background image

Procedura:

Część ogólna

strona 1 z 2

59.990.200

2

cel procedury; 

3

stopień (tytuł) naukowy oraz imię i nazwisko autora (autorów ) 
procedury; 

4

datę umieszczenia procedury w wykazie, o którym mowa w 
art. 33g ust. 7 ustawy; 

5

wykaz jednostek chorobowych, do których dana procedura ma 
zastosowanie, w zakresie diagnozowania lub leczenia; 

6

zasadnicze informacje o naukowych podstawach metod 
diagnostycznych lub leczniczych zastosowanych w 
procedurze; 

7

bezwzględne i względne przeciwwskazania medyczne do 
zastosowania procedury; 

8

wymagania dotyczące postępowania z kobietami w ciąży, 
karmiącymi piersią, jeżeli procedura tego wymaga, oraz z 
osobami poniżej 16 roku życia, ze szczególnym 
uwzględnieniem niemowląt; 

1

2

8

14

15

0

8

0

1

4

0

1

8

0

10

wymagania dotyczące pomieszczeń i wyposażenia 
pomocniczego; 

11

wykaz personelu biorącego udział w realizacji procedury i 
kwalifikacje wymagane od tego personelu; 

0

zgodne z aktualnymi wskazaniami klinicznymi

Celem przezskórnej angioplastyki ze stentem metalowym zwężenia lub odcinkowej niedrożności moczowodu jest przezskórne, 
małoinwazyjnej odtworzenie naturalnej drogi odpływu moczu do pęcherza moczowego. Zabieg wykonuje się po uprzedniej 
nefrostomii przezskórnej lub poprzez cewkę moczową po uprzednim umieszczeniu prowadnika w miedniczce nerkowej metodą 

1

nazwę procedury i jej identyfikator; 

Kod

zalecane rodzaje urządzeń radiologicznych oraz ich 
podstawowe parametry techniczne istotne dla stosowanej 
procedury; 

główny

8.593

ICD 9

59.990.200 

Zabieg przezskórnej angioplastyki ze stentem metalowym zwężenia lub odcinkowej niedrożności moczowodu powodujących 

9

Zgodnie z ROZPORZĄDZENIEM MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 27 marca 2008 r.w sprawie minimalnych wymagań dla 
jednostek ochrony zdrowia udzielających świadczeń zdrowotnych z zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej oraz 
diagnostyki i terapii radioizotopowej chorób nienowotworowych (Dz. U. z dnia 9 kwietnia 2008). Pomieszczenie zabiegowe o 
powierzchni min. 20 mkw wysokości min. 2.5 m, z pokojem przygotowawczym, odzielnym pomieszczeniem myjni rąk lub 
wydzielonym do tego celu odpowiedniej wielkości fragmentem pomieszczenia przygotowawczego, szafami specjalistycznymi w 
pomieszczeniu zabiegowym i przygotowawczym na sprzęt jednorazowy, pomieszczeniem wentylowanym mechanicznie z filtracją
powietrza i klimatyzacją, doprowadzeniem gazów medycznych. Zestaw podstawowy do resuscytacji i zestaw leków 
p/wstrząsowych. 

Lekarz specjalista radiologii i diagnostyki obrazowej lub pod jego nadzorem lekarz będący w trakcie takiej specjalizacji lub inny 
specjalista w zakresie swojej specjalności po odpowiednim przeszkoleniu zgodnie z ROZPORZĄDZENIEM MINISTRA 
ZDROWIA z dnia 27 marca 2008 r. w sprawie minimalnych wymagań dla jednostek ochrony zdrowia udzielających świadczeń 
zdrowotnych z zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej oraz diagnostyki i terapii radioizotopowej chorób 
nienowotworowych (Dz. U. z dnia 9 kwietnia 2008 r.) - § 6. pkt. 4, technik elektroradiologii z odpowiednim przeszkoleniem w 
radiologii naczyniowej (2 techników rtg), pielęgnarka zabiegowa oraz pielęgniarka pomocnicza), salowa

Dr hab. med. Tomasz Jargiełło, dr hab. Jerzy Garcarek, mgr inż. Ryszard Kowski

Bezwzględne: sepsa, bakteriemia, brak współpracy i zgody chorego. Względne: ciężki stan ogólny chorego

U kobiet w ciąży ze wskazań życiowych, u kobiet karmiących zabiegi nie są przeciwwskazane, u osób poniżej 16 roku życia z 
użyciem osłon na gonady

CPT

NFZ

Pole

Zabieg radiologiczny - angioplastyka moczowodu ze stentem metalowym

background image

Procedura:

Część ogólna

strona 2 z 2

59.990.200

12

zasady oceny skierowania na badanie lub leczenie; 

13

opis możliwości wystąpienia interakcji lekowych; 

14

opis możliwych źródeł błędów proceduralnych lub 
technicznych; 

15

informacje o okolicznościach wymagających specjalnej uwagi 
i ostrożności w stosowaniu procedury; 

16

opis przygotowania pacjenta do badania lub leczenia 
uwzględniający zasady ochrony radiologicznej pacjenta; 

17

wykaz zagadnień wymagających dalszych badań lub 
postępowania leczniczego po zastosowaniu procedury; 

18

wykaz piśmiennictwa naukowego mającego zastosowanie do 
opracowania procedury, w tym zalecenia Komisji Europejskiej 
i towarzystw naukowych. 

Can J Urol. 2009 Jun;16(3):4660-3. Role of routine stentograms following urinary diversion in modern practice. Regan SM, Beck 
SD, Bihrle R, Foster RS.
Obstet Gynecol. 1992 Nov;80(5):805-11. Percutaneous nephrostomy and ureteral stenting in gynecologic malignancies. Barton 

Skierowanie musi zawierac następujące elementy: Nazwisko i imię chorego, wiek, PESEL, wyszczególniony obszar obrazowania, 
główne rozpoznanie kliniczne adekwatne do obszaru poddanego diagnostyce, rozpoznania dodatkowe, rozpoznania ( 
podsumowanie) z wyników wcześniej przeprowadzonych badań obrazowych w tym obowiązkowo z badania usg lub CT, MR i 
innych istotnych będących podstawą skierowania. Sugestie dotyczące rozszerzenia diagnostyki lub wykonania małoinwazyjnej 
procedury leczniczej pod kontrolą rtg, podpis i pieczątka lekarza prowadzącego lub ordynatora, data wystawienia skierowania, 
pieczątka nagłówkowa oddziału, lub szpitala kierującego, informacja o możliwych powikłaniach i krótka ankieta dot. wcześniej 
podawanych leków i środków cieniujących oraz możliwych powikłań z następową zgodą chorego na zabieg.

Po podaniu środka cieniującego do dróg moczowych nie stwierdza się objawów ubocznych.

Niestaranne, zbyt małe przygotownie pola operacyjnego, użycie niewłaściwych środków odkażających, niestaranne ułożenie 
serwet sterylnych, brak możliwości ustawienia monitorów zabiegowych w odpowiedniej odległości od operatora, stosowanie 
sprzętu wielorazowego użytku, kolimacja wiązki promieniowania za szeroka w stosunku do obszaru zainteresowania

Zabieg wykonany w pozycji leżącej na brzuchu. Chory powinien być na czczo min 4-6 godz. przed zabiegiem, wykąpany, 
poinformowany o celu zabiegu i zagrożeniu radiacyjnym. W przypadku stosowania osłon przed przygotowaniem należy ją 
umieścić w odpowiednim miejscu i umocować.
Po zabiegu stentowania moczowodu z reguły pozostawia się cewnik drenujący miedniczce nerkowej dla utrzymania dostępu 
przezskórnego do miedniczki i odprowadzania moczu na zewnątrz na czas wygojenia się poszerzanego moczowodu - wymaga on 
ufiksowania do skóry - najczęściej szwem skórnym lub specjalnego zestawu mocującego. Chory nie wymaga innych 
zabezpieczeń, wskazana jest jednak kontrola drożności cewnika przez okresowe płukanie solą fizjologiczną. Wskazana również 
okresowa kontrola usg.

Specjalnej uwagi wymaga wyznaczenie miejsca nakłucia przezskórnego - najczęściej w okolicy lędźwiowej pod kontrolą usg i 
fluoroskopii. Dodatkową trudność może sprawić przeprowadzenie prowadnika przez zwężony lub niedrożny odcinek moczowodu 
oraz wprowadzenie stentu metalowego.