Wspólnota Taizé - międzynarodowa wspólnota
ekumeniczna, założona w 1940 w Taizé, we Francji,
przez brata Rogera. Po śmierci brata Rogera,
zamordowanego 16 sierpnia 2005, przełożonym
Wspólnoty został 51-letni brat Alois – katolik
pochodzący z Niemiec.
Historia
W 1940 roku Roger, Szwajcar z pochodzenia i teolog,
dotarł do odległej, położonej w Burgundii wioski
Taizé, w której kupił dom i ziemię, rozpoczynając
życie w założonej Wspólnocie. Miejsce wydało mu
się szczególne m.in. z powodu bliskiego sąsiedztwa
słynnego opactwa benedyktyńskiego Cluny, które w
XI i XII w. wywarło silny wpływ na życie Kościoła, a
także Citeaux z dawnym opactwem cystersów, w
którym mieszkał św. Bernard.
W pierwszych latach swojego życia w Taizé, brat
Roger utrzymywał się z uprawy ziemi, budował małą
kapliczkę oraz pisał regułę życia Wspólnoty. Gościł
także często uciekinierów politycznych i Żydów.
W 1941 r. napisał broszurkę pt. Uwagi wyjaśniające,
która stała się zaczątkiem reguły Wspólnoty,
opowiadającej się za ideą ekumenizmu i pojednania
między podzielonymi kościołami chrześcijańskimi. W
tym roku wstąpiło do Wspólnoty czterech nowych
braci. Od początku dążono do realizacji idei
pojednania. Bracia opiekowali się także niemieckimi
jeńcami wojennymi, przebywającymi w pobliskim
obozie oraz okolicznymi sierotami.
W latach 1952-53 Roger napisał właściwą regułę
Wspólnoty, której fundamenty stanowiły trzy słowa
streszczające Ewangelię: radość, prostota,
miłosierdzie. Brat Roger wziął udział w obradach
soboru watykańskiego II jako oficjalny obserwator. W
czasie jego obrad przybyli do Taizé pastorzy
protestanccy i francuscy biskupi katoliccy na
pierwsze tego typu spotkanie ekumeniczne.
Od 1969 r. do Wspólnoty należą także katolicy. W
1966 r. bracia zorganizowali pierwsze ekumeniczne
spotkanie młodzieży, a w 1974 odbył się tam „Sobór
Młodych”. Od 1982 spotkania odbywają się także
poza wioską.
Wspólnota
Bracia zobowiązują się na całe życie do dzielenia ze
sobą dóbr duchowych i materialnych, do
zachowywania celibatu oraz do daleko idącej
prostoty. Obecnie wspólnota liczy ponad stu braci
pochodzenia ewangelickiego i katolików, więcej niż
dwudziestu pięciu narodowości. Czterech z nich
pochodzi z Polski.
W centrum każdego dnia w Taizé jest trzykrotna
modlitwa. Bracia utrzymują się wyłącznie z własnej
pracy. Nie przyjmują osobistych darów ani
prezentów. Ewentualne spadki przeznaczone są
zawsze na pomoc ubogim. Niektórzy z nich – tworząc
kilkuosobowe grupy, zwane fraterniami – żyją wśród
najuboższych.
W codziennych obowiązkach związanych z
przyjmowaniem pielgrzymów z różnych stron świata
pomagają braciom od 1966 Siostry św. Andrzeja, a od
1994 także polskie urszulanki szare.
Adres wspólnoty: Communauté de Taizé 71250 Taizé
- Francja
Młodzi w Taizé - spotkania cotygodniowe
Od końca lat 50. XX w., tysiące młodych ludzi z
wielu krajów bierze udział w cotygodniowych
spotkaniach modlitewno-refleksyjnych. Niektórzy
bracia z Taizé odwiedzają różne miejsca w Afryce,
Ameryce Południowej, Azji i Europie, aby tam
prowadzić małe i duże spotkania. Wszystkie są one
etapami tej samej Pielgrzymki Zaufania przez Ziemię.
Uczestnicy zostają zakwaterowani w wiosce Taizé w
namiotach lub barakach mieszkalnych. Biorą udział w
spotkaniach w ramach jednej z pięciu grup: źródeł
wiary, biblijnej (tylko w okresie wakacyjnym), pracy,
chóru lub ciszy. Dodatkowo każdy uczestnik może
podjąć drobną pracę np. pilnowanie ciszy podczas
modlitwy czy dystrybucja posiłków, którą wykonuje
codziennie przez kilkadziesiąt minut. Tydzień po
tygodniu, a także podczas Spotkań Europejskich
młodzi analizują m.in. List z Taizé , który pisany jest
przez przeora i publikowany pod koniec roku.
Wyjazdy z Polski
Najłatwiejszym sposobem na dostanie się do Taizé
jest podróż autokarem. Podczas wakacji odjeżdżają
one co tydzień z Poznania i Wrocławia, w 2009 r.
również z Warszawy.
Typowy dzień
Przykładowy posiłek uczestników cotygodniowych
spotkań
•
poranna modlitwa
•
śniadanie
•
studium biblijne w dużych grupach
•
dyskusje w małych grupach
•
południowa modlitwa
•
obiad
•
popołudniowa praca lub studiowanie Biblii
•
podwieczorek
•
czas wolny, rozmowy z braćmi, warsztaty
•
kolacja
•
wieczorna modlitwa
•
wspólna zabawa młodzieży przy muzyce
Śpiewy z Taizé
Ważnym i bardzo charakterystycznym elementem
wspólnej modlitwy w Taizé jest śpiew.
Wielojęzyczność pielgrzymów przybywających do
Taizé, sprawia jednak, że wykorzystanie tradycyjnych
pieśni kościelnych, o długich tekstach i wielu
zwrotkach jest niemożliwe. Aby umożliwić każdemu
świadome uczestnictwo w modlitwie, Wspólnota
zaczęła szukać prostszych form muzyki kościelnej. W
1975 zamówiono kompozycję kilkudziesięciu
