background image

kwiecień 2014/99

12

issn 1895-5355

podatkowe

t e z y   u z a s a d n i e n i a   k o m e n t a r z e   p o r a d y 

rzecznictwo

 

O

PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB 

FIZYCZNYCH

Nocleg pracownika oddelegowanego  
do pracy za granicą szef doliczy  
do przychodu 

1

sygn. akt I SA/Kr 1908/13 

PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG

Oddział zagranicznej firmy  
ma prawo do odliczenia VAT 

1

sygn. akt I FSK 353/13 

PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB 

FIZYCZNYCH 

Sprzedaż środka trwałego nieujętego 
w ewidencji nie generuje przychodu 

3

sygn. akt II FPS 8/13 

PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB 

PRAWNYCH 

Sprzedaż bonów nie skutkuje  
powstaniem przychodu w CIT 

4

nr ILPB3/423-476/13-2/PR 

TEMAT NUMERU

Na rozliczenie z fiskusem  
jest czas do końca kwietnia 

5–8

PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB 

PRAWNYCH 

Wydatki związane ze szkoleniami 
dla przedsiębiorców z branży  
są dla firmy kosztem 

9

nr IPTPB3/423-461/13-2/PM 

PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG

Przekazanie nagród w zamian  
za zdobyte punkty bez VAT 

10

sygn. akt III SA/Wa 1704/13 

PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB 

PRAWNYCH

Opłaty dotyczące wcześniejszego  
rozwiązania leasingu firma  
zaliczy do kosztów 

11

nr IPTPB3/423-436/13-4/GG 

w   n u m e r z e

Nocleg pracownika oddelegowanego do pracy 

za granicą szef doliczy do przychodu

W przypadku gdy osoba zatrudniona wykonuje pracę np. we Francji w ramach 

oddelegowania, to poniesione przez pracodawcę wydatki na nocleg, transport 

czy telefon są przychodem ze stosunku pracy. Jeżeli świadczenia te nie są wymie-

nione w katalogu zwolnień, należy je opodatkować.

Sprawa dotyczyła spółki, która świadczy usługi we Francji, gdzie wysyła swoich pracow-

ników. Przedsiębiorstwo zapewnia zatrudnionym bezpłatny transport, a także noclegi, 

opłaty za Internet, telefon oraz posiłki regeneracyjne.

Firma zapytała ministra finansów, czy wartość takich świadczeń będzie stanowiła 

dla pracowników przychód ze stosunku pracy. Spółka twierdziła, że nie. 

Innego zdania był jednak organ podatkowy, a także WSA w Krakowie, do którego spra-

wa trafiła. Sąd uznał, że świadczenia, które nie zostały zwolnione z podatku, a które 

zatrudniony otrzymuje, są przychodem ze stosunku pracy i należy je opodatkować.

− Pracodawcy powinni zwracać szczególną uwagę na to, czy pracownik będzie wykonywał 

zadania w ramach podróży służbowej, czy też oddelegowania, a w konsekwencji, które świad-

czenia nie będą stanowiły przychodu – radzi Izabela Sadlik, starszy konsultant w Accreo.

Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1908/13

Przeczytaj komentarz eksperta na stronie 2.

Oddział zagranicznej firmy ma prawo 

do odliczenia VAT

Gdy zarejestrowany w Polsce oddział brytyjskiej spółki kupuje towary i usługi na rzecz 

centrali, to przysługuje mu odliczenie podatku od towarów i usług. Istotne jest jednak 

to, aby zagraniczny przedsiębiorca wykonywał czynności opodatkowane.

Spółka z siedzibą w Wielkiej Brytanii utworzyła w Polsce oddział, który świadczy na 

rzecz centrali wiele czynności.

Spór dotyczył tego, czy oddział może od takich zakupów odliczyć VAT. 

Zdaniem polskiej firmy − tak.

Z takim stanowiskiem nie zgodził się organ podatkowy. Ostatecznie sprawa trafiła 

do NSA. Sąd potwierdził tym samym prawo polskiego oddziału zagranicznej spółki 

do odliczenia VAT od nabywanych w Polsce towarów i usług związanych z czynnoś-

ciami wykonywanymi przez oddział na rzecz centrali.

Tomasz Hatylak, doradca podatkowy w kancelarii Squire Sanders Święcicki Krześ-

niak przypomina, że warunkiem odliczenia jest to, aby zagraniczna spółka wykaza-

ła związek pomiędzy zakupami oddziału w Polsce a swoją działalnością za granicą.

Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 353/13

Przeczytaj komentarz eksperta na stronie 2.

Dla naszych Czytelników przygotowaliśmy prezenty. Szczegóły na str. 2

background image

2

Podatek dochodowy od osób fizycznych/Podatek od towarów i usług 

dokończenie ze str. 1

Sąd potwierdził, że przychodem ze sto-

sunku pracy są zarówno przekazane 

pracownikowi wypłaty, jak i otrzymana 

wartość pieniężna świadczeń w naturze 

bądź ich ekwiwalentów. 

Pytanie do eksperta: 

Które świadczenia 

wydane osobom zatrudnionym mogą 

korzystać ze zwolnienia z PIT?

dokończenie ze str. 1

NSA uchylił wyrok WSA w Gliwicach, 

który odmówił oddziałowi zagranicz-

nej firmy prawa do odliczenia VAT. 

Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie sądu 

I instancji jest niezgodne z obowiązują-

cymi przepisami dotyczącymi VAT. 

Pytanie do eksperta: 

Jakie znaczenie dla 

przedsiębiorców ma powołany wyrok 

NSA?

Nocleg pracownika oddelegowanego do pracy za granicą  

szef doliczy do przychodu

Oddział zagranicznej firmy ma prawo do odliczenia VAT

wykonującemu na polecenie pracodawcy 

zadanie służbowe poza miejscowością, 

w której znajduje się siedziba szefa, lub 

poza stałym miejscem pracy, przysługu-

ją należności na pokrycie kosztów zwią-

zanych z podróżą służbową. 

Oddelegowanie wystąpi w sytuacji, w któ-

rej w wyniku zmiany umowy jako miejsce 

wykonywania pracy zostanie wskazana 

np. inna miejscowość. 

Przykładowo będzie tak, jeżeli pracow-

nik do tej pory pracował w Warszawie, 

a w związku z utworzeniem nowego oddzia-

łu w Gdańsku to właśnie miasto zostanie 

wskazane jako nowe miejsce wykonywa-

nia pracy. Jeżeli zaś jego współpracownik 

pracujący w Warszawie zostanie wysłany 

na kilka dni do Gdańska, to będzie odby-

wał podróż służbową. 

Pracodawcy powinni rozważyć, które świad-

czenia przekazywane pracownikom mogą 

zostać objęte zwolnieniem z PIT. Korzyst-

nym rozwiązaniem będzie zapewnienie 

zakwaterowania osobie oddelegowanej 

albo wypłacenie jej równowartości tego 

świadczenia w wysokości nieprzekracza-

jącej miesięcznie 500 zł. W takim przy-

padku pracownik nie uzyska przychodu, 

jeżeli jego miejsce zamieszkania będzie 

położone poza miejscowością, w której 

znajduje się zakład pracy, a pracownik 

nie korzysta z podwyższonych kosztów 

podatkowych. 

Dodatkowo za każdy dzień pobytu za gra-

nicą oddelegowanego pracownika pra-

codawca może wypłacić zatrudnionemu 

świadczenie w wysokości odpowiadającej 

30% diety. Wysokość będzie uzależniona 

od kraju, do którego został oddelegowany. 

Wyrok WSA w Krakowie z 12 lutego 

2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1908/13

Zgodnie z Kodeksem pracy w umowie o pra-

cę trzeba wskazać miejsce wykonywania 

pracy przez zatrudnionego. Jednocześnie 

(na podstawie art. 77

5

 § 1) pracownikowi 

Ze stanowiskiem NSA w pełni należy się 

zgodzić, orzecznictwo sądowe niemal 

jednoznacznie uznaje oddział za jednost-

kę organizacyjną wyodrębnioną jedynie 

wewnętrznie, której działalność stanowi 

w istocie formę organizacyjną działalno-

ści przedsiębiorcy zagranicznego w Pol-

sce. Rażąco niekonsekwentne było więc 

w tym kontekście odbieranie prawa przed-

siębiorcy zagranicznego do odliczania 

podatku zapłaconego w związku z zaku-

pami dokonanymi przez jego oddział, 

związanymi niepodważalnie z jego opo-

datkowaną działalnością realizowaną na 

terytorium UE.

Nie znamy jeszcze pisemnego uzasadnie-

nia wyroku, jednak można się domyślać, 

że sąd zechce nawiązać do argumentacji 

zawartej we wcześniejszych orzeczeniach. 

W szczególności do precedensowego 

wyroku Naczelnego Sądu Administracyj-

nego w Warszawie z 26 lutego 2013 r. 

(sygn. akt I FSK 493/12), który uznał, że 

oddział zagranicznej firmy lub podatnik 

tylko zarejestrowany do celów VAT ma pra-

wo do pełnego odliczania VAT od zakupów 

związanych z usługami serwisu gwaran-

cyjnego na rzecz jednostki macierzystej. 

Można przyjąć, że komentowany wyrok 

pozwoli na umocnienie linii orzeczniczej 

przyznającej polskim oddziałom podmio-

tów zagranicznych prawo odliczania VAT. 

A to w sposób jednoznaczny rozstrzygnie 

kontrowersje w tym zakresie, co z kolei 

może okazać się znaczące dla funkcjo-

nowania w Polsce oddziałów zagranicz-

nych podmiotów.

Wyrok NSA z 12 lutego 2014 r.,  

sygn. akt I FSK 353/13

Izabela Sadlik

starszy konsultant w Accreo

W sprawie rozstrzygająca była ocena, czy 

zasadne jest odliczanie naliczonego VAT 

od kupionych przez oddział towarów na 

rzecz centrali, która wykonuje czynności 

na rzecz podmiotów trzecich. WSA w Gliwi-

cach uznał, że w związku z brakiem dwóch 

podmiotów – oddział i centrala uznawane 

są za jedynie wewnętrznie wyodrębnione 

jednostki, brak także powstania prawa do 

odliczenia VAT zapłaconego przy zakupach. 

NSA wskazał jednak, że w świetle art. 86 

ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT w pełni zasadne 

jest odliczanie VAT, skoro zakupy związane 

są w sposób bezsprzeczny z opodatkowa-

nymi czynnościami świadczonymi za gra-

nicą na rzecz kontrahentów zewnętrznych. 

WYJĄTKOWE KORZYŚCI DLA PRENUMERATORÓW

Specjalnie dla naszych Czytelników  

przygotowaliśmy trzy praktyczne prezenty:

y

y

Jakie świadczenia szef dopisze do przychodów pracowników.

y

y

Najważniejsze interpretacje podatkowe i orzeczenia z IV kwartału 2013 roku. 

y

y

Wskaźniki i stawki uwzględniające ostatnie zmiany.

Wszystkie publikacje dostępne są w wersji elektronicznej w formie e-booków. 

Aby je pobrać, wystarczy wejść na stronę: 

www. ebooki.wip.pl 

w zakładkę księgowość.

Z każdym numerem prezenty dla stałych Czytelników. 

Sprawdź na www. ebooki.wip.pl/księgowość

Tomasz Hatylak

doradca podatkowy  

z kancelarii Squire Sanders  

Święcicki Krześniak 

Kup książkę

background image

3

Podatek dochodowy od osób fizycznych 

Sprzedaż środka trwałego nieujętego w ewidencji nie generuje 

Wyjaśnienie sądu

Na rozbieżności w orzecznictwie doty-

czącym zaliczenia przychodu ze sprze-

daży nieruchomości wykorzystywanej 

na potrzeby związane z działalnością 

gospodarczą do przychodu z tej działal-

ności zwrócił uwagę już w sierpniu 2013 

roku Rzecznik Praw Obywatelskich. W piś-

mie o nr RPO/676612/11/V/620.1 RZ 

prof. Lipowicz poprosiła NSA o zajęcie się 

sprawą ze względu na sprzeczne wyroki 

sądów administracyjnych. 

Rozpoznając skargę, NSA stwierdził, że do 

rozstrzygnięcia sporu niezbędne jest prze-

analizowanie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a 

ustawy o podatku dochodowym od osób 

fizycznych (dalej: ustawa o PIT) w brzmieniu 

obowiązującym od 1 stycznia 2004 r. Jak 

wyjaśnił sąd, ustawodawca jednoznacz-

nie wskazał, że przychód ze sprzedaży 

jest przychodem z działalności gospo-

darczej, jeżeli spełnione są łącznie dwa 

warunki. Po pierwsze, sprzedaż dotyczy 

środka trwałego. Po drugie, jest on ujęty 

w ewidencji środków trwałych i wartości 

niematerialnych i prawnych.

Tym samym NSA w poszerzonym składzie 

nie zgodził się z poglądem zaprezento-

wanym w wyroku NSA z 25 październi-

ka 2011 r. (sygn. akt II FSK 739/10). 

Zdaniem sądu w sytuacji gdy podatnik 

w celu osiągnięcia korzyści uchyla się 

od obowiązku wpisania danego składni-

ka majątku do ewidencji środków trwa-

łych, to mimo braku stosownego wpisu 

sprzedaż składnika majątku generuje 

przychód z działalności gospodarczej, 

jeśli faktycznie składnik ten wykorzy-

stano w działalności gospodarczej. Sąd 

w tym wyroku stwierdził, że brak wpisu 

do ewidencji jest kwestią drugorzędną 

i nie może przesądzać o kwalifikacji 

danego przychodu. Z takim stwierdze-

niem nie zgodził się 7-osobowy skład 

NSA. Sędziowie stwierdzili, że co do 

rozliczeń podatkowych (mając na uwa-

dze art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy 

o PIT) sprzedaż danego środka trwałego 

opodatkowanego przychodu

Odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części wykorzystywanych w prowadzonym 

biznesie, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych, nie jest przychodem 

z działalności – wyjaśnił NSA w uchwale w składzie 7 sędziów.

nie generuje przychodu z działalności 

gospodarczej.

Pytanie do eksperta: 

Sędziowie uznali, 

że mimo braku stosownego wpisu 

sprzedaż danego składnika majątku 

nie generuje przychodu z działal-

ności gospodarczej. Czy nie będzie 

to prowadziło do nadużyć ze strony 

podatników?

trwałe nieujęte w ewidencji i nie rozpo-

znają przychodu z działalności gospodar-

czej, będą w lepszej sytuacji podatkowej 

niż podatnicy, którzy je do niej wprowadzi-

li. Pogląd nie do końca jest słuszny, a to 

dlatego że jeśli cena sprzedaży środka 

trwałego jest niższa od ceny jego zakupu, 

to podatnik nie rozliczy straty z pozosta-

łymi przychodami z działalności gospo-

darczej, tak jak to zrobi podatnik, który 

wprowadził go do ewidencji. 

Jeśli natomiast cena sprzedaży jest wyższa 

od ceny zakupu, to rzeczywiście w lepszej 

sytuacji są podatnicy, którzy nie wprowa-

dzili środka trwałego do ewidencji. Przy-

chód uzyskany z jego sprzedaży będzie 

przychodem ze źródła, którym jest odpłat-

ne zbycie nieruchomości oraz innych rze-

czy. W sytuacji gdy upłynie 5 lat do chwili 

sprzedaży, począwszy od końca roku, 

w którym nabyto środek trwały będący 

nieruchomością, to przychód w ogóle nie 

powstanie. W przypadku ruchomości okres 

ten wynosi pół roku, począwszy od koń-

ca miesiąca, w którym doszło do nabycia 

środka trwałego.

Odnosząc się do rozstrzygnięcia NSA, 

podatnicy wykorzystujący środki trwałe 

w prowadzonym biznesie, aby zaoszczę-

dzić na podatkach, nie będą zwlekali 

z decyzją o wprowadzeniu do ewidencji 

aż do chwili, gdy ustalą, czy ich sprze-

daż przyniesie zysk lub stratę. Nie jest 

to jednak posunięcie słuszne, gdyż brak 

w ewidencji środka trwałego prowadzi do 

przestępstwa skarbowego polegającego 

na nierzetelnym prowadzaniu księgi, któ-

rą jest również ewidencja środków trwa-

łych. Jeśli zatem uchwała NSA miałaby być 

źródłem nadużyć podatkowych, to fiskus 

ma narzędzia, dzięki którym jest w sta-

nie je wyeliminować, bez konieczności 

zmiany ustawy o podatku dochodowym 

od osób fizycznych.

PODSTAWA PRAWNA

art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z 26 lipca 

1991 r. o podatku dochodowym od osób 

fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. 

poz. 361 ze zm.).

Uchwała 7 sędziów NSA z 17 lutego 

2014 r., sygn. akt II FPS 8/13

Jakub Rychlik

doradca podatkowy

Do czasu podjęcia uchwały przez NSA 

można było zaobserwować dwa poglądy 

dotyczące klasyfikacji przychodów uzyska-

nych ze zbycia środków trwałych nieujętych 

w ewidencji środków trwałych, a faktycznie 

wykorzystywanych w prowadzonej działal-

ności gospodarczej. Zwolennicy uznania 

ich za przychody z działalności gospodar-

czej argumentowali, że podatnicy, którzy 

nie ujęli środków trwałych w ewidencji, 

mimo ciążącego na nich obowiązku, są 

w lepszej sytuacji niż przedsiębiorcy, któ-

rzy wywiązali się z tego obowiązku. Dlate-

go też ich zdaniem nawet w sytuacji, gdy 

środek trwały nie został wprowadzony do 

ewidencji, a był wykorzystywany w pro-

wadzeniu przedsiębiorstwa, to przychód 

z jego zbycia powinien zostać opodatko-

wany na takich samych zasadach, jakby 

był zaewidencjonowany. 

Z kolei zwolennicy drugiego poglądu 

odwołują się do wykładni językowej. Uwa-

żają, że skoro ustawodawca mówi o środ-

kach trwałych ujętych w ewidencji, a nie 

o takich, które podlegają tylko wykazaniu, 

to sprzedaż składników niezaewidencjo-

nowanych nie generuje przychodu z dzia-

łalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyro-

ku z 25 października 2011 r. (sygn. akt 

II FSK 739/10) doszedł do wniosku, że 

przedsiębiorcy, którzy sprzedadzą środki 

Wyjątkowy przewodnik

 

Polityka Rachunkowości w firmie z komentarzem do planu kont

Książka zawiera wzorcowe rozwiązania 

w zakresie polityki rachunkowości, dostosowane do specyfiki firm według znowelizowanej ustawy o rachunkowości.

Informacje i zamówienia: tel.: 22 518 29 29, e-mail: cok@wip.pl

Kup książkę