Świniobicie

                                                            
                                               

                           Świniobicie - Paweł Gąsiorek

                            ROZDZIAŁ I

-No i po co nam ta świnia?
-Jest wiele korzyści z posiadania wspólnej świni, zacznę od 
tego...
-Skończ!
-Ale ja chcę rozwiać twoje obawy, pozwól mi chociaż wyjaśnić, po 
pierwsze wspólna świnia scementuje nasz związek i   przygotuje cię
do macierzyństwa...
-Nie chcę tego słuchać! Wszyscy minie ostrzegali, wszyscy mówili 
że jesteś nienormalny.
-Posłuchaj mnie bo to ważne, chcę mieć z tobą dziecko, a nawet 
dwoje dzieci, ale uważam że na obecnym etapie nie  jesteś na  to 
gotowa i zanim się zgodzę na wspólne dziecko to pierwsze powinnaś 
wytrenować troskę na świni...
-Świnia, a dziecko to zupełnie co innego! Mam obawy, przysięgnij 
że zażywasz leki,codziennie zażywasz, tak jak kazał  psychiatra...
-Oczywiście, ale nie musiałbym tego robić gdyby otaczali mnie 
mądrzy ludzie którzy mnie rozumieją...
-To powiedz mi geniuszu co z tą świnią później zrobimy?
-Gdy okaże się że świnia spełniła swoją rolę pójdzie pod nóż.
-To jedynie ma sens...ale pozwolisz mi dać trochę mięsa rodzinie?
-Nie widzę żadnego problemu.
-Może to nawet nie taki głupi pomysł, ale z tego co mówiłeś to ty 
nigdy nie miałeś żadnego zwierzaka, ani psa, ani   kota, nic i nic
nie wiesz o zwierzętach, nie zdajesz sobie sprawy że to wymaga 
pracy i to głownie dla ciebie będzie  to praca...
-Podzielimy się obowiązkami.
-Od razu mówię że nie wezmę do ręki wideł, ale być może to nie 
taki głupi pomysł żebyś się nauczył pracować  fizycznie i to by 
był dla ciebie głownie sprawdzian. Choć z drugiej strony nie mam z
tobą planów na długie lata.  Poznałam cię i tak zostało, choć nie 
wiem czy to się nie zmieni...
-Ja zaś od razu mówię że świnię kupimy za wspólne pieniądze i 
reszta inwestycji też wspólna. Mariola, weź pod uwagę  też że to 
się może opłacać. I to jest jeśli chodzi o twoje proste i typowo 
kobiece myślenie najważniejszy powód do  posiadania wspólnej 

Strona 1

Świniobicie

świni. Trochę wspólnej pracy i będzie dużo pożytku. Może nawet 
rozwiniemy hodowlę i kupimy  następne świnki. 
-Edek, ale ty nie masz zielonego pojęcia o hodowli świń, jak 
zamierzasz to przeskoczyć ?
-W dzisiejszych czasach każdą informację można znaleźć w 
internecie...
-Najlepiej będzie jeśli pogadasz z kimś kto się na tym zna, 
przynajmniej ja tak myślę.
-Czyli ogólnie nie masz nic przeciwko?
-Rób co chcesz.

 Co ona tam wie, przeczytam książkę o hodowli świń i będę wiedział
wszystko, choć...   tylko czy on nie ma trochę racji?tylko żeby 
mnie nie przerosło. Jak zwykle zasiała we mnie   wątpliwość, ale 
musiałem to z nią omówić, zgodziła się, ale mi ubyło entuzjazmu. 
Od dawien dawna wszyscy wokół torpedowali moje plany. Mógłbym 
teraz być milionerem gdyby nie zniszczyli setek moich świetnych 
pomysłów. Na świniach można się dorobić, notabene mogłem od tego 
zacząć rozmowę, a gdy już dorobię się na świniach to otworzy mi 
drogę do realizacji kolejnego pomysłu, będą pieniądze na start. 
Teraz jeszcze za wcześnie na rozmyślanie o kolejnym pomyśle.
Niech się pierwsze uda z jedną świnią. Cholera! To może potrwać; 
jedna świnia, później trzy, 
później sześć...Nie, nie zajmować sobie tym głowy. Trzeba powrócić
do początku; do ochoty na
tradycyjne świniobicie! Kaszanka, golonka i mnóstwo alkoholu. 
Orgia pijaństwa i obżarstwa to główny cel, ale oczywiście Mariola 
nie mogła go poznać. Nie zgodziłaby się. Powiedzmy trzydniowe 
świniobicie. Tylko czy warto tyle starań dla trzech dni? W 
zasadzie można imprezować i bez świni, mięso można kupić. Znowu 
źle myślę! przecież to nie odda tego wszystkiego; smaku swojskiego
mięsa, atmosfery, kręcenia kichy, zapachów. Lepiej motywować się
pięknem dziecięcych wspomnień niż wątpliwym interesem finansowym. 
Pieniądze które mogę zarabiać w przyszłości na świniach to rzecz 
niepewna,a świniobicie jest wręcz nieuniknione kiedy się kupi 
świnie. Chyba że jakaś choroba dopadnie świnie, ale po co sobie 
zaprzątać głowę czarnymi scenariuszami? Równie dobrze ja sam mogę 
umrzeć nim świnia dojrzeje do świniobicia. Wszystko może się 
wydarzyć. Nie ma sensu też mieć obawy że sobie nie poradzę.
Świnia zwierzę jak człowiek tylko ma znacznie mniejsze potrzeby by
żyć. Dziadek miał świnię 
w dodatku dwa barany i kury to dlaczego ja mam sobie nie poradzić 
z jedną świnią?Mniejsze potrzeby niż człowiek?To też chyba 
nieprawda; człowiek by przeżył w warunkach jakie ma świnia, lecz 
było by to bardzo niekomfortowe,męczące i wpłynęło by to bardzo na
jego psychikę. A to nie przetrzymywali ludzi w dawnych czasach w 
takim chlewie, na słomie, o chlebie i wodzie, może nawet 
przykutych do ścian, zbójów , rabusiów i innych przestępców? Ile 
taka świnia potrzebuje by żyć i nawet się nie męczyć swoją 
egzystencją? Chlew wyścielony słomą, wodę i paszę, czy nawet 
jakieś odpadki z kuchni. Dziadek sobie radził to ja też sobie 
poradzę. Przypomnieć sobie dawne czasy. Chlewik gdzie żyła przed 
laty świnia już jest. Widły mam. Co jeszcze? Potrzebne jest 
koryto, słoma i to tyle potrzebnych rzeczy! Jakie to wszystko 
zrobiło się proste. To tysiące razy łatwiejsze niż posiadanie 
dziecka. Może rzeczywiście coś jest w tym przygotowaniu do 

Strona 2

Świniobicie

posiadania dziecka co palnąłem Marioli.
Z tym że małe dziecko wymaga głównie troski i opieki matki, a 
świnia będzie leżeć głównie na
moich barkach. Trzeba jednak jeszcze jedno wziąć po uwagę, że 
prawdopodobnie taka świnia bez niczyjej pomocy poradziłaby sobie 
sama w lesie, jak dzik jej przodek. Pójdę rozejrzeć się po
chlewiku. Widły stoją, rękojeść wygiętą naznaczona pracą, miejsca 
jaśniejsze wytarte od spracowanych dłoni dziadka. Tyle lat minęło 
kiedy ostatni raz je ktoś używał. Dziadek był bardzo pracowity i 
nie miał fajnego życia. Jego młodość przypadła na czas II wojny 
światowej
został wywieziony na przymusowe roboty do III Rzeszy. Do ostatnich
dni pracował w gospodarstwie na długo przed śmiercią miał problemy
psychiczne które się nasilały. Kiedyś dom tętnił życiem, teraz 
zamieszkują go dwie osoby, ja i Mariola. Mam problemy z psychiką,
ale ona też ma, może mniejsze, lecz nie jest całkiem normalna. 
Dużo ludzi ma problemy psychiczne, z roku na rok ich przybywa. 
Ogół ludzki jest coraz bardziej "normalny" i dąży by 
być jeszcze bardziej "normalnym" zrozumiałe że "nienormalnych" 
przybywa. Normalny człowiek 
dostosowuję się do wszystkich możliwych norm, przestrzega 
wszystkich praw ludzkich i tych od Boga. Nie buntuje się, ledwo 
może wyrazić swoje zdanie, lecz rzadko je ma. Oczywiście w krajach
rozwiniętych są akceptowane odmienności upodobań seksualnych w 
innych mniejszości się buntują bo nie są należycie akceptowane. 
Jednak świat dąży do eliminacji kontrkultury i subkultury. Bunty 
rodzą się na kanwie pojedynczych zdarzeń czy niezadowolenia 
ekonomicznego.
Zainteresowanie polityką rośnie, ludzie mają swoich ulubionych i 
znienawidzonych polityków,
swoją ulubioną prawice, coraz rzadziej lewice. Ogólnie interesów 
chorych psychicznie nie reprezentuje nikt. Nie są w stanie się 
zorganizować, każdy z nich ma swój prywatny świat i wzajemnie się 
słabo dogadują. Tragiczne jest dla nich w skutkach przestępstwo, 
gdy je popełnią 
najczęściej są izolowani dłużej niż przewiduje kodeks karny dla 
"normalnych".Można z nimi zrobić prawie wszystko. Ściany chlewika 
trzeba wybielić wapnem i wynieść składowane tu graty. Na oko to tu
by mogły żyć z trzy świnie, a może nawet cztery. Będzie miała 
wspaniałe warunki, ja jej to zapewnię...

  -Edek! Edek! Edek!
  -Co chcesz ?
  -Musisz tu przyjść
  -Co znowu ?
  -Zgadzam się
  -Cieszę się
  -Ale na miniaturkę
  -Jaką miniaturkę?!
  -No świnkę miniaturkę, jest co prawdą trochę droższa ale...
  -Czyś ty zwariowała ?!
  -Pokaże ci, w internecie znalazłam, kochane są.. zobacz
  -Absolutnie wykluczone, z takiego czegoś nie ma żadnego pożytku
  -Wiesz że taką świnkę miniaturkę można tresować, one są 
inteligentniejsze od psa...
  -Zwykła też można tresować

Strona 3

Świniobicie

  -Ale ona reaguję na swoje imię
  -Zwykła też reaguje
  -Skąd wiesz ?
  -Jestem o tym przekonany
  -No dobra niech ci będzie, ale ja ją spróbuje wytresować
  -A rób co chcesz

Co za idiotka, będę inwestował pieniądze w świnie miniaturkę jak 
mamy tyle wydatków. Mam trochę oszczędności, pieniędzy po mamie, 
ale kurczą się w zastraszającym tempie.
Cholera! Co będzie dalej? Co będzie jak pieniądze się skończą? 
Przydałaby się jakaś praca i
to możliwie szybko. Mariola też nie pracuje, ale ma rentę i 
jeszcze po ojcu. A ja mam parę złotych zasiłku, nie wygląda to 
dobrze, na początek zacznę od czegoś lekkiego dla rozgrzewki
przed pracą fizyczną i tu właśnie hodowla świni się świetnie do 
tego celu nadaje. Boję się myśleć o przyszłości, lepiej nie 
myśleć, jakoś to będzie...Musi jakoś być!Rodzina i dziecko i stała
praca to się chyba nie uda nigdy. Zresztą ono by chyba 
odziedziczyło po nas nienormalność i skazywać je na to co ja 
przeżywam każdego dnia to.. nieludzkie. Jakoś sobie radzimy we 
dwójkę, czasami lepiej, czasami gorzej. To fakt Mariola dobrze 
zajmuje się domem; gotuje, sprząta, resztę czasu spędza w 
internecie. Nie wiem jak radziłbym sobie bez niej. Oboje jesteśmy 
dziecinni i naiwni w wielu kwestiach, ona w jednych,ja w innych, 
tak że uzupełniamy się w rozsądku. Może nawet jest tego świadoma, 
czasami straszy że odejdzie, ale oboje wiemy że tego nie zrobi. 
Zresztą oboje już jesteśmy niemłodzi, ja mam 40 lat, a ona 37.
Jednak z medycznego punktu widzenia jest zdrowsza, w szpitalu 
psychiatrycznym była dwa razy i to wystarczyło by przyznali jej 
rentę, ja byłem hospitalizowany ponad 10 razy. Ona łyka jeden lek,
a ja dwa rodzaje. Oboje mamy tę samą chorobę; schizofrenię 
paranoidalną. Najgorszą 
opcją było by dla mnie umieszczenie mnie w domu pomocy społecznej,
już wolałbym śmierć, śmierć w domu w śnie jak mama, w wieku 
powiedzmy 60 lat no może 65 lat. Tak bym chciał, umrzeć w domu. 
Nie wierzę w Boga, ani w życie pozagrobowe, ani w teorie spiskowe 
robię to dla zdrowia psychicznego. Mariola wierzy w te wszystkie 
rzeczy o Bogu i niebie i w spiski.
Jedyne czego jestem pewien to to że po śmierci będzie to samo co 
przed narodzinami czyli nic. Długo medytowałem nad tą myślą i 
powoli odkrywałem że to naprawdę dobra perspektywa.
Nie byłem świadom tego co działo się przed moimi narodzinami, 
wojen , obozów śmierci, klęsk , głodu, tyfusu i dżumy. Nie wierzę 
że po mojej śmierci ziemię czeka wspaniały los, że nie będzie 
katastrof, wojen, zarazy i głodu. Nie chce tego doświadczyć ani o 
tym wiedzieć. Jestem zadowolony z perspektywy niebytu po śmierci. 
Nie wierzę w reinkarnację; zwierzęcy splot dzikich popędów nie 
zawiera tego co definiuje mnie jako mnie. Będąc powiedzmy 
dżdżownicą byłbym tym samym co teraz mój mały palec, niby mój ale 
tak naprawdę to nie to czym jestem. Lepiej już o tym nie myśleć. 
Ważne jest cieszyć się i zatracić się jak np. na świniobiciu. To 
jest chwila do której warto dążyć, choćbym nawet miał godzinami 
przerzucać gnój widłami w smrodzie. Zresztą to oderwie mnie od 
uciążliwych myśli choć na chwilę. Mariola troszczy się o mnie, 
żąda bym przyjmował leki i trzeba to docenić. Co ja bym zrobił bez

Strona 4

Świniobicie

moich leków na normalność? tabletek normalności. Kiedyś ludzie 
radzili sobie bez tego, korzystali tylko z ziół, ale w dawnych 
czasach ludzie chyba mniej chorowali przynajmniej psychicznie. 
Średnia życia była mniejsza, ale nie powiedziałbym że byli mniej 
szczęśliwi. Nie rozmawiam z Mariolą o jej chorobie, niekiedy ją 
strofuję w kwestii jej wierzeń, a zwłaszcza teorie spiskowe, ale 
nie staram się u niej nic zmieniać, widocznie jej to nie szkodzi, 
a jeśli tak, to dlaczego nakłaniać do swoich poglądów. Moja 
choroba to urojenia, właściwie tylko urojenia. Walczę z nimi, ale 
nie mogę się ich pozbyć. Kuszący jest świat urojony w którym 
odgrywa się jakąś ważną rolę, w której jest się kimś. Znacznie 
łatwiej uwierzyć że jest się kimś niż że jest się nikim. Łatwiej 
też uwierzyć że ma się nadludzkie moce niż w swoją ułomność. 
Przyjemniej jest mieć nierealne marzenia i dążyć do ich realizacji
niż cierpieć niemoc i zwątpienie we własne siły. Jęśli chodzi o 
świniobicie nie ma w tym nic nierealnego i poprzeczka nie jest 
wysoko. Na pewno sobie poradzę z hodowlą świni.
-Edek, a króliki?
-Co znowu fajnego wymyśliłaś?
-No żeby zamiast świni hodować króliki
-Dlaczego króliki?
-Bo co ja powiem koleżankom; że mój nienormalny facet zamierza 
hodować świnie? To jest  obciachowe, bardzo obciachowe. Już lepiej
by było hodować króliki, mniejszy wstyd.
-To dobrze że przynajmniej ty jesteś normalna, ty i twoje 
koleżanki, wszyscy bardzo normalni
 jedynym nienormalnym na tej ziemi jestem ja, tak?!To mi chcesz 
powiedzieć?
-Nie aż tak, koleżanka mi powiedziała że każdy ma jakieś problemy 
z psychiką jeden mniejsze,  a drugi większe. I w naszej sytuacji, 
gdy ja mam mniejsze to ty mając większe powinieneś  słuchać moich 
rad.
-W tym wypadku to ty masz duży problem z psychiką. Nie musisz 
nikomu mówić o naszej świni.
-Ale ciężko mi będzie żyć z tym sekretem, ja im mówię o wszystkim 
i robi mi się wtedy jakoś  lżej.
-To o świni im nie powiesz, bo to będzie głównie mój ciężar. 
Zainwestujemy razem, ale jakby  co to świnia jest moja, trochę 
będziesz się nią zajmować i tyle.
-Ale mamie powiem, może się ucieszy że zamierzasz zająć się czymś 
konkretnym, wiele razy mi   mówiła żebym zagoniła cię do pracy.
-Rób co chcesz, ale króliki wykluczone.
-Dlaczego od razu odrzucasz mój pomysł?
-Po pierwsze nie mamy klatek, po drugie ciężko by mi bylo na duszy
hodować króliki na rzeź.
 Ty pewnie też nie chcesz śmierci naszych królików gdybyśmy je 
mieli?
-A świnię łatwiej zabić?
-Tak właśnie uważam że będziemy mieli lżejsze sumienie gdy nasza 
świnia umrze niż gdyby to  miały być króliki.
-No skoro będzie nam lżej ze świnią to niech będzie świnia.

Jeśli chodzi o zabijanie to najgorszy jest pierwszy raz, a później
jakoś już idzie bez bólu. Wystarczy wmówić różnice między tym kim 
jestem, a tym stworzeniem które mam zabić i po kłopocie, tak 
zginęło miliony ludzi właśnie zgodnie z tym mechanizmem. Ci 

Strona 5

Świniobicie

"lepsi" zabijali tych "gorszych" by pozbyć się zła i oczywiście 
pozbyć się inności w której zauważali wiele wad. Mordercy zawsze 
górą. Odkrywali zasadniczą różnicę rasową, wyznaniową , narodową, 
kulturową...Zawsze będą ci lepsi i ci gorsi. Nie zauważam żeby 
ludzki świat dążył do jedności; jedni burzą granice, ale inni ją 
budują. Nie jestem wielkim patriotą, nie zachwyca  mnie wspólna 
historia; wojny jakie toczyli nasi przodkowie, cierpienia zaborów,
zdobyta niepodległość, ma to swój urok, ale nie widzę w tym dla 
siebie jakichś większych korzyści,
mam jakieś umiarkowane poczucie jedności z narodem bez fanatyzmów 
które w tym względzie często zauważam. Trudno pozbyć się czegoś co
jest wpajane od dziecka jak patriotyzm czy religia. Każda grupa ma
swojego rodaka, jedni szczególnie maja Mickiewicza inni Kopernika 
jeszcze inni Piłsudskiego. Ja też mam kilku rodaków i to mi 
wystarczy. Jeśli chodzi o szlachtowanie świni pierwszy raz mam za 
sobą. Pamiętam jak przed wielu laty było w domu świniobicie, 
odbywało się dobudowanej do domu stodole, wygonili mnie stamtąd 
dziadek z ojcem. Było jednak okienko w ścianie domu z którego 
wszystko wtedy widziałem. Masarz uderzył świnię w łeb obuchem, a 
później poderżnął jej gardło nożem. Pamiętam że zawiodłem się 
wtedy, myślałem że to będzie coś bardzo okropnego tylko dla 
dorosłych skoro mnie wyganiają. Wszystko trwało kilka minut i po 
wszystkim, później mogłem się z boku przyglądać jak masarz robi 
swoje. Mam swoją wrażliwość; na jedno jestem nadwrażliwy na inne 
mam znieczulice. Szczególnie jestem wrażliwy na widok psa przy 
budzie na łańcuchu, boli mnie ten widok. Gdy byłem mały rodzicie 
zabraniali mi posiadania zwierząt. Później mogłem mieć, ale już 
nie chciałem, wolę widok zwierzęcia na wolności. Nie lubię też 
ogrodów zoologicznych. Ogólnie jestem za wolnością ludzi i 
zwierząt. Nie przepadam że za widokiem ukrzyżowanego Jezusa, bo 
pozbawiając go całej religijnej otoczki jest to obraz wielkiego 
cierpienia. Świnia hodowlana jest przez tysiące lat przygotowana 
do życia w chlewie, co innego ze zwierzętami w zoo czy nawet psem 
na łańcuchu. Wystarczy sobie uzmysłowić że świnia ma jakieś 
wspólne cechy z człowiekiem, ale są to właśnie te cechy najgorsze.
Obraźliwe jest nazwać kogoś świnią właśnie ze względu posiadania 
cech tego zwierzęcia tak więc jej śmierć nie będzie dla mnie 
bolesna.

-Edek, dzwoniłam do mamy i ona powiedziała że dobrze, ale niech to
będą kury,bo z takiej kury   codziennie masz jajko. Mając kilka 
kur moglibyśmy codziennie jeść na śniadanie jajecznice, w   
dodatku gdybyśmy mieli więcej kur moglibyśmy zarobić na jajkach i 
powiedziała jeszcze że kura  jest  łatwiejsza do hodowli. Zawsze 
też można kurę zabić i zrobić z niej rosół. 

-Nie chce o tym słyszeć, myślałem że podjęliśmy ostateczną decyzję
że będzie to świnia.
-Edek, mama chce dla ciebie dobrze, boi się że sobie nie 
poradzisz, więc co? Kury?
-Mariola, mówię ci po raz ostatni; żadnych miniaturek, żadnych 
królików i żadnych kur tylko  zwykła świnia hodowlana.
-No dobra, tylko pamiętaj na przyszłość że ja chciałam dobrze, 
żebyś mi później nie narzekał że   sobie nie radzisz.
-Czy ja kiedykolwiek narzekałem na coś?
-Ha ha ha od kiedy cię znam to narzekasz, wszystko ci się nie 

Strona 6

Świniobicie

podoba, wszystko jest nie tak,   wszystko jest nie po twojej 
myśli, wszytko byś zrobił lepiej. To cały ty! Potrafisz tylko  
narzekać.
-To prawda że dużo rzeczy mi się nie podoba, a zwłaszcza twoje 
pomysły co do wspólnego  zwierzęcia. Ustalmy raz na zawsze że 
będzie to świnia!
-Rób co chcesz tylko pamiętaj że to twój wybór i że ja chciałam 
inaczej ale się nie zgodziłeś.
 To sobie zapamiętaj bo ja ci przypomnę tę rozmowę!
-Nie, to ja tobie przypomnę gdy będziemy jedli kaszankę z grila 
czy szaszłyki czy szynkę że gdybym  cię posłuchał zamiast tego 
jedlibyśmy jajecznicę.
-Tobie Edek się zawsze wydaje że jesteś najmądrzejszy i nikogo nie
słuchasz, zwłaszcza jak ci ktoś   dobrze radzi.
-Mam swoje zdanie o wielu rzeczach i tyle, nie powielam obiegowych
opinii,tylko mam swoje.
-Dam ci przykład jak twoja świętej pamięci mama prosiła żebyś nie 
ćpał to ty robiłeś swoje i  później z tego zachorowałeś i teraz 
narzekasz na chorobę na swoje własne życzenie, druga rzecz że  
odstawiałeś  leki i na własne życzenie zawsze po tym lądowałeś w 
szpitalu.
-Owszem, to prawda, ale ja właśnie chciałem mieć schizofrenię, 
ciekawiła mnie i przynajmniej dane   mi było przeżyć szaleństwo. 
Niestety prawdą jest też że nie zdawałem sobie sprawy jak bardzo 
to jest  uciążliwe.
-To powinieneś się teraz cieszyć że spełniło się twoje marzenie że
zaspokoiłeś swoją ciekawość. Gratuluję. Edek, wiesz, jesteś 
idiotą.

Interesowała mnie schizofrenia zanim na nią zachorowałem, jednak 
interesowała mnie tak jak interesuje życie Indian, ciekawi ale nie
chce się od razu dołączyć do ich plemienia. Szamanizm i odmienne 
stany świadomości to mnie też kiedyś interesowało, teraz jednak 
staram się być normalny pod względem stanu świadomości. Zawsze 
miałem nietypowe zainteresowania. Urojenia to nic fajnego, nie 
wpadam w nie nagle, ale powoli mnie wciągają jak bagno, coraz 
głębiej aż człowiek już nie może się
sam wydostać i trafia do szpitala. Oczywiście gdyby wszyscy chorzy
mieli świadomość swojej choroby mogliby się sami wyleczyć w domu 
przyjmując regularnie leki i można by zlikwidować większość 
szpitali psychiatrycznych. Z moimi urojeniami jest tak że po 
odstawieniu leków w pewnym momencie odnajduję tą lepszą 
rzeczywistość, toczę w 
niej wojny telepatyczne z wrogami, pojawiają się wątki kosmiczne, 
nie czuję się wtedy dobrze, ale rola jaką zajmuje w tym świecie  i
wielka nagroda która mnie czeka gdy tylko skończy się walka 
sprawia że akceptuję tę nieprawdę, a nawet bardzo się cieszę się 
że uczestniczę w tym szaleństwie. Oczywiście zdrowienie wiąże się 
z lekką depresją i wielkim zawodem typu; a jednak to wszystko 
nieprawda. Znamiennym jest że kiedy jestem w chorobie wszystkie 
zdarzenia na ziemi o których czytam i o których słyszę 
bezpośrednio wiążą się z moją osobą. To takie ekscytujące że mam 
takie znaczenie że nawet kiedy jest ok. szukam trochę związków 
typu; to może jednak ma związek z tym o czym rozmawiałem wczoraj z
X. Ogólnie fantastycznie jest być bohaterem szkoda że mi się to 
zdarza wyłącznie w urojeniach. Oddaliłem się od ludzi przez 

Strona 7

Świniobicie

chorobę, nie mam przyjaciół i bliższych znajomych. Długo 
zastanawiałem się
jak realizować swoje stadne potrzeby wynikające z bycia 
człowiekiem, zwierzęciem stadnym. Próbowałem trochę w internecie 
zintegrować się
z jakąś grupą i być miłym i być koleżeńskim, ale nic konkretnego z
tego nie wynikło poza kilkoma przemyśleniami. Tak więc jedyny 
kontakt
z drugim człowiekiem to dla mnie Mariola. Było tak że przez pewien
czas internet służył mi do wylewania swojego niezadowolenia na 
przeróżnych czatach, później zmieniłem strategie nastawiając się 
na innych, koleżeńskość i bycie miłym mimo że nie wierzyli w moją 
metamorfozę to odnalazłem nic porozumienia z niektórymi osobami, 
okazało się to lepszą drogą niż wylewanie żalu i nienawiści w 
pustkę bez żadnego zrozumienia u innych. Gdy w życiu podejmuje się
różne drogi zachowania czy myślenia można dojść do wniosku że całe
życie jest jedną długą drogą i nie ma idealnej drogi, każda ma 
dziury i ostre zakręty. Nigdy nie podążałem autostradą do 
nieba,drogi nagrody po śmierci za obranie tego, a nie innego stylu
postępowania i myślenia, modłów i podobnych niedorzeczności. 
Szukam dla siebie takiej drogi z której bym
miał korzyść teraz za życia i która zgadzała by się z moją naturą,
moim wewnętrznym ja, w której bym się odnalazł i jednocześnie 
zatracił.
-Chciałam panu przyszłemu świniarzowi oświadczyć że mama 
powiedziała że nie będzie katastrofy jeśli się nie uda z tą 
świnią, powiedziała też że będzie się modlić żeby ci się udało 
wyhodować tę świnię. I ja też się będę modlić żebyś kiedyś 
odzyskał rozum.
-To miłe, ale nic to nie da ponieważ wszystko zależy od moich 
zdolności planowania i gruntownego przemyślenia tematu jakim jest 
teraz dla mnie hodowla świni.
-Wszystko dlatego że nie wierzysz w Boga, ale pamiętaj że Bóg cię 
kocha.
-A ty kochasz Boga?
-Przecież wiesz że kocham Boga.
-A kogo bardziej Boga czy mnie?
-Oczywiście że Boga.
-A to dziwne.
-Co w tym dziwnego ?
-Bo ludzie kochający bardziej Boga niż bliźniego zwykle są podli, 
często zbliżając się do Boga oddalają się od drugiego  człowieka i
potrafią nawet zabijać ludzi w imię miłości do Boga.
-Myślałam że wyjaśniliśmy sobie że skończysz filozofowanie w 
zasięgu mojego słuchu, oczywiście tak jak ustaliliśmy 
 możesz sobie filozofować, ale tak żebym tego nie słyszała.
-O ile dobrze pamiętam ustaliliśmy też że nie będziesz mnie 
nawracać.
-Z tego wynika że jesteś opętany skoro przeszkadza ci modlitwa w 
twojej intencji.
-Być może jestem opętany i chcę nadal być opętany.
-Myliłam się, przede wszystkim jesteś idiotą.  

Mariole poznałem kilka lat wstecz, początek znajomości był dziwny 
jeśli chodzi o komunikację, oboje próbowaliśmy oczarować się 
nawzajem swoją osobą. Przypuszczałem że najlepszą moją cechą jest 

Strona 8

Świniobicie

skłonność do filozofowania, przemyśleń, wyciągania trafnych 
wniosków. Słuchając mnie z grzeczności potakiwała, ale zupełnie 
nie rozumiała o 
czym ja mówię. Kiedy skończyłem swój wywód ona prezentowała swoje 
proste myśli zwykle o Bogu, okraszając to wyświechtanymi frazesami
z Nowego Testamentu. Doprowadziło mnie to do przemyśleń że gdyby 
wyjąć z tej księgi Boga to
byłby to zbiór bardzo prostych myśli, kierowanie się nimi w 
budowani relacji międzyludzkich jest korzystne z psychologicznego 
punktu widzenia. Wiele z nich można by psychologicznie uzasadnić 
jako dobre wzorce egzystencji 
w stadzie. Genialnym było wplątać Boga w tą prostą filozofię, 
zapewniło jej to popularność i przetrwanie. Może się 
też zrodzić z tych wszystkich świętych pism patologia, a zachodzi 
ona wtedy gdy ktoś kocha Boga bardziej niż bliźniego. Chętnie bym 
zapytał Jezusa gdybym żył w tamtych czasach kogo bardziej kocha; 
bliźniego czy Boga. Każda prosta odpowiedz na to pytanie 
wyprowadziłaby go na manowce. Ogólnie wygląda to tak że jedni jak 
Mariola ślepo wierzą i są szczęśliwi, drudzy nie wierzą i mają 
satysfakcję w poddawaniu Boga pod wątpliwość i znajdowaniu błędów
trzeci najszczęśliwsi i najmądrzejsi nie myślą o Bogu zupełnie; 
jest lub go nie ma, nie interesuje ich to mają ważniejsze sprawy 
na głowie. To może powrócę do ważnej dla mnie sprawy jaką jest 
świniobicie. Pierwsze stworzę obraz
tego co chcę osiągnąć. Celem byłoby siedzenie, w dodatku nie sam, 
przy dużym stole konsumuję golonkę i zapijam dobrze schłodzonym 
piwem. Unosi się zapach gotowanego mięsa, masarz popija wódkę ze 
szklanki i ostrzy nóż. Nie muszę 
nic robić, Mariola się trochę krząta jak to kobieta. Alkoholu jest
tak dużo w lodówce że nie mam absolutnie żadnych obaw żę 
zabraknie, z jedzeniem jest tak samo. Absolutnie się nie upijam, 
ale cały czas jestem na średnim rauszu. Stukam się z innym 
biesiadnikiem kuflem. Nie, to nie możliwe ten akurat nie żyje. 
Nie, ten też nie żyje. To może Darek? Gdzie ja go znajdę? Może 
wrócił z zagranicy? Nie, to raczej wątpliwe. Marcin? Marcin jest 
zbyt normalny. No nie mam kogo umieścić przy biesiadnym stole. 
Jedni znormalniei i nie pasują do mojego stołu, inni wyjechali za 
granicę. Najgorsze jest że tylu nie żyje, Mariola by powiedziała 
że na własne życzenie i ja mam podobne zdanie; ćpali bez żadnego 
umiaru, bez przerw, najciężej uzależniające makowe przetwory i 
doprowadziło ich to do śmierci. Ale w zasadzie ja nie byłem dużo 
lepszy, otarłem się dwa czy trzy razy o śmierć. Przyganiam zatem 
jak kocioł garnkowi.
Nie wrócę już do tej bolesnej,lecz momentami bardzo przyjemnej 
drogi. Wszystkie dragi są mi znane, przebyłem drogę od okazyjnego 
palenia haszu przez całą masę psychodelików do totalnej destrukcji
uzależnienia od heroiny. Też bym prawdopodobnie już nie żył gdyby 
nie dopadła mnie po raz pierwszy ostra psychoza. Wszystkie dragi 
przestały działać  
męczyłem się potwornie i trafiłem na sześć tygodni do szpitala 
psychiatrycznego. Ta tragedia zapoczątkowała mój rozwój, zacząłem 
szukać w książkach wyjaśnień tego co mi się przydarzyło.      
Znajdowałem ukojenie w filozofii, szukałem lekarstwa w 
psychologii. Delektowałem się obrazami z kart różnorakich 
powieści. W końcu pogodziłem się z brutalną prawdą że już nigdy 
nie będzie tak jak było zanim zachorowałem. Są lekarstwa które 

Strona 9

Świniobicie

redukują objawy choroby, ale niestety mają niepożądane działania 
uboczne, jednak dużo większy jest zysk z ich przyjmowania.
-Edek, myślałam trochę o tobie.
-To miło z twojej strony.
-I wiesz do jakich dochodzę wniosków?
-Nie mam pojęcia.
-Myślę sobie że coś jest w tym opętaniu o którym mówiłam 
wcześniej.
-Jakim opętaniu?
-No chodzi o ciebie, nie jest to takie opętanie jak z horroru ale 
coś w tym jest. Możesz być psychopatą albo socjopatą  nie znam się
na tym, ale kiedy się mówi o kimś że jest psychopatą czy socjopatą
to on właśnie przypomina mi ciebie.
-Skąd takie wnioski?
-Po twoim zachowaniu gdy dzieje się coś złego dla społeczeństwa.
-A dokładnie to po twoim uśmieszku gdy dowiedziałeś się o 
katastrofie smoleńskiej. Ja już myślałam że zaczyna się  choroba, 
ale tobie po dwóch dniach zniknął uśmieszek i zacząłeś narzekać że
ciągle tylko o tym w tv.
-Po prostu miałem dobry humor i tyle, w dodatku nikt nie zmusi 
mnie do smutku, żadna żałoba narodowa, mam prawo się  nawet śmiać.
Dodam że nie znałem tych ludzi którzy zginęli to na jakiej 
podstawie mam odczuwać jakikolwiek smutek?
-No dobra, a jak wyjaśnisz to że gdy wybuchnęła pandemia to byłeś 
wręcz podniecony, godzinami siedziałeś w necie. A ja cię 
obserwowałam pierwsze straszyłeś, a później nauczałeś ich jak 
jakiś guru.
-Nie zrozumiesz tego, ale powiem że myślałem że nadarzyła się 
okazja aby przebić się do ludzi ze swoimi myślami i  
przemyśleniami.
-Te twoje myśli są dwa wieki do tyłu, zerkałam do tych twoich 
książek,mało z tego rozumiem, ale te twoje filozofowanie jest 
podobne. Nie możesz zając się czymś na czasie? Teraz jest bardzo 
popularny rozwój osobisty.
-Nie wiem czy wiesz, ale niecałe dwa wieki temu pewien filozof 
wymyślił komunizm i jest on do dziś obowiązującym   ustrojem w 
wielu krajach.
-Ha ha ha a ty jak nazwiesz swój ustrój? Proponuję debilizm ha ha 
ha.
-Jak możesz się śmiać z czegoś czego zupełnie nie rozumiesz?
-Bardzo łatwo, zawsze lepiej się śmiać niż narzekać.
-Czy ja aż tak bardzo narzekam?
-Oj bardzo,ale wiem dlaczego, rozmawiałam o tym z koleżanką i ona 
powiedziała że prawdopodobnie to przez te wszystkie   prochy. 
Żyłeś jak w raju, w błogości i nic cię nie interesowało co się 
dzieje w okół ciebie, teraz wytrzeźwiałeś i   jesteś bardzo 
niezadowolony. Ona studiuje psychologię to się chyba zna, co?
-Niewykluczone że coś w tym jest.
-zawsze byłeś uparty nic do ciebie nie dociera poza tym co 
urodziło się w twojej chorej głowie. Mógłbyś choć raz  przyznać mi
całkowitą rację. 
-Nie mogę się zgadzać z czymś co nie jest do końca udowodnioną 
przeze mnie prawdą.
-Gdybyś wszystko zaakceptował takim jakim jest byłbyś 
szczęśliwszy, tak powiedziała koleżanka bo długo jej o tobie   
opowiadałam.

Strona 10

Świniobicie

-Nie zamierzam się sugerować słowami twojej koleżanki, zresztą 
akceptacja nie jest dla mnie twórcza.
-A po drugie to bujasz w obłokach i nie wiadomo czy z tej świni 
cokolwiek będzie czy to nie zostanie kolejnym twoim   
niezrealizowanym marzeniem.
-Nie chce podchodzić do hodowli zwierzęcia będąc nieprzygotowanym,
wszystko muszę gruntownie przemyśleć i zaplanować.
-Wszystko ci kiedyś przypomnę i tedy ja trochę ponarzekam.
-Dobra, to powiedz konkretnie na co narzekam.
-Na to że jest coraz większa drożyzna, a pieniędzy ubywa, na 
polityków, na księży, na coraz większe niszczenie  środowiska itd.
-Przyznaję ci zupełną rację są to rzeczy na które warto narzekać.
-Ale ja nie powiedziałam że warto.
-To się rozumie samo przez się. 
-To jest zrozumiałe kiedyś jest się starym dziadkiem, a ty masz 
dopiero 40 lat! Widocznie postarzałeś się przez te   twoje stare 
książki. 

Może rzeczywiście za bardzo odlatuje do przemyśleń o sprawach 
oderwanych od rzeczywistości. Myślę że na to też pomogła by 
świnia, bo gdyby w  przyszłości mieć gospodarstwo i czuć jedność z
naturą i może nawet uprawa jakichś roślin, warzyw, może nawet 
tytoniu; samowystarczalność, niezależność, zwierzę, ziemia, 
natura. To jest to co mogło by mi pomóc zejść na ziemię. Życie 
uporządkowane zgodne z naturalnym cyklem pór roku, wegetacji 
roślin, sianie, zbieranie plonów , w zimie zwierzę pod nóż, kto 
wie może nawet produkcja bimbru? Bimber może nie jest warty 
zachodu bo wódka nie jest specjalnie droga i nie pije się jej 
codziennie , ale tytoń to myślę że warto, wykańczają mnie 
finansowo tymi cenami 
wyrobów tytoniowych. Nie zamierzam rzucać palenia, sprawia mi to 
przyjemność i akceptuję że nie jest to elementem zdrowego stylu 
życia, krótko mówiąc; szkodzi. Doskonale zdaje sobie z tego sprawę
mimo to chce kontynuować nałóg palenia. No i oczywiście kury, kury
to podstawa, ale ja nie zacznę od kur, zacznę od świni. Według 
mnie jedna świnia nie jest  wypływaniem od razu na głęboką wodę. 
To ma sens, gospodarstwo w przyszłości, ale małymi kroczkami, nie 
wszystko od razu. Może za kilka lat będę przywiązanym do ziemi 
beztroskim gospodarzem. No może kilka bardzo "życiowych problemów"
jak powiększyć chlew? Czy; kiedy wreszcie spadnie 
deszcz?Wkroczyłem w wiek średni czas poważnie myśleć o życiu, 
zwłaszcza o tym co dalej. Trzeba mierzyć siły na zamiary. Jednak 
tylko czas pokaże czy dam radę w zderzeniu z tematem jaką jest 
hodowla świni,nie jestem w stanie zmierzyć swoich sił w związku z 
nim. Może trochę w kierunku normalności, nie że od razu integracją
z wsią i rolnikami, ale na zasadzie zerwania z bezczynnością, 
nieróbstwem, bujaniem w obłokach. Może dostrzegę w końcu plusy 
mieszkania na wsi, od zawsze nie po drodze mi było z tą moją wsią 
z tymi ludźmi, nieprzyjemnie uderzała mnie ich prostota, uważałem 
się za kogoś lepszego i przeklinałem że urodziłem się i muszę 
mieszkać na wsi. Często jest tak że ludzie żyją w mieście, tam 
osiągają sukcesy, a później lądują na wsi, odpoczywając od 
miejskiego życia. Oczywiście lepiej by było dla mnie gdybym od 
dziecka wychowywał się w środowisku miejskim o znacznie wyższej 
kulturze,a teraz przybył na wieś w tym właśnie wieku lat 40stu.Tak
właśnie myślę że byłoby to lepsze. Mój dom w którym mieszkam z 

Strona 11

Świniobicie

Mariolą jest dosyć duży, aż za duży jak na dwie osoby. Nie wiem 
czy kiedykolwiek będę członkiem swojej rodziny, z tego co czytałem
skoro z Mariolą oboje jesteśmy chorzy to dziecko jest szansa 
prawie pół na pół że nie odziedziczy po nas choroby. To dużo, za 
dużo. Zresztą nie wiem po co mi to, może kiedy ma się dzieci to 
łatwiej umierać, ale z drugiej strony ma to znaczenie takie jak 
każda inna rzecz pozostawiona na ziemi, po śmierci już nie będzie 
to miało dla mnie żadnego znaczenia, bo mnie nie ma. Gdybym był 
całkiem udany to myślałbym całkiem inaczej i dążyłbym do 
pozostawienia genów na ziemi, a tak to jestem nieudaną próbą 
natury,nie rozmnożyłem się, moje geny są skazane na wymarcie.
-Edek, oświadczam ci że nie zamierzam cię dłużej okłamywać.
-O co konkretnie chodzi?
-O to że chodzę do kościoła czasami, nie mówiłam ci o tym bo 
myślałam że będziesz mnie krytykował,a wiesz że nie lubię
 się kłócić.
-A ja już myślałem że chodzi o coś poważniejszego.
-Czyli nie masz nic przeciwko?
-A broń Boże, chodź sobie co mi do tego?
-Czyżbyś nagle zmienił zdanie na temat kościoła?
-Ja szanuje kościół katolicki jak organizację,wroga powinno się 
szanować, początki katolicyzmu giną w mrokach dziejów, ale będzie 
miał niecałe  dwa  tysiące lat, w każdym razie grubo ponad tysiąc 
pięćset lat, ma własne państwo. Za wszelką cenę walczy o 
przetrwanie dlatego kuma się z każdą władzą, no może wyłączając 
komunistów. Na polskich ziemiach przetrwał dziesiątki lat 
komunizmu, był niszczony ale ciężko było go wytępić jak karalucha 
i nie udało się to, bo odrodził się w całej krasie po upadku 
komunizmu, a teraz ten karaluch tak się rozprzestrzenił na tych 
ziemiach że już żadna siła go nie wytępi.
-Bardzo piękna mowa, skojarzyłeś mi się teraz z Hitlerem. Ty nie 
jesteś zły, tylko zawsze idziesz pod prąd i  to jest 
 właśnie twoja głupota.
-A ja myślę ze właśnie tacy jak ja tworzą historię, nie podoba im 
się zastany porządek i starają się to w jakiś sposób  zmienić. To 
że nie zawsze się im to udaje to inna sprawa.
-Szanuję twoje zdanie i nie będę odbierać ci marzeń że uda ci się 
zmienić na lepsze życie milionom ludzi, bo właśnie   uważam że o 
tym marzysz. I na tym zakończmy bo nie mam zamiaru zgodnie z 
ustaleniami wysłuchiwać twoich filozoficznych  przemyśleń.
-To może porozmawiajmy o twoim zainteresowaniu teoriami 
spiskowymi, nie jeden raz widziałem że czytasz te bzdury i  uważam
że to jest właśnie najgłupsza rzecz pod słońcem czytać takie 
głupstwa.
-Owszem czytam z ciekawości i rozmawiam o tym z koleżankami, a nie
z tobą, to dlaczego cię to martwi?
-Bo to głupie i tyle, w dodatku pokarm dla urojeń jak zresztą 
religia.
-Może dla ciebie, ale to miłe że chcesz mojego zdrowia. Powinieneś
jednak przejmować się sobą bo ja sobie znacznie lepiej  radzę. Na 
tym zakończmy bo nasza rozmowa powoli zamienia się w kłótnię,a 
wiesz że nie lubię się wykłócać.

Czytałem gdzieś że lekarze psychiatrzy są grupą zawodową w której 
najczęściej zdarzają się samobójstwa. Rozumiem ich, mogą się 
załamać z wielu powodów. Ciekawi mnie czym się kierowali w wyborze

Strona 12

Świniobicie

tego, a nie innego kierunku. Praca zdaje się łatwa; ogranicza się 
do zlecania leków w odpowiedzi na konkretne objawy chorobowe które
przejawia pacjent, w dodatku "czysta", praktycznie; bez krwi, bez 
zaglądania do gardła czy innych miejsc, bez obmacywania chorych 
narządów, rzadko kiedy kogoś osłuchują stetoskopem. Dla wielu 
wymarzona, w dodatku kiedy kogoś interesują tajemnice chorób 
psychicznych. W pracy raczej zadawanie pytań niż udzielanie 
odpowiedzi. Oczywiście dysponują serią odpowiedzi raczej 
wymijających niż konkretnych, prawda bywa brutalna zwłaszcza dla 
psychicznie chorego. Na początku może być fajnie, ale 
po pewnym czasie zdają sobie sprawę że zostali otoczeni przez 
bandę idiotów którzy zachowują się jak przedszkole rozdartych 
ADHDodowców, te wszystkie krzyki i lamenty, agresja której 
podłożem są urojone krzywdy,w dodatku gdyby im pozwolić "wyszliby 
człowiekowi na głowę", gdy tylko pojawia się lekarz na oddziale 
zamkniętym pojawia się grupa interesantów z prośbami, pytaniami 
czy zgłaszającymi jakieś wyolbrzymione problemy. Dlatego po jakimś
czasie ich strategią jest maksymalny dystans i jak najrzadszy 
kontakt z pacjentem. Niektórzy nawet przejawiają surowość i u 
niektórych pacjentów budzą strach i to jest według mnie najlepsze 
wyjście by zyskać respekt i posłuszeństwo.
W dodatku świadomość że pracują w kraju gdzie na każdym kroku 
czyha urojenie, które jest akceptowane i uważane za prawdę w 
dodatku najważniejszą dla człowieka prawdę. Zmartwychwstania i 
inne cuda,objawienia, proroctwa, cudowne uzdrowienia za sprawą 
wstawiennictwa świętego, moc modlitwy, opętania i egzorcyzmy i 
itd. Nikt nie powie otwarcie że wiara w to wszystko nie jest 
korzystne dla chorego psychicznie. Kolejnym niekorzystnym 
spostrzeżeniem jest bezsens tak
długiej i wymagającej tyle pracy z ich strony edukacji. Trochę 
psychologi i znajomość kilkudziesięciu rodzajów leków
to by mogło im wystarczyć. Czytałem kiedyś również że ktoś się 
podszył pod psychiatrę i znalazł pracę w szpitalu psychiatrycznym,
zdemaskowany został przypadkowo po wielu latach pracy w zawodzie 
psychiatra. Do psychiatry chodzę, z psychologiem też kiedyś 
pracowałem. Nie ma sensu mówić o hodowli świni bo wiem jak by to 
wyglądało. Powiedział bym; panie doktorze chcę hodować świnię, a 
on na to;świnię..?! A tak świnię, rozumiem. O wiele dłuższa byłaby
rozmowa z psychologiem; dlaczego akurat świnia? Czy już miałem 
kiedyś jakieś zwierzęta? Jak widzę przyszłość tej świni? Jak długo
zamierzam ją hodować?Czy mam dla niej odpowiednie warunki? Co na 
to moi bliscy? Czy mam odpowiednie przygotowanie? Czy uważam że 
sobie poradzę? Itd. Znając metody pracy psychologa z powodzeniem 
mogę poradzić sobie bez niego zadając sobie te pytania i sam na 
nie odpowiedzieć. Wracając do psychiatrów to lepiej im chyba 
pracować w poradni, zadaje pytanie po czym pisze, pisze i 
pisze,kolejne pytanie i pisze, pisze i pisze, kilka pytań a na 
końcu wypisuje receptę. Oczywiście cześć wiedzy się przydaje do 
opisywania, tworzą historię choroby, piszą wypisy ze szpitala, tu 
trzeba przyznać że jakąś wiedzę muszą posiadać, ale nie musi być 
ona zbyt duża. Sam próbowałem pomagać chorym psychicznie słowem, 
Marioli głownie oraz przypadkowo napotkanym osobom, zawsze 
spotykał mnie zawód i odstąpiłem
od tego.
-Edek, jesteś mi potrzebny.
-To miłe z twojej strony.

Strona 13

Świniobicie

-Nie mów tak,bo nie wiesz o co mi chodzi.
-A o co chodzi?
-Musze kupić słuchawki,nie wiem jakie, a ty się znasz na tym.
-Ale przecież masz słuchawki.
-Popsuły się, coś przerywa w jednej słuchawce.
-To może wystarczy naprawić, mogę sam spróbować naprawić.
-Chcę nowe.
-Ale po co wydawać niepotrzebnie pieniądze skoro te co masz są 
całkiem dobre i wystarczy naprawić.
-Chce nowe i już. Kupuje za swoje pieniądze i nie powinno cie 
obchodzić. Zobacz te modele.
-W zasadzie twoja sprawa.
-Moja sprawa i twoja wina.
-Dlaczego moja wina ja nie dotykałem twoich słuchawek.
-Chodzi o to że gdybyś słuchaj normalnej muzyki jak ja, moglibyśmy
się złożyć na sprzęt z kolumnami, a nie umawiać się
 że każdy słucha swoje muzyki na słuchawkach.
-Dlaczego twoja muzyka ma być normalniejsza od mojej.
-Bo większość słucha popu, ta muzyka jest najbardziej popularna i 
nawet sama nazwa wskazuje. Normalni ludzie słuchają  popu.
-O gustach nie powinno się dyskutować.
-Ale ja uważam że to czego słuchasz ten cały blues jest jakiś 
mroczno smutny, nie mówiąc już o tym twoim jazzie gdybym
 ja tego musiała słuchać to zwariowała bym od tego.
-Musisz zrozumieć że akurat taka muzyka porusza struny mojej 
duszy, może w tej materii jaką jest  muzyka jestem  bardziej 
skomplikowany do ciebie.
-Ale powiem ci że myślę że jest szansa dla ciebie bo gdybyś 
słuchał satanistycznego metalu to byłbyś zgubiony. Ale  gdybyś  
powiedzmy kilka przez kilka godzin słuchał tego co ja słucham to 
niektóre kawałki mogły by ci się spodobać.
-A ja myślę że i odwrotnie gdybyś ty przez kilka godzin słuchała 
tego co ja słucham to niektóre kawałki mogłyby ci się  spodobać.
-Być może, ale to ty w tym względzie powinieneś pierwszy zrobić 
krok.
-Zostawmy ten temat i dajmy sobie wolność gustów muzycznych. Te 
słuchawki wydają się być najlepsze, ale warto by  jeszcze poczytać
opinię użytkowników którzy je kupili.
-Zdaje się na twoją opinię, może kolor nie do końca mi odpowiada 
ale kupuje je.

Czy ona zawsze musi mi przerywać kiedy dochodzę do tak ważnego 
tematu filozoficznego jakim jest ogólnie samobójstwo.
Psychiatrów już przemyślałem,a co do reszty to trzeba się 
zastanowić. Akt samobójczy jest odebraniem sobie możliwości bycia 
jeszcze kiedykolwiek szczęśliwym. Co do samego szczęścia to jest 
ono celem życia. Na pewno warto być szczęśliwym.
Zdarza się że samobójstwo jest nieprzemyślanym krokiem kiedy 
człowiek znalazł się w czarnej dziurze smutku i rozpaczy.
I może nawet nie widzieć możliwości zmiany tego stanu, są 
specjaliści i leki na depresję kiedy ona jest przyczyną , ale 
najważniejsze jest mieć świadomość że nic nie trwa wiecznie i 
nawet kiedy teraz jest beznadziejnie to wystarczy robić na 
początku nawet małe kroki żeby to zmienić. Oczywiście nic nie 
przychodzi od razu, ale po czasie można dojść do stanu 
w którym nachodzi człowieka refleksja; o jak dobrze że wtedy, a 

Strona 14

Świniobicie

wtedy nie popełniłem samobójstwa. Jak to mówią ; karta nie świnia 
i o północy się zmienia, co można odnieść do życia; że los może 
się odmienić. I tak zwykle bywa, ale
trzeba trochę chcieć i mieć siłę do zmian. A kiedy się nie potrafi
samemu to szukać pomocy specjalistów. Gdyby jednak całkowicie 
wykluczyć możliwość bycia kiedykolwiek szczęśliwym to samobójstwo 
czy eutanazja jest dobrym rozwiązaniem.
Z pewnością są przypadki kiedy można wykluczyć bycie kiedykolwiek 
szczęśliwym, wszystkie metody zawiodły, nawet narkotyki, brak 
innych dróg, człowiek jest nieszczęśliwy i chce umrzeć, to 
dlaczego mu tego zabraniać?Jednak przed podjęciem takiej decyzji 
trzeba spróbować wszystkich możliwych metod aby ulepszyć życie w 
kierunku bycia szczęśliwym czy to pacjenta czy to kogoś kto 
kieruje się własnym zdaniem i nie ufa specjalistom. Może nawet 
ktoś wierzy w to że być
może byłby kiedyś jeszcze szczęśliwym ale dotarcie do tego punktu 
swojego życia będzie wymagało dużego i długiego cierpienia. Ale to
też ma plusy bo można być dumnym z siebie że się przetrwało takie 
męki i opowiadać każdemu jakie to
ja przetrwałem biedy. Gdy byłem młody żyło jeszcze pokolenie 
czasów II wojny światowej i nasłuchałem się jak to było za Niemca 
i co ja wtedy przeżyłem. Odczuwa się wtedy satysfakcję z siebie z 
tego że się to przetrwało. Jeszcze inni, tych jest więcej, 
przeżyli komunę. Obiektywnie nacierpieli się mniej, ale też niech 
mają swoje historie. Teraz ludzie są słabi bo wydarzy im się jakaś
większa przykrość i dla nich to koniec świata. Chociaż ludzie od 
zawsze popełniają samobójstwa z powodu nieszczęśliwej miłości, 
większą głupotą jest dla mnie tylko popełnianie samobójstwa na 
wzór swojego idola lidera zespołu X. A jest to przypadek częsty i 
rodziły się dylematy jak to zakomunikować w mediach. To prawda nie
jestem romantykiem, nie czytam ani nie pisze wierszy, nigdy ich 
nie lubiłem zwłaszcza ich omawiania na lekcjach w szkole. 
Oczywiście dla niektórych mają swój urok, jednak dla mnie 
najczęściej są zbyt patetyczne i smutne. Nie miało dla żadnego 
pożytku przymusowe uczenie się na pamięć wierszy w szkole, 
nauczyłem się, wydeklamowałem i starałem się zapomnieć. Teraz wiem
że się udało zapomnieć nie pamiętam żadnego, tylko trochę 
inwokację, tego cholerstwa trudno się 
pozbyć. A dajmy na to wykraczający poza moje zrozumienie przypadek
fali samobójstw po publikacji Wertera wśród czytelników. 
Przeczytałem powieść o nieszczęśliwej miłości i popełniam 
samobójstwo jak główny bohater. Zatem gratuluję
podjęcia definitywnego rozwiązania jaką jest śmierć pod wpływem 
lektury. Myślę że to działo się w konkretnej epoce i ludzie wtedy 
myśleli tak, a nie inaczej, bo innej odpowiedzi nie znajduję. 
Lepiej o tym nie myśleć romantyzm odrywa od rzeczywistości. Dobrze
że w hodowli świni jest zerowy wskaźnik romantyzmu. Prosta 
zwierzęcość bez wzniosłych uczuć. To nawet mogłoby być 
terapeutyczne dla takich właśnie "zabujanych" nieszczęśliwie.
-Edek, o czym tym razem tak intensywnie myślisz? Chociaż raz mi 
zdradź.
-Mariola, nie zrozumiesz już o tym rozmawialiśmy setki razy.
-Siedzisz sztywno, wpatrujesz się w jeden punkt i w dodatku żyłka 
ci pulsuje na skroni. Każdy kto cie zna chciałby  wiedzieć o czym 
ty tak myślisz.
-Zdradzę że o istotnych dla mnie zagadnieniach.

Strona 15

Świniobicie

-Powiedz o czym konkretnie, ale tak żebym zrozumiała.
-O samobójstwie Mariola.
-Na miłość boską, czyś ty zwariował ? Chcesz popełnić samobójstwo?
-Nie w takim sensie jak myślisz.
-A jakim innym sensie można myśleć o samobójstwie?
-Na przykład dlaczego ludzie je popełniają.
-A po co ci to wiedzieć i po co myśleć o tym?
-Bo to jest bardzo ważna kwestia filozoficzna.
-Powiem ci jedno, co mi raz ktoś kiedyś powiedział; im mniej 
myślisz tym jesteś szczęśliwszy.
-No właśnie; szczęście. Jak myślisz Mariola czy będziemy jeszcze 
kiedyś szczęśliwi ?
-Ja jestem szczęśliwa, a ty jak nie jesteś szczęśliwy to zamiast 
myśleć o tym i się męczyć to powiedz o tym lekarzowi.
-Jestem trochę szczęśliwy, ale chciałbym być jeszcze szczęśliwszy,
to może zapytam ; czy będziemy jeszcze kiedyś  szczęśliwsi niż 
teraz?
-To zależy głównie od ciebie, gdybyś mnie słuchał byłbyś na pewno 
szczęśliwszy. I nie myśl tyle nad takimi tematami  tylko planuj 
hodowlę tej twojej świni.
-Naszej świni.
-No dobra; naszej świni.
-Na obecnym etapie pośrednio szukam korzyści z posiadania świni.
-Myśl o czym chcesz tylko nie chcę słyszeć że myślisz o 
samobójstwie.
-Zrozum że muszę się poruszać na różnych obszarach,aby znaleźć jak
najwięcej korzyści z posiadania świni.
 Im więcej znajdę korzyści tym będę bardziej zmotywowany, sama 
wiesz że wymagam ciągłej motywacji i nie jest to mój 
 wymysł tylko magister psycholog tak stwierdził, sama czytałaś, 
gdzieś to miałem w papierach i ci pokazywałem,  pamiętasz ?
-Coś mi się przypomina, coś takiego czytałam i myślę że to właśnie
ja odgrywam ważną rolę jeśli chodzi o motywację
 bo  motywuję cię do zamian na lepsze i to jest ważniejsze niż 
świnia. Świnia nie potrafi mówić i nie przemówi ci do   rozsądku.
-Mariola, my się teraz całkowicie nie rozumiemy.
-Ja to już dawno zauważyłam.

Niezrozumienie jest powszechne. Moja babka nie rozumiała dziadka, 
dziadek nie rozumiał babki, a mimo to byli ze sobą długie lata. 
Ciągle się kłócili ze sobą, nie zamierzam nigdy powielać tego 
błędu. Niezrozumienie jest akceptowalne, za to kłótni nie 
akceptuje. Dziadków kochałem najbardziej, może niedostatecznie ich
szanowałem i tego już nie naprawie.
Starość często idzie w parze z mądrością, ale nie zawsze, często 
idzie też w parze z dobrocią. Człowiek żyje,żyje,żyje,
w pewnym momencie ma ogromne doświadczenie, ma swoją opinie na 
różne tematy ,wiele przeżył, dochodzi do wniosku że warto być 
dobrym,
kochającym itd. i w niedługim czasie po odkryciu tych prawd 
umiera. To trochę bez sensu. Wszystko zaczęło się sypać w rodzinie
od śmierci dziadka i też sypać w moim życiu. Dziadek umierał, a ja
byłem pierwszy raz w psychiatryku. Na pewno
nie bolało go nic psychiczne gdyż zatracił kontakt z 
rzeczywistością. Gdy tak myślę to wydaje mi się że jestem 
chodzącym nieporozumieniem. Czy to mój dziadek, czy to ojciec, 

Strona 16

Świniobicie

wybrali niewłaściwe partnerki. Wszystkie kobiety w rodzinie od 
strony matki gardłowały, mam na myśli że używały krzyku, 
podniesionego głosu i nawet fałszywego płaczu.
Mądrość każe uczyć się od starszych, ale też nie powielać ich 
błędów, bo gdybym zauważył że moja partnerka zaczyna krzyczeć czy 
się wydzierać lub wymuszać coś na mnie płaczem, pożegnał bym ją 
niezwłocznie. Dziadkowie zaszczepili we mnie zainteresowanie 
wielkimi postaciami. Niekoniecznie określanych jak te pozytywne 
postacie w historii, ale wielkości
nie można im odebrać. Jeden dziadek mimo iż pracował niewolniczo u
bauera nie przestawał fascynować się Hitlerem, drugi
zaś uważał że Stalin w każdym względzie przewyższał Hitlera. Gdy 
byłem dzieckiem spotykali się i siadali na ławce i toczyli spory; 
Hitler zrobił to i to, ale Stalin z kolej zrobił tak i tak, Hitler
z kolei zrobił taki ruch, Stalin zrobił podobnie ale lepiej. Do 
dzisiaj nie potrafię opowiedzieć się za żadną z tych stron. Gdy 
tylko wchodzę w skrzydło
komunizmu wypowiadam związane z tym myśli w  bardzo Hitlerowskiej 
retoryce. Wybór jednej z tych stron wiąże się z całkowitym 
zanegowaniem drugiej w każdym względzie. Nie podoba mi się że na 
świecie jest tyle kontrastujących ze sobą systemów czy dróg 
myślenia. Podążając jedną tracisz szacunek u drugich i trudno 
później wybrać drogę tych drugich i nią podążać bo zarzucają że 
byłeś w tych pierwszych. Można się nawrócić, ale ludzie coraz 
mniej wierzą że ktoś może się zmienić. Przyjęła się metoda 
wyszukiwania Bolków w życiorysach. Moim zdaniem niepokalany 
życiorys świadczy o małym doświadczeniu i ogólnie małej znajomości
życia, często niewiedzy i głupocie. To że ktoś mówi że coś jest 
złe i drugi w to ślepo wierzy, odbiera mu wszystkie "ale" związane
z zakosztowaniem tego zła. Odebrałoby mi elastyczność gdybym od 
dziecka był wychowany w jednej wierze, w jednym konkretnym 
myśleniu, skazane mi było trzymać się jednej ideologii.
Odebrało by mi to też znajdowanie błędów drogi którą aktualnie 
podążam.
-Edek, nie czujesz się dziwnie że tak opustoszało przez tego 
wirusa, ta cała kwarantanna i strach?
-Nie przeszkadza mi to.
-No tak bo ty nie masz kolegów, a ja mam koleżanki i nawet nie 
mogę ich odwiedzić.
-To jak już siedzimy w domu to pogadajmy o czymś.
-O czym?
-No nie wiem, może powiesz o czym teraz rozmyślasz.
-O dziadkach.
-Niech zgadnę; martwisz się o starszych lub chciałbyś iść na 
cmentarz, bo nie wolno, a jednym wolno i ta cała afera z tym 
związana skłoniła cię żeby mim zakazu iść to by pasowało do 
ciebie. 
-Ani jedno ani drugie. Wiesz że unikam cmentarzy i pogrzebów, na 
matki pogrzeb poszedłem bo bym sobie później zarzucał  że nie 
byłem. Ale na pogrzebach dziadków nie byłem.
-Na pewno im teraz przykro że nie byłeś.
-Szczerze w to wątpię, zresztą ja ich nigdy nie pożegnałem dalej 
toczą gdzieś głęboko w mojej głowie swoje spory. Jakby  walczyli o
duszę swojego pierwszego wnuka.
-Dziadkowie toczą spory w twojej głowie? To ciekawe, a powiedz mi 
czy zażywasz leki?

Strona 17

Świniobicie

-Oczywiście że zażywam, to mi już weszło w krew czyli stało się 
nawykiem.
-Tylko cię ostrzegam żebyś znowu nie uznał że już jesteś zdrowy i 
odstawił.
-Bez obaw, wyrosłem z tego błędu.
-Ale jest mały postęp, nie myślisz już o śmierci tylko o dziadkach
to jest oddalenie jakby od śmierci małe ale zawsze.
 Najlepiej gdybyś zmienił myślenie o 180 stopni.
Dlaczego mam jej nie posłuchać 180 stopni od śmierci ze starości 
to mi wygląda na śmierć przed narodzinami.
Każdy temat jest warty przemyślenia dlaczego mam nie przemyśleć 
aborcji?
Nie jestem kobietą i nie powinno mnie to zajmować ale dlaczego nie
mieć zdania?Kiedy jestem za aborcją?
Według mnie są są pewne granice za którymi upośledzenie stanowi że
nie jest to człowiek ale stworzenie w dodatku cierpiące. Stawał 
bym na głowie żeby usunąć , nie chciałbym nigdy nie słyszeć słów; 
dziecko urodziło się zdrowe.
Nie chciałbym dźwigać krzyża którym jest upośledzone potomstwo. Są
różne domy opieki dla takich stworzeń i jest to dla mnie dobre 
rozwiązanie,gdyby całkowicie zabronili aborcji, ale rozmawiałem z 
jedną kobietą i powiedziała że źle by się czuła z tym że gdzieś 
tam żyje jej upośledzone dziecko i może być źle traktowane. To nie
są pobudki eugeniczne, ale humanitarne. Może to ostre słowa, lecz 
Świnia hodowlana osiąga poziom intelektu zdrowego trzylatka,
a takie stworzenie może nigdy nie osiągnąć takiego poziomu. A sam 
jego widok razi odczucia estetyczne. Akceptowalne jest dla mnie 
upośledzenie fizyczne, to zwykłe nie czyni z kogoś stworzenia, ale
jestem przeciwnikiem upośledzenia
umysłowego w znacznym stopniu które zwykle idzie w parze z 
upośledzeniem fizycznym. Nie wchodzi w granice człowieka 
stworzenie w pewnym wieku, powiedzmy 12 lat, nie umie mówić, 
czytać i pisać czyli pozostaje na poziomie zwierzęcia.
Gdyby ktoś wiedział że urodzi mu
się takie dziecko to nigdy by go nie robił, a jeśli mimo to 
chciałby być ojcem takiego stworzenia to istotnie mija się
z człowieczeństwem. Dlatego usuniecie go w życiu płodowym jest jak
najbardziej z nim zgodne. Gdy zaś wszystko wskazuje że urodzi się 
zdrowe to w takim wypadku jestem sceptyczny jeśli chodzi o 
aborcję, nie można przewidzieć jaką role odegra w społeczeństwie, 
jaka będzie jego przydatność dla ogółu, jest bardzo wiele 
niewiadomych, oczywiście może się zdarzyć że po narodzeniu taki 
mały człowiek zostanie zabity z reki matki, i tedy jest to porażka
ojca, matki i instytucji opieki społecznej, dziadków, babć , 
wujków i cioć. Dopuszczam też aborcję gdy jest zagrożone życie 
matki oraz płód jest wynikiem gwałtu. Zasadniczo też nie odbiegam 
od odwiecznych praw natury świata zwierząt, gdzie upośledzony 
osobnik ginie bardzo szybko po narodzinach, o ile jego wada nie 
jest uwarunkowana ewolucyjnie. Jest to kwestia o tyle dla mnie 
ciekawa bo nie spotkałem się z żadnym filozofem który wypowiadałby
się w tej kwestii.
-Edek,Myślisz o rodzicach ?
-Czasami myślę, dlaczego pytasz?
-Bo tak pomyślałam że myślałeś o dziadkach to jakbyś mnie słuchał 
to byś myślał o rodzicach, a później o nas i cały  czas o nas i 
żeby ci tak zostało.

Strona 18

Świniobicie

-Mogę się zastosować do twoich rad i pomyśleć o rodzicach.
-Aha i jeszcze chce ci powiedzieć że rozmawiałam z koleżanką o tym
twoim zamyśleniu; że się wyłączasz, siedzisz lub  stoisz jak słup 
soli, patrzysz w jeden punkt lub w dal. I chce ci powiedzieć że 
jesteś usprawiedliwiony bo to objaw choroby,nazywa się to autyzm 
lub nawet katatonia, nawet ona sama nie jest w stanie powiedzieć, 
a mówiłam jej o tobie dużo.
-Rozumiem, i dążysz żebym myślał o tym co ty sobie życzysz żebym 
myślał.
-To prawda ale dla twojego dobra, chodzi mi żebyś się nie zatruwał
myśleniem o śmierci i innych przykrych tematach.
-Doceniam to.
Jeśli chodzi o rodziców to chyba nie byli na mnie gotowi wtedy gdy
się urodziłem 40 lat temu. Matka wtedy miała lat 18nascie, a 
ojciec 20dzieścia.Byłi bardzo młodzi i prawdopodobnie nic nie 
wiedzieli o wychowaniu dzieci. Czasami się
zastanawiam czy nie byłoby lepiej gdybym wychowywał się w rodzinie
zastępczej. Gdzieś tak do 18nastego roku życia panicznie
bałem się ojca, był dosyć surowy i często mnie karał. Ten strach 
był podsycany, straszyli mnie ojcem słowami; poczekaj jak się 
ojciec dowie to zobaczysz. Matkę kochałem bardzo bo na wiele mi 
pozwalała. Dlatego gdy ojciec rozpoczął pracę w agencji ochrony i 
nie było go najczęściej w sobotnie noce, upijałem się ze starszymi
kolegami na dyskotekach, miałem wtedy 14nascie czy 15nascie lat. 
Piłem tak dużo że zwykle wymiotowałem przed dyskoteką, raz czy dwa
stoczyłem bójkę po pijaku. Można powiedzieć że ojciec był zbyt 
surowy, a matka zbyt liberalna w stosunku do moich poczynań. Jeśli
chodzi o dzieciństwo to sam nie wiem czy dobrze czy źle go 
wspominam. Gdy pomyśle o dziadkach to dobrze, gdy zaś przypomnę 
sobie rozdartą babkę czy lejącego mnie ojca to wtedy źle 
wspominam. Tak więc były te lepsze i gorsze chwile. Trzeba 
powiedzieć że rodzice wychowali mnie tak jak umieli. Matka zawsze 
wyrzucała ojcu się mną nie interesował coś w tym jest ale trzeba 
zaznaczyć że moimi przewinieniami interesował się bardzo. Mieli co
do mnie nadzieję, bo w podstawówce uczyłem się dobrze. Mam też 
siostrę ona uczyła się gorzej w szkole podstawowej przynajmniej do
szóstej klasy. Ale dziwnym zrządzeniem to ona wyszła na ludzi, a 
mi się to nie udało. Siostra jest sześć lat młodsza. Szkołę 
podstawową wspominam źle jako pozbawione ciepła i ponure miejsce. 
Przynajmniej u schyłku lat 80tych. Po upadku komunizmu dużo się 
zmieniło w szkole. Pamiętam jak pewnego dnia przed lekcjami pani 
kazała nam wstać, odczułem konsternacje, ona spuściła głowę i 
rozpoczęła pierwsze słowa modlitwy, nie pamiętam nawet jakiej, 
chyba nie pamiętam już z pamięci żadnej modlitwy, nie chce 
sprawdzać bo chcę się pozbyć z głowy tego cholerstwa. Nie wracanie
do pewnych rzeczy powoduje że o nich zapominamy, teraz trochę 
wróciłem, ale nie cisnęły mi się na głowę żadne modlitwy. Gdzieś 
tak w siódmej klasie szkoły podstawowej znienawidziłem 
nauczycielki i rzecz jasna moje zachowanie się pogorszyło. 
Konsekwentnie przez całą moją dalszą edukację nienawidziłem 
nauczycielek. I dalej konsekwentnie twierdzę że rola kobiet w 
edukacji powinna kończyć się na szóstej klasie. Nienawiść do 
nauczycielek przerodziła się w sytuację kiedy przestały do mnie 
docierać ich słowa.
Według mnie nauczyciel powinien mieć coś z filozofa, a właśnie 
dziedzina jaką jest filozofia nie obfituje w kobiety, właściwie 

Strona 19

Świniobicie

nie ma żadnej kobiety filozofa, no może Safona, czytałem kiedyś 
coś o niej ale nie pamiętam już co. Nie przeczę że nie ma mądrych 
kobiet, bo są, ale są według mnie dziedziny zarezerwowane 
wyłącznie dla mężczyzn.
Bardzo mnie cieszy że jest dziedzina otwarta, jak każda, dla 
kobiet w której ich nie ma nie dlatego że nie mogą, ale dlatego że
nie potrafią, i to właśnie stanowi o świętości filozofii że nie 
została skalana kobiecym myśleniem. 
Zresztą kobieta została w dodatku całkiem niedawno obnażona przez 
tych wszystkich uwodzicieli, mistrzów podrywu.
Ich odkrycia są mi znane, bez zbędnej fascynacji i nie czuje też 
potrzeby powielania ich odkryć. Jeśli miałbym być do bólu szczerym
musiałbym powiedzieć że poniżające jest dla filozofa rozprawianie 
o kobietach, ogólnie kobiety nie są warte zachodu rozmyślania o 
nich. Moje słowa nie wynikają z męskiego szowinizmu tylko z odwagi
i szczerości. Kobieta to materiał dla artysty daje natchnienie 
poecie, ale nie jest obiektem dla myśliciela.
Świnia może mi dać ukojenie jako stworzenie co do którego nie 
sposób mieć jakiekolwiek przemyślenia, chyba że jakieś 
przyrodnicze prawidła czy coś w tym stylu, nie jestem nawet w 
stanie przewidzieć. Może mnie istotnie odciążyć w tym względzie, 
ale nie musi. Może pozwolić mi dostrzec coś pośrednio, to też 
niewykluczone.
-I co? myślisz o rodzicach?
-O rodzicach i o szkole.
-No proszę,a nas pominąłeś.
-Tak wyszło ale nie zrobiłem tego specjalnie.
-Mogłam się tego spodziewać po tobie. Jesteś niereformowalny.
-Mariola najlepiej będzie kiedy będę myślał o czym chce.
-Rób jak uważasz ale mi jest przykro że nas pominąłeś.
-Przyjdzie czas to pomyśle o nas.
-Oby szybko bo się nudzę, a ja mam też przemyślenia o nas, tylko 
takie, i moglibyśmy się podzielić przemyśleniami.
-Kiedy będę chciał wymienić przemyślenia o naszym związku to ci to
zakomunikuje, Ok.?
-No dobra. To może powiesz jakie masz zdanie na temat tego całego 
LGBT ?
-Zdanie mam takie że my wyjdziemy na ulicę w garniturach.
-Jakie garnitury? Jakie ulice? Kto to my?
-My czyli psychicznie chorzy.
-Ha ha ha ja też będę musiała wyjść w garniturze?
-Nie znam się na damskiej modzie , może w jakiejś garsonce czy 
żakiecie.
-Czyli masz problem do LGBT że nie chodzą w garniturach?
-Chodzi o to że wychodząc na ulice w kieckach podkreślają różnice,
a nie podobieństwa. Myślę że aby zostać  zaakceptowanym przez 
społeczeństwo w pierwszej kolejności należy uwidocznić mu 
podobieństwa, a nie inność.
-Masz racje te marsze równości trochę rażą w oczy, ale ja nic do 
nich nie mam.
-Mnie mało interesuję jakie kto ma preferencje seksualne, o ile 
nie angażuje w te sprawy nieletnich.
-A jakie masz zdanie o adopcji przez nich dzieci?
-Jestem za ponieważ, nie znamy implikacji takiego układu na 
psychikę dziecka i nie mamy jasnych przesłanek że to
 jest dobre lub złe. Pierwsze powinni pozwolić żeby kiedy to okaże

Strona 20

Świniobicie

się zgubne w skutkach tego zabronić. Nie można z góry  przesądzać.
-Powiedz to prostszymi słowami, co masz konkretnie na myśli.
-Chodzi o to że nie wiemy co wyrośnie z takiego dziecka 
wychowanego w rodzinie LGBT.
-Ale przecież są już ludzie którzy się wychowali w takiej 
rodzinie.
-Mało o tym słyszałem, może jakieś jednostkowe przypadki,a mi 
bardziej chodzi o ogólne wnioski na dużej grupie  przebadanych.
-Ale to by było na mój rozum coś jak eksperyment i to w dodatku na
dzieciach.
-Trochę przesadzone, ale oni nie będą zabierać tych dzieci 
rodzicom z rodzin, ale będą je zabierać z nieciekawych  miejsc jak
 np. domy dziecka.
-W sumie masz rację pod pewnymi względami ich los na pewno by się 
poprawił.
-To kiedy wychodzimy na ulicę? Ha ha
-Kiedyś może się to stanie,niestety jesteśmy dużo mniejszą 
mniejszością niż LGBT i mamy problem się zorganizować, ale   może 
kiedyś...
-I o co będziemy walczyć?
-O poszanowanie i zmianę prawa detencyjnego.
-Ty na tej detencji byleś zanim się poznaliśmy ponad 10 lat temu i
dalej cię to gryzie?
-Gryzie mnie to że problemem zajmowali się reporterzy i jest 
mnóstwo przypadków przetrzymywania na oddziałach sądowych
 dziesiątki lat za byle głupstwo, było dużo o tym w mediach i 
sprawa pozostała bez echa i nagle jest pandemia i krzyczą; 
troszczmy się o słabszych. O nas się nie zatroszczyli to dlaczego 
ja mam się troszczyć?
-Przecież mówiłeś że ta cała detencja dała ci jakby nowe życie, że
ci pomogła. To o co ci chodzi?
-To nie ma znaczenia, akurat mi pomogła, ale jest wielu którym 
zaszkodziła i wielu jest internowanych i cierpi izolację. Zresztą 
przepisy mówią że nie wolno przetrzymywać w szpitalu sądowym 
dłużej niż przewiduje KK, kary wiezienia
 za dane przestępstwo i nie jest to respektowane, prawo jest 
łamane i nikogo to nie interesuje.
-Skoro tak twierdzisz, ja nie wiem bo w życiu nie popełniłam 
przestępstwa i nie popełnię to nie interesuje mnie to  zbytnio.

Bywało że zagubiłem się i nie mogłem znaleźć żadnej drogi, żadnego
wyjścia. Takie przypadki się zdarzają zwłaszcza kiedy ktoś ma 
chorą psychikę. Prawda jest taka że aby wybrnąć musiałem rozpętać 
w domu burzę, prosto mówiąc zadymę.
Moja matką chyba nie znosiła samotność, eufemistycznie mówiąc aby 
nie mówić źle o zamarłej. Kiedy ojciec się wyprowadził 
przygruchała sobie faceta który eufemistycznie mówiąc nie był 
dobrym człowiekiem. W napływie szału oboje oberwali, nawet nie 
szczególnie mocno, jakieś siniaki i tyle. Właściwie to cieszyłem 
się że trafiłem do aresztu bo w domu miałem piekło. Nie 
spodziewałem się że będzie mnie to kosztowało aż 4 lata 
zamknięcia. Sąd zdecydował o przymusowym leczeniu psychiatrycznym 
na oddziale sądowym jako środek zabezpieczający. Szpital był dla 
mnie gorszy od aresztu. Nie ważne gdzie się siedzi, ale ważne z 
kim się siedzi. Tak że w szpitalu miałem nieciekawe towarzystwo, 
gdy już gdzieś z kimś przebywam to staram się nawiązać jakąś 

Strona 21

Świniobicie

łączność, jakieś porozumienie, wspólne poglądy itp.
Tam to miałem utrudnione, oni byli nieprzewidywalni, ich działania
niezrozumiałe, nie było wiadomo co chcą osiągnąć i w głupi sposób 
walczyli o wolność. Wygląda to tak że na detencji nie rzadziej niż
pół roku pacjent jest badany przez biegłych pod kątem tego czy już
może opuścić szpital, czy nie zagraża społeczeństwu. Zwykle takie 
badanie jest przeprowadzane po 5ciu miesiącach i trzech tygodniach
czyli nie rzadziej niż 6miesięcy.I właśnie walka o wolność 
polegała na powoływaniu komisji niezależnych, najmowanie coraz to 
innych obrońców. Przy czym lekarzom którzy prowadzą ich leczenie i
wydają pierwszą, zwykle najważniejsza opinię do sądu na ich temat,
zgłaszali coraz to nowe problemy psychiczne, lub ich między sobą 
obrażali nawet mieli jakąś świadomość że to może dojść do ich uszu
jakie obelgi na ich temat wypowiadają. Ja zaś jako że mam swój 
rozum postępowałem odwrotnie niż oni. Nie podobało mi się że byle 
głupek obraża lekarzy, przewyższających go pod każdym względem co 
najmniej trzykrotnie i toczyłem z nimi spory które zawsze 
wygrywałem. Miałem świadomość że lekarze i magister psycholog mogą
się dowiedzieć o mojej wspaniałej postawie.
I prawdopodobnie się dowiedzieli, na ponad 50 pacjentów zgodnie z 
wolą lekarzy w ciągu dwóch lat na wolność wyszły trzy osoby, ja 
byłem czwarty i w dodatku siedziałem dużo krócej od tych trzech. 
Dużo skierowali do DPS-u jednego uwolnił sąd najwyższy innego 
uratowała opinia biegłych niezależnych. Opinia była tak dobra że 
adwokat był zaskoczony, mówił że nie słyszał wcześniej z ust tych 
lekarzy tak pochlebnych słów. Powiedział nawet że powinienem 
napisać książkę o tym jak mi się to udało osiągnąć. Zawsze 
przygotowany do poniedziałkowych zajęć, kilka informacji ze 
świata, tu unikałem polityki gdyż nie znałem poglądów magistra. Na
zajęcia indywidualne z magistrem zawsze z tematem 
do omówienia, problem już miałem wcześniej rozwiązany, bo na tym 
polegała praca aby przyjść na rozmowę z problemem, magister 
nakieruje i ja sam rozwiąże problem. Gdy po 4latach wróciłem na 
wolność, wszystko było już inne i lepsze. Mama miała już innego 
faceta, wyremontowała mi mieszkanie i zmieniła się mentalnie. A ja
wyniosłem z rozmów z magistrem kilka wskazówek co do budowania 
relacji, konieczności przyjmowania leków nawet gdy pozornie 
wszystko wydaje się ok. z psychiką i jak radzić sobie w ciężkich 
chwilach. Później tylko raz jeszcze byłem w szpitalu 
psychiatrycznym i skończyła się konieczność hospitalizacji. Było 
nawet tak że odstawiłem leki i miałem urojenia, ale wyleczyłem się
sam, ponieważ zacząłem je regularnie przyjmować, trwało to trochę,
dwa miesiące chyba, ale wyzdrowiałem i choroba minęła.
-Edek obejrzymy razem jakiś film? Strasznie się nudzę.
-Przecież już to przerabialiśmy że mamy w tym względzie różne 
gusta.
-Tak, bo ty jesteś jakiś staroświecki i oglądasz te twoje klasyki 
z lat 50tych 60tych i 70tych.
-Bo teraz powstają filmy komercyjne, takie dla wszystkich, 
założeniem jest aby spodobały się jak najszerszej grupie   widzów.
Tak żeby każdy miał dla siebie kawałeczek tortu. A ja lubię 
większe kawałki dla siebie i nie zamierzam czekać  cierpliwie na  
swoją porcję, a zdarza się też że nie ma w tych nowych filmach dla
mnie zupełnie nic.
-Ale ja nie lubię sama oglądać to mógłbyś chociaż mi towarzyszyć 
jak oglądam, a nie jak zwykle gdy oglądam przypomina  ci się że 

Strona 22

Świniobicie

musisz zrobić coś ważnego i mnie zostawiasz.
-To nie takie proste, gdy ty oglądasz te swoje komedie 
romantyczne, jestem zażenowany i poddaję pod wątpliwość nasz  
związek.
-Przestajesz mnie lubić bo oglądam komedie romantyczne ?
-Nie aż tak, ale dostrzegam wtedy między nami ogromną przepaść i 
niech ona sobie będzie,ale ja jednocześnie nie lubię  jej  
dostrzegać.
-Faktycznie się różnimy, ale dzięki naszym zasadom które 
wymyśliliśmy razem nasze życie jest znośne.
-Nie zapominaj że pomysłodawcą zasad byłem ja, ale niech ci będzie
że wymyśliliśmy razem, bo to nie ma znaczenia,    żadnego 
znaczenia.
-No masz rację, ty wymyśliłeś, ale miałeś wybór, równie dobrze 
mogłeś się upodobnić do mnie i podzielać moje   zainteresowania, 
gusty i wszystko inne.
-Równie dobrze mogłaś to zrobić ty, równie dobrze to ty mogłaś się
do mnie we wszystkim upodobnić.
-No tak, masz rację, ale pamiętaj jedno; to ja w tym związku 
jestem bardziej normalna. I upodobniając się do mnie we  wszystkim
stał byś się bardziej normalny.
-To jest kwestia dyskusyjna, może masz rację że jesteś bardziej 
normalna, ale ja za to jestem mądrzejszy i  upodobniając się do 
mnie automatycznie stała byś się bardziej mądra.
-Wiesz co najlepiej jak będziemy mieli swoje zasady i będzie tak 
ja było do tej pory.
-I nawet nie pamiętasz że nasze zasady nazwałem ; regułami 
współżycia.
-Zawsze zapominam tą nazwę, dla mnie to po prostu zasady i tyle.
-Masz rację nazewnictwo jest nie ważne liczy się treść. Treść 
którą zawsze ci muszę przypominać. Reguły współżycia  właściwie 
respektuje ja, za każdym razem muszę przypominać ci o wszystkim i 
na nowo mówić o podstawie tej a nie innej  reguły. Akurat w tym 
względzie ustaliliśmy że każdy ogląda to co lubi i nie namawia do 
wspólnego oglądania. Nawet ja daje się czasami namówić na złamanie
reguł, a później tego żałuję i muszę się zręcznie wycofać. A tobie
się wydaje wtedy że reguły współżycia już nie obowiązują. Nawet ja
chciałbym niekiedy zrezygnować z nich ale kiedy to robię i ich nie
respektuje szybko odczuwam ich słuszność. Tak więc nie mówmy już o
wspólnym oglądaniu filmów.
-Wstyd mi przed koleżankami że jesteśmy już tyle lat razem i nie 
byliśmy ani razu w kinie.
-No to im powiedz że byliśmy, co za problem?
-Pamiętam jedną zasadę ; nie kłamiemy
-W niej chodziło o to że się nie okłamujemy się nawzajem.
-A dla mnie to oznacza że jak nie kłamiemy to nie okłamujemy 
nikogo.
-To bardzo szlachetne, ale jednocześnie głupie.
-Dlaczego głupie?
-Bo jeśli chodzi o nasze dobro to lepiej będzie jak twoje 
koleżanki będą myślały że jesteśmy "normalną" parą i byliśmy 
 w kinie.
-Dlaczego tak myślisz?
-Myślę że gotowe są nakłaść ci do głowy różnych głupot w związku z
tym że nie chodzimy do kina.
-One takie nie są.

Strona 23

Świniobicie

-Ja myślę że są.
-Ja z kolei myślę że obracałeś się wśród złych ludzi tych twoich 
koleżków od narkotyków i stwierdziłeś na ich podstawie że wszyscy 
ludzie są źli.
-To całkiem nie głupie, sama to wymyśliłaś czy koleżanka tak 
powiedziała?
-To jest moje prywatne zdanie, myśl co chcesz, nie rozmawiałam na 
razie o tym z koleżankami.
-Robisz postępy.

Na chwilę obecną nie mam przyjaciół. To prawda że w pewnym okresie
życia obracałem się wśród ludzi bez zasad moralnych,
może kiedyś je mieli, ale narkotyki je pożarły. Omawiałem kiedyś 
ten temat z magistrem. Było to tak że wymyśliłem sobie problem. 
Mianowicie że jestem załamany tym że jestem chory psychicznie i 
nic nie mam z życia, jestem niepełnosprawny i sięgam z tego powodu
po narkotyki i nawet nie doszedłem do rozwiązania problemu 
mianowicie że przez narkotyki jestem jeszcze bardziej chory i 
niepełnosprawny i cieszenia z tego co mam. Kiedy on zaproponował 
mi uczęszczanie na spotkania stowarzyszenia trzeźwościowego które 
odbywały się w budynku na terenie kompleksu szpitalnego. Przy czym
jeszcze zaznaczył że ta chęć uczęszczania na spotkania 
stowarzyszenia musi wyjść ode mnie. Odpowiedziałem że bardzo 
chętnie, ale to jest dla alkoholików, a ja nie jestem 
alkoholikiem. Magister powiedział że mechanizmy uzależnienia są 
podobne i jak będę chciał uczęszczać to żeby zapytać kierownika o 
zgodę. Kierownik się zgodził i uczęszczałem na spotkania 
alkoholików, gdzie słuchałem ich opowieści o piciu. Ile oni to nie
przepili, ile lat pili itp. Nienawidziłem tych spotkań i zacząłem 
czuć urazę do magistra. Po pierwszej wizycie na spotkaniu 
stowarzyszenia rzuciła mi się w oczy istotna różnica miedzy 
alkoholizmem, a narkomanią. Mianowicie że w przypadku narkotyków 
nie ma przyjaźni i w tym środowisku takich ludzi bardziej trzeba 
się obawiać żeby drugi cię nie okradł lub nie oszukał. A ten pan 
na spotkaniu opowiadał jak z kolegami pili,a później nawet 
odprowadzali go do domu. Magister się zamyślił jak miał w zwyczaju
i po jakimś czasie odparł że to są fałszywe przyjaźnie że każdy 
tylko patrzy czy drugi mu postawi alkohol. W przypadku narkotyków 
nie jest do pomyślenia żeby ktoś komuś stawiał narkotyk. Czy nawet
nazwał kogoś kolegą, to by było w bardzo złym tonie okropne faux 
pas. I tak po każdym spotkaniu rozmawiałem z magistrem o 
różnicach. Moja przygoda z narkotykami skończyła się po pierwszej 
hospitalizacji, ale na krótko przed tym całym zajściem i 4letnią 
niewolą wpadłem na plan odurzania się substancjami wziewnymi, nie 
można tego nazwać narkotyzowanie, pewne podobieństwa są, ale to 
było po prostu desperackie odurzanie się .Nie wiem czy lekarze i 
magister wiedzieli o tym, nie wiedziałem ile wiedzą i wpadłem
na bardzo głupi pomysł powiedzenia im całej prawdy o moim 
narkotyzowaniu i odurzaniu. To było bardzo głupie ponieważ sąd 
kiedy mnie wypuszczał zobligował mnie do uczęszczania na terapie i
chodziłem na terapie indywidualną przez jakiś czas, sprawę 
zdawałem dzielnicowemu gdy co jakiś czas mnie odwiedzał. Tyle lat 
niewoli i jeszcze takie komplikacje po wyjściu. Gdym był zdrowy 
wyszedłbym na wolność po maksymalnie dwóch latach beż żadnych 
dalszych warunków. To wszystko spowodowało że poczułem się 
skrzywdzony, oraz poczułem lekką nienawiść do kraju w którym żyję,

Strona 24

Świniobicie

do ludzi którzy go zamieszkują i do wymiaru sprawiedliwości. Jest 
to normalna kolej rzeczy że pojawiają się takie odczucia kiedy 
zostanie
potraktowany niesprawiedliwie. Mam pewne przesłanki że za czasów 
Stalina zostałbym potraktowany pobłażliwiej. Zwłaszcza gdybym 
wykazał taką, a nie inna postawę, do czego byłbym zdolny gdyby od 
tego zależało moje szeroko pojęte dobro czyli wolność. Wniosek 
jest taki że ten kraj nie pobłaża wariatom. Dlatego go 
znienawidziłem, zwłaszcza hipokryzji w stylu troski o słabszych, 
ale tylko tych "normalnych" słabszych. Kierownik powiedział że 
jestem elastyczny i to prawda że potrafię się dopasować do 
konkretnych realiów, gdybym urodził się powiedzmy 30lat wstecz kto
wie czy nie byłbym teraz przeklinanym zdrajcom, ale nie było by w 
tym nic z zdrady, ale po prostu działanie na swoją korzyść. Mało 
pamiętam z czasów przed upadkiem komunizmu, pamiętam tylko że 
cenny był spryt, kto był sprytny i potrafił się dostosować temu 
się
dobrze powodziło. I taka sytuacja jest zgodna z moim wewnętrznym 
ja, z pewnością bym się wtedy odnalazł, gdybym nie miał 
uzasadnionego przeczucia że koniec komuny jest bliski, bo wtedy 
zadziałałbym zupełnie inaczej, po prostu stanąłbym po drugiej 
stronie. Naturalnym jest że cały czas zachodzą zmiany i ci którzy 
dostosowali się do danej rzeczywistości danego czasu i im się 
dobrze powodziło, mieli jakąś władzę to przez władzę która 
przyjdzie po nich zostaną osądzeni. I nikt nie nazwie ich 
elastycznymi tylko zdrajcami. Taki "zdrajca" marzy o jednym; żeby 
powróciły dawne czasy, ale to się może nigdy nie zdarzyć, to tylko
nierealne marzenia, ale kto wie...
-Rozmyślasz o przyjaźni?
-Też
-O! Brawo ja! chociaż raz udało mi się zgadnąć.
-A o czym jeszcze?
-O zdradzie, Gdybyś mi nie przerwała doszedłbym do wniosku że 
zdrada nie istnieje, istnieje tylko działanie dla swojego dobra.
-Ale przecież jak ktoś zdradzi żonę i on go później wyrzuci z domu
to nie działa dla swojego dobra.
-Miałem na myśli inną zdradę. Lepiej tego nie roztrząsać. Ale też 
można by powiedzieć że ktoś zdradził bo chwilowo było mu lepiej z 
kochanką niż z żoną, a konsekwencje tego że żona się dowiedziała 
czego on się nie spodziewał to już inna para kaloszy.
-Powiedz prawdę; zdradziłeś mnie kiedyś?
-A z kim by mi było lepiej niż z tobą ? Ha ha ha
-To wcale nie jest śmieszne.
-Nie ufasz mi?
-Ufam, ale dobrze mieć świadomość że ty raczej nie masz możliwości
być z kimś innym. Ha ha ha
-A nie jesteś zazdrosna kiedy w internecie piszę z jakąś kobietą.
-Trochę tak, ale wiem że na rozmowie się skończy, że nie ma szans 
żeby z tego coś wyszło. A ty jesteś o mnie zazdrosny?
-Raczej nie ponieważ twoja moralność nie dopuszczają takiego 
postępku jak zdrada.
-Ja myślę że powinieneś być trochę zazdrosny, bo w życiu wszystko 
jest możliwe.
-No to jak powinienem to trochę będę.

Nie zdradziłbym Marioli, to by było obrzydliwe, zresztą gdyby 

Strona 25

Świniobicie

wyszło na jaw to nie wyobrażam sobie patrzeć jak cierpi z mojego 
powodu. Jesteśmy już ze sobą tyle lat, dużo nas dzieli,ale jakoś 
się dogadujemy. Poznaliśmy się w szpitalu, to był ostatni raz 
kiedy któreś z nas w nim było. Byłem dużo razy w szpitalu i 
doszedłem do wniosku że schizofreniczki nie są zbyt urodziwe. 
Kiedy ją zobaczyłem uznałem że stanowi w tym względzie wyjątek. W 
dodatku była szczupła,po neuroleptykach zwykle się tyje i tu też 
wyjątek. Kiedy ją usłyszałem uznałem że to może być to. Ma śliczny
głos i trochę rozmawialiśmy o tym, kiedy dowiedziałem się że nigdy
się nie wydziera na nikogo nigdy nie krzyczy. Zrozumiałem że to 
jest to. Od dziecka byłem w atakowany krzykiem przez babkę i 
matkę, z zresztą nie tylko ja, ale też dziadek i ojciec. Dużo się 
tego nasłuchałem. W myśl nie powielania błędów uznałem że warto 
się poznać jeszcze lepiej. I tak sobie rozmawialiśmy o pogodzie, o
jedzeniu, o lekarzach i o różnych przyziemnych tematach. Szpital 
opuściłem pierwszy i po kilku dniach przyjechałem ją tam 
odwiedzić, niedługo później ona opuściła szpital i spotkaliśmy się
w kawiarni. Później kolejne randki i tak się stało że znalazła się
w moim domu. Poznała moją matkę, polubiły się nawet, choć nie 
chciałem aby tak się stało. Zdarzyło się nawet że miała pretensję 
że źle traktuje mamę. Nie chciałem jej tłumaczyć że matką jest 
osobą która w najmniej oczekiwanym momencie robi coś bardzo 
idiotycznego. I nie chcę z tego powodu się wstydzić przed nią.
Zresztą chyba większość kobiet robi idiotyczne rzeczy w najmniej 
oczekiwanym momencie, ale trzeba przyjąć że jest pewna granica za 
którą czuje się zażenowanie z powodu bycia synem, mężem czy ojcem 
takiej osoby. Mariola jest pogodną, wesołą i sympatyczną osobą, 
może nie grzeszy mądrością, ale dla mnie to zaleta. Za nic nie 
chciałbym być z pseudo mądralą która cały czas kwestionuje nasz 
związek; że skoro obaj jesteśmy chorzy to może lepiej gdyby każde 
z nas było z kimś normalnym,że lepiej by było się rozstać bo tak 
mało nas łączy i tak bardzo się różnimy,nie pasujemy do siebie, 
nasz związek jest bez przyszłości i podobne mądrości 
"inteligentnych" kobiet. Gdyby Mariola miała takie opinię na nasz 
temat musiałbym uznać że lepiej się rozstać ponieważ nie takiej 
kobiety szukam. A może tak myśli? A ja nawet o tym nie wiem. Nigdy
jej nie pytałem co o nas myśli.
-Mariola co myślisz o nas?
-Ha ha ha trochę cię rozgryzłam, rozmawialiśmy o zdradzie to ty 
musiałeś pomyśleć o od razu o czymś całkowicie odwrotnym  czyli o 
miłości.
-Niech będzie że rozgryzłaś, faceci są przecież tacy prości.
-To ty to powiedziałeś.
-Czyli co myślisz o nas?
-Myślę zę bardzo się różnimy, ale to nic złego, ty jesteś taki, a 
ja inna, nie mamy za bardzo o czym rozmawiać, ale  się nie nudzimy
przynajmniej. Zresztą ja mam z kim rozmawiać bo mam koleżanki, ty 
rozmawiasz sam ze sobą w myślach i  mi to nie przeszkadza.
-A to że obaj jesteśmy chorzy psychicznie?
-To nawet dobrze bo mamy podobne problemy i jesteśmy się w stanie 
zrozumieć.
-A o naszej przyszłości?
-Wszystko wskazuje że będzie się dalej układać tak jak się układa.
-Wymyśliłaś to na poczekaniu?
-Już dawno o tym myślałam na samym początku naszej znajomości, 
nigdy nie pytałeś wiec nie mówiłam co myślę.

Strona 26

Świniobicie

-Ja myślę że przez tę pandemię możemy lepiej się poznać i ja 
właśnie odkrywam że szukałem kogoś kto myśli tak jak ty.
-To bardzo miłe. Pierwszy raz doceniłeś moje myślenie, jesteś w 
tym specjalistą więc trudno mi się nie zgodzić. Ha ha  ha
-Nie chcę cię rozpieszczać, ale mogę jeszcze dodać że jesteś 
pogodna, wesoła i sympatyczna.
-No dzięki, ale już mi to kiedyś powiedziałeś.
-A czego nie powiedziałem w takim razie?
-Nie doceniłeś że nie stroję fochów i nie każe ci się niczego 
domyślać, kiedy coś mi się nie podoba to mówię o tym.
-Zgadzam się,niewątpliwie to też twoje zalety.

Nie rozmawiamy o seksie, tylko raz się zgodziliśmy że nie jest tak
przyjemny jak dawniej zanim dopadła nas choroba.
Oczywiście uprawiamy w stylu godowym czyli w pewnym okresie często
powiedzmy trzy czy pięć razy dziennie, a są okresy że raz w 
tygodniu. Anhedonia; czyli obniżona zdolność odczuwania 
przyjemności to jeden z najgorszych skutków naszej choroby.
Wyjścia są dwa, albo zrezygnować z przyjemności, albo 
zwielokrotnić ją, czyli po po prostu jakość zastąpić ilością. 
Nigdy w życiu nie zapytałem kobiety czy mogę ją pocałować, o seks 
też nie pytałem nigdy po prostu "brałem" 
zdarzyło się raz czy dwa że kobieta nie chciała i protestowała, 
raz nawet usłyszałem słowa; bo zacznę krzyczeć, wtedy należy 
odpuścić, koniecznie trzeba wiedzieć kiedy odpuścić. Mariola nigdy
nie miała żadnych oporów, gdy tylko znaleźliśmy się razem i sami 
wewnątrz budynku od razu uprawialiśmy seks. W tym względzie zawsze
działam spontanicznie. 
Nie wiem czy jestem dobrym kochankiem, nie interesuje mnie 
odpowiedz na to pytanie, może kiedyś by mnie interesowała, nawet 
nie sprawia mi przyjemności słyszeć że mam dużego penisa, a przed 
wielu lat stwierdziłem że z ust kobiety nie może wyjść większy 
komplement. Tak więc biorę Mariolę kiedy mam ochotę, a ona też 
mnie chyba potrafi zachęcić niewerbalnie kiedy ma ochotę na seks. 
Zanim poznałem Mariolę liczyłem nawet ile kobiet udało mi się 
przelecieć. Na dzień dzisiejszy wiem jedynie że Mariola była 
ostatnia. Nie pytałem jej nigdy ilu ona miała facetów, a ona mnie 
nie pytała ile miałem kobiet. Jest między nami pewna przyzwoitość.
Jeśli chodzi o miłość to może jest tak jak powtarzał magister że 
chorzy odczuwają uczucia, ale nie potrafią ich nazwać. A może jest
tak że mniej odczuwają uczuć? Sam nie wiem,
pamiętam że z pewnością raz w życiu byłem zakochany w dodatku 
nieszczęśliwie miałem wtedy 14lat.Jeśli chodzi o mnie i Mariolę to
było to trochę inne niż ta pierwsza miłość. Gdyby była inna, nie 
miała tych wszystkich zalet to z pewnością
mądrość kazała by mi się w porę odkochać aby później nie cierpieć 
z jej powodu. A stało się tak że krok po korku odkrywałem zalety 
Marioli i inwestowałem w nią coraz większe uczucie. Na chwile 
obecną jestem do niej bardzo przywiązany i myślę że ona tez jest 
do mnie przywiązana. Zżyliśmy się przez te wszystkie lata, bardzo 
bym cierpiał gdybyśmy się rozstali. Wracając do seksu do najlepiej
chyba być przeciętnym w tym względzie. Tylko co by to miało 
konkretnie oznaczać? Nie jest przeciętne uprawiać seks godowo 
wiosną częściej, jesienią rzadziej czy w zimie częściej, a latem 
rzadziej. Ale gdyby zliczyć średnią to myślę że przeciętne jest 
gdyby wyszło raz dziennie. W dodatku nie przywiązywać do niego 

Strona 27

Świniobicie

większej wagi, ale uznać że jest ważny. Przede wszystkim 
przeciętność to jeden partner.
-Edek masz coś ochotę?
-Tak, chętnie bym zjadł lody.
-eee lody, rzeczywiście mało romantyczne.
-O co ci chodzi?
-Nic, nic, niech będą lody.
-Tylko kto zajdzie do sklepu?
-Możemy iść razem.
-Gdzie?
-co gdzie? do sklepu po prostu.
-No dobra to ubieraj się.
-Jestem gotowy, jeszcze maseczka i już, chodźmy.
-Zobacz jak pusto wszędzie.
-Rzeczywiście ciekawy widok.
-Ciekawy ?
-A jak to można nazwać?
-No nie wiem , mnie to przeraża, ten widok.
-To nie potrwa długo, będą musieli w końcu znieść te obostrzenia.
-Ale ma to swoje plusy że siedzimy w cały czas razem w domu.
-Jakie twoim zdaniem są plusy?
-No może takie że więcej rozmawiamy.
-Nudzisz się i chcesz porozmawiać.
-Masz coś przeciwko?
-Nie, zaczęło mi się to nawet podobać że więcej rozmawiamy. 
Wcześniej też rozmawialiśmy, ale teraz się jakby poznajemy w 
głębszych warstwach.
-A na obiad co byś chciał zejść.
-To co ty, dawno mnie nie pytałaś co bym zjadł na obiad.
-Nie pytałam bo sam powiedziałeś że chcesz abym według swojego 
uznania przygotowywała posiłki.
-Głównie dlatego żebyś nie musiała spełniać moich zachcianek.
-A nie pomyślałeś że bardzo by było mi przyjemnie spełnić twoje 
zachcianki.
-Nie pomyślałem o tym.
-A o czym myślałeś ostatnio?
-Nie pamiętam już.
-To jaką masz zachciankę?
-Powiedzmy kurczak z frytkami.
-Ok. zrobię kurczaka z frytkami. Gotowany czy pieczony?
-Lżejszy będzie gotowany, niech będzie gotowany.
-Ok. Jaki smak?
-Zwykłe śmietankowe.
-To ja też śmietankowe.
Bardzo lubię słodycze, a z potraw to gust mam przeciętny. Nie 
jestem zwolennikiem częstego objadania się, jednak świniobicie to 
co innego. Gotów jestem pościć kilka dni zanim spożyję moją świnię
na suto zakrapianym alkoholem tradycyjnym świniobiciu. Co innego 
uczta,a co innego bezprzykładne objadanie się kebabami czy pizzą. 
Ach żeby jeszcze mieć towarzystwo do dyskusji to by była uczta 
Edwarda. Nie cierpię programów kulinarnych, choć może są przydatne
by uczyć się z nich gotować. Nie rozumiem co jest ciekawego w 
oglądaniu jak ktoś coś gotuje, co innego by było gdyby ktoś miał 
przygotowane wszystkie składniki i gotował równolegle lub by ktoś 
sobie nagrał program, zgromadził składniki i później według 
takiego poradnika przyrządzał potrawę, to całkiem prawdopodobne że

Strona 28

Świniobicie

ktoś tak postępuje, ale ile jest takich osób?Większość się 
przygląda i to jest idiotyczne dla mnie. Jak i rozmowy na temat 
jedzenia. Dobrym pomysłem by było uwiecznić świniobicie 
audiowizualnie, może z pominięciem samego aktu zabijania świni.
Dla mnie osobiście oglądanie jak ktoś je jest ciekawsze od 
oglądania jak ktoś gotuje. A co do rozmów o jedzeniu to myślę że 
gdyby zwierzęta potrafiły mówić to rozmawiałyby głównie o żarciu i
seksie, a co mądrzejsze o rządach samca alfa. Jest coś 
prymitywnego w takich rozmowach. Na co dzień jestem zwolennikiem 
lekkiego posiłku,ale mam czasami ochotę najeść się tłusto i 
niezdrowo. Trzeba powiedzieć że gdy żołądek pusty, lub po lekkiej 
przekąsce lepiej się myśli.
I gdzieś czytałem że to jest główny powód medytujących do 
wegetarianizmu, dlatego właśnie że po warzywie czy owocu lepiej 
się myśli niż po zjedzeniu np.schabowego. 
-Mariola,przyjdź do mnie.
-Edek, nie śpisz jak zwykle?
-chodź, chodź...prześpimy się razem.
-Ha ha ha...Nie tak ostro bo mi potargasz ubranie
-Tak właśnie przeczułam że tak zrobisz.
-Przeczułaś?
-Nieważne Edek, trochę cię rozgryzłam i tyle.
-To teraz ja cię rozgryzę....

******************************************************************
**************************************************************

                     ROZDZIAŁ II

-Edek, powinniśmy dziękować Bogu że nie słyszymy tych całych 
głosów.
-Jakich głosów?
-No tych co biorą się z choroby, a dokładnie powstają w głowie.
-Masz na myśli halucynacje słuchowe?
-Tak to się chyba nazywa fachowo.
-Masz rację, to straszne.
-Ja kiedyś miałam głosy, ale przez krótki czas.
-Ja też miałem kiedyś, też krótko.
-Edek, myślę że nie jest z nami tak źle, powinniśmy starać się żyć
jak najbardziej normalnie.
-To mądre słowa.
-No to co z tą świnią? Miejmy wreszcie to gospodarstwo.
-Widzisz teraz jest twoja kwestia, musisz pogadać z twoją mamą bo 
potrzebujemy słomy.
-A skąd moja mama ma wziąć słomę?
-Obmyśliłem to tak że twoja mama zna kilka osób w naszej wsi i 
niech ich zapyta kto ma słomę na sprzedaż.
-Hmmm....Edek a ty nie możesz pochodzić i popytać?
-Gdzie mam pochodzić jak ja nikogo nie znam?
-Mieszkasz tu 40 lat i nikogo nie znasz?
-Powiedzmy że znam z widzenia, ale nie znam imion, nie wiem poza 
tym kto może mieć słomę. A nie będę chodzić od drzwi do drzwi i 
pytać o słomę.
-No dobra pogadam z mamą. A ile tej słomy potrzebujemy?

Strona 29

Świniobicie

-Nie wiem jak się mierzy słomę.
-To co mam powiedzieć że ile tej słomy?
-Powiedz że dla świni do chlewu.
-No wiem że dla świni do chlewu, ale ile?
-Najlepiej jak powiesz jak najwięcej, słoma nie jest droga,a 
przyda się w przyszłym gospodarstwie.
-Dobra pogadam,a ty zajmij się uprzątnięciem chlewu.

Ile się nazbierało tych gratów, to jest wszystko wynikiem myślenia
że to się jeszcze może przydać. Trzeba myśleć realnie, zaczynamy 
coś nowego i tych wszystkich gratów trzeba się pozbyć. Nie, to 
akurat może się naprawdę przydać, ale to krzesło się nie przyda,a 
to jest antyk może kiedyś ktoś na tym zarobi. Powiedzmy że połowę 
przeniosę do piwnicy, a drugą połowę wyniosę przed dom i 
śmieciarze to zabiorą. Gdy tak na to wszystko patrzę to widzę w 
tym kawał historii i dawne czasy. Dużo tu moich nieudanych 
pomysłów jak ten fotel, wyremontowałem go w swoim czasie,ale też 
przerobiłem w celu uzyskania jak najbardziej  komfortowej 
pozycji,niestety krótko go używałem wskutek przeróbek drewno 
popękało. No cóż. Kawał historii, widać że to wszystko graty, a 
patrząc w lustro nie odczuwam że sam stałem się gratem, ale to 
fakt.
Stary 40letni ramol, coraz więcej siwych włosów, głównie 
pojawiające się coraz częściej siwe włosy uświadamiają mi że się 
starzeje, łysina też coraz większa. Codziennie patrzę w lustro i 
myślę; jest ok. nie zauważam że wszystkich postępujących zmian. 
Ale one są, może z dnia na dzień nie są wychwytywane, ale to fakt 
niezaprzeczalny, prawda biologiczna; starzenie się. A ten worek?O!
radio, rozkręcone i nigdy nie złożone z powrotem. Moje dzieło, sam
też jestem jak to radio;nie sprawny, rozbity na części,nie 
nadający się już do naprawy. Znając budowę tego radia, mając 
schemat można by go jeszcze złożyć, naprawić. Wiem trochę o 
psychice, o mechanizmach, o swojej chorobie wiem dużo,można 
powiedzieć że znam schemat, ale nie mam żadnych szans poskładać 
się w całość, nawet największy specjalista nie wyleczy 
mojej choroby na tyle żebym nie musiał zażywać tej chemii żeby być
w miarę normalnym. Trudno mi się pogodzić z nieuleczalnością. 
Lekarze nigdy nie mieli dobrych rokowań co do mojej choroby. 
Dawniej zadawano sobie pytanie; czy schizofrenia to choroba 
osobowości czy mózgu. W dzisiejszych czasach już wiemy że mózgu, 
najnowsze teorie na to wskazują. Najlepiej gdyby było to opętanie,
nie najgorzej; choroba osobowości, ale choroba mózgu zabiera 
nadzieję.
A jak olali wariatów. Jak zrezygnowali z poszukiwania nowych coraz
lepszych leków. O poszukiwaniach leków na raka się słyszy, co 
jakiś czas pojawia się jakiś cudowny specyfik na raka, a na 
schizofrenię nic. Może nawet gdyby znaleźli lek na schizofrenię to
mało kto by się cieszył,głównie zainteresowani, i po prostu olali,
bo wiedzą że mało kto doceni. Kto wie? A te sznurki? Hamak! Ojciec
wymyślił; zaplótł ileś tam węzłów i porzucił, później ja zaplotłem
trochę i porzuciłem. Ten niedokończony hamak zostawię, może ktoś 
kiedyś dokończy. Ale widać że ojciec lepiej zaplatał. Widoczne 
jest że końcówka coraz gorsza. Daje to do myślenia że z pokolenia 
na pokolenie tracimy pewne zdolności,ale za to inne zdolności mamy
lepsze. Ojciec z pewnością w pewnych rzeczach był lepszy, a ja w 
czym lepszy do niego?W graniu na gitarze?! Bez sensu.

Strona 30

Świniobicie

-Już skończyłeś?
-Nie, przyszedłem tylko po piwo.
-Piwo o tej porze? W dodatku w poniedziałek? Piwo zawsze pijesz w 
piątek, tak ustaliśmy w naszym regulaminie.
-Muszę zrobić wyjątek. Tylko jedno, maksymalnie dwa.
-Już widzę jak ty wypijasz dwa piwa i na tym kończysz.
-Są tylko dwa w lodówce i na tym się skończy.
-Ja ci powiem co będzie dalej, wypijesz je i pójdziesz do sklepu 
po następne.
-Nie wiem jeszcze czy tak zrobię, ale to wynoszenie gratów to 
ciężka praca. I jak skończę to niewykluczone że wypije  więcej 
piw, z racji tego że po prostu się należy za ciężką prace...
-Nie przesadzaj, bo jak widzę że tak podchodzisz do pracy to 
ciemno to widzę.
-Dobra zabieram te piwa i idę się dalej męczyć.

Gdzieś połowa za mną, teraz się napiję piwa na poprawę nastroju i 
pracuje dalej. Z prac najbardziej nie lubię znoszenia węgla do 
piwnicy. Tak ustaliśmy że Mariola zamawia, przywożą, wysypują za 
domem, a ja później znoszę na raty tę tonę trzy albo cztery dni. 
Są plusy że żyje w tych czasach,  dawniej chorych psychicznie; 
eksterminowano jako niegodnych życia, sterylizowano lub poddawano 
lobotomii. To dobrze że nie spotkało mnie nic z tych rzeczy. Nie 
wiem czy powinienem się cieszyć,czy raczej się smucić że takie 
zdarzenia miały w ogóle miejsce. To trochę jakby się cieszyć że 
nie żyje się w czasach prześladowań. Trzeba by wpierw zadać sobie 
pytanie; za co te prześladowania? Czy jestem kimś złym, robiącym 
coś złego?No to za co? Może nieprzydatność dla społeczeństwa?Coś w
tym jest bo gdyby policzyć ile państwo wydało na moją edukację, na
moje leczenie, w dodatku płaci mi zasiłek pomijając że jego 
wysokość powinna zawstydzać państwo, to trzeba by uznać że czynie 
stratę. Ale z kolei uznając że nie jest to działanie celowe tylko 
wynik choroby w dodatku uznając że całe moje otoczenie, 
środowisko, przyczyniło się do powstania choroby, że tyle osób 
popełniało w stosunku 
do mnie błędy, trzeba uznać że nie można mnie winić. Dopiero gdy 
zachorowałem dowiedziałem się że narkotyki przyczyniły się do 
mojej choroby. Nikt mi nie powiedział wcześniej że narkotyki u 
pewnych osób mogą prowadzić do chorób psychicznych. Ja się nie 
bałem o uzależnienie bo wiedziałem że mogę sobie z nim poradzić, 
nie bałem się o samobójstwo,
ale o tym że mogę zachorować psychicznie nie byłem poinformowany. 
To na jakiej podstawie można mnie winić?
A kto wie, może jeszcze przydam się społeczeństwu odnajdę jakieś 
talenty u siebie, zrobię coś pożytecznego, kto wie? Wszystko jest 
możliwe. Może społeczeństwo mnie przekreśliło, ale ja się sam 
nigdy nie przekreślę. Może się odnajdę w czymś? Jestem uparty i 
się nie poddaje, mam niekiedy nierealne marzenia. I nie sugeruję 
się słowami psychologa o moim myśleniu życzeniowym, że moje plany 
i zamiary są nierealne. Mam to gdzieś będę miał różne pomysły i 
próbował sił w różnych dziedzinach. Niech się nie uda , nie 
załamię się. Tego mi nie powiedział ten idiota magister żeby się 
nie załamywać kiedy się nie uda, powiedział żeby robić łatwe 
rzeczy, najłatwiejsze, ten bydlak na siłę wmówił mi 
ułomność..Dobra! dokończę jutro, trzeba do sklepu po piwo.
-Prawie skończyłem!

Strona 31

Świniobicie

-Dlaczego "prawie"?
-Bo zostało jeszcze kilka większych gratów, np. stara maszyna do 
szycia i musisz mi pomóc.
-No to chodźmy.
-Zostawmy to na jutro.
-A teraz co będziesz robił?
-Odwodniłem się i w dodatku zdenerwowałem dlatego idę po piwo.
-Można się było spodziewać że coś takiego się stanie.
-Kupić ci coś?
-Mi też kup dwa piwa bo jestem załamana tobą.
-Nie chcę się dalej denerwować, ale to też przez ciebie.
-Co przeze mnie?
-Bo kiedy mam jakiś plan to wszyscy mi wmawiają że sobie nie 
poradzę, nikt we mnie nie wierzy i tyle.
-I piwo jest rozwiązaniem tego problemu?
-Nie jest rozwiązaniem, ale pomaga chociaż samemu w siebie 
uwierzyć.
-No tak, to możliwe, ale na chwilę, jutro będziesz miał kaca i 
jeszcze bardziej w siebie zwątpisz.
-Jeszcze powiedz że jestem nieprzydatny i niepotrzebny.
-Wcalę tak nie twierdzę.
-Nie załamuj mnie już lepiej, dosyć mam na dzisiaj. 
 

Wyjątkowo się napiję w poniedziałek, choć to dobry dzień na piwo 
jak każdy inny. Dobrze że chociaż alkohol nie jest zbyt
drogi, kupię jeszcze dwie paczki papierosów, co zrobię lubię 
palić, a przy piwie zwłaszcza. Kupię 12 piw, dwa Marioli,a ja 
spokojnie wypije 10.Przyjmuje leki i właściwie nie powinienem pić 
alkoholu, ale to leki najnowszej generacji i słabo reagują z 
alkoholem. Nie było by źle mieć w apteczce jakieś leki na 
uspokojenie czy nasenne, choć lepiej nie, dałem słowo Marioli że 
już nie będę brał takich prochów, lekarz by mi przepisał, ale 
lepiej nie. Zawsze się nakręcam, zawsze mi mało, spróbuje piwa i 
już mam ochotę na coś jeszcze. To złe, sam lekarz mówił że jak nie
trzeba to lepiej nie brać takich leków,dają ukojenie, ale tak jak 
mówił to trucizny w małych dawkach, chyba wszystkie leki to 
trucizny w małych dawkach. To już lepiej ten alkohol, nie za 
często, powiedzmy raz w tygodniu maksymalnie dwa razy. Przygoda by
się źle skończyła, powiedzmy na początek kilka relanium, później 
coś mocniejszego i do tego coś przeciwbólowego jakiś opioid i bym 
popłynął. Tak by się skończyło jestem tego pewien. Mariola ma 
takie leki, ma coś na sen i coś na uspokojenie, ale schowane 
przede mną i to dobrze że schowała. Stało się to tak że początkowo
były na widoku i ja jakby nigdy nic zabrałem kilka tabletek, chyba
sześć i jakby nigdy nic zażyłem wszystkie, nie,nie sześć chyba 
siedem bo takie leki się bierze nieparzyście tak kiedyś słyszałem 
od kogoś, nieważne już. Od razu zauważyła że brakuje i chciała 
wezwać pogotowie bo myślała że umrę od tego, bała się o moje 
życie, myślała że położę się spać i już 
się nigdy nie obudzę. Myślała że chciałem się nimi otruć. Ja byłem
całkiem uspokojony i nie martwiłem się tym że ona się
martwi,ale na drugi dzień było mi przykro i głupio, oczywiście ten
jeden raz nie spowodował powrotu do nałogu, zresztą coś pamiętam z
tych wszystkich marnych książek o uzależnieniach że mogą być 
nawroty i wpadki, nawrót to po porostu powrót do regularnego picia

Strona 32

Świniobicie

czy ćpania, a wpadka to wpadka czy jednorazowe wypicie czy zażycie
czegoś. Tak więc po tej wpadce Mariola bardzo dobrze schowała 
prochy. Szukałem ich nie raz, nie tak gruntownie, tylko zerkałem 
czy tam akurat ich nie ma, a może tam? Jakby z nudów, nie 
znalazłem, ale jestem ciekawy gdzie mogą być. Zresztą lepiej nie. 
Lepiej do tego nie wracać. Poza tym dałem słowo, a to więcej niż 
złamanie reguły, znacznie więcej. Można by pomyśleć że mam 
Mariolę, jestem na swój sposób szczęśliwy, mam gdzie mieszkać, mam
co jeść to po co mi to?Ale z drugiej strony mając ćpanie, nie 
potrzebowałbym Marioli, domu, wystarczy ćpnie i kilka bułek,byłbym
chwilowo szczęśliwszy ale byłyby też momenty przykrego 
czekana,załatwiania,kombinowania,przestępstwa itd. Ta druga strona
to droga do zatracenia, do straszliwej biedy, często śmierci. Tak 
wiec stając przed dylematem Mariola czy ćpanie wybieram Mariole. 
Mam sumienie i swoją zasadę że nie krzywdzę osób które na to nie 
zasługują. Co innego rodzice, mogli mówić, mogli prosić,mogli się 
martwić, nie docierało to do mnie, bo uważałem że mają to na co 
zasłużyli, winie ich za mnóstwo błędów które zauważyłem po latach.
Może jednak jest coś w czym jestem lepszy od swojego ojca. Może 
jestem mądrzejszy, może nie wziąłbym takiej kobiety za żonę jaką 
była moja matka,może bardziej interesowałbym się swoim dzieckiem, 
może bym go lepiej wychował. To całkiem możliwe. Ojciec się 
wyprowadził kiedy matka jeszcze żyła, nic mi nie wiadomo o jego 
śmierci czyli prawdopodobnie żyje. Nie mam potrzeby się z nim 
widzieć, czy choćby potrzeby na rozmowę telefoniczną. Mam swoje 
życie. To że ojciec i matka nie pili dużo alkoholu nie oznacza że 
rodzina nie była patologiczna. Co prawda ojciec zaczął pic,ale 
dosyć późno, trochę później niż ja zacząłem ćpać.

-Edek, ile kupiłeś?
-10sięć a tobie dwa.
-Wypijesz aż 8siem?
-Wypije dziesięć.
-Przecież dwa dla mnie miały być.
-Kupiłem sobie 10sieć a tobie dwa czyli 12nascie.
-Aż dwanaście kupiłeś, czyś ty zwariował?!
-Najwyżej zostanie na inną okazję.
-Jaką okazję?! ty się zamierzasz po prostu upić bez okazji i to w 
dodatku nie w piątek. Dlaczego Edek?
-Tak tylko wyjątkowo.
-No oczywiście że wyjątkowo bo ostatni raz się zgadzam byś się 
upił bez okazji i nie w piątek jak już zaakceptowałam, ale nie 
było to lekkie dla mnie, uwierz mi. Ciężko mi było się zgodzić że 
w piątek wypijasz te swoje osiem piw, A dzisiaj  dwa już wypiłeś 
kupiłeś 10 to daje 12, powinnam chyba co najmniej cztery ci zabrać
i schować. Powiedz mi co się stało? Ta  praca cię tak wkurzyła że 
musiałeś się napić, a jak już wypiłeś dwa to jak zwykle poczułeś 
chętkę na następne?
-Inne rzeczy mnie wkurzyły.
-Jakie inne rzeczy? Ja cie wkurzyłam?
-Absolutnie nie ty.
-To co lub kto?
-Teraz to już nie ważne,ale długo by wyliczać.
-Edek, zgadzam się ostatni raz żebyś się upijał niezgodnie z 
naszymi ustaleniami.
-Ale kto tu mówi o upiciu?

Strona 33

Świniobicie

-Osiem piw mogę jeszcze zaakceptować bo cię obserwowałam i wiem że
po ośmiu nie jesteś bardzo pijany, ale po dwunastu  będziesz.
-A kto mówi że wypije wszystkie?
-Dobrze cię znam i wiem że gdybym schowała te cztery czy nawet dwa
to będziesz mnie tak długo męczył żebym ci je  oddała, że będę 
miała tego dosyć i ci oddam, już tak było nie raz. I w ogóle 
powinniśmy więcej rozmawiać.
-Nie truj już bo mi zniszczysz całą atmosferę do tego piwa. Masz 
napij się.
-Straciłam ochotę i to ty mi zniszczyłeś atmosferę dlatego że 
kupiłeś tak dużo tego piwa.
-Daj już temu spokój, nie roztrząsajmy tego. Napijmy się.
-No dobra, ale pamiętaj, ostatni raz się na to zgadzam.
-To miałem cię oszukać i schować kilka i powiedzieć że kupiłem 
mniej?
-Gdybym się dowiedziała że tak zarobiłeś to byśmy się pogniewali, 
bardzo pogniewali.
-Masz napij się i już przestań.
-No dobra, ale pamiętaj co powiedziałam.

Dla zachowania pokoju w domu,nie będę już łamał regulaminu. 
Żadnych wojen domowych, oczywiście nie da się ich całkiem
uniknąć, przyznam że zdarzają się gdzieś raz na rok. Jestem 
przeciwnikiem każdej wojny;tej w domu, tej na Ukrainie i tej na 
bliskim wschodzie. Mocarstwa dążą do powiększenia swojego terenu 
czy strefy wpływów i głównie dlatego wybuchają wojny. Wiadomo że 
ukraińscy bandyci muszą przegrać,a terroryści zdechnąć jak psy. 
Stać na straży wartości, chronić kulturę przed zagrożeniem i 
odebrać wrogowi człowieczeństwo. Społeczeństwo danego kraju 
powinno w pełni popierać jego działania militarne. Dlatego musi 
ruszyć cała machina kształtowania opinii. Żeby już nigdy nie było 
protestów jak przeciwko wojnie w Wietnamie. Te czasy minęły 
bezpowrotnie, i nikt nie pozwoli żeby powróciły. Zresztą w 
dzisiejszych czasach ludzie interesują się bardziej sobą i nikogo 
nie interesują wojny o ile nie są zbyt blisko. Wojna o ropę, były 
takie plotki, dużo ludzi wiedziało dlaczego jest wojna, ale jakoś 
specjalnie im to nie przeszkadzało. Nie doprowadziło to do jakichś
większych protestów. Świadomość że dzieje się coś złego nie musi 
prowadzić aż do tego żeby się temu czynnie przeciwstawić, 
wystarczy po prostu wiedzieć i nie zgadzać się, bo po co skoro 
mnie to nie dotyczy? Cierpienie zwierząt w klatkach, kosmetyki 
testowane na zwierzętach, wymieranie gatunków, to łapie za serce. 
Całkiem słuszna wojna dużo, dużo mniej. Oczywiście zwierzaki są 
słodkie, zwłaszcza te młode i nie powinny cierpieć, ale uważam że 
cierpienie człowieka jest ważniejsze, może nie lepsze, ale na 
pewno ważniejsze...
-Edek, puszczam na głośnikach muzykę.
-A puszczaj.
-I jak?
-Może być.
-Ha ha ha może być? Skąd taka zmiana?
-Myślałem o czymś ważnym przy czym kto jakiej słucha muzyki nie ma
znaczenia, bo wszyscy jesteśmy ludźmi i jak chcesz  posłuchać 
swojej muzyki to sobie słuchaj nie przejmuje się tym bo są 
ważniejsze rzeczy...
-Dobra, dobra to ja mam plan ja puszczam jeden kawałek, a ty drugi

Strona 34

Świniobicie

i tak za zmianę będziemy puszczać raz ty raz ja.
-To całkiem fajny pomysł.
-Edek, ja widzę że ty masz kiepski dzień dzisiaj, ale alkohol jak 
już wspomniałam nie jest rozwiązaniem.
-Chyba masz rację.
-Edek ja mam pomysł, teraz ja puszczam kawałek, a ty ze mną 
zatańczysz.
-Mariola tylko nie to.
-No dalej Edek, wszystkie smutki ci przejdą jak zatańczysz.
-Dobrze, ale tylko jeden taniec.
-Edek, nie bądz taki, ja już nawet nie pamiętam kiedy ostatnio 
tańczyliśmy.
-Niech będzie zatem tańczmy.
-Edek, jak to się wszystko skończy zabierasz mnie na tańce czy 
tego chcesz czy nie, obiecaj mi.
-Uważam że takie decyzje powinno się podejmować na trzeźwo.
-Tańczysz słabo, ale nie najgorzej, to dlaczego masz opory?
-Jesteśmy już razem i to jest powód.
-Edek, nie rozumiem o co ci chodzi.
-Chodzi o to że nie ma już potrzeby aby którekolwiek z nas miało 
powód szukać nowego partnera. Chyba nie jest ci źle ze  mną?
-Nie chodzi się na dyskotekę czy dansing tylko żeby znaleźć 
partnera,ale żeby potańczyć, poza tym źle mi że nigdzie nie 
wychodzimy.
-Mariola, w takiej miejsca się chodzi kogoś poznać i często tylko 
dla przygodnego seksu i obiecuję ci że gdzieś się wybierzemy, 
jednak nie koniecznie na tańce. 
-Ale ja bym chciała tańczyć i przetańczyć z tobą całą noc..
-Mariola ilekroć wypijesz więcej niż jedno piwo stajesz się 
nieprzyjemna.
-O co ci chodzi piję dopiero trzecie.
-Jakie trzecie? kupiłem ci dwa.
-Ale się na ciebie wkurzyłam i wypiłam jedno więcej, ha ha ha
-Dobrze zrobiłaś jak mi zabraknie to pójdę na stacje benzynową i 
sobie dokupię.
-Żartowałam Edek, chciałam tylko zobaczyć twoją reackję, ha ha 
ha...
-Mariola jestem zdania że kobiety nie powinny w ogóle pic 
alkoholu.

Nie wyobrażam sobie iść na dyskotekę z Mariolą, w dodatku niech 
trochę wypije i tragedia gotowa. Chodziłem na dyskoteki, właśnie 
żeby kogoś poznać i uprawiać z nim seks. Takie głównie miałem 
założenie, w dodatku napić się alkoholu. Najbardziej z dyskotek 
nie lubiłem tańca, tańczyłem tylko wolne kawałki i gdy był trzeci 
wolny kawałek z rzędu wtedy obściskiwałem i całowałem partnerkę i 
najczęściej bardzo szybko po tym opuszczaliśmy razem lokal.
Nie pamiętam żebym kiedykolwiek tańczył na trzeźwo, muszę się 
zawsze wyluzować, a i tak jestem trochę sztywny.
Nawet mogę się zgodzić że niektórzy wyrażają siebie w tańcu, czy 
mają inne cele tańca ode mnie, ale ja 
pozostaje na swoim stanowisku że taniec jest środkiem do 
osiągnięcia zbliżenia w cielesnym znaczeniu.
Zawsze tak było że umawialiśmy się z kolegami, kupowaliśmy wódkę, 
piliśmy ją i we trójkę czy czwórkę, a nawet więcej,
wchodziliśmy na dyskotekę i zwykle opuszczaliśmy ją pojedynczo 

Strona 35

Świniobicie

każdy z ze swoją nowo poznaną partnerką. Na dyskotece piliśmy 
dalej, a w przerwach tańczyliśmy. Częstym przypadkiem było też że 
ktoś przesadził z alkoholem i wychodził sam lub został wyniesiony.
Piękne to były czasy, czasy młodości. Wspominając przykro że to 
nie wróci. Nawet miło wspominam
bójki lub gdy przesadziłem z alkoholem i siedziałem na murku przed
dyskoteką, wymiotowałem i widziałem podwójnie, cały obraz wirował.
Wiek 14-18 lat to był najlepszy okres mojego życia. Później 
zaczęło się wszystko sypać w gruz, a wcześniej nie było zbyt 
fajnie.
-Edek, jeszcze jeden taniec,
-To będzie już piąty.
-Ha ha ha ty to liczysz?
-Daj pauzę muszę coś sprawdzić
-Co sprawdzić? ha ha ha
-Wygląda na to że rzeczywiście wypiłaś dwa piwa, tylko co robią te
dwie puste butelki z innego piwa w kuchni?
-Ha ha ha miałam schowane, leżały już chyba trzy miesiące nie było
okazji, i postanowiłam je dzisiaj z tobą wypić.
-Właściwie nie mam nic przeciwko.
-Ha ha ha ale się cieszysz że nie zabrałam twoich bo gdybym to 
zrobiła nie było by ci do śmiechu. ha ha ha
-Mogło by mi zabraknąć.
-Zabraknąć do czego?ha ha ha
-hmmm... do osiągnięcia pełnej satysfakcji.
-O jak ładnie nazwałeś upicie się jak zwierzę. Ha ha ha
-12 piw to za mało dla mnie by się upić, nawet się nie będę 
zataczał, zobaczysz..
-Może się nie będziesz zataczał, ale mało będziesz pamiętał, na 
przykład to ze obiecałeś mnie gdzieś zabrać.
-Będę pamiętał doskonale że gdy tylko zluzują obostrzenia to 
wyjdziemy gdzieś razem.
-Mam tylko nadzieje że nie do lasu. Ha ha ha
-Las to dobre miejsce i niegłupi pomysł.
-Edek, ja ci to mówię już z góry bo nie chce do lasu, wyjdźmy 
gdzieś w miejsce gdzie są inni ludzie.
-Mariola, OK. coś się wymyśli pójdziemy gdzie chcesz tylko nie na 
tańce.
-Jutro to obgadamy bo teraz kładę się spać bo chyba za dużo 
wypiłam.
-To dobry pomysł mi też się wydaje że za dużo wypiłaś.

Wreszcie położyła się, nie cierpię rozmawiać z pijanymi kobietami.
Zawsze mi rujnują atmosferę picia piwa. Trochę mnie
zdenerwowała, ale nie przesadziła na szczęście. Ma pretensję że 
nie wychodzimy razem i co zrobić? Trzeba ją gdzieś zabrać, bo mi 
nie da spokoju. Mam jeszcze trochę czasu żeby coś wymyślić, chce 
wyjść ze mną do ludzi to wyjdzie. Dyskoteka odpada, koncert byłby 
lepszy. Tylko nie wiem kiedy zaczną znowu organizować i nie wiem 
czy będzie jej to odpowiadało. Nie, koncert nie, koncerty są dla 
takich jak ja, tych którzy kochają muzykę nie dla tańca tylko dla 
jej przeżywania. Na koncercie też można się pobujać czy jakieś 
pogo, ale to by się jej nie spodobało. Ale w zasadzie są też 
koncerty wykonawców popowych. Nigdy nie byłem na takim to nie wiem
jak taki koncert wygląda. Może nawet się tańczy jak na dyskotece. 
Musi się jej spodobać, bo gdy się jej nie spodoba to nic nie 

Strona 36

Świniobicie

powie,żeby mi nie robić przykrości, ale będzie smutać. Nie będę 
egoistą, pójdę z nią tam gdzie mi się nie będzie podobać, żeby 
widzieć na jej twarzy radość. Bywa że trzeba się poświęcić dla 
kobiety. Szkoda że nie koncert bo jak sobie wspominam te koncerty 
i festiwale na których byłem. W takich miejscach spotykają się 
podobni ludzie jeśli chodzi o gusty muzyczne. Na koncercie można 
podejść do każdego i zamienić kilka słów jak ze starym 
przyjacielem. Koncerty łączą ludzi, czuje się tą więź. W dodatku 
ta energia,
niekiedy aż się jest zmuszonym choćby podskakiwać. Puszcze sobie 
jakiś koncert na głośnikach nie mogę głośno bo obudzę Mariolę, ale
chociaż trochę poczuje klimat. Te pierwsze festiwale w moim życiu,
jabole, marihuana i LSD, hipisi, metalowcy i punki. Najbardziej 
hardcorowi byli punki, pili wino z denaturatem, spali w 
śmietnikach i nosili na głowach irokezy. Wymarło to bezpowrotnie, 
już nie ma hardcorowców. Na takie festiwale przyjeżdżali też 
ludzie z ruchu Hare Kryszna, była jakaś egzotyka. Nie byli by sobą
hierarchowie kościoła katolickiego gdyby nie wepchali tam swoich z
Przystankiem Jezus. Później stworzyli swój festiwal w Lednicy. 
Młodzież coraz mniej się buntuje, przestała pić jabole,
i tak umiera rock and roll. Młodzież została ugrzeczniona, mają 
różne gadgety do komunikacji, media społecznościowe, konsole i 
gierki,nie muszą iść do wojska jak nie chcą. Starzy wykonawcy 
zaczęli politykować i kilku nawet dostało się do sejmu, a 
niektórzy po obniżeniu im podatków stali się zwolennikami rządu.
-Edek, wstawaj czas popracować.
-Za wcześnie mnie budzisz.
-Bo jak zwykle wypijesz dwie kawy, wypalisz pięć papierosów to 
będzie 13nasta.
-Ale tam mało zostało do roboty.
-Tak, ale mam dobre wieści.
-Dobre wieści?Rozbił się samolot z całym rządem na pokładzie?
-Nie żartuj tak, mama załatwiła słomę. Masz pół godziny na poranny
rytuał i do roboty, a później po słomę.
-Skąd ta słoma?
-Od dalszej sąsiadki.
-Nie wiem czy znam.
-Będziesz wiedział, od pani Elżbiety, od naszej ulicy  pierwsza w 
prawo i trzeci dom po lewej. To nawet ja wiem gdzie mieszka pani 
Elżbieta choć nie mieszkam tu całe życie.
-Dobra, ciesze się, wstaw wodę na kawę. Umyję się, napiję i mogę 
pracować.
-Nie chcesz zjeść śniadania?
-Wiesz że nie jem śniadań,a pierwszy posiłek gdzieś o 14nastej.
-Nie będziesz głodny?
-Nie będę.

 Chciałbym obudzić się pewnego dnia i stwierdzić;jaki ten świat 
jest piękny, dziękuje wam rodzice że daliście mi życie,czuję się 
wspaniale i czeka mnie dzisiaj tyle radości. To raczej nie 
możliwe, może kiedyś były takie ranki,chyba w pierwszy dzień 
wakacji. Zdaje sobie sprawę że gorzknieje i nie wiem jak to 
zmienić i czy da się to zmienić. Potrzebuje
odmiany, muszę coś zmienić w swoim życiu. Tylko co i jak? Może 
rzeczywiście trzeba gdzieś wychodzić do ludzi, ja tego 
specjalnie nie potrzebuję, ale Mariola się męczy siedzeniem w 

Strona 37

Świniobicie

domu, zwłaszcza teraz gdy jest ta pandemia. Nie można się
tak całkowicie wyizolować, ja rozumiem być pustelnikiem, ale do 
tego trzeba mieć predyspozycje i nawet pustelnik ma jakieś 
towarzystwo czasami. Mogę powiedzieć że Mariola mi wystarczy, ale 
ja nie wystarczam Marioli, ma też koleżanki ale chce też ze mną 
gdzieś się wybrać i to nie do lasu. Niektóre kobiety lubią las, 
ciszę i spokój, ale ona taka nie jest. Ona jest wesoła i lubi 
towarzystwo, a ja jestem zgorzkniały i nie lubię być wśród ludzi, 
jestem raczej typem samotnika. Nawet supermarket mnie męczy, gdy 
jest za dużo ludzi. Jakby to było fajnie odpocząć po pracy, 
najlepszy odpoczynek jest właśnie po pracy, takie nicnierobienie 
na dłuższą metę jest nudne. Zobaczymy może to gospodarstwo, 
zwierzęta, warzywa czy inne rośliny...
-Edek, zbieraj się ja już jestem gotowa, idziemy.
-Dobra, za 5 minut.
-Pośpiesz się bo nie mam zamiaru na ciebie czekać. I mam kolejną 
dobrą wiadomość mają za tydzień pozwolić na  zgromadzenia do 150 
osób. I mam również nadzieję że myślisz już powoli gdzie pójdziemy
razem, bo już się nie mogę  doczekać.
-Ok, chodźmy.
-To wszystko przed dom dla śmieciarzy?
-Wszystko do piwnicy.
-A po co ci ten stary piec? I ta stara maszyna do szycia?
-Piec na złom, jak się uzbiera żelastwa to wywieziemy na złom, a 
maszyna to antyk.
-Edek, ja bym to wszystko wywaliła. Ale rób jak uważasz.
-Mariola złap z tej strony i idziemy z tym do piwnicy.
-No dobra.

Dziadek nic nie wyrzucał przynajmniej ja nie pamiętam aby 
cokolwiek wyrzucił. Totalnie zagracił piwnicę. Później ja
robiłem porządek i wyrzucałem graty bo potrzebowałem miejsca na 
jakiś mój pomysł. Zainstalowałem oświetlenie, zrobiłem instalację 
elektryczną; puszki i gniazda. Mimo że pomysł nie wypalił to 
została instalacja  i oświetlenie. Dużo czasu spędziłem w piwnicy,
początkowo o ile dobrze pamiętam to nawet chciałem zamieszkać w 
piwnicy z dala od rodziców, bo ciągle coś ode mnie chcieli, nie 
mogłem głośno słuchać muzyki, czy grać głośno na gitarze 
elektrycznej. Dużo rzeczy mi zabraniali i powiedziałem dosyć; 
zrobię sobie pokój w piwnicy. Teraz ja robię graciarnię, bo nie 
lubię wyrzucać tak jak dziadek.

-Skończone, dziękuję że mi pomogłaś.
-Nie ma sprawy Edek.
-To idę po tę słomę, tylko jak ja ją przywiozę?
-Coś wymyślisz, jakiś wózek weźmiesz od pani Eli i przywieziesz.
-Masz rację, coś się wymyśli.
-Zobacz jak to teraz fajnie wygląda, trzeba tylko pomalować ściany
czy coś.
-To się bieli wapnem, dziadek tak robił, zdezynfekuje się i będzie
jaśniej, jeszcze trzeba umyć okno.
-Ja mogę umyć okno, lubię myć okna tylko potrzebuję drabinę bo nie
dostane albo chociaż krzesło może wystarczy.
-Pierwsze wybielę, a później zajmiesz się oknem.
-To idę do tej Eli.
-Idź, idź.

Strona 38

Świniobicie

Zawsze kiedy idę coś załatwić całą drogę myślę co mam powiedzieć, 
tak już mam chyba od zawsze, choć może kiedyś byłem 
bardziej spontaniczny. Powiem ; pani Zosia powiedział że ma pani 
słomę na sprzedaż i tyle. Nie to nie wszystko, trzeba jeszcze 
pożyczyć wózek. Sprawdzę jeszcze raz czy zabrałem pieniądze, tak 
jest portfel w plecaku. Gdziekolwiek idę zabieram plecak, tym 
razem mam w nim też wodę mineralną, bo na pewno będzie z tą słomą 
trochę roboty. Ciekawe ile mnie będzie kosztować ta słoma. No cóż,
pierwsze wydatki, oznacza to że już nie mogę się wycofać. To ten 
dom, jestem pewien.
Psa nie widać ani nie słychać, to dobrze. Na bramie nie ma dzwonka
to wchodzę. O jest dzwonek...
-Co się stało ?
-Dzień dobry,Pani Zosia powiedziała że ma pani słomę na sprzedaż.
-Dobry,tyś jest tyn od Zygmunta?
-Tak mój dziadek nazywał się Zygmunt.
-A ka mosz traktor?
-Ja myślałem że pożyczę od pani wózek i przewiozę na wózku.
-A ka to byś obracoł dwa dni. Choć pokoże ci.
-Dużo tego, nie wiem czy potrzebuję aż tyle.
-Jo Zośce mówiła że chce dać całe.
-Ja myślałem że to jest w takich kostkach co wylatują z kombajnu.
-Jo godała że luzem.
-Dobrze, biorę.
-A traktor?
-Właśnie potrzebuję jakoś to przewieź, choćby wóz z koniem.
-Tera już nima koni, wszyscy majom traktor.
-To kto tu ma blisko traktor?
-Na przeciwko, Józek mo traktor, nawet widać że stoi przed 
chałpom.
-To zapytam i zaraz wracam.
 
Zaczyna się komplikować nie dosyć że tego jest za dużo to jeszcze 
traktor. Teraz już nie mam wyjścia idę do tego Józka.
Nawet dzwonek na bramie...

-Dzień dobry, czy pan Józek?
-Ja, a co się stało?
-Chciałem przewieź słomę. Pan ma traktor to myślałem że mógłby pan
przywieźć.
-No ja, a wolno?
-A czemu nie wolno?
-Bo je wirus.
-Chyba wolno, zresztą to bliziutko.
-Tyś jest od Zygmunta?
-Tak mój dziadek nazywał się Zygmunt.
-To poczekoj ino się ubiere.
-Poczekam.
-To jo podstwie przyczepe, a ty se naładujesz, jak naładujesz to 
przidz po mnie.
-Dobrze.

To teraz się zacznie praca, ciekawe ile mi to zajmie, na pewno z 
dwie godziny albo nawet trzy.
Zobaczymy. Widły stoją to rzucam na przyczepę. Słoma nie jest 

Strona 39

Świniobicie

ciężka, ale jest jej dużo. Ale się wpakowałem. Trzeba się 
przyzwyczajać do pracy i nawet się nie napiję piwa po robocie, 
nawet nie podejmuje tego tematu, bo byłaby kłótnia.
Nosze i noszę, a tego słabo ubywa. Skąd ten Józek wie że jestem 
wnukiem Zygmunta? Ja go trochę kojarzę, wiem że mieszka w tym 
domu, nawet wiem że ma traktor bo widziałem nie raz że nim jechał.
Starszych się lepiej zna niż młodych. Z młodszych ode mnie 
powiedzmy 5 lat to kojarzę tylko kilku, takie znajomości gdzieś 
tam z picia piwa czy czegoś podobnego. Zresztą nie wiem czy bym 
rozpoznał ich dzisiaj, nawet nie wiem jak się nazywają, jednego 
pamiętam Sebastian, drugi Janusz, i tyle reszty nie znam. To 
ciekawe skąd Józek mnie zna?Ani razu nie piłem z nim piwa,a co 
więcej już dłuższy czas unikam ludzi zwłaszcza tych którzy blisko 
mieszkają. Najlepiej bym się czuł gdyby mnie nikt nie znał. Ludzie
plotkują zwłaszcza na wsi, jestem pewien że o mnie też. Różne były
powody, czy to policja zabierała na izbę wytrzeźwień, czy to 
pogotowie zabierało do szpitala w asyście policji,dwa razy byłem 
aresztowany, raz na detencji, co jeszcze?Z 15 lat temu po herze 
jak zombie, blady i słaniający się na nogach, to się zdarzało, a 
ile razy pijany. Dużo mnie obciąża i mogły być plotki, na pewno 
były, ale czy nadal są?Obawiam się że ludzie mogą pamiętać te 
plotki,ale jakieś dziesięć lat temu umarłem dla świata. Jeszcze 
przed śmiercią matki się trochę ustatkowałem i tak się prostowałem
po trochu. Chciałbym umrzeć jak moja matka, bezdech senny, nie 
męczyła się w ogóle. Do tego lepiej nie wracać, przykra sprawa jak
umiera matka, ale zwykle czeka to każdego z wyjątkiem gdy ktoś 
umiera wcześniej niż matka. Wtedy była już Mariola w moim życiu i 
pomagała mi w ciężkich chwilach. Pogrzeb i całą resztę załatwiała 
siostra ze szwagrem. Tak wiec, pogrzeb, stypa i jeszcze trochę 
przykrych wspomnień i wyrzutów przez jakiś rok. Nie da się tego 
już zmienić że nie byłem dobrym synem. Jednak w samą porę się 
opamiętałem. Wracając do plotek, to może są jakieś że zmądrzałem, 
przestałem ćpać i pić, żyje sobie po cichutku i nikomu nie wadzę. 
To bardzo ciekawi co się o tobie mówi, dlatego najbardziej 
komfortowo by było sprzedać dom i się wyprowadzić. Gdzieś gdzie 
mnie nikt nie zna. Zacząć od nowa z czystą kartą. Ale taka 
przeprowadzką to za duży problem dla mojej chorej głowy. 
Najłatwiej by było do miasta, na jakieś osiedle, mieszkanko dwa 
pokoje z kuchnią by wystarczyło. Wszędzie blisko, mniej zmartwień,
nikt nie zna. Może kiedyś. Kiedy?
Przecież mam już 40 lat to kiedy?Za 10 lat?To głupi pomysł jednak 
by przejmować się tym co ludzie gadają i dlatego się
przeprowadzać. Lepiej pozostać na miejscu do śmierci, i przede 
wszystkim umrzeć przed Mariolą. Tak się powinno stać, tryb życia, 
narkotyki, papierosy, alkohol itd. w dodatku starszy o 3 lata. 
Poczułem ulgę na myśl że umrę przed Mariolą. Trochę ubyło tej 
słomy, napiję się wody. Na oko gdzieś ubyło połowę, jeszcze raz 
tyle, i drugi raz mi ulżyło. To nie tak dużo. Zadzwonię do Marioli
niech szykuje obiad.
-Mariola, szykuj obiad, będę za godzinę.
-Co tak długo? Martwiłam się i dzwoniłam do ciebie, dlaczego nie 
odebrałeś?
-Rzeczywiście jest połączenie nieodebrane. Tak się stało że nie 
usłyszałem, plecak leżał daleko i dlatego.
-Co się stało, dlaczego jeszcze nie przywiozłeś tej słomy?
-Powstały komplikacje.

Strona 40

Świniobicie

-Jakie komplikacje?
-Okazało się że tego jest bardzo dużo w dodatku trzeba wziąć 
całość, potrzebny był traktor z przyczepą i teraz ładuje  na 
przyczepę. Zajmie mi to jakąś godzinę.
-No to dobrze, ale nie wiem czy wiesz że musimy to wszystko 
schować do stodoły bo ma być w nocy deszcz, a jak deszcz zmoczy tę
słomę to ona zgnije.
-Cholera, nie pomyślałem o tym. Pomożesz?
-No raczej, mówiłam że nie wezmę wideł do reki, ale nie mam 
wyjścia.
-To dobrze, zajmie nam to gdzieś godzinę.

Lecimy dalej z ładowaniem. Ciekawe czy będzie z tego jakaś plota? 
Edek, chce hodować świnie, tylko tyle mogą wiedzieć.
Jak tak pomyśle ile sobie w życiu narobiłem wstydu, to aż się chce
pod ziemię zapaść. Kiedy człowiek jest pijany to najczęściej zdaje
sobie z tego sprawę. Kiedy się ćpa opiaty czy podobne w działaniu 
prochy to jest tak że się jest naćpanym i z daleka widać, a tobie 
wydaje się że jest wszystko Ok. nie raz się zdarzyło słyszeć; 
powiedz czegoś się nażarł? I nie wiedziałem na jakiej podstawie 
takie pytanie. Idę ze starymi kumplami na piwo, dawno ich nie 
widziałem,
a akurat mam coś na sen w kieszeni i zjadam kilka tabsów w 
toalecie, i jakby nigdy nic siedzę i piję, kolejne piwo, rozmowa 
się toczy aż naglę słyszę; Edek czegoś się nażarł?Albo sobie idę 
naćpany i spotykam na przykład wujka, niby Ok. ale po czasie jest 
obawa w jakim stanie byłem? Czy poznał że naćpany? Czy nie 
poznał?Twarz blada, powieki się zamykają, wszystko swędzi i 
drapiesz się jak małpa, w dodatku jesteś chamski dla wszystkich, 
po chodzie nawet widać, chodzi się na bardziej ugiętych nogach, 
albo stoi się w pozycji narciarskiej na ugiętych nogach i się 
zasypia na stojąco. Tego ostatniego doświadczyłem tylko raz w 
życiu i tyle wystarczy. Nie jestem dumny z tych głupstw które 
robiłem w życiu. Mam to już za sobą, a mówi się nie żałuj tego co 
zrobiłeś ale tego czego nie zrobiłeś. Czego nie zrobiłem?
Nie skończyłem szkoły, po szkole podstawowej poszedłem do 
technikum, egzaminy zdałem na 4 i 2.Z języka polskiego 4 ,
z matematyki 2 czyli mierny i zaliczyłem, dostałem się do 
technikum, nawet teraz nie pamiętam jaki kierunek. Po zdaniu 
egzaminów cieszyłem się bardzo, wakacje były udane, jednak gdy 
zasiadłem w szkolnej ławie szybko do mnie dotarło że profesorowie,
a zwłaszcza profesorki mówią jakby byli z obcej planety, nic, a 
nic nie mogłem zrozumieć o co im chodzi.
Nie wiem czy inni rozumieli, ale też chyba nie bardzo bo gdzieś 
jedna trzecia klasy zaczęła regularnie wagarować. Nie wiem nawet 
dlaczego kazali się tak tytułować per. panie profesorze czy pani 
profesor, żaden z nich nie miał tytułu profesora, żaden z całej 
szkoły, ja mówiłem per pan i per pani. Wracając do wagarów to 
złożyło się tak że było trzech sponsorów, trzech kolegów miało 
zamożnych rodziców. I albo z jednym albo z drugim albo trzecim 
chodziłem na wagary.
To były czasy kiedy do Polski trafiały nowinki z zachodu i taką 
nowinką był peep show, do dziś pamiętam te pokazy obserwowane zza 
szyby, zwłaszcza te najbardziej podniecające które działy się 
zawsze za pomocą magicznego otworku w szybie z napisem "premia", 
gdy tylko pojawiła się po drugiej strony szyby premia powiedzmy 

Strona 41

Świniobicie

banknot 50zł, stawało się gorąco im więcej premii tym bardziej 
podniecający był pokaz. Pewnego razu z tym najbardziej zamożnym 
wybraliśmy się na wagary, dołączyli do nas starsi koledzy i 
poszliśmy na peep show, szybko doszedłem z nimi do porozumienia że
agencja towarzyska to lepsze rozwiązanie, niestety ten mój 
rówieśnik stwierdził że musi wracać do szkoły, "pożyczył" nam 
pieniądze i pojechaliśmy do agencji. Jak na agencje godzina była 
wczesna jakoś po 10tej a przed 11nastą.Wszędzie było zamknięte ze 
względu na wczesną porę, zawsze się okazywało że panie śpią, 
taksówkarz mówił ;szkoda bo tu są najmłodsze, lub szkoda bo tu są 
najładniejsze, lub szkoda bo tu są najbardziej doświadczone i tak 
dotarliśmy do agencji gdzie nie były ani młode, ani ładne ,jeśli 
chodzi o doświadczenie to można dyskutować. Jako że byłem 
najmłodszy wybierałem ostatni, właściwie nie miałem wyboru została
jedna, ta najstarsza z nich wszystkich. Wziąłem ją, ale czułem 
lekki żal, i teraz myślę że dobrze zrobiłem bo na pewno była 
najbardziej doświadczona i nie pamiętam czy to był mój pierwszy 
raz czy drugi raz, jeśli pierwszy raz to lepszy niż ten drugi 
bezpłatny, a jeśli drugi to przyćmił w pamięci ten pierwszy. 
Bardzo mi się to pierwsze i ostatnie korzystanie z usług 
prostytutki wryło w pamięć. Pamiętam wszystko jakby to było 
dzisiaj. Ostanie widły i już, wszytko!Teraz pójdę zapłacić.
-Panie Elżbieto to ile się należy za słomę?
-Stówkę.
-Proszę bardzo.

Teraz po Józka i jedziemy ze słomą.

-Panie Józku, załadowane , możemy jechać.
-Dobra, już ta idę.
-Pan wie gdzie mieszkam to ja już idę będę czekał za domem, tam 
jest wjazd za dom i tam proszę wjechać.
-Dobre, wjadę za dom.

Po drodze zadzwonię do Marioli.

-Mariola, już skończyłem, Józek zaraz wysypie słomę za domem.
-No to super już tam idę.
-Zjem obiad i razem się weźmiemy za znoszenie.
-Ok, to już ci nałożę prawie ostygnie nim dojdziesz.

-To ile się należy panie Józku?
-stówkę.
-Proszę bardzo.

Drogo to wyszło, wszyscy stówkę jakby nie było innej kwoty. To 
pierwszy wydatek, a ile tego jeszcze będzie, za 200zł można  by 
kupić dużo mięsa, coś mi się zaczyna nie podobać. A jak się okaże 
że nie warta skórka za wyprawkę? Co wtedy?
Trudno, stało się.

-Smakuje obiad?
-Owszem, bardzo dobry.
-Ile zapłaciłeś?
-W sumie 200zł.
-Aż tyle?!

Strona 42

Świniobicie

-Za słomę 100zł i za dowóz drugie 100zł.
-Za słomę to rozumiem, ale i tak mogłeś się targować. Za dowóz to 
w ogóle miałeś nie pytać ile się należy tylko dać 5  dych i tyle.
-Zwykle się targuję jak kogoś choć trochę znam.
-Dobrze że Józek nie powiedział 200zł bo też byś dał.
-Mariola przestań już, mogłaś iść ze mną i sama się dogadywać co 
do ceny.
-Gdybym wiedziała to bym poszła, ale rzeczywiście masz rację nie 
ma co płakać nad rozlanym mlekiem. Stało się, ale już  będę 
wiedziała żeby ci pomagać dogadywać się co do ceny gdy będziesz 
robił  interesy z sąsiadami.
-Ja sam sobie poradzę, nie spodziewałem się tak dużej kwoty, byłem
zmęczony tym ładowaniem i przystałem na tyle ile  sobie zażyczyli.
Chciałem jak najszybciej mieć to za sobą i nie targowałem się.
-Wybaczam, ale drugi raz nie szastaj tak pieniędzmi, bo na mnie 
narzekasz że za dużo wydaje, a postępujesz jakbyś w  ogóle nie 
liczył się z pieniędzmi.
-Chodzi tez o to że nie orientuje się w cenach takich artykułów 
jak słoma, czy ceny usług traktorzysty.
-Edek, mieszkasz na wsi całe życie to powinieneś mieć jakieś 
rozeznanie.
-Mariola, jestem gotowy możemy iść chować słomę do stodoły.
-Ok, chodźmy.

-Zobacz ile tego jest.
-Edek, nie potrzebujemy aż tyle.
-Wiem o tym ale musiałem wziąć całość.
-I co my z tym zrobimy?
-Poupychamy gdzie się da.
-Nie mamy wyjścia.

Po nie skończeniu pierwszej klasy technikum, zacząłem pierwszą 
klasę liceum zawodowego. Liceum było łatwiejsze, bardziej 
docierało do mnie o czym mówią ci wszyscy "profesorowie".Był to 
czas kiedy pojawiły się nowinki, marihuana, LSD i amfetamina. 
Wcześniej Polacy głównie ćpali polską heroinę, każdy wiedział że 
to gówno i nie tykał, nie myślał nawet o tym by spróbować bo to 
oznaczało samobójstwo. Pomyślałem że warto by spróbować tych 
nowych i na pewno nie zabójczych substancji. Słyszałem wcześniej o
grzybach halucynogennych, ale jakoś mi nie pasowało próbować 
jakichś dziwnych grzybów. Chciałem spróbować coś z tych nowości, 
najlepiej LSD. Dowiedziałem się o miejscu gdzie takie coś jak LSD 
można
kupić, ale zwlekałem, nie wiedziałem jak do tego podejść. Aż 
pewnego dnia wypiłem w samotności dwa czy trzy piwa, czułem się 
beznadziejnie i pomyślałem sobie że to dobry czas udać się do tego
lokalu gdzie można kupić LSD.
Gdy wszedłem ogłuszyła mnie muzyka, rozejrzałem się i zauważyłem 
że jeden typ stoi sam w przejściu do toalety.
I trafiłem bo akurat miał, trochę droga to była impreza bo całe 
250 000 na stare pieniądze, a na nowe 25zł, wtedy to nie było dla 
mnie tanio za coś co powinno działać podobnie jak alkohol tylko 
może trochę mocniej czy coś, sam nie wiedziałem jak to działa. I 
kupiłem małą tekturkę zawiniętą w folie aluminiową, wiedziałem że 

Strona 43

Świniobicie

daje się to pod język i tak zrobiłem. Wychodzę na zewnątrz z tym 
dilerem i on się pyta; co zrobiłeś z drugą połową? Ja myślałem że 
ten maleńki 
kwadracik to porcja dla jednej osoby i mówię; dałem całość pod 
język. On się trochę zdziwił i mówi; to cię nieźle potrzepie. Nie 
miałem pojęcia o co chodzi, ale nie bałem się niczego. Pytam go 
więc co dalej bo trzymam pod językiem już 10minut, a on;pogryź i 
połknij. To co się działo że mną później było czymś najbardziej 
niesamowitym w całym dotychczasowym życiu. Po trzech godzinach 
zdałem sobie sprawę że zupełnie nie wiem jak długo to działa. Po 
kolejnych dwóch chciałem żeby to się już skończyło. Jakoś 
dotrwałem do rana i udałem się jak zwykle do szkoły, w głowie 
pobrzmiewały mi echa halucynacji, ale było się czym pochwalić. Ci 
którzy nie przeżyli takiego doświadczenia byli sceptyczni, nie 
dało się przedstawić tych doznań słowami to trzeba odczuć aby 
zrozumieć, znaleźli się jednak ci którzy przeżyli coś podobnego i 
ci którzy by bardzo chcieli przeżyć. I tak jakoś stało się że raz 
w tygodniu w piątek zarzucałem coś lub przynajmniej paliłem 
marihuanę. Alkohol stał się dla mnie używką ludzi prymitywnych, 
gdy widziało się kogoś po alkoholu, a było się na LSD to ów 
kojarzył się z jakimś zezwierzęceniem z czymś prymitywnym. 
Pierwszą klasę liceum zawodowego skończyłem, nawet drugą 
skończyłem, w trzeciej nadal rozumiałem o czym mówi pani profesor,
ale
już mnie to nie interesowało. Na koniec roku groziła mi jedynka z 
matematyki i polskiego. Gdybym się otwarcie nie zbuntował to bym 
zdał. Na zaliczenie polskiego miałem przygotować się z "Chłopów" 
Reymonta, nie mogło być gorzej, książka o niesłychanie 
prymitywnych ludziach ze wsi,z takimi właśnie co dzień mam do 
czynienia, zezwierzęconymi, prymitywnymi. Myślałem że może tej 
pani profesor się to podoba bo na wsi była raz w życiu i lubi 
folklor i innym też się to podoba bo nawet za coś takiego 
przyznali nagrodę nobla, ale mi się ta książka nie podoba wcale, a
wcale. Gdyby przynajmniej pozwolili mi pisemnie wyrazić krytykę to
może bym zdał, ale ustnie? Tak więc poszedłem do szkoły 
wieczorowej...

-Ruszaj się Edek ruszaj, a nie stoisz i podpierasz się widłami.
-A co ja jestem zwierzę robocze?Chłop od słomy?
-To mam to sama wnieść?!
-Nie no pomogę ci, ale wiedz że ja się już napracowałem z tą słomą
dzisiaj.
-No wiem, ale zobacz jak mało zostało. Damy radę!

Akurat wtedy gdy chodziłem do szkoły omawiane tam tematy w ogóle 
mnie nie interesowały. Ci wszyscy profesorowie nie potrafili mnie 
zainteresować. Może z wyjątkiem przedmiotu; budowa maszyn, tam 
uczyliśmy się jak działa silnik elektryczny czy transformator i 
podobne urządzenia. To było nawet ciekawe, i jest to jedyna wiedza
jaką wyniosłem ze szkoły średniej. Zwykle siedziałem na lekcji i 
rozmyślałem sobie o czymś nie słuchałem nic, a nic. Mariola 
skończyła szkołę zawodową, miała dobre wyniki i poszła do liceum 
wieczorowego, też go skończyła choć do matury nie przystąpiła. 
Mariola nie jest głupia, bo gdyby tak było nie bylibyśmy razem. Ma
swoje zalety i trochę wad, jak każdy, ale zalet jest więcej.

Strona 44

Świniobicie

-Edek, zobacz; koniec!
-Tak, ale trzeba jeszcze pozamiatać żeby to jakoś wyglądało.
-No wiadomo, to może razem pozamiatamy?
-Nie mam wyjścia.

Gdy już się zacznie wspominać to trudno się z tego wyrwać. Dla 
kogoś inteligentnego książka by wystarczyła, gdyby zawrzeć w niej 
to o czym mówi lub powinien mówić nauczyciel na dany temat, w 
profesjonalny sposób omówione zagadnienie czy problem i sprawa 
załatwiona, po co słuchać wywodu starszej pani?Oczywiście że 
system obecności żywego podmiotu nauczycielskiego sprawia że można
mieć pytania kiedy się czegoś nie rozumie, ale nie pamiętam żeby 
ktoś miał pytania,
ja na pewno nie miałem ani razu. Ale co to za przemyślenie? Ta 
myśl jest oczywista. Jak coś kogoś naprawdę interesuje 
to ponad to że rozumie zagadnienie od strony przekazu eksperta na 
dany temat to jeszcze ma swoje własne przemyślenia.
Swoje prywatne interpretacje, a nawet krytyki, czy nawet 
dostrzeżenie problemu autora. Zwłaszcza popularne jest 
dostrzeganie istotnych zaburzeń w myśleniu autora, czy jego 
motywów, skrytych pragnień i innych, przez psychoanalityków. 
Czasami to daleko idzie; analizowanie relacji w rodzinie autora, 
jaki wpływ wywarła na autora matka, czy rywalizował z rodzeństwem.
Owszem interesujące, ale dla fanatyków jego twórczości. Gdy byłem 
młody, to jak większość młodych, interesowała mnie muzyka często 
jest tak że ktoś jest głupi, ale bardzo pięknie śpiewa, nie śpiewa
tego co sam wymyślił, ale to co dla niego napisał tekściarz i 
zostaje taki idolem. Czasami nawet śpiew jest słaby, ale dobry 
tekst i też jest dobre. Mało się mówi o twórcach słów piosenek, o 
śpiewakach dużo. Są też tacy którzy sami piszą i sami śpiewają. 
Czasami się mówi; ma mądre teksty, lecz mądre teksty najczęściej 
doceniają starsi słuchacze. Nawet nie koniecznie trzeba znać język
w którym śpiewa idol żeby zostać jego fanem. Jeśli chodzi o mój 
śpiew to śpiewam koszmarnie, nie mam nawet chyba słuchu 
muzycznego. Grałem kiedyś na gitarze, ale średnio, coś tam 
potrafię zagrać i tyle, śpiewać nie potrafię. Tak więc idolem 
raczej nie zostanę, zresztą za późno na to. Nigdy nie napisałem 
ani jednego wiersza, a tym bardziej słów piosenki.
-Edek, to kiedy będziesz bielił chlew?
-Muszę zajechać po wapno.
-Gdzie?
-Do składu budowlanego.
-Ciekawe czy tą swoją Skodę odpalisz, bo nie pamiętam kiedy 
ostatnio gdzieś nią jechałeś.
-O Skodę się nie martw została dobrze zakonserwowana i na pewno 
odpali, bo nie wiem czy wiesz, ale co jakiś czas ją odpalam i 
trochę na sucho sobie pracuje silnik.
-To ja wiem, ale nie wiem czy ona jeździ.
-Na pewno jeździ.
-To kiedy pojedziesz?
-Jeszcze nie wiem.
-Edek, nie odkładaj jak zwykle tylko po prostu powiedz; jutro.
-Niech będzie jutro.
-To ja cię obudzę wcześniej, o której mam cie obudzić?
-Powiedzmy o 11nastej.
-No na pewno nie o 11nastej najpóźniej o 9tej.

Strona 45

Świniobicie

-To niech będzie o 9tej.
-Dobrze ci radzę połóż się wcześniej spać.
-Niech będzie.
 
Jeśli chodzi o idoli to najwięcej groupies miał i ma Chrystus. Nie
wiem czy słowo groupies można zastosować w stosunku do zakonnic, 
ale nic innego mi nie pasuje. Niektóre są przydatne do jakichś 
brudnych robót z upośledzonymi czy coś w tym stylu, ale większość 
to zupełnie nieprzydatne społeczeństwu istoty. Taka nigdy nie 
dowie się że jej życie było bez sensu podobnie jak samobójca który
w pełni dokonał czynu nigdy nie pożałuje swojej decyzji. Może 
nawet jakieś skłonności masochistyczne sprawiają że życie w 
zakonie się podoba, kto wie?Umartwienie, długa modlitwa, wstawanie
o świcie, niskie temperatury,czystość, ubóstwo i posłuszeństwo. Ja
jednak nie widzę szczęścia w cierpieniu, raczej staram się unikać 
cierpienia. To nawet mądre żeby człowiek głupi i ciemny cierpiał i
miał za to obietnicę życia po śmierci, niech ma, ale niech cierpi 
np. ciężką pracą lub ogólnie czymś co jest pożyteczne dla drugiego
człowieka. Ja nie jestem przeciwny obietnicy zbawienia dla 
niewolnika, ale zawsze jestem przeciwny bezsensownemu cierpieniu 
czy stwarzaniu cierpienia samoumartwieniem, z wyjątkiem może 
praktyk seksualnych gdzie cierpienie daje rozkosz. Seksualne 
spełnienie przez ból jest sensowne, zimna cela zakonna i modlitwa;
nie, praca w bólu; sensowne. Sensowniejsze by było obiecywać niebo
za ciężką pracę na ziemi.
Gdyby powiedzieć że św.Piotr sprawdza czy ręce są spracowane i 
poranione od pracy i jak są to wpuszcza do nieba.
I tylko ciężką pracą można osiągnąć zbawienie. To bym stwierdził; 
bardzo mądra religia i nic bym nie miał przeciwko i wielu 
niewierzących by też nie miało nic przeciwko.
A w takim wypadku tych wszystkich darmozjadów, utrzymanków 
ciemnego ludu, jestem przeciwny. Zwłaszcza boli mnie życie 
wieczne. Żyj cichutko i skromnie zgodnie ze słowem Bożym, a 
będziesz żył po śmierci i w dodatku to życie na ziemi nie ma 
większego znaczenia liczy się to co będzie po tym jak umrzesz. 
Nigdy przenigdy nie uwierzę w taką obietnicę. Nie wierzę w cuda i 
łamanie praw natury, fizyki, chemii, biologii. Ja uznaję że Nowy 
Testament otworzył umysł na fantastykę i nic więcej. Czuje jednak 
pewien niedosyt brakuje mi w nim podróży w czasie i teleportacji. 
Na zakończenie Jezus mógł powiedzieć; przenoszę się teraz w czasie
i pojawię się w tym samym miejscu za tysiąc czy dwa tysiące lat. I
to rozumiem, ale tak nie zrobił. Albo choćby teleportacja, znika i
pojawia się w innym miejscu.
-Mariola, mam pomysł.
-Edek, już się boję.
-Chciałbym uwolnić się od świąt.
-Jak to; uwolnić się od świąt?
-Po prostu nie obchodzić,mam dosyć tradycji.
-A ja mam dosyć twoich pomysłów. Co ci się nie podoba w świętach?
-Nie podoba mi się to że jako niewierzący muszę ulegać tradycji i 
udawać, a najbardziej nienawidzę dzielenia się opłatkiem, i 
wymyślać co komu życzę.
-Edek, czy ty nigdy nie możesz się dostosować? Święta to piękny 
zwyczaj, ta atmosfera i w ogóle.
-A gdyby tak nasze święta prywatne? Umówimy się kiedy obchodzimy i
takie święta bez powodu.

Strona 46

Świniobicie

-A ja myślę że tobie obżarstwo i pijaństwo od dłuższego czasu 
chodzi po głowie i stąd ta cała hodowla świni żeby się nażreć i 
napić na świniobiciu. Ale nie rozumiesz że święta to coś więcej 
niż obżarstwo i pijaństwo.
-Mariola, no dobra, ale dlaczego musimy wszystko robić jak inni?
-Edek, a dlaczego musimy wszystko robić inaczej?
-Mariola, moja teoria jest taka że to co nas otaczało to całe 
środowisko przyczyniło się do naszej choroby i należałoby wszystko
gruntownie przebudować.
-Edek, uważasz że święta przyczyniły się do naszej choroby?
-Może nie same święta, ale religia i wiara mogły się przyczynić. 
Zwłaszcza Jezus ze swoimi cudami mógł wpłynąć na myślenie i 
udowadniając że wszystko jest możliwe otworzył jakby drogę w 
naszych głowach do różnych urojeń. Bo co innego fantastyka to się 
wie że to jest zmyślone, ale ludzie wierzą w cuda jakie robił 
Jezus.
-Ja ci powiem jedno; mi wiara daję siłę i nadzieję i nigdy z niej 
nie zrezygnuję, a ty rób jak uważasz i myśl co  chcesz. I wiedz 
jedno; nigdy nie zabierzesz mi wiary.
-Mariola i vice versa, rób i myśl co chcesz, ale ja myślę że to 
jest złe i dla zdrowia powinno się to wykorzenić z głowy raz na 
zawsze.
-Mamy różne zdania i niech tak pozostanie, każdy myśli to co myśli
i tyle, nie rozmawiajmy już o tym bo to nie ma sensu.
-Mariola, masz rację, ale to wskazuje że jesteś niereformowalna.
-Edek, ty też jesteś niereformowalny.

Przystosuj się albo giń. Moje otoczenie od zawsze pozostawiało 
wiele do życzenia. Można by "gdybać" że gdybym urodził się w innym
kraju innej rodzinie może w innej kulturze czy tradycji w innych 
czasach to niewykluczone że nie wpadłbym w psychiczne tarapaty. 
Kiedyś nie miałem wyboru, ale teraz mogę trochę zadecydować o 
swoim otoczeniu. Można by poszerzyć grono osób z którymi mam 
jakiekolwiek relacje do dwóch , trzech czy więcej, ale nie wiem 
czy warto. Trochę się odizolowałem, jedna bliska osoba to trochę 
mało. Znam ze starych czasów kilka osób, zadecydowałem że nigdy 
pierwszy nie mówię "cześć" czy " dzień dobry" ale gdy ktoś mówi 
pierwszy to mu odpowiem. Lokalna społeczność to dla mnie nie mniej
nie więcej; chamy i wieśniaki. Może trochę się zmieniło przez te 
wszystkie lata,ale nie chcę sprawdzać. Czasami mam myśli że jestem
sam na ziemi, że nikt oprócz mnie nie istnieje, że to tylko 
bezwolne roboty mnie otaczają, że wszystko, cały świat, został 
stworzony abym na nim cierpiał. I tu charakterystyczne jest że na 
początku życia nawet nie było tak źle, ale z czasem zaczęło być 
coraz gorzej i gorzej i cały czas jest jakby coraz gorzej. Trzeba 
powiedzieć że to mój błąd bo zamiast się izolować powinienem 
znaleźć takie środowisko które będzie mi odpowiadać. Poddałem się 
jednak już dawno temu. Żyje sobie sam dla siebie, no może trochę 
dla Marioli. Uciekłem i nie wrócę. Jednak uważam że stanowczo za 
mało jest ludzi którzy poświęcają swoje życie dla innych. Ja się 
nie zamierzam poświęcać dla nikogo, ale nie przeszkadzało by mi 
gdyby inni to robili, zresztą na pewno jakaś satysfakcja z tego 
jest. Nie ma już świętych w naszych czasach. Poświęcić życie żeby 
pomagać innym za to też powinna obiecana nagroda w przyszłym 
życiu. Wtedy to ma sens. Tyle tysiącleci ludzkości i tak słabo się
ludzie zmieniają na lepsze, może nawet w ogóle się nie zmieniają 

Strona 47

Świniobicie

na lepsze, może nawet na gorsze. Nie zdziwiło by mnie gdyby 
człowiek okazał się być najbardziej nieszczęśliwym stworzeniem na 
ziemi. Niektórzy poświęcają swoje najczęściej wtedy krótkie życie 
na łagodzenie cierpienia alkoholem lub narkotykami. Gdyby postawić
na szczęście jednostki to należy by umożliwić dostęp do wszystkich
substancji umożliwiających łagodzenie cierpienia, ale stawia się 
na dobro ogółu,bo taki człowiek jest wtedy nieprzydatny 
społecznie, rodzą się patologie i dla dobra ogółu pozabraniali 
tego i owego nie dając nic w zamian. Mogliby ostrzegać jak na 
paczce papierosów, ale udostępnić wszystko co choć na chwilę 
zabija ból istnienia. Każdy ma prawo wybrać, ja z pewnością 
miałbym większy wybór i zrezygnowałbym z substancji które 
przyczyniają się do problemów psychicznych z kręgu psychoz. Gdyby 
jeszcze wyeliminować ze świata moce nadprzyrodzone i wpływy 
demonów i opętania to by był wielki sukces nauki. Uświadomienie 
społeczne że takie, a takie objawy jak np. rozmowa z Bogiem czy 
poczucie bycia opętanym to objaw choroby psychicznej. Zwłaszcza 
żelaznym dowodem, na istnienie opętania, w rękach kościoła jest 
mówienie przez opętanego obcymi językami których nie zna oraz 
głosem jak z horroru. Raz tylko słyszałem jak nagrali głos jak z 
horroru i nie widziałem w tym nic nadprzyrodzonego, modlitwy nie 
pomogły,  w skutek braku pomocy psychiatrycznej opętana zmarła.  
-Edek, ja jestem zdania że te twoje rozmyślania to jest po prostu 
jałowe filozofowanie, tak to się chyba nazywa, bo z tego nic nie 
wynika, żadna teza czy twierdzenie czy jak to się tam nazywa.
-Mariola, czasami coś wynika jakaś puenta czy morał jakiś, czy 
niegłupia konkluzja.
-Edek ja ci dam radę rozmyślaj o Bogu to jest w sam raz bo i nie 
trudne, dużo ludzi rozmyśla o Bogu, ksiądz rozmyśla,  starzy 
ludzie rozmyślają. A ty zawsze musisz w drugim kierunku.
-Mariola muszę ci powiedzieć że rozmyślam o Bogu, Bóg mnie 
istotnie denerwuje i rozmyślam o tym że Boga nie ma, chyba stąd 
bierze się moje rozmyślanie  głównie. Zresztą 
 najwięksi filozofowie rozprawiali się często z Bogiem, 
prawdopodobnie też ich denerwował .Nie mieli żadnych naukowych  
hipotez powstania świata, a mówili że Bóg nie żyje, Boga nie ma i 
inne.
-To się chyba pośpieszyli, bo w dzisiejszych czasach mimo że są 
teorię powstania świata dużo ludzi wierzy w Boga. A mi chodziło 
żebyś rozmyślał np. o mądrości Boga.
-Chodzi o to że nikt ostatecznie nie zabił tej zmory jaką jest 
Bóg, wołali; nie żyje, a on się ukrył, trochę czasu minęło i znowu
rządził światem.
-No sam widzisz że Bóg jest nieśmiertelny.
-Mariola, wystarczy że spojrzę w lustro i widzę że człowiek jest 
wyjątkowo brzydką i podłą istotą i z pewnością nie  został 
stworzony na podobieństwo żadnej doskonałej istoty.
-Edek, nie przesadzaj nie jest aż tak źle.
-Jest źle, bo z perspektywy człowieka, człowiek wygląda nawet 
ładnie, ale gdyby porzucić ten ogląd i spojrzeć z innej  
perspektywy to wygląda odrażająco.
-Nie za bardzo rozumiem o co ci chodzi.
-Najprostszy sposób żeby to wytłumaczyć to by to było coś jakby 
nasz wygląd w oczach ufoludka. Czyli jak nas widzą przybysze z 
innych planet, moim zdaniem tak jak my widzimy np. koczkodany.
-Daj spokój Edek, jak pokazują czasami jak oni niby wyglądają to 

Strona 48

Świniobicie

ja się boję i nie wydaję mi się żeby byli ładni,  raczej 
przeciwnie.
-Dla mnie wyglądają o wiele ładniej i tak jakoś bardziej 
cywilizowanie.
-Tu się Edek nigdy nie zgodzimy.
To w co wierzę, pomimo dosyć skąpych dowodów, to to że w kosmosie 
jest wiele zamieszkałych planet i te inteligentniejsze istoty mogą
nas odwiedzać. Nie przekonują mnie katastrofy na ziemi ich 
pojazdów bo to przeczy ich niezaprzeczalnie wyższej inteligencji, 
maksymalnie raz się mogło zdarzyć, twierdzę nawet że raz na 
powiedzmy kilka tysięcy lotów. Dla mnie to wielka nadzieja że 
skoro ktoś może przebyć drogę na naszą planetę to my też kiedyś 
będziemy mogli podróżować w drugą stronę lub na inne planety. 
Typowo ludzka głupota płodzi utwory literackie czy filmowe o 
inwazji wrogo nastawionych przybyszów z innych planet i w dodatku 
my z nimi walczymy i wygrywamy. Bo skoro jakaś cywilizacja 
wyprzedza nas o co najmniej moim zdaniem kilka tysięcy lat w 
każdym względzie to gdyby chciała nas zniszczyć nigdy byśmy się 
nawet o tym nie dowiedzieli, po prostu nastąpił by jakiś wielki 
wybuch i zniknęlibyśmy niespodziewanie. Jako że nie jestem 
zwolennikiem życia po śmierci to przypuszczam że nawet nie byłoby 
czasu zastanowić się co to było przed śmiercią ani z zrozumiałych 
powodów po śmierci. Aż strach myśleć czy im nie przychodzi do 
głowy że ludzie w jakiś sposób swoim istnieniem obrażają kosmos w 
dodatku się męczą i są niebywale głupi dlatego z powodów kosmiczno
eugenicznych powinni zostać zlikwidowani, bo ja na ich miejscu 
chyba bym tak pomyślał. Z drugiej strony jednak nie zabija się 
robaka kiedy nie czyni większej szkody i też nie ingeruje się w 
jego życie. Może nawet jesteśmy stworzeniami śmiesznymi czy 
ciekawymi i dlatego mogą starać się utrzymywać nas przy życiu, z 
głównym naciskiem abyśmy się wszyscy nie pozabijali nawzajem co 
stało się realne wraz z powstaniem bomby atomowej. Logicznie rzecz
biorąc powinno być jakieś prawo kosmiczne istot myślących które 
mówi że stosunek materii ożywionej w stosunku do nieożywionej 
powinien być wzrostowy z zachowaniem jak największej różnorodności
gatunków i dlatego powinniśmy żyć. Miejsca do zamieszkania jest w 
kosmosie z pewnością wystarczająco dużo, może kiedyś nauczymy się 
pokonywać większe odległości, nie ma co skazywać ludzkości na 
wieczne wymarcie. Może kiedyś będą jakieś publiczne spotkania 
trzeciego stopnia, ale przybysze musieliby przełamać się w związku
z zażenowaniem wynikającym z widoku cieszącego się, lub płaczącego
w tej podniosłej chwili człowieka. Dawno przestałem marzyć o 
spotkaniu z jakimkolwiek interesującym człowiekiem, czy to artystą
czy to celebrytą czy inną sławą,jednak nie opuszczają mnie 
marzenia o spotkaniu i jakimś kontakcie z formą inteligentnego 
życia spoza naszej planety. Zwłaszcza ciekawi mnie ich poczucie 
humoru, bo uważam że poczucie humoru jest ściśle powiązane z 
inteligencją, gdyby to był jakiś bardzo czarny humor to też 
chciałbym się pośmiać razem z nimi.
Kto wie czy nie ingerują w jakieś cuda religijne, objawienia i 
podobne dlatego by pośmiać się z ludzkiej interpretacji
takowych zjawisk. Mnie to śmieszy to dlaczego nie miało by to być 
śmieszne dla jakichś kosmicznych dowcipnisiów. Interpretacje które
zakładają interwencje w dane zjawisko jakich pozaziemskich 
cywilizacji są ciekawe, ale nie są śmieszne, dlatego wszyscy 
lubiący się pośmiać z ludzi powinni robić tak, aby interpretacje 

Strona 49

Świniobicie

zakładały interwencje Boga,Maryi,Jezusa, i wszystkich świętych 
kanonizowanych czy to Szatana, demonów i różnych duchów i zjaw. 
Wtedy wszystko nabiera sensu i prawdopodobnie takich 
niewytłumaczalnych zjawisk będzie ubywać gdy interpretacja ich nie
będzie śmieszna. Być może ludzkie wierzenia nadają pewnego 
charakteru ludzkości, ale moim zdaniem jest to zgubne 
z racji tego że pogodzenie się ze wieczną nieodwracalną śmiercią 
nie oznacza że można czynić "zło", ale oznacza
starania, aby życie było coraz lepsze, udoskonalanie życia, 
wyeliminowanie przestępczości, patologii, chorób, cierpienia, 
bólu. Dążenie do doskonałości w każdej dziedzinie, dążenie do 
perfekcji, niszczenie niedoskonałości, ciągłe burzenie i budowanie
lepszego, coraz lepszego. Trochę jest zauważalne że tak się 
właśnie dzieje cały czas, ale w niektórych dziedzinach jest 
zastój. Gdy jest zastój powinno się eksperymentować i starać się 
toczyć bieg o jeszcze lepsze, a nie pozostawać przy tym co jest. 
Powinna trwać ciągła ewolucja warunków życia. Każdy ma potrzeby i 
te potrzeby powinny być w jak najlepszy sposób zaspakajane, co 
oczywiście nie oznacza czegoś uniwersalnego które powinno spodobać
się największej możliwej liczbie ludzi, tylko oznacza jak 
największą różnorodność. Duży wybór oznacza znalezienie czegoś co 
odpowiada najbardziej. Wracając do tej ewolucji to nowinki nie 
powalają, nic poszło tak jak miało, dlatego wolę "stare" filmy, 
muzykę z lat 60tych, książki sprzed stu lat albo i więcej.
 
-Edek, przypominam ci że jutro musisz wcześniej wstać bo przed 
tobą wyzwanie bielenia chlewu, najlepiej gdybyś sprawdził w 
internecie jak to się robi.
-Wystarczyło mi zerknąć na 10 min i dowiedziałem się tego co już 
wiedziałem wcześniej.
-Czyli?
-Skoro nie dysponujemy specjalistyczną aparaturą do bielenia to 
wystarczy wapno, woda i duży pędzel, wcześniej trzeba  trochę 
oczyścić ścianę z różnych zanieczyszczeń.
-No to skoro już wiesz co i jak to jutro z rana jedz do sklepu po 
wapno.
-Mam nadzieje że nie będę musiał długo szukać i znajdę go w 
pierwszym lepszym sklepie budowlanym.
-Edek, a cena?
-25kg wapna około 20zł i pędzel też nie więcej.
-No to nie wychodzi zbyt drogo. Edek, ja już idę spać, a ty nie 
siedź zbyt długo bo jutro rano pobudka.
-Ok. 
  Ktoś kiedyś wymyślił wielkie dobrodziejstwo; bibliotekę 
publiczną, wiele lat później ktoś wymyślił dobrodziejstwo o 
niesamowitych możliwościach i nazwał internet. Oczywiście jak na 
razie internet nie zastąpi biblioteki, a biblioteka internetu. 
Różne są cele korzystania z internetu i długo by wymieniać, w 
pewnym aspekcie jest jak sałatka warzywna w której znajdziesz 
wszystko, ale żeby się nasycić i najeść w pełni idziesz do 
biblioteki lub księgarni i znajdujesz dogłębną wiedzę na dany 
temat lub możesz czytać w całości autora którego myśl znalazłeś 
gdzieś w internecie. Tak sobie myślę że
kończy się era tradycyjnej gazety. Portale codziennie oferują 
mnóstwo informacji, niektóre pozwalają na komentarze, i to 
wystarcza przeciętnemu Kowalskiemu. Interaktywność pozwala się 

Strona 50

Świniobicie

wypowiedzieć, komunikować szerokiej rzeszy różnych anonimowych 
osób, wyrosły z tego takie zjawiska jak hejt czy trollowanie. 
Gdyby hejtujący miał rację po swojej stronie 
i argumenty w dodatku nie przesadzał z wulgaryzmami to można by to
zaakceptować za taki przykład można by podać hejtowanie księży 
pedofilów, hejtowanie telewizji publicznej za propagandę,itp. jest
wiele zła do słusznego hejtowania. Co do trollowania to nie padłem
nigdy ofiarą trola, nikt mnie nigdy nie sprowokował, w każdym 
razie nie mogę sobie przypomnieć. Jeśli nie prowadzę z kimś 
rozmowy przypuśćmy na czacie, kiedy np. piszę pod artykułem 
komentarz to wtedy lubię prowokować, uważam że prowokacja 
intelektualna jest lepsza niż hejt czy trollowanie. Najbardziej 
lubię udawać księdza i cała sztuka polega na tym by czytelnik 
myślał że ma do czynienia z prawdziwym księdzem który jest 
pomylony, bo podnieca go Pippi Langstrumpf, przyznaje że kościół 
czyni więcej szkody niż pożytku, ale ludzie powinni wierzyć, 
przeklina pandemię bo ludzi w kościele mało, a on ma wydatki, 
zazdrości i podziwia Rydzyka i też po cichu inwestuje pieniądze 
itd.itp. Nie używam, no może za idealnie, staram się nie używać 
wulgaryzmów. Często spotykam komentarze antysemickie, homofobiczne
i nasycone wulgaryzmami nie znoszę tego. Wracając do tych moich 
przebieranek za księdza to może kiedyś będzie taka moda, to nie 
koniecznie musi być ksiądz, może to być głupi policjant jak ktoś 
ich nie lubi. Też ważną kwestią w internecie jest piractwo, dajmy 
na to film w kilka dni po premierze jest możliwy do bezpłatnego 
ściągnięcia, czy nowa płyta jakiegoś zespołu to jestem temu 
przeciwny, ale po jakimś czasie powiedzmy rok czy dwa lata kiedy 
ten co chciał obejrzeć poszedł do kina lub kupił dvd, ten co 
chciał posłuchać kupił płytę, ten którego interesowała książka 
kupił ją wtedy powinno być bezpłatnie ogólnodostępne. Ciekawe jest
to że idąc do biblioteki można wypożyczyć książkę której nie można
rozpowszechniać w internecie. Albo w wypożyczalni DVD możesz 
wypożyczyć film za grosze którego nie można rozpowszechniać. 
Powinno być tak; stworzyłem jakieś dzieło; film, muzyka,  
literatura czy gra lub coś innego i zarobiłem już na tym 
wystarczająco, to co powinno się pomyśleć?; tworzę następne 
dzieło, a poprzednie niech będzie już darmowe. Kiedyś miałem taką 
utopijną myśl że artyści powinni być opłacani z podatków, a ich 
dzieła wycenione przez rzeczoznawców własnością wspólną, to by 
było ciekawe; darmowe kina, najnowsze filmy w bezpłatnej tv, 
darmowe płyty, gry za darmo,książki za zero złotych. To naiwna,ale
ciekawa koncepcja. Teraz może o czymś chyba najgorszym czyli 
różnego rodzaju wirusach, trojanach , robalach, o dziesiątkach 
odmian. Dlaczego niektórzy ludzie mając wiedzę i umiejętności 
tworzą szkodliwe oprogramowanie zamiast przydatnego 
oprogramowania? Co im da że zniszczą czyjeś dane czy włamią się do
czyjegoś komputera. Gdyby ktoś chciał poznać zawartość mojego 
twardego dysku to ja bym mu ją z przyjemnością udostępnił pod 
warunkiem że nie uszkodzi mi danych. Wykreowali obraz hakera 
geniusza komputerowego  i wielu próbuje sił w hakerstwie. Rozumiem
włamania do komputerów rządowych lub takich gdzie są jakieś tajne 
informacje które powinny ujrzeć światło dzienne. Ale 
rozpowszechnianie wirusów które niszczą dane na dysku to przykład 
bezsensownego zła i powinno być karane wysoką grzywną.Tyle jest 
różnych programów i aplikacji które są niedopracowane, mają błędy,
zawieszają się, ciągle trzeba aktualizować i nie ma takiego który 

Strona 51

Świniobicie

pomyśli zrobię choćby program pocztowy który dopracuje do 
perfekcji, będzie niezawodny, łatwy w obsłudze, ładny wygląd po 
porostu idealny i może nawet na nim zarobię, to wielu zamiast tego
woli bawić się w hakowanie i wirusy. Zresztą nie znam się za 
bardzo na komputerach i informatyce ale myślę że mam rację. Czas 
iść spać jutro bielenie ścian.
-Edek! Edek! pobudka!
-Która jest godzina?
-Ósma!
-Mariola, to jeszcze godzinkę, daj mi jeszcze pospać.
-Edek wstawaj!Żadnej godzinki!
-Mariola to chociaż piętnaście minut, zrób mi kawę i mnie obudź.
-Edek wyprzedziłam cię; kawa już zrobiona i stygnie, wstawaj!
-No jeśli tak to wstaje.
-Edek nie jest z ciebie "ranny ptaszek".
-Wypije kawę i drugą kawę, wypale kilka papierosów przy tym, potem
odpalam skodę i w drogę do sklepu budowlanego. Coś  czuje że 
będzie pracowity dzień. A ty Mariola przygotuj jakąś starą 
niepotrzebną miotłę bo trzeba omieść ściany z  pajęczyn i innych 
brudów.
-Dobra Edek poszukam takiej starej miotły.
-Albo nawet możesz sama trochę omieść ściany chlewu zanim wróce ze
sklepu.
-Nie ma szans Edek, mam na dziś zaplanowane inne zajęcia, mam cały
dom na głowie, a ty chcesz żebym cię wyręczała w  twojej pracy, 
podjąłeś się bielenia to zrób to sam od początku do końca.
-Chciałem tylko żeby było szybciej.
-Edek, nigdzie się nie spieszy, powolutku i małymi kroczkami jak 
ty lubisz mówić.
-Tak, dziś zrobimy kolejny krok.
-Tych kroków trochę będzie i wiesz Edek ja trochę wątpię że uda 
się z tą świnią.
-Mariola, mnie też nachodzą chwile zwątpienia, ale jak na razie 
koszty nie są zbyt duże więc nie ryzykujemy wiele.
-Tak Edek, na chwilę obecną, ale wydatków będzie coraz więcej, a 
ja najbardziej się boję że nasza świnia zdechnie,  zachoruje na 
jakąś świńską chorobę czy wirus i padnie.
-Nie załamuj mnie, jeśli tak się stanie to kupimy drugą świnie.
-A jak ta choroba zostanie w chlewie i następna świnia też się 
zarazi i zdechnie?
-Mariola, nie miej od rana takich czarnych myśli, ja wiem że to co
mówisz jest możliwe, ale to odbiera ochotę do  pracy, niszczy 
marzenia, załamuje, trzeba być myśli że się uda.
-Edek, trzeba być świadom takich zagrożeń żeby nie było kiedy się 
nie uda totalnego załamania.
-Mariola i to ma sens, nie przywiązujmy do tego aż tak wielkiej 
wagi, róbmy to jakby na boku, jak się uda to się uda  jak się nie 
uda to się nie uda.
-Edek, koleżanka która się zna na psychologii powiedziała mi że my
chorzy na schizofrenię często próbujemy robić  rzeczy które są dla
nas za trudne, mamy marzenia niemożliwe do spełnienia, bo po 
porostu sobie nie poradzimy i dlatego cię uczulam że może się nie 
udać.  
-Mariola, ja o tym doskonale wiem i też mnie to gryzie, początkowo
byłem pełen optymizmu, ale z czasem jak sobie to wszystko 
wyobrazić, tą całą hodowlę, to ubywa mi nieco tego optymizmu. Ale 

Strona 52

Świniobicie

pomyśl tak jak już wspomniałem najwyżej stracimy parę stów i 
trochę wysiłku pójdzie na marne. Mariola zaczęliśmy i już 
jakiekolwiek wątpliwości by nas nachodziły nie poddawajmy się taką
zasadę wspólnie ustalmy.
-Dobrze Edek, do odważnych świat należy.
-Mariola to ja jadę po to wapno.

Dużo racji ma Mariola, te wszystkie marzenia, obrazy świniobicia i
biesiady to jest na krawędzi zdrowia,a może już wkroczyłem w 
chorobę w tym konkretnym aspekcie. Już trochę rozważałem marzenia,
wiele nieudanych przedsięwzięć, niszczenie moich pomysłów przez 
innych. Tylko trzeba zróżnicować plany, pomysły , marzenia 
człowieka zdrowego który nie ma jeszcze zdiagnozowanej 
schizofrenii, a marzenia, plany i pomysły schizofrenika. Nie raz w
marzeniach odbierałem nagrody za różne moje osiągnięcia w różnych 
dziedzinach; najlepszy bloger, wspaniały debiut literacki, nowy 
portal internetowy przyciągnął miliony czytelników, nagroda za 
najlepszą grę komputerową itp. Czasami coś skrobnąłem jakiś 
artykuł lub inny twór piśmienniczy i przyjęte to było bez 
entuzjazmu, myślałem wtedy; ludzie mnie nie podziwiają bo nie 
dostrzegają mojego geniuszu, nie znają się na dobrym pisaniu, 
nawet kiedy próbowałem śmieszyć też nie bawiło to wszystkich. Dużo
moich marzeń jest nierealnych, dużo moich planów jest nierealnych.
Nie wiem czy dobrze zrobiłem tworząc w głowie ten obraz 
świniobicia czy może lepiej ot tak; hodujmy świnię i już, a co 
dalej to się zobaczy.
Gdzieś się zetknąłem z jakimś trenerem rozwoju osobistego który 
poleca stworzyć w głowie obraz tego co się chce osiągnąć i dążyć, 
aby obraz zrealizować. I ja to stosuje, ale to jest dawanie 
marzeń,najczęściej nierealnych marzeń i dawanie przyjemności 
wizualizowania spełnienia swojego marzenia. Można by powiedzieć że
nie samym chlebem człowiek żyje ale też marzeniami. Ludzie sobie 
marzą i są szczęśliwi, minie trochę czasu, marzenie wyblaknie 
pojawi się inne marzenie. Nie ma nic złego aby ludzie mieli 
marzenia, ale nierealne marzenia schizofrenika mają to złego że 
jego wiara jest mocna, psychika krucha i o załamanie przy 
niepowodzeniu łatwo. Dlatego nie będę się już podniecał ceremonią 
świniobicia, a po prostu hodował świnię. Marzenie będzie, ale jego
waga będzie mniejsza, uważam że to rozsądne. Ile ja się 
nasłuchałem o marzeniach pacjentów szpitala psychiatrycznego;jak 
tylko wyjdę od razu zakładam firmę, jak tylko mnie stad wypuszczą 
buduje portal internetowy,po wypisie uczę się programować i tworzę
grę,a jeden nawet chciał zostać wirtuozem skrzypiec 
nie znając nawet nut. Jeden podszedł profesjonalnie zgodnie z 
poradą trenera rozwoju osobistego; pierwsze kilka dni wyobrażał 
sobie swojego wymarzonego mercedesa, później wyobrażał sobie przez
kilka dni że w nim siedzi, a następnie kilka dni że go prowadzi. 
Miałem 15nascie lat i kupiłem gitarę, uczyłem się akordów i coś 
tam trochę grałem, moim marzeniem było grać w zespole i raz 
zagrałem z zespołem jedną próbę,miałem to kontynuować ale nie 
spodobała mi się ta próba zbytnio. Odłożyłem gitarę. Gdy 
zachorowałem nie marzyłem już o grze w zwykłym zespole, ale o 
tworzeniu świetnych utworów i by zagrać razem na jednej scenie z 
Claptonem albo Santaną. Gdy już w marzeniach osiągałem tę wielką 
sławę oczywiście stawałem się bardzo bogaty, rozmyślałem gdzie 
zbuduje swój wymarzony dom ile będzie miał pokoi ile łazienek jak 

Strona 53

Świniobicie

duży będzie basen. Kiedyś "wyjechałem" z jakimś marzeniem 
nierealnym psychologowi, dotyczyło to tego czym się zajmę po 
opuszczeniu szpitala i on mi dopiero wytłumaczył że to się fachowo
nazywa "myślenie życzeniowe".Tak więc z marzeniami to jest różnie.
Nie mogę powiedzieć; nie warto mieć marzeń, nie mogę też stanowczo
powiedzieć; warto mieć marzenia, mogę stanowczo powiedzieć; warto 
mieć dużo pieniędzy, aby realizować marzenia. Mogę też stanowczo 
powiedzieć; nie warto mieć kosztownych marzeń gdy nie ma się 
grosza przy duszy. Był czas że żyłem nierealnymi marzeniami w 
zasadzie 
nic w tym złego być marzycielem, ale przynajmniej dla mnie lepiej 
filozofować, rozmyślać o różnych kwestiach, krytykować. 
Wyobraziłem sobie to świniobicie i jestem świadom że nigdy nie 
jest tak jak sobie wymarzymy, tak idealnie bo w czasie świniobicia
np. rozboli mnie głowa, jedzenie nie będzie  tak smakowite jak 
myślałem, Mariola stworzy jakieś problemy, nie pojawią się wszyscy
zaproszeni goście, jeden się upije i się będzie "spinał" i 
wiele...wiele innych nieprzewidzianych sytuacji. Trzeba sobie zdać
sprawę że nigdy nie jest dokładnie tak jak sobie wymarzymy.

-Dzień dobry.
-Dobry, w czym pomóc?
-Szukam wapna do bielenia chlewu.
-Mamy. Ile pan tego potrzebuje?
-Nie wiem, chce wybielić jeden chlew.
-Jaki duży ten chlew?
-No tak ze cztery na cztery metry.
-A jak wysoki?
-Ze trzy metry.
-Ile warstw?
-A ile się warstw nakłada?
-Można raz, można dwa, a nawet więcej, ale dwa razy pomalować 
wystarczy.
-To ile tego potrzebuje?
-Weź sobie pan 12kg.
-To wezmę 12kg.
-Już przynoszę.
-Ile płace?
-52zł.
-Aha, jeszcze pędzel.
-Taki duży do bielenia?
-Tak.
-To będzie razem 71zł 
-Dziękuje, do widzenia.
-Do widzenia, zapraszam ponownie.

Ani drogo, ani tanio, koszty na chwilę obecną 271zł , tragedii nie
ma. Chciałbym kiedyś dożyć chwili kiedy powiedzmy 1000zł będzie 
dla mnie małą kwotą  i będzie mnie stać na wydanie tyle raz w 
tygodniu w restauracji gdzie będę regularnie zabierał Mariolę 
dajmy na to w każdą sobotę. Ale to też musiałbym mieć luksusowy 
samochód odpowiedni strój i wiele innych luksusowych rzeczy, a 
przede wszystkim dom czyli tak zwany anturaż do dużych wydatków w 
restauracji. Albo jeszcze lepiej, być tak bogatym by przeznaczać 
rocznie miliony na pomoc potrzebującym. To niby też marzenie, ale 
inne niż te marzenia które analizowałem wcześniej czyli takie 

Strona 54

Świniobicie

marzenia które pochłaniają i wydają się zupełnie realne. Jakie to 
jest niesprawiedliwe że 1% ludzi ma tyle bogactwa co pozostałe 99%
mieszkańców ziemi. Słusznym wydaje się zniesienie nierówności, 
komunizm jako ustrój państwowy się nie udał, ale idea piękna. 
Kiedy się powie słowo "komunizm" to u większości ludzi 
niewyedukowanych kojarzy się z biedą, cenzurą, inwigilacją, 
milicją, zomo, ormo, prześladowaniami,donosicielstwem, kartkami 
żywnościowymi itp. tak więc komunizm źle się kojarzy. A niewielu 
słyszało np. o komunizmie chrześcijańskim czy komunach 
hipisowskich.
Wracając; jak to się stało że 1% ludzkości ma tyle bogactwa. Część
odziedziczyła fortunę,cześć wpadła na jakiś genialny pomysł na 
którym się wzbogaciła,część ma talent artystyczny,część ma talent 
do pomnażania pieniędzy, cześć...dalsza część nieważna, bo co mnie
interesuje? Ci co wpadli na genialny pomysł!Od zawsze marzyłem 
wpaść na genialny pomysł i zbić fortunę. Tak sobie 
myślałem...myślałem i myślałem;co mogło by być nowego coś co 
zainteresuje ludzi i będą gotowi płacić. Nic mi nie przychodziło 
do głowy, wszystko już jest, jaki by tu mieć nowy pomysł?Pierwsze 
wpadłem na kiosk internetowy czyli portal gdzie można kupić gazetę
w formie elektronicznej. Trochę się orientowałem, radzili mi 
zorientowani w temacie bym skontaktował się z wydawcami i 
zaproponował sprzedaż w formie cyfrowej, zresztą wpisałem w 
przeglądarkę i takie coś już było, kiepsko to wyglądało mógłbym 
zrobić lepsze, ale finalnie olałem. Były inne pomysły, zapisywałem
je, ale patrząc z perspektywy tych kilku lat kiedy przez kilka 
miesięcy zapisywałem pomysły ten z kioskiem internetowym był 
najmądrzejszy i miał największe szanse. Wielu pragnie wpaść na 
genialny pomysł i dorobić się majątku nie tylko ja. Mógłby 
poradzić trener rozwoju osobistego jak zarobić milion mianowicie 
przez trzy miesiące zapisuj każdy pomysł na biznes jaki ci wpadnie
do głowy, po tych trzech miesiącach zrób przesiew i zostaw 
powiedzmy dziesięć które wydają ci się najlepsze, sprawdzając 
uprzednio czy ktoś już nie wpadł na taki pomysł jak ty. Pierwsze 
realizuj te które wymagają najmniejszego wkładu finansowego i na 
które cię stać, a na resztę szukaj inwestorów. Porada z dużym 
ryzykiem, dużo by straciło, ale niektórym by się udało i 
pesymistycznie licząc jeden na tysiąc milion by zarobił po jakimś 
czasie. Zastanowię się jeszcze nad ludźmi z talentem, ciekawe ilu 
utalentowanych ludzi się zmarnowało swoje możliwości bo ich talent
nie został odkryty. Są dziedziny jak sport gdzie talent jest łatwo
wychwytywany już w szkole podstawowej z innymi talentami jest 
różnie i to właśnie szkoła powinna być miejscem gdzie szuka się 
talentów, może być tak że w szkole podstawowej miałem z muzyki 
dobre stopnie, mam słuch muzyczny, lubię słuchać muzyki ale nigdy 
nie grałem na żadnym instrumencie prócz dzwonków na muzyce w 
szkole podstawowej, poszedłem do technikum i zostałem geodetom, a 
mógłby teraz startować w konkursie Szopenowskim, lub nikt nie 
wychwycił talentu aktorskiego i dziewczyna pracuje w biurze. 
Miałem dobre oceny z wypracowań z języka polskiego, nie 
przykładałem się w szkole do nauki, ale raz nauczycielka 
powiedziała mi że mam ciekawe przemyślenia zignorowałem to, to 
było dobre, ale informacja dosyć skąpa, mogła mnie wciągnąć w 
filozofię lub choćby literaturę.

-Mariola jestem.

Strona 55

Świniobicie

-Kupiłeś wszystko?
-Tak.
-Ile kosztowało?
-W sumie 71zł.
-To nie tak tanio jak myślałam. Wapno jest takie drogie?Mówiłeś że
25kg kosztuje dwie dychy.
-Wziąłem takie jakie mi polecił. Wapno 52zł 12kg i jeszcze pędzel 
19zł.
-To zabieraj się do roboty.
-Czekaj niech trochę odsapnę.
-Mariola, myślisz że mam jakiś talent?
-Edek, gdybyś ty miał talent to malowałbyś teraz obraz, a nie 
chlew.
-Mariola, ale na przykład talent do filozofowania.
-Edek, ja trochę pofilozofowałam o twoim filozofowaniu i mam kilka
pytań.
-Zamieniam się w słuch.
-Czy w szkole podstawowej uczą filozofii?
-Nie, ale wiem do czego zmierzasz. Zapytasz czy w szkole średniej 
uczą filozofii, tak?
-Tak, w szkole średniej uczą filozofii?
-Nie i wiem o co ci chodzi.
-To dobrze że wiesz że chodzi o to że filozofia jest do niczego 
nieprzydatna.
-To jak jest nieprzydatna to po co studia kierunku filozofia?
-Po to że studiują to ci którzy nie dostali się na inne kierunki,a
ci co chcieli studiować filozofię po studiach  zostają profesorami
i uczą filozofii innych na uczelni. Jakiś czas temu rozmawialiśmy 
o tym z koleżanką i takiego  wniosku doszliśmy.
-Wiesz Mariola może i masz rację i może nawet tych moich 
przemyśleń nie można nawet nazwać filozofowaniem.
-Edek, chyba masz gorszy dzień skoro tak mówisz.
-Trochę mnie podłamało to że my chorzy na schizofrenię mamy 
nierealne marzenia i z tą naszą świnią może być podobnie.
-Edek, nie załamuj się hodowla świni to nie aż takie wielkie 
wyzwanie. Zresztą jak już zaczęliśmy to nie ma odwrotu. Uda się 
albo się nie uda strata będzie niewielka, też mnie to trapiło i to
jest rozwiązanie. Co  cię jeszcze trapi?
-Mariola marzyłaś kiedyś by być sławna i bogata?
-Edek, ha ha ha każdy o tym marzy.
-A robiłaś coś żeby to urzeczywistnić?
-Stare dzieje, nigdy ci tego nie mówiłam, ale zapisywałam się na 
kursy aktorskie, warsztaty teatralne, do agencji  modelek w 
dodatku odchudzałam się przesadnie, a później trafiłam do szpitala
psychiatrycznego.
-Mariola, a ja ciągle chce wpaść na genialny pomysł który uczyni 
mnie bogatym.
-Edek Edek w twoim wypadku wpaść na genialny pomysł to już prędzej
byś w totka wygrał.
-Chyba masz rację.
-Edek, chcesz mi jeszcze o czymś powiedzieć?
-Mariola przypomniałem sobie o swoich marzeniach, jak dorabiam się
bogactwa na różnych poronionych pomysłach jak  buduje w marzeniach
dom z basenem i mnóstwem pokoi jak gram na gitarze z Claptonem i 
Santaną i czuje się jakby  upokorzony przez to że tak myślałem i 
widzę swoją chorobę teraz właśnie jak na dłoni.

Strona 56

Świniobicie

-Edek, a ja miałam zostać przyszłą królową Anglii, miałam dostać 
Oskara w przyszłości i być najlepiej zarabiającą  modelką i nie 
załamuje się tylko się z tego śmieję. Zresztą już ci chyba 
opowiadałam o tych moich jazdach, z tego  trzeba się śmiać, a nie 
rozpaczać.
-Ja nie potrafię się z tego śmiać bo to moja osobista tragedia. To
ułomność i to tak jakby się śmiać że nie ma się  jednej nogi. Ha 
ha ha odjęli mi nogę bo miałem gangrenę, to najśmieszniejsze co 
mnie spotkało ha ha ha; to właśnie coś
 w tym stylu.
-Edek, było i minęło, bierzesz leki i jest ok. Po co to 
rozpamiętywać?Spotkało nas nieszczęście choroby psychicznej i  
trzeba z tym żyć.
-Przyznaje ci rację i zabieram się za bielenie chlewu.

Najpierw omiotę ściany, potem rozrobię wapno z wodą, przyniosę 
drabinę i do dzieła. Czasami rozmowa z Mariolą pomaga, nie ma co 
rozpamiętywać tych wszystkich debilnych poczynań i myśli 
spowodowanych chorobą. Zdarza się że ktoś robi coś głupiego pod 
wpływem alkoholu i albo to wesoło wspomina, nawet śmieje się z 
tego sam lub nawet z kolegami, albo tak jak ja ma kaca moralnego i
cierpi, teraz raczej już nie mam wyrzutów że zrobiłem coś głupiego
pod wpływem alkoholu,ale kiedyś w młodości mnie męczyły żenujące 
wybryki po pijaku. Nie dość że miałem kaca fizycznego to też 
psychicznego, psychiczny trwał nawet trzy dni. Nie zapomnę jak na 
szkolnej dyskotece w podstawówce po wypiciu po jednym jabolu z 
kolegą tańczyłem jakiś dziwny taniec, kolega nie tańczył, ale coś 
się dziwnie zachowywał i przyłapali go że jest pod wpływem, o 
dziwo obyło się bez konsekwencji. Ten mój taniec mam dalej w 
głowie, trudno to w ogóle nazwać tańcem to co ja robiłem, nawet 
pogo tego by nie można nazwać. Krótki czas po tej dyskotece 
nauczyciel matematyki coś tam skwitował że naoglądają się 
koncertów gdzie naćpani rozrabiający gówniarze mają odlot i 
wyczyniają szaleńcze tańce. Nie mówił tego wprost do mnie, ale 
wiedziałem że chodzi o mnie. Albo gdy do szkoły w czasie ferii 
przyjechała młodzież z Zielonej Góry bodajże i pewnego dnia 
zorganizowali dyskotekę, trochę miejscowych wpuścili, ale mi się 
nie udało dostać i wyłem jak pies przed wejściem, krzyczałem, 
wygrażałem. Takich zdarzeń było wiele i zawsze był po nich kac 
moralny. Z chorobą jest podobnie bywa kac moralny, ale bardziej 
patrze na siebie z politowaniem;o ja biedny idiota. Ciekawe to 
jest zagadnienie że jedni wstydzą się wybryków pod wpływem 
alkoholu, inni się nie wstydzą , a jeszcze inni są nawet z tego 
dumni i ich to bawi. Interesuję się trochę psychologią, 
przeczytałem kilka pism z tej dziedziny, ale nie zetknąłem się z 
tym zagadnieniem. Przychodzi mi na myśl że jeśli ktoś się 
nadmiernie kontroluje,być może był w dzieciństwie karany za różne 
wybryki to kiedy straci kontrolę pod wpływem alkoholu to później 
ma poczucie winy połączone ze wstydem, oczywiście mogę się mylić, 
ale wydaje mi się to bliskie prawdy. Czego nie cierpię, jak 
znajomi bywalcy psychiatryka z uśmieszkiem na ustach pytają co 
narozrabiałem i mają nadzieje usłyszeć coś śmiesznego. Nie śmieszą
mnie czyny popełnione w chorobie psychicznej choć by były 
obiektywnie śmieszne. Bo wiem że ten kto popełniał ten czyn 
cierpiał, co innego gdy czuję się świetnie i robię komuś kawał 
który gdybym miał problemy z psychiką kwalifikowałby mnie do 

Strona 57

Świniobicie

szpitala psychiatrycznego, co innego też kiedy robię jakąś 
złośliwość która jest śmieszna pod wpływem wzburzenia 
emocjonalnego.
Trudno zrozumieć i opisać na czym polega to cierpienie chorego 
psychicznie. Najprościej to powiedzieć że się męczy,a wręcz 
przechodzi torturę. Szuka dowodów na prawdziwość swoich urojeń, 
interpretuje różne fakty jako dowód na prawdę swojego urojonego 
świata, chce by powiedziano o nim głośno i nie owijając w bawełnę 
w mediach i przechodzi różne inne tortury, albo np. ktoś zrobi coś
śmiesznego kwalifikującego do szpitala bo mu kazały głosy, takie 
coś mnie nie śmieszy. Nie śmieszy mnie bo gdzieś na dnie głupiego 
czy śmiesznego czynu szaleńca jest ból.  Bardzo mnie zdziwiło gdy 
przeczytałem u Nietzschego słowa współczucia dla Don Kichota, Don 
Kichot prawie wszystkich śmieszy, ale gdyby dogłębnie przemyśleć 
należałoby mu współczuć, tak jak zrobił to Nietzsche.
-Mariola!
-Już idę.
-Zobacz sufit gotowy.
-No bardzo ładnie Edek, bielusieńkie jak śnieg.
-Teraz pomaluje ściany, na koniec podłogę, a później druga 
warstwa.
-Myślisz że starczy tego wapna?
-Powinno wystarczyć.
-To pracuj sobie, a ja idę, bo też mam zajęcie.

Będąc na drabinie przyszła mi myśl; jak postały stworzenia 
latające? Wszyscy zachwycają się człowiekiem; zwierzęciem które 
osiągnęło samoświadomość, potrafiło stworzyć narzędzia, stworzyło 
wspaniały system komunikacji, ale to tylko kwestia mózgu, za to 
stworzenia latające; miliony lat rozwoju w kierunku uniesienia się
w powietrze, z pewnością początkowo niskie loty później coraz 
wyżej i poszybowały orły. Moim zdaniem trudniejsze dla natury, 
gdyby oczywiście była czymś osobowym i wykonywała jakąś prace, 
było stworzenie stworzeń latających niż stworzenie mózgu jakim 
dysponuje człowiek. Gdyby latanie było łatwe wystarczyłoby 
przyczepić do rąk skrzydła i człowiek poruszając nimi unosiłby się
w powietrzu. Żaden zmysł człowieka nie jest jakiś szczególny 
zwykle ludzkie zmysły są gorsze od zwierzęcych. Wracając do mózgu 
,ten mózg zaczął tworzyć wspaniałe historie o swoim stworzeniu 
przez wielką , wszechmocną, idealną, dobrą, istotę
ale pojawił się problem ponieważ uświadomił sobie że nie jest 
dobrze i dlaczego stwórca nie stworzył tak, aby było wieczne 
szczęście i nie było cierpienia i bólu ani głodu, ani choroby? 
Jedni mówią; tak już było w raju, ale człowiek zgrzeszył i został 
ukarany i wygnany dlatego jest jak jest,inni są zdania że główną 
winę za zaistniały stan ponosi Szatan, kiedyś ulubiony anioł Boga 
który się zbuntował i nakłania ludzi do zła i zsyła choroby, 
jeszcze inni obwiniają złych Bógów którzy zsyłają nieszczęścia, są
tacy dla których winę za zło ponoszą demony, najmądrzejsi chyba 
orzekli życie to jedno wielkie cierpienie i najlepiej się już 
nigdy nie urodzić, bo niestety zakładają że człowiek się odradza 
może nawet odrodzić się jako zwierzę. Ale jest też optymistycznie;
żyjcie zgodnie z wolą Pana nie grzesząc, modląc się, kochając się 
czy tam zabijając niewiernych, a traficie do krainy gdzie jest 
dobrze. Biorąc pod uwagę Krainę Wiecznych Łowów czy Walhallę to 
ten powszechny mit pośmiertnej krainy gdzie jest "dobrze" świadczy

Strona 58

Świniobicie

że mózg ma jakiś błąd. U mnie prawdopodobnie wskutek choroby cześć
mózgu odpowiadająca za takie rozumowanie uległa uszkodzeniu. 
Dodając całą masę chorób psychicznych to nie ma się co zachwycać 
ludzkim mózgiem,mówią jaki jest fascynująco skomplikowany jaki 
wspaniały, może to i prawda, ale dlaczego ziemia nie jest krainą 
gdzie już teraz jest "dobrze" a nie dopiero po śmierci? Dlaczego 
mózg nie doprowadził do powszechnego szczęścia wszystkich ludzi na
ziemi? Może i jest lepiej z roku na rok, ale coraz więcej ludzi 
choruje psychicznie. Żeby na ziemi było dobrze musiałaby być jakaś
jednomyślność co do kluczowych kwestii. Udało się osiągnąć 
jednomyślność, Bóg jest jeden, ale znaczenie powszechnej 
akceptacji tego stwierdzenia jest żadne. Gdyby zapytać; czy 
chciałbyś by Polska zmieniła nazwę na Koczkodania i miała flagę 
koloru pomarańczowo niebieskiego, a godłem było pawie pióro 
korzyścią tego byłoby że stałaby się najbogatszym krajem na ziemi 
i żyło by się niesłychanie dobrze, to podejrzewam że przeważająca 
większość by tego nie chciała. Bo byli bohaterowie którzy oddali 
życie za Polskę ginąc z rąk tych co walczyli za swój kraj. Inni 
ginęli za przekonania narodowe z rąk tych co mieli za zadanie je 
wykorzenić. Więź z narodem, tożsamość narodowa, wspólna historia, 
romantyzm walki o odrodzenie ojczyzny, urokliwe, ale bezsensowne. 
Gdyby Polska nigdy się nie odrodziła,a na jej terenie był większy 
dobrobyt niż jest obecnie to logicznie myśląc trzeba by było 
powiedzieć; źle się stało. Wracając do jednomyślności trzeba by 
uznać że ludzie są równi, niezależnie od rasy, koloru skóry, 
wyznania, narodowości,płci, orientacji seksualnej. I to nie jest 
wcale nowa myśl, ale niestety nie od zaakceptowania dla 
wszystkich. Jednak powolutku świat dąży do jedności chociażby na 
przykładzie Unii Europejskiej. Gdyby tak każdy na świecie znał 
język angielski, gdyby nie było granic. Ale ci uchodźcy albo 
czarni albo muzułmanie, to nie pasuje większości wiele lepszy jest
emigrant z Ukrainy, multikulturowość bardzo nie pasuje zwłaszcza 
tym co krzewią kulturę chrześcijańską. Nie ma jednomyślności że 
wojna to zło, nawet nie wszyscy potępiają obozy koncentracyjne. 
Obozy koncentracyjne nie były polskie, oburzający błąd zajadle 
krytykowany, ale znając antysemicką mentalność polaków mogłyby  
zaistnieć okoliczności w których Polacy stworzyliby obozy 
koncentracyjne dla żydów takie jakie stworzyli Niemcy. W USA była 
segregacja, czarni byli obywatelami drugiej kategorii, ale 
walczyli z rasizmem i wywalczyli stało się tak że rasizm został 
prawie wyeliminowany, a bycie rasistą jest w bardzo złym tonie.
Doszło nawet do tego że czarnoskóry Barack Obama został 
prezydentem. A w Polsce gdyby tak wyciekła informacja że prezydent
ma żydowskie korzenie to trudno nawet wyobrazić sobie implikacje 
takiego zdarzenia, może nawet ludzie wyszliby na ulicę. Zresztą 
żeby kogoś prominentnego zdyskredytować w opinii publicznej 
wystarczy przypisać mu żydowskie korzenie.
Niemcy chcą odzyskać ziemie zachodnie które do nich należały, a 
teraz są na terenie Polski. Polak myśli eee tam nic nie odzyskają 
i kropka koniec tematu. Polacy chcą reperacji wojennych od 
Niemiec. Polak myśli, i tak nic dostaniemy i koniec tematu. Ale 
kiedy Żydzi chcą odzyskać swoje majątki w Polsce utracone w czasie
wojny to oburza, to niesłychana podłość, rzecz nie do pomyślenia, 
wyjdziemy na ulice, spalimy kukłę żyda, i nie pozwolimy, aby 
dostali choćby jeden grosz. Rządzący nie zgadzają się żeby Polacy 
byli antysemitami bo było mnóstwo Polaków którzy ukrywali Żydów w 

Strona 59

Świniobicie

czasie wojny nie przyznają otwarcie że sto razy więcej było takich
którzy ich wydawali w ręce Niemców za litr wódki, trochę kiełbasy,
cukier kilka marek czy inną nagrodę. Byli co ukrywali, bo się 
opłacało, Żyd dużo płacił. Jednego pytali czy ukrywał, on odparł 
że ukrywał, ale musiał trzech zabić bo przestali płacić. 
Bezinteresowna pomoc Żydom w czasie Holocaustu niesiona przez 
Polków była czymś niesłychanie rzadkim, trwają poszukiwania takich
bohaterów z miernym jednak skutkiem. Chciało by się znaleźć 
takich, kręcić o nich filmy i pokazać światu. I powiedzieć przez 
to, my nie jesteśmy antysemitami my Żydów ratowaliśmy. Nasze 
dzieciaki uwielbiają dowcipy o Żydach w obozach koncentracyjnych, 
ale to tylko dzieci, dorośli się z tego nie śmieją. Zdawać by się 
mogło że odbiegłem od tematu wspaniałego ludzkiego mózgu, ale 
właśnie nie, bo rodzi się pytanie jak tak wspaniały ludzki mózg 
wmyślił zabijanie innych ludzi na masową skalę w specjalnie do 
tego zaprojektowanych miejscach czy przerabianie ich na mydło? I 
to niemiecki mózg, mózg kraju filozofów i ludzi niesłychanie 
schludnych i kulturalnych. Chrześcijański mózg sobie z tym radzi, 
mieli na rękach krew Chrystusa i krwią zapłacili. Ale jakie 
procesy zachodziły w mózgu Trumana który cieszył się z udanej 
eksplozji dwóch bomb atomowych w dwóch japońskich miastach? Każdy 
powie że Hiroszima i Nagasaki,a eksterminacja w obozach zagłady to
dwie całkiem odmienne rzeczy. Ja natomiast widzę dużo podobieństw 
na przykład w okropny sposób giną cywile zwłaszcza kobiety i 
dzieci. W obu przypadkach wielu zginęło bardzo szybko i w obu 
przypadkach ginęli powoli  w skutek głodu w obozach i w skutek 
poparzeń i napromieniowania w wyniku zrzucenia bomb atomowych. 
Wina żydowskiego dziesięciolatka i japońskiego dziesięciolatka 
który zginął była taka sama czyli żadna. Można przeczytać w 
internecie że to nic wielkiego te dwie bomby atomowe zrzucone na 
Hiroszimę i Nagasaki że były bardziej krwawe naloty na przykład na
Tokio czy Drezno.
Niemcy mogą powiedzieć radzieckie gułagi były gorsze od naszych 
obozów. Ale jeśli chodzi o broń atomową to można powiedzieć że nie
tylko Stalin pomyślał, to jest to musimy, to mieć jak USA to ma. 
Wszyscy chcieli mieć i dużo państw ma jest tego tyle że można by 
zmieść z powierzchni ziemi całą ludzkość.  
-Mariola!
-No już idę. Poczekaj minutę.
-Zobacz, położyłem pierwszą warstwę.
-No brawo, wygląda świetnie, tylko uważaj żebyś mi tego wapna nie 
wniósł do domu. Zdejmuj buty i chodź na obiad bo  czekam z nim aż 
skończysz.
-A co na obiad?
-Zupa ogórkowa i fasolka po bretońsku.
-Już mi ślinka cieknie, a długo trzeba czekać aż wystygnie?
-Jest prawie w sam raz no może kilka minut trzeba poczekać, aż 
trochę wystygnie zupa.
-Bo wiesz że nie lubię jak jest za gorące ha ha ha
-Wiem wiem wszyscy faceci narzekają że zupa za słona,a ty że za 
gorąca, ale na twoje szczęście ani raz mi za to nie  przyłożyłeś 
ha ha ha
-Czemu na moje szczęście,a nie na twoje szczęście?
-Bo ty byś tego bardzo pożałował bardziej niż ja tych kilku 
siniaków i podejrzewam że gdzieś tam na dnie twojej mądrej  główki
jest ta świadomość.

Strona 60

Świniobicie

-Nie jestem zwolennikiem bicia kobiet z tak błahych powodów ha ha 
ha
-Co ja słyszę? ha ha ha To co musiałabym przeskrobać żeby dostać 
lanie?
-Na pewno coś znacznie gorszego.
-Czyli co konkretnie?
-Konkretnie to nie wiem,ale powiem ci że za przemoc w stosunku do 
kobiet w tym przemoc domową można bardzo łatwo  trafić  za kratki.

-No jak ktoś bije kobietę to słuszne jest że ląduje za kratami.
-Nie zawsze Mariola, ja jestem oazą spokoju, ale poznałem kobiety 
które doprowadzają do szału tak żeby chciało się je uderzyć i 
trudno się opanować.
-No ja nie zamierzam bronić wszystkich kobiet i powiem że tak jak 
są źli faceci tak i są złe kobiety ale tych złych  kobiet jest 
znacznie mniej niż złych facetów,ale... ale bez względu na to że 
kobieta jest zła nie powinno się jej bić.
-Masz rację, ale są faceci co mają żony z tymi żonami dzieci, ona 
zaczyna mieć jakieś jazdy, pretensje, krzyczy po  facecie, on 
zaczyna z tego powodu pić, awantura po pijaku, przyjeżdża policja 
i zakłada niebieską kartę, on coraz więcej pije ona coraz częściej
wpada w szał w końcu ląduje w areszcie z artykułem 207. dotyczącym
znęcania się.
-No ale jak ją pobił to niech idzie za kratki.
-Wcale nie musi jej pobić, nie jest potrzebna żadna obdukcja 
lekarska, wystarczy że zezna że ją dusił, lub coś innego.
-No to jak ją dusił...
-Wcale tego nie musiał zrobić, lub po pijaku złapał za szyję tak 
zezna i idzie siedzieć, przynajmniej na kilka  miesięcy. Nawet za 
to że wszczyna awantury po pijaku i niszczy sprzęt domowy idzie do
aresztu. I to jest problem według mnie na który na razie nie widzę
rozwiązania.
-A co ona się ma wyprowadzić z dzieckiem z domu, bo jej mąż pije i
robi awantury? To już lepiej niech on się  wyprowadzi do 
więzienia.
-Już wiem Mariola.
-Co wiesz?
-Poradnia małżeńska.
-No i ?
-Powinno być tak że zanim jednoznacznie orzeknie się że ktoś jest 
winny takiej, a nie innej sytuacji w domu to powinno  się 
skierować do specjalnej poradni małżeńskiej i jeśli się okaże że 
on rzeczywiście pije i wszczyna awantury to  kierować na 
przymusowy odwyk, a jeśli ona ponosi większą winę to ją kierować 
do jakiegoś psychologa. Takie rozwiązanie  że się kogoś zamyka do 
aresztu powinno być ostatecznością. Zresztą założenie tej 
niebieskiej karty powinno odbywać się  za pośrednictwem sądu który
po rozpoznaniu kieruję oboje małżonków czy konkubinat na 
przymusową wizytę u specjalisty  od porad małżeńskich. I to wtedy 
gdyby była taka procedura to powiem, państwo chroni rodzinę.
-To mądre Edek, może kiedyś tak będzie w Polsce.
-I co jeszcze mam do powiedzenia, powinno się chronić dzieci przed
przemocą rodziców, jak ojciec bije dziecko to  powinien być 
specjalny numer pod który dzwoni i zgłasza sprawę i co więcej 
powinien on być do tego zachęcany w imię  akcji społecznej. I taki
rodzić powinien mieć decyzją sądu przymusowe spotkania z 

Strona 61

Świniobicie

psychologiem lub innym specjalistą  powiedzmy raz w tygodniu.
-Niegłupie Edek, niegłupie.
-Mariola i nawet inne przestępstwa, zamiast prac społecznych 
wizyty u specjalisty, osiemnastolatek napadnie staruszkę i wyrwie 
jej torebkę, dozór policyjny i rok pracy z psychologiem powiedzmy 
godzina w tygodniu,a jeśli się nie wywiąże to oczywiście 
ostateczność czyli wiezienie.
-I o tym myślałeś gdy bieliłeś chlew?
-Nie o tym.
-To o czym? Może pogadamy o czymś ciekawym.
-Myślałem o rasizmie,antysemityzmie,holokauście, bombie 
atomowej...
-Znowu masz Edek czarne myśli, ale koleżanka mi powiedziała że 
takie czarne myśli mogą dołować, ale mogą być też  konstruktywne 
na przykład by nie być rasistą, antysemitą, potępiać holokaust i 
broń atomową by to wszystko potępiać i  strać się być dobrym 
człowiekiem.
-Tak Mariola, ale to są gorzkie myśli.
-Edek to miej słodkie o mnie ha ha ha
-Obiad był pyszny, dziękuje, daj całusa i kładę drugą warstwę bo 
jest ciepło i już chyba wyschła pierwsza.

Konstruktywne czarne myśli i być dobrym człowiekiem. Ma to sens 
gdy się nie jest zbyt popularnym dobrym człowiekiem, gdybyś się 
szeroko nie głosi dobra i nie mówi co jest złe. Jezus, 
ukrzyżowany. Tak, mam go za dobrego człowieka z naciskiem na słowo
człowiek, nie można go winić że uczynili z niego syna Bożego 
niepokalanie poczętego, cudotwórce, uzdrowiciela, mesjasza i 
przydali mu tyle fantastyki, też mógł mieć sam o sobie trochę 
fantastyczne zdanie, ale jest to wybaczalne. Guru, ale dobry, 
prawy guru, nie nauczał by mieć korzyści finansowe, seksualne 
żadnego zabijania, żadnych samobójstw. Można mieć zastrzeżenia do 
tych duchów świętych, trójc świętych, walki z szatanem który mu 
obiecywał złote góry, ale takie wymysły to zbójeckie prawo każdego
guru i nie można na jego podstawie powiedzieć że jest zły. Można 
próbować rozliczyć ile po jego śmierci jego wpływ przyniósł dobra 
i ile zła, na pewno przyniósł wiele zła Żydom ponoć nienawidzą go 
bardziej niż Hitlera. Ale na tej podstawie też nie można 
powiedzieć że był złym człowiekiem. Można powiedzieć że był dobry 
i został zabity. Jeszcze wcześniej żył Sokrates o którym też nie 
można powiedzieć że był złym człowiekiem, nie był jakimś guru czy 
nawet nie głosił nauk publicznie, był takim dziwnym nauczycielem, 
rozmawiał z ludźmi i uświadamiał ich że tkwią w błędzie. Ojciec 
duchowy prawie wszystkich szkół filozoficznych starożytności, nie 
pozostawił po sobie pism ale pozostało jego "wiem że nic nie 
wiem". Skazany na śmierć. Mahatma Gandhi,człowiek dobry, 
wyrzekający się przemocy autorytet moralny, zastrzelony. Martin 
Luther King bez wątpienia dobry człowiek, walczył o 
równouprawnienie czarnych, o prawa obywatelskie, o zniesienie 
dyskryminacji rasowej, zastrzelony. John Lennon, ikona pacyfizmu, 
zastrzelony. Nie wiem dużo o Johnie F. Kennedy ale dobrze o nim 
mówią, zastrzelony. Tak łatwo było zabić tych wszystkich dobrych 
ludzi, niektórzy z nich nawet mogli tchórzliwe uciec lub kajać się
i prosić o życie,ale nie zrobili tego, innych dosięgnęła zabójcza 
kula. A taki Hitler, jeden z najgorszych jeśli nie najgorszy 
człowiek na ziemi przeżył ponad 40 prób zamachu. Tak jakby nad 

Strona 62

Świniobicie

Hitlerem czuwała opatrzność. Nie lepszy od niego Stalin starannie 
się zabezpieczał przed zamachem, bał się śmierci, były plany 
zamachów, ale nim zamachy miały dojść do skutku Stalin i jego 
ludzie już o nich wiedzieli i skutecznie je niweczyli. Hitler 
kochał Niemcy i miał dużo szczęścia, ale Stalin kochał życie i 
najważniejszą rzeczą w Związku Radzieckim było życie Stalina. 
Warto się przyjrzeć śmierci innych znanych person, dziesiątki 
muzyków z "klubu 27" zmarłych w wieku dwudziestu siedmiu lat. Tak 
sobie myślę że to ma sens. Wszystko co najlepsze już ofiarowali 
ludziom i być może ich dalsze muzykowanie zburzyło by ich 
wcześniejsze dokonania, znając styl ich życia mogliby upaść nisko 
i nawet stać się pośmiewiskiem. Choć jestem wrogiem religii, to 
nie głupie by było wierzyć że każdy człowiek pozostawia po sobie 
na ziemi jakieś dzieło, nie musi być ono koniecznie widoczne okiem
człowieka, i gdy ukończy dzieło umiera. Można by polemizować że 
ktoś umiera w młodym wieku i prawie nic nie pozostawia, ale można 
by powiedzieć że wspomnienia o nim są dziełem w głowie drugiego 
człowieka. Można 
by powiedzieć że przecież ludzie mogą umierać masowo w jednym 
czasie nawet w jednym miejscu, ale to też jest dziełem samym w 
sobie. Obraz nie musi przedstawiać pięknych widoków żeby być 
dziełem sztuki. Też może być że potomek jest dziełem i sam też 
tworzy swoje dzieło. Być może dokonam jakiegoś swojego dzieła i 
Bóg mnie zabierze do siebie. Teraz to już trochę śmieszne. Jednak 
nie do końca, gdyby Bóg oczekiwał wiary w niego, szacunku i tego 
by ludzie go kochali byłby albo narcyzem, albo Bogiem na wzór 
ziemskiego rodzica. A mądry rodzić chce by jego dzieci kochały się
bardziej między sobą niż jego, rodzica. Głupi to ojciec który 
poróżnił dzieci i Kain zabił Abla. Mądry ojciec chciałby by Kain 
kochał Abla bardziej niż jego i Abel kochał bardziej Kaina niż 
jego. Nie znam ani jednego Boga który by przekazał że miłość 
bliźniego jest ważniejsza niż miłość jaką darzymy Jego.
"Kochaj bliźniego jak siebie samego" jest trochę chybione, bo gdy 
człowiek kocha siebie to przede wszystkim dba o swoje dobro, nie 
poświęca się dla innych, zależy mu na sobie i żeby pokochać 
bliźniego musiałby przestać tak bardzo kochać siebie,ogólnie jak 
kochasz siebie to nie kochasz bliźniego,a gdy kocha bliźniego to 
najczęściej  nie zależy mu na sobie, poświęca się i było wielu 
uznanych za świętych którzy bardziej kochali bliźniego niż siebie.
A co gdy nie kochasz siebie i nie kochasz bliźniego? Spróbuje 
sobie wyobrazić. Nienawidzę siebie za to... za to... i za to... 
nienawidzę bliźnich bo są tacy,a tacy. Gdyby udało ci się zmienić 
najpierw siebie, odnalazłbyś jakąś drogę, myśli ,prawdy , jakieś 
sposoby by stać się akceptowalnym przez samego siebie, a później, 
to już znacznie trudniejsze, drogę myślenia,prawdy, sposoby dla 
bliźnich by oni poczuli się lepsi i szczęśliwsi to stałbyś się 
wielkim nauczycielem czy przywódcą duchowym. A gdyby jeszcze 
okazało się że twoje nauki nie są przekazane przez Boga, że nie 
zawsze byłeś dobrym człowiekiem i odkryłeś że czynienie zła jest 
błędem bo odbiera radość i szczęście,że nienawiść to trucizna, że 
ludzie są równi, każdy człowiek ma jakiś swój mały talencik czy 
umiejętność, jeden jest inteligentny, ale nie potrafi postawić 
choćby najprostszej ściany ceglanej już nie mówiąc o położeniu 
kafelków drugi za to jest mniej inteligentny, ale potrafi to robić
doskonale i oni są sobie równi i jednocześnie różni. Że nie ma 
gorszych i lepszych ras czy narodowości bo każda ma swoje zalety i

Strona 63

Świniobicie

wady. Być może czarnoskórzy nie są lepszymi myślicielami od 
Niemców, ale znaczniej lepiej czują rytm i lepiej wykonują 
uduchowioną muzykę jak soul,jazz , blues...Kobiety słabo 
filozofują, ale mają wiele innych zalet. Że Bóg jest niepotrzebny 
by być dobrym człowiekiem,w dodatku wiara może być szkodliwa, bo 
zamiast udać się do psychiatry chorzy psychicznie o wąskiej wiedzy
szukają egzorcysty, że życie po śmierci nie jest ważniejsze od 
życia doczesnego,a prawdopodobnie nie ma żadnego życia po życiu i 
to nie jest żadna tragedia, chodzi o to by to życie doczesne było 
udane, ale nie kosztem innych. Że jest wiele lepszych sposobów 
spędzenia czasu niż modlitwa. Poczucie że rozmawia się z Bogiem 
często świadczy o chorobie lub zaburzeniach psychicznych. Że 
grzech odpuścić może jedynie ofiara grzechu,a nie żaden ksiądz. 
Można się nawrócić na Boga, pozostając tym samym złym człowiekiem,
może ciut lepszym, ale dalej mieć te same błędne poglądy na temat 
"czarnuchów" "żydków" "pedałów" i innych gorszych ludzi, można też
nawrócić się na miłość bliźniego w tym tolerancję bez Boga. Natura
sprawiła że ktoś urodził się homoseksualny, transseksualny czy ma 
inny rodzaj odmienności, nie jest to żaden powód do potępiania że 
ktoś urodził się inny. Zwłaszcza mówienie że obraża Boga swoimi 
praktykami seksualnymi to przydaje jeszcze na głupocie temu ich 
Bogu, nie mojemu,skoro go to obraża. Były czasy gdy za stosunki 
homoseksualne karano śmiercią były czasy gdy palono na stosach 
czarownice. Świat idzie do przodu, ale nie w każdym jego zakątku. 
Za takie coś idzie się do piekła i to też daje do myślenia. Nie ma
religii w której nie ma obietnicy życia po śmierci. To jest jedno 
z fundamentalnych pytań religijnych, co będzie po śmierci. Żaden 
mesjasz, prorok, guru, nauczyciel duchowy czy inny wszechwiedzący 
nie mógł i nie może pozwolić sobie na niewiedzę w tym ważnym 
temacie. Nie pojawił się taki który by powiedział wierzę w Boga, 
ale nie wiem co będzie po śmierci i jestem pewien że nikt nie może
odpowiedzieć na to pytanie, straciłby autorytet,a po drugie ta 
pycha, ja wiem co będzie po śmierci. W dodatku wizja bytu 
pośmiertnego zakłada nagrodę za życie zgodne z daną religią, czy 
wyznaniem lub nawet zgodne z naukami jakiejś sekty i karę grzech 
lub złą karmę. Ja Edek nie wierzę w Boga, ale wiem co będzie po 
śmierci otóż po śmierci będzie to co przed narodzinami czyli nic. 
Pośmiertna perspektywa tego "nic" które było przed naszymi 
urodzinami nie jest kusząca, ale dajmy przykład, niespodziewanie 
wsiadasz do autobusu pełnego ludzi i cały czas walczysz, aby zająć
miejsce siedzące, starasz się przesiadać z siedzenia na siedzenie 
bo nie wszystkie są wygodne, w końcu siadasz na wygodnym 
siedzeniu, ale okazuje się że obok spoconego pana ze sporą nadwagą
który w dodatku niemile pachnie, cały czas walczysz żeby było ci 
jak najwygodniej są nawet fotele bardzo wygodne, ale z samego tyłu
pojazdu w dodatku okno jest uchylone i musisz wdychać spaliny, 
jest dużo przepisów dla podróżnych których złamanie oznacza że 
będą musieli stać uczepieni poręczy przez jakiś czas lub nawet do 
końca jazdy. Nikt nie wie dokąd jedzie autobus, a za oknami nic 
nie widać. Drzwi autobusu są otwarte, i co jakiś czas ktoś tego 
nie wytrzymuje i wyskakuje, ale większość tego nie robi nie 
dlatego że jazda jest przyjemna bo jest okropna, ale dlatego że 
nie wiadomo co jest za drzwiami tego autobusu. I tak wygląda 
życie, nic fajnego, ale mało kto z własnej woli wyskakuje z tego 
autobusu, bo nie wiadomo co jest na zewnątrz. Ja twierdzę że nie 
ma nic, pustka, otchłań, ciemność, ale spokój, cisza, nie ma już 

Strona 64

Świniobicie

reguł, nie ma już walki o lepsze miejsce,ulga która jest ale się 
jej nie odczuwa i spokój który jest, ale też się go nie już nie 
czuje.
Dla pragnących życia po życiu jest niewielka nadzieja, zakładając 
że wszechświat jest bardzo młody i jego istnienie potrwa jeszcze 
powiedzmy jeszcze miliard razy tyle czasu co trwa lub jeszcze 
dłużej to być może nauka znajdzie sposób żeby na przykład w jakimś
powiązanym z naszym wymiarem innym wymiarem miedzy którymi 
zachodzi wymiana informacji i można w nim poruszać się w czasie 
"wyciągnąć" informację która pozwoli na odtworzenie danego 
osobnika z przeszłości z zachowaniem całości wspomnień i typowych 
dla niego zachowań i myślenia. Po prostu umierasz i budzisz się w 
jakimś supernowoczesnym świecie. To by było coś podobnego gdyby 
ludzie odtworzyli neandertalczyka.

-Mariola ! Mariola ! Mariola !
-Co? Co? Co?
-Skończone!
-No, całkiem elegancko będzie miała świnka.
-Teraz praca dla ciebie jak całkiem wyschnie, umyć okno.
-No wiem Edek, spisałeś się na medal i mam dla ciebie 
niespodziankę.
-O! To bardzo miłe z Twojej strony, co to za niespodzianka?
-Dwa zimne piwa takie jakie lubisz, prosto z lodówki. Ale 
uprzedzam że tylko dwa i na tym koniec żebyś nie kombinował. ha ha
ha
-Dobrze że nie jedno bo bym się obraził ha ha ha
-Ja też kupiłam sobie dwa dla siebie, bo jest wyjątkowo ciepło, a 
czasami wieczorkiem można się napić i pogadać.
-Piwo oczywiście kraftowe?
-Tak, ale nie porter ani ris ani barley wine.
-O, jaka znawczyni się z ciebie zrobiła ha ha ha
-Nasłuchałam się tego trochę tych twoich zachwytów nad tymi 
kraftami.
-Zadowolony jestem z naszego sklepu, niby wiejski sklep, a spory 
wybór piw kraftowych.
-Ha ha ha Edek, ona tam już stoją na moje oko dobry rok i nikt 
tego nie kupuje, jesteś chyba jedynym piwnym smakoszem  na całą 
wieś.
-Mariola, portery,ris'y i barley wine stoją długo bo sprawdzałem i
to bardzo dobrze bo takie piwo im starsze tym lepsze. A te IPA APA
ALE ktoś jeszcze kupuje oprócz mnie. 
-To zapewne jakiś drugi dziwak który daje za piwo 6zł jak za tą 
cenę może mieć dwa zwykłe też dobre, ha ha ha
-Nie znasz się Mariola
-No, nie znam się bo bardziej wolę wino od piwa jak większość 
kobiet.
-Ja mogę powiedzieć że lubię każdy alkohol z klasą, może nie 
najwyższą klasą,nawet średnią, ale nie ten który konsumują 
najubożsi  amatorzy trunków. Zwykle cena sugeruje z jakim 
alkoholem ma się do czynienia.
-Edek to nie jest żadna klasa tylko alkohol który dobrze smakuje,a
nie jakiś jabol z siarką w plastykowej butelce. Ja  też mogę 
powiedzieć że nie napiłabym się wina za 5zł. 
-Po pierwsze większość win nawet tych drogich zawiera siarkę,a po 
drugie, smak swoją drogą, a działanie swoją drogą.

Strona 65

Świniobicie

 Mam na myśli że po tanim alkoholu czujesz się fatalnie, odurzenie
jest takie jakby uderzyć się pięścią w tył głowy.
 To odurzenie tanim alkoholem jest jakby "brudne" dlatego kiedy 
coś piję staram się określić ukute przeze mnie  określenie 
"czystość fazy".
-Co za znawca ha ha ha ja wiem tyle że po tanim alkoholu na drugi 
dzień rzygam, dwa czy trzy razy zdarzyło mi się  napić taniego 
alkoholu.
-Właśnie, prawdziwy znawca określa jakość alkoholu, nie po smaku, 
ale po działaniu.
-Edek, prawdziwy znawca pije dla smaku, po prostu mu smakuje i zna
się na smaku,a nie pije żeby się upić, tak upić żeby  czuć się jak
najlepiej odurzonym.
-I ja to uważam za głupi snobizm, alkohol pije się dla jego 
działania,a nie smaku. Tak jak pokrzywa parzy tak alkohol  nie 
jest smaczny.
-Ale może ktoś lubi lekki i zarazem przeszywający dotyk pokrzywy 
który po czasie wywołuje lekkie swędzenie.
-Pięknie powiedziane Mariola, nawet pokusiłbym się o hipotezę że 
to właśnie wynik alkoholu który daje "czystą fazę"  ha ha ha 
Powiedzmy że zgodzę się że pasjonatom sprawia przyjemność 
odkrywanie jakiejś tam nuty smakowej w takim, a takim roczniku 
wina.
-Zapędziłeś się w kozi róg Edek, mówisz że alkohol ci nie smakuje,
a kupujesz te swoje niby smaczniejsze piwa.
-Mariola jak już mam pić coś niesmacznego to wolę aby było mniej 
niesmaczne, po drugie smak, cena, jakość odurzenia jeśli chodzi o 
piwo najczęściej idzie w parze.
-No nie wiem Edek kiedyś wypiłam razem z tobą trzy portery nie 
takie tanie i na drugi dzień nie czułam się najlepiej  głowa mnie 
bolała jak diabli.
-Jeśli chodzi o mocne piwa, to wchodzi kolejny czynnik jakim jest 
ekonomia. I zgodzę się że te "ciężkie" piwa mogą   wywoływać ból 
głowy następnego dnia, ale stosunek cena, jakość i ilość procentów
często jest dobrym wyborem gdy portfel jest akurat mniej zasobny,a
ma się ochotę na sutą alkoholową rozkosz.
-Powiedz prosto, upić się ha ha ha
-Powiedzmy ha ha ha 
-A co Edek powiesz o piwie bezalkoholowym?Które piję się dla 
smaku.
-To powiem że dobre dla dzieci, kobiet w ciąży i kierowcy w 
towarzystwie pijących tradycyjne piwo. W innym wypadku bezsens, 
ale na świecie mnóstwo jest bezsensów.
-Edek to na mój rozum wychodzi że dobra czysta wódka powinna 
najczyściej odurzać.
-Niekoniecznie, dla mnie ma zbyt duży potencjał pobudzający. Nie 
znalazłem lepszego słowa niż czyste odurzenie, ale jeśli chodzi o 
tą jakość znaczenie ma też działanie kojąco uspokajające.
-Edek a nie jest tak że to zależy od dnia?
-Co masz na myśli?
-Że jednego dnia możesz się upić i czuć fajnie, a innego upić i 
czuć źle.
-Nie wiem Mariola, ja każdego dnia jeśli bym pił dobry alkohol 
czułbym się dobrze. Ogólnie w tej rozmowie dążę do tego że 
pomijane jest działanie alkoholu kosztem jego smaku. Nikt nie 
podjął się, przynajmniej nie słyszałem o czymś takim , aby 

Strona 66

Świniobicie

klasyfikować alkohol pod względem konsekwencji psychologicznych 
jakie powoduje, czyli najprościej ,działania.
-Dobra Edek, koniec rozmowy na temat alkoholu.
-Tak, masz rację alkohol to częsta przyczyna ludzkich dramatów 
życiowych i nie warto zbyt wiele rozwodzić się bo jakby nie było 
byli tacy co poszli przez alkohol na dno.
-Edek i przez narkotyki też powiedz bez rozwodzenia się nad 
tematem bo sam dobrze powinieneś wiedzieć jakie to zło. Narkotyki 
i alkohol w takiej kolejności, bo musisz wiedzieć że można wpaść z
deszczu pod rynnę. To że się czasem napijesz to nic złego, ale ja 
się boję żebyś nie pił za dużo, ani za często żebyś po prostu nie 
popadł w alkoholizm.
-I narkotyki, niech ci będzie.
-Edek, będę się modlić żeby Bóg miał cię w swojej opiece żebyś 
nigdy nie powrócił do narkotyków ani nie został alkoholikiem. Bo 
wygląda mi na to z rozmowy że ty pijesz wyłącznie aby się upić, 
coś poczuć,tobie wyłącznie chodzi o działanie alkoholu,a nie tak 
dla towarzystwa czy dla smaku.
-Nie chce cie martwić Mariola, ale raczej Bóg nikogo nie ma pod 
opieką.
-Dlaczego tak sądzisz Edek?
-Sądzę dlatego że na Hitlera było ponad czterdzieści nieudanych 
zamachów,gdyby choć jeden się udał z pewnością ucierpiało by mniej
ludzi na świecie, ale za to zamachy na ludzi ludzi słynący z 
dobroci, mądrości, ludzi zmieniający świat udawały się za 
pierwszym razem lub byli skazywani na śmierć. Więc nie można mówić
o żadnej boskiej opatrzności która sprzyjała by dobru ludzi.
-Edek, ale zapomniałeś o nieudanym zamachu na Jana Pawła II.
-A co ten Jan Paweł II takiego zrobił ?
-Edek, nie wiesz? Walczył z komuną.
-Z prezerwatywami też walczył.
-Edek on się przyczynił do tego że Polska jest teraz wolnym 
krajem.
-A w jaki sposób się przyczynił? to że był polakiem i zagrzewał do
walki z komuną? Popierał Solidarność?I co jeszcze zrobił ?
-Edek, to ty jesteś ponoć mądrzejszy to powinieneś wiedzieć.
-Tyle wiem co powiedziałem i nie uważam go za jakoś szczególnie 
wybitnego człowieka.
-Ostatnio czytałam że to najwybitniejszy Polak.
-Nie dla mnie Mariola,a napisali według kogo to najwybitniejszy 
Polak?
-Nie pamiętam już.
-No widzisz. Chodźmy już spać bo wstałem dzisiaj wcześnie i robię 
się senny.
-Tak, chodźmy spać, bo jutro trzeba wstać. Ty się wyśpisz się bo 
rano mnie nie ma, jadę do mamy,a później jak wrócę to trzeba się 
zastanowić co dalej z naszymi planami.

Słońce zagląda przez okno, to dobrze,ale odwrócę głowę w drugą 
stronę i pośpię jeszcze, jak się uda. Poleżę i porozmyślam, a jak 
sen zmorzy to będzie dobrze. Dopiero kilka minut po dziesiątej, 
jak dla mnie godzina jest wczesna.
Nie jeden by pomyślał,ja to wstaję o piątej i tyram od szóstej, a 
taki śpi do południa cały dzień nic nie robi, takiemu to dobrze, 
też bym tak chciał i zwykle zaczynają sie lenie, nieroby i 
inne...Nie dostrzega i nie docenia taki że od rana jest wśród 

Strona 67

Świniobicie

ludzi, często kolegów czy koleżanek z którymi może pogadać, że ma 
satysfakcje że coś dobrze robi,że jest przydatny i potrzebny, że 
dostaje wynagrodzenie za pracę, że jest w grupie osób pracujących 
i na pytanie czym się zajmujesz może z dumą odpowiedzieć to i to, 
nawet może być że dzięki pracy jego życie ma sens. Czasami 
okoliczności sprawiają że traci pracę i nawet mając jakieś tam 
zabezpieczenie finansowe nie zazdrości już tym co śpią do południa
i nic nie robią. Byli tacy "przyjaciele" mamy którzy gonili mnie 
do pracy i pracowałem nawet u jednego, to był koszmar. Imali się 
różnych sposobów by zachęcić mnie do pracy od uświadomienia że 
jestem pasożytem do mówienia po dobroci że trzeba pracować bo tak 
siedząc sam wśród czterech ścian można zwariować. Coś w tym jest 
że samotność i brak zajęcia prowadzi do szaleństwa,no może nie od 
razu takiego wielkiego szaleństwa tylko lekko odbija. Można sobie 
podśpiewywać, rozmawiać ze sobą, śmiać się z wyimaginowanych 
wymyślonych sytuacji, ja przeżyłem coś takiego tylko teraz trudno 
mi powiedzieć czy winę za to ponosiła choroba psychiczna czy 
samotność i bezczynność czy może jedno i drugie. Jednak najgorsze 
chwile samotności i najgorsze poranki miałem kiedy byłem 
uzależniony wstawałem wtedy dosyć wcześnie i robiłem to co zwykle,
kawa, papieros, zajrzeć do internetu, coś poczytać, ale z minuty 
na minutę pojawiało się coraz większe znudzenie. Kiedy wstałem z 
łóżka w pierwszych chwilach wiodąca myśl była taka że dzisiaj 
absolutnie nic. Ale to narastające znudzenie tym wszystkim, 
znudzenie życiem, codziennie to samo, ten internet już mi nic nie 
zaoferuje interesującego,ileż można słuchać tej muzyki, z filmów 
to nie widzę już dla siebie nic ciekawego, posprzątać mieszkanie 
to dopiero głupie i męczące,zresztą każde zajęcie jest głupie. I 
płynie czas bardzo wolno minuta po minucie, beznadziejność wokół 
jest coraz większa. Swoje ułomności rosną w głowie jak na 
drożdżach, przyszłości nie ma żadnej. W pewnej chwili pojawia się 
myśl, "raz się żyje"lub "a co mi zależy" lub "tylko dziś, a jutro 
to już na pewno nie" lub inna podobna myśl. I wtedy to już diabeł 
ma cię na smyczy, zaczyna się myślenie, co? za co? jak? kiedy? od 
kogo? Nastrój się poprawia, sił przybywa i następuje proces 
myślowy zwany "kombinowaniem".
W zależności od sytuacji trwa on różnie długo, niekiedy pojawia 
się plan A w przypadku nie powodzenia planu A plan B w przypadku 
niepowodzenia planu B plan C... i tak to wygląda. Nie tylko tak to
wygląda gdy wokół nie ma ludzi,ale w samotności jest najgorzej. 
Ludzie mogą być przy tobie i nawet mogą chcieć ci pomóc, ale to 
wygląda tak że oni ciebie widzą bardzo dobrze, mogą widzieć twoje 
cierpienie, mogą przypuszczać jak podle się czujesz, mają jakieś 
wyobrażenie o twoim bólu. Tak, oni widzą cię bardzo dobrze, ale ty
ich nie widzisz, nie słyszysz i nie czujesz. Mogę powiedzieć że 
statystycznie jeśli chodzi o ćpanie to żyłem bardzo długo ćpając, 
teraz nie ćpam, dużo w tym zasługi choroby psychicznej na tyle 
ciężkiej że na długi czas pozbawiła mnie możliwości funkcjonowania
jak narkoman, czyli kombinowania, szukania... i tak dalej. 
Walczyłem z nałogiem w ten sposób że robiłem przerwy , myślałem 
sobie zaćpam jutro to mocniej poczuję taką ilość jaką miałbym 
zaćpać dzisiaj, to może najmocniej bym poczuł ,i najwłaściwiej 
byłoby zaćpać, trzeciego dnia. Poza tym nie ćpałem dużych dawek 
tylko żeby poczuć, może nie słabo poczuć, ale tak średnio poczuć. 
Gdy już nie miałem siły tak żyć kładłem się do łózka i cierpiałem 
kilka dni, ale wracałem, poczułem się lepiej i już kombinowałem i 

Strona 68

Świniobicie

załatwiałem. Koniec końców żyję, ale statystycznie schizofrenia 
też skraca życie, głównie z powodu samobójstw. Jeśli chodzi o 
dostrzeganie innych to pracuje nad tym do dziś. Dostrzegać troskę 
innych, słuchać dobrych rad, mieć zaufanie choćby do jednej osoby.
Staram się szczególnie dostrzegać Mariolę. Nie być samotnym wśród 
ludzi o to chodzi. Mniej samotny i lepiej się czułem będąc w 
areszcie niż w tych znienawidzonych szpitalach. Jak zawsze 
powtarzam nie ważne gdzie siedzisz, ale z kim siedzisz. W areszcie
miałem lepsze towarzystwo, nie takie jak pokazują na filmach czyli
wytatuowanych bandytów, można było pogadać z kimś, pośmiać się, a 
w szpitalu było tak że już się wydawało że spoko kolega gdy nagle 
wychodził z niego jakiś idiota, robił coś głupiego lub zachowywał 
się głupio, był nielogiczny, miał głupie poczucie humoru i 
odcinałem się od takiego. Tak odcinałem się od wszystkich podczas 
każdego pobytu w szpitalu poza Kubą który miał dużo wad ale też 
był dobrym człowiekiem i to zamaskowało te wszystkie jego wady.
Jak ktoś kiedyś powiedział, kto nie lubi wad ten nie lubi ludzi. 
Ja ludzkie wady szybko zauważam i szybko odsuwam się od ludzi o 
ile nie mają jakiejś zalety która przeważy szalę na stronę tego że
warci są by ich kochać czy w ogóle znać.
Ale samotność ma też swoje zalety, samotność sprzyja rozmyślaniom,
medytacji, kontemplacji,rozważaniom... Pustelnie, Aśramy, miejsca 
odosobnienia mają sens wtedy kiedy eremita, mogący nawet wyrzec 
się mowy nie wyrzeka się pisma, lub gdy jak fikcyjny Zaratustra po
jakimś tam czasie opuszcza pustelnie i głosi swoje nauki ustnie. 
Gdyby wszyscy pustelnicy zapisywali swoje przemyślenia jakiż 
wspaniały by to był sad dla duszy taki zbiór owego. I gdyby 
jeszcze ich dusze były wolne,a nie skradzione przez Boga. Można by
powiedzieć że trudno się filozofuje w samotności bo nie ma nikogo 
kto daną myśl mógłby obalić, wykazać błędność i zmusić myśliciela 
do rewizji danej myśli, ale mając pewną wprawę można samemu 
wysuwać kontr argumenty wobec swojej myśli i mieć świadomość co 
może zostać powiedziane przeciwko twojemu słowu.
******************************************************************
****************************************************
                             Rozdział 3

-No pięknie, godzina trzynasta, a Edek się wyleguje w łóżeczku.
-Tak jakoś nie miałem ochoty wstawać, myślałem o samotności i 
jakoś tak się stało że mi się przysnęło.
-O samotności powiadasz? Nie było mnie kilka godzin, a ty już 
poczułeś się samotny?
-Trochę tak, zdecydowanie wolę kiedy jesteś w domu.
-Edek, musimy pogadać bo mam dobre wieści, ale zanim je wyjawię 
muszę ci zadać pytanie, skąd weźmiemy małą świnkę?
-Kupimy Mariola.
-Ja wiem że kupimy, ale gdzie i od kogo ? Bo owszem włożyłeś 
trochę pracy w chlewik, ale ani razu nie rozmawialiśmy na  temat 
tego skąd weźmiemy prosię i nie wiem jak ty sobie to wyobrażasz 
chlewik gotowy, a gdzie prosię?
-Bo widzisz Mariola, po kolei, właśnie dzisiaj chciałem poruszyć 
ten temat, już dobre dwa tygodnie temu orientowałem  się gdzie 
można możliwie blisko kupić prosię i ile kosztuje.
-To dlaczego nie poruszyłeś tego tematu ze mną wcześniej? Ja się 
nie martwiłam za bardzo bo jakiś czas temu mama mi  powiedziała że
nie powinno być problemu z zakupem prosiaka. Ale ty Edek 

Strona 69

Świniobicie

powinieneś ze swojej strony zrobić ten krok i  poinformować mnie, 
jako że jesteś facetem i nosisz spodnie w tym związku, co nie 
zawsze jest zgodne z prawdą, że masz  na oku w okolicy prosiaka 
którego można kupić.
-Przecież mówię że miałem poruszyć ten temat dzisiaj.
-Edek, ty miałeś poruszyć ten temat na samym początku nawet zanim 
kupiliśmy słomę. Mama się pyta czy Edek już znalazł  prosiaka na 
sprzedaż,a ja nie wiedziałam co odpowiedzieć żebyś nie wyszedł na 
głupka.
-I co odpowiedziałaś?
-Że jeszcze nic nie mówiłeś, ale na pewno jesteś dobrze 
zorientowany w temacie.
-I co ona na to ?
-Powiedziała że jakbyś nie znalazł to ma znajomą która ma 
znajomego co ma prosię na sprzedaż.
-Podejrzewam że to mają być te dobre wieści.
-Tak, to są te dobre wieści.
-A są jakieś złe wieści?
-Tak, są złe wieści, takie są złe wieści że jesteś nie 
zaangażowany należycie i nieodpowiedzialny.
-Przecież się orientowałem.
-Edek, ty powinieneś obdzwonić wszystkich sprzedawców, zorientować
się co  i jak, umówić się że przyjedziesz  konkretnego dnia po 
odbiór prosiaka, a wiesz chociaż jakiej płci są te prosiaki?
-Rzeczywiście masz trochę racji.
-Edek ja do końca myślałam że ty zrobiłeś to o czym mówię i chcesz
mi zrobić niespodziankę w stylu, wsiadaj do auta  jedziemy po 
prosiaka. Miałeś być wielkim hodowcą,a gdzie masz tę książkę o 
hodowli świń z której miałeś się  wszystkiego dowiedzieć?
-Uznałem że książka jest niepotrzebna, bo nie każdy który ma psa 
ma książkę o hodowli psów.
-A ja myślę Edek że tobie przeszło?
-Co masz przez to na myśli?
-Mam przez to na myśli że wpadłeś na kolejny wspaniały plan, na 
początku byłeś tym wielce podniecony, a teraz ci  przeszło i masz 
to już gdzieś.
-Mariola to zbyt daleko idące wnioski. Przecież pracowałem przy 
słomie i wybieliłem chlew.
-Przy słomie to pracowaliśmy razem, no może ty trochę więcej, ale 
nie zapominaj dzięki komu mamy tę słomę. A poza tym  chce się 
dowiedzieć od ciebie z czego będzie jadła ta świnia?
-Z byle czego, dziadek miał koryto, halbijka tak to się nazywało i
z tego jadła, a wodę piła z garnka.
-A ty gdzie masz te halbijki i garnki?
-Mariola, chce cię uświadomić że świnia to zwierzę i może na 
początek jeść ze starej miski i pic ze starego garnka, a  zawsze 
można kupić jej jakiś specjalny pojemnik na paszę jak ci na tym 
tak zależy.
-Edek ty tylko, dziadek to, dziadek tamto,a nie pomyślałeś żeby 
przy zakupie pogadać z hodowcą na ten temat?
-To dobry pomysł Mariola.
-Edek, ty bujasz w obłokach, myślisz o różnych rzeczach czy 
problemach,a o tym co jest teraz najważniejsze nie myślisz  wcale 
i uważasz że nie ma co myśleć bo jakoś to będzie, Edek wróć do 
rzeczywistości i zacznij myśleć o prosiaku  konkretnie w 
szczegółach jak sobie wyobrażasz jego hodowlę.

Strona 70

Świniobicie

-To na początek powiem, dzwoń do mamy i umów się na odbiór 
prosiaka pamiętaj że wchodzi w grę tylko świnia samica.  
 I powiedz jej że ja mam na oku kilku sprzedawców, ale jestem 
zdania że najlepiej kupić po znajomości. A ja w tym  czasie 
wymoszczę chlew słomą i przygotuję jakieś pojemniki na żarcie i 
wodę dla prosiaka.
-Kolejny raz zawodzisz Edek.
-Dlaczego?
-Jakie żarcie?! Czym zmierzasz karmić naszą świnię?
-Z lekcji biologii wiem że świnia jest wszystkożerna, a dziadek 
karmił odpadkami z kuchni. W dodatku najlepiej będzie   dowiedzieć
się bezpośrednio od hodowcy.
-Ostatnie słowa są sensowne, ale skończ już z tym dziadkiem.
-Dlaczego?
-Dlatego Edek że dziadek hodował świnię trzydzieści lat temu i od 
tego czasu wiele się zmieniło.
-Co się mogło zmienić?
-To się mogło zmienić Edek że ludzie zaczęli przywiązywać wagę do 
tego aby zwierzęta żyły w dobrych warunkach, były  należycie 
odżywiane, żeby nikt się nad nimi nie znęcał i po prostu żeby nie 
cierpiały.
-Dawno już tego nie zrobiłaś.
-Czego nie zrobiłam?
-Uświadomiłaś mi istotny problem na który nie zwróciłem uwagi. Mam
na myśli to że można by kierować się mglistymi  wspomnieniami o 
hodowli świni przez dziadka, ale wtedy to zwierzę może cierpieć i 
ja nawet mogę nie być świadom że  ono cierpi, może zachorować, a 
ja mogę nawet nie wiedzieć że jest chore. Że na pewno się szczepi 
świnie, bo już mi się   gdzieś obiło o uszy.
-No i jak zamierzasz sobie poradzić z tym problemem?
-Zamierzam dowiedzieć się ile się da z internetu i zrobić listę 
pytań które zadam sprzedawcy doświadczonemu hodowcy.
-Wreszcie zacząłeś sensownie myśleć. To zabieraj się do pracy w 
chlewie, a później zrób to o czym powiedziałeś czyli   dowiedz się
wszystkiego na temat hodowli świń. Aha i zrób sobie coś do 
zjedzenia bo obiad będzie późno.
-A ty?
-Ja jestem rozczarowana, zdenerwowana i zmęczona. Pierwsze trochę 
odpocznę,a później postaram się odreagować i  zrelaksować. 
Pierwsze zadzwonię do mammy i ustalę co i jak z prosiakiem i 
pogadamy późnym wieczorem.
-To ja ze swojej strony nie będę do wieczora pokazywał ci się na 
oczy i chcę cię przeprosić.
-Za co chcesz mnie przeprosić?
-Za wszystko.
-Raczej za "nic" za to że nic nie zrobiłeś,nie zrobiłeś tego co 
powinieneś zrobić i czego oczekiwałam.
-To ja lepiej oddalę się do swoich zajęć, gdybyś czegoś 
potrzebowała to mnie zawołaj.
-O! to coś nowego, bo zwykle to ty czegoś potrzebujesz i mnie 
wołasz.
-Mariola oddalam się i już nic nie mówię.

Mama Marioli musiała dać jej do myślenia na mój temat, ale jedynym
winnym jestem ja sam. Trochę przeczytałem o świniach, ale nie w 
sensie hodowli, sprawdziłem czy można kupić i okazało się że są do

Strona 71

Świniobicie

sprzedania i nawet blisko i tyle zrobiłem. To stanowczo za mało, 
miałem uzupełnić wiedzę,ale odkładałem. Na prawdę myślałem że 
dzisiaj porozmawiam z Mariolą o zakupie prosiaka. I słusznie, 
gdyby mi zależało to wiedziałbym czym karmić, miałbym już kupione 
pasze, pojemniki na żarcie i wodę i przede wszystkim byłbym już po
telefonicznej rozmowie z każdym hodowcą w okolicy powiedzmy 
dwadzieścia kilometrów. Przypuszczałem że mama Marioli będzie 
wiedziała że ktoś ma na sprzedaż lub jakąś inną informację 
powiedzmy czym się kierować przy zakupie. Stało się tak jak myślał
wygodny Edek, ale nieprzyjemna rozmowa dała mu do myślenia, nie 
stało by się nic złego gdybym też na własną rękę szukał 
sprzedawcy. Nie stało by się nic złego gdybym miał wiedzę o 
hodowli. Ale wygodny Edek oczekuje że wszyscy wszystko zrobią za 
niego. Najlepiej dla wygodnego Edka by było gdyby to Mariola się 
zainteresowała tematem i zdobyła wiedzę o hodowli, a wygodny Edek 
by rozmyślał o niebieskich migdałach. Tyle razy mi powtarzała 
świętej pamięci mama że zginę bez niej i zginąłbym gdyby nie 
Mariola teraz zginąłbym bez Marioli. Zginąłbym? Mogło by nie być 
tak dobrze. Mogło by być coś znacznie gorszego, Dom Pomocy 
Społecznej dla chorych psychicznie. Nie ma mowy że miałbym tam 
kolegów czy przyjaciół byłbym sam jak zwykle w podobnych 
miejscach, ale nie byłbym smutny tylko uśmiechnięty z wyobrażonych
śmiesznych sytuacji w mojej chorej głowie, może gdyby mi nie 
zależało już na niczym śmiałbym się otwarcie i głośno, myśleliby, 
temu to dobrze, ale śmiech chorobliwy, śmiech wynikający z choroby
jest gorszy od smutku. Śmiech to zdrowie mówią i tak jest, ale nie
zawsze. Może być śmiech z filmu komediowego i to jest zdrowy 
śmiech , może być śmiech wywołany narkotykami i on jest może nie 
zawsze zdrowy, ale przyjemny. Ale śmiech w samotności wywołany 
jakimiś wyobrażeniami lub pod wpływem wewnętrznych głosów jest 
chorym śmiechem, skłamałbym gdybym powiedział że nie jest wcale 
przyjemny, bo jest trochę przyjemny, ale procesy psychiczne które 
go wywołują odbierają mu radosność. To jak seks po dziesięciu 
piwach trochę jest przyjemnie, ale alkohol odbiera dużo rozkoszy. 
Tak więc bardzo się cieszyłem gdy przestałem się śmiać 
chorobliwie. Można powiedzieć że diagnoza schizofrenia to wyrok i 
można bo tak się najczęściej dzieje że trafia się co jakiś czas do
więzienia zwanego szpitalem psychiatrycznym, ale Dom Pomocy 
Społecznej to najczęściej dożywocie. Byli ludzie wielkiej mądrości
którzy zachorowali na schizofrenię i to był ich koniec, byli 
wielcy artyści którzy zachorowali na schizofrenię i to był ich 
koniec, byli wielcy artyści którzy zaczęli ćpać i to często był 
ich koniec, może się zdarzyć rzadko że to był ich początek, 
odkryli nową drogę, lub zyskała na tym ich twórczość. Choroba 
psychiczna i początek?
Ktoś zachorował na schizofrenię i stał się wielkim artystą lub 
myślicielem o tym nie słyszałem, nie zdarzyło się w historii 
ludzkości, przynajmniej mi nic o tym nie wiadomo. Jak już 
wspomniałem złudzenie swojej wielkości u schizofrenika są wywołane
chorobą i niekiedy próbuje on swych sił w sztuce mając się za 
wielkiego artystę, efekt jest najczęściej mizerny, krytyka go nie 
zniechęca, wmawia sobie na różne sposoby że jest wielki, być może 
uznanie zdobędzie po śmierci, być może krytyk się nie zna. 
Spotkałem się z taką sytuacją schizofrenika poety, naprawdę  
marnego  poety, wierszy napisał tysiące twierdził że co najmniej 
kilkadziesiąt podobnych do wierszy Szymborskiej i zanosił je 

Strona 72

Świniobicie

psychologom i psychiatrom. Interesowała mnie ich opinia na temat 
jego wierszy, powiedzieli że nie wiedzą co o nich sądzić, ale 
uznali że są dobre. Przyznaje że postąpili rozsądnie, niech sobie 
piszę co w tym złego. Jako krytyk powiem że nie były by takie 
całkiem do kitu gdyby choć trochę przybliżały stany jego duszy, 
gdyby było w nich "czuć" schizofrenię. Istnieje też druga szkoła, 
która sprowadza "wielkich" na ziemię nazywa się, poznaj swoje 
ograniczenia spowodowane chorobą i poznaj objaw zwany "myśleniem 
życzeniowym" pisanie wierszy to za wysoko postawiona poprzeczka. 
Uważam że oba podejścia są dobre,a najlepsze podejście byłoby ich 
połączeniem czyli piszesz średnio, ale mógłbyś pisać lepiej gdybyś
czytał wiersze, a nie głównie je pisał, twoja choroba cię 
ogranicza, ale gdybyś przeczytał tysiące tomików poezji to z dużym
prawdopodobieństwem napisałbyś kilka dobrych wierszy. Łatwo się do
kogoś upodobnić i tworzyć podobnie, dużo trudniej stworzyć swój 
własny niepowtarzalny styl i formę. Narkotyki ciekawią niektórych 
i nawet biorą je z ciekawości lub czytają opisy tak zwanych 
tripów. Przy odrobinie odpowiednich znajomości można zdobyć 
narkotyk i tajemnica się przed nami odkrywa. Schizofrenia równie 
ciekawi, ale przed dziewięćdziesięcioma dziewięcioma procentami 
populacji pozostanie ona na zawsze tajemnicą. Z tego jednego 
procenta jedna tysięczna procenta potrafi ją w jakiś sposób 
obnażyć, zrozumiale obnażyć, każdy może powiedzieć mam takie, a 
takie objawy, specjaliści mają wiedzę, znają wszystkie objawy i 
umieją posługiwać się substancjami leczniczymi, lecz jak to ujął 
jeden pacjent psychiatryczny to jak mechanicy samochodowi jeden 
naprawi lepiej, a drugi gorzej. Posługując się tą analogią można 
by powiedzieć że dla nich nie ma znaczenia uszkodzona część 
samochodu którą i tak trzeba wymienić,może ich interesować jak 
doszło do wypadku, ale nie musi. Laik widzi tylko że samochód nie 
jeździ, lub jeździ, ale tak jakby kierowca był pijany lub naćpany.
Pokaż mnie, jaka ze mnie wariatka, jaka jestem dziwna, piękna i 
brzydka zarazem, jaka jestem głupia, a niekiedy bardzo mądra, jaka
jestem wielka będąc bardzo małą, jak koronuje królów i królowe 
jednocześnie ich poniżając, pokaż moje królestwo gdzie jesteś 
władcą lub prześladowanym, powiedz jak szepcze do ucha rozkazy lub
przyjacielskie słowa,pokaż tą moją krainę gdzie wszyscy znają 
twoje myśli lub ty znasz myśli innych, a wtedy zniknę z twojego 
życia na zawsze. Piękna to legenda, moja legenda w którą wierzę. 
Ale zanim postawisz sobie tą wysoką poprzeczkę zapoznaj się jak 
malują,myślą, opisują , opowiadają ci którzy są w tym dobrzy. Dużo
czytałem, teraz trochę mniej, jakieś pojęcie mam i spróbuję kiedyś
po trochu malować schizofrenię nawet pisząc nie o niej ona będzie 
widoczna, będzie się pokazywać wtedy kiedy będzie chciała, będzie 
na chwilę wyglądać zza słów by ponownie się schować.      

-I co Mariola?
-I co Edek?
-Ja zapytałem pierwszy?
-Niech ci będzie, sprawa wygląda tak że jutro o piętnastej 
jedziemy po prosiaka do Mesznej adres mam zanotowany.
-To bardzo się cieszę.
-Teraz twoja kolej.
-Myślałem kilka minut i stwierdziłem że być może popełniłem 
niewielkie zaniedbanie, ale wystarczyło kilka minut żeby  
stwierdzić że zupełnie nie masz racji.

Strona 73

Świniobicie

-W czym nie mam racji?
-Po pierwsze w tym że świniom po trzydziestu latach żyje się 
lepiej, Mariola psy! Psom, no może też kotom żyje się  lepiej, ale
zwierzętom hodowanym dla mięsa żyje się może nawet gorzej.
-Skąd takie wnioski Edek?
-Widać gołym okiem te wszystkie kości zabawki, te wszystkie 
smaczne karmy, te wszystkie potępiające drastyczne  przypadki 
zaniedbywania psów w schroniskach, i to wielkie oburzenie z powodu
konsumpcji psów w Chinach.
-A po drugie?
-Po drugie to świnia dziadka była szczęśliwsza, oczywiście jakieś 
wymogi sanitarne są zachowane w zakładach  hodowlanych, ale te 
wszystkie tuczące karmy, sterydy, antybiotyki, szczepionki...A po 
trzecie nie będę z siebie robił   głupka pytając chłopa który 
zajmuje się hodowlą świń, świniarza po prostu w czym świnia ma 
spożywać pokarm, bo mnie   wyśmieje i odpowie że najlepiej w 
talerzu. I w związku z tym zamierzam hodować świnię po swojemu.
-No może masz trochę racji Edek,ale dlaczego mi tego nie 
powiedziałeś od razu. Mogłeś się chwilę zastanowić i mi  
odparować.
-Dlatego Mariola że nie walczy się z najlepszym przyjacielem kiedy
akurat rozmyśla się o samotności.
-No ale Edek nie odpowiedziałeś konkretnie na zasadnicze pytanie, 
czym zamierzasz karmić świnię?
-Odpadki z kuchni, gotowane obierzyny z ziemniaków, może czasami 
kupię jakiegoś suchego chleba w piekarni. Nie  wykluczone że raz 
na jakiś czas kupię jakąś paszę, otręby czy nawet zboża, zresztą 
zapytam świniarza , czym to się  najlepiej howie.
-Czyli ja też będę zaangażowana w karmienie na przykład przez 
gotowanie obierzyn z ziemniaków?
-Mariola oboje będziemy zaangażowani i szybko dowiemy się co 
naszej świni smakuje,a co nie smakuje. Zresztą nie  rozumiem 
dlaczego karmienie świni ma być mniej satysfakcjonujące niż 
karmienie psa czy kota jak to pokazują w reklamach.
-Jest trochę różnicy bo pies to czworonożny przyjaciel, a kot 
chadza własnymi ścieżkami trochę jak ty Edek. A co można  
powiedzieć o świni? 
-Ja widziałem nie raz programy o świniach które ludzie mają 
zamiast psa czy kota, nie pamiętam dokładnie, ale świnie 
 też można nawet w mieszkaniu mieć jako czworonożnego przyjaciela.
-Chyba świnki morskie Edek, lub specjalnie przeznaczone do tego 
rasy świń. Ja też gdzieś już o tym słyszałam i  stwierdziłam że ci
co mają takie świnie w mieszkaniach robią to dla szpanu żeby jakoś
się wyróżnić .
-Tobie chyba przeszło Mariola.
-Co mi przeszło?
-Bo z tego co pamiętam to jak dowiedziałaś się jakie świnie są 
inteligentne to chciałaś mieć domową miniaturkę, a jak  nie to 
choćby wytresować taką zwykłą hodowlaną.
-Przede wszystkim chciałam mieć króliki i może miałam jakieś plany
wobec świnki, ale jak zobaczyłam twoje słabnące   zainteresowanie 
to też mi trochę przeszło, Edek co ty myślisz że ja do wszystkiego
mam być sama? A ty będziesz leżał   i rozmyślał?
-Bo widzisz Mariola trochę się różnimy ty byś chciała od razu ,jak
najszybciej, najlepiej jutro mieć prosiaka. Kuć  żelazo póki 
gorące, i to nie jest złe. Ale jest też inne podejście, robić z 

Strona 74

Świniobicie

rozmysłem, nie spieszyć się, małymi  kroczkami, powoli dążyć do 
celu.
-Tak Edek, te twoje powolne dążenie do celu jest tak wolne że 
prędzej byś dostał sklerozy i zapomniał o tej świni niż  ją  
rzeczywiście kupił. I trzeba cię poganiać ciągle, bo ty byś 
wszystko odkładał w nieskończoność.
-A nie może być tak że kierownictwo nad całą operacją przekazuje 
tobie,a ja będę robił co mam robić ewentualnie miał  jakieś 
wskazówki czy rady?
-Tak może tak być, ale nigdy nie nazywaj swojego lenistwa i 
wysługiwaniem się innymi równouprawnieniem kobiet. Bo już  trochę 
cie znam Edek, i długo już próbuje cię zrozumieć z różnym 
skutkiem,a teraz właśnie pomyślałam że twoja myśl  dąży w tym 
kierunku.
-Wcale nie muszę tego tak nazywać chcę ci po prostu dać 
satysfakcję kierowniczej roli w naszym przedsięwzięciu na  chwilę 
obecną , gdyż zauważam twoją frustrację i skoro chcesz nadać 
sprawie szybszy bieg to kieruj.
-Niech będzie to jako kierownik pytam czy wymościłeś chlew słomą ?
-Tak.
-A czy przygotowałeś samochód do przewozu prosiaka?
-Jeszcze nie.
-To zrób to niezwłocznie.

Najrozsądniej dać Marioli trochę mocy kierowniczej, tylko czy ją 
to zadowoli? Pragnieniem każdego człowieka jest mieć jakąś moc, w 
każdej dziedzinie życia można mieć moc czyli po prostu być w czymś
dobrym, ekspertem, znawcą czy kimkolwiek innym który ma tą moc że 
jest w czymś lepszy od innych, że ma jakąś umiejętność która go 
wyróżnia. Każdy dąży by osiągnąć moc. Ma to swoje dobre i złe 
strony. Dobre jest że ludzie dążą do posiadania jakiejś wielkości 
kiedy nie robią tego kosztem innych. Jest w tym też pułapka 
mianowicie kiedy już osiągnęliśmy jakąś moc i przypuśćmy że 
jesteśmy w czymś bardzo dobrzy, stajemy się autorytetem to często 
poszerzamy tą moc w obszary o których nie mamy pojęcia wydaje nam 
się że wiemy wszystko o wszystkim. Posiadamy moc wszechwiedzy i 
wydajemy sądy które niekiedy są śmieszne,ale większość je 
zaakceptuje przez moc autorytetu. Lub popełniamy błąd i trudno nam
się do niego przyznać, albo popełniamy błąd i go nie zauważamy. 
Mamy tak wielką moc że snujemy swoje wizje przyszłości, zwykle się
nie sprawdza, niekiedy coś się sprawdzi i wywołuje to euforię, ale
kiedy ktoś wysnuje pewną ilość przepowiedni to przy odpowiednio 
dużej ilości coś musi się sprawdzić. Nic tak nie wywyższa jak 
słowa "ja to już dawno przewidziałem". Tylko co będzie 
dalej?Przepraszamy wielki że cię nie posłuchaliśmy, ale błagamy 
zdradź nam dalsze przepowiednie. Albo moc czynienia cudów to 
zwykle towarzyszy mocy duchowej w sensie religijnym. Mój kontakt z
Bogiem, bóstwem czy diabłem czy nieżyjącym świętym lub czymś innym
podobnym jest tak bliski że mam moc czynienia cudów. Widział czy 
nie widział liczy się czy gotów jest potwierdzić gdy nie ma 
świadków nie ma cudów. Oczywiście nie przeczę że są zjawiska 
jeszcze nie wyjaśnione. Ale gdy w zjawisko nadprzyrodzone 
zamieszana jest na przykład Matka Boska to dla mnie zjawisko jest 
wyjaśnione. W szpitalach psychiatrycznych prawie każdy ma moc, 
wyimaginowaną oczywiście, ale moc. Nie jestem Janem Kowalskim 
tylko jakąś postacią która dysponuje konkretną mocą. Wiele ode 

Strona 75

Świniobicie

mnie zależy na tym świecie. Wszyscy oczywiście zdają sobie z tego 
sprawę, ale nie mówią o tym wprost, jestem w szpitalu 
psychiatrycznym bo tego wymaga moja misja lub po prostu dobrzy 
ludzie chcieli żebym trochę odpoczął. Nazwa "szpital 
psychiatryczny" nie uświadamia pacjenta, gdy na budynku widnieje 
slogan "poznaj samego siebie" to zakłada pewną idę która 
uświadamia ludzi którzy się w nim znajdują,
nawet podłe "praca czyni wolnym" też w pewien sposób uświadamia co
do celu jaki staje przed tam osadzonym, ale "szpital 
psychiatryczny" ? To nic nie mówi, gdybym miał moc sprawczą to na 
bramie każdego psychiatryka widniało by hasło " tu kończą się 
marzenia" nie urojenia, ale właśnie marzenia, w psychiatryku nikt 
nie ma urojeń ale to wszystko może być marzeniem, takim marzeniem 
w które za bardzo uwierzyłem, nie dane mi było posiąść moc w 
rzeczywistości to sobie ją wymarzyłem. Nie jestem nikim 
wyjątkowym,tylko zwykłym człowiekiem ze zbyt bujną wyobraźnią. Nad
tymi wszystkimi mocami pacjentów psychiatrycznych jest jedna 
ukryta moc z której często nie zdają sobie sprawy, nawet posiadają
ją pseudo zdrowi jest nią telepatia. Na obecnym poziomie rozwoju 
człowieka nauka mówi że nie ma dowodów żeby była możliwa. Zdrowiej
jest modlić się głośno jak najgłośniej i wyraźnie i w grupie, niż 
w myślach czy po cichu. Głośny werbalny kontakt z Bogiem z góry 
zakłada że gdzieś tam jest w jakiejś odległości bliżej nie 
określonej, jest stary więc słuch może mieć przytępiony, ale 
słyszy i to nie oznacza telepatii. Kiedy jednak rozmawiamy z 
Bogiem w myślach i gdy on jeszcze nam odpowiada to już choroba, to
już moc telepatii, lub zagnieździł się w głowie, ale to głównie 
demony tak robią lub złe duchy. Zagnieżdżenie się w głowie jest 
chyba gorsze od telepatii. Kontakt telepatyczny może zostać szybko
zerwany w wyniku działania leków. Ale intruz który się zagnieździł
i już wiadomo że nie dzieli nas żadna odległość i cały czas coś 
mówi do nas i rozmawiamy z nim, to dobrze wtedy gdy jest 
przyjaźnie nastawiony. Najgorsze chyba, bardzo rzadkie na 
szczęście to gdy przejmie kontrole nad głosem i zachowaniem. 
Takiego intruza w ramach placówki innej niż służba zdrowia wypędza
się właśnie mocą, moc przeciwko mocy, mocą przyjaźnie nastawionej 
do ludzi postaci wypędza się moc nieprzyjazną. Są amulety 
chroniące przed złymi mocami, lecz pragnienie posiadania takiego 
przedmiotu świadczy o kroku postawionym na terenie mocy z krainy 
marzeń. Zawsze byli i będą świadkowie cudów i dobrych i złych 
mocy. Ale do walki z tym stanęły terminatory czyli urządzenia 
rejestrujące audiowizualnie i to skutecznie eliminuje złe moce 
terminator nie zarejestrował przypadku , gdyby tak się stało jakaż
radość by była dla ludzi wiary w moce z krainy marzeń i 
jednocześnie cios dla niedowiarków. Wypędzał demony mocą księcia 
demonów, tak mówili. Kto zaś wypędzi demony mocą zdrowego 
rozsądku?

-Mariola, wszystko zrobiłem tak jak kazałaś.
-Ja się bardzo cieszę Edek i to nie jest głupi pomysł żebym ja 
przejęła kierownictwo,ale tak już jest od dawna i  zastanów się 
nad sobą, nie widzisz że jesteś przez to facetem "specjalnej 
troski".Normalny sam wie co ma zrobić i robi  bez szemrania, tyle 
jest w domu do zrobienia, a ty palcem nie kiwniesz dopiero trzeba 
ci kazać coś zrobić.
-Zgadzam się, ale co w tym złego? I nie jestem "specjalnej troski"

Strona 76

Świniobicie

tylko po prostu mało pracowitym.
-Ale dlaczego Edek?Mógłbyś też dać coś z siebie sam od siebie.
-Nie zawsze tak było Mariola, choroba zabrała mi wolę i siłę 
fizyczną i zacząłem ignorować nieład w okół.
-To ma sens Edek, ale nie rozumiem jak choroba mogła zabrać ci 
siłę fizyczną?
-Nie tak dosłownie, chodzi o to że są rzeczy do zrobienia które 
wydają mi się ponad moje siły fizyczne czy   psychiczne. Po prostu
prace wydają mi się ponad moje siły, choć takie nie są. Ale nie 
zawsze bo zdarza się że robię  coś od sam od siebie.
-Bardzo rzadko się zdarza Edek żebyś robił coś bez mojego rozkazu.

-Ja wiem Mariola, ale wiedz że ja starałem się to zmienić i nawet 
mówiłem o tym kiedyś psychologowi, ale tą niemoc  trudno nawet 
opisać.
-Edek, a czy przypadkiem ta "niemoc" nie nazywa się fachowo 
"lenistwo" ?
-Nie wykluczam że jest w tym szczypta lenistwa.
-Ja tak pomyślałam bo jak ci coś każę zrobić to nie marudzisz że 
nie dasz rady tylko to robisz.
-Bo jestem zmuszony i robię, nie zastanawiam się czy dam radę czy 
nie dam rady.
-Poczekaj na chwilę Edek, muszę na pięć minutek zniknąć,a później 
dokończymy rozmowę....
-Mariola, poczekam.
-Edek jestem, dokończmy rozmowę, chciałam ci powiedzieć że to może
być prawda co mówisz i twoim problemem może być  zbyt mała wiara w
siebie i swoje siły. 
-Rozmawiałaś z koleżanką na mój temat?
-To Edek nie ma znaczenia czy rozmawiałam z koleżanką na twój 
temat znaczenie ma twoja niewiedza o tym że żadna kobieta  nie 
chce mieć leniwego faceta.
-Przecież powiedziałem że w tym może być troszkę lenistwa,ale nie 
jest to takie prawdziwe lenistwo.
-No i ja ci wierzę, ale dla kogoś kto się nie zna wygląda to na 
lenistwo i dlatego że ci wierzę rozmawiałam z  koleżanką na ten 
temat.
-Doceniam twoją troskę i to że starasz się mnie zmienić na lepsze,
zresztą ja sam tego chcę.
-A sam nie próbowałeś się zmienić na własną rękę?
-Z tego co wiem od psychologa o sobie to to że wymagam ciągłej 
motywacji, ale nie zawsze można się samemu motywować.
-Edek, nadszedł czas aby porozmawiać i strać się to zmienić.
-Rozumiem cię doskonale, nie mogłaś po prostu tego dłużej 
tolerować.
-Tak, właśnie o to chodzi.
-Ja ze swojej strony będę z tym walczył, obiecuję.
-To dobrze Edek, wiedz jedno, nikt ci nie każe budować piramid 
tylko chodzi o to żebyś wykonywał to co powinieneś bez  mojego  
wkurzania się i nakazywania abyś to zrobił. Nikt nie wymaga od 
ciebie nadludzkiej siły tylko prostych  czynności i zauważania 
tego na przykład że trzeba pomalować kuchnie, naprawić lub 
wymienić zamek w drzwiach i wiele   innych rzeczy które 
ignorujesz.
-Mariola, posprzątam piwnicę, a później zastanowię się co trzeba 
zrobić.

Strona 77

Świniobicie

-Pamiętaj że jutro o piętnastej jedziemy po prosiaka i żeby się 
nie okazało na przykład że nie masz paliwa.
    
Kiedyś mieli siłę, wolę, moc w sobie i zostawili ślady tego w 
różnych miejscach ziemi. Piramidy, zastanawiające i rodzące 
pytania o cel, sens i sposób stworzenia takiej budowli, rodzą się 
różne teorie na ten temat. Ruiny Puma Punku, bardzo ciekawe jak 
Indianie mieszkający w tych terenach stworzyli taką budowlę która 
wymagała zaawansowanych narzędzi i obliczeń i po co to zostało 
zbudowane. Te wszystkie olbrzymie posagi, megalityczne budowle. 
Człowiek czuł swoją siłę i potęgę, zadał sobie wielki trud. 
Starożytny Rzym też nie był mały, czuć w nim potęgę. Wprowadzali 
powoli piękno i zdobnictwo, coraz piękniejsze,coraz więcej 
ozdobników. I też w pewnych okolicznościach, dla jakiejś 
inteligentnej istoty która pojawiła by się na ziemi po zagładzie 
ludzkości ciekawym by było kto i po co na wsi zabitej dechami 
zbudował kościół. I to w każdej wsi, gdyby nie znał pojęcia kultu 
byłoby to dla niego wielką zagadką. Nadal buduje się wielkie 
budowle, ale zasady są inne, stawia się na prostotę i 
funkcjonalność bez zbędnych udziwnień,prosty geometryczny kształt.
Ale ogólnie zostało stwierdzone, małe jest piękne. Minimalizm i 
prostota. Może być i musi być skomplikowane, ale łatwe w obsłudze.
Wszystko pomniejszyć, komputer kwantowy, ale żeby tworzyć coraz 
mniejsze trzeba wiedzieć co jest absolutnie najmniejsze. Teoria 
absolutnie najmniejszego to teoria strun. Fizyka mikroświata, 
fizyka kwantowa wymyka się jednak tradycyjnemu ludzkiemu 
rozumowaniu, dziwne rzeczy się tam dzieją, dziwne prawa, dziwne 
zasady. Nikt nie może powiedzieć, doskonale to wszystko rozumiem, 
to nic dziwnego, to w zasadzie bardzo proste i dla mnie logiczne. 
Wszechświat jest ogromny, nikt nie wie jak duży, czy skończony czy
nieskończony, dotarliśmy na księżyc, ale dalej to już pojawia się 
problem. Rozsądnie zatem lepiej jest zająć się na początek małymi 
rzeczami, aby poznać duże. Tradycyjna fizyka pozwoliła nam dotrzeć
jedynie na księżyc. Pojawiła się nadzieja, fizyka kwantowa, 
powstały akceleratory i niekiedy strach ludzi którzy boją się że 
coś pójdzie nie tak i powstanie czarna dziura. Wieszczą koniec 
świata, zagładę ludzkości, zginiemy tu wszyscy na ziemi. Ja jednak
pozostaje optymistą, wierzę że człowiek gdzieś tam w głębi wie co 
ma robić i w jakim kierunku podążać. Jak nie w tę stronę to w 
drugą stronę, ale zawsze ostrożnie. Oczywiście są pewne zagrożenia
które mogą spowodować zagładę, ale jest też pewien punkt w czasie 
trwania ludzkiej populacji który może zaistnieć powiedzmy za 
kilkadziesiąt tysięcy lat kiedy padną słowa, teraz już nic nam nie
grozi my ludzie jesteśmy bezpieczni. I gdyby tak się stało co nie 
jest pewne byłby to drugi po narodzinach najważniejszy punkt w 
życiu człowieka.
Poradzi sobie czy sobie nie poradzi?Dinozaury sobie nie poradziły,
Neandertalczyk sobie nie poradził i nikt z tego powodu nie płacze 
i gdy my sobie nie poradzimy nikt nie będzie za nami płakał. Cenna
może być jedynie informacja, co się stało, dlaczego 
wymarliśmy,jaki błąd popełniliśmy. Nie uważam abyśmy byli pierwsi,
ostatni i jedyni dlatego zakładam że informacja o przyczynach 
zagłady ludzkości może być dla kogoś cenna. Ale jak już 
wspomniałem jestem optymistą i wierzę że nam się uda. Niepokoi 
mnie religia, bo owszem można stworzyć pewne zasady które regulują
życie w grupie, można się umówić to jest dobre,a to jest złe i 

Strona 78

Świniobicie

słusznie i nawet kiedyś można było stosować metodę kija lub 
marchewki po śmierci aby ludzie się dostosowali. Ale w obecnych 
czasach wiara w perspektywy życia po śmierci, sądu i nagrody,albo 
kary, narodzin jako kot w przypadku niewłaściwego prowadzenia się,
czy innego nieba czy ogrodu rozkoszy 
 dla jednych mogą być optymistyczną nadzieją ale dla mnie to 
bardzo ponury, pesymistyczny, żart świadczący o zastoju czy 
wstecznictwie,ukrytej myśli, nie ma dla nas ludzi nadziei wszyscy 
umrzemy i pójdziemy do nieba albo do  piekła, to jest nasza 
przyszłość, apokalipsa. Nie rozumiem jakie motywy kierują 
człowiekiem który typuje datę końca świata, jakich korzyści się 
spodziewa?Że zostanie prezydentem w niebie?Rozumiem że można to 
zrobić dla żartu żeby postraszyć większą ilość ludzi wtedy jest to
głupie, ale może byś satysfakcjonujące. Nowy Testament zawiera 
barwny opis apokalipsy, śmierci ludzkości. I nie mogę zrozumieć 
czy to ma wywołać dreszczyk emocji? Czy jakiś inny zabieg 
artystyczny? To jakby lekarz opisywał choremu na nowotwór 
szczegółowo jak będzie wyglądała jego śmierć, opis postępujących 
przerzutów, jakie organy zaatakuje rak, kiedy wypadną włosy, a 
kiedy zęby, kiedy wreszcie zajmie płuca, jak ciężko będzie wtedy 
oddychać. Dobrze że to bzdura, bo gdyby ktoś naprawdę wiedział jak
zakończy się ludzkość i że jest to nieuniknione to ja wolałbym 
tego nie wiedzieć.

-Mariola, jestem gotowy.
-Ale jest dopiero trzynasta.
-Tak,ale ja komunikuje ci że jestem już gotowy do wyjazdu.
-To zrób coś pożytecznego,a wyjeżdżamy za godzinę albo nawet 
półtorej godziny.
-Podaj mi dokładny adres zapoznam się z lokalizacją na mapie.
-Meszna ulica Polna 273.
-To ja sprawdzę gdzie to dokładnie.
-I...?
-I co ?
-I umyje wannę po kąpieli czego nie zrobiłem, a należałoby.
-Faktyczni,dobrze że mi powiedziałaś bo całkiem wyleciało mi z 
głowy.
-A ja się też powoli przygotuję.
-Mariola, jak będziesz gotowa to ja czekam w aucie.
-Dobrze.
-Nareszcie, w samą porę, ale się wyperfumowałaś.
-Ty nie gorzej ha ha ha
-Można uznać że to ważna chwila, długo czekaliśmy na ten moment.
-Ja czekałam i gdyby nie ja ta chwila by nie nastąpiła, albo 
nastąpiłaby za pół roku znając twoje podejście. I życzę  sobie jak
już wcześniej mówiłam żebyśmy wybrali się gdzieś razem tylko w 
inne miejsce.
-Wiem Mariola, ale to wciąż może być niebezpieczne przez tego 
cholernego wirusa.
-Nie nazywaj czegoś "cholernym" skoro jest ci cholernie na rękę.
-Trochę masz rację że wychodzenie z domu nie jest dla mnie 
przyjemne.
-Czasami jest.
-Kiedy na przykład?
-Wtedy kiedy udajesz się kupić alkohol. I wiedz że raz czy dwa 
przyłapałam cię jak wymykasz się w nocy po piwo. Udałam  że śpię 

Strona 79

Świniobicie

bo nie chce być w tym związku policjantką.
-Ja myślę że kiedy pojawi się ten nasz zwierzak to trochę uspokoją
się twoje emocje. Nie najlepiej wyglądają ostatnio  nasze relacje 
i ja to rozumiem wiem że nie jestem idealny, można mieć o niektóre
rzeczy pretensje, staram się spełnić  twoje oczekiwania wobec mnie
i po prostu dążę żeby nam się układało.
-Dobrze że chociaż tyle wiesz.
-Jesteśmy na miejscu.
-Dzień dobry, ja w sprawie zakupu prosiaka.
-Dzień dobry, Franek do ciebie.
-A to wy po prosie?
-Tak, zgadza się.
-To idymy do obory.
-Proszę pana chcielibyśmy samiczkę.
-To tu som trzy niech se pani wybiere.
-Mariola, nie wybieraj tak długo, bierzmy pierwszą lepszą.
-A dej pan spokój niech se pani wybiere, wszystki zdrowe.
-Edek, bierzemy tą.
-Dej pan worek i pomoge panu zanieś do bagażnika.
-Ja ją przewiozę na tylnym siedzeniu i zaniosę sam na rękach. Ile 
się należy ?
-Trzy stówki.
-A czym to się howie ?
-A co pan nigdy nimioł świni?
-Tak się składa że nie, to moja pierwsza, dziadek kiedyś miał, ale
byłem wtedy dzieckiem i mało pamiętam.
-A skążeś pan jest?
-Z Rybarzowic.
-Jak długo pan ta mieszko?
-Od urodzenia.
-To pan je ze wsi i nie wie jak się świnie howie ?
-Trochę tam wiem.
-Dom panu pół worka paszy na początek,ale że to pije wode to pan 
wie? ha ha ha
-Wiem mniej więcej.
-Jakby pan czego nie wiedzioł to idź pan do sonsiada to panu 
powie, jo nimom czasu.
-To dziękuje i do widzenia.
-Do widzenia.
-No teraz Edek mogę powiedzieć że dopiąłeś swego, mamy świnkę.
-Tak Mariola, ale pojawia się nowe zadanie?
-Co masz na myśli?
-Trzeba dowiedzieć się prostymi wiejskimi słowami jak się hoduje 
świnię i jako że nie mam już na wsi żadnych znajomych, z sąsiadami
nie rozmawiam. To nie byłoby głupie gdybyś ty... może jakąś 
koleżankę o to zapytała. 
-Edek tyś chyba do reszty zdurniał ha ha ha Mam pytać koleżanki 
jak się hoduje świnię? ha ha ha Edek, w pewnym sensie  ja to robię
cały czas ha ha ha
-Mariola po pierwsze to nie było śmieszne, a po drugie podejrzewam
że któraś z twoich koleżanek zasiała ci w głowie  jakieś zgubne 
feministyczne idee. Obym się mylił, ale gdybyś stała się taka 
przemądrzała i co za tym idzie zaczęła  kwestionować sens naszego 
związku, to zawsze miej tą świadomość że kolejny związek z kimś 
innym może być tylko   gorszy.
-Nie myślałam o tym jeszcze, bo widzę że się starasz zmienić na 

Strona 80

Świniobicie

lepsze,ale Edek nie uważaj się za księcia z bajki,   najlepszego 
faceta na ziemi, bo to nieprawda.
-Może nie jestem najlepszym facetem na ziemi, ale mam swoją 
mądrość i powinnaś to docenić.
-Mądrość to nie wszystko Edek.
-Ale ta mądrość mówi mi że kiedy kobieta chce być zbyt mądra to 
ubywa jej na dobroci.
-Ja to rozumiem Edek że lepiej jest mieć dobrą niewolnicę niż złą 
niewolnicę.
-Mariola może masz dużo domowych zajęć czy obowiązków, ale mnie 
nie wiń o to że taka jest rola kobiety od wieków, jest  system 
patriarchalny, nie ja to wymyśliłem i nie jest moim zadaniem to 
zmieniać.
-Dobra Edek, przyznam ci rację, ale ja się wywiązuje ze swej roli,
a ty nie.
-O co ci konkretnie teraz chodzi?
-O to że twoją rolą jest pracować.
-Przyznaje ci rację że nie jest moją mocną stroną pracować 
fizycznie, ale wykonuje pewne intelektualne zajęcie które  
pozostawię w tajemnicy.
-Ja doskonale wiem Edek że ty sobie notujesz swoje przemyślenia i 
notuj sobie nie wtykam w to nosa, ale co ty byś  zrobił gdybym ci 
powiedziała, nie przygotowałam obiadu, nie zrobiłam zakupów, bo 
jestem zajęta pisaniem pamiętnika.
-Pamiętniki nie mają takiej wartości jak moje "rozmyślania".
-A skąd wiesz jaką mają wartość twoje "rozmyślania"? Ja tego przez
przyzwoitość nie czytałam, ale jestem pewna że każdy  normalny 
człowiek przyznałby mi rację gdybym powiedziała że lepiej gdybyś 
zajął się zwykła fizyczną pracą i nawet  potwierdziłby to 
psychiatra czy psycholog. 
-Mariola, daj mi trochę czasu, jeśli okaże się że moje 
"Rozmyślania" są do kitu to nawet znajdę sobie zarobkową prace  
fizyczną.
-Edek,"nawet" ?!
-Być może podcinasz orłu skrzydła, zastanów się i daj mi czas.
-Ile mam ci dać czasu Edek?
-Powiedzmy rok.
-Aż rok?! Edek załamujesz mnie.
-Wyjmę prosiątko, zaniosę do chlewika i porobię coś na twoich 
oczach, być może ten widok cię uspokoi choć na chwilę.

Wszytko wróci do normy, będzie się cieszyć z prosiątka, trochę ją 
znam i jestem pewien że odkryje w tym radość. Jeszcze trochę tkwi 
w twych swoich pretensjach,ale trudno oczekiwać że wpadnie od razu
w euforię, bo nabyliśmy prosię. Pojawił się w domu nowy lokator, 
głupio by było cieszyć się z prosiaka jak z dziecka, ale jakaś 
namiastka powinna być. Jeśli chodzi o wychowywanie dziecka to moja
wiedza jest minimalna, ale intuicja i trochę mądrości by 
wystarczyło. Tak już jest że rodzice czy dziadkowie lub inni 
członkowie rodziny wraz z pojawieniem się potomka gdzieś w głębi 
czują swój koniec, przemijanie, narodziny,śmierć, narodziny,śmierć
czyli naturalną kolej rzeczy. Wraz z tym może pojawić się potrzeba
przekazania czegoś ponadczasowego, jakiejś idei, wartości,prawdy. 
I może zdarzyć się że potomek wychowany w danej tradycji, 
idei,wartości, prawdzie uzna to i przekazuje dalej. Ale może też 
być że dostrzeże w tych wartościach kłamstwo. Ktoś wychowany w 

Strona 81

Świniobicie

"prawdzie" 2+2=5 może dostrzec w tym fałsz i stać się dobrym 
matematykiem twierdzącym że 2+2=4 i rozwijać się rozwiązywać 
trudne zadania matematyczne, stając się coraz lepszym 
matematykiem. Rozwiązywać nierozwiązane zadania, tworzyć i 
rozwiązywać trudne nawet z pozoru nierozwiązywalne problemy, może 
stać się w dziedzinie matematyki geniuszem,ale to 2+2=5 będzie 
gdzieś głęboko w nim tkwiło i go prześladowało i może nawet 
doprowadzić go do szaleństwa w którym uzna "prawdę" że 2+2=5 
zostanie mu to zapomniane jako objaw szaleństwa, ale jego 
dokonania będą się liczyć. Przeczytam ci bajkę na dobranoc to jest
"prawda" o życiu i ludziach. I możesz całe życie twierdzić że 
ludzie są dobrzy że świat jest wspaniały, że dobro zawsze 
zwycięża. Ale możesz też stwierdzić że ludzie myślą tylko jednym, 
są źli i zło często wygrywa, znajdziesz tego przykłady i dowody 
stworzysz nowe teorię o człowieku, ale ta bajka gdzieś tam będzie 
i przyjdzie czas że uznasz że w życiu najpiękniejsze są bajki, że 
bajki mówią prawdę o człowieku. Byłem wychowany w różnych 
rodzajach bzdur i "prawd" skutecznie z tym walczyłem i walczę 
nadal,ale to nadal gdzieś tam we mnie tkwi, mam tego świadomość. 
Kilku prawd się trzymam z czasów dzieciństwa. Ojciec nie wpajał mi
żadnych bzdur i "prawd", ale kiedy nabroiłem mówił, przyznaj się 
"lepsza jest najgorsza prawda niż kłamstwo" i to uznaje za prawdę,
drugą prawdę znam ze szkoły brzmi ona "jak najwięcej, ale krótko".
Te dwie prawdy składają się w coś w rodzaju przesłuchania, w 
czasach dzieciństwa starsi koledzy bawili się w przesłuchanie 
milicyjne, chyba byłem zbyt mały bo nie wciągnęli mnie do tej 
zabawy. Przesłuchanie tak,ale nigdy spowiedź, w spowiedzi widać 
fałsz i odwrócenie ról bo za kratkami siedzi ksiądz ,a nie często 
przestępca,zresztą ksiądz też jest często przestępcą z powodu 
zatajania przestępstwa jak i innych powodów. Był czas że nawet te 
dwie swoje prawdy poddawałem pod wątpliwość,ale obroniły się. 
Staram się doświadczalnie weryfikować każdą prawdę, lub chociaż 
weryfikować operując w myślach. Nie wierzę nawet autorytetom i 
specjalistom bo zauważam że niekiedy mówią mądre słowa, ale w tym 
i w tym nie mają racji, może to nawet nie wynikać z ich błędu, ale
z błędu "prawd" które im tam kiedyś wpojono i je zaakceptowali. 
Niektóre "prawdy" są pożyteczne żeby ludzie byli lepsi, żeby 
lepiej im się żyło w społeczeństwie, i z innych powodów które mają
na celu wspólne dobro, ale te potrzebne "prawdy" zmieniają się 
wraz z problemami jakie ma ludzkość, przynajmniej tak powinno być.
Naturalnym jest że każda kultura,rasa,religia, dąży do tego aby to
akurat ona zdominowała świat, dąży do supremacji. Nie twierdzę że 
nie pragnę skrycie, aby ludzie o poglądach podobnych do moich 
zdominowali świat, to jest naturalne i mam tego świadomość, ale 
kto wie jakby się to skończyło gdyby tak się stało. Dlatego nie 
"puszczają mi nerwy" w walce o prawdę, niektóre myśli śmieszą inne
zasmucają. Nie wiem gdzie jest moja ziemia, gdzie jest mój teren 
na którym mógłbym sobie pozwolić na ostre słowa. Wiem tylko tyle 
że żyje na terenie kościoła katolickiego i to ich teren i to im 
puszczają nerwy na ambonach, na dużo można sobie pozwolić na swoim
terenie. Nikogo już nie dziwi że wkraczają w rejony polityki i 
biznesu. Powoli nic już nie dziwi w ich wykonaniu. Nie atakujmy 
ich bo będziemy winni ich śmierci gdy zapiją się na śmierć. Dzieci
ich uwodzą, mogli by powiedzieć że dobierają się z dziećmi w pary 
bo mają podobny poziom wrażliwości i dobra, to by też przeszło. 
Niektórzy mają jeden rodzaj uczuć, uczucia religijne i nie wolno 

Strona 82

Świniobicie

obrażać, nie wiem czy można się śmiać. Jezus nic nie mówi o władzy
tylko powiedział, oddajcie Bogu co boskie, a cesarzowi co 
cesarskie, unikał tematu bo czuł że to może przynieść kłopoty. A 
gdyby tak powiedział przed prokuratorem że on chciał się podzielić
władzą co twoje to twoje co moje to moje? Nie zajął politycznego 
stanowiska, gdzie te protesty? Czemu nie protestowali przed 
wiezieniem jego zwolennicy tylko chcieli, aby zwolnić Barabasza? 
Przy ukrzyżowaniu też zero reakcji tłumu. Czyżby mniej znaczył 
wtedy niż kiedyś Wałęsa? Pochodził z nacji semickiej według mnie 
mającej skłonności do tworzenia legend i tak powolutku krok po 
kroczku kilka zbieżnych wersji wydarzeń jedne akceptowalne inne 
odrzucone, okazało się tak ja też go znałem i mam też swoją 
wersje. Od domu do domu z kraju do kraju wędrówka i opowieści o 
cudownych wydarzeniach, mamy dla was dobrą nowinę. Nie można ot 
tak przestać i rozejść się do swoich domów kiedy tyle lat się 
biegało z Jezusem. To nie mogło się tak zakończyć trzeba było 
kontynuować działalność. Są zaginione lata w życiorysie Jezusa, 
teorii jest dużo, nie pochwalił się uczniom gdzie był i co robił 
nim się zmienił i został kaznodzieją. Pytanie czy był taki całe 
życie jak jest opisywany czy był kimś całkowicie innym i się po 
prostu zmienił w pewnym momencie. Można by się pokusić o 
porównanie do Jeana Valejana z powieści Nędznicy gdyby przeżył 
przemianę, nie wiem jakie w owym czasie życia Jezusa były środki 
karne za czyny zabronione, ale jest to całkiem niewykluczone że 
jakieś karne odosobnienie czy inną formę dane mu było poznać. 
Człowiek który całe życie jest dobry najczęściej jest głupi, a 
taki który wiele przeżył i dokonuje się w nim przemiana 
najczęściej posiada pewną mądrość niekiedy dużą mądrość ja nigdy 
nie posądziłbym Jezusa o głupotę. Dużo jego słów mogłoby być polem
do polemiki z nim dla mnie, ale z racji tego że nie jest to 
możliwe z racji śmierci Jezusa w dodatku tak dawno temu rzadko 
którąś jego myśl poddam krytyce. Nie mogę dużo powiedzieć na jego 
temat bo nie wiem jak odpowiada na pytania, w jaki sposób, jak 
argumentuje. Dialog dużo mówi o myślicielu, wywód i aforyzm też. 
Nic nie można dobrego powiedzieć o Nowym Testamencie. Jakieś to 
mgliste bez ostrości, czasami pojawia się jakaś myśl, banalna myśl
jak kawałek mięsa w rozgotowanym makaronie.  

-Marysia, Marysia, Marysia!
-Mariola kogo wołasz?
-Marysie.
-Jaką Marysię?
-No prosiątko się tak nazywa.
-Ja ją nazwałem Muriela.
-A ja pomyślałam już dawno temu że nazwiemy ją Marysia.
-Źle się stało że nie uzgodniliśmy tego razem,ale jako 
pomysłodawca to ja powinienem mieć pierwsze i ostatnie słowo na  
temat Murieli.
-No dobra niech będzie Muriela też bardzo ładne takie egzotyczne 
nawet.
-Ciesze się że się zgodziłaś widać że powoli opuszczają cię złe 
nastroje.
-Zobacz jak pije wodę, co za śliczne zwierzątko.
-A ty Edek mnie nie denerwuj już i przynieś tę pasze z bagażnika.
-Już się robi, idę.
-Muriela, Muriela, Muriela!

Strona 83

Świniobicie

-Masz Murielo jedz.
-Edek, a co oznacza imię Muriela?
-A co ma oznaczać? Nic nie oznacza, tyle samo co Azor po prostu 
imię.
-Moje imię oznacza że jestem szlachetna, łagodna, prawowita i 
pracowita i to się zgadza, przynajmniej wszyscy tak  mówią że 
jotka w jotkę się zgadza.
-Nie wierzę w takie bzdury i bardziej skłaniałbym się do 
twierdzenia że owszem jesteś taka, ale to efekt mojego wpływu  na 
twoją osobę.
-A co moje oznacza?
-Że jesteś zbyt pewny siebie i chadzasz własnymi ścieżkami. Reszta
się nie zgadza.
-Bo to bzdura jak już mówiłem.
-O! Chrumknęła, jak fajnie ha ha ha
-Fajnie by było gdyby chrumkała z radości na widok twoich obiadów 
które jej przygotujesz. Ja się nie znam w ogóle na  gotowaniu 
Mariola sama wiesz, jutro zajadę nawet kupić jej trochę paszy tak 
na wszelki wypadek.
-Dobrze by było Edek, żebyś unikał słowa "nawet" w swoich 
wypowiedziach jak nie chcesz mnie zdenerwować.
-Zobacz jaki ma fajny ogonek.
-No, a jakie śmieszne uszy ha ha ha
-Trzeba przyznać Mariola że dobrnęliśmy do pewnego etapu 
realizacji naszego, a właściwie tak szczerze mówiąc mojego  
świetnego pomysłu, wiedz Mariola że akurat wiem co oznacza moje 
imię i jest też tam cecha "pomysłowy".
-No tak Edek, ale beze mnie i mojej mamy ten pomysł by się nie 
udał.
-To się zgadza, ale całą brudną robotę odwaliłem ja, wynoszenie 
gratów z chlewu, noszenie słomy, bielenie,  moszczenie...
-Bo od tego jesteś Edek i owszem tak,ale to i tak stanowczo za 
mało.
-Ty sobie to wyobrażasz Edek w ten sposób że pewnego pięknego dnia
się budzisz i mówisz, Mariola kup świnię i wracasz  do zapisków 
swoich rozmyślań.
-Chciałem tylko żebyś troszkę doceniła mój fizyczny wkład. I nawet
gdyby było tak jak ty mówisz że w przeczuciu  chudych lat nakazuję
ci kupić świnię to jako szlachetna,łagodna, prawowita i pracowita 
powinnaś to zrobić i nawet  powiedzieć innym żeby też tak zrobili 
bo gdyby nastąpiły chude lata twoja duma ze swojego faceta byłaby 
wielka.
-Edek, powiedz mi tylko czy zażywasz leki i nawet dlaczego chcesz 
mnie zdenerwować?
-Mariola troszkę wpadłem w koleiny proroków żeby przydać mistyki 
pojawieniu się Murieli.
-Edek, nic z tego nie rozumiem i odpowiedz prosto na pytanie bo 
mam obawy.
-Nie miej obaw kobieto przyjmuje leki regularnie i nie jest moim 
celem zepsuć ci zabawy tylko podkreślić doniosłość  chwili i 
górnym słowem zniwelować w twojej głowie być może już wyższościowe
myślenie o sobie jako kobiecie wobec mnie  męża.
-Edek po pierwsze nie jesteśmy po ślubie,a po drugie w swój kręty 
sposób nie próbuj mi tłumaczyć że twoja rola się   skończyła i 
teraz ja sama dalej mam się zajmować Murielą, owszem nie jesteś 
takim całkowitym nieudacznikiem bo   Muriela jest w tym 

Strona 84

Świniobicie

chlewie,ale jak przejrzałam na oczy i zobaczyłam ile ja robię, a 
ile ty robisz to trudno mi nie   czuć wyższości. 
-Mariola, jak się umówiliśmy rok i się okaże, jeśli nie trafiłem w
czas ze swoimi rozmyślaniami to schowam do szuflady  i będę robił 
co innego.
-Edek, po pierwsze już niecały rok i nie chodzi o to że powiesz 
"nie trafiłem w czas" tylko że to od początku do końca  był 
poroniony pomysł z tymi rozmyślaniami i że miałam rację. Bo ja ci 
już mówię że trafiłeś w czas przeszły.
-Tylko żeby dla twojej zguby nie okazały się ponadczasowe, tylko 
na czasie, ale w obu przypadkach to ty przyznasz mi  rację.
-Edek, przyznam ci rację, ja ci tego życzę żeby tobie udało się 
coś z tym zrobić, żebyś to wydał, żeby to okazało się   dobre. Ale
szanse Edek, szanse są tak małe że łatwiej mi sobie wyobrazić że 
wygrywasz w totka lub odnajdujesz   bursztynową komnatę.
-A to przypadkiem koleżanki nie zabrały ci marzeń? Zazdrość i te 
sprawy, ma taka faceta analfabetę i nadaje się tylko na budowę,a 
twój pisze i w dodatku rozmyślania.
-Właśnie nie Edek, one mi dają nadzieję, mówią że jest taka 
subkultura, nazywają się hipsterzy ich to może  zainteresować. I 
ja sprawdzałam jak oni wyglądają i nawet kiedy gdzieś idę to 
wyglądam hipstera żeby sobie wyobrazić jak on czyta twoje 
rozmyślania,ale nie potrafię Edek, wybacz nie potrafię.
-To może wyobraź sobie Paryską kafejkę, zgrabny stolik stoi na nim
filiżanka kawy,a obok leży pięknie oprawiony tomik moich 
rozmyślań...
-A przy nim siedzi starszy pan w meloniku z wąsikiem jak Herkules 
Poirot w ustach ma fajkę i zabiera się za czytanie,  to 
wyobrażalne, ale akcja dzieje się sto lat temu.
-Jeszcze zobaczysz i uwierzysz, uwierzysz we mnie w mój potencjał.
-Chciałabym tego Edek.

"Nowy wspaniały świat" Huxleya, nie do końca udany, niektórzy boją
się przyszłości i roją katastrofy, dzieci z próbówek z alkoholem 
żeby były samcem ypsylon sigma inne alfa z próbówki bez alkoholu. 
Edek, nie takie mam wizje. Zastanówmy się na imionami i związkami 
z psychologią i genetyką. W obecnym czasie imiona najczęściej mają
związek z religią, po jakimś świętym, apostole czy innym "wielkim"
człowiekiem. Moje wizje to "nazwy" jakby imiona i nazwiska, ale 
mające związek o czym mam małe pojęcie, czyli genetyką,a ta 
genetyka jest ściśle powiązana z psychologią i somatyką. Gdyby 
poznać wszystkie ludzkie geny całe DNA i ustalić zależności z 
cechami psychologicznymi i fizycznymi konkretnych genów, to można 
by się nazywać przykładowo Si1Tx2MS3Al8bm3R15 gdyby ustalić 
konkretne nazewnictwo konkretnych  genów to imię rzeczywiście 
mogłoby sugerować pewne cechy widać dalej można by dalej opisywać 
konkretnego człowieka jego cechy psychologiczne i fizyczne na 
przykład 12wkl7Pr3Wks18 mocna strona a w 35y8txj9 błąd 29opitm3rks
mutacja co sugeruje predyspozycje 38it7ex73 słaba strona 
29tr9im6kt9 i tak dalej i tak dalej można by całościowo 
szczegółowo opisać konkretnego człowieka w formie broszury czy 
nawet książki opasłej jego wszystkie wady i zalety. Można by wtedy
dowiedzieć się o sobie dużo, ale wiedza może mieć też konkretne 
zastosowanie bo można by to wrzucić do komputera SYCAMORE co mi 
już w nazwie dało do myślenia S jak helisa Y jak kielich C jak 
brzuch i AMOR jak amor, przy odpowiednim programie takie 

Strona 85

Świniobicie

urządzenie potrafiłoby znaleźć, posiadając potężną bazę, jakąś 
ilość idealnych dla nas partnerek i partnerów i taki SYCAMORE 
komputer matrymonialny byłoby urządzeniem które potrafiłoby 
wyleczyć ludzkość z wielu chorób. I jestem przekonany że taka 
idealna pod względem genetycznym dla mnie partnerka wzbudziłaby 
miłość tylko nie wiem czy od "pierwszego wejrzenia" czy dopiero po
jakimś krótszym czy dłuższym zapoznaniu jest to dla mnie bardzo 
interesujące. Dla niektórych byłby to problem, tych co mają gorsze
geny dla innych radość, tych którzy mają lepsze geny. Początkowo 
byłoby to przedmiotem protestów tak przypuszczam,ale z czasem 
kondycja ludzkości zaczęłaby się stopniowo poprawiać z pokolenia 
na pokolenie. Ludzie kombinują ze zwierzętami na przykład z 
psami,a nie pomyśleli o sobie. Tak widzę eugenikę, słowo wyklęte 
przez większość,ale w mojej wizji lekarstwo na wiele chorób. Widza
o sobie też dużo daje, jakie są moje mocne i słabe strony, w tym 
jestem dobry w tym jestem gorszy. Według mnie korzystniejsze by to
było niż opieranie się na słowach wróżki, tarocisty czy innego 
podpowiadacza. Z pewnością cała operacja wiązałaby się z ogromnymi
kosztami, dużym nakładem pracy naukowców, początkowymi 
trudnościami, ale myślę że gra warta świeczki. Samo dostosowanie 
się do takiego systemu mogłoby być dla niektórych trudne,ale 
człowiek powinien sobie pomóc. Nie wszystkie choroby zniknęłyby od
razu to wymagałoby czasu, ale byłoby coraz lepiej najpierw jedna 
choroba zniknęła całkowicie, później następna i tak dalej i tak 
dalej. I znowu punkt ważny punkt w czasie życia człowieka, pod 
względem psychofizycznym jesteśmy niemal idealni. Oczywiście nigdy
nie mogłoby to oznaczać że jednakowi pod każdym względem.
Jakąś tam wiedzę i urządzenia posiadamy i naukowcy powinni powoli 
zastanawiać się jak taki pomysł zrealizować. 
To wymagałoby współpracy uczonych z różnych dziedzin. Widać gołym 
okiem że ludzie się poszukują nawzajem ja mam takie a takie cechy 
i szukam kogoś o takich a takich cechach i to jest rozsądne i temu
warto dopomóc techniką. Człowiek mógłby się nauczyć sterować swoim
rozwojem. Wyznaczać potrzebny kierunek rozwoju, odnajdywać cechy i
właściwości które są przydatne i te które niczemu nie służą. Jeden
powie że włosy, paznokcie i zęby to kwintesencja piękna człowieka,
a ja twierdzę że te elementy powoli tracą swoją użyteczność, a 
nawet już straciły. Ewolucja nie wyeliminuje cech zwierzęcych 
kiedy uznaje się je za piękne. To co u zwierząt najważniejsze i 
umożliwiające im przeżycie to zmysły, które rozwinęły się u nich 
do tego stopnia że przewyższają człowieka. Uważam zatem że to co 
człowiek powinien mieć ze zwierzęcia to nie włosy, paznokcie i 
zęby ale wzrok, słuch, węch, smak i dotyk. Druga moda którą poddam
krytyce to siłownia, wysiłek nie jest przyjemny, ale jest 
korzystny dla zdrowia i samopoczucia w tym się zgodzę. Jednak 
gloryfikacja siły fizycznej z punktu widzenia rozwoju człowieka 
jest bezsensowna i jest wstecznictwem. Tak patrząc na to wszystko 
to rodzi się we mnie pytanie czy ja jestem coraz mądrzejszy czy 
ludzie są coraz bardziej głupi. Wielu myślicieli zauważyło że 
Polacy są narodem ludzi sprytnych i uważam to za piękną cechę,ale 
zauważam ten spryt młodych pokoleniach zanika. Cieszę się że 
urodziłem się w czasach w których spryt się liczył i był 
podziwiany, żeby godnie żyć trzeba było mieć sporą dozę sprytu. 
Nie było dla Polaków lepszego trenera rozwoju osobistego niż 
komunizm. Co z tego że niby żyje się lepiej skoro cechy narodowe 
upadają. To tak jakby Żydzi zaczęli roztrwaniać majątki. I trzeba 

Strona 86

Świniobicie

się umówić że nastały złe czasy jeśli chodzi o cechy narodowe 
które są jego intelektualnym pięknem i ich rozwój. Cygan może 
założyć portal piracki i to byłby jego duchowy rozwój, nie widzę, 
być może nie zauważam żeby warunki były sprzyjające rozwojowi 
sprytu u Polaków. Sprytnie jest być miłośnikiem ojczyzny 
jednocześnie walcząc o zniesienie granic i gdy to się stanie 
opuścić ukochaną ojczyznę. Może ten kto był sprytny uciekł jak 
najdalej?Ja ojczyznę kocham umiarkowanie i jednocześnie nigdzie 
się nie wybieram. Można tu na miejscu w ojczyźnie zostać na 
przykład oszustem i to jest jakaś forma sprytu. Ale mówić prawdę, 
będąc w ojczyźnie, jednocześnie będąc sprytnym to wymaga już 
sprytu zahaczającego o mądrość. Sprytu poruszającego się  
na obszarach mądrości. A mogłem zostać księdzem i powoli odkrywać 
prawdę, zauważyć w całej okazałości tą chrześcijańską bajkę, mieć 
pieniądze i robić co mi się podoba, wybaczać wszystkim ich winy i 
mieć wybaczone swoje. Przełamać mój wstyd noszenia sutanny mając 
świadomość że prostytutki będę nocą przyjmował w szlafroku. I 
ludzie by mówili, jadą z agencji towarzyskiej na plebanię to nie 
żaden pedofil i ludzie by się cieszyli że mają normalnego, 
porządnego księdza. Gdyby nie ta dziecinna buntownicza myśl, że 
nie można być prawdziwym facetem nosząc suknię jaką jest sutanna. 
Patrzącym prosto w oczy kobietom które przyjmują komunię, tak 
długo że ze wstydu spuszczają głowę. I ta myśl że nie można być 
księdzem alfa niekiedy rodzi przywódców różnych sekt.

-Edek, kolacja!
-Zjem za jakieś pół godziny.
-Ale ja chcę zjeść teraz razem z tobą bo jestem głodna.
-Mariola, muszę dokończyć rozmyślanie zanim siądę do stołu.
-Edek, dlaczego mi to robisz?
-Mariola, dobrze wiesz że nigdy nie piszę z pełnym żołądkiem.
-No wiem i właśnie pytam "dlaczego".
-Bo twoja wspaniała kolacja to nagroda za rozmyślanie.
-Edek, ale tak nie jest,a nawet powinno być odwrotnie.
-Czyli jak?
-Za twoje rozmyślania i brak pracy nie powinieneś dostać kolacji.
-Mariola, skoro ty już masz takie myśli to sądzę że nie dosyć że 
uwierzyłaś w pewne zgubne kobiece idee to na dodatek w sposób 
daleko odbiegający od humanizmu chcesz mnie ukarać. To już lepiej 
mnie uderz.
-Edek, ty nie przesadzaj tylko siadaj do stołu.
-Idź kobieto i daj Murieli wody, a wtedy zasiądę do wieczerzy.
-Muriela ???
-Widzisz, nie dość żem nie syty to jeszcze myślę o innych.
-Edek, Muriela wszystko ma.
-Ale przykro mi że muszę ci podpowiadać że nasza rodzina się 
powiększyła.
-Dobra, dobra jedz nie marudź.
-Już zjadłem.
-A reszta?
-To dla Murieli, na pamiątkę pierwszej wspólnej wieczerzy.
-Ale ona ma co żreć.
-To tylko tak symbolicznie.
-Ty Edek, ostatnio mówisz i zachowujesz się dziwnie.
-Mariola, owszem ale to ty zaczęłaś.
-O co ci znowu chodzi?

Strona 87

Świniobicie

-O to że stworzyłaś problem,konkretnie że za mało pracuję 
fizycznie i mimo że ustaliliśmy że za rok się rozstrzygnie  czy to
dobrze czy źle że wykonuje inną pracę to brniesz w to dalej.
-Bo jak coś kogoś boli to nie można powiedzieć że za rok minie ból
i koniec kropka.
-Mariola, sama się przyznałaś że chodzisz do kościoła i ten twój 
ksiądz przed którym klękasz wykonuje jakąś pracę  fizyczną czy 
nawet intelektualną?
-Oczywiście że jako kapłan odprawia mszę, udziela 
ślubów,chrzci,spowiada i ma wiele innych zajęć.
-Mariola, miej świadomość że ja pracuję więcej i ciężej od niego, 
a ty nie klękasz przede mną,a wręcz przeciwnie  starasz się okazać
swoją wyższość.
-Edek gdybyś ty rozprawiał o Bogu, o Jezusie, o Bożej miłości i 
byś o tym pisał pięknymi słowami to byłoby to  akceptowalne i 
nawet mogła bym podziwiać i się chwalić innym.
-Mariola, często rozprawiam o tych rzeczach, może nie umiem 
pięknymi słowami,ale gdybyś była spostrzegawcza  zauważyłabyś że 
staram się i próbuje być górnolotny. 
-Ty rozprawiasz w takim sensie że raz nawet miałam koszmar w 
którym piszesz swoje rozmyślania,a za tobą stoi czerwony  rogaty 
diabeł i ci podpowiada.
-Mariola, dlaczego nazywasz to "koszmarem"? Czuję że trochę 
czytałaś i w twojej głowie wytworzył się obraz natchnienia
 mojej osoby przez jakąś mityczną postać, to dla mnie dobry znak 
ze strony pierwszego czytelnika.
-Edek, jest problem, powiedziałam koleżankom że piszesz i one 
poradziły mi żebym poczytała i tak zrobiłam,a one  zapytały o czym
to jest, ja powiedziałam że fajne ale trochę dziwne i one chcą też
poczytać. Gdybym ja im to wysłała  to to samo jakbym powiedziała 
że jesteś ciężko chory.
-Wiedziałem że coś cię gryzie tylko nie wiedziałem co, ale widzę 
wyjście napisz coś sama i im wyślij, wtedy przekonasz  się na 
własnej skórze jak ciężką wykonuję pracę.
-Edek, ty chcesz mi dodać kolejną pracę?
-Mariola, w wolnych chwilach sobie siądź do swojego lapka i pisz 
po trochu.
-Edek, załamujesz mnie, ale co mam pisać?
-Mariola o naszej miłości, na pewno coś dobrego o kobietach,same 
dobre rzeczy o mnie, o tym że połączyło nas  przeznaczenie...
-Edek ty chcesz zrobić ze mnie największą kłamczynię świata.
-Mariola jest pewna istotna różnica między bajkopisarstwem, a 
kłamstwem.
-Edek jaka różnica?
-Mariola, po prostu stwórz fantastyczny idealny związek i jak one 
uwierzą i ty uwierzysz mocno w tą bajkę to ona jakby  stanie się 
prawdą.
-Edek, ale ja nie potrafię kłamać. Mogę coś ukrywać lub troszkę 
minąć się z prawdą, ale nie potrafię tak im skłamać w  żywe oczy.
-To im zaznacz że to nie do końca prawda.
-Ale ja im powiedziałam że to ma tytuł "rozmyślania", a ja nie 
potrafię dobrze rozmyślać.
-Mówiłaś że rozmyślasz o nas.
-Edek, to był żart.
-Mam pomysł, skopiuj z jakiegoś Harlequina albo innej książki, a 
resztę dopisz własnymi słowami. Byle co napisz czy  skopiuj tylko 

Strona 88

Świniobicie

żeby było pozytywnie i powiedz że tytuł brzmi "Rozmyślania o nas"
-A inny pomysł?
-Możesz też znaleźć w necie jakąś książkę Immanuela Kanta i z jej 
środka metodą wytnij, wklej skopiować i powiedzieć że to ma tytuł 
"trudne rozmyślania", nic z tego nie zrozumieją, zapomną i skończy
się temat moich rozmyślań.
-Jeszcze inny pomysł?
-Powiedz że pokłóciliśmy się i skasowałem żeby zając się czymś 
innym.
-To ostatnie ma sens, nie mogłeś tak od razu?
-Może mogłem może nie mogłem. Chodzi o to żebyś poczuła że pisanie
to nie łatwa rzecz, a zwłaszcza pisanie rozmyślań.

Kromka chleba na przywitanie. Chleb, coś co budzi szacunek, 
irracjonalny szacunek, tak więc ile mogłem tyle dałem Murieli. I 
nawet zadbałem o wodę którą od jakiegoś czasu też się szanuje. 
Wina jej nie dam, wino się bardziej oszczędza niż wodę, ale być 
może że przyjdzie czas,a uraczę ją alkoholem. I można powiedzieć 
kromka chleba to mało, ale takie "pajdy" jakie dają w kościele 
tego nic nie przebije. Oczywiście można poczuć uniesienie dostając
okruszek placka zbożowego który, nie oszukujmy się i nazwijmy po 
imieniu,w magicznych okolicznościach został zamieniony w ciało 
Boga.
Są różne rodzaje magii, te złe , voodoo, czarna magia, ale nikt 
nie mówi o magii katolickiej, a jak już to jest to ta dobra i 
właściwa magia. Można powiedzieć że z elementami alchemii jeśli 
chodzi o cudowne przemiany. Ale nie można zabrać ot tak magii 
chleba, Boga i życia po śmierci nie dając w zamian nic. Zrodziła 
się myśl że Szatan daje więcej, zaczęli paktować, seks zamiast 
cudownego chleba i nawet wyminęli piekło słusznie twierdząc że 
żyjemy tu i teraz nie doprecyzowując przyszłości po śmierci. Był 
taki co zabrał Boga i obiecał nadczłowieka, ale nie doprecyzował 
konkretnie swojej wizji jak to ma konkretnie wyglądać, o co mu 
dokładnie chodzi i każdy interpretuje jak mu się podoba, jak 
najbliżej siebie. Ale byli w tej dziedzinie ludzie którzy dali w 
zamian dużo na przykład, równość, braterstwo,walkę z 
wyzyskiem,wspólne dobra i to  był komunizm. Marks i Engels 
prawdopodobnie mieli świadomość że trzeba coś dać w zamian. Bo 
nawet sam Jezus mówił że prędzej wielbłąd przejdzie przez ucho 
igielne niż bogacz dostanie się do nieba. Ale trzeba umieć 
odróżnić zazdrość od idei komunizmu. Sensownej idei komunizmu 
która niestety nie została zrealizowana właściwie i stąd jej można
powiedzieć połowiczny sukces. To prawda unikam pisania rozmyślań 
będąc najedzonym, organizm musi poczuć ideę; jak wymyślisz coś 
mądrego dostaniesz kromkę chleba. Narzuciłem sobie surowe 
klasztorne zasady i uważam że to lepsze niż dawanie sobie 
prezentów za byle co. Ale może być też inna możliwość; pisać 
rozmyślania będąc czymś odurzonym i wtedy nie chodzi tylko o 
zmiany percepcji z tym związane, ale też żeby użyć środka 
zapewniającego ciągłość temu stanowi psychiki pod którego jesteśmy
akurat władaniem. Różne odmienne stany psychiki i całą ich 
różnorodność można wyrazić i pokazać jedynie w z góry ustalonym 
schemacie formy i prostej fabuły. Forma uniemożliwia chaos, a 
prosta fabuła gwarantuje ciągłość dzieła. Chaos zamknięty w formie
jest bardziej zrozumiały, bezpieczny i piękny. Jeśli chodzi o 
zaburzenia toku myślenia to chciałbym zaznaczyć że chadzanie 

Strona 89

Świniobicie

kocimi ścieżkami nierzadko może być pasjonujące. Wtrącając niejako
jeszcze, wszystko posiadające założenia fabularne powinno mieć 
punkt kulminacyjny. Rzecz oczywista że korzystniej jest kiedy nie 
jest on tym czego widz się spodziewa. Przewidywalność z racji 
umieszczenia widza w roli proroka odbiera istotną moc twórcy i 
niszczy dzieło. Tym co nieprzewidywalne w mszy katolickiej to 
kazanie, wszystko inne jest ograne miliony razy. Niektórzy znają 
schemat doskonale kiedy klękać, kiedy wstać i różne znaki, a ja 
zawsze kiedy byłem robiłem to co robią inni. Nie musiałem chodzić,
ale koledzy musieli i właśnie tym co pytali ich rodzice żeby 
sprawdzić czy byli to to o czym było kazanie. Pamiętam jak dziś 
kiedy z kolegami chodziłem na kościelną majówkę, zawsze starałem 
się zająć miejsce siedzące by mieć na widoku pewną panią z małym 
dzieckiem, pamiętam że miała ogromne piersi i przez większość 
czasu się w nie wpatrywałem,a po drugiej stronie u wejścia do 
zakrystii stał zegar. Patrzyłem na jej cycki i na zegar na cycki i
na zegar, następował punkt kulminacyjny czyli komunia i cieszyłem 
się że to już koniec jednocześnie żałując że utracę widok tych 
wspaniałych piersi. Teraz po latach zdaję sobie sprawę jak wielkie
musiała mieć sutki, bo dziecko było niemowlęciem i ile straciłem z
powodu takiej, a nie
innej orientacji owych mszy, z pewnością miałbym więcej gdyby 
magia była tą z tych czarnych. Dywagując na temat orientacji i 
kościoła narzuca się myśl że jeśli chodzi o stosunki są zasadniczo
trzy drogi waginalna, analna i oralna. Aktualny punkt w czasie 
narzuca minimalizm i funkcjonalność dużo zatem podjęło kopulację 
analną, ale ja jestem miłośnikiem piękna i ornamentu waginy, 
niektórzy mówią o wulgarności organu o dużej łechtaczce i 
falbankach czyli wargach sromowych, dla mnie im jest 
wulgarniejszy, im ma więcej i większe upiększenia tym bardziej mi 
się podoba. W tym kierunku mijam się z duchem czasu, i nawet pójdę
dalej twierdząc że kwestie narządowego piękna lub brzydoty rzutują
na gusta i ogólne poczucie piękna. Co ma być duże powinno być 
duże,ale jednocześnie ciasne dlatego kocham małe i ciasne 
pomieszczenia,cele i pustelnie, i najlepiej sam może to zazdrość. 
Wagina, tabernakulum miłości,piękno doskonałe, czasami jednak na 
filmie widać sztuczne metalowe zdobnictwo. Taki kolczyk to jak 
tabernakulum pomazane sprajem, epoka żelaza Kalijuga, upadek 
niewinności. Nigdy bym nie pozwolił Marioli na tatuaż czy kolczyk 
w innym miejscu niż ucho. Dla mnie piękny tatuaż to brzydki 
tatuaż, robiony samodzielnie,w mało widocznym miejscu, mający 
jakieś znaczenie i nawet mam taki. Nie powiem że się nie 
chlastałem w młodości, ale tak troszkę też mało widocznie. 
Chlastanie dobitnie świadczy o problemach psychicznych, jakieś tam
małe miałem, bo sznyty są ledwo widoczne. Pamiętam zaniepokojenie 
rodziców i dziadków tym że się pochlastałem, od razu mogli mieć 
przypuszczenia że ze mnie nic dobrego nie wyrośnie. To były błędy 
młodości, teraz wiem że zadawanie sobie bólu musi wiązać się z 
jakąś większą korzyścią. Raczej unikam bólu, choć wszystko co mnie
otacza boli mnie psychicznie, więc nieuniknione jest cierpienie 
psychiczne.
Można się znieczulić i iść po kościele na piwo, ale po co jak 
można nie chodzić do kościoła. Jako że obowiązkowe msze święte 
odbywają się w niedzielę dużo jest skacowanych po sobocie i 
jeszcze przymnożyć cierpienia,a po kościele na piwo, ma to jakiś 
sens,ale po co przymnażać cierpienia?Kiedy się czegoś chce to 

Strona 90

Świniobicie

sprawia to przyjemność, wypróżnić się jest przyjemnie w każdym 
sensie. Meandrując w wyobraźni dochodzę do wniosku jak bardzo 
przyjemnym by było dla mnie wypróżnić się w kościele. Tam się 
chodzi skromnie podjeść,a gdyby tak solidnie się wypróżnić?I 
jedzenie jest przyjemne i wypróżnianie jest przyjemne. Zwykło się 
jeść wspólnie,ale nie miałem okazji się wspólnie wypróżnić. Widać 
jak gdyby człowiek od zarania dążył aby wypróżniać się w ukryciu i
samotności. Może dlatego że gówno jest brzydkie dla każdego 
zmysłu, takie są obiektywne opinie że gówno jest brzydkie,ale są 
niekiedy, bardzo rzadko, odwrotne opinie i to jest zaburzenie, a 
nie subiektywny gust cz takie, a nie inne poczucie piękna. 
Pamiętam jak będąc w szpitalu ktoś regularnie w toalecie podcierał
się palcem i wycierał ten palec o podłogi i ściany. Każdy miał 
swojego podejrzanego, i były dyskusje na temat tego kto jest tym 
gagatkiem. Ja ze swojej strony tłumaczyłem że to zawsze lepsze niż
gdyby miał komuś ukraść papier toaletowy. Była polemika że 
mniejszym złem jest ukraść papier toaletowy. Ale ja tłumaczyłem że
czyn jakim jest kradzież jest ogólnie potępiany,a taki incydent 
nie był przez nikogo otarcie potępiony więc pod względem moralnym 
czyn jest prawidłowy. Nie pisze w dekalogu nie wycieraj dupy 
palcem, a palca o ścianę. A wyraźnie stoi, nie kradnij.

-Edek, musimy poważnie porozmawiać.
-Co się stało?
-Stała się rzecz bardzo zła.
-To mów o co chodzi.
-Chodzi o to że ja monitoruje przyjmowanie przez ciebie leków i od
pewnego czasu przyjmujesz połowę zaleconej dawki.
-I co z tego.
-To z tego że jest zauważalna zmiana w twoim postępowaniu i 
myśleniu w związku ze zmniejszeniem dawki leków i  powiedz mi 
dlaczego tak robisz? 
-Mariola, chodzi o to że chcę balansować między zdrowiem,a 
chorobą.
-Edek, w jakim celu?
-Dla moich rozmyślań.
-Edek jeśli ty uważasz że twoje rozmyślania będą lepsze gdy 
będziesz bardziej chory, to tkwisz w dużym błędzie i ja  zawsze 
uważałam cię za mądrego człowieka, ale teraz mam wątpliwości.
-Chce po prostu zagrać schizofrenię.
-Jak ty chcesz zagrać schizofrenię to lepiej się pakuj do szpitala
psychiatrycznego i tam dograsz ostatnie akty w  zeszycie 
długopisem.
-Mariola, zaufaj mi ja wiem co robię.
-Edek, właśnie nie wiesz co robisz i oświadczam ci że będziesz 
zażywał leki przy mnie w ilości takiej jak zalecił   lekarz.
-Ale "rozmyślania" ucierpią.
-Edek, odwrotnie, będą lepsze.
-Skąd ta pewność?
-Stąd że nikt nie napisał żadnego dzieła w psychiatryku.
-Może masz rację, ale jeśli chodzi o więzienie to powstało tam 
kilka dobrych dzieł.
-Edek, znasz różnicę między szpitalem, a wiezieniem, sam mi nie 
raz o tym mówiłeś.
-Niby tak, ale w zasadzie i szpital to więzienie i zakład karny to
wiezienie.

Strona 91

Świniobicie

-Trochę jest w tym racji, ale miej na uwadze dobro "rozmyślań" i 
świadomość że możesz je jednym posunięciem  przekreślić. Tak ci to
wytłumaczę, bo z tobą trzeba jak z dzieckiem.
-Mariola, tak masz rację pora wrócić do siebie, ale wiedz że za 
dużo leków też zniszczy dzieło.
-Edek, Tyle leków ile brałeś wcześniej kiedy byłeś normalniejszy. 
Chodzi o dwa leki bo sam wiesz że powinieneś brać  trzy rodzaje i 
to by było najlepsze, ale orientowałam się i te dwa rodzaje 
wystarczą.
-Mariola, dobrze, wystarczy tego szaleństwa.
-Dobrze że się ze mną zgadzasz. I mało tego gdy wyjdziesz z tego 
psychiatryka to skasujesz te chorobowe rozmyślania i  zaczniesz 
pisać coś innego. Bo opowiadałeś mi kiedyś że tak właśnie robiłeś.
-Masz rację,ale mogłaś mi to uświadomić wcześniej.
-Edek, ty to powinieneś sam wiedzieć i nie robić z siebie 
myśliciela artysty kosztem zdrowia psychicznego.
-Mariola, skoro to już tak widać to może zareagowałaś w samą porę.
-Edek,lepiej by było gdybym nie musiała w ogóle reagować. Edek, 
nie pierwszy i pewnie nie ostatni muszę cię ratować z  opresji 
jeśli chodzi o przyjmowanie przez ciebie leków.
-Mariola, taki już jestem,czasami eksperymentuje z ilością leków.
-Doskonale o tym wiem Edek i za każdym razem masz inny powód nie 
brania leków.
-Mariola, ale sama wiesz że leki to też skutki uboczne.
-Tak Edek, mają skutki uboczne do których można się przyzwyczaić,a
do choroby ciężko jest przywyknąć.
-Mariola masz rację i nawet w pewnym momencie mógłbym przerwać 
pisanie lub całkowicie odlecieć.
-Edek, najzdrowszy byłeś gdy bardziej zależało ci na świni niż na 
tych twoich "rozmyślaniach".
-To jest dyskusyjne Mariola; czy powinno mi bardziej zależeć na 
Murieli niż na rozmyślaniach.
-Edek, umówmy się że najlepiej by było gdyby najbardziej zależało 
ci na zdrowiu psychicznym.
-A myślisz Mariola że mi nie zależy? Bardzo mi zależy, staram się 
ją zrozumieć i wiem więcej o niej niż ty.
-To nie ma znaczenia ile wiesz o schizofrenii skoro nie zażywasz 
leków. Owszem ja czytałam twoją pracę naukową na temat  
schizofrenii i bardzo była mądra,ale ty stwierdziłeś że nie ma w 
niej nic nowatorskiego że to tylko powielenie tego   czego 
dowiedziałeś się z książek i rozpocząłeś te swoje "Rozmyślania" o 
wszystkim nawet o przyszłości.
-Mariola masz rację, w samą porę. Myślę że "Rozmyślania" jeszcze 
nie ucierpiały.
-No widzisz Edek, to teraz dla dobra "Rozmyślań" trzeba zażywać 
leki.
-Mariola, a jak myślisz czy trochę myśli z pogranicza zdrowia nie 
zaszkodzi mojemu dziełu?
-Edek, nie wiem bo ty od dłuższego czasu byłeś na tym pograniczu,a
ostatnio to już choroba.
-A po czym to widać Mariola że choroba?
-Na przykład po tym że się uśmiechasz bez powodu,a jak wydaje ci 
się że nikt nie widzi po prostu się śmiejesz bez  powodu.
-Nie Mariola, powód jest zawsze, ale ten powód to moje bogate 
życie wewnętrzne. Śmieje się z tego co sobie pomyśle czy  z 
zabawnej sytuacji którą wymyśle.

Strona 92

Świniobicie

-Brawo Edek, ale musimy się umówić że to życie wewnętrzne trzeba 
trochę osłabić by nie wzięło góry nad  rzeczywistością.
-Brawo Mariola, piękne słowa, sama wymyśliłaś czy koleżanka ci 
pomogła?
-Sama.
-Ja cie Mariola nie doceniałem.  
-No widzisz Edek, to dzisiaj zażywamy pełną dawkę leków.

Ta kobieta dużo widzi,aż za dużo, ale też tym razem moja głupota 
że zmniejszyłem dawkę. Najgorsze jest to że trzeba czekać, leki na
schizofrenię czyli neuroleptyki nie działają magicznie od razu, 
trzeba czekać aż zaczną działać, powoli dojdę do siebie. Nie wiem 
ile to potrwa,ale trzeba dojść do jakiejś ogłady psychicznej. 
Pierwszy raz poczułem na własnej skórze najgorsze działanie 
neuroleptyków przy pierwszej hospitalizacji. To było coś 
najbardziej bolesnego i poniżającego wyglądało to tak że 
powykręcało mi członki, mięśnie zesztywniały i towarzyszył temu 
ogromny ból. Dzieje się tak że w początkowym okresie 
hospitalizacji ładują w ciebie naprawdę masę tego gówna. Jest na 
to lekarstwo, które należałoby podać niezwłocznie choć i tak 
trzeba czekać aż zacznie działać,ale najgorsze jest to że nikt się
nie spieszy i trzeba się o to lekarstwo bardzo starać. Nie jest to
częste że tak wykręca, ale lekarze wiedzą że nie jest to 
śmiertelne i po prostu nie przywiązują do tego znaczenia. Zdarzało
się że leżałem powykręcany w dyżurce aż łaskawie przyjdzie lekarz 
i zleci, personelowi nie wolno choć wiedzą doskonale co się dzieje
i jak się to leczy. Mogę powiedzieć że przeżyłem prawdziwą torturę
i to było właśnie to. Poczułem na własnej skórze że neuroleptyki 
to nic dobrego. Różnie to bywało z ich przyjmowaniem. Sprawa 
wygląda tak że się nie polepsza tylko pogarsza dziesięć lat temu 
wystarczyłaby połowa tej dawki którą biorę teraz, czyli połowa z 
połowy tego co zalecił lekarz, jedna czwarta,a teraz od dziś 
trzeba naprawdę sporo łyknąć. Ciągle próbuje zmniejszać i ciągle 
się pojawiają objawy, dobrze że zmniejszyć, a nie odstawić 
całkowicie bo wtedy pozostaje tylko szpital, w dodatku coś by mi 
mogło się uroić na temat Marioli i mógłbym zrobić jakieś głupstwo.
W skutek nieznajomości znaczenia czynu z powodu choroby nie 
zostałbym skazany na wiezienie tylko szpital co jest dla mnie 
gorsze. Jeśli chodzi o takie czyny w chorobie to w grę wchodzi 
niby nieznajomość dobra i zła, a najczęściej jest tak że czyny są 
jakby rycerskie czy wiedzminowskie walczymy ze złem z potworami z 
demonami i innym złem, chcemy dobra ludzkości, jesteśmy 
bohaterami. Szkoda tylko że w urojonym świecie, choć czytałem że 
schizofrenicy są bohaterscy nawet w prawdziwych wojnach. Gdy coś 
nam się wyda złe to z tym walczymy nie ważne czy zło jest realne 
czy urojone. Trudne pytanie brzmi co zrobić z człowiekiem który 
zabił własną matkę bo wydawało mu się że jest królem demonów? Moim
zdaniem winę ponoszą demony, konkretnie to że istnieje takie coś 
jak demon w ludzkiej świadomości. Można też kogoś zabić bo tak 
kazał Bóg i jest książka zwana Biblią w której jest historia jak 
Bóg chce sprawdzić wiarę Abrahama rozkazując zabić mu swojego 
syna. I gdyby komuś Bóg tak kazał zrobić i zabiłby swojego syna to
należałoby zabronić czytać Biblię i spalić ją na stosie,a nie 
karać tego człowieka. Ja rozumiem organizację przestępczą jak 
mafia w której sprawdza się kandydata każąc mu kogoś zabić, ale 
jeśli tak postępuje Bóg to mam duże zastrzeżenia i nie chcę być w 

Strona 93

Świniobicie

mafii wierzących. Szatan domaga się ofiar i dobrze jeśli to jest 
kot, a nie dziecko, nie można nazwać kogoś zdrowym psychicznie 
kiedy składa ofiary Szatanowi. Szatan jest bezpośrednią 
konsekwencją istnienia Boga. Nie było możliwe stwierdzić że 
wszystko jest dziełem Boga i jego wolą ze względu na potężną ilość
zła i trzeba było postać Szatana wprowadzić w życie duchowe. 
Szczytem głupoty jest personifikowanie zła i składanie temu ofiar.
Ogólnie ofiara to zło, nawet ofiara z siebie za ludzkie grzechy to
zło. Najlepsza jest idea że za zło płaci się już za życia, bo 
często tak jest i wystarczy się dobrze przyjrzeć. Jeden zły 
uczynek prowadzi do innego też złego uczynku i tak się toczy, 
można długo żyć będąc złym człowiekiem,ale kiedyś następuje kara, 
karą może też być potomstwo, karą może być potępienie innych, karę
możemy poczuć będąc starym, karę możemy też poczuć niezwłocznie z 
rąk wymiaru sprawiedliwości wszystko zależy jakie zło 
popełniliśmy. Nie wiadomo czy śmierć jest karą, nie wiadomo czy 
długie życie nie jest karą. Można samemu się winić i to jest 
najgorsza kara. Ale kiedy postępuje się właściwie to nie 
powinniśmy się winić kiedy doznamy nieszczęścia, wtedy wina jest 
po drugiej stronie. W życiu zostałem dostatecznie pokarany, uważam
nawet że za bardzo. A może to wszytko jest tylko nauczką?Żebym 
pojął pewne rzeczy. Można powiedzieć że jeśli zrobiłem coś złego 
to winę ponoszę ja ale też rodzice, dziadkowie,babki, ciotki 
ogólnie cała rodzina, ogólnie winę za to ponoszą ich rodziny czyli
pradziadkowie prababki i tak dalej z kolei ich zło wynikało z 
jeszcze dalszych w czasie pokoleń. Dodatkowym czynnikiem jest 
szersze otoczenie czyli środowisko, środowisko też niekiedy jest 
przyczyną zła. Idealny człowiek nie dość że musiałby być "dobrej 
krwi" to jeszcze musiałby wychowywać się w kosmosie w jakiejś 
lepszej cywilizacji.
Ja rozumiem że ktoś ma filozofię życia i naucza i różne rzeczy 
mówi fantastyczne i dla mnie to zawsze będzie fantastyka. Jeden 
podstawowy brak u każdego; u Jezusa, u Mahometa, u Buddy i u 
innych, prawda nieznana. Gdyby zależało im na popularności 
wystarczy kilka słów prawdy o czymś czego ludzkość jeszcze nie 
wie. Wystarczyłoby gdyby Jezus lub inny guru powiedział; ziemia 
jest okrągła ,obraca się wokół własnej osi i wokół słońca i jest 
trzecią planeta od słońca. Można sobie wyobrazić jaką te słowa 
zapewniłyby mu w przyszłości popularność. Okazałoby się że to 
prawda i wszystko inne uznalibyśmy na słowo że też jest prawdą. Ja
bym wierzył i prawdopodobnie w dzisiejszych czasach panowałaby 
jedna religia. Może i byliby wyznawcy zła,ale większość 
wyznawałaby daną właściwą czyli dobrą filozofię życia. Trochę 
nieznanej totalnej prawdy to by dało dużo gdyby Bóg za 
pośrednictwem ducha świętego przekazał Jezusowi. Nawet w 
dzisiejszych czasach anioł mógłby przekazać tablice choćby z 
papieru z teoriami,wzorami,prawdami z różnych dziedzin nauki plus 
filozofia życia i takie coś świadczyłoby o istnieniu istoty 
uznawanej przez wielu za fantastyczną która chce dobra ludzkości. 
Gdyby się stało tak że idę sobie nocą po piwo i widzę nad sobą 
latający talerz w pewnym momencie wypadają z niego książki,ja je 
zbieram i przynoszę do domu okazuje się że zawierają one to o czym
pisałem wcześniej wzory,teorie,prawdy i jedną książkę o filozofii 
życia to ja bym wiedział co z tym fantem zrobić. Jak to 
odpowiednio rozpowszechnić by nie utajnili tego wszystkiego. To 
piękne nierealne marzenie. Może też być tak że do wszystkiego 

Strona 94

Świniobicie

musimy dojść sami. Swoją drogą te nauki naukowe ale ta wisienka; 
filozofia życia potwierdzona prawdami naukowymi. Jedna 
ogólnoświatowa filozofia życia, tu napisane jest jak mamy żyć by 
być szczęśliwi, a w dodatku wzory chemiczne leków na większość 
chorób. Może w obecnym czasie broni masowej zagłady nie jesteśmy 
gotowi na coś takiego, może zostałoby to źle wykorzystane. Każdy 
kraj ma jakąś broń i do kogoś mierzy, wszyscy celujemy do siebie z
broni jednocześnie,a gdyby tak wszyscy odłożyli jednocześnie broń?
Od największej broni do coraz mniejszej. Dobrze że strzela się 
mało,a broń głównie służy zastraszeniu. Pierwsze co człowiek 
stworzył to broń, ale gdzieś w tym samym czasie dostrzegł piękno 
kwiatów. Oby tylko nie stworzył kiedyś pięknej broni, wielkiego 
złotego pistoletu.

-Mariola, widzę że kupiłaś aż trzy książki poświęcone tresurze 
psów.
-Nie było nic o tresurze świń i wzięłam o psach.
-To dobrze że się wciągnęłaś w opiekę nad Murielą i nawet tresurę.
-Nie miałam wyjścia,ale widzę że z tobą już lepiej i możesz też 
się zaangażować.
-W moim życiu jest tylko jedna wielka świnia którą zamierzam 
tresować.
-Kogo masz na myśli?
-Schizofrenię.
-A to dobrze, bo się wystraszyłam że chodzi o mnie i że kompletnie
ci odbiło.
-Ja podejrzewam że masz jakieś obawy że mogę być niebezpieczny 
gdybym odstawił leki.
-Oczywiście Edek, na kilku twoich wypisach ze szpitala pisze że w 
chwili przyjęcia agresywny.
-Z tą świnią schizofrenią wszystko jest możliwe.
-Edek, ja pobieżnie czytam twoje "Rozmyślania" i widzę że ty masz 
poważny problem z Bogiem i religią. Dlaczego Edek?
-Czuje się oszukany niemal zdradzony od dziecka wychowany w 
kłamstwie.
-Przecież nie chodziłeś do kościoła.
-Nie chodziłem,ale w pewnych okresach wierzyłem w Boga, a 
zwłaszcza w diabelskie moce które mnie opętały i gdybym żył  w 
prawdzie to poszedłbym do psychologa lub psychiatry i być może 
dało by się to na tym etapie powstrzymać.
-"Zwłaszcza w diabelskie moce" to chyba wierzyłeś i czciłeś 
Szatana, a nie Boga.
-Jedno jest ściśle powiązane z drugim.
-Edek,ale jest mnóstwo zdrowych, wierzących i szczęśliwych ludzi. 
Bóg nie zawsze oznacza chorobę.
-A oznacza zdrowie skoro po latach niewiary nawróciłem się i 
modliłem o wyleczenie, ale moja cierpliwość w związku z  brakiem 
efektów się wyczerpała i jeszcze bardziej stałem się niewierzący i
znienawidziłem Boga.
-Edek, wytłumacz mi skoro nie wierzysz w Boga to jak możesz 
nienawidzić coś co wydaje ci się że nie istnieje?
-Tak samo jak można nienawidzić krasnoludków.
-No niby można nienawidzić krasnoludków,ale to głupie.
-Mądrzejsze niż wiara w krasnoludki.
-Poradziłam się koleżanki i mam pewną poradę że najlepiej dla 
ciebie zostać agnostykiem czyli tak wierzyć i nie  wierzyć.

Strona 95

Świniobicie

-Mariola, ja chciałem zostać agnostykiem, ale głupota Boga jest 
nieakceptowalna i nie daje żadnych podstaw by wierzyć. 
-To po co myślisz o głupocie zamiast o mądrości Boga.
-Bo nie ma czegoś takiego jak mądrość Boga.
-Edek, jest na pewno, ale ty jej nie zauważasz.
-Daj mi przykład?
-Może Bóg sprawił że się poznaliśmy i jesteśmy razem, może to nie 
jest dla mnie idealne i mądre być z tobą, ale dla  ciebie to dar 
niebios.
-Trudno mi powiedzieć jak potoczyły by się sprawy gdyby cie nie 
było w moim życiu, ale Mariola nie możesz tak myśleć o  sobie że 
jesteś moim darem z niebios.
-Dlaczego?
-Bo może się okazać że to ja jestem twoim darem z niebios.
-To wykluczone Edek, nie wiem co by się musiało stać żebym tak 
pomyślała. Może gdybyś wygrał parę milionów w totka,ale  to 
niemożliwe.
-Niemożliwe bo nie gram,ale gdybym grał jakieś szanse by były.
-Zresztą Edek, nawet gdybyś wygrał w tego totka to to jeszcze nie 
gwarantuje mojego szczęścia z tobą.
-Ja myślę Mariola, że to mogło by się stać też gdybym odniósł 
sukces literacki z moimi "Rozmyślaniami".
-Edek, zastanów się kto to będzie czytał.
-Ja nie mówię o Polsce bo być może nie będę tu poczytny, ale to 
może być Francja, Holandia, Włochy, Szwecja...
-Edek, nie rozpędzaj się ja myślę że hmmm... Edek, nie przychodzi 
mi na myśl żaden kraj.
-Mariola nie znasz świata i ludzi.
-Za to ty Edek znasz bo jedyna twoja zagraniczna podróż to Czechy,
upiłeś się tam tak że nic nie pamiętasz i  twierdzisz że jesteś 
światowcem.
-Niekoniecznie poruszałem się przestrzeni fizycznie,ale w swoim 
czasie bywałem na zagranicznych czatach.
-Oczywiście Edek,podejrzewam jednak że ta twoja wiedza opierająca 
się na tym co przetłumaczył translator jest  nikła,ale ta  podróż 
którą miałam okazję obserwować śmieszy mnie do dziś.
-Mariola ja czuje pismo nosem, mi wystarczy translator, intuicja i
kilka słówek żeby wiedzieć, o, tu jest kultura tu   jest 
cywilizacja.
-To zazdroszczę Edek, bo ja żeby to odczuć musiałam jechać aż do 
Paryża,a tobie wystarczył internet.
-W dodatku Mariola, jeśli chodzi o pismo to moje oczytanie, te 
wszystkie książki, te pożywki dla moich myśli...
-Edek ja też mam jakąś wiedzę i widzę że jako tak oczytany 
człowiek twój styl w "Rozmyślaniach" nie jest jakoś  szczególnie 
piękny.
-Prawda Mariola, nie znam się na stylu, mam prosty czytelny 
styl,ale myśl, myślowo stoję wysoko.
-Edek, myślowo stoisz dziwnie.
-I właśnie Mariola, ta dziwność to całe piękno.
-To pisz te swoje piękne dziwne "Rozmyślania" ale pamiętaj że 
zegar tyka i ja odliczam dni. Bo umowa umową.
-Tak Mariola, a ja nauczę się obsługiwać aparat w telefonie żeby 
uwiecznić twoje zdziwienie kiedy moje rozmyślania   osiągną 
sukces. 

Strona 96

Świniobicie

Piękny styl ma sens, ale za dużo narzuca. Można wszystko pisać w 
pięknym stylu, byłoby to jednak męczące, lepiej czasami tylko 
jedno piękne zdanie, taki diamencik wśród szarego aksamitu. Nie 
przywiązuję wagi do ortografii skoro maszyna czyli komputer może 
skorygować błędy. Zastanawianie się nad pisownią odrywa od toku 
myślenia, to tylko przeszkadza. Nie cierpię gdy ortografia mnie 
dorywa od zapisania jakiejś myśli. Trzeba powiedzieć że zostałem 
wychowany w zasadach ortograficznych i gdy tylko zauważę to od 
razu mam zdanie o autorze. Gdyby się zastanowić to głupie i są 
różne dysleksje i dysgrafie dla mnie uzasadniony bunt logiczny 
psychiki, bo kiedy sens jest zachowany to nie ma znaczenia jakie 
"u" czy "ch" lub inna zasada pisowni. Znałem człowieka który 
przyjął sobie zasadę pisania wszystkiego przez samo "h" i przez 
"ó" zamknięte. Czytałem to co pisał i gdyby to był pojedynczy 
jeden błąd ortograficzny to bym miał o nim zdanie że ciemniak, ale
reguła którą przyjął, w dodatku własna reguła, kazała mi mieć o 
nim nieokreślone zdanie. Mimo to że jego pisma były niskich lotów 
i te jego "o co hodzi?" i ulica "Montelupih" były rażące, to 
jednak nie mi to oceniać. Myślę jednak że gdyby się umówić co do 
ortografii celem uproszczenia do tego stopnia żeby sens był 
zachowany, to nie byłoby to głupie. Dla tych co lubią się 
wywyższać i poprawiać byłoby to tragiczne,ale dla prostego umysłu 
byłoby to dobre, dla tych co stawiają najwyżej sens wypowiedzi 
nowatorskie i tyle, ani dobre ani złe. 
Jeśli chodzi o wiersze, formy rymowane,to nie przepadam, ale nie 
twierdzę że nie mogą być piękne dla kogoś. Jednak forma rymowana 
to duży ciężar i żeby jeszcze zamknąć w tym jakiś sens to ponad 
moje siły, już mniej wysiłku wymaga wiersz piękny i bezsensowny. 
Nienawidziłem grupowego głowienia się w szkole; co autor wiersza 
miał na myśli. Twierdzę że dużo lepiej gdyby autor wiersza napisał
o co mu chodzi w sposób prosty i nie rymowany. Można tworzyć 
piękne rymowane historie,ale do tego trzeba umieć dobrze poruszać 
się w kajdanach i z kulą u nogi. Malować wierszem obrazy to 
kwestia wyobraźni. Nie próbowałem, lecz nie wykluczone że jakieś 
Picassowskie wiersze rymowane mógłbym stworzyć,ale zanim by podjął
to musiałbym przeczytać tysiące wierszy. Picassowski biały wiersz 
to już by było wykonalne i niewykluczone że kiedyś spróbuje na tym
polu coś skrobnąć. Na chwilę obecną chciałbym się poruszać na 
obszarze rozbudowanego aforyzmu. Aforyzm choć jest prosty i nawet 
może być łatwy do zbudowania to jego trudność polega na ilości, 
jeden aforyzm to łatwizna, dwa też, ale książka z aforyzmami 
wymaga pewnej wiedzy życiowej, poruszania się na polach różnych 
nauk, dużej ilości przemyśleń. Aforyzm może być banalny i często 
taki jest by ilościowo się rozszerzyć. Kilkoma aforyzmami 
dysponuje,ale za mało tego na książkę jeden niebanalny; "dzikość 
jest tam gdzie człowiekowi niepotrzebne".Odnosząc to do planów 
Marioli co do tresury Murieli uznać trzeba że stała się jej w 
jakiś sposób potrzebna, jeśli chodzi o ludzi to zwykle jest droga,
dom dziecka, poprawczak, wiezienie. Aż strach myśleć gdyby Mariola
odeszła, a ja stałbym się niepotrzebny,chaszcze zarosłyby ogród, 
po jakimś czasie dzika przyroda wdarłaby się do domu, a ja stary i
nikomu niepotrzebny żywiłbym się korzonkami, wszystkie media 
odcięte, może nawet ja sam bym zdziczał do reszty. Mariola ma 
potrzebę wszystko kontrolować z tą tresurą to trochę głupie,ale 
dobrze że kontroluje, niech kontroluje, niech wszystko kontroluje.
Ja chcę kontrolować jedno; chorobę. Obawy co do mojej chorobowej 

Strona 97

Świniobicie

agresji słuszne, choć nie jestem z natury agresywny i nigdy nie 
widziała mnie agresywnego to w chorobie wytwarza się u mnie 
poczucie bycia w jakiś sposób atakowany i każde słowo Marioli 
mógłbym zinterpretować jako atak na mnie, ośmieszenie lub chęć 
"zniszczenia" nawet mogłaby chcieć mnie otruć lub zabić w inny 
sposób, mogłaby współpracować z jakimiś urojonymi wrogami. Takie 
urojenia rodzą agresję nawet u najbardziej spokojnego człowieka. 
Ale nawet urojenia mają swój sens i w związku z takimi, a nie 
innymi przemyśleniami Mariola musiałaby współpracować z 
egzorcystami lub innymi ludźmi kościoła. Nie oznacza to koniecznie
że w chorobie nagle stałem się opętany i wierzę w demony które mną
owładnęły i chce by we mnie pozostały, lecz że wytworzyła się tak 
idiotyczna sytuacja że ktoś chce odegnać jakieś nieistniejące 
demony, dodatkowo uczestniczy we wszystkim Mariola i to właśnie 
mogłoby wywołać agresję. Nie ma bezsensownych urojeń, tak jak nie 
ma bezsensownych snów. Trudno przewidzieć sny i urojenia jest to 
na granicy niemożliwego, lecz można je próbować wytłumaczyć, sny 
po przebudzeniu,a urojenia gdy się skończą. Można wiedzieć jakie 
są rodzaje urojeń i dokładnie je opisać, ale to nic nie daje bo w 
chorobie bym stwierdził że owszem są takie urojenia, lecz to co mi
się przytrafiło to nie ma z tym nic wspólnego to dzieje się 
naprawdę. Opisałem urojenia mam kontrolę nad swoim umysłem to 
teraz czas zapanować nad umysłami innych i mam urojenie o 
telepatycznej kontroli nad światem, trudno przewidzieć, ale sens 
to ma. Chciałbym tabletki, jednej tabletki która dałaby mi pełną i
dozgonną świadomość że porozumiewanie się między ludźmi odbywa się
tylko i wyłącznie za pomocą słowa i pisma, istnieją formy 
niewerbalne jak język ciała, ale na tym koniec. Pojawia się myśl 
że istnieją w kosmosie istoty które porozumiewają się 
telepatycznie i może one ze mną...Nie! Bo nie mam mózgu 
przystosowanego do takiej formy komunikacji. I nawet z Bogiem 
telepatycznie się nie da. Zresztą po co to komu, jak są telefony, 
jak jest internet. Piękny to widok z marzeń jak egipski kapłan o 
ogromnej głowie kontaktuje się z Syriuszem, jednak niemożliwe 
wtedy jak i teraz. To może w przyszłości będzie możliwe?Po co jak 
od czasu telegrafu ludzkość zafiksowała się na innych formach 
przekazywania informacji. Telekineza, to też nie ma sensu jak 
można zwyczajnie tradycyjnie przenieść przedmiot lub wykrzywić 
łyżkę. Tylko wtedy telepatia miałaby sens gdyby informacja była 
wymieniana z prędkością przekraczającą prędkość światła. Została 
postawiona granica, prędkość światła, biorąc pod uwagę kosmiczne 
odległości najczęściej lat świetlnych jedni popadają w pesymizm 
drudzy kombinują jak to przeskoczyć. Światło porusza się na pewnej
fizycznej drodze, być może istnieje droga na skróty. Najczęściej 
myśl wędruje w kierunku odnalezienia drzwi do wymiaru w którym 
istnieją inne reguły i drugich drzwi które prowadzą z powrotem do 
naszego wymiaru i tym sposobem wyprzedzenia światła. Gdyby 
istniały inne wymiary to z pewnością byłoby w nich możliwe to co 
niemożliwe w naszym wymiarze i niemożliwe to co możliwe w naszym 
wymiarze. Pesymizmem napawa mnie również myśl że żyjemy jakby w 
domku na prerii czy nawet pustyni i wiemy już że w najbliższej 
odległości nie ma drugie domku, wyglądamy przez lornetkę, szukamy 
na falach radiowych i nic. Niby widziano pojazdy,ale to nic 
pewnego i pytają prezydentów czy to prawda z tym UFO. Tyle mogą 
powiedzieć że nie wiadomo czy UFO istnieje ale jak już to ufoludki
nie są wrogo nastawione, nie ma zagrożenia. W związku z 

Strona 98

Świniobicie

odległościami rodzi się pytanie o napędy pojazdów, jak to możliwe 
skoro są takie duże odległości,a może oni są z innego wymiaru 
gdzie tętni życie i tylko my ludzie jesteśmy w czarnej dupie, na 
jakieś koszmarnej wsi wszechświata czy wiejskiego wymiaru. Są 
wzory z których się wylicza że powinno być gdzieś indziej w tym 
wymiarze życie tak ale to tylko "powinno". Raczej jestem zdania że
warunki nie sprzyjają i z mojego wzoru wychodzi że skoro warunki 
nie sprzyjają,miejsce jest ogromne i pustawe, nie można nazwać 
ziemi oazą na pustyni w której panują idealne warunki z powodu 
chorób, głodu, klęsk żywiołowych i innych, ludzie nie są dobrzy 
dla siebie, toczą się wojny. To wychodzi że nie ma znaczenia czy 
tam gdzieś jest czy nie ma życia, bo prawdopodobnie jesteśmy 
nielubiani, brzydcy i źli pod każdym względem. Formą życia nie 
nadającą się do zawarcia znajomości z jakąkolwiek inną myślącą 
formą życia. Wskazuje na to fakt że zanim pojawił się wzór na 
szansę istnienia życia podobnego do naszego we wszechświecie 
pojawiły się barwne wizje walki z tym życiem. Innymi słowy nie 
przyjdzie do ciebie sąsiad w gościnę jak wie że ty chcesz się z 
nim bić i myślisz że on chce cię zabić. Pomyśli tylko że jesteś 
idiotą i lepiej gdybyś nie myślał nawet że masz sąsiada.  

-Edek, sprawdziłam twoje wydatki i najlepiej by było gdybyś rzucił
palenie.
-Mariola, lepiej interesuj się Murielą, a nie moimi wydatkami.
-Zamieniasz pieniądze w chmurę szkodliwego dymu i nie mogę być 
bierna.
-Oby był szkodliwy na tyle by mnie szybko zabrać z tego świata, bo
nie mogę już znieść twoich narzekań. Mówiłaś że to  ja narzekam,a 
teraz ty od dłuższego czasu narzekasz.
-Mam powody Edek, mam powody.
-Jakie powody?
-Chcę cię nakierować na właściwe myślenie, żebyś się zmienił i 
zaczął myśleć i działać jak normalny człowiek.
-Normalni ludzie też palą papierosy.
-Ostatnio Edek coraz mniej ludzi pali, ale ty nawet nie pomyślałeś
żeby rzucić.
-Sprawia mi to przyjemność, lepiej mi się rozmyśla przy papierosie
i nie zamierzam nigdy być i robić wszystkiego jak  wszyscy. 
-To jest zauważalne Edek i to trzeba zmienić.
-Mariola, ty byś chciała żeby wszyscy byli jednakowi i działali 
jak roboty, to złe i niemożliwe.
-Edek, zauważ że jak większość coś robi to to jest dobre, 
większość nie może się mylić.
-Mariola, zarówno większość się może mylić jak i mniejszość się 
może mylić.
-Dobra Edek, to już zostawmy te pieniądze, ale pomyśl o swoim 
zdrowiu, przecież ty palisz niekiedy ponad trzydzieści  papierosów
dziennie.
-Bardziej się martwię o moje zdrowie psychiczne, bo gdybym był 
zdrowy i miał fajne życie to nawet mógłbym rzucić  palenie i 
zdrowo się odżywiać, ale moja sytuacja jest tragiczna.
-Edek, nie tragizuj, wszyscy mówią że z naszą chorobą można 
normalnie żyć, trzeba tylko stosować się do zaleceń  lekarskich.
-Mariola, to największe kłamstwo jakie słyszałem.
-Edek, mi się udało żyje całkiem normalnie.
-Tylko sobie to wmawiasz, a prawda jest zgoła inna.

Strona 99

Świniobicie

-To jaka jest ta prawda?
-Prawda jest taka że już od bardzo dawna może nawet od urodzenia 
nie można nam przypisać słowa "normalny" czy "normalna" nie 
rozumiem jak nienormalny człowiek może normalnie żyć.
-Może Edek, trzeba tylko chcieć i brać przykład z innych.
-Szczerze mówiąc to ja nie przeczę że chory psychicznie człowiek 
ma przebłysk normalności i zdrowego rozsądku, ale  wtedy dostrzega
swoje położenie i popełnia samobójstwo.
-Edek mam kilka znajomych chorych psychicznie i oni nie dość że 
myślą normalnie bo łykają leki to jeszcze nawet przez  myśl im nie
przejdzie żeby się zabić.
-A ja Mariola nawet nie chcę wiedzieć ile osób chorych psychicznie
które przez lata dane mi było poznać popełniło  samobójstwo, z 
żadnym nie utrzymuje kontaktu, ale statystykom nie uciekniesz jak 
stoi że statystycznie tyle i tyle to  tyle i tyle skutecznie 
targnęło się na własne życie.
-Edek, to są jakieś teorie wyssane z palca, schizofrenia to 
choroba jak każda inna.
-Tak, na drugim miejscu, trochę lepsza od nowotworu złośliwego.
-Może kiedyś Edek teraz są nowoczesne leki i żyje się nam coraz 
lepiej.
-Tak Mariola, nowoczesne leki sprzed dwudziestu lat.
-A jak z twoimi rozmyślaniami Edek?
-Nachodzi mnie złowroga myśl że są nic nie warte.
-Bo widzisz Edek popadłeś w skrajność zmniejszyłeś dawkę leku i 
wydawało ci się w chorobie że tworzysz wielkie dzieło,  a teraz 
wskutek leczenia dodarło do ciebie że tak nie jest, że 
niekoniecznie twoje "Rozmyślania" są wielkim epokowym  dziełem.
-Może tak jest i kiedy było dla mnie lepiej? Co mam zrobić?
-Najlepiej Edek co mi już dawno powiedziała koleżanka to gdybyś 
pisał te rozmyślania tak na boku i nie przywiązywał do  nich 
większej wagi, uda się to się uda, nie uda się to się nie uda. Po 
prostu nie robić ze swoich rozmyślań sensu i  celu życia.
-Mariola, ale to jedyne co mam.
-Nie rozumiem.
-Jedyne czego nie zabrała mi choroba to tego że potrafię rozmyślać
na różne tematy i jeszcze nie zabrała mi tego że   potrafię się 
śmiać.
-No widzisz Edek, nie wszystko stracone.
-Ale to bardzo mało Mariola, choroba zabrała mi siły do tego by 
pracować jak każdy inny dorosły człowiek w tym kraju,  żyć 
normalnie i cieszyć się z życia, bo ja potrafię się śmiać, ale 
trudno mi się cieszyć nie jestem szczęśliwy i nie  wiem czy 
kiedykolwiek będę szczęśliwy.
-To że jesteś akurat teraz nieszczęśliwy nie oznacza że nigdy nie 
będziesz, na pewno będą w życiu chwile w których  będziesz 
szczęśliwy, szczęście nie trwa wiecznie, szczęście to tylko chwile
czy jakoś podobnie jak jeden śpiewał.

Wyroby tytoniowe systematycznie drożeją. Pojawiła się szara strefa
wyrobów tytoniowych bez akcyzy, to normalna konsekwencja drożyzny,
ale wysokie kary i skuteczna walka z tą strefa sprawiły że "lewy" 
tytoń to dziś zjawisko marginalne. Były czasy komuny wtedy gdy coś
drożało ludzie wychodzili na ulicę. A teraz jest polityka, drogie 
bo niezdrowe. Gdyby mięso miało zdrożeć to wystarczy zafoliować i 
dać ostrzeżenie powiedzmy naklejka ze spoconym grubasem i dużymi 

Strona 100

Świniobicie

literami;"Jedzenie mięsa prowadzi do otyłości" lub otłuszczone 
serce i dużymi literami "Jedzenie mięsa jest przyczyną zawałów i 
innych chorób serca".Osobiście wolę żeby wszystko podrożało z 
wyjątkiem wyrobów tytoniowych, kawy i alkoholu. Widziałem wiele 
różnych filmików o KOR, rozmowach z opozycją i innych filmików z 
czasów komuny i charakterystyczne że każdy opozycjonista palił 
jeden papieros za drugim, wszyscy palili jak smoki,a teraz kogo 
byłoby stać tak palić jeden papieros za drugim? Chcieli najeść się
do syta i najedli na przykładzie Macieja Kuronia ,ale gdyby 
powiedzieli wtedy o szkodliwości mięsa to teraz mogliby 
powiedzieć; masz co chciałeś. Naukowcy powiązali długowieczność ze
skromnym odżywianiem i jest moda na zdrowe odżywianie, na wega, 
tylko ta moda jest kilkadziesiąt lat za późno. Będąc w szpitalu 
psychiatrycznym wielu pacjentów się obżerało i nawet tam w pewnym 
momencie pojawiła się refleksja że kiedyś trzeba będzie się 
odchudzić, bo nigdy nie widzieli starego grubasa. Wracając do 
drożyzny wyrobów tytoniowych to oczywiście trzeba było za tą 
drożyznę dać coś w zamian i pojawił się e-papieros. Dla mnie to 
jak kawa zbożowa z niewielką zawartością kofeiny. Ale jest modne i
ludzie palą, bo niby taniej wychodzi. W czasach kiedy alkohol był 
na kartki ludzie więcej pili, teraz pije się umiarkowanie raczej 
drogie alkohole, a tych lamusów spod sklepu tych grubo ubranych 
miłośników alkoholu leczy się mocą Boga którego syn zamienił wodę 
w wino. Spotkania i maratony modlitewne dla pijących, podajmy 
sobie dłonie , pomódlmy się, zapalmy świeczkę i ofiarujmy się 
Bogu. Według mnie sprawa wygląda tak; kto się ma uzależnić od 
alkoholu ten się uzależni, tak samo jest z innymi substancjami. Ja
sam chciałem być uzależniony od alkoholu, bo łatwiej zdobyć, bo 
bardziej tolerowane, ale jakoś nie podoba mi się zbytnio działanie
alkoholu i wolę dragi. Sprawa wygląda podobnie; kto się ma 
uzależnić od narkotyków ten się uzależni.
Jeśli chodzi o mnie to najbardziej lubię legalnie nabyte w aptece 
substancje odurzające, choć może nie mają takiej mocy jak 
narkotyki z ulicy to mają dużo plusów; można je nabyć legalnie, są
czyste bez żadnych szkodliwych domieszek, mają zawsze taką samą 
moc, nie ma sytuacji że trzeba czekać czy że nie ma, bo jest wiele
aptek i jak nie w tej to w innej.
Jedynym dla mnie minusem jest że trzeba receptę od lekarza i nie 
można do lekarza chodzić po nie częściej niż co dwa tygodnie. A 
też są różni lekarze niektórzy przepisują bez problemu inni mają 
ciężką rękę. Jeśli chodzi o szpital to tam proszenie nic nie da, 
ale mam swój sposób żeby tam wyłudzić jakiś dobry rozluźniający 
lek. Tym sposobem jest głodówka, ludzie znają głód, mają poczucie 
że głodówka to ciężka sprawa, ja stosunkowo bez problemu mogę 
obejść się kilka dni bez jedzenia. Jest tak że nie jem jeden dzień
i nic następny i nic ale trzeci to już lekarze albo straszą 
karmieniem przez rurkę albo po prostu ordynują jakąś 
benzodiazepinę i nawet jak straszą to i tak coś się dostanie i 
następuje wtedy koniec głodówki. Zawszę mówię że jestem nerwowy, 
mam lęki i nie mam apetytu. Ta metoda zawsze skutkuje. Gdyby ci 
uzależnieni nie byli takimi mazgajami którzy szukają winnych i 
chcą skończyć z uzależnieniem świat wyglądałby inaczej.
Wystarczy gdyby uznali że owszem są nałogowcami, ale zamierzają 
nałóg kontynuować pomimo szkodliwości dla zdrowia i innych 
szkodliwych skutków swojego nałogu,oraz domagać się od państwa aby
umożliwiło im kontynuację swojej drogi narkomana czy lekomana. 

Strona 101

Świniobicie

Jedyne co złego mogę powiedzieć to to że pewne substancje mogły 
wywołać u mnie chorobę psychiczną, ale gdybym znał objawy tej 
choroby z pewnością przy początkowych symptomach odstawiłbym to i 
sięgnął po inne substancje, sam się zastanawiam czy naprawdę to 
tylko nie wmawianie, bo być może i nawet przy przyzwoitym 
abstynenckim życiu choroba by się pojawiła. Choroba psychiczna 
wiele mi zabrała i teraz wiem co jest takiego u mnie czego mi nikt
ani nic nie zabierze. Brakuje na rynku książek w których zawarta 
jest wiedza życiowa. Można pisać "Zbrodnie i karę" ale można też 
krótko powiedzieć ; gdy masz słabą psychikę nie czyń nikomu 
krzywdy bo tego nie udźwigniesz, sumienie będzie cię męczyć i 
nawet możesz się sam przyznać i chcieć dla siebie kary. 
Zdecydowana większość ma jednak psychikę na tyle mocną i mają na 
tyle sprytu że zwłok nigdy nie odnajdą,a on będzie żył jak gdyby 
nie zrobił nic złego. Gryzące sumienie to nie dramat najgorsze 
jest kiedy policja wie że jesteś sprawcą i cię poszukuje. Można by
napisać książkę "Zbrodnia i strach" o tym co czuje poszukiwany 
morderca który nie ma wyrzutów sumienia,ale zżera go strach. 
Trzeba być cholernie twardym aby długo ukrywać się przed policją 
szczególnie kiedy na sumieniu ma się zabójstwo. Częste są 
przestępstwa przygraniczne lub na terenie innego kraju bo jest ta 
świadomość że się przekroczy granicę i będzie się bezpiecznym, ze 
nikt nie znajdzie i może kiedyś tak było ,ale teraz znajdą cię 
wszędzie, może prawie wszędzie. Moja mądrość życiowa mówi że 
popełniając przestępstwo określone artykułem kodeksu karnego 
najczęściej nawet gdy nawet nas nie złapią zbliżamy się do 
więzienia. Nie jest tak z każdym artykułem, ale z większością. A 
gdy już trafisz za kraty to często trafisz tam i drugi raz, nawet 
trzeci czy więcej razy. Wiezienie może cię nauczyć że lepiej nie 
zjeść mielonego, a mieć co zapalić z kolei lepiej nie zjeść rano 
zupy mlecznej,a napić się kawy. Przede wszystkim jednak to że 
bieda nie dzieli, bieda łączy ludzi. Najczęściej wspominam ludzi z
którymi wspólnie biedowałem bez kawy i papierosa o innych rzeczach
nie wspominając. Tak więc sens ma też wspólne poszczenie bo to też
łączy ludzi. Nie zamierzam jednak pościć ani trochę, mam co mam i 
tyle, jak palę tak będę palił narzekając na ceny.

-Mariola, musimy porozmawiać.
-O co chodzi Edek?
-Chodzi o to że niekoniecznie oddaliłem się od rzeczywistości z 
powodu troszkę mniejszej dawki leków.
-Nie troszkę mniejszej, ale o połowę mniejszej. Jakie są według 
ciebie inne powody?
-Takie Mariola że przycisnęłaś mnie do muru z tą pracą tak bardzo 
że uciekłem rejony marzeń i oderwałem się od   realnego świata.
-Tak sobie to tłumacz Edek, że to wszystko moja wina.
-Niekoniecznie wszystko, ale po części się przyczyniłaś.
-Tylko dlaczego Edek gdy zacząłeś zażywać leki w takiej dawce w 
jakiej zalecił lekarz powróciłeś do normalności?
-Mariola chodzi o zapalnik, bo być może gdyby nie twoje narzekanie
na moją bezczynność to mógłbym funkcjonować na tej o połowę 
mniejszej dawce.
-Edek, prawda jest taka że brałeś za mało leków i nie próbuj 
zwalać na mnie winy i szukać jakichś urojonych  zapalników.
-Mariola, ja rozumiem,ale zauważ że wystarczyło raz zwrócić mi 
uwagę i ja bym zrozumiał,a nie ciągnąć tego i mielić  tak długo 

Strona 102

Świniobicie

tego tematu.
-Edek, ty mi chcesz dać do zrozumienia że nie można narzekać na 
twoje nieróbstwo bo ty popadasz wtedy w chorobę.
-Mariola, chodzi o gderanie, powiedz raz i koniec tematu, a nie 
spychaj mnie tym swoim narzekaniem na mnie w otchłań.
-Edek, dobrze już nie będę, ale pamiętaj o naszej umowie, zostało 
ci około jedenaście i pół miesiąca.
-Tego też mi już nie musisz przypominać, wiem, była umowa, jestem 
świadom upływu czasu, ale nie lubię nacisków i  przypominania o 
terminach.
-Dobra Edek, to pamiętaj tylko tyle że ja pamiętam.
-Mariola, a widziałaś ile nazwoziłem Murieli różnych wiktuałów? Bo
i suchy chleb i pasza i trochę zboża, nawet trochę  nadpsutych 
jabłek.
-Zauważyłam Edek i pochwalam.
-Cieszę się że nie dodałaś że to stanowczo za mało z mojej strony.
-Edek, dobra, rób tyle na ile masz sił, ale pamiętaj też o mnie i 
miej na uwadze jaką ja wykonuje pracę i niech cię  chociaż 
sumienie ruszy i zmotywuje do działania.
-Staram się pracować więcej nawet trochę zaniedbałem 
"Rozmyślania".
-Edek, to bardzo dobrze że zaniedbałeś "Rozmyślania" kosztem 
zadbania o dom, to bardzo słuszne Edek i oby tak dalej.
-Mariola, ale ty musisz na bieżąco doceniać żeby mnie to 
motywowało.
-Edek, czasami doceniam, ale nie myśl że będę na okrągło wszystko 
doceniać nawet to że umyłeś zęby.
-Ja się nie domagam, tylko chcę ci wskazać jak postępować ze mną.
-Edek, to ja ci wskazuje jak postępować ze mną i to jest trzy "P" 
praca, praca i jeszcze raz praca.
-Mariola, mieliśmy już do tego nie wracać.
-Ja ci tylko mówię jak masz o mnie dbać i oszczędzić mi nerwów.
-Mariola ja się staram.
-Staraj się Edek, staraj.

Mariola musiała zetknąć się z jakimś piszącym w psychiatryku. Była
dwa razy, ale to częste że w psychiatryku ktoś pisze i dlatego ma 
zdanie że to wynik choroby te moje "Rozmyślania".Ja sam to często 
robiłem , ale wtedy gdy byliśmy razem to jestem pewien że wtedy 
nie pisałem. Żal mi siebie gdy sobie przypomnę że pierwsze zakupy 
będąc w domu wariatów to długopis i zeszyt. Pisałem farmazony,a 
później je niszczyłem gdy troszkę się podleczyłem. Wartość i 
przywiązywanie wagi ma ogromne znaczenie jeśli chodzi o pisarstwo 
psychiatryczne. Lekarze stażyści pytali właśnie; do czego mi 
potrzebne to pisanie, co z tym później zrobię i takie podobne 
pytania. Kiedy ktoś pisze to dla niego to ważna rzecz, stara się 
swoje płody w pierwszej kolejności dobrze schować i tym samym 
zabezpieczyć przed utratą. Nawet będąc w domu i pisząc swoje te 
swoje "Rozmyślania" staram się mieć kopie zapasowe, kilka kopii 
żeby zabezpieczyć przed nieprzewidzianymi okolicznościami. Różnie 
może być, jakiś wirus albo awaria. Dlatego dobrze też mieć kopię 
na pendrivie. To akurat jest chorobowe mam tego świadomość,ale 
Mariola o tym nie wie. Na pewno widziała w szpitalu piszącego i 
nawet może mieć negatywnie zabarwione wspomnienia kiedy widzi mnie
jak klikam swój utwór. W dodatku przeczytała, wydało jej się 
dziwne i pierwsza myśl która przyszła jej na myśl to "choroba". 

Strona 103

Świniobicie

Może mieć trochę racji, ja oceniam według siebie i mi się wydaje 
dobre, ale kto inny może mieć inne zdanie, na przykład że to 
wszystko, te "Rozmyślania", to wynik choroby i w pewnym sensie tak
jest. Jednak biorąc pod uwagę że przygotowałem się merytorycznie 
dużo czytając i dużo rozmyślając i mam oryginalne zdanie na różne 
tematy, to trzeba przyznać że jakąś tam wartość to może mieć 
choćby jako ciekawostka. Ludzi może ciekawić co myślą ludzie 
chorzy na schizofrenię,jak wygląda ich świat. Może być opisane w 
książce medycznej w monografii na ten temat,ale to co innego kiedy
opisuje człowiek chory własnymi słowami swoje spostrzeżenia na 
temat choroby którą jest schizofrenia. Jeśli ktoś by wyśmiewał 
moje "Rozmyślania" jeśli by go drażniły, denerwowały to może 
świadczyć że jakąś cząstkę szaleństwa nosi w sobie. Często 
poruszam denerwujące mnie problemy, najczęściej w walce o swoje 
zdrowie i noszę w sobie cząstkę tego co krytykuje. W mojej 
rodzinie z jednej i drugiej strony wariaci byli najczęstszym 
obiektem wyśmiania i krytyki być może dla uważnego obserwatora 
byłby to znak że noszą w sobie pewną dozę szaleństwa. Inną rzeczą 
jest obojętność czy współczucie choremu psychicznie,ale inne 
reakcje świadczą o jakimś problemie. Też co innego jest to że moje
myślenie może śmieszyć,a co innego kiedy się ktoś wyśmiewa. Jak to
mówią nie śmiej się dziadku z czyjegoś wypadku...Tak, mogę 
powiedzieć że miałem wypadek. Przed wypadkiem owszem byłem mocno 
nienormalny, ale mogłem dobrze funkcjonować. Nie zachorowałem 
błyskawicznie z dnia na dzień, tylko staczałem się powolutku, do 
czegoś co mogę przyrównać tylko do śmierci choć nawet czegoś 
gorszego, bo bardziej bolesnego psychicznie. Miałem o sobie 
wysokie mniemanie, roiłem swoją sławę, ale doszło do tego że 
zaczęli się ze mnie wyśmiewać w telewizji i w radiu. Nie 
oficjalnie tylko za pomocą ukrytych znaczeń, wszystko co mnie 
otaczało nabrało głębszego znaczenia i każdy najdrobniejszy 
szczegół dotyczył przykrych dla mnie osobiście spraw. To 
oczywiście było sprawą subiektywnej interpretacji, ale świnie były
podłożone wszędzie, papierek po cukierku leżący na ulicy miał 
swoje znaczenie mówiące o takiej a takiej przykrej sprawie z 
mojego życia, ten papierek po cukierku jednocześnie się ze mnie 
śmiał. Nie pamiętam czy przypadkiem nie przewróciłem się na jego 
widok. Pamiętam to przerażające rozebranie psychiki do naga i 
rozłożeniu na elementy,oraz tych elementów zabieranie przez 
przypadkowe osoby w stylu ja biorę to , a ja z kolei biorę to. 
Później nastąpiło urojenie wojny, nie takie rzadkie urojenie, 
strach i rozbiór Polski. To akurat było lato i mapki z rejonami 
gdzie jest susza wskazywały jak został podzielony kraj. Wkroczyłem
w krainę koszmaru, gdy zamknąłem oczy pojawiła się postać 
uśmiechniętego jegomościa w białej koszuli i białej marynarce, 
który nawet się przedstawił i zaczął wszystko komentować 
jednocześnie się ze mnie naśmiewając. Pojawił się w moim życiu na 
jakiś czas, ale nigdy całkiem nie zniknął, trochę się nim stałem, 
można powiedzieć że przeszedłem na jego stronę. Teraz wiem że już 
by nic nie skomentował i nie wyśmiał mnie przy moim jednoczesnym 
smutku i przerażeniu, bo śmialibyśmy się razem. Niekiedy mam sny w
których wsiadam do jego białej limuzyny i rozmawiamy. Gdybym nigdy
nie przywiązywał do niczego powagi to to co mnie kiedyś spotkało 
nie byłoby takie przerażające. Jeśli chodzi o powagę to mam jej 
coraz mniej, staram się walczyć z powagą. Tak więc przeszedłem na 
stronę śmiechu, kpiny, szyderstwa,drwiny i nie żałuje, zrobiłem to

Strona 104

Świniobicie

 jakby instynktownie dopiero niedawno zdałem sobie z tego sprawę, 
uważam że to zdrowsze niż powaga. Być może jest możliwy też 
odwrotny przypadek gdy ktoś jest komediantem, popada w chorobę i 
halucynuje poważnego jegomościa w czarnych szatach. Nie wykluczam 
niczego to bardzo dziwna choroba i jeszcze dokładnie nie poznana. 
Myślę że lepiej mieć halucynacje słuchowe czy wzrokowe i się śmiać
niż płakać lub się bać i panikować. Plus tej wojny którą przeżyłem
i tych rozbiorów jest taki że gdyby zaistniała wojna w prawdziwym 
świecie to jestem na nią psychicznie przygotowany. Skoro tylu 
ludzi wpadło w panikę z powodu wirusa to co by było gdyby wybuchła
prawdziwa wojna? Może każdy jest wnukiem lub synem II wojny 
światowej i gdzieś tam głęboko doskonale wie co się czuje kiedy 
wybucha wojna, szaleniec nie cieszy się z wybuchu wojny kiedy wie 
że może ona dla niego oznaczać śmierć. Zdrowy człowiek może chcieć
wojny, gdy wie że coś na tym zyska, gdy chce walczyć za ojczyznę 
lub nawet zginąć na wojnie za ojczyznę, ale czy on aby na pewno 
jest zdrowy?Nie ma dla mnie stawki większej niż życie i 
racjonalnie myśląc gdyby wybuchła wojna to do czasu wyłonienia się
pewnego zwycięzcy pozostałbym w ukryciu, po wyłonieniu się pewnego
zwycięzcy bez wahania przeszedłbym na jego stronę lub nawet nie 
musiałbym przechodzić tylko pozostać na swojej stronie swojej 
ojczyzny. Zmartwieniem jest jednak broń, gdyż ktoś może użyć 
takiej broni która by dosięgnęła mojej kryjówki. 

******************************************************************
****************************************************
                        ROZDZIAŁ 4

-Edek, przybywa ci zajęć.
-A co trzeba zrobić ?
-Trzeba czasami wyprowadzić Murielę.
-Jak to wyprowadzić Murielę ?
-Bo wiesz Edek jak ją wytresowałam i załatwia się na zewnątrz 
domu.
-To nieprawdopodobne, tylko mam nadzieje że nie załatwia się w tym
samym miejscu.
-W tym samym, w rogu ogrodu za domem, tam gdzie nikt nie chodzi.
-To ciekawy pomysł, a czego ją jeszcze nauczyłaś?
-Chodź do chlewu to ci pokażę.
-Jestem bardzo ciekawy.
-Muriela, podaj łapę.
-To niesamowite Mariola.
-Muriela, daj głos.
-Jestem pod wrażeniem.
-Muriela, kot.
-O proszę, ociera się jak kot.
-Nawet nie zauważyłem twojej częstej nieobecności, a ty w tym 
czasie...
-A ja w tym czasie tresowałam Murielę , jesteś pierwszą osobą 
która się o tym dowiaduje.
-Mariola, czy to nie za dużo? Wiesz że nie musiałaś tego robić.
-Edek, sprawia mi to przyjemność i jest czymś w rodzaju rozrywki.
-To bardzo dobrze Mariola, nie mam nic przeciwko żebyś 
kontynuowała tresurę.
-Edek, ja wiem że to trochę głupie, ale postanowiłam żebyśmy 
pobłażali sobie swoje wariactwa.

Strona 105

Świniobicie

-Mariola, ja właściwie cały czas to miałem na myśli żeby taką 
właśnie nową regułę współżycia wprowadzić.
-Tak,tak, Edek, ty byś się nigdy nie przyznał do wariactwa według 
ciebie wszystko co robisz jest normalne.
-Mariola, bo widzisz skoro ciężko mi idzie praca fizyczna to 
próbuje innej pracy tego mojego pisarstwa które cię tak    wkurza.
Normalne jest zatem że chce coś robić.
-Edek, mam trochę inne zdanie,ale zaakceptowałam to twoje 
wariactwo jakim jest pisanie "Rozmyślań"
-Bardzo się cieszę że doszłaś w końcu do słusznych spostrzeżeń i 
akceptujesz to moje wariactwo.
-Tak Edek,w zasadzie nie miałam wyjścia.
-Słusznie, jak czegoś nie możesz zmienić to to zaakceptuj.
-Szkoda Edek że ty wszystkiego nie akceptujesz bo byś wtedy nie 
pisał.
-Mariola, niewykluczone że kiedyś wpłynę na poglądy kilku może 
nawet kilkudziesięciu ludzi.
-Edek, ale to byś nie mógł się przyznać że jesteś chory 
psychicznie.
-Mariola to być może wpłynę na pogląd o ludziach chorych na 
schizofrenię.
-To mądre Edek, ale jak chcesz tego dokonać?
-Mariola, po prostu pokazując siebie, swoje dziwne myślenie, 
opisując różne objawy choroby i co ja o nich jako chory   sądzę.
-Edek, to mogłeś mi od razu powiedzieć, bo to nie takie głupie.
-Skoro ty wybrałaś drogę atakowania mnie to nie miałem możliwości 
wytłumaczyć sensu  i celu moich "Rozmyślań",   Mariola, zapamiętaj
sobie raz na zawsze że ze mną trzeba na spokojnie.
-Edek, ja nie zawsze potrafię "na spokojnie".
-Mariola, to popracuj nad tym. 
-Nie wiem Edek jak? Bo i tak jest bardzo spokojnie, czasami mówię 
ostre i nawet może bolesne dla ciebie słowa, ale nie
 podnoszę głosu.
-Ja na przykład zawsze zastanawiam się zanim coś powiem i może 
powinnaś też się zastanowić zanim powiesz coś przykrego  pod moim 
adresem.
-Dobrze Edek, trochę się zastanawiałam i mam pytanie, jak widzisz 
przyszłość swoich "Rozmyślań"?
-Mariola, mam jeszcze trochę czasu na pisanie jak się umówiliśmy, 
skończę, poprawię i będę szukał wydawcy.
-Edek ja się orientowałam i owszem wszystko można wydać, ale to 
kosztuje Edek.
-Ja to wiem Mariola dlatego będę się starał jak najkorzystniej 
wydać na początek ebook.
-Ebook to nie taki głupi pomysł, to mi mówi że myślisz logicznie i
nie chcesz od razu wydać "Rozmyślań" w grubej  skórzanej oprawie.
-Mariola, ty mnie chyba nie znasz.
-Co masz na myśli?
-Mam na myśli to że potrafię kombinować i jak skończę to już coś 
wymyślę żeby to wydać i jak tu się nie uda to  spróbuje gdzie 
indziej, jak nie taka metoda to inna metoda.
-A jak myślisz Edek, czy łatwiej będzie napisać czy wydać?
-Mariola zwróć uwagę ile tego już mam, ile różnych rozmyślań na 
różne tematy. Mariola, ja też się wahałem, ale kiedy  osiągnąłem 
pewien etap to stwierdziłem że teraz to już z górki.
-No tak Edek nie jest tego mało, ja myślałam że jak zwykle 

Strona 106

Świniobicie

porzucisz po jakimś czasie.
-Tak Mariola porzuciłbym gdybym się pogubił,ale ja mam w głowie 
plan. Ty nie myśl tymi kategoriami że jestem chory coraz bardziej 
bo piszę i piszę, a zwykle było tak że po dwóch tygodniach 
kasowałem i cię wkurza że tak długo piszę.
-Tak było Edek, ale skoro mówisz że masz plan. Widziałam książkę 
taki poradnik jak napisać książkę może by ci się  przydała?
-Absolutnie by mi się nie przydała, te moje "Rozmyślania" mają być
oryginalne i chce sam iść swoją kocią ścieżką.
-To dlaczego wcześniej napisałeś coś i po jakimś czasie albo 
przestawałeś pisać, albo nawet kasowałeś?
-Mariola, to były jakby próby przed tym co robię teraz, dlatego 
musisz przyznać że mam pewną wprawę.
-Edek to ma sens, bo jak się do czegoś uparcie dąży to się często 
udaje.
-Mariola to dla mnie jak napad na bank, dużo razy się nie udaje, 
ale zyskuje się zawsze pewną wiedzę. Tym razem jestem mocno 
przekonany że się uda,ale masz rację, wydać swoje"Rozmyślania" to 
też może być trudne jak wydostanie się z tego banku z wszystkimi 
łupami.
-Edek, zaczynam w ciebie wierzyć że ci się uda, no może nie w 
kategoriach wielkiego sukcesu, ale jakaś grupa ludzi przeczyta. 
Przyznaje, chciałam cię odwieść od pisania wszelkimi możliwymi 
sposobami, ale teraz mnie zaskoczyłeś tym że masz plan i już nie 
będę się wtrącać w to co robisz.
-Mariola, naprawdę długo czekałem na te słowa.

Otwartość to dla mnie szalenie ważna, właściwa i cenna cecha. Ma 
to związek z komunikacją, aby komunikować się otwarcie, żadnych 
zdechłych ryb w prezencie jak to robią w mafii. Pamiętam jak dziś 
kiedy jechałem na rowerze będać w chorobie i zauważyłem leżący na 
drodze kawałek wstążki z wieńca pogrzebowego. Był to dla mnie 
jasny komunikat że ktoś chce mnie zabić. Już lepiej żeby ktoś 
wymazał na ścianie sprayem "Edek zabijemy cie" niż zobaczyć w 
chorobie taką wstążkę. Gdzieś to tkwi w ludziach żeby jakoś "pić 
do innych", nie mówiąc otwarcie przekazywać zrozumiały komunikat.
To jest dla mnie przekleństwo że odbieram takie wiadomości z 
przypadkowych rzeczy, rozmów ,sytuacji które mnie spotykają. 
Sygnały które ktoś zadając sobie wiele trudu stara mi się 
przekazać, jasne dla mnie komunikaty ośmieszające mnie lub nawet 
groźby. Zawsze wtedy pytam siebie samego; po co ktoś zadaje sobie 
tyle trudu? Czy jestem aż tak ważną osobą żeby ktoś tracił tyle 
czasu aby w zaplanowany sposób mi dokuczać? Czy wreszcie, co ja 
komu zrobiłem że ktoś chce mnie zabić? Czasami pomaga, problem w 
tym że nawet gdy już pozornie wyzdrowiałem, gdy już miną prawie 
wszystkie objawy
to gdzieś tam leży sobie jakiś kapsel z butelki piwa jako mały 
komunikacik. Trwa to kilka chwil nim otrzeźwieję i powiem sobie; 
to bzdura, żadne celowe działanie. Kto wymyślił "czarną polewkę" ?
Dlaczego taka akurat wiadomość w formie kulinarnej zamiast 
prostych słów odmowy? Jak to się tak podoba to może posługujmy się
systemem niewerbalnych znaków zamiast mowy. Właściwie robimy to 
cały czas, poznanie mowy ciała to cenna umiejętność i jak wiesz co
oznacza konkretne ułożenie rąk czy nóg to nawet możesz to stosować
aby coś zakomunikować. Człowiek mówi od wielu lat jest tyle 
języków i to już się znudziło? Dużo krócej posługuje się pismem 

Strona 107

Świniobicie

czy to też zaczyna się nudzić?Uważam że lepsze proste nie, bo nie,
zamiast dostać czarną polewkę i jeszcze musieć ją zjeść jeśli, 
ktoś nie rozumie mówiąc to krzyżuje ramiona na piersiach. Jedyne 
na co sobie czasami pozwalam to lekki domysł, mianowicie nie mówię
i nie piszę wszystkiego, pozostawiam małe pole słuchaczowi czy 
czytelnikowi. Pisałem kiedyś nie pozostawiając nic w domyśle i 
zostałem skrytykowany, tak więc troszeczkę i rzadko pozostawiam. 
Czego nie cierpię to dłużyzny, oczywiście dzięki nim często czyta 
się opasłe tomiska,ale większą sztuką jest dla mnie pisać bez 
dłużyzn. Można mielić jeden temat czy jedną myśl w nieskończoność,
często czytam i uświadamiam sobie w pewnym momencie że nie wiem 
już o co chodzi, zgubiłem się gdzieś i wracam nawet stronę wstecz 
by dowiedzieć się o czym on zaczął myśleć czy co opisuje. Ktoś 
może powiedzieć, co sam zresztą zauważam, że zdarza mi się 
przeskakiwać od myśli o czymś do myśli o czymś zupełnie innym czy 
wręcz tego przeciwności w ramach jednego rozmyślania. Może to 
źle,ale uważam że lepiej zmieniać temat niż przynudzać. Wracając 
do komunikacji to pozwalam sobie stwierdzić że w świecie urojeń, 
przynajmniej u mnie największy problem to problem komunikacyjny. 
Telepatia czy to ukryte komunikaty to główne znamiona tego mojego 
świata urojeń. Czytałem o badaczach schizofrenii którzy 
przyjmowali różne substancje jak na przykład LSD by choć trochę 
się przybliżyć do tego świata omamów i urojeń, do tego co jest 
moich chlebem powszednim i dużo by dali by choć jeden dzień być w 
mojej skórze. To godne podziwu. Ja zaś żeby pokazać ten mój świat 
schizofrenika musiałem stać się trochę badaczem, lekarzem, 
filozofem oraz posiąść jakąś umiejętność wyrażenia tego co czuję, 
co myślę jak i musiałem znaleźć swoją formę i styl. Uważam że to 
nie głupie być grubasem i mówić innym o zdrowej żywności, co jest 
zdrowe, a co prowadzi do otyłości. Grubasem który widzi wszystkie 
szkodliwe produkty, które od których przybiera się na wadze. 
Nienawidziłem kiedy lekarze pytali mnie o objawy mojej choroby, 
oraz żebym podał przykład, nie lubię być zmuszonym mówić o swojej 
ułomności i podawać przykłady tego co mi się przydarzyło, tego 
niewłaściwego myślenia. Twierdził magister że mówiąc o tym, o 
swoich objawach zyskujemy dystans. Nie wiem czy to prawda,ale 
sytuacja w której zostałem postawiony w przypadku kiedy muszę się 
zwierzać obcym osobom jest wielce krępująca dla mnie. Wymyślałem 
sobie jakieś historie i mówiłem to co chciałem. Co innego napisać,
to mi przychodzi łatwiej i nie jest krępujące. Dalej twierdzę że 
to jest mówienie o swojej ułomności,ale nie przeczę że to może być
dla kogoś ciekawe i to mnie motywuje. Oddalam się jednocześnie 
coraz bardziej od diagnozy że przyczyną są narkotyki, uznaje to 
jako jedną z przyczyn nie wiem jeszcze czy główną przyczynę. 
Owszem grubas jest otyły, bo lubił słodycze,ale też objadał się 
smalcem,często jadł hamburgery. Może z rozmysłem te narkotyki, 
żeby grubas potępił sam siebie i słodycze,nigdy więcej ich nie 
jadł,żeby stał się wrogiem słodyczy. Gdyby mnie ktoś obserwował od
dziecka, gdybym prowadził dziennik od najmłodszych lat i zapisywał
w nim co myślę i czuję, zapisywał te najskrytsze myśli,gdyby ktoś 
znał dobrze moją rodzinę, wtedy na pewno ten badacz orzekłby że 
moja choroba jest wynikiem splotu konkretnych niesprzyjających 
mojemu zdrowiu psychicznemu czynników. Spoglądając okiem lekarza 
trzeba by stwierdzić że w mojej rodzinie nikt nie był normalny, 
tak całkowicie normalny. Zresztą trudno znaleźć kogoś całkowicie 
normalnego na tym świecie i w tych czasach. Może żyje gdzieś 

Strona 108

Świniobicie

ukryty w lesie w samotności jakiś całkowicie normalny człowiek. 
Gdybym miał szukać normalnego człowieka szukałbym go w lesie, w 
jakichś trudno dostępnych miejscach, może w dżungli. Normalnego 
człowieka zniszczyłoby otoczenie, środowisko, społeczeństwo. Tak 
by go długo kusili,namawiali, czy zmuszali aż uległby jakiejś 
chorobie. Z biegiem czasu rodzą się nowe uzależnienia, hazard już 
jest przestarzały, są uzależnieni od gier,od telefonu i facebooka 
i inni holicy, nawet pracoholicy. Uzależnienie jest ucieczką,ale 
też oparciem, jest świadomość że taka konkretna rzecz czy czynność
wprawi mnie w konkretny nastrój. Ta świadomość że jest takie "coś"
co da mi ulgę,sprawi że poczuje się lepiej, stanowi jakieś 
oparcie. Zwykle w sprawach uzależnień pomaga były uzależniony, 
czasami jakiś ukierunkowany psycholog. Opinie są takie że problem 
jest wtedy gdy takie uzależnienie prowadzi do zaniedbywania 
ważnych spraw, gdy uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Wiem na 
swoim przykładzie że są substancje po których funkcjonuje lepiej, 
po których pęka jakaś psychiczna bariera i mam siłę do pracy. 
Ogranicza mnie trudność w zdobyciu takiej substancji, która 
zabiera mi perspektywy dłuższego jej używania i daje koszmar jej 
nie używania gdy już się ją stosuje powiedzmy miesiąc. Drugą 
przyczyną że nie stosuje jest tolerancja, wiem że zwiększałbym 
dawki. Trzecią najważniejszą jest że "widać" to znaczy że 
zauważalne są moje odbiegające od stanu trzeźwości ruchy i 
zachowania. Gdy jestem pod wpływem alkoholu mam pragnienie jeszcze
trochę wypić,a gdy jestem pod wpływem jakiejś substancji która 
daje mi ukojenie zawsze myślę, co zrobić żeby ten stan trwał 
wiecznie, do końca życia. Jakiś plan dzięki któremu będę mógł 
stosować tę akurat tabletkę najlepiej do końca, żeby już nigdy nie
czuć przykrych uczuć, żeby zawsze być lekko odurzony. Wmawiała mi 
matka zawsze pamiętaj jak cierpiałeś z powodu brania, jakie bóle 
przechodziłeś gdy odstawiłeś i muszę powiedzieć że nie pamiętam 
tego bólu, pamiętam za to przyjemność, pamiętam te piękne chwile. 
Gdy tylko przypomnę sobie jedną z tych pięknych chwil od razu mam 
na coś ochotę. Lekarze nie potrafili powiedzieć która substancja 
wywołała chorobę, w ich opinii to dlatego że brałem różne 
substancje naprzemiennie i w tym może być dużo prawdy, ale nie 
musi. Zwykle wygląda to tak że bierze się jeden rodzaj narkotyku, 
lub przechodzi się drogę od jednego do drugiego nie wracając 
wstecz. Dalej jednak nie wiadomo, ale jak sobie przypomnę te moje 
próby wyjścia z nałogu opiatowego poprzez halucynogeny to pamiętam
że wtedy jakieś zaburzenia się pojawiły. Dużo się wtedy mówiło i 
mówi się nadal o cudownych magicznych ziołach które pomagają 
pozbyć się nałogu. Nie miałem wtedy możliwości zdobycia tych ziół 
i próbowałem za pomocą grzybów halucynogennych osiągnąć ten efekt 
i owszem to mogło być zabójcze dla psychiki. Doszukiwałem się 
przyczyn też w tym że brałem substancje mocno uzależniające i jak 
poczułem że jestem mocno uzależniony odstawiałem je, trochę 
pocierpiałem i od nowa ta sama droga, chodziło mi o to by nie być 
bardzo uzależnionym i od dużych dawek, mogło mi to uratować życie,
ale lepiej by było odstawić wtedy raz na zawsze. Ogólnie skłoniły 
mnie do takiego myślenia stany jakie przeżywałem po odstawieniu, 
szczególnie dziwne koszmarne sny i jakaś taka obojętność. Teraz 
żyje w takim właśnie dziwnym koszmarnym śnie i obojętność też mi 
towarzyszy zwłaszcza taka obojętność która przejawia się tym że 
mnie nic nie cieszy. Zdarzają się fascynacje jak wizja 
świniobicie,ale wraz z czasem blakną w mojej świadomości. 

Strona 109

Świniobicie

Szczęście jest wtedy gdy się już nic więcej nie potrzebuje do 
szczęścia ponad to co się już ma.

-Mariola, ja chętnie wyjdę z Murielą tylko boję się że ucieknie.
-Edek, zapomniałam ci powiedzieć i szkoda że sam nie zauważyłeś że
na stole w stodole leży smycz.
-Niestety nie zauważyłem. To chodź pokaż mi co i jak.
-Dobra Edek.
-Mariola, nie wiedziałem że aż tak można wytresować zwykłą 
hodowlaną świnię.
-Zobacz Edek, tak się zakłada smycz, bardzo proste i łatwe do 
zapamiętania.
-Mariola, byłoby przydatne nauczyć Muriele żeby na komendę leżała 
bez ruchu, bo sobie myślę żeby wymienić jej w  najbliższym czasie 
słomę i dobrze by było gdyby mi w tym nie przeszkadzała.
-A pomyślałeś Edek co zrobisz z obornikiem?
-Pomyślałem Mariola, jest miejsce za domem taki betonowy jakby 
basen i tam dziadek dawał obornik,a później używał go do 
nawożenia.
-Wiem Edek,ale co dalej?
-Jak się nazbiera to nawet można sprzedać nie mówiąc już o tym że 
z "pocałowaniem ręki" każdy rolnik weźmie za darmo.
-Tak Edek, ale znowu to wymaga pomocy mojej mamy.
-Mariola, ja mogę dać ogłoszenie na tablicy przy domu ludowym,ale 
najlepiej zrobić komuś prezent. Twoja mama zna ludzi i na pewno 
jakiś jej znajomy się ucieszy z darmowego obornika.
-Zapytam Edek, jest dużo czasu,ale dobrze ustalić wszystko 
wcześniej.
- Mariola,ale jeszcze nie pytaj mamy, bo być może przyda się mi 
ten obornik.
-Niby do czego Edek?
-Kto wie czy nie posadzę sobie tytoniu.
-Edek ty już lepiej nie wymyślaj, w dodatku nie wiem czy wolno tak
sobie posadzić tytoń.
-Mariola, ja się nie będę nikogo pytał o zgodę.
-Edek to cały ty, jeszcze powiedz że będziesz handlował tym swoim 
tytoniem.
-Tego nie powiedziałem.
-Edek, dobrze że masz mnie bo już byś dawno siedział gdzieś przez 
niektóre swoje pomysły.
-Jakie na przykład?
-Na przykład twoje plany pędzenia bimbru.
-Sam zrezygnowałem z bimbru, ale nie dlatego że to zabronione, 
tylko dlatego że wódka nie jest zbyt droga i nie pije  się jej 
codziennie,ale jeśli chodzi o tytoń i jego cenę to całkiem słuszne
wydaje się posadzić sobie i palić swój.
-Edek i jeszcze powiedz że przekonasz do swoich racji sędziego.
-Mariola, sędzia nie pojawił się w moich marzeniach,ale jestem 
pewien że nic poważnego by mi nie groziło ze strony wymiaru 
sprawiedliwości.
-Tak Edek, tylko jakieś marne dwa lata w jakimś psychiatryku na 
oddziale sądowym.
-Jak już to bym się spodziewał umorzenia.
-Edek znając ciebie to ty byś posadził tytoń, zaczął byś nim 
handlować, później byś posadził marihuanę i tak byś w to brnął aż 
do momentu w którym byś wpadł w ręce wymiaru sprawiedliwości i 

Strona 110

Świniobicie

tego by ci na pewno nie umorzyli.
-Być może masz jakiś dar przewidywania, ale gdy moje "Rozmyślania"
okażą się do bani to ja nie widzę przyszłości.
-To już sobie tak na boku kombinuj gdzie znaleźć pracę.
-Ja myślałem o pracy która wiąże się z moimi mocnymi stronami,a 
jak wiesz praca fizyczna nie jest moją mocną stroną.
-Edek, ja myślę że twoją najmocniejszą stroną jest unikanie pracy.
-Mariola dosyć, mieliśmy już nie poruszać tego tematu, ale swoją 
drogą zastanów się dlaczego tak jest że najbardziej  dochodowe 
przedsięwzięcia są nielegalne?
-Bo są nielegalne i uczciwi ludzie się nie zajmują nielegalnymi 
rzeczami i zapomnij że zgodzę się na coś nielegalnego.
-Mariola, mam przykre myśli.
-Jakie Edek?
-Mariola, że są ode mnie dużo lepsi pisarze i ciężko mi będzie 
odnieść jakikolwiek sukces.
-Edek, ja to wiedziałam od początku i tylko czekałam aż sam do 
tego dojdziesz, bo nie chciałam cię dołować.
-Mariola,ale jest pewna rzecz w której ich przewyższam, tylko nie 
wiem czy to nie jest za mało.
-Jaka to rzecz Edek?
-Mariola doświadczenie życiowe,różne przeżycia, areszt, 
psychiatryki, schizofrenia, uzależnienie. Takiego Sołżenicyna czy 
Szałamowa czyta się i będzie czytać.
-No to wykorzystaj to w swoich "Rozmyślaniach" bo rzeczywiście 
stwierdzam że jeśli chodzi o przykre przeżycia to masz duże 
doświadczenie, ale te przykre przeżycia nie były spowodowane twoją
mądrością, a wręcz przeciwnie i miej -tego świadomość.
-Mariola, nie zrozumiesz tego, ale jakiś magnes mnie przyciągał 
aby doświadczyć tego lub owego, leciałem jak ćma do świecy.
-Masz rację nie rozumiem tego.
-Wiedziałem Mariola, dobra, wychodzę z Murielą, smycz odłożę na 
stół w stodole.

Piękna wizja jest w głowach ludzi którzy nie doświadczyli 
psychiatryka, ten pokoik bez klamek, wygłuszony i cały wyłożony 
czymś miękkim. Widziałem takie coś na filmach, ale w 
rzeczywistości nigdy, choć byłem w wielu psychiatrykach.
Problem jakim jest agresja w stosunku do innych czy autoagresja 
lub próba samobójcza jest rozwiązywany w sposób znacznie prostszy 
i bardziej prozaiczny. Takim środkiem w wypadku niebezpiecznego 
zachowania jest unieruchomienie w specjalnych pasach. Tu technika 
poszła do przodu, nie ma już skórzanych pasów z klamrą, ale 
solidne szerokie i grube parciane pasy z zapięciem magnetycznym. 
Nie ma żadnych szans uwolnienia się i żeby inny pacjent uwolnił, 
Houdini by się nie uwolnił. Składają się z trzech części, na 
klatkę piersiową, w pasie z jednoczesnym unieruchomieniem rąk, i 
na nogi z ich unieruchomieniem. Pierwszy raz zetknąłem się z 
pasami na Izbie Wytrzeźwień, nie pamiętam jak dawno temu, ale 
pamiętam że to były pasy prymitywne ze zwykłym zapięciem, dosyć 
wąskie dwuczęściowe. Gdy pierwszy raz zostałem zapięty, zrodziła 
się we mnie myśl aby się ich "nauczyć" i potrafić wytrzymać w nich
bardzo długo. W tym okresie życia Izby Wytrzeźwień zdarzały się 
często, a ja za każdym razem lądowałem w pasach, nawet starałem 
się o pasy, gdy mnie już mieli zwolnić robiłem się agresywny. 
Wytrzymywałem bez problemu kilka godzin, umiejętność cenna, 

Strona 111

Świniobicie

potrafiłem poza Izbą Wytrzeźwień kilka godzin leżeć bez ruchu i 
brnąłem w to, aby posiąść umiejętność długiego leżenia bez ruchu. 
Jakiś czas później zacząłem bywać w szpitalach psychiatrycznych 
tam pasy to codzienność, ale czas przetrzymywania już o wiele 
dłuższy niż na izbie wytrzeźwień,ale bez problemu wytrzymywałem 
dobę. Aż do pewnego razu, otóż pojawiłem się pierwszy raz na 
oddziale szpitala dosyć daleko oddalonego od mojego domu,ale jego 
zła sława była mi znana. Byłem grzeczny i spokojny, nie trafiłem 
od razu w pasy, ale jakoś z jednym pacjentem wpadliśmy na pomysł 
aby spróbować się wypisać na własne żądanie. Rozmawiałem z 
lekarzem, poważnie wyglądającym jegomościem, który odmówił i 
nakazał położyć się do łóżka. Pomyślałem że owszem tylko zapale 
jeszcze w palarni papierosa, ledwo odpaliłem, a zjawili się 
sanitariusze i oświadczyli że idę w pasy. Co powiedzieli to 
zrobili, nie miałem obaw, przypuszczałem że rano mnie zwolnią, co 
tam jedna noc. Rano już tylko czekałem na obchód lekarski i na 
zwolnienie. Pojawiła się na sali ordynatorka, wytłumaczyłem się że
nic złego nie zrobiłem, ona odparła że porozmawiamy później. 
Czekałem, czekałem i nic, dalej w pasach. Następnego dnia na 
obchodzie byłem już niespokojny i oczekiwałem rozmowy i zwolnienia
z pasów. Nie stało się to czego oczekiwałem. Czwartego dnia pasów 
byłem już złamany, namówiłem innego pacjenta, aby z maszynki do 
golenia wyjął żyletkę i dał mi do rąk. Te pasy unieruchamiały ręce
obok siebie na brzuchu. Jak prosiłem tak zrobił, dużo wysiłku 
wymagało abym się pociął dosyć mocno, podciąć żył nie dałem rady, 
ale krew broczyła obficie. Po jakimś czasie kazałem zawołać 
pielęgniarkę. Przybiegła jedna, później jeszcze dwie, 
obandażowały, przyszła ordynatorka i pojechałem do zszycia. Całą 
drogę myślałem, udało się , koniec męczarni. Po wszystkim w drodze
powrotnej byłem bardzo zadowolony, bardzo słaby, ale zadowolony. 
Gdy wróciłem na oddział okazało się że z powrotem idę w pasy, a 
łóżko postawiono pod dyżurką personelu. Nie wiem jak to się stało,
ale po jakimś czasie straciłem świadomość, wiem że majaczyłem, bo 
każdy popada w sen po kilku dniach pasów, nieustanny sen i majaki,
wołałem kolegów, coś mówiłem, rozmawiałem, tyle tylko wiem od 
pacjentów. W pasach spędziłem coś około ośmiu dni, jak później 
starałem się ustalić. Okazało się że jeśli chodzi o ten konkretny 
oddział to wcale nie tak długo. Ja jednak zostałem złamany i 
zacząłem panicznie bać się pasów. Pamiętam że ocknąłem się gdy 
mnie zwalniali, kazali uważać i polecili pacjentom aby mnie 
asekurowali gdy będę robił pierwsze kroki. Zrobiłem dwa kroki i 
musieli mnie podtrzymać bo bym się przewrócił, pielęgniarka się 
śmiała i powiedziała, a nie mówiłam ha ha ha... i tak krok po 
kroku próbowałem chodzić, nie trwało to długo nim znowu wszystko 
wróciło do normy, ale ja zostałem raz na zawsze złamany jeśli 
chodzi o pasy. Pamiętam że w tym szpitalu na tym konkretnym 
oddziale byłem najdłużej z wszystkich szpitali wolnościowych, bo 
tylko na podsądnym byłem dłużej. Leczenie trwało dokładnie trzy 
miesiące i dwadzieścia dni. Gdyby takie pokoje "bez klamek" 
istniały to ja bym chętnie w takim posiedział z ciekawości i może 
nawet wolałbym niż zwykła szpitalna sala z innymi pacjentami, ale 
takiego czegoś nie ma w Polsce. Są za to "pasy", wydaje mi się że 
to i tak lepsze niż stać bez ruchu na apelu w obozie 
koncentracyjnym, ale nie doświadczyłem to mogę tylko przypuszczać 
że "pasy" są lepsze. Przypuszczam też że "pasy" są w wielu 
szpitalach nadużywane, są karą lub sposobem na uniknięcie 

Strona 112

Świniobicie

problemów jakie stwarza pacjent, choć to ostatnie już chyba nie ma
sensu, bo wiem że ktoś mądry wprowadził przepis że pacjenta 
unieruchomionego trzeba doglądać co jakiś czas, nie wiem czy 15 
czy 30 minut. Pamiętam, skarżyły się pielęgniarki na ten głupi 
przepis. Z pielęgniarkami to różnie bywa są takie które dobrze 
wypełniają swoją rolę i też takie które uwłaczają temu zawodowi. 
Jeśli chodzi o lecznictwo psychiatryczne to przypuszczam że 
starają się o stanowisko pielęgniarki osoby które nie lubią się 
przemęczać. Pamiętam taką której szczególnie nie lubiłem, nie 
tylko ja zresztą, kiedyś zbierała ubrania do pralni, każdy miał 
swój numer wypisany na odzieży w celu późniejszego sortowania i 
ten numer jej podawał i ona zapisywała co oddaje do pralni. Sposób
w jaki ona pytała o ten numer budził u mnie skojarzenia jak gdyby 
to pytanie było żadne w niemieckim obozie zagłady. W tym pytaniu 
była pogarda, w tym pytaniu był rozkaz, w tym pytaniu była groźba,
w tym pytaniu było poniżenie czyli to wszystko co powinno 
wychodzić z ust obozowej SSmanki w stosunku do więźnia. Najgorzej 
wspominam pielęgniarki z tej zapadłej dziury gdzie byłem długo 
leczony sądownie, zwłaszcza pielęgniarki które pochodziły ze wsi. 
Z resztą nawet jak była z tego małego miasteczka to udawała 
wielkomiejską światową damę. Jedna tłumaczyła że oddział jest 
sądowy i ona jest funkcjonariuszką. Niektórzy mówili do nich per 
siostro, nie lubiły tego,ale lubiły tłumaczyć jakie to jest 
staroświeckie, zwłaszcza te "światowe damy" nie cierpiały żeby do 
nich "siostro".  

-Edek jakie zło cię przyciąga na chwilę obecną?
-Nic mnie nie przyciąga, piwa bym się napił.
-A więc alkohol, dzisiaj nie piątek, a zatem absolutne "nie" z 
mojej strony.
-Ale wreszcie się ładna pogoda zrobiła i tak pomyślałem że można 
by się napić w ten ciepły letni wieczór.
-Oczywiście że można się napić, ale nie alkoholu.
-To zrób mi mocną herbatę.
-Herbata to już lepiej.
-Ja myślę Mariola że do uzależnień trzeba mieć predyspozycję, ja 
wiem na przykład że od alkoholu bym się nie  uzależnił.
-Tak ci się tylko wydaje Edek, gdybyś pił codziennie to byś się 
szybko uzależnił.
-Nie dałbym rady pić codziennie, alkohol jest dobry raz od czasu, 
a nie dzień w dzień.
-To dobrze że się zgadzamy,ale co byś nie mówił to dzisiaj 
wykluczone.
-Mariola, takie najgorsze zło mnie nie przyciąga.
-A co jest najgorszym złem według ciebie?
-Zabójstwo i samobójstwo.
-Zgadzam się że to największe zło.
-Często się słyszy o tym uczuciu jakie towarzyszy zabójstwu, że 
ktoś kogoś zabił i wie jakie to uczucie. Ja tak myślałem i na samą
myśl poczułem strach, ten strach że się wyda kto zabił, że znajdą 
zwłoki, strach ukrywania się...
-Edek, mnie przeleciał strach że ty w ogóle myślisz o takich 
rzeczach.
-Mariola, poznałem kiedyś kilku morderców i jedne co czuje to 
ciesze się że nie jestem na ich miejscu, bo oni nadal odbywają 
karę czy przebywają w psychiatryku sądowym.

Strona 113

Świniobicie

-Szkoda że tylko kara cię boli, bo chodzi też o sumienie, 
powinieneś też myśleć o wyrzutach sumienia po takim czynie.
-Gdybym zabił jakiegoś złego człowieka to wątpię czy miałbym 
wyrzuty sumienia.
-Nie ty jesteś Edek od karania złych ludzi, od tego są sądy, 
prokuratury i więzienia.
-Mariola nie każdy zły człowiek to przestępca.
-A jacy są źli ludzie nie przestępcy?
-A bo ja wiem, jeden facet mojej mamy był zły, ale nie był 
przestępcą.
-I miałeś ochotę go zabić.
-Mariola wielką ochotę miałem by go zamordować.
-A co on ci takiego zrobił?
-Gnębił mnie jak tylko potrafił i gdy dowiedziałem się że umiera w
szpitalu na zapalenie płuc to się cieszyłem, ale  okazało się że 
przeżył i byłem zawiedziony.
-Edek nie powinieneś nikomu życzyć śmierci.
-Dlaczego?
-Bo tak się nie robi i już.
-Dobrze Mariola że odciągasz mnie od złych rzeczy. Masz jakiś swój
dobry rozumek i jakoś się równoważy z moim czasami może złym 
rozumem.
-Ja ci dam "rozumek" ha ha ha Ja jestem wielkim mózgiem tego domu,
wszystko na mojej głowie, nie wiem Edek jak ty byś sobie poradził 
beze mnie.
-Jakoś bym sobie poradził, trudno mi powiedzieć jak, ale jestem 
pewien że to by wymagało takich umiejętności jak  robienie sobie 
jedzenia,robienie zakupów, płacenie rachunków  i inne, nie wiem 
czy to by była dla mnie mała czy duża  trudność.
-Edek tobie większość czynności sprawia trudność.
-Nie myślmy zatem o tym Mariola, cieszmy się pięknym zachodem 
słońca.
-No rzeczywiście piękny zachód.

Nie jestem za karą śmierci, uważam jednak że mordercy powinni być 
długo izolowani co się też i dzieje. Miałem okazję przebywać w 
jednej celi z mordercą który miał dwadzieścia pięć lat i dostał 
wyrok dwadzieścia pięć lat bezwzględnego wiezienia. Początkowo 
była to kara piętnaście lat pozbawienia wolności i on się cieszył,
przyjechał z rozprawy zadowolony, oczywiście od razu go wzięli na 
rozmowę z psycholożką i przyszedł jeszcze bardziej zadowolony. 
Zbrodnia ze szczególnym okrucieństwem, rodzina ofiary wniosła 
zażalenie, minister sprawiedliwości się wstawił i sąd wyższej 
instancji karę podniósł do dwudziestu pięciu lat bezwzględnego 
pozbawienia wolności. Tak sroga kara oznacza bezpowrotnie 
zniszczone życie, powinien żałować, ale czy żałuje? Na pewno już 
żałuje, a jak jeszcze nie żałuje to pożałuje swojego czynu ma całe
dwadzieścia pięć lat żeby pożałować. Kilku z poznanych mi 
morderców mówiło że to był wypadek, że nie chcieli, ale był też i 
taki który otwarcie twierdził że wiedział że kogoś zabije, ale nie
przypuszczał że akurat tę osobę. Jednemu mordercy którego poznałem
w psychiatryku dokuczali rodzice i zabił ich siekierą gdy spali, 
mówił że w ogóle się nie bronili, często dziwi morderców gdy 
ofiara się nie broni. Nie znam przepisów, ale chyba każdy morderca
musi przejść obserwację psychiatryczną. Gdy się okaże że jest 
chory psychicznie trafia do szpitala psychiatrycznego na oddział 

Strona 114

Świniobicie

sądowy, ale nie tak pięknie mu się upiekło, gdyż drogę rozpoczyna 
od ROPS-u, Regionalnego Ośrodka Psychiatrii Sądowej w zależności 
od lekarzy po jakimś czasie może przejść na odział psychiatrii 
sądowej o wzmocnionym zabezpieczeniu i dopiero stamtąd na oddział 
o  podstawowym stopniu zabezpieczenia. To długa droga i ten 
ostatni odcinek podstawowe zabezpieczenie w cale nie musi być taki
fajny, można wyjść z grupą na spacer i są inne przywileje, ale tam
gdzie byłem ten ostatni stopień był gorszy od tego na który 
trafiłem wcześniej czyli oddziału o wzmocnionym stopniu 
zabezpieczenia. Jednemu się upiekło,ale popełnił przestępstwo 
małego kalibru, trafił do szpitala psychiatrycznego na oddział 
sądowy, gdzie okazało się że jest zdrowy. Nie przyjmował żadnych 
leków tylko po prostu siedział jak w więzieniu, swoje musiał 
odsiedzieć pierwsza opinia i go zwolnili, osiem miesięcy w sumie 
to wszystko trwało. Ja byłem chory i musiałem odsiedzieć swoje dwa
lata, tam każdy chory startował od dwóch lat, tak jakby już na 
wstępie wiedzieli ile ma odsiedzieć, co zrobił i ile przy wzorowym
zachowaniu, gdy są komplikacje to oczywiście dłużej. W dodatku nie
tak łatwo jak w więzieniu,gdzie ma się wyrok i siedzi się w 
najgorszym wypadku całość, tam trzeba się było starać o 
zwolnienie. Chodziłem po korytarzu, wpatrywałem się w podłogę i 
myślałem tylko, kiedy to się skończy? Rankiem z lubością zamykali 
sale żeby  pacjenci nie leżeli, salowy mył podłogę korytarza, 
wydzierał się na cały oddział gdy ktoś nadepnął na mokre miejsce. 
Mył długo z przerwami, kiedy trwały niby zajęcia, każdy robił co 
chciał tylko nie wolno było chodzić po korytarzu gdzie salowy myje
podłogę. Terapeutki albo coś robiły, jakieś prace ręczne z kilkoma
pacjentami lub oglądały telewizję. Dobrze było zając krzesło, lub 
fotel w innym wypadku trzeba było stać lub chodzić. Ta niechętnie 
otwierana co dwie godziny na kilka minut palarnia i wypowiedziane 
stanowczym tonem, wychodzimy, zamykam. Jednej terapeutce która już
trąciła zapachem starości przeszkadzał dym, musieli założyć w 
palarni większy wentylator, kiedyś otwierali palarnie co godzinę, 
ale ta sama podstarzała terapeutka stwierdziła że co dwie godziny 
palarnia powinna być otwarta i tak się stało. Zdarzało się że ktoś
dostał zgodę na wyjście do miasta z terapeutką, bardzo rzadko ktoś
dostał, ale gdy się ktoś dostał zgodę to wychodziła z nim 
najczęściej ta starsza terapeutka, przy stoisku czy przy ladzie 
zawsze gestem informowała sprzedawcę czy sprzedawczynię że jest z 
wariatem, sprzedawcy się uśmiechali na ten gest, a wariat oglądał 
towar. Na zebraniu społeczności pacjent mógł się wypowiedzieć, 
mieć wolny wniosek, ale też wypowiadał się personel i wtedy 
dochodziło do jakichś zmian, zawsze na gorsze dla pacjentów, nie 
pamiętam ani jednej zmiany na lepsze. Był taki jeden salowy małego
wzrostu który się wydzierał na pacjentów od samego rana do końca 
zmiany, gdy tylko się obudziłem za piętnaście siódma jego już było
słychać, ktoś coś rozlał, lub domagał się czegoś zawsze było 
nieprzyjemne darcie pyska. Mało tego, pacjenci pełnili funkcje na 
przykład co tydzień alfabetycznie po nazwisku ktoś zostawał 
przewodniczącym i taki przewodniczący po prostu wyręczał personel 
i terapeutki, prowadził gimnastykę poranną, zmywał stoły po 
posiłkach, budził, zwoływał na zajęcie, posiłki i leki, nosił 
wózek z lekami i wykonywał kilka innych czynności. Byłem kilka 
razy przewodniczącym i nienawidziłem tego. Psycholog na każdym 
zebraniu społeczności chwalił przewodniczącego jaką pokazał wielką
energię,że nie spodziewał się tego i zastanawia się żeby jeszcze 

Strona 115

Świniobicie

dodać jakąś czynność do obowiązków przewodniczącego. A jak 
personel przyłapał że ktoś leży w łóżku podczas zajęć to ów miał 
spore kłopoty, personel był wrogiem leżenia w łóżku. Sale były 
myte i najczęściej zamykane, korytarz był myty i nie wolno było po
nim chodzić, salowy narzekał że nie jest tak jak kiedyś że sale 
były zamykane o ósmej i otwierane po obiedzie, było tak kiedyś, 
ale mnie ominęła ta chyba jedyna zmiana na lepsze. Gdy się 
znalazłem na oddziale o podstawowym stopniu zabezpieczenia istniał
już kilka lat, na oddziale wzmocnionym wiedzieli że akurat ten 
odział na który miałem przejść jest najgorszą z wszystkich opcji, 
sprzeczali się że niby jest jakiś jeden odział w Polsce gorszy 
inni mówili że u kierownika X. jest najgorzej w kraju jeśli chodzi
o podstawowy stopień zabezpieczenia. Ja mówiłem że skoro na 
"wzmocnionym" byłem tylko pół roku to na "podstawie" też mi się 
uda po pół roku, mówili że co najmniej dwa lata i okazało się że 
byłem tam dwa lata i kilka dni. Tak jak mówili, nie spodziewałem 
się że aż tak długo. Cieszyłem się że magister kazał mi jako 
jednym z nielicznych chodzić na indywidualne zajęcia 
przygotowujące do opuszczenia szpitala,ale te indywidualne 
zajęcia,raz w tygodniu około godziny trwały ponad rok. Większość 
którzy opuszczali ten oddział była przenoszona do DPS-u kilku do 
ZOL-u, w ciągu dwóch lat na wolność wyszły dwie czy trzy osoby ja 
byłem trzeci lub czwarty, już dokładnie nie pamiętam, ale fakt że 
spośród pięćdziesięciu pacjentów w ciągu dwóch lat wyszło trzech 
czy czterech na wolność, to trochę powinno być niepokojące dla 
jakiegoś nadzoru takich placówek. Ale kto tam się przejmuje 
wariatami? W psychiatryku nie powiedzą do ciebie "proszę pana" ani
salowy, ani pielęgniarka i nie przeszkadzaj im gdy rozmawiają i 
piją kawę na dyżurce. Lekarz może mówić do ciebie per"pan" żeby 
zachować pozory, psycholog też może mówić, ale dla innych jesteś 
nikim, takie byle co, wariat, nienormalny człowiek. Każdy wie, 
każde dziecko wie, że wariatowi nie należy się szacunek, z wariata
należy się śmiać.
Bywa i tak że schizofrenik przed zachorowaniem miał tęgi umysł i 
skończył medycynę, ale gdy zachoruję na schizofrenię lekarz to w 
środowisku lekarskim jest skończony, nie słyszałem o schizofreniku
psychiatrze, ale kto wie być może gdzieś żyje taki psychiatra. 
Żyje nie oznacza jeszcze że jest czynnym lekarzem, może być na 
rencie. Lekarz narkoman też się słyszy że się okazało,ale myślę że
schizofrenik jest w gorszym położeniu.  

-Halo, dzień dobry.
-Dzień dobry, słucham?
-Proszę pana chciałem zorientować się w cenie wynajęcie domku 
letniskowego na tydzień.
-Dopiero się zwolnią za dwa tygodnie. Na ile osób?
-A są jakieś posezonowe obniżki?
-Nie mam posezonowych obniżek.
-To będzie nas troje, ale tylko dwa łóżka.
-Jak to dwa łóżka, a trzecia osoba?
-To świnia wyśpi się byle gdzie, koc jej położę i będzie na nim 
spała.
-Halo...Halo..Halooo Proszę pana ja jeszcze raz bo coś przerwało.
-Proszę pana jak pan chce jakieś robić jakieś trójkąty i nazywa 
pan człowieka świnia, to ja panu nie wynajmę, ja nie głosowałem na
PiS ale mam jakąś przyzwoitość.

Strona 116

Świniobicie

-Ale proszę pana to prawdziwa świnia.
-Tak z ciekawości zapytam dlaczego pan tak otwarcie mówi na kogoś 
"świnia"?
-Ale to zwierzę na czterech nogach, taka wytresowana świnia do 
hodowli, coś jak pies,a nawet mądrzejsza.
-A jak samopas czy na smyczy? Bo to ciekawe pierwszy raz mam 
przypadek że ktoś chce przyjechać ze świnią.
-Na smyczy tak jak pies.
-A jak się załatwia?
-Tak jak psa się wyprowadza, wszystko jak pies.
-Ale na pewno nie taka czysta jak pies.
-Moja kobieta się nią zajmuje, kąpie, myje, zwierzę jest bardzo 
zadbane.
-A nie zrobisz mi pan chlewu z domku?
-W żadnym wypadku.
-Bo wiem pan że za wszystkie szkody pan zapłaci?
-Jestem tego świadom nie będzie żadnych szkód.
-To proponuje mały domek dwuosobowy. Kuchnia, łazienka, mały salon
i sypialnia z dwoma łóżkami.
-A ile to będzie kosztować? Za świnie pan policzy?
-Jak się świnia wabi?
-Muriela.
-Bardzo ładne imię, pierwszy raz słyszę, reaguje na to swoje imię?
-Oczywiście że reaguje jak pies, tak jak mówiłem wszystko jak 
pies.
-Zgodzę się z ciekawości, chciałbym zobaczyć tą Muriele 
wytresowaną jak pies, zresztą lubię zwierzęta, mam nawet kota.
Jeśli chodzi o dopłatę to za Muriele dopłata będzie niewielka bo 
50zł.
-Za cały tydzień.
-Tak za cały tydzień.
-A za nas dwojga mnie i kobietę.
-Sekunda..560 za tydzień to w sumie wyniesie 610zł na tydzień.
-To nie tak mało.
-Proszę pana w tej opłacie jest opłata za wszystkie media, prąd, 
woda, dostęp do internetu przez wi-fi, w domku jest telewizor...
-Dobra, zgadzam się, rezerwuję wynajęcie na tydzień za dwa 
tygodnie.
-To w poniedziałek za dwa tygodnie niech pan przyjedzie, jestem na
terenie domków od ósmej do południa.
-Ok. to będę w poniedziałek rano. Do widzenia.
-Do widzenia.

Mariola się ucieszy, domek nad jeziorem na tydzień. Będzie mogła 
iść na plaże. Ostatnimi laty jesienie są piękne to może w tym roku
też pogoda dopisze. Zawsze też można do ludzi,są budki z piwem i 
fast foodem, są też lepsze lokale.
Rowery wodne, kajaki, na pewno początkiem jesieni też można 
wynająć. Lato już się kończy i trzeba powiedzieć że nie było 
rewelacji, a poza tym wiosna była fatalna. Jezioro dobre, ale 
gdyby domek w górach to by było świetnie, ja uwielbiam góry, 
Mariola chce do ludzi to niech ma to jezioro. Nad jeziorem więcej 
atrakcji niż w górach, więcej ludzi, ale to też zależy od pogody, 
oby tylko dopisała. Pamiętam zamierzchłe czasy gdy byłem 
nastolatkiem, brało się rower i z kolegami jechało się nad 
jezioro. Nie wiem jakie teraz panują mody, ale wtedy liczyło się 

Strona 117

Świniobicie

mieć wszystko od Levis'a i rower Scott. Z kolegów nikt nie miał 
Scott'a , ale jeździli nim co zamożniejsi wałem nadbrzeżnym i byli
podziwiani z plaży. Jeśli chodzi o Levis'y to nawet ja miałem, 
spodnie i kurtkę, gdy ktoś kupił coś od Levis'a to wieczorem 
jechał w tym nad jezioro, nie jeździło się w upalny dzień w 
spodniach i kurtce nad jezioro dlatego jeździło się w tych 
ciuchach wieczorem. Pamiętam że mieliśmy lornetkę i obserwowaliśmy
dziewczyny które też pojawiały się wieczorem na plaży, gdy były 
jakieś fajne to podbijaliśmy do nich w tych Levis'ach. Gdybym 
pozostał przy tym jeziorze i wiejskiej dyskotece to może nie 
skończył bym tak jak skończyłem. Stało się tak, a nie inaczej, z 
powodu urody dziewcząt z tej wiejskiej dyskoteki. Nie mogłem 
liczyć na te ładne, bo wszystkie były zajęte, chodziłem krótko z 
taką średnio ładną, ale nie pasowało mi to, już nawet nie chodzi o
to że była puszczalska. Wszystkie które miałem były średnie, 
podrywałem i wychodziłem z dyskoteki na seks w jej domu, lub 
ustronnym miejscu. Zresztą na co miałem liczyć z moją urodą co 
najwyżej siedem na dziesięć,a wtedy miałem jeszcze pryszcze i 
rzadko chodziłem do fryzjera tak więc moja uroda wtedy to jakieś 
sześć na dziesięć. W późniejszym czasie wiele razy próbowałem 
zapuścić włosy, ale zawsze nadchodził czas w którym ojciec 
zabierał mnie do fryzjera. Kiedyś długie włosy u faceta się 
podobały, ale teraz to chyba obciach. Gdy się słuchało metalu to 
obowiązkowo należało nosić długie włosy, hippisi też nosili długie
włosy. Gdy już chodziłem do szkoły w mieście to uczestniczyłem w 
nocnym życiu miasta, ale tylko do dwudziestej drugiej bo o 
dwudziestej drugiej trzydzieści odjeżdżał ostatni autobus do mojej
wsi. Pieszo z miasta do domu mam jakieś trzy godziny drogi i 
często się zdarzało że chodziłem piechotą, bo nie chciało mi się 
czekać na pierwszy poranny autobus. Nie wiem dlaczego PKS nie 
wpadł na pomysł kursów nocnych, MZK ma kursy nocne choć trasę tego
kursu lekko przejść pieszo, na pewno lżej niż trasę na wieś. 
Pociągi też nie kursowały, były jakieś pośpieszne, ale nie 
zatrzymywały się w najbliższej mi stacji w sąsiedniej wsi. Skazali
mnie rodzice na życie na wsi i wiejskie rozrywki. Punktem lokalnej
rozrywki był "Bar pod rybą" piło się tam dużo, niektórzy spędzali 
tam całe dni i noce, po niektórych przyjeżdżały żony z taczkami, 
ładowały spitych do nieprzytomności mężów na taczki i zawoziły do 
domu. Nigdy nie chciałem żyć w takim środowisku, ale nie miałem 
wyjścia. Ciężko też o kolegów szukających innych rozrywek niż 
wiejska dyskoteka, ale miałem jednego przyjaciela można powiedzieć
z którym razem imprezowałem i nie raz szliśmy w nocy piechotą z 
miasta na wieś. Poróżniliśmy się, on za ostro poszedł w narkotyki 
i odebrał sobie życie. Reszta znajomych zaczęła się jakby oddalać,
znaleźli sobie dziewczyny, ustatkowywali się, a ja dalej ćpałem i 
piłem. Znalazłem dziewczynę, ale było już za późno bo zaczęło mi 
odbijać, miała dużo znajomych na wsi i ostrzegali ją przede mną, 
niektórzy twierdzili że ja to już nie ten którym kiedyś byłem. 
Ostatecznie wyjechała do pracy za granicę, a ja z nią zerwałem, bo
nie chciałem o niej myśleć. Towarzyszyła mi na samym początku 
choroby, gdy działo się źle, ale jeszcze sytuacja nie wymagała 
hospitalizacji. Wypadek miałem kilka lat później, wypadek to 
znaczy kiedy coś pękło, rozleciało się, poskładało nie tak jak 
trzeba i towarzyszyły temu "głosy" i halucynacje wzrokowe. Ten 
początek choroby wyglądał jak przemiana. To była zima, zaczęło się
od problemów ze snem, nie wiedziałem z jakiego powodu, myślałem że

Strona 118

Świniobicie

dlatego mam problemy ze snem, bo odstawiłem narkotyki. Całą noc 
leżałem, gdy słońce zaświtało kładłem się spać i wstawałem gdy 
zachodziło. Po woli zaczęły pojawiać się paranoiczne myśli, 
uroiłem sobie że jestem atakowany przez niebezpieczną sektę 
ufologiczną,a we wszystko jest też zamieszana moja rodzina. Powoli
zacząłem widzieć otoczenie w bardziej nasyconych barwach, 
zwłaszcza kolor niebieski był wręcz nachalny, coraz bardziej 
rzucał mi się w oczy każdy niebieski przedmiot. Doszło do tego że 
pozakrywałem różnymi szmatami i prześcieradłami wszystko co miałem
koloru niebieskiego w domu. Matka, ojciec i siostra wystraszyli 
się mojego zachowania. Oskarżyłem ich że są w sekcie i próbują 
mnie wciągnąć, matka z politowaniem powiedziała żebym nie mówił 
tego dziewczynie, bo ją stracę. Nie mówiłem jej zatem prawie nic, 
ale ten klimat grozy narastał. Grzebałem w kontaktach rodziców, 
przeszukiwałem wizytówki w ich portfelach, numery 
telefonów,zapiski, im dłużej to robiłem tym byłem bardziej 
przekonany że to sekta. W końcu nie wytrzymaliśmy i ja i oni, 
zawieźli mnie do psychiatry. Opowiedziałem psychiatrze wszystko, 
przepisał leki, jego diagnoza na piśmie brzmiała, psychoza? Tak 
właśnie psychoza ze znakiem zapytania. Napisałem oświadczenie że 
rezygnuję z hospitalizacji i wróciłem do domu. Dostałem jakieś 
leki uspokajające i nasenne i powoli wszystko wracało do normy, 
takiej normy w której dało się funkcjonować, ale chore myślenie 
nie minęło całkiem, świat był piękny, kolory troszkę może zbladły,
ale i tak były żywsze niż kiedyś. To był czas w mojej chorobie 
kiedy przed rozpadem osobowość "pęczniała", czytałem w jakiejś już
może przestarzałej że właśnie przed rozpadem osobowość chorego 
często jakby pęcznieje. Nastała piękna wiosna, ja miałem dużo 
siły, zrobiłem w domu siłownię i regularnie ćwiczyłem, kondycja 
się poprawiła, siadałem na rower i potrafiłem wjechać na górę gdyż
były ku temu warunki,a wysokość ponad 1200m.n.p.m, lekko 
przebiegałem kilka kilometrów. Przede wszystkim moje zdanie o 
sobie się zmieniło, teraz już miałem się za kogoś wyjątkowego, 
według mnie to że byłem z tą wiejską dziewczyną to był dla mnie 
mezalians. Strzygłem równiutko maszynką włosy na jeden centymetr i
przyglądałem się w lustrze jaki jestem ładny, coraz bardziej się 
sobie podobałem. Kupiłem sobie nowe modne ubrania i miałem się za 
zajebistego faceta. Jednak nie było odzewu ze strony różnych 
pięknych kobiet, bo chętnie bym zostawił tę wieśniaczkę. Z  żadnej
strony nie było odzewu, koledzy też jakoś nie dostrzegali mojej 
wielkości, jeden powiedział nawet że mam się za "pępek świata". 
Wszystko było w porządku,ale były chwile że działo się coś 
dziwnego, czas jakby zwalniał i pojawiała się taka smuga światła 
za przedmiotami, nie czystego światła, ale jakby brudnego, jasnego
z dużą ilością czarnych punktów. Były chwile że ktoś mnie śledził,
a ja uciekałem na rowerze. Zresztą byłem przekonany że wszyscy 
mnie obgadują. Spowolnienie pojawiało się coraz częściej i trwało 
coraz dłużej. Nie było już żadnej poświaty tylko kilka godzin tego
"zamulenia". Gdy dziewczyna wyjechała wróciłem do ćpania, 
narkomani widzieli i nie kryli się z tym że mają mnie za oszołoma,
owszem byłem oszołomiony, miałem dużo energii,ale przychodził czas
osłabienia i winiłem rozwodniony towar. Przed "wypadkiem" kiedy 
osobowość uległa rozpadowi miałem chyba dwa tygodnie zamulenia, 
popsułem komputer nie potrafiłem go już poskładać i do niczego się
w tym czasie nie nadawałem. "Wypadek" spowodował trwałą utratę 
kolorów, wszystko stało się szare, znalazłem się w pogorzelisku, 

Strona 119

Świniobicie

nie miałem już zupełnie sił i widziałem tylko szary kurz unoszący 
się w powietrzu. Ta szarość tak mnie przeraża że już po "wypadku" 
gdy choroba wracała usilnie wmawiałem sobie że ja też wracam do 
sekty i mocnej widzę kolory. Dużo bym dał by wrócić do czasu 
"napęczniałej" osobowości kiedy choroba się rozwijała do punktu 
kulminacyjnego którym był rozpad tejże osobowości. Przemiana i 
pierwsze objawy choroby mimo patologii wspominam mile. Myślę że 
wtedy w moim mózgu też zachodziły przemiany, a osobowość dotykały 
lekkie pęknięcia, powolutku się rozlatywało, pytanie, dlaczego to 
musiało się rozpaść? Nie mogło zostać "napęczniałe" ? Było tak 
pięknie, jak pod wpływem narkotyku i to dobrego narkotyku. 
Dlaczego jest psychoza maniakalno-depresyjna i po wspaniałej, jak 
mi opisywali chorzy, manii następuje depresja? Dlaczego musi się w
głowie zepsuć do końca, do przeciwieństwa? Dlaczego mózg nie 
wytrzymuje pięknego kolorowego świata? 

-Mariola.
-Tak Edek?
-Mam dla ciebie dużą niespodziankę.
-Co to za niespodzianka?
-Bardzo się ucieszysz.
-Tak?
-Chodzi o twoje pragnienie by się gdzieś wyrwać do ludzi. Mam 
zamiar je zaspokoić.
-Jak? No mówże wreszcie Edek?
-Jedziemy nad Jezioro na tydzień domek już zarezerwowany.
-Kiedy Edek?
-Za niecałe dwa tygodnie.
-Bardzo się cieszę. To super pomysł.
-Mariola, teraz twoja kolej żeby wszystko przygotować.
-No dobra Edek, tylko jest jedno "ale".
-Jakie "ale"?
-Ale co zrobimy z Murielą?
-Jak to co, zabieramy ze sobą.
-Edek tobie całkiem rozum odjęło.
-Załatwiłem z właścicielem, jest zgoda, Muriela jedzie z nami.
-Jak ty sobie to wyobrażasz Edek? Będziemy spacerować po plaży ze 
świnią na smyczy?
-Ja mogę wyprowadzać Muriele jak się wstydzisz, a gdy będziemy 
chcieli spacerować po plaży to zamkniemy ją w domku.
-No nie wiem Edek, będą nas mieli za wariatów inni wczasowicze.
-Już od razu wariatów, po prostu będziemy sprawiać wrażenie 
ekscentryków.
-Ty Edek jesteś ekscentrykiem i nie musisz udawać, ale ja to co 
innego, nie jestem ekscentryczna i nigdy nie będę.
-Ja Mariola chętnie pospaceruję z Murielą gdy będziemy nad 
jeziorem, ciebie nikt z nią nie musi widzieć.
-Ale sąsiedzi Edek.
-Kto by się tam przejmował sąsiadami.
-Ja się przejmuję.
-Jak zobaczą jakie sztuczki potrafi Muriela to będą mieli ubaw, to
będzie dla nich atrakcje Mariola i nawet mogą chcieć dokarmiać 
Murielę.
-No nie wiem Edek.
-Mariola przecież ta nasza świnka to jak piesek, tak samo 
inteligentna o ile nie bardziej i też potrafi to co potrafią 

Strona 120

Świniobicie

domowe psy.
-Edek, ale to świnia z wyglądu się bardzo różni od psa.
-Mariola, a wnętrze? Większość kobiet powtarza że liczy się 
wnętrze, a nie wygląd.
-Tak, tak, Edek, Ale to zupełnie co innego. Trochę będzie obciach,
ale mimo to się cieszę z wyjazdu.
-Żaden obciach. Co innego gdyby Muriela nie była wychowana i na 
przykład cały czas kwiczała, albo załatwiała się gdzie 
popadnie,ale to porządna wytresowana świnia, zwierzak domowy.
-Nie przekonasz mnie do końca i będzie głupio jak ktoś zobaczy cię
z Murielą na spacerze, a później zobaczy jak spacerujesz ze mną. A
jak będą wytykać palcami?
-Mariola wyolbrzymiasz, nikt nie będzie wytykał palcami, sądzę że 
Muruiela wzbudzi zainteresowanie.
-Obyś się nie mylił Edek, obyś się nie mylił, a teraz zapytam czy 
jak zwykle masz jakieś zadanie dla mojej mamy?
-Nie Mariola, wszystko załatwiłem sam, zarezerwowałem i 
przekonałem właściciela żeby się zgodził na zakwaterowanie 
Murieli.
-Edek, cieszę się i już wszystko planuje.
-Szczególnie zwróć uwagę na karmienie Murieli, ja tam się obejdę 
bez jedzenia cały dzień, ale zwierzę to zwierzę i chodzi o to żeby
tam niczego niestosownego nie zjadła czy pogryzła.
-Edek, ty też pomyśl i zrób większe zakupy paszy.
-Oczywiście Mariola ja ze swojej strony zadbam, zresztą to jezioro
jest niecałe dziesięć kilometrów od domu i zawsze można podjechać 
w razie potrzeby coś zabrać z domu, a do Żywca bliziutko i ja już 
znalazłem sklep z paszami w Żywcu.
-No to brawo Edek, czyli ja mam się zająć naszym wyżywieniem, a o 
Murielę ty zadbasz?
-Mniej więcej.
-Dlaczego mniej więcej.
-Ja zadbam żeby było dla niej żarcie,a ty ją nakarmisz, wsypiesz 
jej paszy czy jak będą jakieś odpadki z naszego jedzenia.
-Dobra Edek, w końcu cały czas to robię czyli nic nowego.
-Cały czas to robisz i masz wprawę, a ja oczywiście zwiozę paszy, 
ale jeśli chodzi o karmienie to ty jesteś lepsza, bo ja bardzo 
rzadko to robię, zresztą jak widzę że ma dużo w korycie to nie ma 
sensu dosypywać paszy, a prawie zawsze ma dużo.
-Masz jeszcze jakieś ważne informacje organizacyjne?
-Tylko tyle że Muriela powinna być czysta, wykąpana i pachnąca.
-Pachnąca? ha ha ha
-Chodzi o to żeby nie śmierdziała.
-Zobaczę co się da zrobić.
-Właściwie to każde zwierzę śmierdzi, człowiek też śmierdzi, ale 
preparaty są, aby zabić ten smród.
-Nie spotkałam się Edek z szamponem dla świń.
-Mariola, czasu jest dużo to się zorientuj.
-W czym się mam zorientować.
-W kosmetykach dla Murieli. Jest internet, są sklepy internetowe i
zawsze można znaleźć poradę jaki szampon będzie odpowiedni.
-A nie mogę jak zwykle umyć ja ciepłą wodą?
-Możesz Mariola, ale ja chce żeby to była świnia z klasą, 
wytresowana i pachnąca.
-No jak chcesz to mogę się zorientować.
-To tyle Mariola, wszystko już mamy ustalone, wyjazd w 

Strona 121

Świniobicie

poniedziałek o godzinie ósmej za trzynaście dni.
-Dobrze Edek.
-Aha jeszcze jedno mi się nasunęło, gdy już wykąpiesz Murielę, 
zabierz ją na jakiś czas do mieszkania, aby się zorientować czy 
ona aby nie niszczy mebli i sprzętu, a gdyby tak się działo to 
oducz ją tego. Krótko mówiąc, przygotuj ją do spotkania z innym 
otoczeniem niż chlew.
-Nie ma sprawy, już kiedyś o tym myślałam, ale w końcu doszłam do 
wniosku że to głupota.
-W zaistniałej sytuacji to żadna głupota. Tak więc wszystko mamy 
ustalone.
-Ok. Edek. Cieszę się że wreszcie pomyślałeś o tym abyśmy wreszcie
spędzili czas poza domem.
-Pomyślałem i zadziałałem.
-Niech ci będzie pomyślałeś i zadziałałeś.

Właściciel domków nie pomyślał o smrodzie, dobrze że ja 
pomyślałem, bo gdyby na miejscu wyczuł że Muriela śmierdzi to 
pewnie musiałaby przebywać poza domkiem. Ale co tam, chce zarobić,
to musi zgadzać się czasami na takie różne nietypowe rzeczy. W 
sezonie letnim mógłby wybrzydzać, ale jesień się zbliża, ludzi 
coraz mniej. Dziwne jest że ludzie wydzielają smród i muszą się 
kąpać i perfumować. W dodatku zaskakuje mnie że narządy rodne nie 
pachną, natura powinna sprawić że genitalia wydzielają 
najpiękniejszy dla człowieka zapach i może tak nawet jest, ale na 
poziomie nieświadomym. Psy prawdopodobnie czują piękno takiego 
zapachu lub element niepokojący jeśli chodzi o zapach innego 
samca, ale ludzie świadomie czują tylko smród. Niektórym 
mężczyznom może nawet wydawać się że kobiety nie śmierdzą i tkwią 
w wielkim błędzie. Raz zaznałem bliskości z kobietą która 
śmierdziała zasuszonym potem, poczułem go tak mocno że później 
przez jakiś czas czułem go wyraźnie w miejscach gdzie przebywają 
kobiety. Tak więc wszyscy śmierdzimy i mężczyźni i kobiety. Jedna 
z najbardziej przykrych uwag to usłyszeć że się śmierdzi, ciekawe 
jest że często schizofrenicy bardzo się boją takiej uwagi, boją 
się też tego że śmierdzą i wszyscy w około to czują przez 
grzeczność nie zwracają na to uwagi, ale mimo wszystko są 
zniesmaczeni. Gdy paliłem marihuanę będąc już hospitalizowanym 
schizofrenikiem zawsze miałem tę obawę że śmierdzę. Jeszcze 
wcześniej, chyba pierwszym niepokojącym symptomem choroby 
psychicznej było to że ubrania brzydko pachniały świeżo po 
wypraniu. Później poszedłem na spotkanie grupowe agentów 
ubezpieczeniowych, a byłem na amfie i wydawało mi się że śmierdzę,
że buty za bardzo napastowane i zasmrodziłem całą sale pastą do 
butów, musiałem wyjść przed końcem spotkania, bo tak mi było w 
związku z tym nieprzyjemnie. Bardzo dobrą metodą jest, aby pozbyć 
się kogoś z grupy, to dać mu do zrozumienia że śmierdzi. Sposób 
nie jest zbyt subtelny i często słyszałem jak mówili komuś że 
śmierdzi, a on na to, że nic nie czuje, to oni, że własnego smrodu
się nie czuje.
Jednostka zostawała wyalienowana i najczęściej opuszczała grupę. 
Najłatwiej rozpoznać że ktoś się za wysoko zmierzył po tym że 
często przeszkadzają mu brzydkie zapachy. Jeśli chodzi o mnie to 
brzydkie zapachy prawie w ogóle mi nie przeszkadzają. Gdy byłem w 
tym najgorszym szpitalu na oddziale sądowym to często się zdarzało
że obiad śmierdział, powąchałem i czuje dziwny zapach, 

Strona 122

Świniobicie

skosztowałem i okazało się jadalne co wydało się jeszcze 
dziwniejsze, narzekali na zebraniu społeczności że jedzenie 
śmierdzi i mówiła oddziałowa że wie że śmierdzi, ale nic nie może 
na to poradzić. Tylko gdy było widać, po otwarciu jogurtu czy 
kefiru, pleśń to wtedy już można było zwrócić, wydająca posiłki 
salowa lub pielęgniarka mówiła, o nie, to do zwrotu, wszyscy 
oddają, bo też wszystkie były spleśniałe. Nie pamiętam żeby 
kiedykolwiek śmierdział mi dym z papierosa, gdy jeszcze nie 
paliłem też mi nie śmierdział. Nigdy benzyna mi nie śmierdziała, a
pamiętam kiedy byłem w tak koszmarnym stanie i położeniu  i 
odurzałem się oparami benzyny wszystkim w około zwłaszcza mamie 
bardzo nie podobał się ten zapach, wstyd przynosiłem gdy poczuła 
go, a akurat byliśmy razem w sklepie. Ilu jest ludzi tyle jest 
zapachów, każdy ma swój zapach, ciało każdego pachnie inaczej. 
Nigdy nie słyszałem słów, jestem do ciebie wrogo nastawiony z 
powodu twojego smrodu, lub, nie lubię cię bo śmierdzi ci z ust, a 
tak właśnie chyba jest że zapach ma ogromne znaczenie. Przechodząc
obok menela nastawiam nos czy jego smród jest wyczuwalny na 
odległość powiedzmy dwa metry, często jest wyczuwalny, zwłaszcza w
lecie, to chyba dlatego że zwykle dosyć grubo się ubierają. 
Zresztą u nich częste są przypadki że upiją się tak mocno że nie 
kontrolują cewki moczowej, zdarzają się przypadki że ktoś dużo 
pije, jest w ciągu i się zesra w gacie, ale takie przypadki to 
margines. Jak wspomniałem urojone przeczucie wydzielania przykrych
zapachów to częsty przypadek u schizofreników, uczucie że smród 
wylatuje z wszystkich otworów, smród nie zniknie nawet po kąpieli,
bo śmierdzą buty czy kapcie, nikt mnie nie lubi bo śmierdzę. Z 
powodu mojego smrodu wszyscy wokół chodzą jakby byli obrażeni, 
nikt nie powie otwarcie, ale ja wiem że to z powodu tego że 
śmierdzę. Smrodem można nasiąknąć przebywając w śmierdzącym 
pomieszczeniu, takim śmierdzącym miejscem był u mnie na wsi "Bar 
pod rybą" pewnego razu przesiedziałem tam kilka godzin i w tym 
samym ubraniu poszedłem do szkoły, jeden się za wysoko zmierzył, 
wyczuł smród i mówił wszystkim że śmierdzę śmiejąc się, nic mu nie
zrobiłem choć mogłem, a kiedyś się wpraszał do mojego domu na 
obiad, dostał to co chciał, ale nie pokazał wdzięczności. Ani nie 
śmierdzieć, ani nie pachnieć, tak zwyczajnie jak wielu. Muriela z 
pewnością zna mój zapach, świnie mają dobry węch ponoć nawet 
lepszy od psa, potrafią znaleźć pod ziemią trufle, mało tego 
grzyba w Polsce to nawet nie myślę o grzybobraniu z Murielą. Ale 
na żołędzie możemy się wybrać, ciekawe czy Muriela gustuje w 
żołędziach jak dzik. Jak już jestem przy zapachach jeśli chodzi o 
to pracę śmieciarz czy szambiarz to nieciekawe zawody, ale oni się
przyzwyczajają do smrodu, po jakimś czasie przestaje im 
śmierdzieć. Zauważyłem że moje nozdrza pod wpływem alkoholu stają 
się czulsze i czasami gdy wypiję czuję zapach swojego domu, taki 
specyficzny, ani nie ładny, ani nie brzydki. Chyba każdy dom, gdy 
nie jest obwieszony odświeżaczami powietrza, ma swój specyficzny 
zapach, jakby przesiąknął zapachami lokatorów. Melina, smród 
meliny, uderzający już przy wejściu, nie raz byłem na melinie i 
zawsze śmierdziało, nie aż tak żeby nie dało się wejść, ale 
niemiły zapach był mocno odczuwalny. Gdy człowiek się boi wydziela
nieprzyjemny zapach to fakt że tchórz śmierdzi, długotrwały strach
równa się długotrwały smród. Nie rozpoznałem nigdy zapachu 
strachu, gdyż nie wiedziałem jak dana osoba pachniała gdy się nie 
bała, ale chciałbym kiedyś rozpoznać zapach prawdziwego strachu, 

Strona 123

Świniobicie

tylko nie u Marioli, u kogoś kto nie jest mi bliski. Człowiek cały
jest śmierdzący od stóp do ust i żyje w śmierdzącym padole.

-Edek, a ty masz w ogóle kąpielówki?
-Jakieś tam mam Mariola, ale raczej nie będę wchodził do wody 
głębiej niż po kolana.
-A jak będzie powiedzmy ponad dwadzieścia stopni, a woda będzie 
miała szesnaście, to dlaczego nie?
-Mariola po prostu, raz że wyrosłem, a dwa to to że nie chcę 
przeziębić tyłka lub jąder.
-Edek, wyrosłeś z pływania? Nie chcesz przeziębić jąder? ha ha ha
-Tak wyrosłem Mariola i nie słyszałaś nigdy o przeziębianiu tyłka 
i jąder?
-Tyłka tak, ale jąder nie.
-Ja gdzieś czytałem że ktoś przeziębił jądra i się żalił, a tyłka 
nigdy nie przeziębiłem, bo mi całe dzieciństwo powtarzali żebym 
nie siedział na zimnym betonie, bo dostane "wilka".
- I nie ciekawi cię Edek jak to jest dostać "wilka" do tyłka? ha 
ha ha 
-Akurat to mnie nie ciekawi, wystarczy że nasłuchałem się 
opowieści jak to wygląda,a raczej jak boli taki "wilk".
-Edek powinieneś ubezpieczyć tyłek i genitalia. ha ha ha
-Jestem trochę przewrażliwiony na tym punkcie,ale nie aż tak. 
Kiedyś kolega, kiedy byłem w podstawówce, opowiadał straszną 
historię jak jemu kuzynowi wciągnęło jądro, wystraszyłem się i 
później cały czas sprawdzałem czy mam dwa w mosznie.
-Ha ha ha. Wciągnęło jądro powiadasz, tego jeszcze nie słyszałam.
-Po prostu jest takie zaburzenie, które charakteryzuje się tym że 
jądra z moszny cofają się do ciała i nagle macasz, a tu jedno 
jądro. To musi być przykre przeżycie.
-A pamiętasz jak mi opowiadałeś, gdy byłeś po kilku piwach, jak 
powiększałeś penisa? ha ha ha
-Z ciekawości robiłem ćwiczenia na powiększenie penisa, a i też 
obiecywali poprawę sprawności seksualnej. Chciałem się przekonać 
czy to prawda, bo jeśli chodzi o wielkość penisa, to jest to temat
gdzie jest dużo bajek.
-Jakie więc jest twoje zdanie? Czy to prawda z tym powiększaniem 
za pomocą ćwiczeń? ha ha ha
-Moje zdanie jest takie że owszem jakieś powiększenie długości i 
grubości o jeden centymetr można osiągnąć po jakimś miesiącu 
ćwiczeń, ale jeśli chodzi o sprawność seksualną to u mnie jest to 
kwestia głowy.
-Kwestia głowy?
-Tak Mariola, to w głowie się rodzi podniecenie, a sprawność 
według mnie to kwestia częstego podniecenia.
-Masz rację,chciałbyś więc być często podniecony?
-A bo ja wiem, wystarczy mi tyle podniecenia ile mam, zresztą w 
moim wieku już przestaje się przywiązywać wagę do seksu.
-Edek, nie rób z siebie starego dziadka, masz dopiero czterdzieści
lat.
-Mariola, lepszy stary dziadek niż erotoman gawędziarz.
-Edek, jedno nie wyklucza drugiego i często jest stary dziadek 
erotoman gawędziarz.
-Może i tak, ale lepiej być średnim, ani za mało pragnień, ani za 
dużo.
-Z tym się zgodzę, ale nie do końca, bo przecież kiedy ma się 

Strona 124

Świniobicie

jednego partnera, a w dodatku seks nie szkodzi zdrowiu to dlaczego
nie uprawiać go często?
-Dla umiaru, we wszystkim trzeba mieć umiar, nie raz mi się 
zdarzyło słyszeć o rozwodzie z powodu nie zaspokajania żony przez 
męża, choć seks uprawiali codziennie, ale ona chciała kilka razy 
dziennie i kto ponosi winę w takiej sytuacji?
-Chyba nikt Edek, po prostu się źle dobrali. A według ciebie kiedy
rozwód jest z powodu oziębłości żony to kto ponosi winę?
-Winę ponosi przywiązywanie zbyt dużej wagi do seksu.
-Czyli według ciebie seks nie ma znaczenia?
-Oczywiście że ma, ale nie ma największego znaczenia.
-To co według ciebie ma największe znaczenie?
-Myślę że przywiązanie, dobre "dogadywanie" się, to że kiedy nie 
ma tej drugiej połówki to jedna połówka cierpi. Kiedy bym teraz 
umarł,a ty byś z tego powodu była pogrążona w długiej i głębokiej 
żałobie po mnie to by oznaczało że nasz związek był udany.
-Ale nie masz zamiaru jeszcze umierać?
-Jeszcze chcę trochę pożyć, umrę jak dostaniesz alzheimera. ha ha 
ha
-To nie było śmieszne Edek, nie myślmy o śmierci, cieszmy się 
życiem.
-Masz rację, cieszmy się życiem póki możemy.

Drugim najbardziej przerażającym słowem po słowie śmierć jest 
słowo kastracja, przynajmniej dla większości mężczyzn.
Mam przykre przeżycie z tym związane. Kiedy moja osobowość się 
rozleciała i popadłem w halucynacje wzrokowe i słuchowe, któregoś 
dnia zanim trafiłem do szpitala, próbowałem się onanizować z 
marnym skutkiem. Towarzyszyły temu głosy w głowie, że zostałem 
wykastrowany, że jestem tłustym eunuchem, że moja płeć się 
zmieniła i teraz jestem kobietą i temu podobne przykre komentarze.
Nie wiedziałem że jestem chory i wszystko zwalałem na inne osoby, 
tak więc była to kara i mająca mnie poniżyć operacja bezdotykowa 
przeprowadzona przez pana X. z telewizji, któremu się naraziłem. 
Później pomyślałem że chce ze mną uprawiać seks i chce bym zmienił
płeć. Różne mi przychodziły myśli. Zauważyłem że mam wgłębienie u 
nasady penisa i nie wiedziałem czy to na skutek operacji czy było 
ono zawsze, tylko nie zwracałem na nie uwagi. Ilekroć popadałem w 
chorobę wtedy zawsze było coś nie tak z moją męskością. Było też 
tak że akurat kiedy byłem w chorobie zrobiły mi się hemoroidy, 
czułem mrowienie i tłumaczyłem to tym że za pomocą specjalnego 
sprzętu elektronicznego pan x. się do mnie dobiera. Ten sprzęt był
tajną bronią mającą na celu odbierać męstwo żołnierzom. To było 
dla mnie zbyt wstydliwe żeby mówić o tym kiedykolwiek i 
komukolwiek. Mogę się założyć że Mariola miałaby ze mnie ubaw 
gdyby się o tym dowiedziała, dlatego nigdy jej o tym nie mówiłem. 
Temat dobry dla psychoanalityka, a nie na rozmowę z lekarzem 
psychiatrą czy psychologiem, zresztą to i tak zbyt wstydliwe, 
chyba żeby psychoanalityk sam zasugerował czy aby przypadkiem nie 
miałem takiego, a takiego, konkretnego objawu choroby. Często 
szczypie się po penisie,ale staram się to robić tak aby nikt nie 
widział, odruchowo, lecz gdy nikt nie widzi. Może boję się o 
członka i sprawdzam czy jest na miejscu, a być może w taki sposób 
wyprowadzam się ze swoistego odrętwienia które mi często 
towarzyszy, być może szczypię się by sprawdzić czy to jawa czy 
sen. To już nie ten orgazm co kiedyś, gdy jeszcze osobowość była w

Strona 125

Świniobicie

całości, ale seks uprawiam jak już kiedyś wspomniałem w stylu 
godowym, w pewnych okresach częściej w innych rzadziej. Być może 
nawet czucie w narządzie mam słabsze, nie pamiętam jak było 
kiedyś, bo wtedy nie miałem potrzeby nic sprawdzać. Nie chciałbym 
być wykastrowany choćby oznaczało to że będę miał najpiękniejszy 
głos na świecie.
Nie ma dla mnie nic gorszego niż być tłustym kastratem i jakaś 
część psychiki wie o tym i mnie tym straszyła. Gdy sen jest zbyt 
koszmarny to człowiek się budzi, są pewne granice, ale gdy się śni
na jawie w chorobie to nie ma granic i pojawia się wszystko co 
straszne. Świat jest pełen dziwactw i są tacy którzy chcą sobie 
odjąć organy, bo twierdzą że są kobietami zaklętymi w ciele 
mężczyzny. Raz miałem sposobność poznać transwestytę i nawet 
przebywać z nim w jednej celi i być wtedy tam jedynym powiernikiem
tej tajemnicy, bo poznałem go wcześniej w szpitalu 
psychiatrycznym, gdzie nie krył się ze swoją orientacją. Nie 
powiedziałem nikomu w areszcie, on musiał się komuś się przyznać, 
bo wyczułem że cała służba więzienna, od klawiszów po wysokie 
kierownictwo, wie o tym. Ja go nie zdradziłem, nikomu nie 
powiedziałem. Miałem okazję go obserwować i nie mogę powiedzieć, 
tak, to jest kobieta w ciele mężczyzny, bo jeśli chodzi o psychikę
to przebijał kobietę, po prostu nie poznałem nigdy tak dobrze 
ułożonej i stabilnej emocjonalnie kobiety. Można się z nim było ze
wszystkim dogadać, budowy był drobnej i dosyć niski i raczej do 
walki nie był skory, sytuacja wymagała też żeby był pokorny, ale 
on był prawie idealny. Nie jestem amatorem aż tak dziwnych 
zachowań bym się z kimś wiązał wiedząc że zmienił płeć, ale z 
pewnością są amatorzy właśnie takich kobiet w ciele mężczyzny, 
które przeszły lub nie przeszły operacji zmiany płci. Ten 
transwestyta miał ciężki zarzut zabójstwa i dowiedziałem się gdy 
zmieniłem cele, po powrocie z aresztu z oddziałem 
psychiatrycznym,od jego kolegi, który był niesłusznie oskarżany o 
współudział, że sprawa wyglądała inaczej niż wypadek o którym 
ciągle mówił. Była domówka, był alkohol i narkotyki, jeden z 
biesiadników powiedział temu trasnowi że nigdy nie będzie 
prawdziwą kobietą, on wpadł w szał, rozbił butelkę i tulipana wbił
mu w szyję, uszkodził tętnice i ów po tygodniu zmarł. Co miał z 
kobiety to chyba taką naiwność że czegokolwiek dokona, że przekona
do swoich racji, wytłumaczy się, po prostu naiwna wiara w siłę 
rozmowy przy tak beznadziejnym przypadku. Ale tam większość miała 
taką naiwność, może nie tak mocną jak on, ale miała. Jeśli chodzi 
o zarzut zabójstwa to on dawał sobie najkrótszą odsiadkę, bo tylko
dwa lata psychiatryka. Ja mu tłumaczyłem że dwa lata w 
psychiatryku to będę siedział ja za dwa siniaki,a on posiedzi 
minimum dziesięć,ale on twierdził że kiedy opowie im o swoich 
planach życiowych to go zwolnią po dwóch latach. Był i drugi 
optymista, za napad rabunkowy i zabójstwo dawał sobie łącznie z 
aresztem cztery lata. Sąd weryfikuje takie marzenia i wyrok jest 
znacznie wyższy, wtedy nogi uginają się pod wpływem wrażenia 
usłyszenia dużej liczby lat kary pozbawienia wolności. W gazecie 
pisze że grozi dożywocie,a on daje sobie cztery lata, nie wiem czy
chciałbym być takim optymistą, bo jak on usłyszał że nie cztery, a
dwadzieścia pięć lat to musiał się załamać. Kiedyś czytałem o 
jakimś kraju trzeciego czy czwartego świata gdzie za przestępstwa 
nie wsadza się do wiezienia tylko amputuje części ciała i było 
zdjęcie jak za napad odcięto prawą rękę i lewą nogę, zdjęcie było 

Strona 126

Świniobicie

przerażające i bałbym się odwiedzić ten kraj. Amputacja to chyba 
trzecie najgorsze słowo zaraz po kastracji. Choć może nawet 
wolałbym amputacje lewej nogi, niż ten popsuty mózg, na nogę jest 
proteza, a na mózg jeszcze nie ma protezy. Dałbym sobie wszczepić 
jakiś implant do mózgu żeby tylko pozbyć się tej świni 
schizofrenii. Lobotomia,przecięcie połączeń w mózgu, tyle dla nas 
zrobili ludzie nauki, wszczepianie czipów będzie pewnie za tysiąc 
lat, albo i nie. Nawet nikt nigdy nie zapytał czy oddam mózg do 
badań po śmierci, choćby do trenowania wszczepiania implantów, 
oddałbym, z innych organów nie było by dla nikogo pożytku, ale 
mózg myślę że przydać by się mógł. Gdyby na schizofrenię chorowało
powiedzmy piętnaście procent ludzi to być może ten najlepszy lek, 
lepszy od tych co już są by był, ale jeden procent, w dodatku 
raczej miernych ludzi, to dla tych wszystkich naukowców nie ma 
większego sensu. 

-Edek, nad jeziorem kiedyś były organizowane skoki na bungiee, 
skoczyłbyś Edek na bungiee?
-Mariola,nie, nie skoczyłbym.
-Dlaczego Edek? Wszystko cię ciekawi, to dlaczego nie chcesz 
poczuć adrenaliny wywołanej takim skokiem?
-Mariola, ani skoki ze spadochronem, ani skoki na bungiee, ani 
skoki w bok i inne skoki są poza moim zainteresowaniem. A ty byś 
skoczyła na bungiee?
-Może i bym skoczyła, ale ty byś musiał skoczyć pierwszy.
-Mariola, stoję na stanowisku że lepiej się przyglądać takim 
skokom z bezpiecznej odległości. Zresztą mam lęk wysokości przez 
moją schizofrenię.
-Masz lęk wysokości? Nigdy nie mówiłeś.
-To teraz mówię.
-Ale dlaczego przez schizofrenię?Czy aby nie przesadzasz  z tym, 
że wszystko przez schizofrenię?
-Po prostu gdy porobiło mi się z głową miałem przykre uczucie 
spadania z dużej wysokości i od tego czasu mam lęk wysokości.
-Ja tego nie miałam, ale to całkiem możliwe, bo wiem że objawów 
tej naszej schizofrenii jest mnóstwo.
-Mariola nie idź za modą na adrenalinę, bo to jest głupie.
-Dlaczego głupie?
-Dlatego że żyć trzeba tak, aby było możliwie najbardziej 
spokojnie, bez adrenalinowych atrakcji.
-Edek,a nie nudzi cię ten spokój?
-Jestem człowiekiem który przeżył wiele różnych sytuacji, z nie 
jednego pieca jadłem chleb, jak mówią, adrenalina jest mi nie 
obca, ale teraz chce na starość spokojnie żyć, jak najbardziej 
spokojnie i przemyśleć wszystko to co przeżyłem.
-Ale Edek miej mnie też na uwadze, nie jestem jeszcze stara i chce
przeżywać różne atrakcje, a tobie się marzy dom spokojnej 
starości.
-Ja ci Mariola nie zabraniam niczego i jak chcesz to możesz skakać
na bungiee, nawet ze spadochronem, a ja będę patrzył i będę czuł 
strach czy nic ci się nie stanie.
-Powinno być odwrotnie Edek, że ja patrzę i się o ciebie boję.
-Może i masz rację. Nad jeziorem na pewno będzie wiele atrakcji i 
się wyszalejesz na długi czas, przynajmniej ja bym chciał, aby tak
było, a co więcej będę do tego dążył.
-To miło z twojej strony że chcesz mi zapewnić rozrywkę, bo wiesz 

Strona 127

Świniobicie

Edek trochę mi nudno w tym domu.
-A zwierzak?
-Jaki zwierzak?
-Muriela, czy dzięki niej jest mniej nudno?
-A bo ja wiem, trochę więcej zajęć, trochę frajdy z tresowania i 
może nawet jest trochę mniej nudno.
-Nie wiem Mariola, jak się nudzisz to może poszukaj sobie jakiegoś
zajęcia.
-Zajęć jest wystarczająco, chodzi o co innego.
-To o co chodzi?
-Coś jakby znudzenie samotnością.
-Ale przecież masz mnie, masz koleżanki, to ci nie wystarcza?
-Widzisz Edek, nie wystarcza. Często jest tak że jest para i ta 
para spotyka się z inną parą, kobiety rozmawiają ze sobą  i faceci
też rozmawiają ze sobą. Takie coś byłoby fajne.
-Wiem Mariola o co ci chodzi,ja nie znam żadnych par,ale jak masz 
ochotę zaprosić jakąś parę do domu to ja nie mam nic przeciwko.
-To dobrze że nie masz nic przeciwko, bo niewykluczone że kiedyś 
zaproszę koleżankę z jej facetem.
-Tylko żeby nie był abstynentem, bo na takich spotkaniach faceci 
piją.
-Tobie tylko to picie w głowie.
-Tradycyjnie jest tak że się pije, nie żyjemy w kulturze islamu i 
utarło się że pijemy na takich spotkaniach.
-Skąd wiesz Edek? Przecież nie spotkaliśmy się z inną parą, a 
wątpię żebyś ty u boku jakieś dawnej dziewczyny spotkał się z inną
parą.
-Wiem bo rodzice spotykali się zwłaszcza w soboty z inną parą i 
pamiętam że zawsze pili.
-Edek, to było pewnie z trzydzieści lat temu, teraz już się tyle 
nie pije co wtedy.
-Młodzież może nie piej dużo, ale starsi ludzie jak ja, piją i pić
będą.
-Edek młodzież to chyba woli narkotyki takie jak marihuana, ale 
rozumiem, lepiej sobie czasami wypij niż jakbyś miał znowu wpadać 
w szpony narkotyków.
-Takie spotkanie to może być fajna sprawa, gdy moi rodzice się 
potykali z inną parą to ja bawiłem się z dziećmi tej pary i 
uwielbiałem jak ojciec był pijany.
-Dlaczego uwielbiałeś jak ojciec był pijany?
-Bo wtedy był dla mnie lepszy, gdy był trzeźwy nie traktował mnie 
dobrze, ale jak wypił wylatywała mu z głowy agresja,
zwłaszcza ta agresja w stosunku do mnie.
-To dziwne Edek, bo zwykle jest odwrotnie.
-U mnie było tak jak mówię, ojciec pijany Edek bezpieczny.
-Ja ci współczuję Edek, ale popatrz na to z drugiej strony, na 
pewno wiele razy ci się należało lanie. Popatrz na świadectwo z 
ósmej klasy podstawówki, zachowanie naganne.
-Ja myślę że to owoc wychowania i bicia mnie, gdybym nie był bity 
przez ojca zachowanie mogłoby być wzorowe, po prostu się 
buntowałem w ten sposób.
-Edek, ty zawsze wszystko tłumaczysz sobie na swoją korzyść, Edek 
niewiniątko, skrzywdzony przez wszystkich w okół.
-Mariola jestem wrażliwy i łatwo mnie skrzywdzić, w dodatku jak 
widzę że ktoś popełnił lub popełnia błędy to mówię o tym.
-Edek każdy popełnia błędy, nikt nie jest idealny.

Strona 128

Świniobicie

-Starajmy się więc Mariolu popełniać jak najmniej błędów.

Wiele razy w życiu czułem adrenalinę, rzadko starałem się ją 
wywołać. Opowiadał mi jeden morderca poznany w areszcie, że gdy 
zabił i był poszukiwany to miał tyle adrenaliny że wypił sam pół 
litra wódki i w ogóle jej nie poczuł. Adrenalina i alkohol to 
kiepskie połączenie, na adrenalinę najlepszy jest lek 
uspokajający. Jak już wspomniałem moja psychika wie czego się boję
i w snach lubi coś z repertuaru strasznych sytuacji podsunąć. 
Pamiętam że jest taka jedna z najgorszych sytuacji ta właśnie 
która daje mnóstwo adrenaliny jak mówił poznany morderca, zabić 
kogoś i być poszukiwany przez policję i śniłem ten koszmar w 
różnych scenariuszach przez dosyć długi czas. Pamiętam jeden sen 
mianowicie zamurowałem trupa w suficie, bo wiedziałem że zawsze 
szukają pod podłogą i przychodzi do mnie dzielnicowy,wchodzi do 
pokoju, a z sufitu spada ludzka czaszka, oczywiście to było zbyt 
drastyczne i się obudziłem. Chowałem trupy w studniach, a że 
zawsze w tych snach byli na moim tropie, to widziałem jak policja 
świeci latarkami do tej studni gdzie był trup. Zakopałem też kilka
trupów w najdalszym zakątku ogrodu i patrzę, jedzie koparka,a za 
nią
radiowóz właśnie w to miejsce gdzie były zakopane trupy. Zdarza 
się że przeklinam w śnie i mówili mi śmiejąc się że słyszą co noc 
cichutkie kuuurwwwaaaaa, oczywiście wtedy kiedy nie chrapię, bo 
moje chrapanie często burzy sen innych. Zawsze zasypiam pierwszy i
od razu chrapię, wtedy inni nie mogą zasnąć, budzili mnie i mówili
połóż się na boku, bo strasznie chrapiesz. Marioli to chyba nie 
przeszkadza, albo przeszkadza, ale wie że to nie moja wina i nie 
robi z tym  nic, anie razu nie mówiła żebym kupił klips na nos 
przeciwko chrapaniu, a reklamę musiała widzieć. Czytałem kiedyś w 
pewnej gazecie przepis jak zjeść człowieka, wtedy była prawdziwa 
wolność prasy, teraz już chyba by tego nie wydrukowali i pisało 
wyraźnie że należy zabić szybko, aby adrenalina nie popsuła smaku 
mięsa. Były czasy, gdy byłem dzieckiem,były to czasy biedy dla 
niektórych i pamiętam szeroko opisywaną zbrodnie, która miała 
miejsce w Polsce mianowicie zabili i zjedli człowieka, nie zdążyli
zjeść całego bo ich złapali, rozpisywali się szeroko o tych 
kanibalach, nie pamiętam dobrze, ale kanibali było chyba trzech i 
nawet wśród nich kobieta, idę o zakład że nie zrobili tego 
profesjonalnie i adrenalina zepsuła smak mięsa. Okropność jeść 
ludzkie mięso nasączone strachem ofiary. W ogóle kanibalizm to 
okropieństwo, szczególnie głupi byli ci polscy kanibale, przecież 
w ostateczności mogli coś upolować jakieś zwierzę czy nawet psa. 
Jednak zważywszy głupotę biednych ludzi to widzę jakiś wyższy 
porządek kiedy głupi człowiek jest biedny i jakąś 
niesprawiedliwość kiedy mądry człowiek jest biedny. Najczęściej 
tak jest że biedny i głupi i mądry bogaty, a ja co? Nie głupi i 
nie bogaty bo chory. Nafaszerowany chemią, tymi wszystkimi lekami 
na schizofrenię, otępiały z choroby i otępiały z leków. Otępiały 
za wcześnie, dawna nazwa schizofrenii, dementia praecox,
otępienie wczesne, wycofanie się do swojego wnętrza. Dobrze że mam
się gdzie wycofać, że nie jestem wewnątrz pusty, coś tam mam, 
dzięki temu powstają te moje "Rozmyślania". Robotnicy robią, robią
tam gdzie najlepiej płacą, jadą w daleki świat do pracy, bo dobrze
płacą. Nie jestem głupi to powinienem się utrzymać z myślenia, 
utrzymać się z zapisywania swoich rozmyślań, które ludzie będą 

Strona 129

Świniobicie

czytać, najlepiej z ciekawością, ale czy się uda to jedynie czas 
pokaże. Wracając do adrenaliny to miałem krótki okres w życiu 
zmęczenia codziennością, zmęczenia brakiem satysfakcji i wpadłem 
na plan jak dostać zastrzyk adrenaliny i w dodatku być podniecony.
Plan był prosty idę do jakiegoś sklepu gdzie jest prasa i kradnę 
świerszczyk czyli pornograficzne pismo dla dorosłych. Kradzież 
daje zastrzyk adrenaliny i jest podniecenie na widok nagich pań. 
Ze sklepu wychodziłem trzęsący się i ze świerszczykiem pod bluzą. 
Złodziej profesjonalista nie powinien czuć adrenaliny, złodziej 
amator czuje. Nie wyrządziłem nikomu większych strat zatem nie 
potępiam się za te drobne kradzieże. Potrzebowałem adrenaliny i 
podniecenia, teraz to już zbyteczne, ale wtedy dawało to dużo 
satysfakcji. Ten strach że zostanę złapany i ta ulga gdy 
wychodziłem ze sklepu. Pomysł na adrenalinę może się to wydać 
nieco dziwny, ale ja właśnie produkuje często dziwne pomysły. 
Pacjent pobudzony, zatopienie w wewnętrznym świecie nie oznacza 
braku pobudzenia, często zatapiałem się w tym swoim wnętrzu i 
chadzałem od ściany do ściany, śmiejąc się z wytworów swojej 
fantazji. Objawy mojej choroby dzieli się na dwie grupy, pozytywne
i negatywne, nazwa pozytywne jest myląca, nie ma nic pozytywnego 
chodzi o objawy wytwórcze, a negatywne to ubytkowe. Te negatywne 
to różne "braki", szczególnie odczuwam "braki" w odczuwaniu 
satysfakcji i przyjemności. Ze schizofrenią nie można wygrać, bo 
gdyby choć jeden procent wygrał za pomocą jakiejś terapii to 
jestem tak uparty że prawdopodobnie byłbym w tym jednym procencie.
Schizofrenikiem w czasie przeszłym można być po śmierci, jak to 
mówią, ziemia wyciągnie, ziemia wyciągnie każdą chorobę. Wielcy 
psychoanalitycy dali mi nadzieję, twierdzili że można wyleczyć,ale
zostanie fuga. Ponoć nie można samemu się psychoanalizować, 
potrzebna jest ktoś drugi w osobie psychoanalityka. Nigdy nie 
byłem u psychoanalityka, ale przypuszczam że trochę można samemu, 
można samemu się trochę podleczyć, trochę się zrozumieć, mieć 
trochę teorii na swój temat ogólnie zrobić sobie autoanalizę. 
Próbowałem tego, próbuje cały czas, ale to coś daje? Trudno 
powiedzieć. Gdybym odstawił leki to do miesiąca jestem w szpitalu 
psychiatrycznym, to bolesna prawda. Nie ma dla mnie terapii która 
zastąpiłaby leki. "Remisja" dla mnie to brzmi jak słowo 
"nadzieja", remisja pełna jest wtedy gdy wszystkie objawy choroby 
zanikają, lub remisja częściowa, gdy część objawów zanika. Nigdy 
nie miałem pełnej remisji i jestem prawie pewien że miał nie będę.
Są dni kiedy czuje się lepiej i są dni kiedy czuje się gorzej i 
tak ma chyba każdy nie tylko schizofrenik, ale mówiąc sobie 
lepszego dnia, stało się coś dziwnego czuje się lepiej 
prawdopodobnie demon mnie opuścił, tylko kto mnie egzorcyzmował? 
To świadczy że nie ma remisji, samopoczucie owszem lepsze, ale 
myślenie skrzywione. To że ktoś był dużo razy w psychiatryku 
niekoniecznie świadczy o ignorancji co do swojej choroby i 
związanego z tym przerwania przyjmowania leków, może też świadczyć
o walce z chorobą, o walce która jest skazana na porażkę. U mnie 
nawet do tego doszło że wymyśliłem zestaw specjalnych ćwiczeń na 
schizofrenię,po czym wmówiłem sobie poprawę po tych ćwiczeniach i 
odstawiłem leki. Walczyłem i zawsze przegrywałem. Teraz też trochę
walczę, walczę o właściwy obraz schizofrenika. Niewiele jest 
dostępnej literatury napisanej przez schizofreników, jest nawet 
pozycja której autorka twierdzi że wyzdrowiała, że miała 
schizofrenię, ale już nie ma. Moim zdaniem to szkodliwe dla 

Strona 130

Świniobicie

schizofrenika dawać mu taką nadzieję na wyzdrowienie, poczytaj jak
mi się udało, nie mam już schizofrenii, to błąd, bo zawsze będzie 
miała, to tylko remisja i choroba może w każdej chwili powrócić, 
nie wykluczam przypadku jednego na milion takiej właśnie pełnej 
remisji i zdobycia zdolności do napisania książki, ale nie byłbym 
taki pewien że ktoś "był".

-Mariola, co ta świnia robi w mieszkaniu ?!
-Edek, przecież sam mówiłeś że trzeba sprawdzić czy nie gryzie 
mebli.
-Zgadza się. Przepraszam. Gryzie meble?
-Nic nie gryzie, nauczyłam ją nowych sztuczek.
-Chętnie zobaczę.
-To przynieś jabłko ze stołu kuchennego i spróbuj ją nakarmić.
-Wącha, ale nie rusza.
-Teraz zobacz. Muriela bierz!
-Je na komendę, bardzo przydatna sztuczka.
-Patrz teraz. Muriela smakowało ???
-Ha ha ha, kiwa głową, oczom nie wierzę. Ty masz Mariola dobrą 
rękę do hodowli świń.
-Zawsze marzyłam o koniu, miałam psa, ale pragnęłam konia. Teraz 
jak widzę jakie to inteligentne zwierze ta nasza świnka to chwalę 
cię za pomysł.
-Widzisz Mariola, ja mam dobre pomysły, tylko ciężko cię czasami 
do nich przekonać.
-Edek, a co powiesz żeby została w domu dłużej? Spać będzie w 
chlewie, ale niech sobie pochodzi po mieszkaniu w dzień.
-Wiesz Mariola, nie mam nic przeciwko, jest tylko jedno "ale".
-Ale co Edek ?
-Nie wyczuwam od niej zapachu, ani miłego, ani przykrego.
-Myślę Edek, że nie spodobało by się jej gdyby pachniała miło dla 
ludzkiego nosa. Tobie też Edek nie spodobało by się gdybyś 
pachniał miło dla świńskiego czy psiego nosa.
-Mariola, masz rację, rzadko się to zdarza, ale masz rację. Dobra 
z ciebie opiekunka tego naszego zwierzaka.
-Edek, chciała bym zostać ekspertką jeśli chodzi o hodowle świń.
-To trochę wysoko postawiona poprzeczka, ale nie widzę w tym nic 
złego, poradzę ci żebyś gromadziła informację o świniach, czytała 
fachowe prace na ten temat, zwłaszcza też musisz zapoznać się z 
życiem dzika w dziczy można powiedzieć przodka świni hodowlanej.
-No tak Edek, od podstaw, od dzika, cenna rada.
-Powinnaś wiedzieć kiedy stała się zwierzęciem hodowlanym w jakim 
rejonie świata się to stało.
-A jak myślisz Edek, czy taki lekarz dajmy na to internista zna 
historię człowieka? Chodzi to czy wie jak człowiek ewoluował? Czy 
wie coś o małpach?
-Moim zdaniem powinien znać temat ewolucji człowieka i trochę 
wiedzy o małpie też powinien mieć. Ale od kiedy ty wierzysz w 
ewolucje? Ja zawsze myślałem że katolicy sprzeciwiają się teorii 
ewolucji i twierdzą że człowieka stworzył Bóg.
-Edek, może tak kiedyś było, ale papież Franciszek ogłosił że 
teoria ewolucji nie jest sprzeczna z naukami kościoła 
katolickiego, bo stwórca wszelkiego życia i tak musiał być i jest 
cały czas to znaczy istnieje od zawsze i będzie istniał zawsze.
-Ja się Mariola nie wtrącam w twoją wiarę w stwórcę, ale ja myślę 
za na samym początku było "nic".

Strona 131

Świniobicie

-Jakie "nic" Edek?
-Po prostu "nic" ani czasu, ani przestrzeni, ani materii.
-Trudno mi sobie wyobrazić to "nic" Edek.
-Nie da się wyobrazić "nic" tylko logicznie przyjąć że takie coś 
jak "nic" całkowite zero kiedyś istniało, choć słowo istniało nie 
pasuje za bardzo, po prostu było "nic".
-Edek jak coś może powstać z "nic" ? Musiał być stwórca.
-Mariola, trudne pytanie, "nic" właściwie nie istniało ani sekundę
bo nie było czasu, nie było przestrzeni aż się zrodziło "coś" z 
"nic". Może są jakieś niepoznane jeszcze prawa "nicości" które 
mówią że po "nic" powstaje "coś" tak jak po zimie przychodzi 
wiosna. Może nawet było "nic" powstało "coś" to "coś" umarło bo 
zwierało błędy które uniemożliwiały trwanie i znowu było "nic" 
powstało nowe lepsze "coś" i tak dalej, aż do doskonałego "coś".
-Trudne, ale mniej więcej rozumiem. To jest twoja teoria czy 
przeczytałeś gdzieś?
-Moja.
-Jakie będą według tej teorii dalsze losy wszechświata?
-Zamieni się znowu w "nic", a później powstanie nowe "coś" trudno 
powiedzieć czy lepsze czy gorsze, ale kiedy powstanie doskonałe 
"coś" to już nigdy nie będzie "nic".
-A teraz nie jest doskonale?
-Oczywiście że nie jest, wszystko umiera, rozpada się, przemija, 
nie ma nic trwałego to jak może wiecznie trwać?
-Masz rację świat nie jest doskonały.

Wiele bym dał by wiedzieć wszystko o swoich przodkach powiedzmy do
dwóch tysięcy lat wstecz. Mam tylko jakieś stare fotografie 
pradziadka i tyle, mało wiem, ale nie jestem jedyny który mało 
wie, niektórzy robią badania swojego DNA żeby dowiedzieć się 
więcej o swoim pochodzeniu. Nie zostawili moi przodkowie żadnych o
sobie informacji dla mnie ich potomka. Będąc dzieckiem rysowałem 
drzewo genealogiczne i pytałem dziadków o ich dziadków, kilka 
imion i nazwisk to wszystko co wiedzieli. Nie wiem czy był ktoś 
wybitny, taki przodek warty zapamiętania, przodek który coś 
osiągnął czy tylko byli tacy których lepiej wyrzucić z pamięci. 
Czasami nachodzi mnie myśl że skumulowały się we mnie najgorsze 
wady moich przodków, dziwaków i wariatów. Nie wiem nic o 
schizofrenii w rodzinie, nigdy nie słyszałem o tym że ktoś był 
chory psychicznie, odchyłki były widoczne gołym okiem, nie wiem 
nawet dlaczego na starość "odbiło" dziadkowi od strony matki, 
stało się to w jego późnym wieku więc o takiej typowej 
schizofrenii nie ma mowy. Gdyby miłość była doskonała 
zakochiwalibyśmy się tylko w takich osobach z którymi będziemy 
mieli zdrowe potomstwo. Jest sensowne że przeciwieństwa się 
przyciągają, gdybyśmy się zakochiwali w osobach które są naszym 
przeciwieństwem to może nie nagromadziło by się w potomstwie tyle 
tych samych cech przodków. Silna normalna osobowość nie do 
ruszenia, zero podatności w kierunku chorób osobowości, takiej 
partnerki bym szukał gdybym zechciał mieć dzieci, tak tylko 
teoretycznie, z Mariola mi dobrze i nie zamierzam tego zmieniać. 
Byłem skierowany do psychologa gdy miałem trzynaście czy 
czternaście lat i nie rozumiem dlaczego po tych wszystkich testach
nie było żadnej informacji dla mnie, ani rodziców, że mam jakieś 
problemy z osobowością, nie wiem, może że jestem podatny na 
psychozę lub jakaś inna cenna informacja w kwestii możliwości 

Strona 132

Świniobicie

zachorowania na chorobę psychiczną. Wysłany zostałem w kwestii 
wydolności wychowawczej, ale te wszystkie plamy na papierze które 
interpretowałem, te wszystkie testy, to musiało coś powiedzieć o 
mnie, coś musiało być niepokojącego.
Byłem i nic z tego nie wynikło. Miałem jakieś dziesięć czy 
jedenaście lat gdy poczułem jakieś takie dziwne uczucie 
ześlizgnięcia się jakby w krainę marzeń z jednoczesnym wewnętrznym
zapytaniem, który świat jest lepszy? Krótkie zdarzenie, jakby 
zaproszenie do krainy marzeń, które z czasem zamienią się w 
urojenia. Przez większość mojego dzieciństwa żyłem z rodzicami, a 
później jeszcze siostrą w jednym pokoju, mało było tam światła, 
rano było go więcej, bo było tylko jedno okno od strony wschodu. 
Raz mi jedna dziewczyna powiedziała że gdybyśmy mieli dziecko i 
ono by mieszkało w tym pokoju to z pewnością by zachorowało 
psychicznie. Ja myślę że to niewykluczone, zwłaszcza gdyby było 
wrażliwe. Nie pamiętam wrażliwych członków rodziny, raczej byli 
niewrażliwi, ja sam nie jestem do końca wrażliwy, są tylko kwestie
w których jestem przewrażliwiony. Najbardziej bezduszna była babka
od strony matki, przeszkadzało jej szczekanie okolicznych psów i 
dawało im kiełbasę naszpikowaną gwoździami, wydzierała się na 
dziadka, a gdy się nie wydzierała to narzekała. Rodzice wychowali 
mnie tak jak umieli, co do ich wrażliwości to trzeba by ją 
określić jako poniżej przeciętnej. Niektóre narkotyki stępiają 
wrażliwość, ale gdy przestaje się je brać człowiek staje się 
bardzo wrażliwy, nadwrażliwy można powiedzieć, sprzyja to 
rozmaitej twórczości. Człowiek który nie doświadczyłby nigdy 
cierpienia nie byłby w stanie go zrozumieć, wszyscy cierpią mniej 
lub więcej wraz z opuszczeniem brzucha matki. Dobrze jest mieć 
kogoś kogo można oskarżyć o swoje cierpienie, ten z kolei 
oskarżony lubi twierdzić że cierpi się ze swojej własnej winy. 
Podobało mi się dzieło pod tytułem "Kultura jako źródło cierpień" 
czemu nie iść na całość i oskarżyć o cierpienie kulturę? Dla mnie 
ma to sens, bo wiem że kultura w której żyję na pewno mnie nie 
uszczęśliwiła. Zadaje sobie pytanie czy lepiej nie mieć zębów czy 
lepiej mieć choćby miały czasami boleć. Fatalny ból zęba nie 
mający nic wspólnego  z zagrożeniem dla organizmu które ból 
sygnalizuje. Zęby mogłyby wcale nie boleć, lub boleć dziesięć razy
mniej i nic by się nie stało. Jeden niegłupi znajomy mówił, lepiej
mieć protezę jak ja niż jakby miały boleć zęby, trzeba się tylko 
do niej przyzwyczaić. Jak boli gdy się uderzyć w mały palec u 
nogi, po co ten ból? Głowa może boleć, mózg nie boli, tylko widać 
efekty jego defektu. Epilepsja nie boli, tylko jest widocznym 
efektem burzy z piorunami w mózgu. Różne ludzkie wady, ułomności i
 choroby każą mi twierdzić że stwórca gdyby istniał nie byłby 
Niemcem starej daty, człowiekowi nie można  nawet przykleić 
etykiety z napisem "Zdiełano w CCCP".O pojedynczym człowieku można
powiedzieć wiele dobrego, żyło nawet na ziemi kilku dobrych ludzi 
i niektórzy próbują im dorównać, ale nie są w stanie, porostu nie 
potrafią choćby i chcieli. O pojedynczym człowieku można 
powiedzieć wiele dobrego, całościowo o ludziach nie można 
powiedzieć nic dobrego.

-Edek, kiedy patrzę na twój niezdrowy tryb życia, to mi ciebie 
żal. Mógłbyś wyjść z Murielą do zagajnika i trochę się przy okazji
rozruszać.
-Mógłbym, ale nie będzie wstydu?

Strona 133

Świniobicie

-Od kiedy ty się czegokolwiek wstydzisz Edek? Nad jeziorem nie 
będzie wstyd?
-Mariola, sąsiedzi obgadują to wieś, a nad jeziorem nikt nas nie 
zna.
-U nas pewnie też nikt cię już nie zna tak jak ty nikogo nie 
znasz. Idź, idź, Edek, sprawdzisz czy Murieli smakują żołędzie.
-A będzie mnie słuchać jak powiem, Muriela bierz?
-Na pewno posłucha, swojego pana by nie posłuchała.
-Raczej ona ma panią, ja mało z nią przebywam.
-Edek, to najwyższy czas nadrobić zaległości.
-Dobra Mariola, byleby tylko nie napotkać dzika.
-Edek, dobrze wiesz że w pobliżu nie ma dzików i nie szukaj 
głupich wymówek tylko zapinaj jej smycz i idź.
-Pójdę za piętnaście minut,ale wolałbym iść jak się ściemni żeby 
nikt nie widział.
-Edek, zagajnik jest pięćdziesiąt metrów od domu kto cię zobaczy? 
A nawet jeśli to nic wielkiego.
-Ale ty też będziesz z nią wychodzić, żeby nie było że tylko ja.
-Edek, ty pójdziesz pierwszy, Muriela potrzebuje ruchu, a ty 
potrzebujesz go jeszcze bardziej. Edek, ja chce dla ciebie dobrze,
całymi dniami siedzisz przed komputerem i piszesz te swoje 
"Rozmyślania", palisz jednego papierosa za drugim i pijesz kawę za
kawą.
-Mariola, tak wygląda tryb życia pisarza.
-Edek, nie rób z siebie takiego wielkiego pisarza, dotlenisz mózg 
to dopiero będzie się dobrze pisać.
-Być może, przekonam się na własnej skórze.
-Edek, zauważ jeszcze że masz nadwagę i powinieneś coś z tym 
zrobić.
-Fakt że mam niewielką nadwagę, jakieś dziesięć kilogramów, ale to
z powodu leków po których się tyje i posiłków które  
przygotowujesz.
-Edek, a ruch? Ja myślę że przyczyną jest brak ruchu.
-Mariola, to dlaczego w wiezieniach nie siedzą spaślaki? Oni też 
mają brak ruchu.
-Przecież wychodzą na spacery czy nie?
-Kto chce ten wychodzi, to trwa zaledwie godzinę, ja nie 
wychodziłem bo wolałem czytać pod celą. Takie chodzenie w kółko to
niewielka atrakcja.
-I ile ważyłeś w tym areszcie?
-A bo ja pamiętam? Chyba tyle co teraz.
-Edek, kiedy się poznaliśmy ważyłeś dużo mniej, tak na oko jakieś 
piętnaście kilogramów mniej.
-Możliwe, zatem musisz skromniejsze posiłki serwować.
-Edek, ty często w nocy podjadasz, wstajesz otwierasz lodówke i 
podjadasz.
-Zgadza się Mariola, gdy jestem najedzony to lepiej mi się śpi, 
zdarza się że w nocy się budzę i czuję lekki głód, ale za dni 
apetyt mam średni.
-Edek, to bardzo niezdrowo, bo najważniejsze jest śniadanie, a 
kolacja powinna być skromna, ty robisz odwrotnie.
-Mariola,jem tyle ile jem,myślę że tyle ile potrzebuje organizm.
-Ja rozumiem Edek, gdybyś ty chodził na siłownię i uprawiał 
kulturystykę to mógłbyś ważyć te sto kilogramów, ale Edek tobie 
się tłuszcz odkłada, a nie rosną mięśnie.
-Mariola,nie zaciągniesz mnie na siłownię.

Strona 134