Swięta Rodzina jako wzór

Uniwersytet Adama Mickiewicza

Wydział Teologiczny

w Kazimierzu Biskupim

Paweł Piotr Błasiak

MSF

Święta Rodzina jako wzór komunii personalnej

w świetle nauczania ks. Jana Berthiera.

Praca proseminaryjna

pisana pod kierunkiem

ks. dr Adam Bajorskiego

Kazimierz Biskupi

2008

SPIS TREŚCI

Wstęp

więta Rodzina jako wzór oddania się Bogu

Cnota Wiary w Świętej Rodzinie

Cnoty Nadziei i Miłości w Świętej Rodzinie

Posłuszeństwo Bogu i wypełnianie przepisów Prawa w Świętej

Rodzinie

więta Rodzina jako wzór doskonałej miłości bliźniego

Posłuszeństwo w Świętej Rodzinie

Wzajemna miłość w Świętej Rodzinie

Łagodność w Świętej Rodziny

więta Rodzina jako wzór doskonałej komunii małŜeńskiej

Ukryte Ŝycie Świętej Rodziny

Ubóstwo Świętej Rodziny

Szczęście Ŝycia rodzinnego w Świętej Rodzinie

Zakończenie

Bibliografia

WSTĘP

Poznawanie Ŝycia i cnót Świętej Rodziny jest zadaniem bardzo

pouczającym i niezwykle pasjonującym. Ks. Jan Berthier poświęcił niemałą

cześć swego kapłańskiego Ŝycia na poznawanie i opisywanie Świętej Rodziny

właśnie poprzez zgłębianie jej cnót. Podał Świętą Rodzinę jako wzór dla

załoŜonego przez siebie zgromadzenia zakonnego: Misjonarzy Świętej

Rodziny, uwaŜał, Ŝe Święta Rodzina jest wspaniałym i doskonałym

przykładem do naśladowania. Jego oddanie i umiłowanie Świętej Rodziny

towarzyszyło mu i kierowało jego myśli ku niebu. Przyglądając się jego Ŝyciu

oraz wsłuchując się w jego nauczanie odkrywamy jakŜe interesujące

dziedzictwo nam pozostawił.

Impuls dla obrania Świętej Rodziną na patronkę nadał ks. Janowi

Berthier

dokument

Ojca

więtego

Leona

XIII:

Neminem

fugi

z 14. 06. 1892 r w którym papieŜ ogłosił Święta Rodzinę patronką i wzorem

rodziny chrześcijańskiej. Wychodząc z tych zrealizowanych juŜ zamierzeń

ks. Berthier’a i z perspektywy przeszło stu lat od początków działalności

załoŜonego przez niego zgromadzenia, moŜemy równieŜ dzisiaj ukazywać

więtą Rodzinę jako doskonały wzór komunii interpersonalnej, jaka powinna

realizować

się

małŜeństwie,

które

jest

obrazem

miłości

i wzajemnego zjednoczenia.

Patrząc uwaŜnie na współczesny świat, w którym coraz częściej

i wyraźniej mówi się o kryzysie rodziny, w którym nieustannie poszukuje się

wzorców i autorytetów przedstawienie Świętej Rodziny jako wzorca

doskonałej komunii interpersonalnej dla relacji między ludźmi w rodzinach.

Dla osób poszukujących bardziej lub mniej świadomie oparcia do budowania

ich wzajemnych więzi i relacji. Przedstawienie Świętej Rodziny wydaje się

aktem najlepszym z moŜliwych. Szczere przyjęcie modelu Świętej Rodziny

jako wzoru do naśladowania i wierne odtwarzanie go w Ŝyciu mogłoby

okazać się panaceum dla wielu. Aby przybliŜyć ten model naleŜy go przede

wszystkim poznać. Temu zadaniu słuŜy niniejsza praca, która pragnie

opierając się na źródle, jakim są pisma ks. Jana, Berthiera, głównie jego

ostatnia ksiąŜka „Kult i naśladowanie Świętej Rodziny” przede wszystkim

opisać i przedstawić Świętą Rodzinę jako wzór tej najdoskonalszej

ze wspólnot, jaką powinna być rodzina.

W niniejszej pracy opisanie Świętej Rodziny, idąc za nauczaniem

ks. Jana opiera się na przedstawieniu jej cnót. Zakładamy, Ŝe udane

i doskonałe Ŝycie, które pragniemy przybliŜyć wynika przede wszystkim

z podobania się Panu Bogu i z pełnienia Jego woli i Jego przykazań, dlatego

pierwszy rozdział niniejszej pracy przedstawia Świętą Rodzinę jako wzór

doskonałego oddania się Bogu, poprzez rozwinięciu cnót Boskich: Wiary,

Nadziei i Miłości oraz doskonałym poznaniu i wypełnianiu woli BoŜej.

Poszczególne paragrafy będą poświęcone tym zagadnieniom.

Drugi rozdział ma na celu opisanie Świętej Rodziny jako doskonałego

przykłady miłości bliźniego, poprzez przedstawienie tylko trzech cnót z całej

ich palety, jaką podaje nam nauka ks. Berthiera a tymi cnotami

są posłuszeństwo, wzajemna miłość i i łagodność.

Trzeci rozdział przybliŜy nam Świętą Rodzinę jako wzór doskonałej

komunii małŜeńskiej, dzięki przybliŜeniu ich ubóstwa, ukrytego Ŝycia oraz

próbę opisania szczęścia, jakie panowało w Świętej Rodzinie.

W niniejszej pracy poprzez pryzmat tylko niektórych wybranych cnót

najbardziej charakterystycznych dla Świętej Rodziny postaramy się przyjrzeć,

jak ks. Jan Berthier widział i przedstawiał jej piękne Ŝycie.

Realizowanie się miłości w małŜeństwie nie jest łatwe. Podobnie

pełnienie Woli BoŜej kosztuje bardzo wiele wyrzeczeń i wysiłku. Świętej

Rodzinie te trudy nie zostały oszczędzone. Ich wspólne Ŝycie nie było łatwe,

ale pomimo to dzięki swojej wierności i cnotom, ich przykład nadal świeci

jasnym promieniem. Dla współczesnego człowieka moŜe on być niezwykłym

drogowskazem jak Ŝyć, aby podobać się Bogu.

ROZDZIAŁ I

Święta Rodzina jako wzór oddania się Bogu

1.1. Cnota Wiary w Świętej Rodzinie

Ksiądz Jan Berthier dla lepszego zobrazowania relacji, jakie zachodziły

w Świętej Rodzinie porównuje Pana Jezusa do słońca, a świętego Józefa

i Najświętszą Maryje Pannę do księŜyca i planet, które swoje światło

zawdzięczają właśnie oświecającemu je słońcu. Jezus jest Bogiem

i najprawdziwszą światłością, która oświeca kaŜdego człowieka, który na ten

wiat przychodzi. Jego światło nie pochodzi od nikogo, to on sam jest jego

ródłem

Wiara, która jest cnotą Boską była udziałem Świętej Rodziny

a dotyczyła ona Maryi i Józefa, Bóg dzięki ich wierze dokonuję tego, co

zamierzył. Oni dzięki wierze w Boga są gotowi poświecić siebie i przyjąć

powierzone im zadanie. Wiara jest poręką tych dóbr, których nie widzimy

a których się spodziewamy. Najświętsza Maryja Panna i św. Józef tylko przez

wiarę mogli poznawać Boga. Są oni spadkobiercami patriarchów i królów

judzkich, są teŜ spadkobiercami ich wiary. JuŜ za swojego ziemskiego Ŝycia

doszli oboje do wysokiego stopnia świętości, a to właśnie dzięki wierze. Mieli

oni to szczęście juŜ tu na ziemi oglądać chwałę BoŜą w osobie ich Syna

Jezusa Chrystusa, było to niewątpliwie wielkie wyróŜnienie i nagroda za ich

wiarę jak i pomoc w umocnienieniu tejŜe wiary

Sobór Watykański II uczy „Bogu objawiającemu naleŜy okazać

«posłuszeństwo wiary... przez które człowiek z wolnej woli powierza się

J. Berthier, Kult i naśladowanie Świętej Rodziny, Ciechocinek 2003, s. 112.

TamŜe, s. 113.

Bogu, okazując «pełną uległość rozumu i woli wobec Boga objawiającego»

i dobrowolnie uznając objawienie przez niego dane. By móc okazać taką

wiarę, trzeba mieć łaskę BoŜą uprzedzająca i wspomagającą oraz pomoce

wewnętrzne Ducha Świętego...” Słowa te odnoszą się w całości zarówno do

Najświętszej Maryi Panny jak i do św. Józefa, gdyŜ oni właśnie okazali Bogu

swoją wiarę posłuszeństwo i uległość

więta Rodzina, jak pisze ks. Jan Berthier nie Ŝyła dla ziemi, lecz Ŝyła

dla nieba. Pan Jezus czynił wszystko, aby podobać się swojemu Ojcu

w niebie, od swego poczęcia był On światłością, radością, był doskonałością.

W Nim połączyły się dwie natury, natura Boska i natura ludzka

Wiara jak pisze ks. Jan Berthier jest darem łaski Boga udzielanym

z racji zasługi Pana Jezusa Chrystusa, jest to dar nadprzyrodzony. Wiara jest

podstawą wszelkiej świętości a to, Ŝe Święta Rodzina miała wielką i piękną

wiarę sprawiło, Ŝe ich Ŝycie podobało się Panu Bogu i było święte

Wiara w Świętej Rodzinie była działaniem Boga, była wspaniała, była

cudem wszechmocy BoŜej. Cnota wiary osiągnęła w Świętej Rodzinie

najwyŜszy moŜliwy do osiągnięcia stopień doskonałości. Wiara jest cnotą,

która Pan Bóg udzielił ludziom po to, aby bez przeszkód, jakie im stawia

miertelne ciało potrafili dzięki niej i poprzez nią nabywać niezawodną,

pewną, nieomylną oraz prawdziwą znajomość Boga, jego tajemnic,

cudownych dzieł, aby jak gdyby na podobieństwo aniołów oglądali Boga

twarzą w twarz. To, co aniołowie widzą jasno ludzie poznają jakby przez

zasłonę, przez wiarę

Jezus Chrystus od chwili swego poczęcia był samą doskonałością, samą

prawdą, był światłością dla świata. Od początku czynił On wszystko, aby

podobać się Ojcu, w miarę wzrastania w Świętej Rodzinie jego Boskie cechy

ujawniały się stopniowo. Najświętsza Maryja Panna i Święty Józef Ŝyli

Konstytucja dogmatyczna o Objawieniu BoŜym, Dei verbum, Wrocław, 1986, s. 34 – 35.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 113.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 112.

Maria z Agredy, Mistyczne miasto BoŜe, Warszawa, 2000, s. 69.

w blasku Pana Jezusa, dzięki temu Jego Boskie Światło opromieniało ich,

a oni pozwalali się prowadzić tym promieniom. Dlatego teŜ w ich duszach nie

było Ŝadnej ciemności, w ich sercach nie gościły Ŝadne uprzedzenia, ani

nieuporządkowane przywiązania.

Święta

Rodzina

zmierzała

pełna

wiary,

swobodnie

drogą

sprawiedliwości poprzez cnoty wzrastając w świętości, jak pisze,

ks. J. Berthier: „Podobnie do gwiazdy porannej, która opromieniając

i złocąc najpierw szczyty gór a następnie stopniowo, w miarę upływy dnia

opromienia i oświeca wysyłając coraz jaśniejsze światło i promienie resztę

ziemi tak w Świętej Rodzinie wzrastała wiara i poznawanie Boga w osobie

i poprzez osobę Jezusa Chrystusa”

Czytamy w Pieśni Zachariasza:

„Dzięki serdecznej litości naszego Boga,

z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słonce.

By oświecić tych, co w mroku i śmierci mieszkają

Aby nasze kroki skierować na drogę zbawienia.”

Pan Jezus jest właśnie Wschodzącym Słońcem.

Najświętsza Maryja Panna Matka Boga i Oblubienica Ducha Świętego

była i nadal jest wzorem i przykładem wspaniałej wiary. Pierwsza w porządku

łaski umiłowana córka Boga, Pokorna słuŜebnica Pana jest Matką całego

Kościoła w wierze w czasie swego Ŝycia w małŜeństwie ze, Św. Józefem

osiągnęła wysoki stopień świętości, zawdzięczała to właśnie swej wierze

Z kolei jak pisze Jan Paweł II w adchortacji Redemptoris Custos:

„Święty Józef jest tym, który pierwszy uczestniczy w wierze Bogarodzicy.

Uczestnicząc, wspiera swą Oblubienicę w wierze BoŜego zwiastowania. Józef

jest teŜ pierwszym, którego Bóg postawił na drodze tego „pielgrzymowania

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 113.

przez wiarę”, w którym Maryja — zwłaszcza od czasu Kalwarii

i Pięćdziesiątnicy — będzie „najdoskonalej przodować”

Tak, więc cnota wiary jest pierwszą z cnót, które są tak

charakterystyczne dla ludzi oddanych Bogu. W przypadku Świętej Rodziny

cnota ta ukazała się w całej pełni poprzez posłuszeństwo Bogu i pełne Jemu

zaufanie. Pan Bóg nie pozostał „dłuŜny” i obdarował w sposób cudowny

swoich wyznawców. Najświętsza Maryja Panna została Matką Odkupiciela.

więty Józef został wybrany na opiekuna Matki BoŜej i Pana Jezusa. Święta

Rodzina jest, więc pięknym przykładem i wzorem wiary naleŜnej

objawiającemu się Bogu

1.2. Cnoty Nadziei i Miłości w Świętej Rodzinie

Nadzieja jak pisze ks. Jan Berthier jest filarem, na którym opiera

się gmach naszego zbawienia. Fundamentem tej budowli jest wiara, filarem

nadzieja. Święta Rodzina równieŜ i pod tym względem jest naszym wzorem.

Pan Jezus nie mógł w prawdzie spodziewać się tego, co juŜ posiadał gdyŜ

On juŜ cieszył się udziałem w najwyŜszym dobru spodziewał się jednak

chwały dla swojego ciała oraz wsławienia swego imienia na całej ziemi.

Najświętsza Maryja Panna i Święty Józef tu na ziemi cieszyli się chwałą

oglądania Pana Jezusa w Jego ludzkiej naturze. Niewątpliwie ich serca

rozbudzało pragnienie oglądania Boga twarzą w twarz w niebie. Pan Jezus

obiecał im niebo gdyŜ kochał swoich rodziców, więc na pewno szczególnie

pragnął nieba dla swoich ziemskich rodziców. Obietnice Pana Jezusa

potwierdzają obietnice dane przez Boga pierwszym rodzicom, patriarchom,

Adhortacja Apostolska Redemptoris Custos Ojca Świętego Jana Pawła II O Świętym

Józefie i Jego posłannictwie w Ŝyciu Chrystusa i kościoła w: Adchortacji Apostolskie Ojca
Ś

więtego Jana Pawła II Tom I 1979 -1995, Kraków 2006, s. 498.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 113.

prorokom. Obietnice te dawały Maryi i Józefowi niezachwianą nadzieję

wśród ziemskich doświadczeń. Wszystkie Ŝyciowe przygody i doświadczenia,

jakie ich spotkały, wygnanie, tułaczka ucieczka do Egiptu, trudy codziennego

ubogiego Ŝycia w Nazarecie, nie zdołały zniechęcić ich i załamać. Jezus,

Maryją i Józef nie uskarŜali się na swój los, a te doświadczenia nie zdołały

zmącić spokoju ich dusz. Jak pisze ks. Jan Berthier zasypiali spokojnie

i odpoczywali w Bogu w pokoju serca

Wyjątkowa podniosłość cnoty nadziei polega na tym, Ŝe wskazuje ona

na Boga jako na nasze dobro ostateczne i najwyŜsze. Nadzieja dzięki

zasługom Jezusa Chrystusa pozwala nam uwaŜać to Dobro za cel moŜliwy

do osiągnięcia pomocą ku temu mają być równieŜ nasze dobre uczynki. Akty

i czynności związane z cnotą nadziei wiąŜą się ze światłem wiary w Boga

i ze szczególną mądrością, poprzez która i dzięki której nieomylne obietnice

BoŜe moŜemy odnieść do nas samych. Nadzieja pozwala człowiekowi

uwaŜać za rzecz pewną i wierzyć, Ŝe Bóg nie odmówi mu tego, co obiecał

wszystkim

NajwaŜniejszą i najwznioślejszą rzeczą w Ŝyciu kaŜdego stworzenia,

zwieńczeniem kaŜdego prawa, przykazaniem i najwyŜsza powinnością jest

jak pisze ks. Jan Berthier miłość do Boga, NajwaŜniejszym przykazaniem jest

przykazanie miłości: „Będziesz miłował Pana Boga swojego z całego swego

serca, z całej swojej duszy i ze wszystkich swoich sił”

. Wypełnianie tego

przykazania staje się arcydziełem w Ŝyciu kaŜdej istoty obdarzonej rozumem.

NajwyŜszy poziom miłość do Boga osiągnęła w Ŝyciu Świętej Rodziny

Miłość Boga jest wtedy prawdziwa i doskonała i spełnia wolę Boga,

jeŜeli pociąga za sobą pełnienie przykazań BoŜych. Pełnienie woli BoŜej

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 128.

Maria z Agredy, Dzieło cytowane, s. 74.

Pwt. 6,5.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 132.

z miłości do Niego staje się aktem najdoskonalszej miłości i taka właśnie

miłość była udziałem Świętej Rodziny

więta Rodzina z miłości do Boga wykazywała ufność w BoŜą

Opatrzność, była gotowa znosić przeróŜne trudności i przeciwności

poświęcając się dla Boga i pełnienia jego świętej woli. Członkowie Świętej

Rodziny byli gotowi złoŜyć ofiarę ze swego Ŝycia dla Pana Boga i złoŜyli

ją wyrzekając się samych siebie. Pełnienie BoŜej woli, przestrzeganie

przykazań BoŜych było dla Świętej Rodziny największą radością,

odpoczynkiem i szczęściem, to był wyraz wielkiej miłości do Boga, jaka była

ich udziałem. Ich rozkoszą było wypełniać najsłodszą, najłaskawszą

najbardziej godną uwielbienia BoŜą wolę

Pan Jezus, Syn BoŜy miłował swojego Ojca doskonałą wieczną ofiarną

miłością. Sam wielokrotnie mówił o tym: „ Moim pokarmem jest pełnić wolę

Tego, który mnie posłał”

. Jezus Chrystus najdoskonalej poznał Boga a Bóg

jest miłością

. Jak wspaniałe musiało być Ŝycie Świętej Rodziny, w której

narodził się i rozwinął się ten najwspanialszy owoc BoŜej miłości?

Najświętsza Maryja Panna była tą osoba, która po Panu Jezusie równieŜ

poznała Boga i kochała Go doskonale, kochała Boga równieŜ w osobie

swojego Syna

. Poprzez Niepokalane Poczęcie Bóg ją wybrał. Maryja była

obdarzona Jego wielką łaską. Dzięki Nawiedzeniu i poczęciu z Ducha

więtego jako wybrana Oblubienica Ducha Świętego jej miłość do Boga była

i jest niewiędnąca, wspaniała i cudowna. Poddana próbie Nazaretu i Golgoty

okazała

się

wypróbowana.

Wniebowzięciu

Bóg

ją

przyjął

do nieba. W Ukoronowaniu otoczył ją chwałą. Tak na niej spełniają się

wspaniałe obietnice i nagrody, jakie Bóg przygotowuje dla tych, którzy Boga

kochają i są Jemu wierni i posłuszni gdyŜ jak pisze Św. Paweł: „ Ani oko nie

TamŜe, s. 136.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 136.

J. 4, 34.

J. 4, 8.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 136.

TamŜe, s. 132.

widziało, ani ucho nie słyszało jak wielkie rzeczy przewidział Bóg dla tych,

którzy go miłują”

Serce Maryi jest płomieniem miłości, który swoje spełnienie i radość

odnajduje w obecności w jej Ŝyciu Pana Jezusa. Jej Ŝycie jest ofiarą i aktem

wspaniałej miłości do Boga, umiłowania Jego woli i gotowości

do poświęcenia. Święty Józef w Nazarecie przebywał w obecności Jezusa

i Maryi, pisze ks. Jan Berthier. On potomek królewski z Rodu Dawida, syn

narodu wybranego, maź sprawiedliwy niósł w sercu swoim płomień miłości

do Boga. Bóg nagrodził go za tę miłość powierzając mu Świętą Rodzinę jako

opiekunowi

więty Józef, człowiek rozmiłowany w Piśmie Świętym był

człowiekiem ofiarnej pracy, przyjął na siebie trud codziennej pracy i troski

o zapewnienie utrzymania Jezusa i Maryi. Był to człowiek ofiary i jałmuŜny

wiadczy to o jego miłości do Boga, miłości do pełnienia Jego woli

i gotowości przestrzegania BoŜych przykazań, oraz o miłości do człowieka,

która wypływa z miłości BoŜej

1.3. Posłuszeństwo Bogu i wypełnianie przepisów Prawa

w Świętej Rodzinie

Ze szczerego umiłowania Boga w przypadku Świętej Rodziny

wypłynęło

pragnienie

pełnienia

umiłowanie

woli

BoŜej

oraz

podporządkowanie się tej woli. Takie pełnienie woli BoŜej jest jednocześnie

rezygnacją z pełnienia woli własnej i tak było właśnie w przypadku Świętej

Rodziny, gdyŜ konsekwencją miłości do Boga jest pełnienie Jego woli

Kor 2, 9.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 132.

T. S. Kapusta, Święty Józef mistrzem naszej modlitwy, Kraków 1986, s. 12.

i posłuszeństwo względem Boga. Kiedy miłość jest szczera pragnie

wypełniać wolę tego, kogo kocha, wypełnienie woli umiłowanej osoby staje

się radością i nawet jeŜeli wymaga trudów i poświęcenia daje poczucie

szczęścia, zwłaszcza wtedy kiedy spełnia się wolę Boga

. Wiele takich

przykładów moŜemy odnaleźć zarówno opowieściach Starego Testamentu jak

i w historii Kościoła. Pisma ks. Jana Berthier są poparte przykładami osób

więtych w szczególny sposób wyróŜniających się bądź niezwykłymi

cnotami, bądź heroicznym zachowaniem się w momencie, gdy ich Ŝycie

zostało poddane próbie. Święta Rodzina w tym wszystkim moŜe i powinna

być dla nas przykładem i wzorem. Jej miłość i poddanie się woli BoŜej jest

bardzo pięknym przykładem dla wszystkich ludzi

więta Rodzina przestrzegał wszystkich przykazań Prawa BoŜego

i czyniła to z miłością i zaangaŜowaniem. Święty Józef jest nazwany męŜem

sprawiedliwym oznacza to między innymi, Ŝe doskonale znał i wypełniał

Prawo BoŜe, zwyczaje izraelskie jak równieŜ to, Ŝe był potomkiem

królewskiego rodu Dawida

Sprawiedliwość

jego

względem

Boga

pozwoliła

być

wtajemniczonym we wspaniały zamysł i plan zbawienia ludzkości, jaki Bóg

przygotował dla swoich stworzeń. Święty Józef dostąpił udziału

i uczestnictwa w wielkiej tajemnicy orędzia BoŜego, jakim jest Zwiastowanie

i dziewicze poczęcie za sprawą Ducha Świętego Syna BoŜego Jezusa

Chrystusa. Jest on bezpośrednim i pierwszym świadkiem narodzenia BoŜego

Syna. Co więcej to jemu przypadł wielki zaszczyt i godność być nazwanym

ziemskim ojcem Boga. Jest on potomkiem rodu Dawida i wpisuje

się w jego dziedzictwo, na którym Bóg obiecał wypełnienie swoich obietnic

zbawczych

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 136.

TamŜe, s. 136.

więty Józef był to równieŜ mąŜ modlitwy, wiernie wypełniał prawo

MojŜeszowe, co podkreśla Święty Mateusz w Ewangelii. Był On równieŜ

poddany prawu państwowemu gdyŜ, kiedy wyszło rozporządzenie Cezara

Augusta podporządkował się rozkazowi cezara, chociaŜ wymagało

to od niego i jego najbliŜszych znoszenia trudów dalekiej podróŜy

Posłuszeństwo woli BoŜej pod kaŜdym względem jest, więc aktem

miłości i posłuszeństwo takie staje się aktem i wyrazem najdoskonalszej

miłości. W ten właśnie sposób była posłuszna Bogu Święta Rodzina, była

posłuszna ze względu na miłość do Boga, umiłowanie Jego przykazań, miłość

do BoŜego zamiaru i planu zbawienia ludzkości. Miłość BoŜa, która

towarzyszy ludzkości w całej jej historii od momentu stworzenia aŜ do dnia

dzisiejszego w Świętej Rodzinie osiągnęła stopień najdoskonalszy gdyŜ tutaj

spotkały się ze sobą natura BoŜa i natura ludzka, cnoty Boskie i cnoty

ludzkie: pokora, miłość małŜeńska, posłuszeństwo woli BoŜej, wierność Bogu

i człowiekowi. W Świętej Rodzinie doskonale spotykają się ze sobą

sprawiedliwość i wierność.

Tak teŜ Święta Rodzina jest i na zawsze

pozostanie najdoskonalszym przykładem i wzorem dla wszystkich pokoleń.

A ci, którzy ją naśladują, naśladując jej wierność Bogu i posłuszeństwo Jego

woli i przykazaniom nie zbłądzą na drogach Ŝycia

Pan Jezus mógł wypełnić doskonale wolę Ojca gdyŜ tę wolę poznał.

Poznał ją w sposób doskonały jako Syn BoŜy, poznawał ją równieŜ poprzez

staranne wychowanie według przepisów prawa mojŜeszowego, jakie otrzymał

wychowując się przy boku Najświętszej Maryi Panny i Świętego Józefa

Najświętsza Maryja Panna i jej oblubieniec Święty Józef zapatrzeni

w Jezusa Chrystusa, rozpaleni przez Niego miłością do Boga z wielką

starannością i całym sercem przestrzegają wszystkich przepisów Prawa

BoŜego. Poddają Pana Jezusa obrzezaniu, ofiarowują go w świątyni. Uczą

Mt.!,19.

Ps 85 (84), 11.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 137.

Por. J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 136.

Go Prawa i rozumienia Pisma, uczą Go zwyczajów i w tym wszystkim

są nienaganni. Najświętsza Maryja Panna pierwszy Doktor Kościoła sama

wychowana w świątyni BoŜej jest najlepszą nauczycielką Pana Jezusa.

W Świętej Rodzinie posłuszeństwo Bogu nie ogranicza się tylko i wyłącznie

do posłuszeństwa przepisom i prawu, lecz było ono równieŜ rozumiane jako

posłuszeństwo wszelkim natchnieniom BoŜym i oczekiwanie na ukazywanie

się Jego woli. Poprzez koleje ich Ŝycia: PodróŜ do Betlejem, ucieczka

do Egiptu, ukryte Ŝycie w Nazarecie, ich miłość i wierność jest poddana

próbie i nabiera realnych wymiarów. Ich serca są zjednoczone z Bogiem

i z sobą nawzajem

Najdoskonalsze posłuszeństwo okazał sam Bóg, Jezus Chrystus

przyjmując na siebie dobrowolnie wyrok śmierci krzyŜowej. Uczynił to, aby

zgładzić zapis dłuŜny całej ludzkości względem Boga. On niewinny Baranek

został zabity, zgładzony z ziemi Ŝyjących, aby przez swoją męczeńską śmierć

krzyŜową wyjednać ludziom zbawienie i otworzyć im Bramy Raju. Zrobił On

wszystko to z miłości do swego Ojca niebieskiego

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 136.

ROZDZIAŁ II

Święta Rodzina jako wzór doskonałej miłości

bliźniego

2.1.

O wzajemnym miłosnym zjednoczeniu u Świętej Rodziny

Zjednoczenie obojga małŜonków w małŜeństwie jest najdoskonalszą

więzią międzyludzka, jaką Bóg uczynił i przewidział dla człowieka.

Im to zjednoczenie jest lepsze, czystsze, szlachetniejsze tym jest trwalsze,

przeciwnie im jest więcej w tych relacjach zła, zepsucia, tym taka więź jest

słabsza, bardziej krucha pisze ks. Jan Berthier

Najdoskonalsza i najczystsza miłość małŜonków zrealizowała

się w Świętej Rodzinie. Miłość ich była doskonała, niebiańska, cały jej Ŝar

zdąŜał do zachowania dziewictwa. Miłość Świętego Józefa do Najświętszej

Maryi Panny była jak pisze dalej ks. Jan Berthier skierowana ku jej

wewnętrznej piękności, czystości i nieskazitelności. Święty Józef kochając

czystość w Maryi pragnął tę czystość, piękność i dziewiczość ustrzec

i zachować. Sam z kolei przez zjednoczenie serc pragnął równieŜ dla siebie

podobnej czystości w ten sposób wzajemna czysta miłość rozlała się na tych

dwoje małŜonków

więty Józef był opiekunem Świętej Rodziny, zadanie to otrzymał jako

dar z nieba. Pragnął, więc jak najlepiej wykonać powierzone mu przez Boga

zadanie. Był on dla Najświętszej Maryi Panny, oparciem, towarzyszył jej

w przeróŜnych doświadczeniach Ŝyciowych przez całe ich wspólne Ŝycie. Był

jej troskliwym opiekunem podczas drogi do Betlejem, podczas ucieczki

do Egiptu przed gniewem Heroda, podczas drogi do Nazaretu i podczas

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 166.

TamŜe, s. 167.

wspólnego ukrytego Ŝycia w Nazarecie poświęconego wychowaniu Pana

Jezusa

więty Józef był dla Maryi pociechą, oparciem w przeróŜnych

doświadczeniach wspólnego małŜeńskiego i rodzinnego Ŝycia, w radościach

i troskach, pomyślności i smutku, był obrońca godności i czci oraz dobrego

imienia Najświętszej Maryi Panny. Matka BoŜa ze swojej strony w sposób

doskonały wypełniała swoje obowiązki względem małŜonka, kochała

więtego Józefa była mu oddana i okazywała jemu szacunek zaś Święty Józef

był całkowicie jej godny, to niebo dało jej go za opiekuna. Najświętsza

Maryja Panna rozumiała to. Święty Józef jako jej małŜonek w zachowywaniu

dziewictwa był jej bratem. Dzielił wszystkie jej uczucia i był uczestnikiem jej

cnót, na co dzień mógł przebywać w ich blasku w zjednoczeniu serc.

Najświętsza Maryja Panna okrywała go płaszczem swojej małŜeńskiej miłości

on zaś okazywał jej kaŜdego dnia dowody oddania i wierności. W rodzinie tej

panowała wzajemna miłość szacunek, oddanie i zrozumienie. Najświętsza

Maryja Panna okazywała ze swojej strony Świętemu Józefowi dowody

oddania, wdzięczności i miłości małŜeńskiej. Takie było Ŝycie Świętej

Rodziny

2.2.

O czystości i łagodności w Świętej Rodzinie

Czystość zwyczajna polega na wyrzeczeniu się wszelkich grzesznych

przyjemności. Czystość nadzwyczajna polega na wyrzeczeniu się wszystkich

seksualnych przyjemności, które w zwykłych warunkach są dozwolone

Dziewictwo Najświętszej Maryi Panny jest cnotą anielską, wyniosło

ono Maryję ponad sferę cielesną i wysublimowało ponad jej ciało gdyŜ przez

TamŜe, s. 167.

TamŜe, s. 216.

uczestnictwo w dziewictwie samo ciało nabiera nowych cech i upodabnia

je do ducha

więty Józef według zamysłu Boga został stróŜem dziewictwa Maryi.

Bóg powierzył w ręce tego potomka Dawida odpowiedzialność i troskę

o bezpieczeństwo wychowania i zapewnienia utrzymania Świętej Rodziny.

więty Józef był jednocześnie świadkiem i stróŜem dziewictwa Maryi

Pan Bóg w swojej wielkiej opatrzności upatrzył i przygotował

więtego Józefa na opiekuna Świętej Rodziny. Matka BoŜa była dziewicą

gdyŜ złoŜyła ślub pozostania na zawsze dziewicą. Święty Józef równieŜ Ŝył

w stanie dziewiczym i takŜe pragnął ten stan zachować. MałŜonkowie ci są

jak najbardziej odpowiedni i godni samych siebie. Ich czyste piękne serca

spotkały się w cudownym związku. Ich węzeł małŜeński i zjednoczenie

małŜeńskie nie przeszkadzały im wypełnieniu ich postanowień a wręcz były

pomocą w ich dochowaniu gdyŜ jedno mogło liczyć na drugie i jedno dla

drugiego było umocnieniem i wsparciem. Oboje są sobie wzajemnie oddani,

przekazują prawa do siebie sobie nawzajem. Ich związek małŜeński jest

doskonały

W Świętej Rodzinie moŜemy ponadto odnaleźć wzór doskonałego

wypełnienia pięknej cnoty, jaką jest łagodność. Sam Pan Jezus poucza nas

w Kazaniu na górze: „Uczcie się ode mnie, bo jestem cichy i pokorny

sercem”

Najświętsza Maryja Panna była uosobieniem cnoty łagodności nigdy

nikt nie mógł w niej naleźć czegokolwiek, co przeciwstawiałoby się tej

cnocie. Łagodność jest zawsze bliska miłości, tam gdzie panuje miłość tam

teŜ jest i łagodność. Pan Jezus wychowany w domu, Maryi i Józefa był cichy

TamŜe, s. 217

TamŜe, s. 217.

Mt 11, 29.

i łagodny. Jest on prawdziwym BoŜym Barankiem, który swoją łagodnością

i pokorą gładzi grzechy świata

więty Józef to maŜ sprawiedliwy i poboŜny, w którego usposobieniu

nie moŜna znaleźć nic gorzkiego, nic surowego nie odnajdziemy u niego

niecierpliwości, gwałtowności, wręcz przeciwnie Święty Józef jako opiekun

więtej Rodziny i obecnie opiekun kościoła jest człowiekiem pełnym

spokoju,

zrównowaŜenia,

łagodności

słowach,

delikatności

w postępowaniu, uprzejmości w zachowaniu. Święty Józef w Świętej

Rodzinie zajmował miejsce głowy rodziny, a więc przez Boga był

wyznaczony na miejsce tego, który zajmuje pierwsze miejsce po Bogu

w swojej rodzinie

2.3.

Posłuszeństwo w Świętej Rodzinie

Ks. Jan Berthier stwierdza, Ŝe nie jest trudno z miłości

podporządkować swoją wolę osobie, którą się kocha. Potrzeba do tego

miłości, szacunku i zaufania. Kiedy te wszystkie cechy wystąpią razem tak

jak to było w Świętej Rodzinie to pojmiemy Ŝe posłuszeństwo było tam

doskonałe. W Świętej Rodzinie spełniały się słowa Pisma Świętego:

„ Synowie Mądrości są zgromadzeniem sprawiedliwych, lud, który kształtują

jest samym posłuszeństwem i miłością”

Pan Jezus wielokrotnie dał przykład posłuszeństwa. MoŜemy się o tym

przekonać czytając Ewangelię. W momencie chrztu w Jordanie mówi do św.

Jana: „Ustąp teraz, aby się wypełniła cała sprawiedliwość”

. Dowodzi

to bardzo duŜego wyczucia i roztropności Jezusa na sprawy BoŜe

i posłuszeństwo. Święty Paweł w następujący sposób opisuje posłuszeństwo

Jezusa Chrystusa: „On istniejąc w postaci BoŜej, nie skorzystał

J. 1, 36.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 199.

TamŜe, s. 186.

Mt. 3, 15.

ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie

przyjąwszy postać sługi i stał się podobnym do ludzi. A w tym,

co zewnętrzne uznany za człowieka uniŜył samego siebie, stając się

posłusznym aŜ do śmierci i to śmierci krzyŜowej”. Przez swoje posłuszeństwo

woli BoŜej przyjmuje dobrowolnie śmierć na krzyŜu, aby przez

posłuszeństwo zgładzić grzechy świata. Posłuszeństwo jest znamienną cechą

Jezusa Chrystusa, To posłuszeństwo w przypadku Syna BoŜego zastanawia,

bo nie jest ono spowodowane Ŝadną inną koniecznością jak tylko

dobrowolnym pragnieniem wypełnienia woli Ojca. Od niego płynął wzór,

który przyświecał Najświętszej Maryi Pannie i Świętemu Józefowi,

a następnie całym rzeszom naśladowców i uczniów

więty Józef jako głowa rodziny był jednocześnie tym, który rozkazuje

jak i tym, który jest posłuszny jako przedstawiciel Boga rozkazywał po to,

aby spełnił się plan Opatrzności oraz wola BoŜa, którą jest zbawienie rodzaju

ludzkiego. To właśnie z woli BoŜej Święty Józef był opiekunem Świętej

Rodziny, pragnął On teŜ słuchać Jezusa Chrystusa, który będąc Jego Synem,

był jednocześnie Synem BoŜym i Bogiem. JednakŜe to właśnie on, Święty

Józef był wyznaczony na głowę Świętej Rodziny i jemu przypadł zaszczytny

obowiązek i przywilej rządzenia, oraz ogromna odpowiedzialność, która

z tego zadania wypływała. Był on w tym zadaniu przedstawicielem samego

Pana Boga

Najświętsza Maryja Panna była posłuszna swojemu męŜowi,

wypełniała wszystkie obowiązki z miłością, szacunkiem i oddaniem. Matka

BoŜa, Królowa Aniołów i ludzi Ŝyła i cieszyła się Ŝyciem rodzinnym Ŝyjąc

w posłuszeństwie do swojego męŜa. Co więcej Święty Józef i Maryja

rozkazywali Panu Jezusowi, a On był im posłuszny, moŜemy o tym

przeczytać w Ewangelii Św. Łukasza: „Wrócił z Nimi do Nazaretu i był im

Por. Flp.2, 6- 8.

TamŜe, s. 186.

posłuszny”

. Cała Święta Rodzina była posłuszna zarządzeniom cezara

Augusta, chociaŜ kosztowało ich to posłuszeństwo bardzo wiele trudu

i cierpienia. Jak to podsumowuje ks. Jan Berthier

. Posłuszeństwo, więc nie

jest rzeczą łatwą a wypełnianie go wymaga często rezygnacji z własnego

zdania. Pan Jezus powiedział jednak:, „Kto chce iść za mną niech zaprze się

samego siebie”

Wierność ta, którą Święta Rodzina, nam ukazuje, która dotyczyła

posłuszeństwa i poszanowaniu zwyczajów, świąt, pielgrzymek, przepisów,

jakie poboŜni Ŝydzi w tamtych czasach przestrzegali jest dla nas

współczesnych przykładem jak pisze ks. J. Berthier, który naleŜy w obecnych

czasach naśladować przede wszystkim przez zachowanie posłuszeństwa

przykazaniom BoŜym i kościelnym

Przykład posłuszeństwa Świętej Rodziny jest potępieniem buntu

człowieka przeciwko Bogu. Swoją pokorą, posłuszeństwem cichym Ŝyciem

dają oni doskonały wzór i przykład jak naleŜy podporządkować się przede

wszystkim Bogu, ale równieŜ, prawowitej władzy i drugiemu człowiekowi

Duch buntu jak pisze ks. Jan Berthier jest to duch nieporządku,

niepokoju, przyczyna wszelkich rozłamów, które Ŝycie czynią przykrym

i utrudniają je. Przeciwnie posłuszeństwo Ŝony względem męŜa, dzieci

względem rodziców i najistotniejsze człowieka wobec Boga jest źródłem

radości, pokoju i szczęścia. Pan Bóg w swojej nieskończonej mądrości

ustanowił takie zasady po to, aby ludzie mieli nad sobą autorytet rządzących

i byli im posłuszni Bóg wie, Ŝe ludzie potrzebują takiego hamulca, który

będzie ich ochraniał przed wpadnięciem w przepaść. Święta Rodzina jest

właśnie przykładem doskonałego posłuszeństwa, po pierwsze Bogu, poprzez

spełnianie woli i jego przykazań. Po drugie sobie nawzajem w posłuszeństwie

Łk. 2, 51.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s.186.

Mk. 10,24.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 186.

TamŜe, s. 187.

wypływającym z miłości. Po trzecie prawowitej władzy, której źródłem jest

Opatrzność BoŜa

TamŜe, s. 187.

ROZDZIAŁ III

Święta Rodzina jako wzór doskonałej komunii

małŜeńskiej

3.1. Ukryte Ŝycie Świętej Rodziny

ycie Świętej Rodziny w Nazarecie było niezwykle niedostrzegalne

i niepozorne pisze ks. Jan Berthier. Wzór takiego Ŝycia jest przekreśleniem

i przeciwstawieniem się ludzkiej pysze. Pragnieniem Świętej Rodziny było to,

aby podobać się Bogu i tylko Jemu. Nie chcieli oni przypodobać się światu

ani innym ludziom

ycie takie, które polega tylko na Bogu i skierowane jest na Niego, jest

yciem wielkim. Jesteśmy tylko tym, czym jesteśmy przed obliczem Boga,

pisze ks. Jan Berthier. Cała ludzka doskonałość i nasze Ŝycie nadprzyrodzone

jest umieszczone w głębi ludzkiej duszy. To, co najwaŜniejsze jest

niedostępne dla oczu

Jezus Chrystus jest wciąŜ ukryty, Bóg jest równieŜ ukryty, jest

dostępny tylko dla człowieka wierzącego w Niego. Jezus Chrystus mówił:

„Błogosławieni czystego serca albowiem oni Boga oglądać będą”

. Święta

Rodzina daje przykład takiej cnoty czystości serca. Dzięki pięknym, czystym

sercom mieli przy sobie prawdziwego Boga kaŜdego dnia w swoim własnym

domu, Ŝyli z Nim we wspólnocie rodzinnej. Dlatego teŜ przypuszczalnie nie

tęsknili za światem. W ich szczęściu świat nie był im potrzebny chyba tylko

z miłości do Boga jako jego Stwórcy i troski o stworzenie. Dobrze wiedzieli,

co jest na świecie. Ich skromne ukryte Ŝycie musiało być Ŝyciem pięknym

w swej skromności i zaufaniu do Boga.

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 204.

TamŜe, 205.

Mt 5, 8.

Jednak Święta Rodzina, pomimo Ŝe Ŝyła w doskonałej harmonii,

miłosnym zjednoczeniu serc i w ukryciu nie zajmowała się tylko sama sobą,

lecz chętnie dzieliła się swoim szczęściem z innymi. Miłość bliźniego nie jest

samolubna pisze ks. Jan Berthier, miłość bliźniego jako córka Boga dąŜy do

udzielania się i dzielenia. Święta Rodzina w swoim środowisku starała się

czynić ludziom dobrze

Wspólne Ŝycie Świętej Rodziny w Nazarecie było naznaczone pracą,

Ks. Jan Berthier podkreśla, Ŝe w ten sposób Pan Jezus jako Syn BoŜy chciał

pokazać rangę i znaczenie ludzkiej pracy. Święta Rodzina swoim przykładem

pracowitego Ŝycia uszlachetnia pracę. śycie ciche, pracowite, skromne

i oddane Bogu, jakie prowadziła Święta Rodzina jest pięknym przykładem

i wzorem wspólnego Ŝycia rodzinnego

Księga Mądrości Syracha poucza: „W trzech rzeczach upodobałem

sobie, które są przyjemne Panu i ludziom: zgoda wśród braci, przyjaźń

między sąsiadami oraz mąŜ i Ŝona dobrze zgadzający się ze sobą”. Święta

Rodzina bez wątpienia równieŜ w tych cnotach była doskonała

Ukryte Ŝycie Świętej Rodziny zadziwia tym bardziej, Ŝe dotyczy tak

wspaniałych postaci. Jezus Chrystus, BoŜy Syn, oczekiwany Mesjasz,

prawdziwy prorok, Baranek ofiarny złoŜony za grzechy całego świata.

Najświętsza Maryja Panna, Królowa Aniołów, Oblubienica Ducha Świętego,

Arka Nowego Przymierza. Święty Józef, mąŜ sprawiedliwy, dzięki łasce

przewyŜszający godnością swego prarodzica, Króla Dawida. To tylko kilka

określeń przypominających nam, kim są osoby zjednoczone wzajemną

miłością w Świętej Rodzinie. Jednak plan BoŜy i BoŜe zamysły są róŜne od

ludzkich:, „Bo moje myśli nie są myślami waszymi, a wasze drogi, moimi

drogami”

, mówi prorok w imieniu Boga, dlatego moŜe zadziwiać nas

sposób postępowania Świętej Rodziny, która całym sercem pragnęła spełniać

J. Berthier, Dzieło cytowane, s.190.

TamŜe, 230.

Syr. 25, 1.

IŜ, 55,8.

przede wszystkim BoŜe natchnienia i BoŜą wolę, Ŝyjąc dla Niego w ukryciu

przed światem w ubóstwie i posłuszeństwie.

3.2. Ubóstwo Świętej Rodziny

Jest bardzo wiele rzeczy na świecie, które człowieka próbują omamić,

łudząc go, jakoby miały zapewnić mu szczęście. śadna jednak z tych rzeczy

nie jest w stanie dać mu tego prawdziwego szczęścia. Święta Rodzina,

pomimo swego ubogiego Ŝycia a moŜe właśnie dzięki niemu i w nim,

odnalazła swoje najprawdziwsze szczęście. śycie w bliskości Boga, pełniąc

Jego wolę i w Jego obecności. Ona na zawsze juŜ przejdzie do ludzkiej

pamięci jako wzór doskonałości, przykład pięknej miłości i wzór wszelkich

cnót.

Ubóstwo jest cnotą wyjątkową jest działaniem wbrew światu jest

wyróŜnieniem i jednocześnie jest próbą dla człowieka. Ubóstwo moŜe być

trudnym doświadczeniem, lecz przeŜyte wraz z Bogiem moŜe okazać się

ródłem radości i błogosławieństwa. Bóg troszczy się o ubogich. Zawsze byli

oni w centrum jego zainteresowania w wielu przysłowiach Starego

Testamentu i przypowieściach, Bóg zdecydowanie staje w obronie ludzi

ubogich, sam troszczy się o nich gdyŜ ludzie ubodzy w całej swojej biedzie

tylko Boga mają za obrońcę i opiekuna. „Błogosławieni ubodzy albowiem do

nich naleŜy Królestwo Niebieskie”. Obiecuje Pan Jezus w Kazaniu na górze.

wiadczy to o jego wraŜliwości na kaŜdą ludzką biedę, o poczuciu

zatroskania o kaŜdego człowieka, o los wszystkich ludzi i poczucie

sprawiedliwości

W przypadku jednak Świętej Rodziny ubóstwo jest aktem heroicznej

dobrowolnej rezygnacji z naleŜnej im godności i przywilejów na rzecz

umiłowania wypełniania BoŜej woli, pisze ks. Jan Berthier. Ubóstwo Świętej

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 204.

Por. Łk 6, 20.

Rodziny jest pięknym dowartościowaniem ludzkiego ubóstwa, są oni wzorem

i przykładem pięknego biednego Ŝycia, przez które Jezus Chrystus stał się

Odkupicielem. Przyniósł ukojenie na rany ludzkiej natury, które przywiązują

ludzi do ziemi, odrywając ich oczy i myśli od nieba i tego, co jest w niebie.

Najświętsza Maryja Panna i Święty Józef byli uczestnikami ubóstwa

ze względu na Syna BoŜego, na BoŜe Dzieciątko towarzysząc Bogu –

człowiekowi w Jego przygotowywaniu się do najwaŜniejszej misji

i wydarzenia dla ludzkości, jakim jest jej odkupienie. Narodzenie Pana Jezusa

w grocie betlejemskiej jest czytelnym znakiem i manifestacją dla tego świata,

jest wyrazem BoŜej woli i przez wszystkie pokolenia będzie znakiem dla

kaŜdego człowieka jak piękne i owocne moŜe być przywiązanie się człowieka

do miłości, do Boga, który jest miłością gardząc przepychem

i bogactwem

„Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą

i złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani

mol ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną, bo

gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”, poucza Pan Jezus

w Kazaniu na górze. Te piękne niezwykle pouczające BoŜe słowa, dzięki

doświadczeniu jego ubogiego Ŝycia, a przede wszystkim dzięki swojej

boskości brzmią niezwykle autentycznie. On – Bóg wie, co jest najlepsze dla

człowieka

Jednak Ŝycie Pana Jezusa, oprócz ubóstwa, naznaczone było jeszcze

prześladowaniami. Od chwili przyjścia na świat, Herod zamierzał go zabić.

więta Rodzina doświadczyła, zatem, poza ubóstwem, juŜ na samym

początku wspólnego Ŝycia tego, czym jest prześladowanie, ucieczka z własnej

ojczyzny, trud tułaczki i Ŝycia na wygnaniu. Wszystko to maluje nam obraz

pełen dramatyzmu ludzkiego losu na tej ziemi. Ale jednocześnie zatroskania

Boga o los człowieka, który jest mu drogi. Oraz chęć towarzyszenia Boga w

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 233.

Por. Mt. 6, 10-21.

kaŜdych doświadczeniach człowieka zwłaszcza tego który jest mu miły

i szuka Boga swym sercem

3.3. Szczęście Ŝycia rodzinnego w Świętej Rodzinie

„Człowiek został stworzony do szczęścia i do Ŝycia w rodzinie”, pisze,

ks. J. Berthier. Wzorem takiego pięknego rodzinnego szczęścia jest Święta

Rodzina, która ukazuje nam, Ŝe prawdziwe szczęście nie zaleŜy od bogactwa,

popularności, władzy, ale leŜy w posłuszeństwie woli BoŜej jedności serc,

wzajemnej miłości, Święta Rodzina prowadziła Ŝycie ukryte przed światem,

w ludzkim rozumieniu moŜna powiedzieć Ŝycie cięŜkie i w uciskach, a jednak

pokój i szczęście, jakie tam panowały, radość, która była owocem Ducha

więtego, przewyŜszała wszelkie inne ziemskie pociechy

Ks. Jan Berthier uwaŜa, Ŝe pokój, jaki panował w Świętej Rodzinie jest

przez Boga zaplanowany i przewidziany dla wszystkich ludzi w ich Ŝyciu

rodzinnym. Bóg, ustanawiając rodzinę, chciał Ŝeby człowiek od momentu

przyjścia na świat, odnajdował w niej oparcie, odpoczynek, miłości, troskę

o drugiego człowieka. To w rodzinie człowiek doświadczą miłości, poczucia

bezpieczeństwa, jest otoczony czułą miłością rodziców i dziadków

JuŜ na samym początku stworzenia Bóg uczynił męŜczyznę i kobietę,

umieszczając ich w Raju. W ten sposób Bóg wykonał swe dzieło. Pismo

więte mówi: „ Tak stworzył Bóg człowieka na swój obraz, na obraz BoŜy go

stworzył, stworzył męŜczyznę i niewiastę”

. Pan Bóg, więc zaplanował Ŝycie

i szczęście człowieka w Ŝyciu w komunii, w jedności. Podstawową i naturalną

komunią, w jakiej Ŝyje człowiek jestrodzina. W innym miejscu Pismo Święte

mówi:, „Dlatego to męŜczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją

J. Berthier, Dzieło cytowane, s. 234.

TamŜe, s. 284.

Rdz 1, 27.

i łączy się ze swoją Ŝoną tak ściśle, Ŝe stają się jednym ciałem”. W Świętej

Rodzinie ten zamysł BoŜy zrealizował się doskonale, to tutaj w ich wzajemnej

miłości małŜeńskiej Bóg był obecny w Ŝywej postaci, w osobie ich syna

Jezusa Chrystusa, który jednocześnie jest Synem BoŜym

więta Rodzina, Ŝyjąc skromnie w domku w Nazarecie, poświęcając się

codziennym obowiązkom, wychowywała Syna BoŜego - Pana Jezusa

- w codziennej trosce o pracę, chleb we wzajemnym zjednoczeniu. Była

rodziną szczęśliwa a podstawa tego szczęścia płynęła jak pisze ks. Jan

Berthier, z głębokiego zjednoczenie z Bogiem. Bogiem, który jest dobrem

przewyŜszającym wszystkie inne dobra, a największym nieszczęściem jest

być pozbawionym tego najwyŜszego dobra. Bycie z Nim zjednoczonym

w wieczności będzie sama istotą niebiańskiego szczęścia. Ci, którzy juŜ tu na

ziemi są z Bogiem zjednoczeni, są uświęcani, uszlachetniani osiągają

prawdziwą ludzką doskonałość. Święta Rodzina, poprzez miłość, tę

najdoskonalszą więź, zbliŜała się do Boga i złączyła się z Nim stając się

z Nim jednym w Duchu

Biskup Van der Ven z Hertogenbosch powiedział: „JeŜeli kiedykolwiek

była na świecie jakaś szczęśliwa rodzina, była to bez wątpienia Święta

Rodzina z Nazaretu”. To właśnie dzięki świętości tych osób, z których się

składała gdyŜ najszczęśliwszym jest człowiek święty – pisze ks. Jan Berthier.

Nikt nie zaprzeczy, Ŝe Święta Rodzina, z którą nie moŜna porównać Ŝadnej

innej pod względem świętości jest ze wszystkich innych najszczęśliwsza

Bogactwem

więtej

Rodziny

nie

były

dobra

ziemskie

i nie im zawdzięczała ona swe szczęście. Prawdziwe dobra, które Święta

Rodzina posiadała w obfitości, to były dobra duchowe. Bogactwem Świętej

Rodziny był Syn BoŜy, ich chwałą były cnoty, w których wzrastali; zaś

miłość Boga była jej szczęściem i rozkoszą. W Świętej Rodzinie odnajdujemy

Rdz 2, 24.

TamŜe, s. 245.

najdoskonalsze posłuszeństwo oraz szacunek da prawdziwego autorytetu.

Panowała tam zgoda, miłość oraz wzajemne oddanie

więta Rodzina ukazuje nam piękno i prostotę Ŝycia w bliskości Boga.

Nie jest to Ŝycie dąŜące do sławy. Nie jest to wzór Ŝycia wyniosłego. Nie ma

w ich Ŝyciu przepychu i zgiełku świata. Nie odnajdziemy u Nich kłótni,

sporów. Nie dopominali się o naleŜną im cześć i pozycję. Ich Ŝycie było

napełnione radością z poznania prawdy i bliskością Boga. śycie, jakie wiedli

było cierpliwe, pokorne i gotowe znosić trudy. śycie w zaufaniu

i wzajemnym zjednoczeniu serc, a pomimo trudności wiedli Ŝycie szczęśliwe,

więte, miłe Bogu

Szczęście Świętej Rodziny jest niezwykle trudne do opisania, gdyŜ jest

to szczęście nadprzyrodzone, szczęście, którego źródłem jest bliskość Boga

i pełnienie Jego świętej woli. JakŜe posłuszni i wraŜliwi musieli być Jezus

Maryja i Józef na wszelkie natchnienia Ducha Świętego. JakŜe musieli być

doskonali i umiłowani przez Boga. Bóg obdarzył ich swoim zaufaniem

i niezwykłym wyróŜnieniem. JakŜe musieli być wraŜliwi na siebie nawzajem,

wyrozumiali, doskonali. Święta Rodzina Ŝyjąc na świecie nie była z tego

wiata

TamŜe, s. 245.

TamŜe, s. 254.

ZAKOŃCZENIE

więta Rodzina równieŜ w obecnych czasach moŜe być ukazana jako

wzór doskonałości i jedności. Przyglądając się Świętej Rodzinie poprzez

pryzmat nauczania ks. Jana Berthiera dostrzegamy ich niezwykłe cnoty:

Wiarę, Nadzieję, Miłość, posłuszeństwo i poszanowanie woli BoŜej.

Widzimy takie cechy jak wzajemna miłość i łagodność. W jej codziennym

yciu moŜemy zaobserwować, Ŝe byli oni ubodzy, Ŝyli bardzo skromnie

utrzymując się z pracy własnych rak.

Tak jak wiele rodzin na całym świecie Ŝyli podobnie ubogo,

niedostrzegalnie dla świata. To, Ŝe nie pragnęli oni niczego innego jak tylko

spełniać wolę BoŜą sprawiło, Ŝe pomimo tych braków i trudów, jakie ich

w Ŝyciu spotkały są oni nadzwyczajnym przykładem tak bliskim

i jednocześnie tak pięknym tego, Ŝe wspólne Ŝycie w miłości i zjednoczeniu

z Bogiem moŜe być niezwykle owocne.

Komunia personalna jest jednością, jaką Bóg przewidział dla człowieka

w małŜeństwie. Komunia personalna w Świętej Rodzinie była doskonała,

oparta na szacunku, miłości, poszanowaniu boŜych praw. Przepełniona

wzajemnym zrozumieniem, patrzeniem w jedną stronę. A właściwie

wpatrywaniem się w osobę Jezusa Chrystusa. Troska o zapewnienie

podstawowych potrzeb, jakie właśnie moŜe zapewnić tylko rodzina.

więta Rodzina urzeka swoją prostotą i niezwykłością. śyjąc skromnie

w Nazarecie zostawia niezwykły wzór i daje światło dla całej ludzkości.

W ich pięknym Ŝyciu realizuje się doskonałe człowieczeństwo, Ich serca

napełnione miłością i ufnością pokazują kaŜdemu człowiekowi, Ŝe nie

bogactwo, ale poszanowanie Boga i miłość do Niego nadaję Ŝyciu

prawdziwy sens i piękno.

BIBLIOGRAFIA:

Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Poznań – Warszawa 1971.

Dokumenty Stolicy
Apostolskiej

Jan Paweł II

Adhortacja Apostolska Redemptoris
Custos

Ojca

więtego

Jana

Pawła II: O Świętym Józefie i Jego
posłannictwie w Ŝyciu Chrystusa
i kościoła w: Adchortacji Apostolskie
Ojca

więtego

Jana

Pawła

Tom I 1979 -1995, Kraków 2006.

Konstytucja dogmatyczna
o Objawieniu BoŜym, Dei verbum,
Wrocław, 1986.

Źródła

J. Berthier

Kult i naśladowanie Świętej Rodziny,
Ciechocinek, 2003.

Literatura pomocnicza

Maria z Agredy

Mistyczne miasto BoŜe, Warszawa,
2000.

T. S. Kapusta

więty Józef mistrzem naszej

modlitwy, Kraków 1986