OZNACZENIA NA PLANIE SYTUACYJNO-WYSOKOŚCIOWYM

Zbieracze  wykre

śla  się  grubą  (0,75  mm)  linią  niebieską.  Oznacza.  się  je

ma

łymi niebieskimi literami, przy czym zbieracz główny każdego działu drenarskiego

otrzymuje liter

ę "a", następne od góry kolejno wpadające zbieracze boczne litery "b",

"c", itd. Nazwy zbieraczy opisywa

ć należy nad linią zbieracza równolegle do niej. Za

zbieracz  g

łówny należy uważać ten zbieracz, który odwadnia  większą  powierzchnię

ni

ż inne zbieracze, lub którego średnica jest  większa od średnicy innych zbieraczy.

S

ączki  wykreśla  się  cienkimi  (0,  25  mm)  liniami  niebieskimi.  Oznaczamy  je

liczbami  arabskimi  wypisanymi  na  pocz

ątku  linii  sączków  w  kolorze  niebieskim.

Numeracj

ę  sączków  zaznaczyć  należy  od  sączka  wpadającego  do  górnego  czoła

zbieracza  g

łównego  "a",  i  idąc  od  góry  w  dół  po  jego  trasie,  według  kolejności

wpadania a

ż do wlotu zbieracza "b". Dalszy ciąg numeracji prowadzimy od górnego

ko

ńca zbieracza "b" przesuwając się w dół według kolejności wpadania sączków aż

do wlotu zbieracza "c". Nast

ępnie dalszą numerację pro-wadzimy od góry zbieracza

"c" itd.  Dla  ka

żdego  działu  obowiązuje  odrębna numeracja  sączków,  począwszy  od

numeru pierwszego.

Rz

ędne  dna  zbieraczy  i  ich  głębokości  podaje  się  w  każdym  punkcie

zmiany  spadku  trasy,  przy  wlocie  zbieraczy  bocznych  do  zbieracza  g

łównego  (dla

obydwu zbieraczy) oraz w górnym ko

ńcu zbieraczy Opisuje się kolorem czerwonym,

prostopadle  (w  niektórych  przypadkach  równolegle)  do  linii  zbieracza.  Przekrój,  do
którego  rz

ędna  się  odnosi  zaznaczyć  należy  krótką  cienką  kreską  w  kolorze

czerwonym.

Średnice zbieraczy podaje się w cm. Wypisuje się je kolorem niebieskim pod

lini

ą zbieracza. Miejsce zmiany średnicy oznacza się niebieskim krzyżykiem.

Rozstawy  s

ączków  podawać  należy  na  krańcach  danego  układu  sączków

i w jego 

środku.  Jeżeli  w  danym  układzie  sączków  rozstawa  się  zmienia  ,  należy

poda

ć stykające się z sobą rozstawy. Oznaczenie rozstawy wykonuje się w kolorze

niebieskim.

Wyloty  zbieraczy  oznacza  si

ę  dwiema  grubymi  załamanymi  kreskami

w kolorze  czerwonym.  Opis  wylotu  -  równie

ż  w  kolorze  czerwonym  powinien

zawiera

ć numer działu drenarskiego (wskaźnik przy literze "W"), rzędną wylotu, jego

g

łębokość i rzędną dna odbiornika.

Studzienki oznacza si

ę czerwonymi, pojedynczymi kółkami o średnicy 3 mm.

W opisie  nale

ży  podać:  typ  studzienki,  rodzaj  materiału,  średnicę,  rzędną  dna

studzienki, rz

ędne i głębokości przyłączonych do niej zbieraczy.

Spadek  zbieraczy  wypisuje  si

ę w promilach  w  kolorze  czerwonym,  nad  linią

zbieracza  (mniej  wi

ęcej  w  środku  odcinka  o  danym  spadku).  Dla  każdego  odcinka

musi  by

ć wypisany spadek, nawet gdyby jego wielkość była taka  sama  jak  odcinka

poprzedniego.
Ubezpieczenie  drenów  przez  ocementowanie  styków  nale

ży  oznaczać  dwiema

cienkimi liniami czerwonymi, równoleg

łymi do rurociągu.

Ubezpieczenie  przez  papowanie  styków  lub  obsypanie  ich 

żużlem,  żwirem,  sieczką

itp.  oznacza

ć  należy  jedną  cienką  linią  kreskowaną,  równoległą  do  rurociągu

(w kolorze czerwonym).

Linie  wododzia

łowe  wykreśla  się  w  kolorze  czerwonym  linią  punktową

(kropka-kreska).  Linie  wododzia

łowe  powinny  ściśle  i  całkowicie  odgraniczać

powierzchni

ę z których woda spływa do danego wylotu, powinny więc stanowić linię

zamkni

ętą, biegnącą albo równolegle do sączków,  (w  odległości  0,5 rozstawy)  albo

prostopadle lub sko

śnie (w odległości 0,2 rozstawy).

Numery  dzia

łów  opisywać  należy  w  kolorze  niebieskim  w  miarę  możliwości

w 

środku  powierzchni  objętej  wododziałem.  Przed  liczbą  określającą  dział  należy

pisa

ć skrót słowa "dział" (np. Dz.1, Dz. 2 itd.). Numerację działów prowadzić należy

wed

ług kolejności wylotów idąc głównym odbiornikiem od dołu ku górze, a następnie

kolejnymi odbiornikami II rz

ędu, również od dołu ku górze.

Sondy  (odkrywki)  glebowe  oznacza  si

ę  zielonymi  kółkami  średnicy  6  mm  -

lini

ą  grubą,  z wpisaniem  w  kółku  kolorem  czerwonym  liczby  określającej  numer

sondy.

Rowy  nowe  wykre

śla  się  grubą  czerwoną  linią  z  przerwą  na  hektometrze.

Rowy istniej

ące są wykreślane w kolorze czarnym W przypadku ich renowacji nanosi

si

ę w osi rowu linię kreskową z przerwą na hektometrze.  Hektometrarz zaczyna się

(hm O+OO) od  miejsca gdzie  niweleta projektowana wychodzi na dno istniej

ące lub

od  osi  odbiornika.  Hektometry  oznacza  si

ę  grubym  czerwonym  kółkiem  (o  średnicy

2 mm).  Na  ka

żdym  hektometrze,  na  załamaniach  spadków,  przy  wlotach  cieków

bocznych  oraz  przy  ka

żdej budowli należy podać (kolorem czerwonym)  rzędną  dna

projektowanego.  Spadek  dna  wypisujemy  pod  lini

ą  rowu  (na  każdym  odcinku

pomi

ędzy  załamaniami  tego  spadku).  Miejsce  zmiany  spadku  zaznaczać  należy  na

osi  cienk

ą,  krótką  kreską  prostopadłą  do  osi.  Nazwy  rowów  określa  się  kolejno

du

żymi literami alfabetu, z tym że  przed nazwą należy podać słowo "Rów" (wszystko

w kolorze czerwonym).