Artykuł pochodzi z dodatku:
Podatkowa księga przychodów i rozchodów
Dodatek nr 6 do Biuletynu Informacyjnego dla Służb Ekonomiczno - Finansowych
nr 5 (688) z dnia 2010-02-10
www.czasopismaksiegowych.pl
wydawca: Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o. ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp.
www.gofin.pl sklep internetowy: www.sklep.gofin.pl
Moment zaliczenia do kosztów składki na ubezpieczenia społeczne przedsiębiorcy
Prowadzę działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych (podatkowa księga przychodów
i rozchodów). W którym miesiącu powinienem zaliczać do kosztów uzyskania przychodów składki na moje
ubezpieczenia społeczne, zapłacone za pośrednictwem konta bankowego, w sytuacji gdy wyciąg bankowy lub wydruk
operacji bankowej ma inną datę niż miesiąc zapłaty?
W świetle art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a) i ust. 13a ustawy o PDOF, przedsiębiorca prowadzący pozarolniczą działalność
gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych ma prawo dokonać wyboru, czy składki ZUS, które zapłacił bezpośrednio
na własne ubezpieczenia społeczne (tj. ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe):
zalicza do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej,
czy też
odlicza od dochodu uzyskanego z tej działalności.
W każdym jednak przypadku wysokość wydatków na opłacenie składek na ubezpieczenia społeczne ustala się na podstawie
dokumentów stwierdzających poniesienie tych wydatków przez podatnika.
Z pytania wynika, że Czytelnik zdecydował się na rozliczanie tych składek poprzez zaliczanie ich do kosztów uzyskania
przychodów, które ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów przez podatnika prowadzącego podatkową księgę przychodów
i rozchodów, co do zasady, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę
do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Tak stanowi art. 22 ust. 6b ustawy o PDOF, który dotyczy zarówno podatników
prowadzących podatkową księgę według tzw. metody uproszczonej, jak i według metody memoriałowej.
Jednakże od tej ogólnej zasady obowiązują pewne wyjątki - ściśle określone przez ustawodawcę.
Do takich wyjątków między innymi należy zaliczyć przepis art. 23 ust. 1 pkt 55a ustawy o PDOF, który - z zastrzeżeniem pkt 37
oraz art. 22 ust. 6bb - ustanawia zakaz zaliczania do kosztów uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych składek, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części
finansowanej przez płatnika tych składek. Co istotne, postanowienia zawarte w tym przepisie obowiązują wszystkich
podatników, w tym również tych, którzy stosują metodę memoriałową rozliczania kosztów.
Trzeba przy tym zwrócić uwagę, że pod pojęciem "płatnika", o którym mowa we wspomnianym art. 23 ust. 1 pkt 55a ustawy
o PDOF, należy rozumieć między innymi przedsiębiorcę zobowiązanego do opłacania składek na własne ubezpieczenia
społeczne. Wynika to z postanowień zawartych w art. 4 pkt 2 lit. d) i art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r.
o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.).
W związku z powyższym składki, które przedsiębiorca zapłacił bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe,
chorobowe oraz wypadkowe należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w momencie faktycznej zapłaty tych składek
do ZUS.
Oznacza to, że wydatki poniesione na opłacenie składek na własne ubezpieczenia społeczne, Czytelnik powinien ująć
w dacie ich zapłaty do ZUS - w kolumnie 13 podatkowej księgi przychodów i rozchodów "Pozostałe wydatki" na podstawie
wyciągu bankowego lub wydruku operacji bankowej. Natomiast data, z jaką został wystawiony wyciąg bankowy lub wydruk
operacji bankowej dokumentujący to zdarzenie gospodarcze, w rozpatrywanej sytuacji nie ma znaczenia.
