 
i dekoracyjnych 

81 

     5.  Naprawa, konserwacja i renowacja wyrobów  

86 

 

 

Wykonywanie napraw i konserwacji wyrobów 
tapicerowanych 

89 

 

 

Wykonywanie renowacji i rekonstrukcji wyrobów 
tapicerowanych  

93 

 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

4 

Wprowadzenie 

 

 

Celem kształcenia w zawodzie tapicer jest przygotowanie aktywnego, 

mobilnego  i  skutecznie  działaj

ą

cego  pracownika  gospodarki.  Efektywne 

funkcjonowanie  na  rynku  pracy  wymaga  przygotowania  ogólnego, 
opanowania  podstawowych  umiej

ę

tno

ś

ci  zawodowych  oraz  kształcenia 

ustawicznego.  Absolwent  szkoły  powinien  charakteryzowa

ć

  si

ę

 

otwarto

ś

ci

ą

, 

komunikatywno

ś

ci

ą

, 

wyobra

ź

ni

ą

, 

zdolno

ś

ci

ą

 

do 

doskonalenia umiej

ę

tno

ś

ci i kwalifikacji zawodowych. 

Kształcenie modułowe charakteryzuje si

ę

 tym, 

Ŝ

e: 

–  preferowane s

ą

 aktywizuj

ą

ce metody nauczania, 

–  proces  nauczania-uczenia  si

ę

  jest  ukierunkowany  na  opanowanie 

przez uczniów umiej

ę

tno

ś

ci intelektualnych i praktycznych, 

–  wykorzystywana  jest  w  szerokim  zakresie  zasada  transferu  wiedzy  

i umiej

ę

tno

ś

ci, 

–  poszczególne  jednostki  mo

Ŝ

na  modyfikowa

ć

,  uzupełnia

ć

  oraz 

dostosowywa

ć

 do potrzeb gospodarki oraz lokalnego rynku pracy. 

Wprowadzenie  do  praktyki  szkolnej  modułowego  programu  nauczania 
umo

Ŝ

liwia: 

–  opanowanie podstawowych umiej

ę

tno

ś

ci zawodowych, 

–  przygotowanie  do  pracy  przez  realizacj

ę

  zada

ń

  w  warunkach 

zbli

Ŝ

onych do praktyki zawodowej, 

–  korelacj

ę

 i integracj

ę

 tre

ś

ci kształcenia z ró

Ŝ

nych zakresów wiedzy. 

Układ  tre

ś

ci  kształcenia  w  programie  umo

Ŝ

liwia  kształtowanie 

umiej

ę

tno

ś

ci  zawodowych  ró

Ŝ

nymi  drogami  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  

i zainteresowa

ń

 uczniów. 

W strukturze programu wyró

Ŝ

nia si

ę

:: 

–  zało

Ŝ

enia programowo-organizacyjne kształcenia w zawodzie, 

–  plany nauczania, 
–  programy modułów i jednostek modułowych. 
Moduł kształcenia w zawodzie zawiera: 
–  cele kształcenia, 
–  wykaz jednostek modułowych, 
–  schemat układu jednostek modułowych, 
–  literatur

ę

. 

Program jednostki modułowej zawiera: 
–  szczegółowe cele kształcenia, 
–  materiał nauczania,  
– 

ć

wiczenia,  

– 

ś

rodki dydaktyczne, 

–  wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki, 
–  propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

  edukacyjnych 

ucznia. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

5 

 
W  programie  został  przyj

ę

ty  system  kodowania  modułów  i  jednostek 

modułowych zawieraj

ą

cy nast

ę

puj

ą

ce elementy: 

−

  symbol  cyfrowy  zawodu  zgodnie  z  klasyfikacj

ą

  zawodów  szkolnictwa  

zawodowego, 

−

  symbol literowy oznaczaj

ą

cy grup

ę

 modułów: 

O – dla modułu ogólnozawodowego, 
Z – dla modułów zawodowych, 

−

  cyfra  arabska  dla  kolejnego  modułu  w  grupie  i  dla  kolejnej  jednostki 

modułowej wyodr

ę

bnionej w module. 

 
Przykładowy zapis kodowania modułu:  
743 [03].O1 
743 [03] – symbol cyfrowy zawodu tapicer, 
O1 – pierwszy moduł ogólnozawodowy: podstawy zawodu. 

 

Przykładowy zapis kodowania jednostki modułowej: 
743 [03].O1.01 
743 [03] – symbol cyfrowy zawodu tapicer, 
O1 – pierwszy moduł ogólnozawodowy: podstawy zawodu, 
01  -pierwsza  jednostka  modułowa  wyodr

ę

bniona  w  module  O1: 

przestrzeganie przepisów bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy, ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

6 

I.  Zało

Ŝ

enia programowo - organizacyjne kształcenia 

w zawodzie 

 

 

1. Opis pracy w zawodzie 

 

Absolwent  szkoły  kształc

ą

cej  w  zawodzie  tapicer  mo

Ŝ

e  podejmowa

ć

 

prac

ę

  w  przedsi

ę

biorstwach  i  zakładach  prowadz

ą

cych  produkcj

ę

, 

naprawy  i  renowacj

ę

  wyrobów  tapicerowanych  oraz  w  zakładach 

ś

wiadcz

ą

cych usługi dekoratorsko-tapicerskie.  

Absolwent mo

Ŝ

e prowadzi

ć

 działalno

ść

 gospodarcz

ą

. 

 
Zadania zawodowe 
 

Absolwent  szkoły  kształc

ą

cej  w  zawodzie  tapicer  powinien  by

ć

 

przygotowany do wykonywania nast

ę

puj

ą

cych zada

ń

 zawodowych: 

−

  tapicerowanie  mebli  o  ró

Ŝ

nym  stopniu  zło

Ŝ

ono

ś

ci  konstrukcyjnej 

cz

ęś

ci tapicerowanych, 

−

  tapicerowanie wyrobów i elementów wyposa

Ŝ

enia 

ś

rodków transportu, 

−

  wykonywanie 

cz

ęś

ci 

tapicerowanych 

sprz

ę

tu 

sportowego, 

turystycznego i medycznego, 

−

  wykonywanie 

prac 

dekoratorsko 

- 

tapicerskich 

zwi

ą

zanych 

z wyposa

Ŝ

eniem wn

ę

trz, 

−

  naprawa,  renowacja  i  rekonstrukcja  cz

ęś

ci  tapicerowanych  mebli, 

ś

rodków 

transportu, 

sprz

ę

tu 

sportowego, 

turystycznego 

i medycznego. 

 

Umiej

ę

tno

ś

ci zawodowe  

 

W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent szkoły powinien umie

ć

: 

–  odczytywa

ć

  oraz  sporz

ą

dza

ć

  szkice  i  rysunki  techniczne  z  zakresu 

tapicerstwa, 

–  posługiwa

ć

 si

ę

 dokumentacj

ą

 konstrukcyjn

ą

 i technologiczn

ą

, 

–  stosowa

ć

 zasady konstrukcji, funkcjonalno

ś

ci i estetyki wyrobów, 

–  charakteryzowa

ć

  oraz  rozró

Ŝ

nia

ć

  style  i  typy  konstrukcji  mebli 

tapicerowanych, 

–  organizowa

ć

 stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii, 

–  dobiera

ć

  materiały  i  półfabrykaty  do  wykonania  okre

ś

lonego  typu 

mebli, sprz

ę

tu i wn

ę

trza, 

–  ocenia

ć

  jako

ść

  materiałów  i  półfabrykatów  oraz  rozpoznawa

ć

  

i eliminowa

ć

 wady, 

–  oblicza

ć

  zapotrzebowanie  materiałowe  na  podstawie  konstrukcyjnej 

i technologicznej dokumentacji wyrobu, 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

7 

–  przestrzega

ć

  zasad  składowania  oraz  warunków  magazynowania 

materiałów i półfabrykatów, 

–  dobiera

ć

  i  stosowa

ć

  narz

ę

dzia  do  wykonania  okre

ś

lonych  operacji 

technologicznych, 

–  obsługiwa

ć

 maszyny  i urz

ą

dzenia stosowane w tapicerstwie, 

–  dokonywa

ć

 przegl

ą

dów i konserwacji maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

–  przygotowa

ć

  materiały  i  półfabrykaty  tapicerskie  do  monta

Ŝ

u 

wyrobów, 

–  wykonywa

ć

 operacje szycia r

ę

cznego i maszynowego, 

–  wykonywa

ć

  i  montowa

ć

  cz

ęś

ci  tapicerowane  ró

Ŝ

nych  typów 

konstrukcji mebli, 

–  wykonywa

ć

  i  montowa

ć

  cz

ęś

ci  tapicerowane  wyposa

Ŝ

enia 

ś

rodków 

transportu, 

–  wykonywa

ć

  i  montowa

ć

  cz

ęś

ci  tapicerowane  sprz

ę

tu  sportowego, 

turystycznego i medycznego, 

–  wykonywa

ć

  pomocnicze  prace  stolarskie  i 

ś

lusarskie  w  procesie 

wytwarzania wyrobów tapicerowanych, 

–  wykonywa

ć

 

prace 

dekoratorsko 

– 

tapicerskie 

zwi

ą

zane  

z wyposa

Ŝ

eniem wn

ę

trz, 

–  rozpoznawa

ć

 i eliminowa

ć

 bł

ę

dy produkcyjne, 

–  stosowa

ć

  ró

Ŝ

ne  metody  oceny  jako

ś

ci  mebli  i  innych  wyrobów 

tapicerowanych, 

–  dokonywa

ć

 napraw, renowacji i rekonstrukcji wyrobów, 

–  sporz

ą

dza

ć

 kosztorysy prac tapicerskich, 

–  stosowa

ć

 zasady pakowania, magazynowania i transportu wyrobów, 

–  przestrzega

ć

  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska, 

–  wykorzystywa

ć

  w  sposób  racjonalny  materiały,  narz

ę

dzia,  maszyny, 

urz

ą

dzenia i energi

ę

, 

–  stosowa

ć

  przepisy  kodeksu  pracy  dotycz

ą

ce  praw  i  obowi

ą

zków 

pracownika i pracodawcy, 

–  stosowa

ć

  przepisy  prawa  w  zakresie  wykonywanych  zada

ń

 

zawodowych, 

–  korzysta

ć

 z literatury technicznej, norm i innych 

ź

ródeł informacji, 

–  udziela

ć

 pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy, 

–  prowadzi

ć

 działalno

ść

 gospodarcz

ą

. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

8 

2.  Zalecenia dotycz

ą

ce organizacji procesu 

dydaktyczno - wychowawczego 

 

Podstawowym 

celem 

kształcenia 

w 

zawodzie 

tapicer 

jest 

przygotowanie 

absolwenta 

szkoły 

do 

wytwarzania 

wyrobów 

tapicerowanych  oraz  do  kontynuacji  kształcenia  w formach  szkolnych  
i pozaszkolnych.  

Proces  kształcenia  według  modułowego  programu  nauczania  mo

Ŝ

e 

by

ć

 realizowany w trzyletniej zasadniczej szkole zawodowej. 

Program 

nauczania 

obejmuje 

kształcenie 

ogólnozawodowe 

i  zawodowe.  Kształcenie  ogólnozawodowe  zapewnia  orientacj

ę

 

w  zawodzie  oraz  ułatwia  ewentualn

ą

  zmian

ę

  zawodu.  Kształcenie 

zawodowe  ma  na  celu  przygotowanie  absolwenta  szkoły  do  realizacji 
zada

ń

 na typowych dla zawodu stanowiskach pracy.  

Ogólne  i  szczegółowe  cele  kształcenia  wynikaj

ą

  z  podstawy 

programowej kształcenia w zawodzie. 

Tre

ś

ci programowe zawarte s

ą

 w jednym module ogólnozawodowym  

i w czterech modułach zawodowych. 

Moduł  743[03].O1  Podstawy  zawodu  składa  si

ę

  z  trzech  jednostek 

modułowych.  Tre

ś

ci  programowe  jednostek  dotycz

ą

  bezpiecze

ń

stwa  

i  higieny  pracy,  ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz  ochrony 

ś

rodowiska, 

posługiwania  si

ę

  dokumentacj

ą

  techniczn

ą

,  charakterystyki  narz

ę

dzi, 

maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

Moduł  743[03].Z1  Surowce  i  materiały  tapicerskie  składa  si

ę

  

z siedmiu jednostek modułowych. Tre

ś

ci programowe jednostek dotycz

ą

 

charakterystyki  surowców  i  materiałów  włókienniczych,  materiałów 
i  półfabrykatów  wy

ś

ciółkowych,  drewna  i  tworzyw  drzewnych,  wyrobów 

metalowych,  skór,  tworzyw  sztucznych  i  skóropodobnych,  materiałów 
pomocniczych i wyko

ń

czeniowych stosowanych w tapicerstwie. 

Moduł 

743[03].Z2 

Organizacja 

produkcji 

składa 

si

ę

  

z  dwóch  jednostek  modułowych.  Tre

ś

ci  programowe  jednostek  dotycz

ą

 

oceny 

jako

ś

ci 

surowców, 

materiałów 

i 

wyrobów 

gotowych, 

magazynowania  oraz  transportu  surowców,  półfabrykatów  i  wyrobów 
tapicerowanych. 

Moduł  743[03].Z3  Technologia  tapicerstwa  składa  si

ę

  z  czterech 

jednostek 

modułowych. 

Tre

ś

ci 

programowe 

jednostek 

dotycz

ą

 

przygotowania  elementów  wyrobów  tapicerowanych,  wytwarzania 
wyrobów  tapicerowanych  metodami  rzemie

ś

lniczymi  i  przemysłowymi 

oraz 

wytwarzania 

wyrobów 

tapicerowanych 

specjalistycznych  

i dekoracyjnych  

Moduł 743[03].Z4 Naprawa, konserwacja i renowacja wyrobów składa 

si

ę

  z  dwóch  jednostek  modułowych.  Tre

ś

ci  programowe  jednostek 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

9 

dotycz

ą

  napraw,  konserwacji,  renowacji  i  rekonstrukcji  wyrobów 

tapicerowanych.  
 

Wykaz modułów i jednostek modułowych 

Symbol modułu 

i jednostki 

modułowej 

Nazwa modułu 

i jednostki modułowej 

Orientacyjna 

liczba godzin 

na realizacj

ę

 

743[03].O1 

Podstawy zawodu 

180 

743[03].O1.01 

Przestrzeganie przepisów bezpiecze

ń

stwa 

i higieny pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz 

ochrony 

ś

rodowiska 

 
 

36 

743[03].O1.02 

Posługiwanie si

ę

 dokumentacj

ą

 techniczn

ą

 

54 

743[03].O1.03 

Charakteryzowanie narz

ę

dzi, maszyn  

i urz

ą

dze

ń

 stosowanych w tapicerstwie 

 

90 

743[03].Z1 

Surowce i materiały tapicerskie 

360 

743[03].Z1.01 

Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci surowców i materiałów 

włókienniczych 

 

80 

743[03]. Z1.02 

Charakteryzowanie materiałów wy

ś

ciółkowych 

50 

743[03]. Z1.03 

Zastosowanie drewna i tworzyw drzewnych 
w tapicerstwie 

 

60 

743[03]. Z1.04 

Zastosowanie wyrobów metalowych  
w tapicerstwie 

 

50 

743[03]. Z1.05 

Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci skór, tworzyw sztucznych 

i skóropodobnych stosowanych w tapicerstwie 

 

76 

743[03]. Z1.06 

Charakteryzowanie materiałów pomocniczych 
i wyko

ń

czeniowych 

 

44 

743[03].Z2 

Organizacja produkcji 

108 

743[03].Z2.01  

Ocenianie jako

ś

ci surowców, materiałów 

i wyrobów gotowych 

 

36 

743[03].Z2.02 

Magazynowanie oraz transport surowców, 

półfabrykatów i wyrobów gotowych  

             
          72 

743[03].Z3  

Technologia tapicerstwa 

936 

743[03].Z3.01 

Przygotowanie elementów wyrobów 
tapicerowanych 

 

270 

743[03].Z3.02 

Wytwarzanie wyrobów tapicerowanych metodami 
rzemie

ś

lniczymi 

 

296 

743[03].Z3.03 

Wytwarzanie wyrobów tapicerowanych metodami 

przemysłowymi 

 

226 

743[03].Z3.04 

Wytwarzanie wyrobów tapicerowanych 

specjalistycznych i dekoracyjnych 

 

144 

743[03].Z4  

Naprawa, konserwacja i renowacja wyrobów 

252 

743[03].Z4.01 

Wykonywanie napraw i konserwacji wyrobów 

tapicerowanych 

 

144 

743[03].Z4.02 

Wykonywanie renowacji i rekonstrukcji wyrobów 
tapicerowanych  

 

108 

 

                                                          Razem 

1836 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

10 

Liczba godzin okre

ś

lona na realizacj

ę

 programów jednostek modułowych 

dotyczy kształcenia w zasadniczej szkole zawodowej dla młodzie

Ŝ

y. 

Na  podstawie  wykazu  i  schematów  układu  jednostek  modułowych  

w poszczególnych modułach sporz

ą

dzono dydaktyczn

ą

 map

ę

 programu. 

Dydaktyczn

ą

  map

ę

  programu  stanowi  schemat  powi

ą

za

ń

  mi

ę

dzy 

modułami  i  jednostkami  modułowymi,  okre

ś

laj

ą

cy  równie

Ŝ

  kolejno

ść

  ich 

realizacji.  Analiza  mapy  ułatwia  planowanie  i  organizacj

ę

  pracy 

dydaktyczno-wychowawczej. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

11 

                            

Dydaktyczna mapa programu 

 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

743[03].O1 

743[03].O1.01 

743[03].Z1.01 

743[03].Z1.02 

743[03].Z1.03 

743[03].Z1 

743[03].Z1.04 

743[03].Z1.05 

743[03].Z1. 06 

743[03].Z2 

743[03].Z2.01 

743[03].Z2.02 

743[03].O1.02 

743[03].O1.03 

743[03].Z3 

743[03].Z3. 01 

743[03].Z3.02 

743[03].Z3.03 

743[03].Z3. 04 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

12 

 
 

 
 
 
 
 
 
Zmiana  kolejno

ś

ci  realizacji  modułów  i  jednostek  modułowych 

powinna  by

ć

  poprzedzona  analiz

ą

  dydaktycznej  mapy  programu  oraz 

tre

ś

ci programowych jednostek modułowych.  

Nauczyciele  realizuj

ą

cy  program  nauczania  powinni  posiada

ć

 

przygotowanie  w  zakresie  metodologii  kształcenia  modułowego, 
aktywizuj

ą

cych  metod  nauczania,  pomiaru  dydaktycznego  oraz 

projektowania  i  opracowywania  pakietów  edukacyjnych.  Nauczyciele 
kieruj

ą

cy procesem kształtowania umiej

ę

tno

ś

ci powinni udziela

ć

 pomocy 

w  rozwi

ą

zywaniu  problemów  zwi

ą

zanych  z  realizacj

ą

  zada

ń

,  sterowa

ć

 

tempem  pracy  uczniów,  z  uwzgl

ę

dnieniem  ich  predyspozycji  oraz 

do

ś

wiadcze

ń

.  Ponadto,  powinni  kształtowa

ć

  zainteresowania  zawodem, 

okre

ś

la

ć

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  dalszego  kształcenia,  zdobywania  nowych 

umiej

ę

tno

ś

ci.  Powinni  równie

Ŝ

  kształtowa

ć

  po

Ŝą

dane  postawy  uczniów 

jak:  rzetelno

ść

  i  odpowiedzialno

ść

  za  prac

ę

,  dbało

ść

  o  jej  jako

ść

,  

o  porz

ą

dek  na  stanowisku  pracy,  poszanowanie  dla  pracy  innych  osób, 

dbało

ść

 o racjonalne stosowanie materiałów. 

Nauczyciele  powinni  uczestniczy

ć

  w  organizowaniu  bazy  techniczno-

dydaktycznej  oraz  ewaluacji  programów  nauczania.  Wskazane  jest 
opracowywanie 

przez 

nauczycieli 

pakietów 

edukacyjnych 

do 

wspomagania  realizacji  programów  jednostek  modułowych.  Pakiety 
edukacyjne  stanowi

ą

ce  dydaktyczn

ą

  obudow

ę

  programu  powinny  by

ć

 

opracowane zgodnie z metodologi

ą

 kształcenia modułowego. 

Wskazane  jest,  aby  kształcenie  modułowe  było  realizowane  

z  uwzgl

ę

dnieniem  aktywizuj

ą

cych  metod  nauczania:  sytuacyjnej, 

projektów, tekstu przewodniego, 

ć

wicze

ń

 praktycznych. 

Prowadzenie 

zaj

ęć

 

z 

zastosowaniem 

aktywizuj

ą

cych 

metod 

nauczania  wymaga  przygotowania  takich  materiałów,  jak:  teksty 
przewodnie  do 

ć

wicze

ń

,  instrukcje  stanowiskowe,  instrukcje  obsługi 

maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

W  trakcie 

realizacji 

programu 

nale

Ŝ

y 

zwraca

ć

  uwag

ę

 

na 

samokształcenie  uczniów,  korzystanie  z  ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł  informacji,  jak: 

podr

ę

czniki,  normy,  instrukcje,  poradniki,  katalogi,  pozatekstowe 

ź

ródła 

informacji.  Tre

ś

ci  kształcenia  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

,  uwzgl

ę

dnia

ć

 

współczesne technologie, materiały, narz

ę

dzia i sprz

ę

t. 

743[03].Z4 

743[03].Z4.01 

743[03].Z4.02 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

13 

Istotnym 

elementem 

kształcenia 

zawodowego 

jest 

proces 

sprawdzania  i  oceniania  edukacyjnych  osi

ą

gni

ęć

  uczniów.  Wskazane 

jest prowadzenie bada

ń

 diagnostycznych, kształtuj

ą

cych i sumuj

ą

cych. 

Badania diagnostyczne prowadzone na pocz

ą

tku procesu kształcenia 

maj

ą

  na  celu  sprawdzanie  poziomu  oraz  zakresu  wiedzy  i  umiej

ę

tno

ś

ci 

uczniów.  Wyniki  bada

ń

  nale

Ŝ

y  wykorzystywa

ć

  w  trakcie  procesu 

kształcenia. 

 Badania kształtuj

ą

ce prowadzone w trakcie realizacji programu maj

ą

 

na  celu  dostarczanie  informacji  dotycz

ą

cych  efektywno

ś

ci  procesu 

nauczania  -  uczenia  si

ę

.  Informacje  uzyskiwane  w  wyniku  bada

ń

 

pozwalaj

ą

 na dokonywanie niezb

ę

dnych korekt w procesie kształcenia. 

Badania  sumuj

ą

ce  powinny  by

ć

  prowadzone  po  zako

ń

czeniu 

realizacji programów jednostek modułowych. Wyniki bada

ń

 pozwalaj

ą

 na 

stwierdzenie, w jakim stopniu zostały zrealizowane cele kształcenia. 

Proces  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinien  by

ć

 

realizowany  systematycznie  w  trakcie  realizacji  programu.  Umiej

ę

tno

ś

ci 

intelektualne  mog

ą

  by

ć

  sprawdzane  za  pomoc

ą

  sprawdzianów  ustnych  

i pisemnych oraz testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych.  

Umiej

ę

tno

ś

ci  praktyczne  mog

ą

  by

ć

  sprawdzane  za  pomoc

ą

  obserwacji 

pracy  uczniów  podczas  wykonywania  zada

ń

  oraz  testów  praktycznych  

z zadaniami typu próba pracy. 

Prowadzenie  pomiaru  dydaktycznego  wymaga  okre

ś

lenia  kryteriów 

i  norm  oceniania,  opracowania  testów  osi

ą

gni

ęć

,  arkuszy  obserwacji 

oraz arkuszy oceny post

ę

pów uczniów. 

Ś

rodki  dydaktyczne  niezb

ę

dne  do  realizacji  procesu  kształcenia 

zostały  zamieszczone  w  programach  poszczególnych  jednostek 
modułowych. Orientacyjna liczba godzin na realizacj

ę

 okre

ś

lona w tabeli 

wykazu  jednostek  modułowych  mo

Ŝ

e  ulega

ć

  zmianie  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od 

stosowanych metod nauczania, 

ś

rodków dydaktycznych oraz aktualnych 

potrzeb edukacyjnych. 

Programy modułów i jednostek modułowych powinny by

ć

 realizowane 

w  ró

Ŝ

nych  formach  organizacyjnych  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  tre

ś

ci  kształcenia: 

w pracowniach i warsztatach szkolnych oraz w zakładach produkcyjnych.  

W zintegrowanym  procesie kształcenia modułowego nie  ma podziału 

na zaj

ę

cia teoretyczne i praktyczne. Formy organizacyjne pracy uczniów 

powinny  by

ć

  dostosowane  do  realizacji  tre

ś

ci  programowych  i  metod 

nauczania.  Wskazane  jest  prowadzenie  zaj

ęć

  w  grupie  licz

ą

cej  do  15 

uczniów, a w miar

ę

 potrzeb z podziałem na zespoły 3 – 4 osobowe.  

Kształtowanie  umiej

ę

tno

ś

ci  praktycznych  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  na 

odpowiednio 

wyposa

Ŝ

onych 

ć

wiczeniowych 

stanowiskach 

pracy: 

w  pracowniach  i  warsztatach  szkolnych  oraz  na  stanowiskach  pracy  
w zakładach tapicerskich. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

14 

Szkoła  podejmuj

ą

ca  kształcenie  w  zawodzie  według  modułowego 

programu  nauczania  powinna  posiada

ć

  odpowiednie  warunki  lokalowe 

oraz wyposa

Ŝ

enie techniczne i dydaktyczne. 

Realizacja  procesu  kształcenia  w  zawodzie  wymaga  zorganizowania 

i wyposa

Ŝ

enia: 

–  pracowni rysunku zawodowego, 
–  pracowni materiałoznawstwa, 
–  pracowni maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

–  pracowni technologii, 
–  warsztatów. 

Wyposa

Ŝ

enie 

warsztatów 

szkolnych 

powinno 

umo

Ŝ

liwia

ć

 

wykonywanie  podstawowych  operacji  technologicznych.  Wskazane  jest 
organizowanie  praktycznej  nauki  zawodu  w 

ś

cisłej  współpracy  

z  zakładami  wytwarzaj

ą

cymi  wyroby  tapicerskie.  Umo

Ŝ

liwi  to  uczniom 

poznanie współczesnego wyposa

Ŝ

enia technicznego i organizacji pracy. 

 

 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

15 

II. Plan nauczania 

 

PLAN NAUCZANIA 
Zasadnicza szkoła zawodowa  
Zawód: tapicer  743[03] 
Podbudowa programowa: gimnazjum 
 

Dla młodzie

Ŝ

y 

Dla dorosłych 

Liczba godzin 

tygodniowo 

w trzyletnim 

okresie 

nauczania 

Liczba godzin 

tygodniowo  

w trzyletnim 

okresie 

nauczania 

Liczba godzin  

w trzyletnim 

okresie 

nauczania 

Semestry I - VI 

Lp. 

Moduły kształcenia w zawodzie 

Klasy I – III 

Forma 

stacjonarna 

Forma 

zaoczna 

1.    Podstawy zawodu 

  5 

 4 

  69 

2.    Surowce i materiały tapicerskie 

10 

 8 

138 

3.    Organizacja produkcji 

  3 

 2 

   41 

4.    Technologia tapicerstwa 

26 

20 

358 

5.    Naprawa, konserwacja i renowacja 

wyrobów  

  7 

 5 

  96 

Razem 

 51 

39 

702 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

16 

III. Moduły kształcenia w zawodzie 

 

Moduł 743[03].O1 
Podstawy zawodu 

 

1. Cele kształcenia

 

 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

–  przestrzega

ć

  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska, 

–  okre

ś

la

ć

 

zagro

Ŝ

enia 

zwi

ą

zane 

z 

prowadzeniem 

procesów 

wytwarzania wyrobów tapicerowanych, 

–  stosowa

ć

  terminologi

ę

  dotycz

ą

c

ą

  surowców,  materiałów  i  procesów 

technologicznych, 

–  posługiwa

ć

  si

ę

  dokumentacj

ą

  techniczn

ą

  i  technologiczn

ą

  wyrobów, 

podzespołów i elementów, 

– 

sporz

ą

dza

ć

 proste projekty wyrobów tapicerowanych,

 

–  charakteryzowa

ć

  narz

ę

dzia,  maszyny  i  urz

ą

dzenia  do  produkcji 

wyrobów tapicerowanych, 

–  dokonywa

ć

  podstawowych  regulacji  i  ustawie

ń

  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

 

produkcyjnych, 

–  czy

ś

ci

ć

 i konserwowa

ć

 narz

ę

dzia, maszyny i urz

ą

dzenia produkcyjne, 

–  korzysta

ć

 

z 

ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł 

informacji 

oraz 

z 

doradztwa 

specjalistycznego. 

 

2. Wykaz jednostek modułowych  

 

Symbol jednostki 

modułowej 

Nazwa jednostki modułowej 

Orientacyjna 

liczba godzin 

na realizacj

ę

 

743[03].O1.01 

Przestrzeganie przepisów bezpiecze

ń

stwa 

i higieny pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej 

oraz ochrony 

ś

rodowiska 

 36 

743[03].O1.02 

Posługiwanie si

ę

 dokumentacj

ą

 techniczn

ą

 

 54 

743[03].O1.03 

Charakteryzowanie narz

ę

dzi, maszyn 

i urz

ą

dze

ń

 stosowanych w tapicerstwie 

 90 

                                                                               Razem                       

180 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

17 

3. Schemat układu jednostek modułowych  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

4. Literatura

 

Bacia K., Witkowski B.: Technologia tapicerstwa. WSiP, Warszawa 1986 
Bacia K.: Materiałoznawstwo tapicerskie. WSiP, Warszawa 1988 
Burzy

ń

ski K.: Konstrukcje wyrobów z drewna.  WSiP, Warszawa 1983 

Dzi

ę

gielewski  S.:  Technologia.  Meble  tapicerowane.  Produkcja 

przemysłowa. WSiP, Warszawa1996 
Dzi

ę

gielewski  S.:  Technologia.  Meble  tapicerowane.  Produkcja 

rzemie

ś

lnicza i naprawy. WSiP, Warszawa 1997 

Jurczyk J.: Materiałoznawstwo tapicerskie. WSiP Warszawa 1990 
Jurczyk  J.:  Technologia  tapicerstwa.  Wydawnictwa  Akcydensowe, 
Warszawa 1983 
Mac  S.,  Leowski  J.:  Bezpiecze

ń

stwo  i  higiena  pracy  dla  ZSZ.  WSiP, 

Warszawa 1996 
Praca  zbiorowa:  Bezpiecze

ń

stwo  i  ochrona  człowieka  w 

ś

rodowisku 

pracy. Ergonomia. CIOP, Warszawa 1999 
Praca  zbiorowa:  Bezpiecze

ń

stwo  pracy  i  ergonomia.  CIOP,  Warszawa 

1999 
Prz

ą

dka W., Kozak W.: Tapicerstwo. WPLiS, Warszawa 1966 

Prz

ą

dka W.: Technologia meblarstwa. Cz. 1. WSiP, Warszawa 1994 

Prz

ą

dka  W.,  Szczuka  J.:  Technologia  meblarstwa.  Cz.  2.  WSiP, 

Warszawa 1994 
Kodeks pracy 
 
Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych. 

743[03].O1 

Podstawy zawodu  

743[03].O1.01 

Przestrzeganie przepisów 

bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy, 

ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz 

ochrony 

ś

rodowiska 

743[03].O1.02 

Posługiwanie si

ę

 dokumentacj

ą

 

techniczn

ą

 

743[03].O1.03 

Charakteryzowanie narz

ę

dzi, 

maszyn i urz

ą

dze

ń

 stosowanych 

w tapicerstwie 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

18 

Jednostka modułowa 743[03].O1.01 
Przestrzeganie przepisów bezpiecze

ń

stwa i higieny 

pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  zinterpretowa

ć

  podstawowe  akty  prawne,  prawa  i  obowi

ą

zki 

pracownika  oraz  pracodawcy,  dotycz

ą

ce  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy, 

−

  zastosowa

ć

 

przepisy 

zakładowego 

regulaminu 

dotycz

ą

cego 

bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej, 

−

  rozpozna

ć

 i przewidzie

ć

 zagro

Ŝ

enia wyst

ę

puj

ą

ce w 

ś

rodowisku pracy, 

−

  okre

ś

li

ć

  zagro

Ŝ

enia  wyst

ę

puj

ą

ce  na  wydziałach  produkcyjnych 

podczas  r

ę

cznej  i  maszynowej  obróbki  surowców,  półfabrykatów  

i materiałów pomocniczych, 

−

  przewidzie

ć

  konsekwencje  wynikaj

ą

ce  z  naruszenia  przepisów 

bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej, 

−

  scharakteryzowa

ć

 zabezpieczenia maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

−

  zabezpieczy

ć

 dost

ę

p do szkodliwych 

ś

rodków chemicznych, 

−

  zastosowa

ć

  sprz

ę

t  i 

ś

rodki  ochrony  indywidualnej  odpowiednio  do 

rodzaju wykonywanej pracy, 

−

  zastosowa

ć

  procedury  post

ę

powania  w  sytuacji  zagro

Ŝ

enia  zdrowia  

i 

Ŝ

ycia pracowników,  

−

  udzieli

ć

 pierwszej pomocy osobom poszkodowanym, 

−

  zabezpieczy

ć

 miejsce wypadku, 

−

  zastosowa

ć

 podr

ę

czny sprz

ę

t oraz 

ś

rodki ga

ś

nicze, 

−

  zastosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska,  

−

  zastosowa

ć

  procedury  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  utylizacji  odpadów  

i produktów ubocznych. 

 

2. Materiał nauczania 

Bezpiecze

ń

stwo i higiena pracy. 

Ochrona przeciwpo

Ŝ

arowa oraz ochrona 

ś

rodowiska. 

Czynniki 

ś

rodowiska pracy: mikroklimat, skład chemiczny i zanieczyszczenie 

powietrza, hałas i wibracje. 
Zagro

Ŝ

enia zwi

ą

zane ze stosowaniem substancji chemicznych.  

Zagro

Ŝ

enia zwi

ą

zane z u

Ŝ

ytkowaniem maszyn, urz

ą

dze

ń

 i narz

ę

dzi.  

Sprawno

ść

 urz

ą

dze

ń

 i instalacji elektrycznych. 

Sprz

ę

t oraz 

ś

rodki ochrony indywidualnej. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

19 

Instrukcje obsługi maszyn i urz

ą

dze

ń

 produkcyjnych. 

Procedury udzielania pierwszej pomocy. 
Zabezpieczanie miejsca wypadku. 
Dokumentacja powypadkowa. 
Wentylacja  i  klimatyzacja  pomieszcze

ń

  produkcyjnych,  magazynowych  

i biurowych. 
Zasady kształtowania bezpiecznych warunków pracy. 
Utylizacja odpadów i produktów ubocznych. 
Zagro

Ŝ

enia po

Ŝ

arowe, zasady ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej. 

Zasady gaszenia po

Ŝ

aru. 

 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Dobieranie 

ś

rodków  ochrony  indywidualnej  do  okre

ś

lonego  rodzaju 

pracy. 

•

  Okre

ś

lanie  potencjalnych  zagro

Ŝ

e

ń

  wyst

ę

puj

ą

cych  w  zakładzie 

produkcyjnym. 

•

  Okre

ś

lanie sposobów zabezpieczania maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

•

  Wykonywanie  sztucznego  oddychania  z  zastosowaniem  fantomu, 

zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

cymi zasadami. 

•

  Zakładanie opatrunków osłaniaj

ą

cych i unieruchamiaj

ą

cych.  

•

  Okre

ś

lanie sposobu alarmowania stra

Ŝ

y po

Ŝ

arnej. 

•

  Dobieranie  sprz

ę

tu  i 

ś

rodków  ga

ś

niczych  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  rodzaju 

po

Ŝ

aru. 

•

  Stosowanie  podr

ę

cznego  sprz

ę

tu  i 

ś

rodków  ga

ś

niczych  do  gaszenia 

po

Ŝ

aru. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Teksty przewodnie do 

ć

wicze

ń

. 

Kodeks Pracy. 
Przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej, 

ochrony 

ś

rodowiska. 

Ilustracje  i  fotografie  obrazuj

ą

ce  zagro

Ŝ

enia  wyst

ę

puj

ą

ce  w  zakładzie 

produkcyjnym. 
Sprz

ę

t i 

ś

rodki do gaszenia po

Ŝ

aru. 

Ś

rodki do udzielania pierwszej pomocy. 

Odzie

Ŝ

 ochronna, sprz

ę

t ochrony indywidualnej. 

Filmy dydaktyczne: procedury post

ę

powania w razie wypadków przy 

pracy, zasady udzielania pierwszej pomocy, ochrona 

ś

rodowiska, 

zagro

Ŝ

enia po

Ŝ

arowe, zasady post

ę

powania w przypadku zaistnienia 

po

Ŝ

aru oraz awarii technologicznych. 

Regulaminy 

i 

instrukcje 

dotycz

ą

ce 

u

Ŝ

ytkowania 

maszyn,  

urz

ą

dze

ń

 i narz

ę

dzi. Zestawy norm. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

20 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 
modułowej 

Program  jednostki  modułowej  zawiera  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce  stosowania 

zasad  bezpiecze

ń

stwa  pracy,  ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej  i  ochrony 

ś

rodowiska. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  opanowane  przez  uczniów  podczas  realizacji  programu 

jednostki  s

ą

  niezb

ę

dne  w  dalszym  procesie  kształcenia,  szczególnie 

podczas  realizacji  programów  jednostek  modułowych  zwi

ą

zanych  

z wytwarzaniem wyrobów. 

Program jednostki powinien by

ć

 realizowany z zastosowaniem metod: 

wykładu informacyjnego, pokazu z instrukta

Ŝ

em, 

ć

wicze

ń

 praktycznych.  

Przed  przyst

ą

pieniem  do  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  zapozna

ć

 

uczniów 

z 

przepisami 

prawa 

i 

regulaminami 

obowi

ą

zuj

ą

cymi  

w  zakładach  tapicerskich,  przepisami  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy, 

ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej, ochrony 

ś

rodowiska.  

Zaj

ę

cia  mog

ą

 by

ć

  prowadzone  w  pracowni  technologii  lub  na  terenie 

zakładu  pracy.  Nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  samodzielne  wykonywanie 

przez  uczniów 

ć

wicze

ń

  dotycz

ą

cych  udzielania  pierwszej  pomocy, 

szczególnie w sytuacjach zagro

Ŝ

enia zdrowia i 

Ŝ

ycia. 

Realizacj

ę

 

programu 

jednostki 

modułowej 

mo

Ŝ

e 

ułatwi

ć

 

organizowanie  zaj

ęć

  dydaktycznych  we  współpracy  ze  stra

Ŝą

  po

Ŝ

arn

ą

 

i placówkami medycznymi. 

Zaj

ę

cia  nale

Ŝ

y  prowadzi

ć

  w  grupie  licz

ą

cej  do  15  osób,  a  w  miar

ę

 

potrzeb z podziałem na zespoły 3-4 osobowe. Przed przyst

ą

pieniem do 

zaj

ęć

  wskazane  jest  przygotowanie  materiałów  do 

ć

wicze

ń

,  jak: 

instrukcje,  normy,  akty  prawne, 

ś

rodki  i  sprz

ę

t  ochrony  indywidualnej, 

podr

ę

czny sprz

ę

t ga

ś

niczy.  

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

21 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

W  wyniku  procesu  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów 

uzyskuje  si

ę

  informacje  dotycz

ą

ce  zakresu  i  poziomu  opanowania 

umiej

ę

tno

ś

ci okre

ś

lonych w szczegółowych celach kształcenia programu 

jednostki modułowej. 
Umiej

ę

tno

ś

ci uczniów mog

ą

 by

ć

 sprawdzane i oceniane za pomoc

ą

: 

–  sprawdzianów ustnych i pisemnych, 
–  testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych,  

–  obserwacji pracy uczniów podczas wykonywania zada

ń

 praktycznych. 

Podczas  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

 

uwag

ę

 na: 

–  okre

ś

lanie rodzaju zagro

Ŝ

enia, 

–  zabezpieczanie miejsca zagro

Ŝ

enia, 

–  dobieranie 

ś

rodków ochrony indywidualnej, 

–  dobieranie 

ś

rodków i sprz

ę

tu ga

ś

niczego, 

–  sprawne wykonanie zada

ń

, 

–  dobieranie metody udzielania pomocy, 
–  wykonywanie sztucznego oddychania, 
–  zakładanie opatrunków. 

Proces  oceniania  powinien  by

ć

  realizowany  według  okre

ś

lonych 

kryteriów  oraz  zgodnie  z  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

  skal

ą

  ocen.  W  ko

ń

cowej  ocenie 

osi

ą

gni

ęć

  uczniów  po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  jednostki 

modułowej  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dnia

ć

  wyniki  stosowanych  sprawdzianów  

i testów osi

ą

gni

ęć

. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

22 

Jednostka modułowa 743[03].O1.02 
Posługiwanie si

ę

 dokumentacj

ą

 techniczn

ą

 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  sporz

ą

dzi

ć

  odr

ę

czne  i  techniczne  rysunki  wyrobów,  podzespołów  

i elementów, 

−

  odczyta

ć

 schematy i szkice techniczne dotycz

ą

ce działania maszyn  

     i urz

ą

dze

ń

, 

−

  posłu

Ŝ

y

ć

 si

ę

 dokumentacj

ą

 konstrukcyjn

ą

 i technologiczn

ą

, 

−

  okre

ś

li

ć

 zasady sporz

ą

dzania dokumentacji technicznej, 

−

  scharakteryzowa

ć

 rodzaje norm, 

−

  okre

ś

li

ć

 zasady normowania materiałów i czasu pracy, 

−

  okre

ś

li

ć

 zasady obliczania zu

Ŝ

ycia materiałów, 

−

  okre

ś

li

ć

 zapotrzebowanie na materiały podstawowe i pomocnicze, 

−

  scharakteryzowa

ć

 metody okre

ś

lania czasu pracy, 

−

  sporz

ą

dzi

ć

 kalkulacj

ę

 kosztów materiałowych i kosztów pracy. 

 

2. Materiał nauczania 

Dokumentacja techniczna i technologiczna wyrobów.  
Normy materiałowe. 
Normy czasu pracy. 
Pracochłonno

ść

, koszty zu

Ŝ

ycia materiałów. 

Elementy kosztów produkcji wyrobów. 
Koszty usług. 
Koszty robocizny i utrzymania zakładu. 
Kalkulacja kosztów wytwarzania wyrobów. 
 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Obliczanie  zapotrzebowania  na  materiały  pokryciowe  do  wykonania 

okre

ś

lonego wyrobu tapicerowanego. 

•

  Obliczanie  zapotrzebowania  na  materiały  wy

ś

ciółkowe  do  wykonania 

okre

ś

lonego wyrobu tapicerowanego. 

•

  Sporz

ą

dzanie kalkulacji kosztów wytwarzania okre

ś

lonych wyrobów. 

•

  Sporz

ą

dzanie kalkulacji kosztów wykonania okre

ś

lonych usług

.

 

•

  Obliczanie czasu pracy do wykonania okre

ś

lonej usługi. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Dokumentacja techniczna i technologiczna wyrobów tapicerowanych. 
Katalogi, prospekty wyrobów tapicerowanych, oku

ć

, akcesoriów. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

23 

Wzory dokumentów dotycz

ą

cych pobierania i przekazywania materiałów 

do magazynu. 
Schematy 

procesów 

technologicznych 

wyrobów 

tapicerowanych, 

elementów tapicerowanych. 
Schematy organizacyjne stanowisk pracy. 
Instrukcje  obsługi,  eksploatacji  i  konserwacji  maszyn,  urz

ą

dze

ń

 

i narz

ę

dzi stosowanych w tapicerstwie.  

Zestawy norm.  
Druki i przykłady kalkulacji kosztów wykonania wyrobów i usług. 
Instrukcje 

bezpiecze

ń

stwa 

i 

higieny 

pracy 

oraz 

ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej.  

Poradniki, albumy, katalogi, prospekty, informatory. 
Czasopisma specjalistyczne. 
Filmy dydaktyczne dotycz

ą

ce produkcji wyrobów tapicerowanych. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki  

Program jednostki zawiera tre

ś

ci dotycz

ą

ce dokumentowania procesu 

produkcji 

wyrobów 

tapicerowanych 

w 

zakładzie 

produkcyjnym  

i 

usługowym. 

Uczniowie 

powinni 

opanowa

ć

 

umiej

ę

tno

ś

ci 

dokumentowania  zu

Ŝ

ycia  surowców  i  materiałów,  a  tak

Ŝ

e  sporz

ą

dzania 

prostych projektów wyrobów. 

Wskazane  jest  stosowanie  nast

ę

puj

ą

cych  metod  nauczania:  wykładu 

informacyjnego, pokazu z obja

ś

nieniem, 

ć

wicze

ń

 praktycznych. 

Podczas realizacji programu nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

–  korzystanie z ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł informacji, 

–  sporz

ą

dzanie schematów działania maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

–  wypełnianie dokumentacji technologicznej, 
–  normowanie zu

Ŝ

ycia materiałów oraz okre

ś

lanie nakładu czasu pracy. 

Wskazane  jest  prowadzenie  zaj

ęć

  w  pracowni  technologii  w  grupie 

licz

ą

cej  do  15  osób,  a  w  miar

ę

  potrzeb  z  podziałem  na  zespoły  3-4 

osobowe. 

 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

W procesie sprawdzania i oceniania osi

ą

gni

ęć

 uczniów wskazane jest 

stosowanie  sprawdzianów  ustnych  i  pisemnych  oraz  obserwacji  pracy 
uczniów podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

.  

Kontrol

ę

 

poprawno

ś

ci 

wykonania 

ć

wicze

ń

 

nale

Ŝ

y 

prowadzi

ć

 

w trakcie i po ich realizacji. Bie

Ŝą

ca analiza post

ę

pów uczniów umo

Ŝ

liwia 

korygowanie stosowanych metod nauczania. 
Proces sprawdzania i oceniania osi

ą

gni

ęć

 uczniów powinien obejmowa

ć

: 

–  diagnoz

ę

  poziomu  wiedzy  i  umiej

ę

tno

ś

ci  uczniów  z  uwzgl

ę

dnieniem 

zało

Ŝ

onych celów kształcenia, 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

24 

–  identyfikowanie  post

ę

pów  uczniów  w  procesie  nauczania  oraz 

rozpoznawanie trudno

ś

ci w realizacji celów kształcenia, 

–  ocen

ę

  poziomu  wiedzy  i  umiej

ę

tno

ś

ci  uczniów  po  zako

ń

czeniu 

realizacji tre

ś

ci programowych. 

W procesie oceniania nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

–  posługiwanie si

ę

 opisami i instrukcjami technologicznymi wytwarzania 

wyrobów tapicerowanych, 

–  stosowanie  norm  przedmiotowych  i  czynno

ś

ciowych  dotycz

ą

cych 

wytwarzania wyrobów tapicerowanych, 

–  dobieranie  surowców  podstawowych  i  materiałów  pomocniczych  do 

wykonania 

elementów 

wyrobów 

na 

podstawie 

opisów 

technologicznych i norm przedmiotowych, 

–  okre

ś

lanie zu

Ŝ

ycia materiałów na podstawie norm, 

–  odczytywanie  schematów  i  szkiców  technicznych  dotycz

ą

cych 

działania maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

Podczas 

oceniania 

osi

ą

gni

ęć

 

uczniów 

nale

Ŝ

y 

uwzgl

ę

dnia

ć

 

umiej

ę

tno

ś

ci  operowania  wiedz

ą

,  stosowanie  poprawnej  terminologii. 

W  ko

ń

cowej  ocenie  pracy  uczniów  po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu 

jednostki 

modułowej 

nale

Ŝ

y 

uwzgl

ę

dnia

ć

 

wyniki 

stosowanych 

sprawdzianów i testów osi

ą

gni

ęć

. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

25 

Jednostka modułowa 743[03].O1.03 
Charakteryzowanie narz

ę

dzi, maszyn i urz

ą

dze

ń

 

stosowanych w tapicerstwie 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

–  posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

  terminologi

ą

  dotycz

ą

c

ą

  narz

ę

dzi,  maszyn 

i urz

ą

dze

ń

, 

–  scharakteryzowa

ć

 parametry techniczne maszyn, 

–  okre

ś

li

ć

  zasady  eksploatacji  maszyn:  u

Ŝ

ytkowania,  regulacji, 

konserwacji, 

–  scharakteryzowa

ć

  narz

ę

dzia  stosowane  do  produkcji  wyrobów 

tapicerowanych, 

–  scharakteryzowa

ć

  rodzaje  krajarek  i  innych  urz

ą

dze

ń

  do  ci

ę

cia 

materiałów, 

stosowanych 

w 

procesie 

produkcji 

wyrobów 

tapicerowanych, 

–  okre

ś

li

ć

  podstawowe  funkcje  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  stosowanych 

w procesach produkcji wyrobów tapicerowanych, 

–  scharakteryzowa

ć

  budow

ę

  oraz  wyja

ś

ni

ć

  zasady  działania  maszyn 

i urz

ą

dze

ń

 stosowanych do wytwarzania wyrobów tapicerowanych, 

–  dobra

ć

  narz

ę

dzia,  maszyny  i  urz

ą

dzenia  do  poszczególnych  operacji 

technologicznych, 

–  okre

ś

li

ć

 zasady obsługi i konserwacji maszyn i urz

ą

dze

ń

 stosowanych 

w procesie wytwarzania wyrobów tapicerowanych, 

–  posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  dokumentacj

ą

  technologiczn

ą

  oraz  instrukcjami  obsługi 

maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

–  posłu

Ŝ

y

ć

 si

ę

 normami, katalogami i innymi 

ź

ródłami informacji.  

 

2. Materiał nauczania 

Parametry techniczne maszyn: wymiary gabarytowe, wydajno

ść

, moc.  

Zasady eksploatacji, napraw i konserwacji maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

Narz

ę

dzia tapicerskie. 

Maszyny i urz

ą

dzenia do ci

ę

cia materiałów. 

Urz

ą

dzenia do naci

ą

gania materiałów. 

Maszyny do szycia i przeszywania. 
Maszyny do przygotowania i wyrobu mat tapicerskich. 
Urz

ą

dzenia do mocowania warstw układów tapicerskich. 

Urz

ą

dzenia 

ś

ciskaj

ą

ce i prasy do prac wyko

ń

czeniowych i monta

Ŝ

owych. 

Maszyny i urz

ą

dzenia do produkcji spr

ęŜ

yn i formatek spr

ęŜ

ynowych. 

Przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  obsługi 

narz

ę

dzi, maszyn i urz

ą

dze

ń

 tapicerskich. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

26 

 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozpoznawanie  i  charakteryzowanie  narz

ę

dzi  stosowanych  do  prac 

tapicerskich. 

•

  Identyfikowanie maszyn i urz

ą

dze

ń

 na podstawie plansz, schematów, 

rysunków. 

•

  Dobieranie  sprz

ę

tu  ochrony  indywidualnej  do  pracy  na  okre

ś

lonym 

stanowisku. 

•

  Czyszczenie i konserwacja maszyn i urz

ą

dze

ń

 tapicerskich. 

•

  Okre

ś

lanie  zasad  obsługi  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  do  rozkroju  materiałów 

tapicerskich. 

•

  Charakteryzowanie maszyn i urz

ą

dze

ń

 do wyrobu mat tapicerskich 

•

  Charakteryzowanie  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  do  wykonywania  formatek 

spr

ęŜ

ynowych. 

•

  Ustawianie i regulacja ró

Ŝ

nych typów maszyn szyj

ą

cych. 

•

  Wykonywanie podstawowej konserwacji maszyn szyj

ą

cych. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Instrukcje u

Ŝ

ytkowania, konserwacji i napraw maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

Normy i charakterystyki techniczne maszyn. 
Modele,  schematy  maszyn,  urz

ą

dze

ń

  i  narz

ę

dzi  stosowanych 

w produkcji tapicerskiej 
Filmy,  przezrocza,  plansze  ilustruj

ą

ce  prac

ę

  i  obsług

ę

  maszyn 

i urz

ą

dze

ń

. 

Narz

ę

dzia, maszyny i urz

ą

dzenia do produkcji wyrobów tapicerowanych. 

Katalogi, prospekty, dokumentacje techniczne maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

Zestawy  materiałów  podstawowych  i  pomocniczych  stosowanych 
do produkcji wyrobów skórzanych. 
Zestawy 

ś

rodków konserwuj

ą

cych. 

Narz

ę

dzia  do  regulacji,  ustawiania  i  podstawowej  konserwacji  maszyn 

i urz

ą

dze

ń

. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Tre

ś

ci  programowe  jednostki  modułowej  dotycz

ą

  rozpoznawania, 

charakteryzowania  oraz  obsługi  narz

ę

dzi,  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

 

stosowanych w tapicerstwie. 

Program  jednostki  powinien  by

ć

  realizowany  w  pracowni  technologii, 

warsztatach 

szkolnych, 

zakładach 

produkcyjnych, 

wyposa

Ŝ

onych  

w zestawy narz

ę

dzi, maszyn i urz

ą

dze

ń

 oraz inne 

ś

rodki dydaktyczne. 

Nale

Ŝ

y  przeprowadzi

ć

  próby  pracy  na  poszczególnych  maszynach 

oraz  z  zastosowaniem  ró

Ŝ

nych  narz

ę

dzi.  Zaj

ę

cia  powinny  odbywa

ć

  si

ę

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

27 

w  grupie  licz

ą

cej  do  15  uczniów,  a  w  miar

ę

  potrzeb  z  podziałem  na

 

zespoły 2-4 osobowe. 

W 

procesie 

nauczania 

nale

Ŝ

y 

stosowa

ć

 

metody: 

pokazu 

z instrukta

Ŝ

em, 

ć

wicze

ń

 praktycznych. 

W  wyniku  realizacji  programu  uczniowie  powinni  opanowa

ć

 

umiej

ę

tno

ś

ci  posługiwania  si

ę

  poprawn

ą

  terminologi

ą

  dotycz

ą

c

ą

 

narz

ę

dzi, maszyn i urz

ą

dze

ń

 stosowanych w procesie produkcji.  

 W  trakcie  realizacji  programu  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na 

przestrzeganie 

przepisów 

bezpiecze

ń

stwa 

i 

higieny 

pracy, 

ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz  ochrony 

ś

rodowiska,  szczególnie 

podczas u

Ŝ

ytkowania narz

ę

dzi, maszyn i urz

ą

dze

ń

.  

 

6. Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  na 

podstawie: 
–  sprawdzianów ustnych i pisemnych, 
–  testów osi

ą

gni

ęć

, 

–  obserwacji  pracy  uczniów  podczas  wykonywania 

ć

wicze

ń

  i  innych 

zada

ń

 praktycznych. 

Wiedza  niezb

ę

dna  do  realizacji  zada

ń

  praktycznych  powinna  by

ć

 

sprawdzana  za  pomoc

ą

  testów  osi

ą

gni

ęć

  z  zadaniami  dotycz

ą

cymi 

narz

ę

dzi,  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  oraz  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy obowi

ą

zuj

ą

cych w tapicerstwie. 

W trakcie obserwacji pracy uczniów podczas wykonywania zada

ń

 nale

Ŝ

y 

zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

−

  organizacj

ę

 stanowiska pracy, 

−

  sposób zabezpieczenia maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

−

  regulacj

ę

 i ustawienie parametrów maszyn, 

−

  wła

ś

ciwe uło

Ŝ

enie materiału do obróbki, 

−

  jako

ść

 wykonania pracy, 

−

  utrzymanie porz

ą

dku i czysto

ś

ci na stanowisku pracy. 

Przed  przyst

ą

pieniem  uczniów  do  wykonania  zada

ń

  praktycznych 

nale

Ŝ

y sprawdza

ć

 znajomo

ść

 podstaw teoretycznych.  

Proces  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinien  by

ć

 

realizowany 

na 

podstawie 

ustalonych 

kryteriów 

oraz 

zgodnie  

z obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 skal

ą

 ocen.  

W  ko

ń

cowej  ocenie  pracy  uczniów  po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu 

jednostki 

modułowej 

nale

Ŝ

y 

uwzgl

ę

dnia

ć

 

wyniki 

stosowanych 

sprawdzianów i testów osi

ą

gni

ęć

. 

 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

28 

Moduł 743[03].Z1 
Surowce i materiały tapicerskie 
 

1. Cele kształcenia

 

 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

:  

– 

charakteryzowa

ć

 surowce i materiały tapicerskie,  

– 

okre

ś

la

ć

 metody produkcji surowców oraz materiałów stosowanych do 

wytwarzania wyrobów tapicerowanych, 

– 

okre

ś

la

ć

 jako

ść

 i przeznaczenie surowców i materiałów, 

– 

klasyfikowa

ć

 

surowce 

i 

materiały 

ze 

wzgl

ę

du 

na 

jako

ść

  

i przeznaczenie, 

– 

okre

ś

la

ć

  wymagania  techniczne  i  technologiczne  dla  materiałów          

i półfabrykatów, 

– 

okre

ś

la

ć

  przydatno

ść

  surowców  i  materiałów  do  produkcji  wyrobów 

tapicerowanych, 

– 

okre

ś

la

ć

 zasady racjonalnej gospodarki materiałami, 

– 

okre

ś

la

ć

 zasady składowania materiałów i półfabrykatów, 

– 

przestrzega

ć

  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz  ochrony 

ś

rodowiska,  szczególnie  podczas 

pracy z materiałami łatwopalnymi i toksycznymi. 

 

2. Wykaz jednostek modułowych  

 

Symbol jednostki 

modułowej 

Nazwa jednostki modułowej 

Orientacyjna 

liczba godzin 

na realizacj

ę

 

743[03].Z1.01 

Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci surowców 

i materiałów włókienniczych 

 80 

743[03]. Z1.02 

Charakteryzowanie materiałów 
wy

ś

ciółkowych 

 50 

743[03]. Z1.03 

Zastosowanie drewna i tworzyw drzewnych 
w tapicerstwie 

 60 

743[03]. Z1.04 

Zastosowanie wyrobów metalowych w 
tapicerstwie 

 50 

743[03]. Z1.05 

Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci skór, tworzyw 

sztucznych i skóropodobnych stosowanych 
w tapicerstwie 

 76 

743[03]. Z1.06 

Charakteryzowanie materiałów 
pomocniczych i wyko

ń

czeniowych 

 44 

                          Razem 

360 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

29 

3. Schemat układu jednostek modułowych  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

743[03].Z1.01 

Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci 

surowców 

 i materiałów 

włókienniczych 

 

743[03].Z1.02 

Charakteryzowanie 

materiałów 

wy

ś

ciółkowych

 

743[03].Z1 

Surowce i materiały 

tapicerskie  

743[03].Z1.06 

Charakteryzowanie 

materiałów 

pomocniczych 

i wyko

ń

czeniowych

 

743[03].Z1.05 

Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci 

skór, tworzyw 

sztucznych  

i skóropodobnych 

stosowanych  

w tapicerstwie

 

743[03].Z1.03 

Zastosowanie drewna  

 i tworzyw drzewnych w 

tapicerstwie 

743[03].Z1.04 

Zastosowanie wyrobów 

metalowych  

w tapicerstwie

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

30 

4.Literatura

 

Bacia K., Witkowski B.: Technologia tapicerstwa. WSiP, Warszawa 1986 
Bacia K.: Materiałoznawstwo tapicerskie. WSiP, Warszawa 1988 
Dzi

ę

gielewski  S.:  Technologia.  Meble  tapicerowane.  Produkcja 

przemysłowa. WSiP, Warszawa1996 
Dzi

ę

gielewski  S.:  Technologia.  Meble  tapicerowane.  Produkcja 

rzemie

ś

lnicza i naprawy. WSiP, Warszawa 1997 

Hillar

 

J.,  Jarmoszuk  S.:  Technologia. 

Ś

lusarstwo  i  spawalnictwo.  WSiP, 

Warszawa 1995 
Jurczyk J.: Materiałoznawstwo tapicerskie. WSiP, Warszawa 1990 
Jurczyk  J.:  Technologia  tapicerstwa.  Wydawnictwa  Akcydensowe, 
Warszawa 1983 
Lasek  W.,  Persz  T.:  Technologia  wyprawy  skór  cz.  II  Wyko

ń

czanie. 

WSiP, Warszawa 1985 
Morawski  E.:  Tapicerstwo  –  usługi  motoryzacyjne.  WKiŁ,  Warszawa 
1980 
Morawski E.: Tapicerstwo samochodowe - usługi. WKiŁ, Warszawa 1980 
Persz  T.:  Materiałoznawstwo  dla  techników  przemysłu  skórzanego. 
WSiP, Warszawa 1997 
Pra

Ŝ

mo J.: Stolarstwo. Technologia. Cz. 1. WSiP, Warszawa 1995 

Prz

ą

dka W.: Technologia meblarstwa. Cz. 1. WSiP, Warszawa 1994 

Prz

ą

dka  W.,  Szczuka  J.:  Technologia  meblarstwa.  Cz.  2.  WSiP, 

Warszawa 1994 
Schellenberg  A.  (red.):  Encyklopedia  techniki.  Przemysł  lekki.  WTN, 
Warszawa 1986 
Szczuka  J., 

ś

urowski  J.:  Materiałoznawstwo  przemysłu  drzewnego. 

WSiP, Warszawa 1995 
Zbiór norm. 
Czasopisma specjalistyczne. 
 
Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

31 

Jednostka modułowa 743[03].Z1.01 
Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci surowców i materiałów 

włókienniczych 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  scharakteryzowa

ć

  surowce  włókiennicze  pochodzenia  ro

ś

linnego  

i zwierz

ę

cego, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 chemiczne surowce włókiennicze, 

−

  okre

ś

li

ć

  metody  otrzymywania  włókien  z  surowców  naturalnych 

i chemicznych, 

−

  rozpozna

ć

 oraz dokona

ć

 klasyfikacji prz

ę

dzy i nici, 

−

  okre

ś

li

ć

 metody produkcji tkanin, 

−

  scharakteryzowa

ć

 sploty tkackie, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 rodzaje splotów stosowanych w tkaninach, 

−

  okre

ś

li

ć

 wła

ś

ciwo

ś

ci tkanin stosowanych w tapicerstwie, 

−

  scharakteryzowa

ć

 

nici 

stosowane 

do 

produkcji 

wyrobów 

tapicerowanych,  

−

  scharakteryzowa

ć

 wyroby włókiennicze: laminaty, włókniny, filce, 

−

  scharakteryzowa

ć

 materiały włókiennicze: dzianiny, plecionki, ta

ś

my, 

−

  okre

ś

li

ć

 zastosowanie wyrobów powro

ź

niczych w tapicerstwie, 

−

  scharakteryzowa

ć

 

rodzaje 

dywanów, 

chodników 

i 

wykładzin 

dywanowych, 

−

  scharakteryzowa

ć

 materiały na firany, kotary, pokrycia 

ś

cian , 

−

  okre

ś

li

ć

 wska

ź

niki jako

ś

ci materiałów włókienniczych, 

−

  okre

ś

li

ć

 warunki magazynowania wyrobów włókienniczych. 

 

2. Materiał nauczania 

Surowce i półprodukty włókiennicze. 
Włókna naturalne ro

ś

linne i zwierz

ę

ce. 

Włókna chemicznie modyfikowane. 
Włókna syntetyczne. 
Prz

ę

dza, otrzymywanie, klasyfikacja. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci prz

ę

dzy. 

Charakterystyka  prz

ę

dzy  do  wytwarzania  wyrobów  włókienniczych 

tapicerskich. 
Nici i ich rodzaje. 
Charakterystyka nici stosowanych w tapicerstwie.  
Otrzymywanie i klasyfikacja tkanin. 
Rodzaje i charakterystyka podstawowych splotów tkackich. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci tkanin. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

32 

Podział tkanin pokryciowych. 
Charakterystyka tkanin na pokrycia wewn

ę

trzne. 

Rodzaje, wła

ś

ciwo

ś

ci i zastosowanie tkanin dekoracyjnych. 

Ocena jako

ś

ci tkanin. 

Dzianiny, plecionki, ta

ś

my: metody otrzymywania, wła

ś

ciwo

ś

ci. 

Wyroby powro

ź

nicze. 

Charakterystyka włóknin, filców, laminatów. 
Materiały  tapicerskie  dekoracyjne:  dywany,  chodniki,  wykładziny 
dywanowe, materiały na firany, kotary. 
Zastosowanie wyrobów włókienniczych w tapicerstwie. 
Zasady magazynowania wyrobów włókienniczych. 
 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozpoznawanie włókien naturalnych i syntetycznych. 

•

  Rozró

Ŝ

nianie materiałów włókienniczych. 

•

  Okre

ś

lanie 

wła

ś

ciwo

ś

ci 

materiałów 

włókienniczych 

oraz 

ich 

przydatno

ś

ci do produkcji wyrobów tapicerowanych. 

•

  Badanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  włókien  za  pomoc

ą

  prób:  spalania,  odporno

ś

ci 

na 

odczynniki 

chemiczne, 

wytrzymało

ś

ci 

na 

rozerwanie  

i 

tarcie, 

odporno

ś

ci 

wybarwienia 

na 

działanie 

czynników 

zewn

ę

trznych. 

•

  Rozpoznawanie typowych rodzajów prz

ę

dzy. 

•

  Okre

ś

lanie rodzajów nici do szycia r

ę

cznego i maszynowego. 

•

  Okre

ś

lanie rodzajów splotów na podstawie próbek tkanin. 

•

  Okre

ś

lanie numeracji prz

ę

dzy i nici. 

•

  Rozpoznawanie  rodzajów  tkanin  do  wewn

ę

trznego  pokrywania 

tapicerki. 

•

  Rozpoznawanie  rodzajów  tkanin  dekoracyjnych  oraz  okre

ś

lanie  ich 

wła

ś

ciwo

ś

ci u

Ŝ

ytkowych. 

•

  Rozpoznawanie rodzajów dzianin dekoracyjnych. 

•

  Okre

ś

lanie ró

Ŝ

nic w budowie oraz rozci

ą

gliwo

ś

ci tkanin i dzianin. 

•

  Rozpoznawanie wad i uszkodze

ń

 w wyrobach włókienniczych. 

•

  Okre

ś

lanie warunków magazynowania wyrobów włókienniczych. 

 
 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Mikroskop. 
Grubo

ś

ciomierz. 

Foliogramy  i  tablice  obrazuj

ą

ce  budow

ę

  i  wła

ś

ciwo

ś

ci  materiałów 

włókienniczych. 
Filmy  dydaktyczne  dotycz

ą

ce  otrzymywania  i  produkcji  surowców, 

półproduktów i wyrobów włókienniczych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

33 

Próbki ró

Ŝ

nych rodzajów włókien. 

Próbki prz

ę

dzy. 

Nici z oznaczeniem numeracji. 
Modele podstawowych splotów tkackich. 
Zestawy próbek materiałów włókienniczych stosowanych w tapicerstwie. 
Zestaw norm dotycz

ą

cych wyrobów włókienniczych. 

Próbki prz

ę

dzy. 

Nici z oznaczeniem numeracji metrycznej i ci

ęŜ

arowej. 

Modele podstawowych splotów tkackich. 
Próbki  i  katalogi  materiałów  na  wewn

ę

trzne  i  zewn

ę

trzne  pokrycia 

tapicerki. 
Próbki materiałów do wyko

ń

czania cz

ęś

ci tapicerowanych. 

Próbki materiałów do prac dekoratorskich. 
Plansze  obrazuj

ą

ce  sposoby  składowania  materiałów  tapicerskich  

w magazynie. 
Przyrz

ą

dy do pomiarów i odkształce

ń

 trwałych materiałów włóknistych. 

Próbki materiałów pomocniczych: nici, sznury. 
Wzory 

ś

ciegów r

ę

cznych i maszynowych. 

Wzory przeszy

ć

 warstw pokryciowych. 

Zestaw  elementów  wyko

ń

czeniowych  wyrobów  tapicerowanych:  sznury, 

ta

ś

my ozdobne. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki  

Program 

jednostki 

modułowej 

zawiera 

tre

ś

ci 

dotycz

ą

ce 

rozpoznawania  oraz  zakresu  stosowania  materiałów  włókienniczych  
w produkcji wyrobów tapicerowanych. 

Podczas  realizacji  programu  wskazane  jest  stosownie  metod 

nauczania:  wykładu  informacyjnego,  pokazu  z  obja

ś

nieniem, 

ć

wicze

ń

 

praktycznych.  Szczególnie  zalecane  jest  stosowanie  metody 

ć

wicze

ń

 

praktycznych. 

Zaj

ę

cia  powinny  odbywa

ć

  si

ę

  w  pracowni  materiałoznawstwa, 

w pracowni technologii, wyposa

Ŝ

onych w niezb

ę

dne 

ś

rodki dydaktyczne, 

w  grupie  licz

ą

cej  do  15  uczniów,  a  w  miar

ę

  potrzeb  z  podziałem  na 

zespoły 3-4 osobowe.  

Przed  przyst

ą

pieniem  do  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  zapozna

ć

 

uczniów z zakresem i rodzajem realizowanych zada

ń

.  

Realizacja 

ć

wicze

ń

 zamieszczonych w programie jednostki umo

Ŝ

liwia 

opanowanie 

podstawowych 

umiej

ę

tno

ś

ci 

doboru 

materiałów 

włókienniczych  do  produkcji  wyrobów  tapicerowanych.  Opanowanie 
umiej

ę

tno

ś

ci wynikaj

ą

cych z realizacji programu jednostki jest niezb

ę

dne 

do  realizacji  programów  jednostek  modułowych  wyodr

ę

bnionych  

w modułach: 743[03].Z3, 743[03].Z4.  

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

34 

W  trakcie  realizacji  programu  jednostki  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na 

zagadnienia  dotycz

ą

ce  wła

ś

ciwo

ś

ci  i  sposobu  otrzymywania  włókien 

chemicznych.  

Przed  przyst

ą

pieniem  do  zaj

ęć

  wskazane  jest  przygotowanie  próbek 

materiałów  włókienniczych,  instrukcji,  norm,  katalogów  wyrobów 
włókienniczych,  niezb

ę

dnych  do  wykonania 

ć

wicze

ń

  i  innych  zada

ń

 

praktycznych.  W  trakcie  realizacji  programu  wskazana  jest  organizacja 
wycieczek do zakładów produkuj

ą

cych wyroby włókiennicze. 

 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Proces  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinien  by

ć

 

realizowany zgodnie z kryteriami ustalonymi na pocz

ą

tkowych zaj

ę

ciach. 

W  trakcie  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  stosowa

ć

: 

sprawdziany ustne i pisemne, testy osi

ą

gni

ęć

, obserwacj

ę

 pracy uczniów 

podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

. 

W trakcie procesu oceniania osi

ą

gni

ęć

 uczniów nale

Ŝ

y bra

ć

 pod uwag

ę

: 

–  organizacj

ę

 stanowiska pracy, 

–  stosowanie poprawnej terminologii,  
–  poprawno

ść

 i sprawno

ść

 wykonania zada

ń

. 

Podczas  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

 

uwag

ę

 na: 

–  okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci oraz zastosowania materiałów włókienniczych, 

–  korzystanie z norm, instrukcji i katalogów, 
–  przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej. 

Kontrol

ę

 

poprawno

ś

ci 

realizacji 

ć

wicze

ń

 

nale

Ŝ

y 

prowadzi

ć

 

w trakcie i po ich wykonaniu. 

W  trakcie  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y 

uwzgl

ę

dnia

ć

 obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 skal

ę

 ocen. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

35 

Jednostka modułowa 743[03].Z1.02 
Charakteryzowanie materiałów wy

ś

ciółkowych 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

– 

scharakteryzowa

ć

  materiały  wy

ś

ciółkowe  włókniste  pochodzenia 

ro

ś

linnego i zwierz

ę

cego,  

– 

rozró

Ŝ

ni

ć

  materiały  wy

ś

ciółkowe  włókniste  pochodzenia  ro

ś

linnego       

i zwierz

ę

cego, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały wy

ś

ciółkowe sztuczne,  

– 

okre

ś

li

ć

 techniczne i u

Ŝ

ytkowe wła

ś

ciwo

ś

ci materiałów i półfabrykatów 

wy

ś

ciółkowych, 

– 

okre

ś

li

ć

 zakres stosowania materiałów i półfabrykatów wy

ś

ciółkowych, 

– 

okre

ś

li

ć

  wymagania  techniczne  i  technologiczne  dla  materiałów 

i półfabrykatów,  

– 

oceni

ć

 jako

ść

 materiałów i półfabrykatów wy

ś

ciółkowych, 

– 

zmagazynowa

ć

 materiały i półfabrykaty wy

ś

ciółkowe. 

 

2. Materiał nauczania 

Klasyfikacja materiałów wy

ś

ciółkowych. 

Rodzaje i charakterystyka materiałów wy

ś

ciółkowych. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci  techniczne,  u

Ŝ

ytkowe  i  technologiczne  materiałów 

wy

ś

ciółkowych. 

Zastosowanie materiałów wy

ś

ciółkowych. 

Półfabrykaty wy

ś

ciółkowe. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci  techniczne,  u

Ŝ

ytkowe  i  technologiczne  półfabrykatów 

wy

ś

ciółkowych. 

Podstawowe metody bada

ń

 wła

ś

ciwo

ś

ci materiałów wy

ś

ciółkowych. 

Warunki magazynowania materiałów i półfabrykatów wy

ś

ciółkowych. 

 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozpoznawanie  materiałów  wy

ś

ciółkowych  pochodzenia  ro

ś

linnego 

i zwierz

ę

cego na podstawie próbek. 

•

  Rozpoznawanie materiałów wy

ś

ciółkowych sztucznych. 

•

  Rozpoznawanie półfabrykatów wy

ś

ciółkowych. 

•

  Dokonywanie 

organoleptycznej 

oceny 

jako

ś

ci 

materiałów  

i półfabrykatów wy

ś

ciółkowych. 

•

  Badanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  technicznych  materiałów  i  półfabrykatów 

wy

ś

ciółkowych. 

•

  Okre

ś

lanie  technicznych  i  u

Ŝ

ytkowych  wła

ś

ciwo

ś

ci  materiałów 

i półfabrykatów wy

ś

ciółkowych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

36 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Mikroskop. 
Plansze,  filmy,  przezrocza  i  fotografie  przedstawiaj

ą

ce  ró

Ŝ

ne  rodzaje 

materiałów wy

ś

ciółkowych. 

Próbki materiałów i półfabrykatów wy

ś

ciółkowych. 

Plansze  obrazuj

ą

ce  sposoby  składowania  materiałów  wy

ś

ciółkowych 

w magazynie. 
Plansze i tablice pogl

ą

dowe.  

Warstwy tapicerskie o ró

Ŝ

nej budowie. 

Próbki 

materiałów 

i 

półfabrykatów 

stosowanych 

na 

warstwy 

wy

ś

ciełaj

ą

ce. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program 

jednostki 

modułowej 

zawiera 

tematyk

ę

 

dotycz

ą

c

ą

 

materiałów 

wy

ś

ciółkowych 

stosowanych 

w 

produkcji 

wyrobów 

tapicerowanych. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  uzyskane  przez  uczniów  w  wyniku  realizacji  programu 

jednostki  s

ą

  niezb

ę

dne  w  dalszym  procesie  kształcenia  zawodowego, 

szczególnie 

podczas 

realizacji 

programu 

jednostki 

modułowej 

743[03].Z3.01  oraz  programów  jednostek  wyodr

ę

bnionych  w  module 

743[03].Z4. 

Program jednostki powinien by

ć

 realizowany z zastosowaniem metod: 

ć

wicze

ń

  praktycznych,  tekstu  przewodniego,  pokazu  z  obja

ś

nieniem, 

pokazu z instrukta

Ŝ

em. 

W  tracie  realizacji  programu  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  okre

ś

lanie 

przydatno

ś

ci  materiałów  wy

ś

ciółkowych  do  produkcji  ró

Ŝ

nych  typów 

wyrobów tapicerowanych. 

Program 

jednostki 

powinien 

by

ć

 

realizowany 

w 

pracowni 

materiałoznawstwa 

oraz 

w 

pracowni 

technologii, 

wyposa

Ŝ

onych w niezb

ę

dne 

ś

rodki dydaktyczne. Wskazana jest równie

Ŝ

 

organizacja zaj

ęć

 w zakładach produkuj

ą

cych wyroby tapicerowane. 

Przed  przyst

ą

pieniem  do  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  zapozna

ć

 

uczniów 

z 

zakresem 

i 

rodzajem 

wykonywanych 

zada

ń

, 

z  obsług

ą

  aparatury  oraz  z  przepisami  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy, 

ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej 

oraz 

ochrony 

ś

rodowiska.  

Zaj

ę

cia  nale

Ŝ

y  prowadzi

ć

  w  grupie  licz

ą

cej  do  15  uczniów,  a  w  miar

ę

 

potrzeb z podziałem na zespoły 2-3 osobowe. 

Przed  przyst

ą

pieniem  do  zaj

ęć

  wskazane  jest  przygotowanie 

materiałów,  jak:  teksty  przewodnie,  instrukcje,  normy,  próbki  tworzyw 
sztucznych, katalogi. Stanowiska 

ć

wiczeniowe powinny by

ć

 wyposa

Ŝ

one 

w niezb

ę

dne urz

ą

dzenia i przyrz

ą

dy pomiarowe.  

 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

37 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

W  wyniku  procesu  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów 

uzyskuje  si

ę

  informacje  dotycz

ą

ce  zakresu  i  poziomu  opanowania 

umiej

ę

tno

ś

ci okre

ś

lonych w szczegółowych celach kształcenia programu 

jednostki modułowej. 

W  trakcie  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  wskazane  jest 

stosowanie  sprawdzianów  ustnych  i  pisemnych,  testów  osi

ą

gni

ęć

  oraz 

obserwacji pracy uczniów podczas wykonywania zada

ń

 praktycznych.  

Oceny realizacji zada

ń

 praktycznych nale

Ŝ

y dokonywa

ć

 w trakcie ich 

wykonywania oraz po zako

ń

czeniu pracy.  

Podczas  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

 

uwag

ę

 na: 

–  stosowanie poprawnej terminologii, 
–  korzystanie z norm i instrukcji,  
–  okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci materiałów wy

ś

ciółkowych, 

−

  okre

ś

lanie  przydatno

ś

ci  materiałów  wy

ś

ciółkowych  do  produkcji 

wyrobów tapicerowanych. 
Proces  oceniania  powinien  by

ć

  realizowany  według  okre

ś

lonych 

kryteriów  oraz  zgodnie  z  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

  skal

ą

  ocen.  W  ko

ń

cowej  ocenie 

osi

ą

gni

ęć

  uczniów  po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  jednostki 

modułowej  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dnia

ć

  wyniki  stosowanych  sprawdzianów  

i testów osi

ą

gni

ęć

. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

38 

Jednostka modułowa 743[03].Z1.03 
Zastosowanie drewna i tworzyw drzewnych 
w tapicerstwie 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

– 

okre

ś

li

ć

 rodzaje i wła

ś

ciwo

ś

ci drewna, 

– 

rozró

Ŝ

ni

ć

 podstawowe gatunki drewna, 

– 

okre

ś

li

ć

 fizyczne i u

Ŝ

ytkowe wła

ś

ciwo

ś

ci ró

Ŝ

nego rodzaju drewna, 

– 

scharakteryzowa

ć

 i rozpozna

ć

 wady drewna, 

– 

okre

ś

li

ć

 zasady eliminacji wad drewna, 

– 

scharakteryzowa

ć

 i rozpozna

ć

 rodzaje tarcicy, 

– 

scharakteryzowa

ć

 i rozró

Ŝ

ni

ć

 okleiny i obłogi, 

– 

okre

ś

li

ć

 i rozpozna

ć

 rodzaje sklejki, 

– 

scharakteryzowa

ć

 rodzaje płyt stolarskich, 

– 

scharakteryzowa

ć

  rodzaje  tworzyw  drzewnych:  płyty  wiórowe,  płyty 

pil

ś

niowe, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały do wyplatania, 

– 

okre

ś

li

ć

 wła

ś

ciwo

ś

ci oraz oceni

ć

 jako

ść

 drewna i tworzyw drzewnych. 

 

2. Materiał nauczania 

Gatunki drewna. 
Budowa oraz fizyczne i mechaniczne wła

ś

ciwo

ś

ci drewna. 

Wpływ wilgotno

ś

ci drewna na jako

ść

 wyrobów 

Wady drewna. 
Cechy u

Ŝ

ytkowe gatunków drewna. 

Sortymenty tarcicy iglastej i li

ś

ciastej. 

Półfabrykaty tarte. 
Mi

ąŜ

szo

ść

 tarcicy. 

Rodzaje oraz techniczne i u

Ŝ

ytkowe wła

ś

ciwo

ś

ci fornirów. 

Zastosowanie fornirów. 
Rodzaje  tworzyw  drzewnych:  sklejka,  płyty  stolarskie,  płyty  pil

ś

niowe, 

płyty wiórowe. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci techniczne i u

Ŝ

ytkowe tworzyw drzewnych. 

Zastosowanie tworzyw drzewnych. 
Rodzaje materiałów do wyplatania: bambus, rattan, wiklina. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci oraz zastosowanie materiałów do wyplatania. 

Zasady magazynowania materiałów tartych, tworzyw drzewnych. 
 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozpoznawanie podstawowych gatunków drewna. 

•

  Rozpoznawanie podstawowych wad drewna na podstawie próbek. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

39 

•

  Okre

ś

lanie wilgotno

ś

ci drewna na podstawie pomiarów. 

•

  Rozpoznawanie oklein i obłogów. 

•

  Charakteryzowanie tworzyw drzewnych. 

•

  Rozpoznawanie materiałów do wyplatania. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Próbki gatunków drewna w przekrojach. 
Próbki wad drewna. 
Tablice pogl

ą

dowe: cechy rozpoznawcze drewna iglastego i li

ś

ciastego. 

Tablice: znormalizowane wymiary sortymentów tarcicy. 
Próbki oklein i obłogów. 
Próbki tworzyw drzewnych. 
Plansze  obrazuj

ą

ce  sposoby  składowania  materiałów  tapicerskich  

w magazynie. 
Wilgotno

ś

ciomierz elektryczny do badania wilgotno

ś

ci drewna. 

Modele i eksponaty poł

ą

cze

ń

 stolarskich. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program  jednostki  modułowej  zawiera  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce  zastosowania 

drewna i tworzyw drzewnych do produkcji wyrobów tapicerowanych. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  nabyte  przez  uczniów  podczas  realizacji  programu 

jednostki  s

ą

  niezb

ę

dne  w  dalszym  procesie  kształcenia  zawodowego, 

szczególnie  podczas  realizacji  programów  jednostek  modułowych 
wyodr

ę

bnionych w module 743[03].Z3. 

Program jednostki powinien by

ć

 realizowany z zastosowaniem metod: 

wykładu informacyjnego, 

ć

wicze

ń

 praktycznych, pokazu z obja

ś

nieniem. 

W trakcie  realizacji  programu  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  zagadnienia 

dotycz

ą

ce  wła

ś

ciwo

ś

ci  i  otrzymywania  tworzyw  drzewnych  oraz  ich 

zastosowania w produkcji wyrobów tapicerowanych. 

Zaj

ę

cia nale

Ŝ

y prowadzi

ć

 w grupie licz

ą

cej do 15 uczniów, a w miar

ę

 

potrzeb z podziałem na zespoły 3-4 osobowe. 

Zaj

ę

cia  powinny  odbywa

ć

  si

ę

  w  pracowni  materiałoznawstwa, 

 pracowni 

technologii, 

w 

warsztatach 

szkolnych, 

w 

zakładach 

produkcyjnych. 

W  trakcie  realizacji  programu  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  wpływ  jako

ś

ci 

drewna i tworzyw drzewnych na jako

ść

 wyrobów tapicerowanych. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

40 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

W  wyniku  procesu  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów 

uzyskuje  si

ę

  informacje  dotycz

ą

ce  poziomu  i  zakresu  opanowania 

umiej

ę

tno

ś

ci okre

ś

lonych w szczegółowych celach kształcenia programu 

jednostki modułowej. 

W  procesie  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y 

stosowa

ć

 sprawdziany ustne i pisemne, testy osi

ą

gni

ęć

  oraz obserwacj

ę

 

pracy  uczniów  podczas  wykonywania 

ć

wicze

ń

  i  innych  zada

ń

 

praktycznych. 
W trakcie oceniania osi

ą

gni

ęć

 uczniów nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

– 

charakteryzowanie  oraz  rozpoznawanie  rodzajów  drewna  i  tworzyw 
drzewnych, 

– 

zabezpieczanie oraz magazynowanie drewna i tworzyw drzewnych, 

– 

okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci elementów wyrobów tapicerowanych z drewna 

i tworzyw drzewnych. 
Proces  oceniania  powinien  by

ć

  realizowany  według  okre

ś

lonych 

kryteriów  oraz  zgodnie  z  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

  skal

ą

  ocen.  W  ko

ń

cowej  ocenie 

osi

ą

gni

ęć

  uczniów  po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  jednostki 

modułowej  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dnia

ć

  wyniki  stosowanych  sprawdzianów  

i testów osi

ą

gni

ęć

. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

41 

Jednostka modułowa 743[03] Z1.04 
Zastosowanie wyrobów metalowych w tapicerstwie 
 

1. Szczegółowe cele kształcenia

  

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

– 

okre

ś

li

ć

 rodzaje i wła

ś

ciwo

ś

ci metali i wyrobów hutniczych, 

– 

scharakteryzowa

ć

 proces produkcji wyrobów metalowych, 

– 

scharakteryzowa

ć

 rodzaje spr

ęŜ

yn i formatek spr

ęŜ

ynowych, 

– 

okre

ś

li

ć

 budow

ę

 i wła

ś

ciwo

ś

ci spr

ęŜ

yn i formatek spr

ęŜ

ynowych, 

– 

rozpozna

ć

 rodzaje oku

ć

 tapicerskich, 

– 

scharakteryzowa

ć

 

mechanizmy 

i 

podzespoły 

stosowane  

w tapicerstwie, 

– 

scharakteryzowa

ć

 

ł

ą

czniki 

stosowane 

w 

produkcji 

wyrobów 

tapicerowanych, 

– 

okre

ś

li

ć

 metody zabezpieczania metali przed korozj

ą

. 

 
2. Materiał nauczania 

Metale i stopy. 
Rodzaje stali. 
Charakterystyka i zastosowanie stali w tapicerstwie. 
Metale nie

Ŝ

elazne i ich stopy. 

Wyroby 

hutnicze: 

druty, 

pr

ę

ty, 

ta

ś

my, 

blachy, 

kształtowniki. 

Charakterystyka  techniczna  wyrobów  hutniczych  oraz  ich  zastosowanie 
w tapicerstwie. 
Spr

ęŜ

yny  tapicerskie,  rodzaje  spr

ęŜ

yn:  sto

Ŝ

kowe,  faliste,  spiralne, 

spłaszczone. Charakterystyka techniczna i u

Ŝ

ytkowa oraz zastosowanie 

spr

ęŜ

yn. 

Formatki  spr

ęŜ

ynowe  koszyczkowe  i  woreczkowe  oraz  typu:  bonnell, 

szlarafia 

– 

budowa, 

charakterystyka 

techniczna 

i 

u

Ŝ

ytkowa, 

zastosowanie. 
Okucia, mechanizmy i podzespoły tapicerskie metalowe. 
Podno

ś

niki  spr

ęŜ

ynowe,  bezspr

ęŜ

ynowe,  okucia,  mechanizmy,  stela

Ŝ

e: 

charakterystyka techniczna i u

Ŝ

ytkowa, zastosowanie. 

Ł

ą

czniki metalowe: gwo

ź

dzie, 

ś

ruby, wkr

ę

ty, skoble, zszywki. 

Ochrona metali przed korozj

ą

. 

 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Okre

ś

lanie zastosowania wyrobów hutniczych. 

•

  Rozpoznawanie rodzajów spr

ęŜ

yn. 

•

  Charakteryzowanie siatek tapicerskich. 

•

  Ocenianie jako

ś

ci wykonania formatek spr

ęŜ

ynowych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

42 

•

  Okre

ś

lanie zastosowania mechanizmów tapicerskich. 

•

  Rozpoznawanie oku

ć

 i zł

ą

cz meblowych stosowanych w tapicerstwie. 

 
4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Eksponaty  mechanizmów  stela

Ŝ

y,  podno

ś

ników,  oku

ć

  i  akcesoriów 

stosowanych w konstrukcjach wyrobów tapicerowanych. 
Modele podzespołów tapicerowanych. 
Eksponaty  elementów,  podzespołów  i  zespołów  konstrukcji  no

ś

nych 

wyrobów tapicerowanych. 
Katalogi, prospekty wyrobów tapicerowanych, oku

ć

 i akcesoriów. 

Próbki  materiałów  stosowanych  do  wykonania  podło

Ŝ

y  twardych, 

półelastycznych, elastycznych i spr

ęŜ

ynowych. 

Spr

ęŜ

yny stosowane na warstwy spr

ęŜ

ynuj

ą

ce. 

Modele 

i 

eksponaty 

formatek 

spr

ęŜ

ynowych 

koszyczkowych  

i woreczkowych oraz typu: bonnell, szlarafia. 
Ł

ą

czniki metalowe. 

Zł

ą

cza metalowe i z tworzyw sztucznych. 

Konstrukcje no

ś

ne z metalu. 

Plansze  i  tablice  pogl

ą

dowe:  sposoby  trasowania  materiałów  oraz 

elementów  z  metalu,  podło

Ŝ

a  tapicerskie  o  ró

Ŝ

nych  konstrukcjach, 

konstrukcje  no

ś

ne  mebli  tapicerowanych  oraz  siedzisk,  opar

ć

,  le

Ŝ

ysk, 

stosowanych  w 

ś

rodkach  transportu,  warstwy  tapicerskie  o  ró

Ŝ

nej 

konstrukcji, schematy ilustruj

ą

ce systemy sznurowania spr

ęŜ

yn. 

Okucia  meblowe,  mechanizmy,  podzespoły  i  stela

Ŝ

e  metalowe 

stosowane w tapicerstwie. 
 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

 

Program  jednostki  modułowej  zawiera  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce  wyrobów 

metalowych  i 

ś

rodków  pomocniczych  stosowanych  w  produkcji  wyrobów 

tapicerowanych. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  nabyte  przez  uczniów  podczas  realizacji  programu 

jednostki  s

ą

  niezb

ę

dne  w  dalszym  procesie  kształcenia  zawodowego, 

szczególnie  podczas  realizacji  programów  jednostek  wyodr

ę

bnionych  

w modułach: 743[03].Z3, 743[03].Z4. 

Szczególn

ą

 uwag

ę

 nale

Ŝ

y zwraca

ć

 na realizacj

ę

 tre

ś

ci programowych 

sprawiaj

ą

cych uczniom znaczne trudno

ś

ci. 

Program 

jednostki 

modułowej 

powinien 

by

ć

 

realizowany  

z 

zastosowaniem 

metod: 

wykładu 

informacyjnego, 

ć

wicze

ń

 

praktycznych, pokazu z obja

ś

nieniem. 

Zaj

ę

cia  powinny  by

ć

  realizowane  w  grupie  licz

ą

cej  do  15  uczniów, 

a w miar

ę

 potrzeb z podziałem na zespoły 3 - 4 osobowe.  

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

43 

Zaj

ę

cia 

dydaktyczne 

powinny 

odbywa

ć

 

si

ę

 

w 

pracowni 

materiałoznawstwa,  pracowni  technologii,  w  warsztatach  szkolnych, 
w zakładach produkcyjnych. 

W  trakcie  realizacji  programu  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  znaczenie 

jako

ś

ci  wykonania  oraz  doboru  elementów  metalowych  stosowanych  

w tapicerstwie. 
 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

W  wyniku  procesu  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów 

uzyskuje  si

ę

  informacje  dotycz

ą

ce  poziomu  i  zakresu  opanowania 

umiej

ę

tno

ś

ci okre

ś

lonych w szczegółowych celach kształcenia programu 

jednostki modułowej. 

W  procesie  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y 

stosowa

ć

 sprawdziany ustne i pisemne, testy osi

ą

gni

ęć

 oraz obserwacj

ę

 

pracy  uczniów  podczas  wykonywania 

ć

wicze

ń

  i  innych  zada

ń

 

praktycznych. 
W  trakcie  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  

uwag

ę

 na:, 

– 

charakterystyk

ę

  wyrobów  metalowych  stosowanych  do  produkcji 

wyrobów tapicerowanych, 

– 

zasady zabezpieczania wyrobów metalowych przed korozj

ą

, 

– 

zasady magazynowania wyrobów metalowych. 

– 

dobór wyrobów metalowych do wykonania wyrobów tapicerowanych. 
Proces  oceniania  powinien  by

ć

  realizowany  według  okre

ś

lonych 

kryteriów  oraz  zgodnie  z  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

  skal

ą

  ocen.  W  ko

ń

cowej  ocenie 

osi

ą

gni

ęć

  uczniów  po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  jednostki 

modułowej  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dnia

ć

  wyniki  stosowanych  sprawdzianów  

i testów osi

ą

gni

ęć

. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

44 

Jednostka modułowa 743[03] Z1.05 
Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci skór, tworzyw sztucznych 

i skóropodobnych stosowanych w tapicerstwie 
 

1. Szczegółowe cele kształcenia

  

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

– 

scharakteryzowa

ć

  rodzaje  skór  stosowanych  do  wytwarzania 

wyrobów tapicerowanych, 

– 

scharakteryzowa

ć

  rodzaje  tworzyw  sztucznych  i  skóropodobnych 

stosowanych w tapicerstwie, 

– 

okre

ś

li

ć

 przeznaczenie tworzyw sztucznych i skóropodobnych, 

– 

okre

ś

li

ć

 metody i techniki wytwarzania tworzyw sztucznych,  

– 

okre

ś

li

ć

 zastosowanie wyrobów z tworzyw sztucznych w tapicerstwie, 

– 

okre

ś

li

ć

  wła

ś

ciwo

ś

ci  tworzyw  sztucznych  oraz  ich  przydatno

ść

  do 

produkcji wyrobów tapicerowanych, 

– 

scharakteryzowa

ć

 wady tworzyw sztucznych, 

– 

okre

ś

li

ć

 warunki magazynowania tworzyw sztucznych, 

– 

scharakteryzowa

ć

 

metody 

i 

techniki 

wytwarzania 

podło

Ŝ

y 

i powłok tworzyw skóropodobnych, 

– 

dokona

ć

  podziału  tworzyw  skóropodobnych  ze  wzgl

ę

du  na  rodzaj 

podło

Ŝ

a,  sposób  wytwarzania,  rodzaj  powłoki,  wła

ś

ciwo

ś

ci  fizyczne, 

zastosowanie, 

– 

scharakteryzowa

ć

 rodzaje tworzyw skóropodobnych, 

– 

okre

ś

li

ć

  wła

ś

ciwo

ś

ci  tworzyw  skóropodobnych  oraz  ich  przydatno

ść

  do 

produkcji wyrobów tapicerowanych,  

– 

rozró

Ŝ

ni

ć

 wady tworzyw skóropodobnych, 

– 

okre

ś

li

ć

 warunki magazynowania tworzyw skóropodobnych. 

 
2. Materiał nauczania 

Budowa skóry surowej oraz skóry wyprawionej. 
Rodzaje skór wyprawionych stosowanych w tapicerstwie. 
Wady i uszkodzenia skór. 
Zasady usuwania wad i uszkodze

ń

 skór.  

Rodzaje tworzyw sztucznych stosowanych w tapicerstwie. 
Klasyfikacja tworzyw sztucznych. 
Otrzymywanie tworzyw sztucznych. 
Tworzywa naturalne i modyfikowane. 
Tworzywa syntetyczne. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci technologiczne i przetwórcze tworzyw sztucznych. 

Tworzywa konstrukcyjne: rodzaje, wła

ś

ciwo

ś

ci, zastosowanie. 

Wyroby z tworzyw konstrukcyjnych stosowane w tapicerstwie. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

45 

Tworzywa piankowe elastyczne: bloki, płyty, formatki, kształtki. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci wyrobów z tworzyw piankowych. 

Warunki magazynowania tworzyw sztucznych. 
Produkcja tworzyw skóropodobnych. 
Budowa i wła

ś

ciwo

ś

ci tworzyw skóropodobnych. 

Folie i tworzywa skóropodobne stosowane w tapicerstwie. 
Wady tworzyw skóropodobnych. 
Zasady magazynowania tworzyw skóropodobnych. 
 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozpoznawanie rodzajów skór. 

•

  Okre

ś

lanie kierunków ci

ą

gliwo

ś

ci skór. 

•

  Rozpoznawanie wad i uszkodze

ń

 skór. 

•

  Tuszowanie wad i uszkodze

ń

 skór. 

•

  Rozpoznawanie rodzajów tworzyw sztucznych. 

•

  Okre

ś

lanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  tworzyw  sztucznych  na  podstawie  bada

ń

 

organoleptycznych. 

•

  Okre

ś

lanie  przydatno

ś

ci  tworzyw  sztucznych  do  produkcji  wyrobów 

tapicerowanych. 

•

  Okre

ś

lanie warunków magazynowania tworzyw sztucznych. 

•

  Rozpoznawanie rodzajów tworzyw skóropodobnych. 

•

  Okre

ś

lanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  tworzyw  skóropodobnych  za  pomoc

ą

  bada

ń

 

organoleptycznych.  

•

  Okre

ś

lanie  przydatno

ś

ci  tworzyw  skóropodobnych  do  produkcji 

wyrobów tapicerowanych. 

•

  Okre

ś

lanie warunków magazynowania tworzyw skóropodobnych. 

 
4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Próbki i katalogi skór do zewn

ę

trznych pokry

ć

 tapicerki. 

Plansze, foliogramy obrazuj

ą

ce budow

ę

 oraz wła

ś

ciwo

ś

ci skór surowych 

i wyprawionych. 
Filmy przedstawiaj

ą

ce proces wyprawy skór. 

Próbki skór wyprawionych i wyko

ń

czonych ró

Ŝ

nymi metodami. 

Katalogi, prospekty wyrobów tapicerowanych. 
Próbki  tworzyw  stosowanych  do  wykonania  podło

Ŝ

y:  twardych, 

półelastycznych, elastycznych i spr

ęŜ

ynowych. 

Próbki półfabrykatów z tworzyw piankowych. 
Próbki tworzyw konstrukcyjnych. 
Zł

ą

cza z tworzyw sztucznych. 

Konstrukcje no

ś

ne z tworzyw sztucznych. 

Półfabrykaty, cz

ęś

ci wyrobów tapicerowanych z tworzyw sztucznych. 

Ł

ą

czniki z tworzyw sztucznych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

46 

Zestaw elementów wyko

ń

czeniowych z tworzyw sztucznych  

Filmy,  plansze,  schematy  ilustruj

ą

ce  wła

ś

ciwo

ś

ci  oraz  proces  produkcji 

tworzyw sztucznych. 
Katalogi: próbki ró

Ŝ

nych rodzajów tworzyw sztucznych. 

Normy dotycz

ą

ce tworzyw sztucznych. 

Filmy, 

plansze, 

schematy, 

przedstawiaj

ą

ce 

produkcj

ę

 

tworzyw 

skóropodobnych. 
Schematy: budowa, wła

ś

ciwo

ś

ci tworzyw skóropodobnych. 

Katalogi: próbki ró

Ŝ

nych rodzajów tworzyw skóropodobnych. 

Katalogi: próbki tworzyw skóropodobnych z wadami. 
Normy dotycz

ą

ce tworzyw skóropodobnych. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program 

jednostki 

modułowej 

zawiera 

tre

ś

ci 

dotycz

ą

ce 

skór,  tworzyw  sztucznych  i  skóropodobnych  stosowanych  do  produkcji 
wyrobów tapicerowanych. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  uzyskane  przez  uczniów  w  wyniku  realizacji  programu 

jednostki  s

ą

  niezb

ę

dne  w  dalszym  procesie  kształcenia,  szczególnie 

podczas  realizacji  programów  jednostek  wyodr

ę

bnionych  w  modułach: 

743[03].Z3, 743[03].Z4. 

Program 

jednostki 

modułowej 

powinien 

by

ć

 

realizowany  

z  zastosowaniem  metod: 

ć

wicze

ń

  praktycznych,  tekstu  przewodniego, 

pokazu z obja

ś

nieniem, pokazu z instrukta

Ŝ

em. 

Podczas  realizacji  programu  jednostki  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na: 

okre

ś

lanie 

przydatno

ś

ci 

skór, 

tworzyw 

sztucznych 

i  skóropodobnych  do  produkcji  wyrobów  tapicerowanych,  metody 
otrzymywania tworzyw sztucznych oraz przetwórstwo tworzyw. 

Program 

jednostki 

modułowej 

powinien 

by

ć

 

realizowany 

w  pracowni  materiałoznawstwa,  pracowni  technologii,  wyposa

Ŝ

onych 

w  niezb

ę

dne 

ś

rodki  dydaktyczne.  Wskazana  jest  organizacja  zaj

ęć

  

w  zakładach  wytwarzaj

ą

cych  wyroby  tapicerowane  oraz  w  zakładach 

produkuj

ą

cych wyroby ze skóry, tworzyw sztucznych i skóropodobnych.  

Przed  przyst

ą

pieniem  do  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  zapozna

ć

 

uczniów 

z 

zakresem 

i 

rodzajem 

realizowanych 

zada

ń

 

oraz  

z  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska.  

Zaj

ę

cia nale

Ŝ

y prowadzi

ć

 w grupie licz

ą

cej do 15 uczniów, a w miar

ę

 

potrzeb z podziałem na zespoły 2-3 osobowe. 

Przed  przyst

ą

pieniem  do  zaj

ęć

  wskazane  jest  przygotowanie 

materiałów  niezb

ę

dnych  do  wykonania 

ć

wicze

ń

  i  innych  zada

ń

 

praktycznych,  jak:  teksty  przewodnie,  instrukcje,  normy,  próbki  skór, 
tworzyw 

sztucznych 

i 

skóropodobnych, 

katalogi. 

Stanowiska 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

47 

ć

wiczeniowe  powinny  by

ć

  wyposa

Ŝ

one  w  niezb

ę

dne  urz

ą

dzenia  

i przyrz

ą

dy pomiarowe. 

 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

W  wyniku  procesu  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów 

uzyskuje  si

ę

  informacje  dotycz

ą

ce  poziomu  i  zakresu  opanowania 

umiej

ę

tno

ś

ci okre

ś

lonych w szczegółowych celach kształcenia programu 

jednostki modułowej. 

W procesie sprawdzania i oceniania osi

ą

gni

ęć

 uczniów wskazane jest 

stosowanie  sprawdzianów  ustnych  i  pisemnych,  testów  osi

ą

gni

ęć

  oraz 

obserwacji pracy uczniów podczas wykonywania zada

ń

 praktycznych.  

Oceny 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  dokonywa

ć

  w  trakcie  ich  realizacji  oraz  po 

zako

ń

czeniu pracy.  

W procesie oceniania nale

Ŝ

y bra

ć

 pod uwag

ę

: 

– 

stosowanie poprawnej terminologii, 

– 

korzystanie z norm, instrukcji i innych 

ź

ródeł informacji, 

– 

dobór materiałów do produkcji wyrobów tapicerowanych, 

– 

ocen

ę

  przydatno

ś

ci  skór,  tworzyw  sztucznych  i  skóropodobnych  do 

produkcji wyrobów. 
W  ko

ń

cowej  ocenie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  po  zako

ń

czeniu  realizacji 

programu  jednostki  modułowej  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dnia

ć

  wyniki  stosowanych 

sprawdzianów i testów osi

ą

gni

ęć

.  

Proces  oceniania  powinien  by

ć

  realizowany  według  okre

ś

lonych 

kryteriów oraz zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 skal

ą

 ocen. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

48 

Jednostka modułowa 743[03] Z1.06 
Charakteryzowanie materiałów pomocniczych  
i wyko

ń

czeniowych 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia

  

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

– 

posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  terminologi

ą

  dotycz

ą

c

ą

  materiałów  pomocniczych  

i wyko

ń

czeniowych oraz 

ś

rodków wyko

ń

czalniczych, 

– 

scharakteryzowa

ć

 rodzaje klejów stosowanych do produkcji wyrobów 

tapicerowanych, 

– 

okre

ś

li

ć

 fazy procesu klejenia, 

– 

okre

ś

li

ć

 zastosowanie ró

Ŝ

nych rodzajów klejów do produkcji wyrobów 

tapicerowanych, 

– 

okre

ś

li

ć

 

przepisy 

bezpiecze

ń

stwa 

i 

higieny 

pracy, 

ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz  ochrony 

ś

rodowiska  obowi

ą

zuj

ą

ce  w  trakcie 

stosowania klejów, 

– 

okre

ś

li

ć

 zasady transportu i magazynowania ró

Ŝ

nych rodzajów klejów, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały tapicerskie wyko

ń

czeniowe, 

– 

scharakteryzowa

ć

 pasy tapicerskie tkane, 

– 

scharakteryzowa

ć

 pasy tapicerskie elastyczne, 

– 

okre

ś

li

ć

 wła

ś

ciwo

ś

ci u

Ŝ

ytkowe pasów tapicerskich, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały do od

Ŝ

ywiczania i wybielania drewna, 

– 

scharakteryzowa

ć

 

ś

rodki do barwienia drewna, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały i wyroby 

ś

cierne, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały pomocnicze do wyko

ń

czania powierzchni 

elementów drewnianych, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały gruntuj

ą

ce i podkładowe, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały malarskie i lakiernicze, 

– 

scharakteryzowa

ć

 

ś

rodki chemiczne do czyszczenia tkanin i usuwania 

plam, 

– 

scharakteryzowa

ć

 materiały i 

ś

rodki antykorozyjne, 

– 

scharakteryzowa

ć

  rodzaje  tektury  stosowanej  do  produkcji  wyrobów 

tapicerowanych, 

– 

okre

ś

li

ć

 rodzaje materiałów stosowanych do pakowania wyrobów,  

– 

okre

ś

li

ć

 

zasady 

magazynowania 

materiałów 

pomocniczych 

i wyko

ń

czalniczych. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

49 

2. Materiał nauczania 

Zastosowanie klejów w tapicerstwie. 
Klasyfikacja  klejów  ze  wzgl

ę

du  na  pochodzenie,  skład,  przeznaczenie, 

technik

ę

 klejenia, posta

ć

 technologiczn

ą

. 

Fazy procesu klejenia. 
Wska

ź

niki okre

ś

laj

ą

ce jako

ść

 klejów. 

Rodzaje  klejów  stosowanych  w  tapicerstwie:  kleje  stolarskie,  kleje 
tapicerskie. 
Przepisy bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz 

ochrony 

ś

rodowiska obowi

ą

zuj

ą

ce podczas stosowania klejów do produkcji 

wyrobów tapicerowanych. 
Zasady magazynowania i transportu klejów. 
Materiały  tapicerskie  wyko

ń

czeniowe:  ta

ś

my,  ozdobne  gwo

ź

dzie 

i sznury, wypustki, kiedry, fr

ę

dzle, rozetki, 

Wła

ś

ciwo

ś

ci u

Ŝ

ytkowe materiałów tapicerskich wyko

ń

czeniowych. 

Pasy tapicerskie tkane. 
Pasy tapicerskie elastyczne. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci techniczne i u

Ŝ

ytkowe pasów tapicerskich. 

Wady i uszkodzenia pasów tapicerskich. 
Zastosowanie pasów w konstrukcjach tapicerskich. 
Materiały  ochronne  i  wyko

ń

czeniowe  do  drewna,  tworzyw  drzewnych 

i metali. 

Ś

rodki chemiczne do czyszczenia i renowacji wyrobów tapicerowanych. 

Materiały papiernicze, rodzaje, zastosowanie w tapicerstwie. 
Materiały  opakowaniowe:  papier,  tektura,  folie  opakowaniowe,  kształtki 
z tworzyw sztucznych. 
Sznury do wi

ą

zania spr

ęŜ

yn. 

 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozpoznawanie  rodzajów  klejów  stosowanych  do  produkcji  wyrobów 

tapicerowanych. 

•

  Interpretowanie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz  ochrony 

ś

rodowiska  obowi

ą

zuj

ą

cych  podczas 

stosowania klejów do produkcji wyrobów tapicerowanych. 

•

  Dobieranie  klejów  do  ł

ą

czenia  elementów  wyrobu  na  podstawie  ich 

charakterystyki i wymaga

ń

 technologicznych. 

•

  Dobieranie akcesoriów tapicerskich do okre

ś

lonego rodzaju wyrobów 

tapicerskich. 

•

  Charakteryzowanie oraz rozpoznawanie rodzajów pasów tapicerskich. 

•

  Rozpoznawanie bł

ę

dów i wad wyst

ę

puj

ą

cych w pasach tapicerskich. 

•

  Rozpoznawanie pasów elastycznych oraz okre

ś

lanie ich przydatno

ś

ci 

do produkcji tapicerskiej. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

50 

•

  Charakteryzowanie 

ś

rodków do ochrony drewna. 

•

  Dobieranie 

ś

rodków do wyko

ń

czania elementów drewnianych. 

•

  Dobieranie  metod  i 

ś

rodków  do  zabezpieczania  metalowych  cz

ęś

ci 

wyrobów tapicerowanych. 

•

  Dobieranie 

ś

rodków do usuwania plam i zabrudze

ń

.  

•

  Charakteryzowanie 

wyrobów 

papierniczych 

stosowanych  

w tapicerstwie. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Próbki klejów stosowanych do produkcji wyrobów tapicerowanych. 
Próbki materiałów do sklejania. 
Charakterystyka klejów. 
Eksponaty  mechanizmów  stela

Ŝ

y,  podno

ś

ników,  oku

ć

  i  akcesoriów 

stosowanych w konstrukcjach wyrobów tapicerowanych. 
Eksponaty  elementów,  podzespołów  i  zespołów  konstrukcji  no

ś

nych 

wyrobów tapicerowanych. 
Katalogi, prospekty wyrobów tapicerowanych, oku

ć

 i akcesoriów. 

Próbki  materiałów  stosowanych  do  wykonania  podło

Ŝ

y  twardych, 

półelastycznych, elastycznych i spr

ęŜ

ynowych. 

Spr

ęŜ

yny stosowane na warstwy spr

ęŜ

ynuj

ą

ce. 

Modele 

i 

eksponaty 

formatek 

spr

ęŜ

ynowych 

koszyczkowych 

i woreczkowych oraz typu: bonnell, szlarafia,  
Próbki  i  katalogi  materiałów  na  wewn

ę

trzne  i  zewn

ę

trzne  pokrycia 

tapicerki. 
Okucia, mechanizmy i podzespoły tapicerskie metalowe. 
Ł

ą

czniki metalowe. 

Zł

ą

cza metalowe i z tworzyw sztucznych. 

Próbki oklein i obłogów. 
Próbki tworzyw drzewnych. 
Próbki lakierów, farb, emalii. 
Próbki 

ś

rodków chemicznych do renowacji pokry

ć

 tapicerskich. 

Próbki materiałów papierniczych, tworzyw i folii do opakowa

ń

. 

Próbki tektury konstrukcyjnej. 
Modele konstrukcji no

ś

nych z drewna, metalu i tworzyw sztucznych. 

Schematy ilustruj

ą

ce systemy sznurowania spr

ęŜ

yn. 

Wzory opakowa

ń

 wyrobów tapicerowanych. 

Zestawy norm.  
Poradniki, albumy, katalogi, prospekty. 
Zestawy  elementów  wyko

ń

czeniowych  wyrobów  tapicerowanych:  guziki 

do  pikowania,  sznury  i  ta

ś

my  ozdobne,  wypustki,  gwo

ź

dzie 

z ozdobnymi łbami. 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

51 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program  jednostki  modułowej  zawiera  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce  materiałów 

pomocniczych  i  wyko

ń

czeniowych  oraz 

ś

rodków  wyko

ń

czalniczych 

stosowanych do produkcji wyrobów tapicerowanych. 

W  trakcie  realizacji  programu  wskazane  jest  stosowanie  metod 

nauczania:  pokazu  z  obja

ś

nieniem,  pokazu  z  instrukta

Ŝ

em, 

ć

wicze

ń

 

praktycznych.  Nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce  rodzajów 

oraz charakterystyki klejów stosowanych w tapicerstwie. 

Zaj

ę

cia  powinny  odbywa

ć

  si

ę

  w  pracowni  materiałoznawstwa, 

pracowni  technologii,  wyposa

Ŝ

onych  w  niezb

ę

dne 

ś

rodki  dydaktyczne 

oraz w tekstowe i pozatekstowe 

ź

ródła informacji.  

Zaj

ę

cia  powinny  by

ć

  organizowane  w  grupie  licz

ą

cej  do  15  uczniów, 

a w miar

ę

 potrzeb z podziałem na zespoły 2 - 5 osobowe. 

Przed  przyst

ą

pieniem  do  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  zapozna

ć

 

uczniów z zakresem i rodzajem realizowanych zada

ń

 oraz z przepisami 

bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska.  Wskazane  jest  przygotowanie  instrukcji,  norm  oraz  próbek 

materiałów do wykonania zada

ń

 praktycznych. 

Na zako

ń

czenie zaj

ęć

 nale

Ŝ

y opracowa

ć

 wyniki bada

ń

 oraz porówna

ć

 

je  z  normami.  Wskazane  jest  sporz

ą

dzanie  przez  uczniów  notatek 

dotycz

ą

cych przebiegu 

ć

wicze

ń

 oraz interpretacji wyników bada

ń

. 

 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

W  wyniku  procesu  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów 

uzyskuje  si

ę

  informacje  dotycz

ą

ce  poziomu  i  zakresu  opanowania 

umiej

ę

tno

ś

ci okre

ś

lonych w szczegółowych celach kształcenia programu 

jednostki modułowej. 
W procesie sprawdzania i oceniania osi

ą

gni

ęć

 uczniów nale

Ŝ

y stosowa

ć

:  

– 

sprawdziany ustne i pisemne,  

– 

testy osi

ą

gni

ęć

, 

– 

obserwacj

ę

 

pracy 

uczniów 

podczas 

wykonywania 

zada

ń

 

praktycznych.  

W  trakcie  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

 

uwag

ę

 na: 

–  okre

ś

lanie 

wła

ś

ciwo

ś

ci 

materiałów 

na 

podstawie 

norm 

i bada

ń

 organoleptycznych,  

–  wykonywanie 

ć

wicze

ń

 zgodnie z instrukcj

ą

 post

ę

powania, 

–  organizacj

ę

 stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii, 

–  przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska. 

W  trakcie  obserwacji  pracy  uczniów  podczas  wykonywania 

ć

wicze

ń

 

nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: