31. Sejm niemy z 1717 r. i jego reformy. 
 
 

Jednodniowa  sesja  sejmu  I  Rzeczpospolitej,  która 

miała  miejsce  1  lutego  17171  w  Warszawie,  za  panowania 
króla Augusta II Mocnego. Sejm ten został nazwany niemym z 
powodu  niedopuszczenia  posłów  do  głosu,  w  obawie  przed 
zerwaniem  obrad.  Miał  charakter  sejmu  pacyfikacyjnego 
kończącego  czas  walki  króla  ze  szlachta.  Zapoczątkował  on 
okres  zależności  Rzeczpospolitej  od  Rosji.  August  II  Mocny 
dążył do ściślejszego powiązania polski i Saksonii. Polska była 
wówczas  pod  ogromnym  wpływem  Rosji  a  August  II  Mocny 
dążył do zmniejszenia jej ingerencji w sprawy Rzeczpospolitej. 
Po  wprowadzeniu  wojsk  saskich  na  tereny  Polski,  część 
szlachty  (wpieranej  przez  Rosję)  zareagowała  zawiązaniem 
konfederacji  tarnogrodzkiej,  czego  skutkiem  była  wojna 
domowa.  Król  wraz  ze  szlachtą  w  celu  rozwiązania  konfliktu 
zwrócił  się  do  cara  Rosji  –  Piotra  I.  Skutkiem  tego  było 
wkroczenie wojsk rosyjskich na teren Litwy oraz układ między 
królem  a  szlachtą  zawarty  3.11.1716  r.  przy  mediacji  posła 
rosyjskiego  Grzegorza  Dołgorukiego.  Z  powodu  obaw  przed 
jego  zerwaniem  nikomu  oprócz  przewodniczącego  obradom 
marszałka Ledóchowskiego oraz odczytujących nowe uchwały 
posłów nie wolno było się odezwać.  

Postanowienia sejmu niemego :  

 

zmniejszenie władzy hetmanów 

 

wprowadzenie  podatków  na  zawodową 
armię 

 

ograniczenie władzy senatu 

 

zabroniono  królowi  Augustowi  II  Mocnemu 
opuszczania terytorium Polski na dłuższy czas 

 

wojska saskie z wyjątkiem gwardii królewskiej 
miały opuścić ziemie polskie 

 

ministrom 

saskim 

odebrano 

prawo 

decydowania  w  sprawach  polskich,  a 
ministrom polskim w sprawach saskich 

 

 obydwa  państwa  Polskę  i  Saksonie  miała 
łączyć tylko unia personalna 

 

rozwiązanie niektórych formacji wojskowych.