SWPS prezentacja

Zaczynamy

„Gadające głowy” Krzysztofa Kieślowskiego z 1980 roku

Miejsce na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt, kolor: czarny, tekst 2, jaśniejszy -35%

Jak się rozwijać i dobrze żyć?

Kim jesteś?

Co jest dla Ciebie najważniejsze?

Czego chciał(a)byś?

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

Tadeusz Czeżowski (1889 – 1981)

Wspomnienia. Zapiski do autobiografii

Gdy spoglądam wstecz na swe życie, to

rozkłada mi się ono na trzy odcinki przedzielone
wojnami

światowymi:

odcinek

lwowski,

warszawsko-wileński  i  toruński.  Gdy  opuszczałem
Lwów,  miałem  lat  29,  gdy  opuszczałem  Wilno,
miałem  lat  56;  trzy  odcinki  zbiegają  się  zatem
z  trzema  okresami  życia:  młodością,  wiekiem
dojrzałym  i  starością.  Rozwijałem  się  powoli,
początki w szkołach i w pracy zawodowej miałem
trudne,  okres  dojrzałości  intelektualnej  zaczął  się
u  mnie  dopiero  gdy  miałem  lat  około
pięćdziesięciu.

Jak rozumieć sens życia?

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

SENS WEWNĘTRZNY

SENS SPOŁECZNY

Sens wewnętrzny życia

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

Życie ludzkie jako zespół działań tworzy zwartą

i dorzeczną całość, jeżeli cele ostateczne kierujące tymi
działaniami  układają  się  harmonijnie,  czyli  nie
sprzeciwiają się sobie, lecz wspierają się wzajemnie. [...]
Życie poświęcone jakiemuś jednemu wielkiemu celowi,
życie  całkowicie  oddanego  swej  pracy  lekarza,
nauczyciela,  artysty,  odkrywcy  jest  taką  właśnie
całością:  o  takim  zharmonizowanym  życiu  powiemy,  że
ma sens. Natomiast nie ma sensu życie składające się z
działań

kierowanych

dorywczymi

impulsami,

niezwiązanymi żadną jednoczącą je myślą [...].

Sens wewnętrzny życia

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

[...] trudno zgodzić się, że ma sens życie

dziwaka, który wszystkie swe wysiłki kieruje ku
zaspokojeniu

manii

kolekcjonowania

rzeczy

bezwartościowych [...]. Dla określenia sensu życia nie
wystarczy układ jakichkolwiek, byle harmonijnych celów
ostatecznych, trzeba owe cele poddać ocenie wartości.

Powiemy, że nie zmarnowaliśmy życia, jeżeli w

jego  przebiegu  zrealizowaliśmy  cel  lub  cele  najlepsze  z
tych,  do  których  zrealizowania  w  danych  warunkach
byliśmy  zdolni;  takie  właśnie  cele  nazywamy  godnymi
życia. [...]

Sens wewnętrzny życia

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

Aby nadać życiu sens w powyższym znaczeniu,

trzeba, po pierwsze, umiejętności rozróżnienia tego, co
naprawdę dobre i co dobre jedynie z pozoru, oraz tego,
co  lepsze  i  gorsze,  po  drugie  zaś  trzeba  wysiłku,  aby
dążyć  wytrwale  do  obranych  celów.  Owa  umiejętność
jest mądrością życiową, zdolność zaś do podejmowania
wysiłku  w  dążeniu  do  celu  nosi  nazwę  silnej  woli.  Oba
czynniki razem tworzą charakter etyczny człowieka.

Sens społeczny życia

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

Sens życia w drugim znaczeniu, czyli jego

wartość,  mierzy  się  rezultatami  działania  osiągniętymi
w  jego  przebiegu  i  [...]  owa  wartość  trwa  poza
indywidualny  kres  życia  w  skutkach  społecznych,  które
ono pozostawiło.

Sens filozoficzny życia

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

Uświadomienie sobie swojej przynależności do

całego świata - jakie w rzadkich chwilach zastanowienia
się  nad  tym  staje  się  udziałem  niewielu  tylko  ludzi,  ale
dostępne  jest  dla  wszystkich,  którzy  zdobędą  się  na
potrzebny  wysiłek  myśli  -  uświadamia  także  sens
własnego życia; nabywa ono wówczas treści tak pełnej i
bogatej, jak pełny i bogaty jest wszechświat.

Jak rozumieć sens życia?

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

JA
(sens wewn.)

LUDZIE
(sens społ.)

ŚWIAT
(sens filozof.)

Jak rozumieć sens życia? (Czeżowski)

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

Życie to jakby zadanie, które człowiek

otrzymuje do rozwiązania - sens życia zaś to
rozwiązanie,

które

trzeba

znaleźć.

Zadania,

przypadające różnym ludziom, różnią się między sobą;
jedno życie jest łatwe, inne trudniejsze, niektóre bardzo
trudne. Określa je sytuacja życiowa, w zarysach
narzucona jednostce z zewnątrz i z góry, lecz także sam
człowiek układa ją sobie w pewnym stopniu. Nada sens
swojemu życiu, kto znajdzie właściwe rozwiązanie.

Jak rozumieć sens życia?

Miejsce
na zdjęcie

Obramowanie: 1,5pkt,
kolor: czarny, tekst 2,
jaśniejszy -35%

Pamiętaj, że jesteś aktorem grającym rolę w

widowisku  scenicznym,  a  do  tego  w  takim  widowisku,
jakie  podobało  się  dramaturgowi  ułożyć:  w  krótkim  -
jeżeli krótkie, w długim - jeżeli długie. Jeżeli chciał, abyś
grał  rolę  żebraka,  staraj  się  i  tę  rolę  po  mistrzowsku
odegrać.  I  tak  samo  się  staraj,  kiedy  ci  powierzy  rolę
chromego,  monarchy  albo  szarego  obywatela.  Twoją
bowiem  jedynie  jest  rzeczą  powierzoną  ci  rolę  odegrać
pięknie,  sam  wybór  natomiast  roli  jest  sprawą  kogoś
innego. (Epiktet)

Drogowskazy rozwoju

Nasze dążenia mogą być różnie ukierunkowane. Każdy i

każda z nas stawia sobie inne cele, inne buduje ich hierarchie.

Odwołując się do lektur, własnych doświadczeń i refleksji,

scharakteryzuj podane poniżej człony opozycji.

Wskaż zalety i wady dążenia do jednego z nich, wady i zalety

planowania własnego rozwoju opartego na dominującej roli
jednego z nich.

(1) STAŁOŚĆ – ZMIENNOŚĆ (2)

(3) SPOKÓJ – NIEPOKÓJ (4)

(5) KOLEKCJONOWANIE WRAŻEŃ – WYRZECZENIE (6)

Drogowskazy rozwoju

• Jak rozumieć dobre życie oparte na (1, 2, 3, 4, 5, 6)?

• W jakim sensie (1, 2, 3, 4, 5, 6) może być motorem

rozwoju?

• Jakie zauważasz zalety życia w dążeniu do (1, 2, 3, 4, 5,

6)?

• Jakie zauważasz wady życia w dążeniu do (1, 2, 3, 4, 5,

6)?

Drogowskazy rozwoju – dalsze lektury

• Hannah Arendt, Myślenie; Eichmann w Jerozolimie. Rzecz o

banalności zła

• Epiktet, Diatryby; Marek Aureliusz, Rozmyślania
• Luc Ferry, Jak żyć? (o postawie stoickiej, cynickiej, epikurejskiej,

hedonistycznej; o postawie twórczej Nietzschego; o wadach i
zaletach ponowoczesnej refleksji o ludzkiej kondycji)

• Giovanni Reale, Historia filozofii starożytnej (IV tomy)
• Pisarstwo naukowe i publicystyczne Leszka Kołakowskiego

(postawa krytyczna, wątpiąca)

• Pisarstwo naukowe i publicystyczne Józefa Tischnera (dramat i

nadzieja w kondycji człowieka)

• Stefan Morawski, Na zakręcie: od sztuki do po-sztuki (o

postawach artystów pierwszej i drugiej awangardy)