plik

PROLOG
Noc sylwestrowa, Boston
— Zaliczam si

do tych ciekawskich, chłopcy, a ciekawscy nie szcz

innym pyta

. Wi

dlaczego wy trzej siedzicie tutaj na tych taboretach, zamiast szale

tam na parkiecie? — Fred,

gi barman o rumianych policzkach, wskazał r

w gł

b sali, gdzie sylwestrowe towarzystwo

bawiło si

w najlepsze. — Mo

e ty mi odpowiesz

— zwrócił si

do ciemnowłosego m

ęŜ

czyzny po trzydziestce, siedz

cego na wprost.

— Win

za to ponosz

kobiety i jeszcze raz kobiety

— odparł Tristan Talbot, a jego dwaj przyjaciele z college”u na znak pełnej aprobaty odstawili
gestem abstynentów smukłe kieliszki z szampanem.
Chyba nie zamierzasz mi wmówi

e trzech takich przystojniaków jak wy nie mogło poderwa

sobie na t

noc trzech fajnych dziewczyn? Nigdy w to nie uwierz

— Ale taka jest prawda. Trzech całkiem dorzecznych facetów zostało na t

noc z pustymi

kami — potwierdził Tristan z samokrytycznym u

miechem. — Och, te kobiety. Na swoje

wytłumaczenie mam jedynie to,

e nie jestem z Bostonu.

— Ja równie

jestem nietutejszy. Byłem umówiony, niestety, nie wypaliło — powiedział tonem

usprawiedliwienia Alec McCord, wysoki blondyn o atletycznej sylwetce, charakterystycznej dla
baseballisty.
— Innymi słowy, ona nie zjawiła si

o okre

lonej porze w okre

lonym miejscu — u

lił

Nicholas Santiago, ostatni z trójki przyjaciół, po czym przeczesał palcami swoje g

ste

jasnobr

zowe włosy.

— W rezultacie zamiast miłosnych przygód mamy siebie, chłopcy — podsumował Tristan, nie
kryj

c ironii.

Alec przywdział teatraln

min

nieszcz

ęś

liwca, która uwydatniła dołki na jego policzkach.

— Wci

ąŜ

do mnie nie dociera,

e sp

dzam sylwestra na stołku przy barze z dwoma facetami.

Czy

na ni

ej upa

ść

— Jedyna pociecha,

e nie jest to najgorszy z barów

— zauwa

ył Fred nie bez pewnej dozy zawodowej dumy i napełnił musuj

cym winem puste

kieliszki klientów.
M

ęŜ

czy

ni unie

li je jak na komend

— Za nadchodz

cy rok! — Alec wzniósł toast. — Oby

my na naszej drodze spotykali tylko

samotne kobiety, spragnione bli

szych kontaktów z przystojniakami, za jakich uwa

a nas

niejaki Fred, barman z Bostonu.
Kieliszki stukn

ły o siebie z krystalicznym brz

kiem.

— Za kobiety spragnione miło

ci — dorzucił Tristan.

— Powinni

my raczej powiedzie

: „Za kobiety, których wyobra

enie o miło

ci pokrywa si

naszym” — dodał swoje trzy grosze Nick.
Głowy jego przyjaciół opadły do przodu. Było to co

w rodzaju potwierdzaj

cego kiwni

cia.

— W ka

dej sytuacji odzywa si

w nim pedantyczny prawnik — skomentował Alec.

— Powiem wam prawd

— powiedział Fred i podniósł palec niczym biblijny prorok. —

wiat

jest czym

w rodzaju parkietu, a baby nam mówi

e ju

nie prowadzimy w tym ta

cu. — W

jego słowach przebijała pewno

ść

siebie człowieka, który przez trzydzie

ci pi

ęć

lat przygl

dał

ludziom zza barowego kontuaru.

Tristan zrobił skwaszon

min

— Co tu mówi

o prowadzeniu! One, podejrzewam, nawet nas nie chc

widzie

na tym

parkiecie.
— Czasy zmieniaj

, to pewne — o

wiadczył Nick filozoficznie. — Gdy który

z nas umawia

z dziewczyn

i ona nie przychodzi, to bardzo zły znak dla całej reszty rodzaju m

skiego.

- E, tam. Nie ma czego

ałowa

- powiedział Alec.

— Mam ju

ść

kobiet, które tylko dlatego lgn

do mnie,

e co

znacz

w baseballu.

— A ja z kolei mam do

ść

tych, które przychodz

na randk

tylko po to, by udowodni

własn

szo

ść

nad m

ęŜ

czyzn

— rzekł Tristan. — Chocia

, istniej

e i inne kobiety, którym

zale

y bardziej na uczuciach, ni

na rozgniataniu partnerów czubkiem zamszowego

pantofelka.
— Problem tylko jak je znale

źć

— zauwa

ył Nick.

— Zawsze mo

na da

ogłoszenie — rzucił Fred od niechcenia. — Wiecie, w rubryce

matrymonialnej...
— Nie miewasz lepszych pomysłów?
— Ja miałbym zni

do czego

takiego?

Jedynie Alec nie zlekcewa

ył pomysłu Freda.

— Rzecz, nad któr

warto si

zastanowi

— powiedział, cedz

c sylaby.

Słysz

c takie blu

nierstwo, Tristan i Nicholas głucho j

li.

— Przypominam,

e college mamy ju

za sob

— odezwał si

Tristan. — Nie b

dziemy

chwyta

takich rozpaczliwych sposobów.

- Aco złego widzisz w niewinnym prasowym ogłoszeniu? — zapytał Alec.
— Jeden ze stałych bywalców tego lokalu — wtr

cił Fred — trafił t

metod

w dziesi

. Dał

anons, spotkał si

z szałow

babk

, by na drugi dzie

nazwa

to spotkanie najbardziej

fantastyczn

randk

swojego

ycia.

Alec bawił si

swoim kieliszkiem.

— Upojna noc w zamian za dwie linijki w gazecie pe
titem.
— To dobre dla studenterii — powtórzył Tristan ze wzgardliw

min

— A i to niekoniecznie. Pomy

lcie, gdyby

my robili to przedtem w college”u, który z nas

sko

czyłby na jednej fantastycznej randce? — zapytał Nick.

— Pan Podrywalski, czyli ja, na pewno by nie sko

czył — o

wiadczył Tristan tonem

zadufanego w sobie podrywacza. Najwidoczniej wypity szampan robił swoje.
Alec i Nick wybuchli

miechem.

— Pan podrywalski! To było dobre w bosto

skim college”u, ale teraz? — powiedział Alec. —

Nadal uwa

asz,

e erotyczne podboje kosztuj

mniej wysiłku ni

wypicie coca-coli?

Tristan zachichotał.
— Tak czy inaczej, nie pisz

na to ogłoszenie.

— A ja my

e powinni

my da

sobie t

szans

— powiedział Mec. — Niebawem

Walentyflki. Niech ka

dy z nas zamie

ci anons odpowiedniej tre

ci i zobaczymy, któremu

dopisze szcz

ęś

cie. Chyba

e pan Podrywalski boi si

tego rodzaju nowych wyzwa

— Czy kiedykolwiek przyłapałe

mnie na tchórzostwie?

— W porz

dku, wchodzisz do gry. Pozostaje nam tylko ustali

szczegóły.

— Chwileczk

, jeszcze nie wyraziłem swej zgody — zaoponował Nick.

— Nie wygłupiaj si

. T

s i ja zrobili

my szmat drogi, by sp

dzi

z tob

noc sylwestrow

. Nie

esz wystawi

nas do wiatru.

— Kiwnij łbem, chłopie, i b

dzie wszystko jak dawniej — dodał Tristan, daj

c znak barmanowi,

by otwierał kolejn

butelk

szampana.

— Mam przeczucie,

e gorzko b

tego

ałował — rzekł Nick, rozkładaj

c r

ce.

Tristan wzniósł kieliszek.
— A teraz najwa

niejszy toast. Za kawalerów

tego Walentego! Niech czternastego lutego

rusz

do boju i niech — tu dramatycznie zawiesił głos

— wygra najlepszy.

Zew Twego serca
Elise Title

Sobowtór Kevina Costnera,
ostatni z wielkich romantyków, który
kocha jazd

konn

, ksi

ęŜ

ycowe noce na pokładzie

swojego jachtu oraz skoki bungee,
poszukuje idealnej Walentynki.
Musi by

kna, odwa

na i niezale

na,

a nawet lekko zwariowana.
Poczucie humoru — obowi

zkowe. Je

li jeste

moj

Walentynk

, obiecuj

e zabior

na randk

która potrwa przez całe

ycie.

A poza tym... wszystko mo

e si

zdarzy

Zew Twego serca

ROZDZIAŁ PIERWSZY

— Przepraszam,

e przeszkadzam, panie Santiago. My

lałam,

e wyszedł ju

pan do biura.

Nicholas Santiago wlepiał wzrok w kartk

Ŝą

na jego wielkim, zakurzonym, d

bowym

biurku. Nagle

ł brwi. Emma, my

e to z jej powodu, szybko przeprosiła jeszcze

raz. Wtedy uniósł wzrok znad kartki, w któr

tak intensywnie si

wpatrywał.

— Słucham? — zapytał z roztargnieniem.
— Mówiłam,

e nie chc

panu przeszkadza

Jego twarz złagodniała. Spojrzał z u

miechem sympatii na Emm

, pulchn

, siwowłos

kobiet

, która była jego gospodyni

od czasu, gdy rozwiódł si

cztery lata

temu.
— Nie przeszkadzasz mi, Emmo. — Podniósł kartk

z biurka i machn

ł ni

w powietrzu. — To

przez to. Nie mog

uwierzy

e napisałem co

tak głupiego.

— Och, jestem pewna,

e co

, co zostało napisane przez pana, nie mo

e by

głupie, panie

Santiago — zaprotestowała Emma. Nie ona jedna wiedziała,

e jej pra

codawca jest znakomitym prawnikiem,

e odniósł ju

w swej karierze wiele sukcesów,

zwłaszcza jako specjalista od rozwodów. Ceniła go za to i podziwiała, a jeszcze bardziej
imponował jej fakt,

e Nicholas nie szukał rozgłosu i cenił sobie dyskrecj

Szczególnie od czasu własnego rozwodu.
— Ty zawsze wiesz, jak podtrzyma

mnie na duchu, Emino — powiedział Nick z czaruj

cym

miechem, a ona po raz kolejny zdumiała si

, dlaczego tak bystry, przystojny i poci

gaj

ęŜ

czyzna nie znalazł sobie do tej pory drugiej

ony i dlaczego jego była

ona odeszła od

niego, zostawiaj

c dwójk

dzieci.

— Mog

pó

niej zetrze

kurze, je

li pan woli — powiedziała.

— Nie, ju

wychodz

— odparł Nick i spojrzał na zegarek. — Cholera — zakl

ł — za

dwadzie

cia minut musz

w s

dzie. Całkiem straciłem głow

— Nic podobnego. — Emma u

miechn

ła si

. — Jest tam gdzie zwykle, na paiskiej szyi,

panie Santiago.
— Dobrze by było... — odwdzi

czył si

jej u

miechem, po czym popatrzył na ni

zakłopotany.

— Czeka mnie... hm... małe zamieszanie w ten weekend — oznajmił i potarł dło

mi skronie.

Jego czaszka wci

ąŜ

pulsowała potwornym bólem. Upił si

wczoraj jak nigdy dot

d i dr

czył go

teraz kac, wyrzuty sumienia i wszystkie inne plagi, które nawiedzaj

człowieka, gdy otrz

ąś

nie

z alkoholowego zamroczenia. Z przera

eniem my

lał zwłaszcza o tym, co te

robił i co

z nim działo po fakcie, kiedy wypił o tego jednego drinka za du

Znów spojrzał na pospiesznie naskroban

notk

, le

Ŝą

na biurku. Co, u diabła, przyszło mu

do głowy, by napisa

ogłoszenie matrymonialne? I to tak idiotyczne! Odpowied

była prosta:

nic nie przyszło mu do głowy, jego głowa była kompletnie i beznadziejnie pusta.
Pokr

cił ni

teraz, podniósł ogłoszenie, zwin

ł je w nilonik i rzucił przez pokój w stron

wiklinowego kosza na

mieci, który stał wprzeciwległym rogu. Tram. Doskonały strzał.

Zupełnie jak za dawnych, dobrych czasów, kiedy grał w koszykówk

w Boston Co]lege.

Przynajmniej w tej dyscyplinie trzymam form

, pomy

lał kwa

no.

Posłał gospodyni kolejny u

miech, wło

ył klasycznie skrojony, granatowy garnitur i poprawił

modny krawat w czerwono-niebieskie paski. Zwracaj

c wzrok w kierunku kosza, powiedział:

— Ju

dobrze, Emmo. Teraz wszystko wróciło na swoje miejsce.

Spojrzała na niego nieco zdezorientowana, lecz on nie dostrzegł jej zmieszania.
— Czy dzieci wyszły ju

do szkoły? — zapytał.

— Ethan wybiegł dwadzie

cia minut temu. Miał do pana zajrze

eby si

egna

, ale uznał

widocznie,

e pan ju

wyszedł. Annie wci

ąŜ

ma gor

czk

, wi

c pomy

lałam,

e powinna

zosta

w domu. Chyba,

e pan my

li inaczej...

Emma nie lubiła nadu

ywa

swojego autorytetu. Mimo

e sp

dziła w domu Nicholasa

Santiago ostatnie cztery lata, a dla dziesi

cioletniego Ethana i czternastoletniej Annie była

niczym rodzona babcia, uwa

ała,

e to ojciec, a nie ona, powiniem decydowa

o ich zaj

ciach

i obowi

zkach. W ko

cu to on był za nie odpowiedzialny.

Gdyby Nick mógł słysze

li Emmy, z pewno

pokiwałby ponuro głow

. Czuł si

winny,

oskar

ał si

o całkowity brak odpowiedzialno

ci i ojcowskiej troski. Oto gdy on hulał w Nowy

Rok ze swoimi starymi kum- plami, Tristanem i Alekiem, jego biedna córka powa

nie si

przezi

biła. Emma nie mogła nawet do niego zadzwoni

, by poinformowa

go o chorobie

córki. Ucieki z domu w podst

py sposób. To była całkowita konspiracja, cho

przecie

nie

musiał si

kry

— Annie i Emmie bardzo zale

ało na tym,

eby nie sp

dzał kolejnego

sylwestra samotnie w domu.
— Czy Annie jest w swoim pokoju? — zapytał. — Tylko do niej zajrz

. Powinieniem to zrobi

godzin

temu.

— Zmarszczył brwi. — Powinieniem by

tutaj, kiedy zachorowała,

Gospodyni pokiwała głow

. Jej szef był wyj

tkowo wymagaj

cy i krytyczny wobec siebie. A

przecie

jednocze

nie niewielu było ojców tak oddanych i kochaj

cych jak on. Mo

na by

pomy

e Annie zachorowała na zapalenie płuc lub co

równie powa

nego — tak bardzo

o ni

martwiŁ

— Cze

ść

, tato — dobiegł ich nagle rozbawiony głos.

Spojrzenie Nicka zwróciło si

ku niewysokiej, jasnowłosej dziewczynce stoj

cej w dole

schodów. Zdawała si

ton

ąć

w jego za du

ej flanelowej koszuli w szar

krat

. Zawsze kiedy

robił porz

dek w swojej szafie i odkładał stare ubrania do wyrzucenia, Annie zabierała które

nich. Jak wi

kszo

ść

przyjaciółek lubiła ubiera

w lu

ne, zniszczone łachy.

— Eimna mówiła,

e masz gor

czk

— powiedział Nick, przeszedł przez wyło

ony dywanem

korytarz i przyło

ył dło

do czoła córki.

— Nie jest tak

le — powiedziała Annie.

— Jak to nie? — Odgarn

ł niesforne kosmyki z jej policzków. — Czoło masz gor

ce, jeste

blada...
Nie spuszczał z niej troskliwego spojrzenia. Annie z ka

dym dniem staje si

coraz bardziej

podobna do Beth, jej matki, pomy

lał i poczuł przykre ukłucie w okolicy serca. Ale czy to

le?

Beth była wyj

tkowo pi

kobiet

. Szlachetne rysy twarzy, nieskazitelna cera, faluj

ce blond

włosy, przenikliwe niebieskie oczy... Dobrze

e przynajmniej charakter miała Annie lepszy.

Jej matka była nieufna, chorobliwie krytyczna wobec wszystkich oprócz siebie, pełna
niezno

nej podejrzliwo

ci. Annie stanowiła jej przeciwie

stwo — otwarta, szczera, gotowa

stawi

czoło ka

demu problemowi, czasami zbyt impulsywna. To prawda, pod wzgl

dem

charakteru barddziej przypominała ojca. W ka

dym razie z czasów, gdy był jeszcze młody i

beztroski, bo teraz...
Teraz miał wiele obowi

zków i bardzo mało czasu. I jeszcze mniej oleju w głowie... Bo

e, to

idiotyczne ogłoszenie!
Annie nie przysparzała mu wi

kszych kłopotów. Mo

e tylko zbyt cz

sto go m

czyła, by — jak

mówiła — brał wi

cej z

ycia, czyli — mówi

c wprost — umawiał si

na randki. 0, tak! Ona

bez wahania poparłaby pomysł umieszczania anonsu matrymonialnego w gazecie!
— Co si

stało? — zapytała Annie, spostrzegłszy nagły grymas niezadowolenia na twarzy

ojca.
— Nic, dziecinko. — U

cisn

ł j

lekko. — Zupełnie nic. Połó

grzecznie, a ja obiecuj

prosto z s

du wróc

do domu. Ach, nie... Poczekaj, zapomniałem,

e musz

spotka

nowym klientem.
— Spoko, tato. Tylko przesta

martwi

powiedziała Annie zakatarzonym głosem. — Nic mi

nie b

dzie.

Nie był tego pewien.
— Odpadnie ci nos.
U

miechn

ła si

. Jego u

miech. Typowy u

miech Nicka Santiago.

— Dobrze, to pójd

go poszuka

Uspokoił si

troch

i potargał jej włosy.

— Zadzwoni

do was, kiedy b

dziemy mieli przerw

— zawołał, stoj

c na progu z teczk

w r

ku.

Gdy tylko zamkn

ły si

za nim drzwi, Annie i Emma spojrzały po sobie znacz

co.

— Mówi,

e jestem blada. — Annie pokiwała głow

z wyrozumiałym u

miechem. - Ciekawe,

czy przejrzał si

dzi

w lustrze?

Ojciec wrócił do domu bardzo pó

no, a dzisiaj musiał wyj

tkowo wcze

nie wsta

— gospodyni

próbowała ratowa

sytuacj

Annie przewróciła oczami.
— Emmo, nie jestem dzieckiem. On miał kaca.
— Kaca? To bzdura. Co te

ci, na miło

ść

bosk

, przyszło do głowy? Czy kiedykolwiek

widziała

, aby ojciec pił cokolwiek...? Cho

by... cocktail?

— Nigdy — wesoło przytakn

ła Annie. — Ale to był sylwester, a tata był ze starymi kumplami.

Pewnie zalewali swoje smutki.
— A jakie to niby miałyby by

smutki?

— Ocli, daj spokój, Emmo. Gdybym sama miała trzydzie

ci par

lat, była superprzystojnym

ęŜ

czyzn

i nie miała nawet z kim pój

ść

na sylwestra...

— Jestem pewna,

e gdyby tylko chciał si

z kim

umówi

, miałby wiele propozycji — Emma

walecznie broniła honoru swego chlebodawcy.
— Wiem. — Annie skin

ła głow

. — Ale na tym wła

nie polega cały problem: on boi si

kobiet.
— No nie! To nonsens. Ma wiele klientek...
— E, tam. Wi

kszo

ść

to m

ęŜ

czy

ni — spierała si

Annie. — Od czasu, kiedy rozstali si

mam

, tata broni si

tylko,

eby kto

znowu nie złamał mu serca.

— Znowu zaczynasz zachowywa

jak Sara hardt — odpowiedziała Emma zło

liwie.

— A przecie

— mówiła Annie, puszczaj

c uwag

mimo uszu — samotne

ycie to dla niego

najgorszy koszmar.
— Twój tata wcale nie jest samotny — oznajmiła Emma,

cieraj

c kurz z półek z ksi

ąŜ

kami.

— Ma ciebie, Ethana, zajmuj

posad

w s

dzie..

— Nie wiesz, o co mi chodzi?
Emma zniecieipliwiła si

— No, ju

. Mo

e opró

nisz za mnie kosz na

mieci i wskoczysz wreszcie do łózka? Przynios

ci fili

ank

gor

cej herbaty, jak tylko sko

Annie wyd

ła policzki i szybkim ruchem podniosła wiklinowy kosz stoj

cy przy drzwiach. Kiedy

przechodziła przez foyer, zauwa

yła,

e z kosza wypadł kawałek zmi

tego papieru. Schyliła

eby go podnie

ść

, i w tym momencie, gdy zamierzała ju

wrzuci

go z powrotem, jej

wzrok padł na odr

cznie napisane słowo „Walentynki”. To było pismo jej ojca!

— Nie rozumiem tego — powiedział Ethan, siadaj

c z zafrasowan

min

na brzegu łó

Annie.
Annie wyrwała pognieciony papier z r

k brata.

— Czego nie rozumiesz? — spytała niecierpliwie, po czym kolejny raz odczytała gło

no z

kartki: — „Trzydziestosze

cioletni prawnik, rozwiedziony, z dwojgiem dzieci, poszukuje ciepłej,

przyjacielskiej, inteligentnej towarzyszki na walentynkowy wieczór. Jestem zagorzałym
domatorem, ale my

e mogliby

my odwiedzi

razem jak

ąś

galeri

, zje

ść

kolacj

, albo

pój

ść

do kina” — przerwała na chwil

, spojrzała na brata i doko

czyła: — Podpisano:

„,Po prostu miły facet.”
— No i co? Dlaczego tata to napisał?
— Czy to nie jest jasne?
— Wyrzucił kartk

. Mo

e był to zwykły

art.

— Och, Ethan. Nie rozumiesz? Tata chciał to wydrukowa

w gazecie, w rubryce

matrymonialnej, tylko si

przestraszył. — Jej niebieskie oczy zaiskrzyły si

. — I całe

szcz

ęś

cie. Wyobra

asz sobie, jakie dostałby odpowiedzi?

Ethan zacisn

ł usta. Naprawd

nie był w stanie sobie tego wyobrazi

. Nawet nie zamierzał

próbowa

— To si

po prostu nie nadaje — powiedziała Annie stanowczo. — Kompletne dno. Nie

rozgłasza si

od razu wszystkiego. Rozwiedziony, z dwójk

dzieci... Na takie rzeczy jest czas,

gdy rybka złapie ju

haczyk.

— Co za haczyk?
— Och, Etan, rusz głow

! Wysil wyobra

— OK Skoro jeste

taka m

dra, sama powiedz, co powinno by

w tym ogłoszeniu?

Dwa tygodnie pó

niej Deirdre, najlepsza przyjaciółka Annie, czytała na głos zakre

lone

ogłoszenie matrymonialne w niedzielnej gazecie.
— Nie rozumiem — orzekła, gdy sko

czyła czyta

krótki tekst.

Annie, le

Ŝą

c obok przyjaciółki na be

owym dywanie w salonie pa

stwa Santiago, wydała

jedno ze swych teatralnych westchnie

— Mówisz jak Ethan. Przeczytaj jeszcze raz.
Dziewczyna zmru

yła oczy. Ogłoszenia matrymonialne wydrukowane były mał

i niezbyt

czyteln

czcionk

— 0, rany, włó

okulary! — niecierpliwiła si

Annie.

Pucułowata i piegowata, ale pełna wdzi

ku Deirdre wstała i niech

tnie wyj

ła okulary z

kieszeni drelichowych spodni.
— Nie mog

doczeka

, kiedy dostan

szkła konta- kłowe - powiedziała cicho i wło

yła na

nos okulary w złotej oprawie. Teraz nie miała ju

kłopotu z przeczytaniem ogłoszenia. —

„Sobowtór Kevina Costnera — zacz

ła — ostatni z wielkich romantyków, który kocha jazd

konn ksi

ęŜ

ycowe noce na pokładzie swojego jachtu...” — urwała i spojrzała pytaj

co na Annie.

— Jakiego jachtu? Przecie

twój ojciec nie ma ani jachtu, ani nawet zwykłej łodzi. Mówiła

chyba kiedy

e dostaje morskiej choroby na promie.

— To si

nazywa iwencia poetica. — Annie machn

ła r

. — Gdyby co, jeden z prawników

w jego firmie ma jacht. Sama słyszałam, jak si

chwalił. Zreszt

, nie b

przecie

pływa

w lutym. Czytaj dalej.

— „... oraz skoki bungee...” — Deidre znów spojrzała na przyjaciółk

znad oprawek okularów.

— Skoki bungee? Twój ojciec?
— Dobra, troch

mnie poniosło. Przeczytaj do ko

ca.

— „... oraz skoki bungee, poszukuje idealnej Walcu- tynki. Musi by

kna, odwa

na i

niezale

na, a nawet lekko zwariowana. Poczucie humoru — obowi

zkowe. Je

li jeste

moj

Walentynk

, obiecuj

e zabior

na randk

, która potrwa całe

ycie. A poza tym...

wszystko mo

e si

zdarzy

. Zew Twego Serca.”

— No i co? Mocne, no nie?
— Niezłe. — Deirdre kiwn

ła głow

— Po prostu

wietne — powiedziała Annie z durn

w głosie.

— Zew Twego Serca... Twój ojciec sam to napisał?
— Zwariowała

!? To, co on napisał, było za bardzo... Có

, powiedzmy,

e udało mi si

podkr

i wyostrzy

, jak mówi pan Freedman, kiedy chce,

eby

my poprawili nasze

wypracowania.
Deirdre zdj

ła okulary i zało

yła za uszy swoje rude włosy.

— No a co powiedział ojciec na twoj

wersj

Annie u

miechn

ła si

po szelmowsku.

— Nic. Nie miał takiej okazji.
— Annie, nie zrobiła

chyba tego bez jego zgody?

— Jasne,

e zrobiłam. Przecie

widzisz. — Annie wzruszyła ramionami, próbuj

c zatuszowa

w ten sposób własny niepokój i niejasne poczucie winy. Owszem, mogła go spyta

, ale

przecie

z drugiej strony wszystko robiła — jak zawsze — wył

cznie dla jego dobra. Jeszcze

dzie jej dzi

kował, kiedy dzi

ki niej odnajdzie swoj

Walentynk

— I co teraz? — zapytała Deirdre.
— Teraz — Annie zawiesiła głos — ka

dego dnia po szkole b

dziemy wyjmowa

odpowiedzi

ze skrytki pocztowej. W ten sposób same wybierzemy idealn

kandydatk

dla mojego taty.

— To znaczy,

e ja te

wybiera

— Oczywi

cie. To przecie

powa

na decyzja, a ty przeczytała

cej romansów ni

ja. —

Przerwała, skrzywiła si

z niezadowolenia i dodała z przek

sem: — Ethan te

doło

y swoje

trzy grosze, zapłacił za skrzynk

pocztow

. Nie mam poj

cia, jak zdołał a

tyle zaoszcz

dzi

ze swojego kieszonkowego.
— A ojciec? Co z nim? To znaczy... czy zamierzasz mu powiedzie

Oczy Annie zabłysły.
— We wła

ciwym czasie, Deirdre.

— A kiedy to nast

pi?

— Wtedy — Annie u

miechn

ła si

triumfalnie — kiedy b

dzie ju

za pó

no,

eby si

wycofał.

W niedzielny poranek, dokładnie tydzie

przed Walentynkami, Annie, Deirdre i Ethan zasiedli

kołem na podłodze sypialni Annie. W

rodku le

ały trzy ogromne sterty otwartych listów —

dy z deklaracj

e to wła

nie jego autorka b

dzie wymarzon

Walentynk

Nicholasa

Santiago.
Poniewa

do Dnia Zakochanych czasu było niewiele, szybko przyst

pili do rzeczy. Najpierw

podzielili kandydatki na trzy grupy: „zdecydowanie odrzucone”, „raczej odrzucone” i „do
przyj

cia”. Potem odsun

li na bok wszystkie z wyj

tkiem tych ostatnich. Nie ułatwiło im to

wcale wyboru.
Ethan miał dwie faworytki. Deirdre i Annie zgodziły si

co do trzech nast

pnych, lecz nie

podobała im si

adna z wybranek Ethana. Pó

niej ka

da z dziewcz

t miała ju

tylko jedn

kandydatk

, ale akurat nie t

co przyjaciółka.

Nagle, gdy wła

nie spierali si

w najlepsze, rozległo si

gło

ne pukanie do drzwi.

— 0, nie! — pisn

ł Ethan. — Tylko nie tata!

Deirdre spojrzała pytaj

co na Annie.

— Ci

gle nic nie wie?

— Chwileczk

! — zawołała Armie w stron

drzwi, ignoruj

c pytanie przyjaciółki i

gaj

wełnian

narzut

z łó

ka. Drzwi do sypialni otworzyły si

w momencie, gdy zd

ąŜ

yła

rozpostrze

narzut

na stertach listów.

W drzwbich stała Emma. W r

ku trzymała kopert

i u

miechała si

ze zrozumieniem.

— Zgubili

cie j

na półpi

trze. Zajrzałam do

rodka i... Gdyby

cie ninie pytali, tej kandydatce

przyjrzałabym si

dokładniej.

Czy naprawd

leli,

e mog

zrobi

beze mnie?

— pomy

lała Emma i u

miechn

ła si

dobrotliwie do Annie, gdy ta z zakłopotaniem wzi

ła od

niej list.
Nowa kandydatka niespodziewanie zdobyła jednomy

lne poparcie. Teraz pozostawało tylko

zaplanowa

wspaniał

randk

i powiadomi

o szczegółach wybran

kandydatk

Annie, Ethan, Deirdre i Emma głosowali, komu powinien przypa

ść

ten honor. Wygrała Annie

trzy do jednego.

ROZDZIAŁ DRUGI

— Annie, musisz mu teraz powiedzie

— powtórzyła Deirdre z przej

ciem. Od kilku minut

chodziła nerwowo po sypialni Annie. - Przecie

limuzyna ma by

za pół godziny. Przyrzekła

e powiesz mu o tym wczoraj wie-

czorem.
— Miała stracha — powiedział Ethan z wesołym u

miechem. Nie cz

sto miał szans

zobaczy

swoj

starsz

siostr

przera

nie na

arty.

— Wczoraj wieczorem był w nie najlepszym humorze
— Annie próbowała trzyma

fason. — Chyba przegrał spraw

lub co

w tym rodzaju —

dodała, patrz

c z niepokojem przez okno na ulic

Emnia wsun

ła głow

do pokoju Annie.

— Nie chc

was martwi

, kochani, ale wła

nie oznajmił,

e zamierza przebra

i troch

pobiega

Annie w jednej chwili znalazła si

przy gospodyni.

— Emmo, czy mogłaby

...

Gospodyni nie dała jej sko

czy

— Sama to zacz

ła

, Annie. I sama musisz doprowa—

artujesz, prawda?

Annie zamrugała nerwowo oczami.
dzi

spraw

do ko

ca — powiedziała stanowczo, ale

yczliwie.

— A poza tym — wtr

cił piskliwie Ethan — wygrała

głosowanie.

— Dobra, dobra — powiedziała ponuro Annie. — Id

ciskaj

c kurczowo w dłoni odpowied

od „Wymarzonej Walentynki”, Armie z ocia,ganiem zacz

ła schodzi

po schodach do

gabinetu ojca. Pozostali ruszyli za ni

, Nie mogliby sobie darowa

, gdyby omin

ła ich taka

scena.
Nick spogl

dał na córk

spojrzeniem, w którym tyle samo było zaskoczenia, co

niedowierzania.
— My

lałam,

e b

dziesz... zadowolony. — Dopiero teraz zdała sobie spraw

, w jak

kabał

wpakowała. A mo

e raczej nie tyle siebie, co jego!

— Zadowolony? Nie, nie jestem zadowolony, Annie. Czuj

wszystko, tylko nie zadowolenie.

Annie wpatrywała si

w podłog

— Wiem, teraz to wiem, tato. Ale...
— Nie ma

adnych ale — przerwał jej surowo Nick.

— Ja wyrzuciłem to idiotyczne ogłoszenie, a ty nie miała

prawa umieszcza

go w gazecie bez

mojej zgody.
— Ale ja wcale nie posłałam im twojego ogłoszenia
— wyja

niła natychmiast, ale w nast

pnej chwili po

ałowała swych słów.

Nick zmarszczył brwi, r

ce skrzy

ował na piersi. Wygl

dał tak, jakby tylko resztk

woli

zachowywał opanowanie.
— Czy mogłaby

powtórzy

Zanim Annie zd

ąŜ

yła wyja

, co stało si

bez wiedzy i woli jej ojca, na zewn

trz rozległ si

gło

ny klakson samochodu. Nick spojrzał ze zdumieniem w okno, spojrzał po raz drugi, jakby

nie wierz

c własnemu spojrzeniu, po czym powoli odwrócił si

do córki.

— Jaka

limuzyna zaparkowała przed naszym domem.

— Wiem. — Annie z wysiłkiem przełkn

ła

lin

— Wiesz? Czy mog

c spyta

, sk

d...

— Deirdre, to znaczy tata Deirdre — zacz

ła po

piesznie tłumaczy

dziewczyna — a

wła

ciwie brat taty Deirdre, który, jak s

, jest jej wujem... wujem ze strony ojca...

— Annie.
— No wi

c ten wuj ma wypo

yczalni

limuzyn. Zrobił nam wielk

przysług

. To znaczy, zrobił

wielk

przysług

Deirdre. Nie, ona za nic nie płaci. Sama obmy

liłam plan spłaty. Plan spłaty?

— Bardzo korzystny. Na cały rok. I nawet nie policzył mi procentu. Zwróc

mu wszystko z

kieszonkowego i pieni

dzy zarobionych za opiek

nad dzieckiem.

Nick złapał si

za głow

. Annie przerwała swój nolog, spojrzała na ojca z niepokojem i dodała:

— W ka

dym razie teraz jest do twojej dyspozycji. Przez cały dzie

i... — przygryzła wargi — i

noc.
Nick spojrzał bezradnie na córk

. Zupełnie nie wiedział, jak ma si

zachowa

w takiej sytuacji.

— Tato... — zacz

ła nie

miało Annie. — Ona czeka.

— Kto czeka?
O

ywiona, podała mu kopert

Jestem Nick.
— Po prostu przeczytaj. Oto jej odpowied

. Jestem pewna,

e gdy dasz si

ponie

ść

...

— Nie — przerwał Nick.
Do pokoju wsun

ł swoj

głow

Ethan.

— No co ty, tato! Musisz i

ść

. Wydałem połow

oszcz

dno

ci na skrzynk

pocztow

. Wszyscy

wybierali

my dla ciebie t

dziewczyn

...

Nick spojrzał na Ethana, potem na Annie.
— Jak to, wy wszyscy?
— Prosz

, tato, tylko to przeczytaj — błagała Annie.

— Wykluczone. Nie zamierzam bra

w tym udziału.

Za oknem ponownie rozległ si

klakson.

— Nie mo

esz tego zrobi

— Annie nie dawała za wygran

. — Pomy

l o tej biednej kobiecie.

li si

nie poka

esz, b

dzie zdruzgotana. My

li sobie wła

nie,

e za chwil

spotka si

fantastycznym facetem, a ten nie zamierza nawet jej si

pokaza

. Kto wie, jak ona to

przyjmie?
- No wła

nie. Mo

e podci

ąć

sobie

yły albo co

w tym rodzaju — zawtórował jej Ethan.

— To prawda. Sama widziałam co

podobnego. W kinie. — Zza drzwi gabinetu dobiegł głos

Deirdre.

Jakby tego było mało, po chwili pojawiła si

Ernma.

— Wiem,

e dzieci nie powinny spiskowa

za pa

skimi plecami, panie Santiago, ale nawet

li co

strzeliło im do głów, to maj

złote serca — powiedziała mi

kko.

— Dobrze — odburkn

ł Nick. — Pojad

c do niej i wyja

, co si

stało. Porozmawiam

grzecznie i przeprosz

za nieporozumienie. To chyba jedyne przyzwoite rozwi

zanie. Ale jest

jeden warunek — powiedział stacuj

— Ja te

nie — powiedział Ethan.

— I ja nie — dodała Deirdre.
Emina u

miechn

ła si

nie

miało.

— W takim razie jeste

my jednogło

ni.

nowczo. — Wracam do domu nie pó

niej ni

za godzin

. A je

li kiedykolwiek jeszcze

zrobicie..
— Ja nie, tato — zapewniła go szybko Annie. — Obiecuj

Nick czuł si

idiotycznie, siedz

c w białym, skórzanym fotelu w

rodku czarnej, wytwornej

limuzyny z przyciemnianymi szybami.
— Dok

d jedziemy, panie Santiago? — zapytał grzecznie szofer, m

ęŜ

czyzna w

rednim

wieku.
— Dobre pytanie — odparł Nick i zerkn

ł na kopert

. Adres zwrotny był rozmazany i lekko

zabrudzony. Przez chwil

przygl

dał mu si

uwag

, po czym zapytał: — Czy gdzie

Bostonie jest... Milburne Place?
— Jasne, na South End — powiedział szofer. — Który numer?
Nick musiał ponownie wczyta

w podany na kopercie adres.

— Wygi

da jak jedena

cie.

— Wobec tego Milburne Place jedena

cie. Ju

pana wioz

rzucił kolejne spojrzenie na kopert

. Nazwisko kobiety było całkowicie zamazane, mógł wi

odczyta

zaledwie kilka pierwszych liter jej imienia. S-A... Potem co

jakby N lub M. Wybrał N.

S-A-N... Sandra. Tak prawdopodobnie brzmiało jej imi

. Oczywi

cie mógł to łatwo sprawdzi

— wystarczyło,

eby przeczytał jej list umieszczony w kopercie, ale nie zdecydował si

na to.

Im mniej wiedział o tej kobiecie, tym lepiej.
Przynajmniej numer mieszkania był wyra

ny i nie budził

adnych w

tpliwo

ci: jego

„Walentynka” mieszkała pod numerem 4A.
Samantha Loyejoy, zamieszkała przy Milburne Place 11, mieszkania 4A, le

ała wła

nie w

łó

ku w swoim małym dwupokojowym mieszkaniu. Było pi

tna

cie po dziesi

tej. Cho

zbudziła si

ść

dawno temu, wci

ąŜ

nie miała ochoty wychodzi

z po

cieli.

— Nie o to chodzi,

e mam stracha — przekonywała przez telefon swoj

starsz

siostr

Jennifer. — Po prostu boli mnie głowa i czuj

e jestem przezi

biona. Mo

nawet mam gryp

— Ubrała

? Co wło

yła

? — Jennifer nie wydawała si

zbyt przej

ta. — Na miło

ść

bosk

, Sam, tylko nie wkładaj tego szarego kostiumu, który kupiła

ze sto lat temu! Jak kto

tak niezwykłym wyczuciem stylu, gdy chodzi o dekoracj

trz, w ogóle mo

e trzyma

szafie co

tak bezkształtnego i bez wyrazu!

Samantha chrz

ła niepewnie. Kostium, który budził w Jennifer takie emocje, miała wła

nie

na sobie.
— Kupiłam go nie sto, ale kilka lat temu. O ile pami

tam, wtedy ci si

podobał.

— Fakt, kiedy

lubiłam workowate ciuchy — przyznała Jennifer bez zaj

kni

cia. — Poza tym

Teddy wła

nie ci

rzucił i czuła

wyj

tkowo podle, pami

tasz? Ale ja ju

wtedy mówiłam i

powtórz

to jeszcze raz...

— Nie musisz — przerwała Samantha: — Wiem. Był fałszywy, był oszustem i zwykłym

mieciem. I mnie, i Bridget lepiej jest bez niego. to,

e Bridget kocha swego ojca, to dobrze.

Jest powa

nie przej

ta tym,

e sp

dzi z nim Walentynki.

— Ty te

dziesz miała

wietne Walentynki. Kto wie, co si

z tego urodzi?

— Nic. Nigdzie nie id

. Jestem chora.

— Wcale nie jeste

chora, tylko si

boisz. My

lisz,

e je

li raz wyszła

za głupca, a prawnik,

który przeprowadzał rozwód, równie

okazał si

głupcem i zszargał ci nerwy, to ka

dy facet na

wiecie jest taki sam? Akurat ten jest inny.

— Sk

d wiesz? — zaatakowała Samantha. — Co ty w ogóle mo

esz wiedzie

ęŜ

czyznach?

— Swoje wiem.

e jest bogaty, ma powodzenie, jest miły, atrakcyjny...

— Bo

e, dlaczego dałam si

w to wrobi

— Nie wiesz? Poniewa

czujesz si

beznadziejnie Samotna. Ju

rok, jak nie była

adnej

randce.
— Dziewi

ęć

miesi

cy — poprawiła Samantha. — I była to kl

ska.

— Niewa

ne. Przyznaj si

, Sam. W gł

bi ducha pragniesz, by kto

pokochał, zaopiekował

tob

...

— Daj mi spokój, Jen. To, o czym mówisz, nie ma nic wspólnego z rzeczywisto

. A ju

najmniej z t

nieszcz

randk

w ciemno, w któr

mnie wrobiła

— Wiem! — wykrzykn

ła Jen. — Włó

czerwon

sukienk

z d

erseju. Czerwona — w sam

raz na Walentynki! Zar

czam ci,

e w całym Bostonie nie znajdziesz wi

cej ni

dziesi

ęć

kobiet, które maj

figur

odpowiedni

do takiej sukienki. Rozpu

ść

włosy, no i sama si

rozlu

nij...

Samantha odsun

ła na chwil

słuchawk

od ucha i u

miechn

ła si

do niej.

— Co ty tam masz? — Pokr

ciła z niedowierzaniem głow

. — Rentgena? — Po

ciła

przecie

dwadzie

cia minut na uło

enie włosów w gładki kok.

— Czy wiesz, jak wiele kobiet dałoby si

zabi

eby tylko mie

takie włosy jak ty, Sam? -

mówiła tymczasem 4niczym nie zra

ona Jennifer. — Te dzikie, cygafiskie, kasztanowe loki...

W dodatku zupełnie naturalne.
— Jen, ja ju

nie mog

— j

ła Samantha, zerkaj

c na godzin

wietlan

na radiowym

zegarze.
— No dobra. Zwi

ąŜ

włosy, je

li tak bdziesz lepiej si

czuła. B

dzie wi

kszy efekt, kiedy

pozwolisz mu wyrwa

z nich spinki — zachichotała i dodała przez

miech: — z

bami.

Samantha ponownie głucho j

ła.

—

artuj

, Sam — pocieszyła j

od razu Jenaifer. — Wiesz,

e jestem daleka od tego,

eby ci

radzi

, jak masz si

zachowa

na pierwszej randce.

— Jen, czy ty nic nie rozumiesz? — Samantha westchn

ła ci

ęŜ

ko. — Nie mog

z nim wyj

ść

Jeszcze nie jestem na to przygotowana.
— To si

przygotuj. W t

sukienk

wskoczysz w dwie minuty.

— Nie jestem przygotowana emocjonalnie.
— Sam, przecie

to Walentynki.

— To dodatkowy powód, dla którego nie chc

ść

randk

. To nie byłoby w porz

dku,

wobec niego i wobec siebie. Walentynki to zbyt... romantyczna okazja. A ja wcale nie jestem
w romantycznym nastroju.
— Nawet go nie widziała

. Sk

d mo

esz wiedzie

...

Samantha nie słuchała ju

jednak swojej siostry. Zaabsorbowała j

ogromna, czarna

limuzyna, która wjechała wła

nie na podjazd przed jej domem, a jeszcze bardziej wysoki i

niewiarygodnie przystojny m

ęŜ

czyzna, który z niej wysiadł. Poza atrakcyjnym wygl

dem

uderzyło j

jego zwykłe ubranie — wełniane spodnie, gruby golf i znoszona, skórzana kurtka

lotnicza. Strój niezupełnie taki, jakiego oczekiwała po kim

, kto podró

uje limuzyn

. Ta

niestosowno

ść

miała nawet pewien urok i zrobiła na niej wra

enie, ale nie na tyle, by zmieniła

zdanie.
Odsun

ła si

gwałtownie od okna, widz

e m

ęŜ

czyzna spogl

da na jej dom. Zapewne

sprawdza, czy trafił we wła

ciwe miejsce.

— Sam, jeste

tam? — usłyszała głos Jen, dobiegaj

cay ze słuchawki telefonu — Słyszysz,

co do ciebie mówi

— Co takiego? — wyszeptała Samantha nieprzytomnym innym głosem.
— Wiedziałam. Zawsze si

wył

czasz, gdy ludzie próbuj

ci da

dobr

rad

— Nie teraz, Jen — uci

ła Samantha. — On... chyba przyjechał. Ten facet... Wła

nie wysiadł

z limuzyny.
— Z limuzyny?

wietnie. Lepiej, ni

przypuszczałam. No i co? B

dzie co

z tego? Jak

lisz? Sainantha chwyciła „si

za brzuch.

— My

e jest mi niedobrze.

Jad

c wind

na czwarte pi

tro, Nick próbował uło

w głowie zdanie, którym wyja

ni Sandrze

cał

idiotyczn

sytua

. Doszedł do wniosku,

e najlepiej b

dzie od razu przej

ść

do rzeczy i

powiedzie

bez ogródek, co si

stało. Nie lubił bawienia si

w ceregiele. Nie lubił zmy

. Co nie znaczy,

e Sandra, czy ktokolwiek inny na jej miejscu, byłby w stanie uwierzy

w prawd

, któr

zamierza wyjawi

. Niezale

nie od tego, jak bardzo b

dzie si

starał, aby jego

wyja

nienia wypadły mo

liwie przekonuj

co, kobieta pomy

li zapewne,

e raczej zmienił

zdanie lub

e dostał bardziej atrakcyjn

ofert

i teraz musi j

w miar

bezbole

nie spławi

Có

, to nie jego wina i nie jego problem. Powie prawd

, a reszta to ju

jej zmartwienie.

A jednak gdy doszedł do drzwi z numerem 4A, zacz

ł si

zastanawia

, czy kłamstwo nie

byłoby bardziej... na miejscu. Mo

e powie,

e jest chory,

e przyszedł, aby osobi

cie

przeprosi

e...

Nie. To nie jest dobre rozwi

zanie. Prosto i od razu do rzeczy. Je

li ta osoba ma poczucie

humoru, mo

e nawet b

dzie si

miała z pomysłowo

ci jego dzieciaków. Cho

raczej nie tego

nale

ało si

spodziewa

Wzruszył ramionami i zapukał do drzwi.

adnej odpowiedzi. Mo

e nie ma jej w domu? Mo

adres jest zły? Mo

e...

Drzwi otworzyły si

Przed sob

ujrzał twarz. Twarz pi

knej kobiety. Jednej z najpi

kniejszych, jakie kiedykolwiek

widział. Serce zabiło mu mocniej.
Samantha zareagowała podobnie. Odwróciła wzrok.
Owini

ta była w szlafrok, a jej rozrzucone bezładnie loki owijały si

wokół twarzy — chora

kobieta nie mo

e mie

przecie

włosów upi

tych we francuski kok. Udawała chor

z takim

oddaniem i zapami

taniem,

e w pewnym momencie rzeczywi

cie poczuła mdło

ci.

- Przepraszam - wyj

kał m

ęŜ

czyzna w lotniczej kurtce. Chyba jestem za wcze

nie. Je

chcesz,

ebym zaczekał na dole, nim si

ubierzesz...

Serce Samanthy biło jak szalone. Jej go

ść

wygl

dał nie

le z daleka, ale z bliska... Kevin

Costner. Albo jeszcze lepiej!
Musi si

opanowa

. To,

e facet jest przystojny, wprost niemo

liwie przystojny, nie znaczy

jeszcze,

e nie jest głupcem. Wr

cz przeciwnie. Z do

wiadczenia wiedziała,

e im lepiej

wygl

daj

, tym cz

ęś

ciej okazuj

głupcami. Jej były m

ąŜ

, Teddy, uciele

nienie kobiecych

marze

, mógłby by

królem głupców.

W czasie, gdy Samantha próbowała opanowa

miotaj

ce ni

uczucia, Nick głowił si

, by

wytłumaczy

sobie i jej, dlaczegó

to miałby czeka

na t

dziewczyn

, nim ta si

ubierze.

Przecie

zamierzał jedynie wyja

idiotyczne nieporozumienie, a zachowywał si

tak, jakby

rzeczywi

cie chciał zabra

na randk

! Jakby wszystko miało potoczy

zgodnie z

planem!
No wła

nie. Ale to nie on był autorem tego planu. Nie planował niczego prócz przeprosin i

rzeczowych wyja

nie

— Nie. — Krótkie stwierdzenie przerwało jego my

li.

— Nie chcesz,

ebym poczekał na dole? — Ku własnemu przera

eniu poczuł,

e zmartwiła go

ta odpowied

— Nie — powtórzyła, przelotnie spojrzała mu w oczy, po czym szybko spu

ciła wzrok. — Bo...

To znaczy... Nie czuj

zbyt dobrze... — Nie kłamała, cho

powody złego samopoczucia nie

były jasne dla niej samej.
Nick pokiwał głow

. A wi

c to o to chodzi. No có

, problem z głowy. Poszło lepiej, ni

dził.

Dziewczyna jest chora i nie mo

e i

ść

na randk

, a on nie musi ju

niczego wyja

nia

Wystarczy tylko ukłoni

uprzejmie,

yczy

zdrowia i odej

ść

. Problem rozwi

zał si

sam.

Zacz

ł bardzo dobrze. Skłonił głow

, podniósł wzrok i wtedy...

I wtedy wła

nie stan

ł jak wryty, oczarowany jej bursztynowymi oczami spogl

daj

cymi na

niego spod długich, czarnych rz

s. Nigdy przedtem nie widział oczu o takim kolorze!

Zrobiło mu si

gor

co. Stał jak wmurowany i nie mógł wydusi

z siebie ani słowa. Ale ona te

nie zachowywała si

normalnie — wpatrywała si

w niego niczym zahipno

tyzowana, w pewnym momencie westchn

ła gł

boko, zachwiała si

i byłaby upadła, gdyby nie

złapał jej za rami

— Fili

anka gor

cej herbaty! To ci dobrze zrobi, Sandro.

— Samantho.
— Słucham? — spytał, prowadz

c j

przez mały przedpokój do

rodka niewielkiego

mieszkania.
— Mam na imi

Samantha.

Nick, który i tak był ju

pod wra

eniem blisko

ci jej pi

knego i gibkiego ciała, zmieszał si

jeszcze bardziej.
— Samantha... Tak, oczywi

cie.

— Przyjaciele nazywaj

mnie Sam — wyszeptała nieprzytomnie, gdy delikatnie kładł j

małej kanapie.
Dlaczego to powiedziała? Przecie

ten człowiek nie był jej przyjacielem. Nie znała go nawet.

— Wróc

za minutk

, Sam — powiedział z u

miechem Nick i skierował si

do kuchni, równie

przytulnej jak pokój.

ROZDZIAŁ TRZECI

Nick poderwał si

na przenikliwy gwizd czajnika. Co on wyprawia? Chyba oszalał. Ju

dawno

powinien siedzie

w tej głupiej limuzynie i wraca

do domu. Tymczasem był w małej kuchence

jakiej

Samanthy, przez przyjaciół zwanej Sam (a on te

natychmiast postanowił zaliczy

do grona jej przyjaciół) i parzył dla niej her-
bat

Zdj

ł czajnik z ognia, znalazł kubek zawieszony na

cianie, lecz zanim dokopał si

do małego

pudełka z herbat

na górnej półce jednej z szafek, min

ło troch

czasu.
— Czy doda

czego

do herbaty? — krzykn

ł. Samantha westchn

ła ci

ęŜ

ko. Nie miała serca

powiedzie

mu,

e nie znosi herbaty.

- Tak,

mietank

i cukier. - Kłamstwo za kłamstwem, pomy

lała i dotkn

ła nosa,

zaniepokojona czy nie wydłu

a si

on czasem z ka

dym kolejnym łgarstwem niczym nos

Pinokia.
Nick bez trudu odnalazł

mietank

. Zrobił przy okazji szybki przegl

d zawarto

ci lodówki.

Słyszał kiedy

e z reguły wiele mówi ona o jej wła

cicielu.

Znalazł w

rodku ró

ne odmiany sałaty, rzodkiewki, ogórek, kiełki... Pełnoziarnisty chleb,

margaryna, karton jajek, resztka pieczonego kurczaka w plastikowym pojemniku. Na górnej
półce zwykle przyprawy - musztarda, ketchup, majonez — i kilka bardziej egzotycznych: ostry
sos indyjski, sos chi

ski, japo

skie wasabi. Kobieta, która dba o zdrowie i ma szerokie

upodobania kulinarne, orzekł i pochwalił j

w duchu.

— Czy co

stało? — zawołała z pokoju Samantha, gdy min

ły dwie minuty.

Nick pospiesznie zamkn

ł lodówk

- Nie, wszystko w porz

dku.

Zeby to była prawda Sk

d si

wzi

ła ta jego ofiarno

ść

i troska? Co tutaj robi? Ale przecie

jeszcze nie jest za pó

no na odwrót. Zaniesie jej herbat

, wyrazi nadziej

e wkrótce poczuje

lepiej (nie na tyle szybko jednak, by nabrała sił na t

szalon

randk

) i natychmiast si

wycofa. Dwadzie

cia minut i b

dzie z powrotem w domu.

Wszedł do pokoju, spojrzał na Sam i... my

l o opuszczeniu jej mieszkania wyleciała mu z

głowy szybciej, ni

tam pojawiła. Z wra

enia omal nie wylał na siebie gor

cej herbaty.

— Uwa

aj — ostrzegł, stawiaj

c kubek obok niej, na pomalowanym w szachownic

stoliku do

kawy. — To bardzo gor

ce.

— Naprawd

nie musisz robi

sobie kłopotu.

— To

aden kłopot.

Znowu u

miechn

ła si

do niego. Ten u

miech podziałał na niego tak, jak gdyby kto

ukłuł go

szpilk

, jakby nagle obudził si

z długiego snu.

W jednej chwili u

wiadomił sobie jednocze

nie, jak wiele mo

e sprawi

jeden kobiecy

miech, jak wspaniała mo

e by

blisko

ść

kobiety i jak wiele stracił przez wszystkie te lata,

kiedy

ył w narzuconym sobie celibacie. A co by si

stało, pomy

lał, gdybym pocałował te

słodkie, u

miechni

te usta?

— Wypij to — odezwał si

, chc

c odegna

niebezpieczne my

li. — Jeste

blada. Mo

chorujesz na to samo, co Annie?
— Annie? — spytała Sam niespodziewanie zmartwionym głosem. A wi

c ma

, pomy

lała.

Zaraz mi powie,

e ró

ne okoliczno

ci sprawiły,

e jest w separacji. To wła

nie wyznał jej

dziewi

ęć

miesi

cy temu, na ostatniej randce, na jakiej była, pewien m

ęŜ

czyzna.

— To moja córka.
— Córka?
Skin

ł głow

— Annie jest moj

córk

. Ju

to chyba mówiłem, prawda?

Nick był zakłopotany. Czuł si

jak uczniak. Spogl

dał na swoje dłonie, co rusz próbował

znale

źć

dla nich jakie

zaj

cie, cho

dobrze wiedział, czym naprawd

chciałby je zaj

ąć

Chciałby dotkn

ąć

nimi nieskazitelnej oliwkowej skóry Samanthy, zanurzy

je w dzikiej

taninie jej bujnych włosów... Na wszelki wypadek wło

ył je do kieszeni spodni.

— Ja te

mam córk

— powiedziała Samantha.

- Tak? - jm razem Nick wygl

dał na zmartwionego. Ale czy me powinien tego wiedzie

wcze

niej? Wystarczyło przeczyta

odpowied

Samanthy na „jego” ogłoszenie.

— Nazywa si

Bridget.

Rozejrzał si

i dostrzegł na kominku oprawion

w ramk

fotografi

małej, ładnej,

ciemnowłosej dziewczynki. Miała uroczy u

miech, bardzo podobny do u

miechu matki.

Samantha pod

ąŜ

yła za jego wzrokiem.

— Na tym zdj

ciu ma pi

ęć

lat. Ale teraz wła

nie zaczyna szósty rok. Jak widzisz, ju

straciła

dwa przednie z

by.

Nick u

miechn

ł si

— Pami

tam, kiedy Annie wypadły przednie z

by. Strasznie si

tego wstydziła, cho

według

mnie wygl

dała uroczo.

— Bridget te

wygi

da uroczo — zapewniła Samantha z matczyn

dum

, a widz

e Nick

rozgl

da si

po mieszkaniu, dodała: — Teraz jej nie ma. Jest z ojcem. Zabiera j

na co drugi

weekend i na miesi

c w czasie wakacji.

Jeste

my rozwiedzeni. Od dwóch lat.

— My od czterech — powiedział Nick.
Oboje u

miechn

li si

z wyra

ulga, odczuwaj

c jedynie zakłopotanie,

e była ona tak

wyra

na.

— Lepiej napij si

herbaty, zanim wystygnie. Posłusznie podniosła kubek do ust i wypiła łyk.

Mogła nie znosi

herbaty, ale musiała przyzna

e podoba jej si

ta troskliwa opieka.

— Powiedz, jadła

dzisiaj? — zapytał Nick.

Samantha pokr

ciła przecz

co głow

. Za bardzo była przej

ta t

głupi

randka,

eby my

o jedzeniu. Dopiero teraz zdenerwowanie zdawało si

ust

powa

— Widziałem w lodówce jajka i chleb. Prawd

mówi

c, sam niewiele dzi

jadłem. Ethan mówi,

e jestem mistrzem

wiata w robieniu omletów. Robi

to podobno nawet lepiej ni

Emma, a to

naprawd

jest co

Aha, Emma. To,

e rozwiódł si

przed czterema laty nie znaczy jeszcze,

e nie o

enił si

powtórnie, pomy

lała Samantha. Czy teraz powie,

e Emma jest wspaniał

kuchark

, ale od

czasu, kiedy została jego

ona, przestała go rozumie

? Bo

e, jak dobrze znała te słowa...

- Kim s

Ethan i Emma? - zapytała z wymuszonym o

ywieniem.

— Ethan to mój syn. Ma dziesi

ęć

lat. A Emma ma... naprawd

nie wiem ile. Mówi,

ęć

dziesi

t pi

ęć

, ale moim zdaniem raczej sze

ść

dziesi

t pi

ęć

. Jest nasz

gospodyni

naszym zbawieniem.
Samantha po raz kolejny obdarzyła go cudownym u

miechem i Nick poczuł,

e płonie od

rodka.

— A wi

c? Co ty na to?

Spojrzała uwa

nie w jego pi

twarz, w opiekuii

czo w ni

wtrzone szmaragdowe oczy, i natychmiast oblała j

zniewalaj

co rozkoszna, gor

fala. Oszołomiło j

to i przeraziło do tego stopnia,

e nie była w stanie odpowiedzie

propozycj

Nicka.

Widz

c jej zmieszanie, sam podj

ł decyzj

— Omlet i kilka tostów — orzekł. — Zobaczysz,

e od razu poczujesz si

lepiej. —

miechn

ł si

do niej łagodnie i po chwili, zadowolony z siebie i dziwnie beztroski, znikn

ł w

kuchni.
Gdy tylko wyszedł, w pokoju zadzwonił telefon.
Samantha zeskoczyła z sofy. Ani chybi Jen! Dzwoni, by przekona

, czy jej uparta siostra

zdołała wykr

od randki.

— Odbior

! — krzykn

ła za Nickiem, podbiegła do drzwi sypialni, zamkn

ła je, by móc

rozmawia

swobodnie, i dopiero wtedy podniosła słuchawk

— Nareszcie! Ju

chciałem si

rozł

czy

— po drugiej stronie odezwał si

niewyra

ny,

gburowaty m

ski głos.

— Je

li to jaka

wspaniała oferta, promocja, lub co

w tym rodzaju, to...

— Nie jestem akwizytorem, Samantho — przerwał jej nieznajomy głos. — Wiem,

e dzwoni

w ostatniej chwili, ale po pierwsze zaspałem, a kiedy obudziłem si

dwadzie

cia minut temu,

byłem zbyt chory,

eby oderwa

głow

od poduszki. Przepraszam ci

. To pewnie grypa...

— Ale... Kto mówi? — spytała zdumiona.
— Jak to kto? — zirytował si

ęŜ

czyzna — Don Hartman. Ilu spotka

spodziewasz si

dzisiaj, Samantho?
Z przera

enia a

zmroziło. Czuła si

tak, jakby wysypano jej na plecy wiadro lodu.

— Don Hartman — powtórzyła nieprzytomnym głosem. — Z ogłoszenia...
— Ten sam — roze

miał si

ęŜ

czyzna. — TWój branek jest chory. Wesoło, no nie?

— Wcale mi nie do

miechu.

— Domy

lam si

. Strasznie mi głupio i czuj

tak samo fatalnie jak ty. Gorzej. Mam na

dodatek trzydzie

ci dziewi

ęć

stopni gor

czki.

— Nie rozumie mnie pan — wyszeptała, rzucaj

c nerwowe spojrzenie na zamkni

te drzwi

sypialni. — To pan powinien by

teraz w mojej kuchni i przygotowywa

mi omlet...

— No nie, poddaj

— . . .to pan powinien by

rozwiedziony, mie

dwójk

dzieci i gospodyni

, która ukrywa swój

wiek, to pan...
— Sekund

— przerwał jej. — Nie mam

adnych dzieci. Nigdy nie byłem

onaty, a moja

gospodyni ma czterdzie

ci siedem lat. Wiem to na pewno.

— O Bo

e — j

ła Samantha.

— Chyba... Nie bardzo rozumiem, ale zdaje si

e i dla ciebie ten dzie

zacz

ł si

pechowo

— odezwał si

Hartman po chwili milczenia.

— Na to wygi

da — odparła i odło

yła słuchawk

na widełki.

Spojrzała z obaw

na zamkni

te drzwi sypialni. Za chwil

stanie w nich m

ęŜ

czyzna, który

podst

pem dostał si

do jej mieszkania. Wcale nie Don Hartman, jak my-

lała, ale kto

zupelnie inny. Za chwil

wedrze si

do jej pokoju, zaatakuje j

i...

Co za pech! Jeden jedyny raz u

piła swoj

czujno

ść

i oto teraz jaki

podejrzany go

ść

grzechocze w jej kuchni garnkami i patelniami.
A je

li jest szale

cem, który morduje swoje ofiary za pomoc

trucizny w omlecie?

Rzuciła niespokojne spojrzenie na telefon. Mo

e powinna zadzwoni

na policj

? Albo

przynajmniej do Jen. To w ko

cu jej wina. Gdyby Jen nie wrobiła jej w t

randk

, nigdy nie

wpu

ciłaby do domu tego szale

ca.

e, dlaczego od razu nie nabrała podejrze

, kiedy nazwał j

Sandr

zamiast Samanth

Jak mogła by

tak naiwna,

eby uzna

to za zwykłe przej

zyczenie? Czy nie było podejrzane

tak

e i to,

e ten wariat pojawił si

w jej drzwiach dokładnie w tym czasie, kiedy spodziewała

kandydata na randk

, tego Hartmana?

— Sam?
Podskoczyła na d

k głosu, który dobiegł z kuchni.

- Tak? - odkrzykn

ła nerwowo.

— Czy doda

ci ser do omleta? Znalazłem troch

chedara.

Siedz

c na brzegu łó

ka, Samantha

ciskała si

za brzuch. Teraz naprawd

czuła,

e ma

mdło

ci. Mdło

ci ze strachu.

— Nie, dzi

kuj

— zawołała, walcz

c ze skurczem, który dusił ze strachu jej gardło.

Znów spojrzała na drzwi. Nale

ało wsta

, zamkn

ąć

je na klucz i natychmiast zadzwoni

policj

Za pó

no. W nast

pnej chwili gałka u drzwi obróciła si

i sobowtór Kevina Costnera wsun

głow

w drzwi.

— Wszystko w porz

dku? — zapytał.

— W porz

dku. — U

miechn

ła si

blado, walcz

c z parali

cym wszelkie ruchy i gesty

przera

eniem.

On te

miechn

ł. Jaki ciepły, ujmuj

cy i delikatny u

miech. Czy tak si

miecha

złodziej, gwałciciel albo morderca? A mo

e ten telefon przed minut

był tylko złudzeniem?

— Don? — zwróciła si

do niego niezobowi

zuj

co, gdy wyci

ł r

, by zamkn

ąć

za sob

drzwi.
— Słucham? — Zatrzymał si

i odwrócił do niej.

— Ja... po prostu zastanawiałam si

... jak nazywaj

przyjaciele — wyj

kała.

— Zwyczajnie, Nick.
— Nick. — Skin

ła głow

w odr

twieniu. A wi

c ten telefon wcale nie był halucynacj

— Omlet b

dzie gotów za kilka minut — powiedział tymczasem Nick i ponownie skierował si

w stron

kuchni. Zanim zamkn

ł drzwi, jeszcze na chwil

wsadził

w nie głow

— Słuchaj, miałaby

przeciwko temu, gdybym zadzwonił szybko do domu? Chciałbym si

dowiedzie

, co z Annie.

— Chcesz dowiedzie

, co z Annie? — zapytała podejrzliwie. Do kogo naprawd

chce

dzwoni

? Do kumpla z gangu?

Nick spojrzał na ni

porozumiewawczo.

— No wiesz, Annie to moja córka. Pami

tasz, mówiłem ci,

e si

przezi

biła. Chc

sprawdzi

jak teraz si

czuje.

Samaiitha zdobyła si

na troskliwy u

miech, cho

w rzeczywisto

ci była przekonana,

e Nick

kłamie jak naj

ty.

— 0, tak. Jasne. Zrobiłabym to samo, gdyby... gdyby Bridget była chora. Ale nie jest. Jest ze
swoim ojcem.
— Ju

mi to mówiła

— Tak. Wiem. Słuchaj, czy nie znasz przypadkiem Dona Hartmana? — zapytała, podejmuj

desperack

prób

zaskoczenia go i zdemaskowania.

Na Nicku jednak to pytanie nie zrobilo wi

kszego wra

enia. Zastanawiał si

przez chwil

. Miał

klienta, który nazywał si

Dan Hartford, ale nazwisko Hartman z niczym mu si

nie kojarzyło.

— Niestety, przykro mi. A dlaczego pytasz?
— Och, to nic wa

nego — machn

ła r

— Wi

c co? Mog

skorzysta

z telefonu?

— No jasne — powiedziała Samantha. — Nie kr

puj si

, dzwo

miechn

ł si

z wdzi

czno

i tym razem zamkn

ł ju

drzwi za sob

. Samantha policzyła

do dziesi

ciu, po czym zerwała si

z łó

ka i zasun

ła zasuwk

. Nast

pnie rzuciła si

powrotem do telefonu, znowu policzyła do dziesi

ciu i powoli, bardzo ostro

nie podniosła

słuchawk

w swoim aparacie. Nigdy nie podsłuchiwała cudzych rozmów, teraz jednak

sytuacja j

usprawiedliwiała.

— Annie? — usłyszała, jak Nick mówi do córki. — Tu tatu

. Posłuchaj, Annie. Dzwoni

eby

ci powiedzie

e b

musiał zosta

u Samanthy troch

dłu

ej. Ona nie czuje si

najlepiej, no

i chyba nale

ałoby jej...

— Ale, tato... — po drugiej stronie rozległ si

pełen niedowierzania głos dziewczynki.

— Ja nie

artuj

, Annie. Po prostu musz

przygotowa

Samancie co

do jedzenia, a potem...

Rozumiesz, to zale

y od tego, jak ona si

poczuje.

— Ale, tato....

— No dobrze, miała

racj

. Ona jest rzeczywi

cie wyj

tkowa.

— Ale... to niemo

liwe.

— Jak to niemo

liwe, kochanie? Przecie

sama tak gor

co j

popierała

, zachwalała

...

Wszyscy j

wybrali

cie.

— Nie, tato. My

my wybrali Sandr

. A od Samanthy nie dostali

my nawet odpowiedzi. Nie

było

adnej Samanthy.

— Zaraz, zaraz, Annie, musisz si

myli

. Przecie

tu wszystko si

zgadza. Czy ona nie

mieszka na Milbume Place 11, mieszkania 4A?
— Blisko, tato, ale niezupełnie. Sandra mieszka na Milborn Plaza 17. Tylko mieszkanie si

zgadza — rzeczywi

cie 4A.

— To... to nieprawdopodobne — powiedział Nick.
Jego bł

dne spojrzenie pow

drowało przez kuchni

ku zamkni

tym drzwiom sypialni, za

którymi czekała na omlet... SAMANTHA.
A wi

c za pierwszym razem wcale nie pomylił imienia.

Pomyłka dotyczyła kobiety!

ROZDZIAŁ CZWARTY

Samantha poczekała, a

Nick odło

y słuchawk

, zanim zrobiła to samo. Potem usiadła na

łó

ku i zacz

ła układa

fakty w jedn

logiczn

cało

ść

. Nie potrzebowała wiele czasu,

eby

domy

wszystkiego. Jego córka wspomniała o odpowiedzi. Odpowiedzi na co?

Oczywi

cie na ogłoszenie matrymonialne! Jeden z tych idiotycznych anonsów, które Jen

zawsze sprawdza dla niej z tak

gorliwo

. Jak córka Nicka została w to wpl

tana, to inna

sprawa, ale nie była ona jedyn

, nad któr

zastanawiała si

Samantha w tym momencie.

O wiele bardziej intrygowało j

to, jak Nick zareaguje na fakt,

e znalazł si

przez pomyłk

niewła

ciwym mieszkaniu,

e udał si

do kuchni, by przygotowa

omlet kobiecie, która miała

gor

czk

, ale która była jednocze

nie niewła

ciw

kobiet

! Nie t

, z któr

miał si

spotka

! To

dla Sandry powinien teraz sma

jajka. Dla Sandry, która mieszka na Milborn Płaza 17,

mieszkania 4A. Sandry, która odpowiedziała na jego ogłoszenie matrymonialne i która
zapewne czeka teraz niecierpliwie na swego walentynkowego partnera.Mogła jedynie si

domy

e ten uroczy m

ęŜ

czyzna, którego jeszcze kilka minut wcze

niej podejrzewała o

mordercze zamiary, chodzi teraz po kuchni i zastanawia si

, jak wybrn

ąć

z tak kłopotliwej

sytuacji, jak wyrwa

d na wła

ciw

randk

, zanim Sandra ostatecznie zrezygnuje.

Samantha poczuła w brzuchu łaskotanie. Nie takie jak wtedy, gdy obawiała si

e Nick mo

niebezpiecznym szale

cem. Nawet nie takie jak wówczas, gdy utkwiła w nim oczy i

odczuła nagły przypływ erotycznego zauroczenia. Było to co

nowego — granicz

ce z

pewno

przeczucie,

e to, co mi

dzy nimi si

wydarzy, b

dzie całkowicie niespodziewane i

zupełnie wyj

tkowe.

I wtedy przypomniała sobie słowa, które podsłuchała przez telefon. Powiedział córce: „Ona
jest wyj

tkowa”. Ona, to znaczy Samantha. Nie Sandra. Nie kobieta, do której jechał i z któr

byłby teraz, gdyby nie pomyłka, lecz ona — Samantha, przez przyjaciół. zwana Sam.
Ale co to wła

ciwie znaczy: wyj

tkowa. Pi

kna, intryguj

ca, powabna? Czy na tyle jednak, by

zrezygnował z umówionej randki?
Wzrok Sam przesun

ł si

na szaf

. Zeskoczyła z łó

ka, podbiegła do niej i gwałtownie

otworzyła drzwi. Musi stan

ąć

na wysoko

ci zadania!

Nick opadł na jedno z dwóch kuchennych krzeseł. Był całkowicie oszołomiony. Co za
przewrotno

ść

losu! Nie ten adres. Nie ta kobieta. Obj

ł głow

kami. Czy kiedykolwiek w

yciu znalazł si

w takich tarapatach?

A jednak...
Nie

miały u

miech zaigrał mu na ustach. Czy rzeczywi

cie trafił pod niewła

ciwy adres, do

niewła

ciwej kobiety? Przecie

w Samancie było co

, co przyci

gało go z niezwykł

moc

Pewnie,

e po cz

ęś

ci był to czysto fizyczny magnetyzm, temu nie dałoby si

zaprzeczy

. Ale

prócz tego było jeszcze co

cej. B

c z ni

w jej mieszkaniu, siedz

c obok niej, czuł si

...

na swoim miejscu. Jak wi

c mógł s

dzi

e pomylił miejsca i trafił pod niewła

ciwy adres?

Wstał, jakby powzi

ł jak

ąś

decyzj

. Ale co wła

ciwie powinien teraz zrobi

? Je

li los, który go

tu przyprowadził, si

nie mylił, to co?

Znów usiadł. Gdyby mógł zapomnie

na chwil

o emocjach, jakie budziła w nim Samantha,

powinien powiedzie

jej uczciwie o pomyłce, potem opu

to mieszkanie i wyja

wszystko

tej druglej, Sandrze, która zastanawia si

z pewno

, gdzie, u diabła, podział si

jej Kevin

Costner.
Kłopot w tym,

e Nick nie był w stanie ignorowa

swoich uczu

. Było to do

ść

zaskakuj

ce. W

cu jeszcze wczoraj zdawało mu si

e od czasu, gdy odeszła od niego Beth, nauczył si

nad nimi panowa

, zwłaszcza w obecno

ci kobiet. Przez cztery lata jego serce biło

ywiej

jedynie na my

l o dzieciach. Przez cztery lata trzymał je w szczelnie zamkni

tej klatce. Teraz

waliło mu w piersi, jak gdyby za chwil

miało wyfrun

ąć

Nie, nie opuszcz

Samanthy, sp

z ni

ten dzie

, pomy

lał i w nast

pnej chwili.., poczuł

intensywny zapach spalenizny.
Cholera! Omlety!
Poderwał si

z krzesła i rzucił do kuchenki. Nie jest tak

le. Tylko troch

sera spłyn

ło na

patelni

i trafiło na palnik. Wył

czył gaz i przeniósł patelni

na zimny palnik. Dobrze, wszystko

knie si

ło.

c co? — zapytał sam siebie. Czy b

dzie to strasznym grzechem, je

li wstrzyma si

wyjawieniem jej prawdy, dopóki nie zjedz

omletów?

Znów u

miechn

ł si

do siebie, tym razem nieco bardziej przewrotnie Nagle u

miech zamarł

na jego ustach.
Je

li faktycznie pomylił adresy, je

li czeka

miała na niego nie Samantha lecz Sandra, to

dlaczego gdy pojawił si

w drzwiach Samanthy, nie okazała na jego widok

adnego

zdziwienia? Co wi

cej, wygl

dała tak, jakby si

go spodziewała. Jak gdyby byli umówieni na

randk

! Czy

by a

taki zbieg okoliczno

ci? Czy

by i ona uczestniczyła w całej tej

matrymonialnej giełdzie? Wprawdzie było to mało prawdopodobne, ale je

li rzeczywi

cie

Samantha na kogo

czekała, musiał by

to kto

, kogo nie widziała nigdy przedtem. W

przeciwnym razie od razu stwierdziłaby pomyłk

Zaraz, zaraz... Przecie

pytała o jakiego

ęŜ

czyzn

. Tak! Don! Don Hartman. Samantha

dziła,

e jej go

ciem jest jaki

tam Don. Wprawdzie Nick przedstawił si

jej, powiedział, jak

ma na imi

, ale mo

e i ona po- my

lała,

e pomyliła imiona.

Nie do wiary!
A na dodatek, jakby i bez tego było mało problemów, ów Don zapewne zjawi si

lada chwila. A

kiedy to si

stanie, wyjdzie szydło z worka.

Samantha dowie si

e nie jest Sandr

e Nick to nie Don, bo Nick umówił si

z Sandr

Don z Samanth ale wskutek pomyłki zamiast Sandry...
Lito

ci!

Samantha otworzyła drzwi sypialni. Z pocz

tku poczuła sw

d spalenizny, chwil

pó

niej jej

uszu dobiegł rozpaczliwy głos Nicka.
— Samantho, stało si

okropnego!

No tak, pomy

lała ze smutkiem. Za chwil

usłyszy jak

ąś

wymówk

, a zaraz potem Nick

opu

ci mieszkanie i na zawsze zniknie z jej

ycia. Niechby chocia

nie zmy

lał, powiedział jej

cał

prawd

... Zostałyby jej przynajmniej dobre wspomnienia.

— O co chodzi? — spytała dr

Ŝą

cym głosem, ale nie doczekała si

odpowiedzi.

Nick oniemiał na jej widok. Stał nieruchomo i wpatrywał si

z zachwytem w kobiet

, ubran

wspaniał

czerwon

sukni

. Zmieniła si

nie do pomania i była teraz niczym l

cy blaskiem

brylant.
— Nick?
Nadal nie odpowiadał. Mrugn

ł kilka razy powiekami, przełkn

lin

, wreszcie wykrztusił z

najwy

szym trudem:

— Jajka.
— Jajka?
- Omlety.
Wci

ąŜ

nie mógł oderwa

od niej oczu. Nie mógł przesta

wpatrywa

w wi

niowo-czerwon

tkanin

, doskonale opinaj

cudowne kształty.

Samantha u

miechn

ła si

słabo i podzi

kowała w duchu swej siostrze. Czerwona sukienka

znakomicie spełniła swoj

rol

— Czy chcesz powiedzie

e omlety s

gotowe? — spytała miłe zaskoczona. Czy

zamierzał po prostu powiedzie

e czas na posiłek? Mo

e wi

c nie ucieknie

i dopiero po

niadaniu wyma, co si

wydarzyło. Mo

jeszcze b

z tego

mia

...

— Nie... to znaczy... — Znów musiał przełkn

ąć

lin

— Obawiam si

e wszystko przepadło... Mam na my

li omlety.

— Rozumiem — powiedziała zbita z tropu.
— Rozmawiałem przez telefon, no i... Cholera, powinienem lepiej ich pilnowa

oł

dek podszedł jej do gardła. A jednak Nick si

wykr

ca, tak jak si

spodziewała. Co za

banalna wymówka
— spalone omlety! A miała nadziej

e skoro ju

po- mylił, to przynajmniej powie prawd

przeprosi. Nie dał jej nawet tego.
Z drugiej strony jaki

daleki głos w jej sumieniu wstrzymywał j

przed pot

pieniem Nicka i

kazał usprawiedliwia

jego zachowanie. Mo

e jest w szoku, mo

e gdyby mieli wi

cej czasu...

— Mo

emy spróbowa

jeszcze raz — zaproponowała nie

miało. — Z nast

porcj

jajek.

To nie zabierze wiele czasu...
— Nic z tego. Zu

yłem wszystko, co miała

w lodówce.

Samantha straciła wszelkie nadzieje. Chciało jej si

płaka

, cho

zdawała sobie spraw

jeszcze pói godziny temu wydałoby si

jej to idiotyczne.

Daj spokój, próbowała przemówi

głosem rozs

dku do zbolałego serca. Znasz go raptem pół

godziny i na dodatek przez cały czas brała

go za kogo

innego. Jak chce — niech idzie.

Przecie

czeka na niego Sandra z Milborn Plaza. A poza tym, skoro wolał kiepsk

wymówk

szczero

ść

, to nie był lepszy ni

jej były m

ąŜ

aden z m

ęŜ

czyzn, których spotkała dot

d w

yciu.

No dobrze, ale dlaczego ona sama nie powiedziała mu od razu o rozmowie z Donem
Hartmanem?
— Skoro wi

c nie mamy ju

jajek — pewny i zdecydowany głos Nicka przerwał nagle jej

rozmy

lania — pomy

lałem,

e lepiej b

dzie, je

li zaprosz

niadanie. Moja limuzyna

czeka na dole. Znam pewne miejsce, naprawd

miłe..

— Co takiego? — spytała, pewna,

e si

przeslyszała.

— Czy pozwolisz mi zaprosi

niadanie? — ponowił propozycj

Nick. Serce waliło mu

nieprzerwanie. A czas uciekał. Dzwonek do drzwi mógł -zadzwoni

w ka

dej chwili. Don mo

e wyj

ść

z windy prosto na nich. Dla bezpieczeistwa zaproponuje

schody.
Serce Sainanthy równie

waliło teraz jak szalone.

A wi

c Nick nie ucieka, nie wychodzi. To znaczy — nie wychodzi bez niej.

— Z przyjemno

pójd

z tob

niadanie, Nick

— odparła i obdarzyła go cudownie promiennym u

mie

Wiedział,

e to głupie odczuwa

rado

ść

tylko dlatego,

e kobieta, któr

ledwie znał, przyj

ła

jego zaproszenie, ale to wła

nie czuł. Rado

ść

. Bo

e, od jak dawna nie zaznał tego

szczególnego rodzaju rado

ci!

li i uczucia Samanthy biegły podobnym tropem. Była radosna, szcz

ęś

liwa, wewn

trznie

rozpromieniona.
Gdy w korytarzu mijała lustro koło wieszaka, dostrzegła w nim swoje odbicie w czerwonej
sukience. U

miechn

ła si

w duchu do siebie. Dzi

kuj

ci, Jen, pomy

lała.

ROZDZIAŁ PI

Wyszli na zimne poranne powietrze. Szofer obszedł samochód i przytrzymał im otwarte drzwi.
Samantha wsiadła pierwsza. Nick pochylił si

, by wsi

ąść

za nia lecz szofer zatrzymał go

dyskretnie i wr

czył zamkni

, br

zow

kopert

z wypisanym nazwiskiem „Nicholas

Santiago”.
Nick natychmiast rozpoznał charakter pisma — to z cał

pewno

Annie.

Kiwn

ł głow

lekko zakłopotany.

— Dzi

kuj

ci...

- Don - podpowiedział kierowca.
Nick rozejrzał si

wokół z niepokojem.

— Co powiedziałe

Szofer zrobił zdziwion

min

- Don. Mam na imi

Don. Czy co

nie w porz

dku?

Nick potarł z zakłopotaniem czoło.
— Posłuchaj, Don, wiem,

e to mo

e zabrzmie

troch

dziwnie, ale czy miałby

przeciwko

temu,

eby

my zwracali si

do ciebie jako

inaczej? — zapytał przyciszonym głosem.

Szofer

ł brwi.

— Czy ma pan co

przeciwko mojemu imieniu?

Nick starał si

nie podnosi

głosu.

— Nie, nie. To po prostu... sprawa osobista. Rozumiesz?
Don nie rozumiał, ale udawał,

e rozumie. W ko

cu był ju

szoferem ponad dwadzie

cia pi

ęć

lat i słyszał wiele dziwacznych

Ŝą

— W takim razie, czy mo

e by

Edgar? — Szofer zsun

ł nieco do tylu czapk

. — To moje

drugie imi

. Donald Edgar Foster. Je

li za

nie podoba si

panu Edgar, mo

pan...
- Nie, nie - u

miechn

ł si

Nick. - Edgar jest w porz

dku. — Machn

ł kopert

. — Dzi

kuj

Edgarze.
Wsun

ł si

wreszcie za Samanth

do samochodu i usiadł obok niej. Spojrzała na niego

zaniepokojona.
— Czy co

nie tak?

Nie, nie. Po prostu naradzałem si

z... Edgarem na temat tego... gdzie najlepiej pojecha

niadanie.

- My

lałam,

e mas

jaki

pomysł.

Nick znów poczuł si

nieswojo. Oto brn

ł w kolejne kłamstwa, jakby nie do

ść

było

poprzednich. Rozpi

ł kołnierz swojej lotniczej kurtki.

-0, taŁ Chciałem tylko si

upewni

, czy mo

e Edgar... ten szofer... nie ma lepszego. Oni

czasami lepiej si

orientuj

- zamachał r

kami - przecie

tak du

o je

Ŝą

...

Samantha u

miechn

ła si

słabo.

- Taki zawód.
— Przepraszam, nie dosłyszałem — powiedział nerwowo Nick, ogl

daj

c si

nerwowo za

siebie, gdy limuzyna ruszała z miejsca przy kraw

ęŜ

niku.

— Taki zawód. Du

o je

Ŝą

— powtórzyła Samantha.

— A, tak. Owszem. Je

Ŝą

...

Brzmiało to jak bezmy

lna paplanina, ale dopóki Nick nie rozwiał swych obaw zwi

zanych z

niepo

Ŝą

danym w tym momencie pojawieniem si

wła

ciwego kandydata do walentynkowej

randki w ciemno, nie był w stanie skoncentrowa

swej uwagi na rozmowie. Dopiero gdy

samochód oddalił si

znacznie od Milburne Place, rozpogodził si

i uspokoił. Przykro mi, Don,

pomy

lał, ale twoja strata to moja wygrana.

Poprawił si

na fotelu, przysun

ł bli

ej Samanthy i kolejny raz o

wiecił j

gł

bok

temat natury zawodu szofera:
— Rzeczywi

cie, szoferzy je

Ŝą

wyj

tkowo du

Samantha przyjrzała mu si

uwa

nie, lecz nie podj

ła tego frapuj

cego tematu.

— Czy mog

ci co

wyzna

? — spytała w zamian.

Nick poczuł nieprzyjemny chłód na plecach. Samo słowo „wyzna

” powodowało,

e jego

nieczyste sumienie stawało si

jeszcze bardziej nieczyste.

— Je

li chcesz — b

ł.

— Nigdy w

yciu nie jechałam limuzyn

— Ani ja — roze

miał si

z wyra

ulg

i w nast

pnej chwili dotarło do niego, co wła

nie

powiedział. Przecie

to miała by

jego limuzyna! Kolejna wpadka! — To znaczy — zacz

nerwowo tłumaczy

— nigdy nie jechałem jako pasa

er. Przewa

nie sam prowadz

Szyba oddzielaj

ca Donalda Edgara Fostera od dwojga pasa

erów zjechała w dół.

— Przepraszam, panie Santiago, czy mam jecha

według wyznaczonej trasy?

Nick spojrzał na plecy szofera. Co za wyznaczona trasa? O co tu chodzi? Wtedy przypomniał
sobie kopert

, któr

Donald Edgar przekazał mu od Annie. Kochana córeczka najwyra

niej

przewidziała wszystko.
Odchrz

ł i u

miechn

ł si

uspokajaj

co do Samanthy.

— No wła

nie. My... hm... chcieliby

my zatrzyma

gdzie

niadanie. A skoro tak, to...

jest takie miłe miejsce...
— „Chez Vladimir”, na Newbury — potwierdził Edgar.
— 0, wła

nie! — przytakn

ł Nick i zerkn

ł z boku na Samanth

. — Czy cito odpowiada?

miechn

ła si

— Zdaje si

e to bardzo modne miejsce.

— Tak? — Zdziwił si

, lecz zaraz si

poprawił: — To znaczy, tak. Oczywi

cie. Szczególnie

ostatnio...
— Przyznano jej pierwsze miejsce w ostatniej ankiecie „Gazety Bosto

skiej” — dodała

Samantha tonem znawcy.
— 0, widz

e jeste

na bie

Ŝą

co.

— Czy ja wiem? Po prostu pracuj

w „Gazecie”. W dziale urz

dzania wn

trz.

- Ach, tak. Teraz rozumiem. - Nick pokiwał głow

— Twoje mieszkanie jest bardzo przytulne, a jednocze

nie stylowe. I jasne. Wida

e nie

boisz si

kolorów. Pełna paleta...

— To prawda. Lubi

kolory.

Teraz u

miechn

li si

do siebie jednocze

nie.

— To wida

— powiedział, my

c nie tyle o jej mieszkaniu, co o czerwonej sukni pod

czarnym wełnianym
płaszczem.
— Wła

ciwie to ja dopiero robi

kurs z zakresu urz

dzania wn

trz — wyja

niła Samantha. —

Zawsze chciałam zajmowa

tym zawodowo.

Nick pomy

lał nagle, ile byłoby zabawy, gdyby Samantha zaprojektowała wn

trza w jego

mieszkaniu, gdyby zamieniła je w jasny, wesoły, nieco szalony dom. Dzieci byłyby
zachwycone.
W „Chez Vladimir” czekał ju

na nich zarezerwowany stolik w gł

bi, na prawo od okna.

Podczas gdy wszystkie pozostałe udekorowane były

onkilami, ich stolik zdobiły dwie

wspaniałe ró

e: jedna w wazonie, druga — na talerzu Samanthy. Gdy tylko spojrzała na ró

Ŝę

Samantha poczuła wyrzuty sumienia. Ten kwiat nie był dla niej, czekał na Sandr

Nick równie

był lekko zakłopotany. Poczucie winy wobec Sandry psuło rado

ść

z obecno

Samanthy.
Podniósł si

ze swojego krzesła.

— Wybacz, opuszcz

na chwil

— powiedział. — Musz

natychmiast skorzysta

z...

toalety.
Samanth

zdziwiła nieco ta nagła potrzeba, lecz gruncie rzeczy chwilowa nieobecno

ść

Nicka

była jej nawet na r

. Jeszcze raz wszystko przemy

li, zbierze siły i uło

y słowa, którymi

wyzna Nickowi prawd

o Do- nie Hartmanie. Je

li tego nie zrobi, zwykła nieostro

ść

, jedno

słowo nawet, mo

e zdradzi

e wie o wszystkim

— o Sandrze, pomyłce adresów — a to oznaczałoby przyznanie si

do podsłuchiwania.

Podczas gdy Samantha przygotowywała si

do rozmowy z Nickiem, on sam stał przy telefonie

obok toalety i ponownie wykr

cał numer do domu.

Annie odebrała po drugim sygnale.
— Annie? To ja. Tata. Dzwoni

eby...

— Och, ciesz

e dzwonisz, tato. Nic si

nie martw. Je

li chodzi o Sandr

...

— Wła

nie dzwoni

w tej sprawie. Nie mog

odczyta

jej nazwiska na kopercie, a chciałbym

wyja

jej...

— No wła

nie. Obawiałam si

e zamierzasz do niej pój

ść

— Musz

przecie

wyja

jej wszystko, wi

c...

— Nie musisz, tato. Lepiej zosta

z Samanth

. Jeste

z ni

teraz, prawda? Wi

c posłuchaj:

pospiesz si

albo stracisz rezerwacj

w „Chez Vladimir”

— Wła

nie dzwoni

z „Chez Vladimir” i...

— Tak? To wspaniale! Je

li wszystko pójdzie zgodnie z planem, b

dzie cudownie, tato. No i

co, powiedz, jak jest w „Chez Vladimir”? Czy wiesz,

e to najlepsza restauracja w ankiecie..

— Annie — przerwał jej Nick — czy mogłaby

łaskawie dopu

mnie do głosu? Jestem tu,

poniewa

... poniewa

zaproponowałem Samancie

niadanie. Rozumiesz, kiedy jeszcze

lałem...

e to Sandra. Cho

wła

ciwie wiedziałem ju

e nie jest Sandra,, bo powiedziała

mi od razu,

e ma na imi

Samantha, no ale ja... — Odetchn

ł gło

no i potrz

ł ze

zniecierpliwieniem głow

. — Niewa

ne. Krótko mówi

c, b

musiał zadzwoni

do Sandry,

jak tylko Samantha i ja sko

czymy

niadanie.

— Tato, ona naprawd

musi by

wietna!

— Nie wiem, Annie — Nick próbował ostudzi

zapał córki. — Nigdy jej nie widziałem.

— 0, rany, nie Sandra! Samantha! O Sandrze, tato, to w ogóle zapomnij. Ona nie byłaby dla
ciebie odpowiednia.
— Jeszcze dzisiaj mówiła

e jest dla mnie stworzona

- przyponunał Nick.
— No tak, jej odpowied

była nawet niezła, ale... Zreszta,, nie tylko ja decydowałam. Eruma i

Deirdre... nawet Ethan.
— Dobra, dobra, nie wracajmy do głosowania — uci

ł Nick. — Podaj mi numer do tej Sandry.

— Ale ty naprawd

nie musisz do niej dzwoni

— Annie, je

eli czegokolwiek w

yciu ci

nauczyłem, to mam nadziej

e jest to poczucie

odpowiedzialno

ci.

— Jasne, tato — przyznała Annie gorliwie. — Dlatego wła

nie do niej zadzwoniłam.

— Do kogo zadzwoniła

— Do Sandry, tato. Zadzwoniłam do niej i wyja

niłam cał

spraw

. I zgadnij, co si

okazało?

— Nick bał si

zgadywa

. — Ona skłamała. Cała ta jej odpowied

na twoje ogłoszenie...

— Moje? — przerwał jej Nick, a po drugiej stronie zapadła na chwil

kłopotliwa cisza.

OK. Moje ogłoszenie. W ka

dym razie wszystko, co napisała, było kłamstwem. Nienawidzi

koni i nie ma
poj

cia o skokach bungee.

— Ja te

nie jestem koniarzem, Annie. I kogo przy

zdrowych zmysłach zajmuj

skoki bungee?

— No przecie

wiem, tato. Po prostu chciałam ci

znale

źć

kogo

wyj

tkowego, kto jest odwa

ny i lubi mocne prze

ycia.

— Ale dlaczego, Annie? — zapytał Nick zdezorientowany.
Nast

piła kolejna pauza, tym razem dłu

sza.

— My

lałam..,

e dobrze by

czuł z kim

, kto ró

niłby si

od... od mamy.

- Och, Annie - westchn

ł zakłopotany i zamierzał wła

nie wygłosi

ojcowskie podzi

kowanie

poł

czone z pouczeniem, aby nigdy nie uszcz

ęś

liwia

nikogo na sił

, gdy Annie, odzyskawszy

chwilowo utracony rezon, zacz

ła mówi

dalej.

— W ka

dym razie teraz to i tak nie ma znaczenia. Jest Samantha i jest cudownie. A Sandra

od pocz

tku była nie do wzi

cia. Tato, ona po prostu skłamała. Jedynym powodem, dla

którego odpowiedziała na twoje, to znaczy moje, ogłoszenie, było to,

eby jej chłopak poczuł

zazdrosny. A teraz znowu s

razem, wi

c nawet gdyby

trał we wła

ciwe miejsce,

znalazłby

nie na miejscu. A tak poszedłe

w niewła

ciwe miejsce, a okazało si

e jest

wła

ciwe. Koniec, kropka. W ko

cu wszystko uło

yło si

doskonale.

To wszystko było od pocz

tku do ko

ca szalone, kompletnie zwariowane. Nick nie mógł si

nie roze

mia

— Czy to znaczy,

e nie jeste

na mnie zły? — zapytała Annie ostro

nie, słysz

c jego

miech.

— Nie, to wcale tego nie oznacza — odparł Nick surowo, lecz u

miechn

ł si

do słuchawki, z

której dobiegał głos jego córki i swatki w jednej osobie.
Ju

spokojniejszy wrócił do stolika i usiadł naprzeciw Samanthy. Promienie porannego sło

wpadaj

ce przez okno sprawiły,

e wygl

dała teraz jeszcze pi

kniej ni

przed godzin

Zreszt

, w jakim

wietle nie wygl

dałaby pi

knie? A w ciemno

ci...

Wyobraził sobie j

nag

, spoczywaj

leniwie na

nie

nobiałej po

cieli, z kasztanowymi

włosami bezładnie rozrzuconymi na puchowej poduszce. Co by czuł, gdyby dotkn

ł jej ciała?

kka, jedwabista, gładka, ciepła... A gdyby wzi

ł j

w ramiona, pocałował jej pełne usta,

kochał si

z ni

nami

tnie?

e, pomy

lał z niepokojem i poczuciem winy, nad czym ja si

zastanawiam? Ledwie znam

kobiet

, a ju

wyobra

am j

sobie w łó

ku!

Próbował uspokoi

sumienie, mówi

c sobie,

e to tylko po

Ŝą

danie,

e to nie on, a jego m

ska

natura ka

e mu tak my

. Jaki m

ęŜ

czyzna o zdrowych zmysłach nie odczuwałby tego co on

wobec kobiety takiej jak Samantha?
— Kelner mówi,

e erepes ayec jambon et fromage s

specialite de la maison — powiedziała

Samantha, przerywaj

c jego my

li.

Nick spojrzał na ni

nieprzytomnie.

— Słucham?
— Powiniene

powiedzie

: Pardonnez-moi? — odparła z u

miechem. — Ale ja cito

przetłumacz

. Nale

niki z szynk

i serem. Kelner je poleca.

gle si

w ni

wpatrywał. Był oczarowany lini

jej ust, musiał walczy

z pragnieniem, by

przechyli

przez stół i pocałowa

je.

— Czy co

nie tak? — zapytała Samantha, widz

c jego kurczowo zaci

te dłonie. S

dziła,

e Nick zbiera si

w sobie,

eby wreszcie powiedzie

jej prawd

wiadomiła sobie nagle,

e prawda, jak

usłyszy od Nicka, b

dzie dla niej okrutna. I

mimo to ona, Sam, wła

nie na t

prawd

czeka, i

e nie jest tak tylko dlatego,

e nie znosi

ęŜ

czyzn, którzy kłami

. Chodziło o co

cej — o to, aby to Nick, wła

nie on, był wobec

niejszczery. Nick, m

ęŜ

czyzna, który j

przyci

gał do siebie w niewidzialny sposób, który —

czuła to — był inny ni

wszyscy.

— Czyco

stało? — powtórzyła, gdy wci

ąŜ

milczał, nie spuszczaj

c z niej wzroku.

— Nie, wszystko w porz

dku. Nale

niki z szynk

i serem... Mog

Wła

ciwie nie znosił szynki, ale nie miało to wi

kszego znaczenia w tym momencie.

W oczekiwaniu na jedzenie zabawiali si

grzeczn

, chwilami nieco niezr

czn

pogaw

Nick postanowił w duchu,

e jak tylko sko

ść

, natychmiast wyjawi prawd

. Wiedział,

decyduj

c si

na ten krok, mo

e straci

Samauth

na zawsze. Ale skoro ma ich ł

czy

cej (sam nie wiedział, kiedy to zało

enie stało si

dla niego oczywiste i jasne jak sło

ce) to

nie mo

e mi

dzy nimi sta

kłamstwo. Powie jej i poprosi — a je

li trzeba, b

dzie błagał —

eby sp

dziła z nim reszt

dnia.

W przerwie mi

dzy któr

ąś

z kolejnych uprzejmych uwag oboje, Nick i Samantha, spojrzeli w

okno i oboje dojrzeli przechodz

cego za szyb

ciemnowłosego m

ęŜ

czyzn

w eleganckim

granatowym płaszczu.
Nick wcisn

ł si

gł

biej w krzesło. Jackson Vale! Jeden z prawników zajmuj

cych si

rozwodami w firmie Nicka, wybitny specjalista, twardy negocjator i w gruncie rzeczy do

ść

paskudny charakter. Nick wiele razy wyra

ał swoje niezadowolenie ze sposobu, w jaki Vale

prowadzi sprawy. Z kolei Vale wmawiał Nickowi,

e ten jest zbyt łagodny dla „przeciwnej

strony”.
„Przeciwna strona”. To poj

cie zawsze zasmucało Nicka. Szczególnie za

od czasu jego

własnego, wyj

tkowo i bolesnego rozwodu. Zawsze z przygn

bieniem obserwował, jak

ukochany niegdy

ąŜ

czy

ona staj

podczas procesu rozwodowego najwi

kszym

wrogiem i „przeciwn

stron

”. Dlatego te

starał si

, aby rozwody, które zdarzało mu si

prowadzi

, były łagodne i ugodowe. Uczciwo

ść

, przyzwoito

ść

, odpowiedzialno

ść

— oto warto

ci, którymi starał si

kierowa

, a które były całkowicie obce Vale”owi. Ten

bowiem pragn

ł jedynie „wyrwa

” dla klienta, ile si

da, i mie

w nosie „stron

przeciwn

”

Teraz Nick modlił si

, aby kolega go nie zauwa

ył. Popsułoby to cał

randk

. Niestety,

Jackson Vale przystan

ł przed szyb

i u

miechn

ł si

do nich. Nie było wyj

cia, Nick musiał

jako

zareagowa

na to powitanie. Lekko skin

ł głow maj

c nadziej

e Samantha nie

zauwa

y tego gestu i nie zada

adnych pyta

. Ale złudne to były nadzieje. Nie do

ść

dojrzała m

ęŜ

czyzn

za szyb to jeszcze wpatrywała si

w niego gniewnym spojrzeniem.

— Co

takiego! — fukn

ła.

Nick rzucił na ni

zaniepokojone spojrzenie.

— Co si

stało? — zapytał nerwowo.

— Ten... ten dra

. Miał czelno

ść

miecha

do mnie, po tym jak rozdrapał moje rany!

Nick wskazał na Vale”a, który stał wła

nie na rogu, odwrócony do nich plecami, i czekał na

zielone

wiatło, aby przej

ść

na drug

stron

ulicy.

— Ten...?
— Ten sam. Widziałe

, w jaki sposób si

do mnie u

miechn

ł?

— Có

, wła

ciwie... — Nick miał zamiar wyja

e ciem r

ki.

miech Vale”a był raczej skierowany do niego, lecz nie zd

ąŜ

ył. Samantha przerwała mu

lekcewa

Ŝą

cym machni

trudnego

— Zreszt

, nie warto sobie nimi zaprz

głowy. Oni wszyscy s

tacy sami i równie okropni.

Nick poczuł, jak co

gwałtownie

ciska go w

oł

dku.

— Oni wszyscy?
— No, ci... Prawnicy zajmuj

cy si

rozwodami — dodała Samantha z nieskrywanym

niesmakiem. — Byli m

ęŜ

owie i prawnicy od rozwodów — to ta sama kategoria. I jeszcze

złodzieje oraz zawodowi oszu

ci.

W Nicku zamarło serce. Chyba wszystko tego dnia sprzysi

gło si

przeciw niemu.

ROZDZIAŁ SZÓSTY

Kiedy tylko sko

czyli posiłek i Samantha wyszła do toalety, by poprawi

makija

, Nick,

korzystaj

c z chwili samotno

ci, wyj

ł z kieszeni kopert

od Annie. Przygotowany przez ni

plan Dnia Zakochanych, który znalazł w

rodku, przewidywał rozmaite atrakcje a

wieczora. Całe szcz

ęś

cie,

e w

adnym miejscu nie było mowy ani o skokach bun gee, ani o

dzie konnej.

Musiał przyzna

e córka wykazała si

godn

pochwały znajomo

zainteresowa

swego

ojca. Oto po

niadaniu mieli zwiedzi

wystaw

fotografii w Muzeum Sztuk Pi

knych. W latach

szkolnych Nick rzeczywi

cie miał zamiar zosta

zawodowym fotografem. Ostatecznie

cił si

prawu, cho

nigdy nie przestał interesowa

fotografi

Samantha wróciła do stołu, zanim zd

ąŜ

ył sprawdzi

, jaki jest kolejny punkt planu dnia. Szybko

odło

ył kopert

na bok i podniósł si

z krzesła.

— Gotowa? — zapytał.
— Do czego?
— Lubisz zdj

cia?

Uniosła brwi do góry.
— Nie masz chyba zamiaru bra

mnie na stare sztuczki?

Nick roze

miał si

gło

no.

— Dlaczego nie? Wła

ciwie to z wielk

przyjemno

pokazałbym ci niektóre z moich prac,

ale teraz chc

zaprosi

na wystaw

fotografii w Muzeum Sztuk Pi

knych.

— Czy tym wła

nie si

zajmujesz? — zapytała Samantha, gdy Nick pomagał jej wło

płaszcz.
— Słucham? — Nick zbladł.
— Czy jeste

fotografem?

— No... tak. W pewnym sensie — mrukn

ł pod nosem. Pocieszał si

e w zasadzie nie było

to kłamstwo. Samantha nie zapytała przecie

, czy zajmuje si

fotografi

zawodowo...

Gdy tylko Nick i Samantha ukazali si

w drzwiach restauracji, szofer pospieszył, by otworzy

im drzwi limuzyny.
— Dzi

kuj

, Edgarze. — Nick pomógł Samancie wsi

ąść

do auta, unikaj

c przy tym wzroku

kierowcy. Zaj

ł swe miejsce obok niej i powiedział: — Muzeum Sztuk „Pi

knych.

Szofer skin

ł głow

, a Nick zwrócił swe u

miechni

te oblicze w stron

Samanthy.

Spojrzała na niego wyczekuj

co. A wi

c to teraz. Za chwil

powie jej prawd

. Widziała to w

jego pi

knych zielonoszmaragdowych oczach.

— Wracaj

c do tego, co mówiła

— zacz

ł niepewnie

- tam, w kawiarni...
— Mówiłam ró

ne rzeczy — odparła ostro

nie Samantha.

— Chodzi mi o tego prawnika, specjalist

od rozwodów...

— O Vale”a? Có

takiego o nim mówiłam?

— W zasadzie nic specjalnego... Po prostu my

lałem

— przerwał, lecz po chwili zacz

ł znowu: — Widzisz, rozwód to nie jest błaha sprawa. Prawie

zawsze jest to bolesne prze

ycie.

— Czy dla ciebie te

było bolesne? — zapytała z trosk

i instynktownie wyci

ła r

, aby

dotkn

ąć

jego dłoni. Miał to by

jedynie wyraz współczucia, ale gdy tylko ich dłonie spotkały si

gest nabrał dla obojga innego znaczenia.
Palce Nicka splotły si

z jej palcami. Wpatrywali si

w milczeniu w swe zł

czone dłonie.

— Jasne,

e tak — wydusił z siebie wreszcie Nick. — Pobrali

my si

z Beth zaraz po

sko

czeniu coHege”u. Ale oboje byli

my za młodzi, by wiedzie

, co robimy i czego chcemy od

ycia.

Zupełnie inaczej ni

teraz, dodał w my

lach. Teraz był pewien — cho

wiadomo

ść

tego była

jeszcze tak nowa — czego pragnie od

ycia: Samanthy.

Spojrzenia mieli utkwione w sobie, a ich dłonie

ciskały si

coraz silniej. Nick nie potrafiłby

powiedzie

, do kogo nale

ał pierwszy ruch, ale w nast

pnej chwili pochylili si

ku sobie, a ich

usta zł

czyły si

w gł

bokim, chciwym pocałunku.

Trwało to kilka sekund, po upływie których oboje odsun

li si

od siebie gwałtownie. Samantha

zamkn

ła ze wstydu oczy.

— To do mnie niepodobne — wydusiła z siebie. — Nie mam poj

cia, co mnie napadło.

— Cokolwiek to było, dotkn

ło i mnie — szepn

ł Nick i u

miechn

ł si

do niej pogodnie,

ciepło, czule. — Cokolwiek to było, Sam... Czar nadal trwa.
Obj

ła dło

mi swoje ramiona, wcisn

ła si

gł

biej w fotel. Bała si

przyzna

e czuje to samo

co on.
— Jeste

my ju

prawie na miejscu, prawda? — powiedziała, próbuj

c zmieni

temat.

Jednak jej my

li były daleko od wizyty w muzeum. Wci

ąŜ

nie powiedział jej prawdy.

Pocałowała kłamc

Lecz i ona zwlekała. I ona nie miała odwagi, by wyzna

e zaistniała pomyłka,

e wie, i

zjawił si

w jej mieszkaniu przypadkiem. Czy i o sobie byłaby skłonna powiedzie

skłamała?
Nie, podobnie jak ona, tak i Nick nie skłamał. Omin

jedynie prawd

. A dzie

dopiero si

zaczyna. Da mu czas do chwili opuszczenia muzeum.

eli do tej pory niczego nie powie...

— Czy ty te

robisz głównie pejza

e? — zapytała Samantha, stoj

c przed czarno-białym

zdj

ciem lodowca z postrz

pionym zboczem górskim w tle.

Nick zawahał si

. O ile

lepiej by si

czuł, gdyby mógł si

przyzna

e fotografia to jedynie

jego hobby! Ale wtedy Samantha niechybnie zapytałaby, z czego

yje. A on musiałby

odpowiedzie

e zarabia na chleb, przeprowadzaj

c rozwody.

- Nie. Na ogół portrety - wyst

kał.

Rzuciła mu spojrzenie.
— Zało

Ŝę

e s

wspaniałe.

— Dlaczego tak s

dzisz?

— Jeszcze nie wiem — powiedziała ze słabym u

miechem, przechodz

c do kolejnej fotografii,

która przedstawiała wzburzone morze i łód

, samotnie walcz

z falami.

— Od samego patrzenia dostaj

choroby morskiej — powiedział Nick, tylko na poły

artuj

— W naszej rodzinie Teddy, mój m

ąŜ

, był zapami

tałym

eglarzem. Pami

tam,

e gdy

pierwszy raz wzi

ł mnie ze sob

, miałam okropne mdło

ci, ale po kilku rejsach

przyzwyczaiłam si

. Tak naprawd

jednak nigdy nie pokochałam

eglarstwa, chcocia

to ja

namówiłam Teddy”ego, by wydał fortun

na łód

, któr

akurat sprzedawał jego kolega,

— Niech zgadn

. To on dostał łód

po podziale maj

tku?

Twarz Samanthy st

ęŜ

ała.

— Dostał prawie wszystko. Oprócz Bridget, Bogu dzi

ki. Jestem pewna,

e gdyby nie

Christine, walczyłby ze mn

tak

e i o prawa rodzicielskie.

— Kim jest Christine?
— Niegdysiejsza sekretarka Teddy”ego, obecnie jego

ona. Banalne, prawda? —

artowała, ale Nick wyczuł w jej głosie nut

bólu i gniewu. — Teddy miał mnóstwo

sekretarek — dodała, wpatruj

c si

w morski pejza

niewidz

cymi oczami.

Nick bez trudu poj

ł aluzj

: Teddy oszukiwał j

i zdradzał, gdy byli mał

stwem.

I ona o tym wiedziała.
Chocia

nie widział jeszcze na oczy owego Teddy”ego, Nick ju

go znienawidził. Jak mo

było zdradza

i oszukiwa

kobiet

tak wspaniał

jak Samantha!

Otoczył j

ramieniem, a ona z ufno

przyj

ła wsparcie.

— Ju

dawno go nie kocham. Teraz czekam tylko, kiedy przestan

go nienawidzie

—

wyszeptała.
Przyci

ł j

bli

ej, czuj

c to samo po

Ŝą

danie, które owładn

ło nim w samochodzie, ale

tak

e co

cej. Jak

ąś

czuło

ść

serca, trosk

, pragnienie, by chroni

Samanth

przed

smutkiem i cierpieniem.

— Chod

my ju

d — zaproponował, a ona skin

ła głow

Zbli

ali si

wła

nie do wyj

cia, gdy Nick stan

ł gwałtownie.

— Wiesz co? — powiedział z błyskiem w oku. — Mo

e przespacerowaliby

my si

kawałek?

Powiem... Edgarowi,

eby poczekał. Chyba

e b

dzie ci za zimno. Je

eli wolisz, mo

emy si

przejecha

. — Annie z pewno

szczegółowo zaplanowała im czas po wizycie w muzeum,

ale na razie Nick wolał improwizowa

i sam wykaza

inicjatyw

— Ch

tnie si

przejd

. Codziennie spaceruj

przynajmniej godzin

. Pi

ęć

, sze

ść

kilometrów

niezale

nie od pogody. Chyba

e jest zadymka. W zeszłym miesi

cu, gdy mieli

my t

wielk

burz

nie

... — przerwała i roze

miała si

. — Strasznie paplam.

— Ja te

codziennie chodz

na spacery. Uwielbiam to. No, chyba

e jest zadymka.

— Czy spacerowałe

— Nie. Beth nie cierpiała tego. Chodziła za to do jtness ciubu. Mówiłem jej,

e nie pojmuj

tego. Zgodziła si

i dodała,

e nigdy nie pojm

. Tu akurat miała racj

— dorzucił cierpko.
— Teddy te

wiczył na siłowni.

— Zapewne mieli ze sob

wiele wspólnego.

Samantha spojrzała bacznie do Nicka. Domy

liła si

e miał na my

li co

cej ni

tylko

wspólne upodobanie ich bylych mał

onków do

wicze

fizycznych.

Czy Beth była niewierna? Czy oszukiwała Nicka tak, jak Teddy oszukiwał j

Na to wygl

da. A skoro tak, pomy

lała, to wiele spraw staje si

jasnych. Ogłoszenie, które

dała córka, by zmusi

go do pój

cia na randk

. Ten nienikn

cy cie

smutku

w jego oczach. Gwałtowno

ść

, z jak

całował j

w Samochodzie. Jak kto

, kto od dawna tego

nie robił, kto jak ona obawia si

e zostanie zraniony.

Samantha u

miechn

ła si

do siebie smutno. Jak wida

, nie tylko Beth i Teddy maj

ze sob

wiele wspólnego. Im wi

cej czasu sp

dzała z Nickiem, tym wi

cej odkrywała ł

cych ich

spraw.
Gdy oddalili si

o jedn

przecznic

od muzeum, Samantha przypomniała sobie,

e min

czas, jaki dała Nickowi na wyjawienie prawdy. On tymczasem opowiadał jej o wakacjach,

jakie zeszłego lata sp

dził w Montrealu z dwójk

dzieci.

— Annie uwielbiała rozmawia

w sklepach po francusku — mówił. — Z pocz

tku troch

wstydziła, miała przecie

tylko par

lat francuskiego w szkole, ale to nie jest dziecko, które

zbyt długo z czymkolwiek zwleka — dodał z szerokim u

miechem. Samantha zwolniła kroku.

— Opowiedz mi wi

cej o Annie. — Mo

e w ten sposób uda jej si

pomóc Nickowi w

wyjawieniu prawdy?
Nick dostrzegł dan

mu szans

. Dostrzegł, ale nie mógł si

zdoby

na wykorzystanie jej.

Jeszcze nie teraz, mówił sobie. Jako prawnik działał zgodnie z przyj

wcze

niej strategi

najpierw zdoby

zaufanie Samanthy, potem pozwoli

, by poznała go cho

troch

i dopiero

pó

niej wyjawi

prawd

— Nick? — Samantha dopominała si

odpowiedzi.

Obj

ł j

ramieniem.

— Lepiej ty powiedz mi wi

cej o sobie, Sam.

— Co chcesz wiedzie

? — zapytała zawiedziona.

— Wszystko — odparł szczerze.
Samantha u

miechn

ła si

, wyczuwaj

c jego szczere zainteresowanie jej osob

. Jak

e ró

nił

Nick od tych wszystkich m

ęŜ

czyzn, z którymi si

spotykała od czasu rozwodu! Tamci

skupieni byli głównie na imponowaniu jej sob

. Nawet Teddy „ego nie interesowały zbytnio jej

li i opinie. A tyle było spraw, o których nie miał poj

cia — uczucia, t

sknoty, marzenia,

ki. Odzwyczaiła si

przy nim od dzielenia si

sob

— Na pocz

tek: mam dwadzie

cia osiem lat. — Postanowiła trzyma

podstawowych

faktów.
— Nie dałbym ci ani troch

ponad dwadzie

cia pi

ęć

Przyjrzała mu si

badawczo.

— A ja tobie ani troch

ponad... trzydzie

ci pi

ęć

— Blisko. Trzydzie

ci sze

ść

. — Zdziwił si

nieco. Czy

by Samantha nie wiedziała nic o

ęŜ

czy

nie, z którym umówiła si

na randk

? A mo

e kto

zaaran

ował j

dla niej?

Podniósł si

wiatr i owion

ło ich zimne powietrze. Nick chciał zaproponowa

, by wrócili do

samochodu — Edgar wci

ąŜ

jechał za nimi w

ółwim tempie — ale gdy

wtuliła si

w jego rami

, nie wspomniał słowem o tym pomy

le.

— Wychowałam si

w Stanford, w Connecticut — ci

ła tymczasem Samantha. — Ja, Jen,

czyli moja starsza siostra, mama, tata i Fundy.
— Kim jest Fundy?
— To pies my

liwski. Kupili

my go zaraz po rodzinnej wyprawie do Zatoki Fundy w Nowej

Szkocji. Fundy był wspaniały. Płakałam jak dziecko, gdy zdechł jakie

siedem lat temu. Nie

mieszkałam ju

wtedy w domu, ale zawsze uwielbiałam bawi

z nim, gdy przyje

ałam z

wizyt

. Bardzo bym chciała kupi

kiedy

Bridget psa

— westchn

ła; — No, ale w mieszkaniu, które wynajmujemy, nie wolno trzyma

zwierz

t. A ty,

masz jakie

zwierzaki?

— Po wyprowadzce Beth przygarn

my par

dzikich kotów. Sparkie i Spot.

— Niech zgadn

: twoja była

ona nie lubiła kotów.

— Beth niczego specjalnie nie lubiła — odparł sarkastycznie.
- A co z Annie i Ethanem?
— Có

, oni s

wyj

tkiem. Uwielbia dzieciaki. — Zawahał si

. — Chocia

nie widuje si

z nimi

zbyt cz

sto.

— Widz

c wyraz niezrozumienia na twarzy Samanthy, dodał: — Beth jest cenionym doradc

biznesowym. Dobre trzy czwarte roku sp

dza w podró

y — wyja

nił rzeczowym tonem. —

Była w całej Europie, Azji. Jakiekolwiek miejsce wymienisz, to albo ju

tam była, albo wła

nie

wybiera.

— To kiedy widuje si

z dzie

mi? — zapytała z matczyn

trosk

Samantha.

— Nie ma reguły — odparł Nick. — Ka

dego lata bierze miesi

c wolnego i dzieci sp

dzaj

ten

czas z ni

. Ponadto wpada do domu, kiedy mo

e. Nieraz zdarzało si

e woziłem dzieci na

lotnisko w Logan,

eby zd

ąŜ

yły si

z ni

spotka

dzy przylotem i odlotem samolotu.

— Czy ona nie rozumie, jak wiele traci, nie b

wiadkiem dorastania własnych dzieci? —

Samantha
zmarszczyła brwi. — To mija tak szybko. Wydaje mi si

e jeszcze wczoraj le

ałam w szpitalu

po porodzie, trzymaj

c Bridget w ramionach...

Nick u

miechn

ł si

sknie.

— Anie była uroczym dzidziusiem. Podobnie Ethan.
— Nie wyobra

am sobie — mówiła tymczasem Samantha z rosn

cym zapałem — abym

mogła zostawi

Bridget na całe tygodnie, czy miesi

ce. T

skni

za ni

nawet wtedy, gdy

dza weekend z tat

. Patrze

, jak uczy si

czyta

, pomaga

jej, cieszy

wraz z ni

najprostszymi rzeczami... — Twarz Samanthy promieniowała teraz durn

i miło

. — By

matk

to najwspanialsza rzecz na

wiecie! Gdyby

my nie rozstali si

z Teddym, chciałabym

mie

jeszcze co najmniej dwójk

dzieci.

— Nadal mo

esz — zauwa

ył skwapliwie Nick. — To znaczy... je

li ponownie wyjdziesz za

ąŜ

Ta uwaga zupełnie rozbroiła Samanth

— No tak... w ko

cu nie jest to niemo

liwe...

Z przera

eniem słuchała własnych słów. Co ona robi? Gło

no rozwa

a ponowne wyj

cie za

ąŜ

? Ona, która setki razy przysi

gała,

e ju

nigdy, przenigdy si

na to nie zdecyduje? I to

na dodatek teraz, kiedy po dwóch latach zgryzot zaczyna wreszcie stawa

na nogi? Po co? By

znów złama

sobie serce?

Zapadła niezr

czna cisza.

— A ty? Mógłby

jeszcze raz o

eni

? — zapytała w ko

cu Samantha.

— Ja? — Nick był wyra

nie zakłopotany.

— Ty. Czy byłby

w stanie zaryzykowa

raz jeszcze?

Nick zatrzymał si

, a poniewa

nadal obejmował Samanth

ramieniem, ona te

przystan

ła.

— Moi rodzice s

ze sob

od czterdziestu siedmiu lat.

Mam starsz

siostr

w Albany, która w tym roku obchodzi dwudziest

rocznic

lubu.

Zazdroszcz

im. Kiedy wychodziłem za Beth, my

lałem,

e to na zawsze. Wła

ciwie nie miało

to nic wspólnego akurat z ni

, po prostu wierzyłem,

e tak jest i tak ma by

: bierzesz

lub, a

potem

yjesz długo i szcz

ęś

liwie. No, mo

e nie zawsze w pełni szcz

ęś

cia, ale je

eli pojawiaj

problemy, to starasz si

je rozwi

, bo ta przysi

ga to najwa

niejsze zobowi

zanie w

twoim

yciu. Naiwne, co? Zwłaszcza jak na... — Natychmiast ugryzł si

w j

zyk. Ju

prawie

powiedział: „Zwłaszcza jak na adwokata od rozwodów”. To straszne. Coraz bardziej pl

cze si

we własne sidła.
Do licha! Powiedz jej prawd

, mówił sobie. Teraz. Nie ma na co czeka

. Je

li nie zrozumie,

to...
A jednak nie potrafił.
— Na m

ęŜ

czyzn

? — podrzuciła Samantha. Nie odrywała od niego swych bursztynowych

oczu.
Nick z pocz

tku nie zareagował; zapomniał,

e urwał zdanie w połowie. Kluczowe zdanie.

„Zwłaszcza jak na...”
Nie poprawił jej. Nie powiedział niczego, czuj

e byłoby to przyzwolenie na kłamstwo. Lepiej

nic nie mówi

— Podoba mi si

to — powiedziała mi

kko.

— To znaczy co? — zapytał.

— To,

e wierzyłe

w szcz

ęś

cie, by

e naiwnie...

e zwierzyłe

mi si

z tego. — Chciała doda

e mógłby j

j si

zwierzy

ze wszystkiego i

przyj

łaby to

z wdzi

czno

i zrozumieniem. Nawet gdyby powiedział jej,

e do tej pory ukrywa prawd

Sandrze, z któr

miał si

spotka

tego dnia.

Z drugiej jednak strony, pomy

lała, te przemilczenia, które tak jej doskwieraj

, s

nie tylko

dziel

ich barier

ale te

swoistym zabezpieczeniem. On nie wie,

e ona wie o wszystkim. A

gdyby dowiedział si

, musiałaby zachowa

w sposób bardziej zdecydowany. Obrazi

na niego i go porzuci

, albo wybaczy

mu i z nim zosta

. Nie była na to gotowa. Nie była

gotowa na uczucia obudzone w niej przez tego m

ęŜ

czyzn

, który pojawił si

w jej

yciu w tak

niezwykły sposób.

ROZDZIAŁ SIÓDMY

Samantba spojrzała na Nicka z niedowierzaniem.
— Przelot helikopterem nad Zatok

Bosto

Ten przelot był kolejnym punktem w planie Annie. Z uwag

na marginesie, by nie martwił si

koszty. Mama kole

anki ze szkoły miała brata, który organizował takie przeloty. Owa mama

uznała,

e pomysł jest bardzo romantyczny, zachwyciła si

nim i przekonała brata, by

zaoferował im przeja

za darmo.

Na brwi Nicka pojawiła si

kropelka potu. Co jeszcze1 wymy

liła Annie?

— Słuchaj, je

li nie chcesz.. nie musimy tego robi

. Mo

emy równie dobrze robi

innego.

Helikopter rzeczywi

cie troch

szalony pomysł.

Urocze usta Samanthy rozja

nił nieoczekiwany u

miech.

— Sama nie wiem, to do

ść

niezwykłe, a ja nigdy przedtem nie latałam helikopterem.

— Wi

c chcesz teraz polata

? Na pewno? — dopytywał si

Nick.

— Pewnie z

by zjadłe

na lataniu helikopterem...

— Có

, tak naprawd

... to nie. Szczerze mówi

c...

— Szczerze! Dobre sobie! — .. .te

nigdy nie leciałem helikopterem - wyznał, licz

c w duchu,

e ka

dy okruszek prawdy mo

e mu si

przyda

w dalszej perspektywie.

o ile w ogóle b

dzie jaka

„dalsza perspektywa”, po tym jak ju

wszystko opowie.

Samantha poczuła przypływ entuzjazmu. Złapała Nicka za r

prawie tak samo, jak robiła to

Bridget, gdy szykowała si

jaka

przygoda. Gdy tylko ich dłonie si

zetkn

ły, owo dziewcz

uczucie zostało natychmiast wyparte przez inne, du

o bardziej dorosłe. To było jak

przytkni

cie zapałki do szybko spalaj

cego si

lontu.

Wiedziała ju

e jej zdrowy rozs

dek znów wyfrun

ł przez okno samochodu. Zdawała sobie

spraw

e i na. Nicka podziałał ten dotyk. Westchn

ła ci

ęŜ

ko, a on poczuł jakby płomie

pal

cy wn

trze jego ciała. Jeszcze chwila i padli sobie w obj

cia. Samantha nie próbowała

nawet protestowa

, gdy usta Nicka dotkn

ły jej ust. Im razem ich pocałunek trwał dłu

ej ni

poprzednio, był bardziej nami

tny i

arliwy, a dłonie Nicka znalazły sposób, by dosta

pod

rozpi

ty wełniany płaszcz Samanthy. Przyci

ł j

do siebie tak,

e jej pełne piersi oparły si

na jego torsie. Poprzez cienk

sukni

czuł, jak dr

y jej gor

ce ciało. On tak

e dr

ał. Smak i

zapach Samanthy sprawiały,

e odchodził od zmysłów.

Och, Sam... Sam... — wyszeptał zduszonym głosem, gdy ju

przestali si

całowa

, ale nadal

trwali w obj

ciach.

Sposób, w jaki wypowiedział jej imi

, sprawił,

e serce Samanthy pocz

ło bi

szybciej. Bo

kochany, nie byli jeszcze nawet w helikopterze, a ona ju

szybowała w obłokach! Gwałtowne

Ŝą

danie ogarniało jej ciało i nie umiała ju

z nim walczy

. Chciała kolejnych pocałunków,

chciała wi

cej... Le

nago w wielkim łó

ku, w chłodnej, białej po

cieli, kocha

...

Kocha

? Głos rozs

dku sprowadził j

niespodziewanie na ziemi

. Przecie

po Teddym nie

poszła do łó

ka z

adnym m

ęŜ

czyzn

, twierdz

e seks bez miło

ci jest nie tylko

niemoralny, ale tak

e nudny, pusty i jałowy. Oprócz seksu pragn

ła czuło

ci i pieszczot.

Czego

takiego nie dostaje si

na zawołanie. Nawet w Walentynki. Nie mo

e jej tego

zapewni

ęŜ

czyzna, który przez przypadek pojawił si

w jej domu i teraz ma zamiar lata

nad Bostonem.

Cofn

ła si

i wygładziła sukienk

, która podjechała do połowy ud. Jej uda, czego Nick nie

przeoczył, były równie

liczne i jedwabiste jak reszta ciała. Od same- go patrzenia na ni

ciskało go w gardle. A gdy obejmował j

i całował — jakkkolwiek szalone by si

to nie

zdawało — miał wra

enie, jakby robił to pierwszy raz; jakby nie istniała przedtem

adna

kobieta; jakby zawsze były tylko mi

kkie, ciepłe, kusz

ce wargi Sainanthy, tylko jej wysmukłe

ciało, promienny u

miech, zniewalaj

ce oczy.

Limuzyna zatrzymała si

na niewielkim lotnisku i z małego gło

nika dobiegł ich głos szofera:

— Jeste

my na miejscu, panie Santiago.

li nawet Edgar widział w tylnym lusterku ich gor

ce pieszczoty, jego głos nie zdradził tego.

Mimo to Samantha zaczerwieniła si

. Nami

tno

ść

owładn

ła ni

do tego stopnia,

e zupełnie

zapomniała o obecno

ci kierowcy! A je

li ich widział? Co sobie pomy

li? Tak si

zapomnie

Najgorsze jednak,

e zapomniała nie tylko o przyzwoitym zachowaniu, ale i o swoich

yciowych postanowieniach. To wszystko poszło tak daleko, ale jest jeszcze czas, by to

przerwa

. Do

ść

głupstw. Oboj

tnie, czy Nick powie jej prawd

, czy nie, ona nie b

dzie

ryzykowa

kolejnego rozczarowania. Miała prac

, córk

, konkretne plany na przyszło

ść

—

najpierw zdobycie uprawnie

do projektowania wn

trz, po

niej kupno małego domku na

przedmie

ciach, dla siebie i Bridget. Z cał

pewno

ść

jednak nie mie

cił si

w nich romans z

Nickiem.
Na drzwiach helikoptera widniało du

e, czerwone serce. Pilot, jowialny, dobrze zbudowany

ęŜ

czyzna, ubrany w gruby, szary kombinezon i lotnicz

kurtk

, powitał Samanth

czerwon

ró

Ŝą

i szerokim u

miechem.

— Wszystkiego najlepszego w Dniu Zakochanych, Sandro!
— Samantho — natychmiast poprawił go skonfudowany Nick.
Samantha zerkn

ła na niego. Był czerwony jak burak. Pilot natomiast wzruszył tylko

ramionami, s

c zapewne,

le zapami

tał imi

— Przepraszam. Wszystkiego najlepszego, Samantho! Witam w imieniu Chip”s Chopper
Tours. Mam na imi

Chip. Tu si

na pewno nie myl

— dodał, szczerz

c z

by w u

miechu. —

Jeste

cie gotowi?

Samantha raz jeszcze spojrzała na Nicka i zdziwiła si

, widz

e jego twarz w jednej chwili

zmieniła kolor Chip.
z czerwonego na szary. Dopiero teraz za

witało jej w głowie,

e mo

e bardziej ni

ona

prze

ywa ten lot.

— Dobra. Wskakujcie na pokład — powiedział wesoło Chip.
Nick kiwn

ł jedynie głow a jego twarz straciła ju

wszelkie kolory i była teraz

miertelnie blada.

— Nick, je

li uwa

asz,

e tak b

dzie lepiej, naprawd

nie musimy tego robi

— Saniantha

dyskretnie szepn

ła mu do ucha,

— Przygotowałem dla was butelk

szampana — ci

ł Chip, nie zwa

c na ich wahania.

— Korek wystrzeli w momencie, który sami wybierzecie. Dzi

rano wiozłem milutk

park

. Nie

tylko strzelił korek, ale i padła powa

na propozycja. Akurat gdy lecieli

my nad portem.

— No i jaka była odpowied

? — Samantha nie mogła powstrzyma

ciekawo

ci.

— A jak pani s

dzi? — Chip u

miechn

ł si

jeszcze

Chciała powiedzie

e domy

la si

, co odpowiedziała tamta kobieta i

e kiedy

dzie

ałowa

tego jednego małego „tak”, nie powiedziała jednak nic i tylko tajemniczo u

miechn

ła

do Chipa.

rllmczasem twarz Nicka zacz

ła przybiera

nonnalny kolor. Wystarczyło,

e pomy

lał, jak

romantycznie b

dzie szybowa

nad miastem wraz z Samanth

— Main ochot

na ten lot, je

li i ty j

masz — zwrócił si

do Samanthy bohatersko.

Miała ochot

. Nick zaskakiwał j

swymi pomysłami i niezale

nie od tego,

e kto

inny miał by

w tej chwili na jej miejscu, była to najbardziej romantyczna randka
w jej

yciu.

Wła

nie. Kto

inny. Sandra. Ciekawe, co teraz robi? Pewnie wiesza psy na Nicku. Ale czy nie

ma racji? Umówił si

i... A mo

e poinformował j

o pomyłce? Podczas

niadania odchodził

przecie

od stolika. Niewykluczone,

e do niej dzwonił. Tylko co jej powiedział, jak

wymówk

wymy

lił?

Tak, musi uwa

. Na razie jest pi

knie i romantycznie, ale przecie

oni wszyscy s

tacy

sami...
Nick natychmiast zauwa

ył zmian

w usposobieniu Samanthy.

— Co si

stało? — zapytał z trosk

— Dlaczego s

dzisz,

e co

stało?

- Nietrudno ci

rozszyfrowa

- powiedział delikatnie wzi

ł j

za r

Oczy Samanthy rozszerzyły si

ze zdziwienia.

— To zabawne. Teddy zawsze mawiał co

przeciwnego. Mówił,

e nigdy mnie nie rozumie.

wszystko chowam w sobie.
— Beth mówiła o mnie to samo.
Samantha westchn

ła. To, co było prawd

dla Beth i Teddy”ego, nie było prawd

dla nich,

Samanthy i Nicka. Podobie

stwo ich losów było wr

cz zdumiewaj

ce. Niepokoj

ce i zabawne

zarazem.
Podniosła ró

Ŝę

, by wchłon

ąć

jej cudowny zapach.

— Urocza.
— Urocza? To za mało — szepn

ł Nick, my

c bardziej o Samancie ni

czerwonej ró

Gdy wzbili si

ku czystemu bł

kitowi nieba, Samantha mocno

cisn

ła dło

Nicka. Znów

miechała si

do niego. Znów zagłuszyła w sobie pretensje, l

ki i obawy.

Po kilku minutach lotu znale

li si

nad portem. Oczy Nicka spocz

ły na zmro

onej butelce

szampana i przez jedn

szalon

chwil

zastanawiał si

nie tyle nad wystrzeleniem korka, co

nad zło

eniem powa

nej propozycji.

„Samantho, czy zostaniesz moj

Walentynk

, nie tylko dzisiaj, ale na zawsze? Sarnantho, czy

wyjdziesz za ninie?”
Była tylko jedna odpowied

, któr

mógł zaakceptowa

. Ka

da inna złamałaby mu serce.

— Mo

e by

my... — usłyszał nagle nad uchem głos Samanthy.

Zamrugał gwałtownie powiekami.
— Mo

eby

my co?

— . . .otworzyli szampana.
— Ach tak. Szampan. Otworzy

szampana. Dobry pomysł — wymamrotał. Czy rzeczywi

cie2

Nie miał dobrych do

wiadcze

z szampanem. Gdy pił go ostatni raz, w sylwestra zeszłego

roku, dał si

namówi

na ten głupi pomysł, by da

do gazety ogłoszenie matrymonialne.

— Nick?
Spojrzał na Samanth

i natychmiast si

rozpogodził. Nie, to nie był głupi pomysł. W

adnym

wypadku. Przeciwnie, by

e była to wła

nie — w pokr

tny sposób

— najm

drzejsza rzecz, jak

zrobił w

yciu.

Oderwał wzrok od dziewczyny i chwycił butelk

szampana. Palce dr

ały mu tak bardzo,

sporo nam

czył

z jej otwarciem. Gdy w ko

cu si

udało, szampan wystrzelił z butelki jak lawa z krateru

Wezuwiusza.
Samantha roze

miała si

gło

no i szybko podstawiła najpierw jeden, potem drugi plastikowy

kubeczek.
— Za co wypijemy? — zapytała.
W kabinie było tak gło

no,

e Nick nie dosłyszał pytania, zrozumiał tylko jego sens.

— Za przeznaczenie! — wykrzykn

ł jej do ucha. — Wypijmy za przeznaczenie!

Stukn

li si

kubeczkami i umoczyli usta. Ich oczy znów si

spotkały. W przypływie nagłej

czuło

ci Nick pochylił si

i delikatnie pocałował zwil

one szampanem wargi Samanthy. Istny

nektar. Odrobina szampana wylała si

z kubeczka Samanthy. Nick wyj

ł go z jej dłoni, po

czym podniósł j

do ust i spił kropelki z gładkiej skóry.

— Samantho...
- Tak, Nick.
— Czy to tylko ja? Czy ty te

masz tak

... lekk

głow

Samantha przymkn

ła oczy.

— Nie, nie tylko ty — powiedziała cicho.
— W tej chwili wida

pod nami statek „Constitution”

- krzykn

ł Chip.

Oboje pokiwali głowami, ale

adne z nich nawet nie spojrzało w dół, tak bardzo byli w siebie

zapatrzeni.
— To najlepsze Walentynki w moim

yciu — powiedziała Samantha.

Nick podniósł ró

Ŝę

, która le

ała na jej kolanach. Ułamał łody

w połowie i ostro

nie usun

kolce. Potem wpi

ł kwiat we włosy Samanthy.

— Wygl

dasz wspaniale.

Był teraz bardzo blisko niej. Za blisko. Ogarn

ło j

uczucie, w którym było tyle

paniki, co

uniesienia. Bo

e, ja chyba zakochałam si

w tym m

ęŜ

czy

nie, pomy

lała, czuj

c jak serce

łomocze w jej w piersi, a cały

wiat wiruje wokół niej i wymyka si

spod jej kontroli.

— Jak wam si

podoba Hancock Center? — krzykn

ł Chip.

Tym razem nie zareagowali na słowa pilota nawet najmniejszym gestem. Saniantha my

lała

jedynie o tym, by znale

źć

z Nickiem w jakim

odosobnionym miejscu, z dala od wzroku

pilotów, szoferów i innych ludzkich istot. Chciała by

z nim sam na sam. Wtuli

w jego

ramiona, kocha

z nim... Wiedziała,

e to szale

stwo, ale przecie

wszystko stan

ło na

głowie ju

w tej pierwszej chwili, w której go ujrzała. Przez wszystkie te lata oszukiwała si

wmawiała sobie,

e m

ęŜ

czyzna nie jest jej potrzebny do szcz

ęś

cia, a wystarczyło kilka

spojrze

Nicka, kilka pocałunków, by całkiem straciła głow

z po

Ŝą

dania...

Ŝą

danie. Tak, to wła

nie to uczucie. Uczucie tak pot

ęŜ

ne dla niej i tak... nowe. Po

Ŝą

dania

nie budził w niej ani Teddy, ani

aden inny m

ęŜ

czyzna. A to, co czuje teraz do Nicka, to nawet

cej ni

Ŝą

danie.

Och, Nick, Nick, powtarzała w my

lach, nie wiem sama, co mam o tobie my

, ale pragn

bezgranicznie. Dostaj

bzika, tak bardzo ci

pragn

...

Jej mieszkanie! Tak, to jest wła

ciwe miejsce. Nikogo tam nie ma.

adnych niepowołanych

wiadków,

adnych natr

tnych spojrze

Tylko jak go tam

ąć

No có

wietnie! Jen zapewne wytrzeszczałaby oczy ze zdumienia. Oto ona, Samantha

Loyejoy, obmy

la, jak zaci

ąć

do łó

ka m

ęŜ

czyzn

, którego zna ledwie pół dnia! Koniec

wiata!

Poczuła, jak Nick obejmuje j

i przyciska do siebie. Jakby chc

c zagłuszy

w sobie resztki

obaw i w

tpliwo

ci, przywarła mocno do niego, napawaj

c si

jego ciepłem i czuło

. Nie,

dłu

ej nie mogła udawa

. To było ponad jej siły. Prawie krzykn

ła do pilota, by l

dował

natychmiast, w tej sekundzie.
Wi

c dobrze. Co ma by

, to b

dzie. Niech tylko wyl

duj

...

Nick równie

panował nad sob

resztkami sił. Zanurzył twarz we włosy Samanthy i wci

gał

gł

boko ich odurzaj

cy zapach. Było to jak wiosenny spacer po pełnym jabłoni sadzie.

Pachniała tak

wie

o, tak czysto... Marzył o tym, by pocałowa

raz jeszcze.

Ale nie tutaj. Nie z Chipem siedz

cym tu

obok. Nie w limuzynie z Edgarem na przednim

siedzeniu. Musi znale

źć

inne miejsce, by by

z ni

wreszcie sam na sam, by móc całowa

obejmowa

, kocha

Czy to, co chciał zrobi

, było wła

ciwe? Nie był tego pewien. Wiedział jedynie,

e za spraw

miesznego zbiegu okoliczno

ci trafił na kobiet

swego

ycia.

To musiało by

przeznaczenie.

Przeznaczenie.... i jego córka, Annie.
— Podchodzimy do l

dowania, moi mili. Przykro mi, ale wasz lot powoli dobiega ko

ca. Oboje

miechn

li si

nie

miało.

adnym razie. Lot dopiero si

rozpoczyna.

ROZDZIAŁ ÓSMY

— Czy chciałaby pani wróci

teraz do swego mieszkania? — zapytał Edgar, gdy wrócili do

samochodu.
Saniantha sp

sowiała. Czy

by jej my

li były tak przejrzyste,

e nawet szofer czytał w nich bez

trudu?
Nick był tak

e zbity z tropu.

Szofer spojrzał na nich z niedowierzaniem, po czym zwrócił si

ponownie do Samanthy.

—

eby przebra

na bal — wyja

nił, jakby

to by

dla nich wi

cej ni

oczywiste.

— Na bal? — Samantha wlepiła w niego oczy.
— Spytałem, bo nie byłem pewien — ci

ł Edgar — czy woli pani przebra

na bal przed

czy po kolacji na jachcie.
Nick z ka

sekund

był coraz bardziej zakłopotany. Powinien od razu przeczyta

, co te

jeszcze zaplanowała Annie na dzisiejszy dzie

— Na jachcie? — zapytał cicho kierowc

— Wydaje pan przyj

cie na swoim jachcie, panie Santiago — podpowiedział Edgar, patrz

na zegarek. — Teraz miało jest prawie pi

ta, a kolacja została zaplanowana na siódm

Dobroczynny bal walentynkowy w Hotelu „Ambasador” zaczyna si

o dziewi

tej. Pana

smoking mam w baga

niku, lecz panna...

— Loyejoy — wtr

ciła Sainantha, zanim zd

ąŜ

ył wymieni

nazwisko Sandry.

Edgar u

miechn

ł si

uprzejmie.

— No wła

nie. Panna Loyejoy zechce zapewne wróci

do siebie, by wło

jak

ąś

wieczorow

kreacj

Samancie zaschło w gardle. Wieczorowa kreacja? Suknia na bal? Przecie

ona nic takiego

nie ma. Chocia

Ale

tak! Ma sukni

, któr

kupiła w zeszłym roku, gdy miała by

druhn

lubie Niny, swojej

przyjaciółki. Nie ona j

wybierała, ale na szcz

ęś

cie Nina ma

wietny gust. Suknia z

ciemnoseledynowej tafty miała prosty, elegancki krój, cudowne fałdy a

do kostek i nawet

wyci

cie na plecach w kształcie serca. Czy mógł by

bardziej stosowny strój na bal

walentynkowy?
A co najwa

niejsze miała teraz — dzi

ki uprzejmo

ci Edgara — pretekst, by zaci

ąć

Nicka

do swego mieszkania!
Gdy Nick po raz drugi tego dnia wchodził do mieszkania Samanthy, miał niejasne wra

enie,

e jest w nim cieplej ni

przed kilkoma godzinami. A mo

e to tylko jemu było cieplej? Tak —

nawet gor

co i bardzo niezr

cznie. Cho

od pocz

tku chciał zosta

sam na sam z Samanth

teraz, gdy jego pragnienia zostały tak nieoczekiwanie i prosto spełnione, czuł si

jak uczniak i

czyły go wyrzuty sumienia.

Przecie

gdyby nie ta pomyłka... Od rana ju

chyba ze sto razy przysi

gał sobie w duszy,

powie jej prawd

I za ka

dym razem znajdował jak

ąś

wymówk

, by to odwlec. Przekonywał sam siebie,

pó

niej b

dzie łatwiej,

A w rzeczywisto

ci było coraz trudniej.

— Czy co

stało, Nick? — spytała, widz

c jego strapion

min

— Samantho. Posłuchaj... — Stan

ł przed ni

ze smokingiem przewieszonym przez rami

— Tak? -. Zrzuciła z siebie wełniany płaszcz.
Nick poczuł, jak mi

knie mu serce. Czy ona musi by

taka ufna i niewinna? Tak krucha? Jego

czoło zrosiły kropelki potu.
— Czy tu nie jest... zbyt gor

co?

— Mo

e zdejmiesz marynark

— Najpierw kurtk

. Dobry pomysł.

— Daj, powiesz

twój smoking na drzwiach — zaproponowała.

— Dzi

ki, wielkie dzi

ki — powiedział, wr

czaj

c go Samancie. — Strasznie dawno nie byłem

tak wyfraczony. Ostanio par

lat temu.

— Tak? — Odwróciła si

do niego. — Te

jaki

bal walentynkowy?

— Nie. — U

miechn

ł si

nerwowo. — To był

lub.

— Dostałe

zlecenie?

— Słucham?
— Byłe

fotografem na tym

lubie?

— Nie, byłem dru

— odparł, ocieraj

c r

pot z czoła. Co go op

tało,

eby mówi

Samancie,

e jest fotografem?

Ach, gdyby mógł zacz

ąć

ten dzie

jeszcze raz! Za

adne skarby nie mógł jednak wymy

jak mógłby zmieni

cokolwiek i mimo to sp

dzi

z ni

tyle czasu. Gdyby od razu powiedział jej

prawd

, odesłałaby go zapewne Z powrotem i teraz na jego miejscu w tym mieszkaniu stałby

kto inny. Bez w

tpienia my

lałby o tym, co on. I bez w

tpienia pragn

łby tego samego...

— Mo

e napijesz si

czego

zimnego? — zapytała Samantha.

Sama miała na to ochot

. Czuła si

, jakby wjej gardle był suchy piasek. Teraz, gdy miała

Nicka wył

cznie dla siebie, wszystko w niej dygotało. Kto zrobi pierwszy ruch? On czy ona? I

jeszcze ta pomyłka, Sandra, całe to zamieszanie i uparte milczenie, jego i jej. Co za
niezr

czna sytuacja!

— Z przyjemno

— Co z przyjemno

— Z przyjemno

napij

— odparł Nick rozbawiony.

— Ach, tak. S

W kuchni... Napoje. Wiesz, w lodówce. Chyba jest sok pomara

czowy... i

grejpfrutowy. Nie, grejpfrutowy sko

czyłam wczoraj wieczorem. Wła

ciwie.., co do

pomara

czowego te

nie jestem pewna.

Wyra

ne zdenerwowanie Samanthy miało dziwnie uspokajaj

cy wpływ na Nicka.

— Wystarczy zwykła woda, Sam — powiedział mi

kko.

— W takim razie b

dziesz musiał zadowoli

kranówk

. Butelkowana te

sko

czyła.

— Super. Mo

e by

kranówka,

— Z lodem?
— Jasne, Je

li jest.

— Pewnie,

e jest — rzuciła zirytowana.

d nagle to zdenerwowanie? I co gorsze, dlaczego chce jej si

płaka

— Usi

, Sam. — Nick uj

ł j

za łokie

i poprowadził w stron

sofy. — Ja przynios

wod

Po szklance dla nas obojga. W porz

dku?

W porz

dku — odparła słabym głosem. Powrócił chwil

pó

niej, nios

c dwie szklanki wody z

lodem. Wr

czył jedn

Samancie i usiadł przy niej,

a ona długimi, chciwymi łykami wypiła cał

jej zawarto

ść

. Nick zrobił to samo i odstawił puste

szklanki na stolik.
— Samantho... — zacz

ł znowu. Wstrzymała oddech.

— Tyle mam ci do powiedzenia. Tyle... powinienem ci powiedzie

. — Zrobił przerw

, wzi

ł w

dłonie jej r

ce.

— Cała dr

ysz.

— Ty te

. — U

miechn

ła si

niepewnie.

Ich spojrzenia spotkały si

. Zaległa gł

boka, intymna cisza. Nie przerwało jej jednak wyznanie

Nicka — które miał ju

na ko

cu j

zyka — ale ostry dzwonek telefonu. Oboje podskoczyli na

ten d

— Nie odbieraj. — Nick

cisn

ł jej dłonie. Bał si

e je

li teraz nie powie jej prawdy, ju

zawsze opu

ci go odwaga.

— Powinnam odebra

— odparła, gdy zabrzmiał dzwonek. — Mo

e to Teddy? Mo

e Bridget

jest chora?
— Jasne, rozumiem. — Pu

cił jej dłonie. Zrobiłby pewnie to samo, gdyby był na jej miejscu.

Gdy telefon zadzwonił po raz trzeci, Samantha zawahała si

. Czuła,

e nadeszła dla nich

chwila prawdy. Dlaczego akurat dzisiaj musiała zapomnie

o wł

czeniu automatycznej

sekretarki? Mogłaby wtedy nie zawraca

sobie głowy telefonem i nie psu

nastroju, w którym

byliby w stanie — czuła to — wyzna

sobie wszystko.

Przy czwartym dzwonku podeszła do telefonu w kuchni i podniosła słuchawk

- Tak? - powiedziała słabo.
— A co ty tu porabiasz? — odezwał si

znajomy głos Jen.

Samantha zakl

ła pod nosem.

— A ty? Po co dzwonisz, skoro s

dziła

e mnie nie zastaniesz? — odci

ła si

siostrze.

— Co

taka zdenerwowana? Nie udało si

? — snuła domysły Jen. — Wcze

niej si

urwała

? Był gorszy, ni

spodziewała

— Jen, posłuchaj...
— Nie mam zamiaru słucha

tych twoich wykładów. To raczej ty musisz przyj

ąć

moj

filozofi

Raz zyskujesz, raz tracisz, Sam. W morzu plywa mnóstwo ryb. Pewnie,

e wi

kszo

ść

z nich to

ledzie, ale je

li masz cierpliwo

ść

to wreszcie trafi ci si

taaaka sztuka. I oto chodzi. Nie mo

esz oczekiwa

e ju

za pierwszym

zarzuceniem w

dki wyci

gniesz rekordowego łososia.

— Prosz

, Jen...

— No dobrze, co z nim jest nie tak? Straszny nudziarz? Erotoman? Zupełny kretyn? Szkoda,
bo szczerze wierzyłam,

e akurat z tego co

dzie. Miał tyle plusów. Przynajmniej tak mnie

zapewniała Li

, moja dobra kumpelka. Wiesz,

e nie swatałabym was, gdybym nie ufała Li

Chocia

, mówi

c szczerze, zastanawiam si

, Sam, czy to w ogóle była jego wina. Mo

e to ty

szukała

wad tam, gdzie ich nie ma. Nie, nie... Nie chc

powiedzie

e był doskonały. No ale

kto jest doskonały? Doskonało

ść

to nuda, Sam. Mo

e powinna

obni

troch

poprzeczk

— Jen... — W głosie Samanthy słycha

było napi

cie.

— Nie mog

teraz rozmawia

— Co? Nie mo

esz rozmawia

? — powtórzyła Jen. — Sam, na miły Bóg, dlaczego od razu mi

me powiedziała

— Zachichotała znacz

co. — A wi

c nie mo

esz rozmawia

...

wietnie. Naprawd

super.

Wszystko rozumiem, nie musisz nic tłumaczy

...

— Przykro mi, ale nic nie rozumiesz.
— Rozumiem, rozumiem. Nie jestem naiwna. Jest teraz z tob

, tak?

— Niezupełnie. — Samantha musiała si

miechn

ąć

— Jak to? Sam, to brzmi dziwnie — zaniepokoiła si

Jennifer. — Co

nie tak? On tam jest?

Powiedz. Tu

obok? Zmusza ci

, by

rozł

czyła? Och, nie, to jaki

wariat! Dotykał ci

Mój Bo

e, czy mam dzwoni

na policj

? Wystarczy,

e powiesz „tak”. Je

li słucha, nie b

dzie

wiedział, o czym rozmawiamy. Jedno „tak” i za kwadrans b

u ciebie z policj

— Ogl

dasz za wiele filmów kryminalnych, Jen — za

miała si

Samantha. — Czuj

wietnie i zapewniam ci

e nic mi nie grozi. A teraz, je

li pozwolisz, rozł

. Nick czeka

na mnie w salonie.
— Nick? Co za Nick, u diabła? A co stało si

z Donem?

— Na razie, Jen — rzuciła krótko Samantha i odło

yła słuchawk

Gdy wróciła do salonu, był pusty. Po chwili zauwa

yła,

e smoking Nicka nie wisi ju

drzwiach. Ogarn

ła j

panika.

Tylko nie to! Poszedł sobie. Stracił zimn

krew i poszedł.

Powinna go była posłucha

i nie odbiera

tego telefonu. A wszystko to wina Jen. Gdyby nie

zadzwoniła...
Poczuła łzy cisn

ce si

jej do oczu. Opadła na sof

, bezsilna i zagubiona. Pomy

lała nawet,

czy nie zadzwoni

do Jen, tak beznadziejnie samotna czuła si

w tej chwili. Ale to nie Jen

mogła j

pocieszy

i wypełni

wewn

trzn

pustk

. Nick, tylko on mógł jej pomóc.

Zamkn

ła oczy, łzy potoczyły si

po jej policzkach i wła

nie wtedy usłyszała hałas za

cian

Natychmiast zeskoczyła z sofy, przebiegła przez salon i gwałtownie otworzyła drzwi sypialni.
Odetchn

ła ze zdziwieniem i niezmierzon

ulg

Nick stał przy jej łó

ku, bez koszuli, z rozpi

tym guzikiem u spodni. Wygl

dał jak jeden z tych

niewiarygodnie seksownych modeli Calyina Kleina reklamuj

cych d

insy. Te szerokie,

umi

ęś

nione klatki piersiowe... Nick dorównywał najlepszym z nich!

I po co było martwi

o to, jak zaci

ąć

go do sypialni?

miała zrobi

powolny krok wjego kierunku, ju

miała u

miechn

ąć

do niego

uwodzicielsko, gdy ujrzała rozci

gni

ty w poprzek łó

ka smoking i

wie

o wykrocbmalon

plisowan

koszul

. Ach, tak... Wcale nie zamierzał by

zdobywc

jej sypialni. Przyszedł tutaj,

by przebra

* strój wieczorowy na przyj

cie.

Nieoczekiwanie wybuchn

ła płaczem. Rz

siste łzy po- płyn

ły po jej twarzy.

— Co si

stało? — Nick natychmiast pospieszył do niej i wzi

ł j

w obj

cia. — Czy chodzi o

Bridget? Jest ranna? Chora?

Samantha potrz

ła głow

— Nie. Jej... nic nie jest. To była... tylko Jen.
— W takim razie dlaczego płaczesz? — zdumiał si

Nick.

— My

lałam... my

lałam...

e poszedłe

sobie — wykrztusiła.

— Och, Sam. — Upu

cił koszul

i przyci

ł Samanth

gwałtownie do siebie. — Przecie

nigdy bym ci

nie opu

cił. Czy tego nie widzisz? Czy nie widzisz... jak bardzo ci

pragn

? Ile

dla mnie znaczysz? Wiem, skarbie,

e to wszystko dzieje si

tak szybko, ale nic na to nie

poradzimy. Ja... szalej

za tob

, Sam. Mam bzika na twoim punkcie.

Nie zamierzał wypowiedzie

tych słów. Czuł teraz,

e zachował si

jak niewydarzony młokos,

a nie dorosły m

ęŜ

czyzna, odpowiedzialny i ostro

ny prawnik, orzeł Temidy.

Przeraził si

. Mo

e jego euforia odstraszy Samanth

? Ku jego zaskoczeniu i rado

ci, stało si

inaczej. Samantha nie odsun

ła si

od niego. Wprost przeciwnie — zarzuciła mu ramiona na

szyj

— Och, Nick, Nick! — zawołała, obsypuj

c jego twarz gor

cymi, wilgotnymi pocałunkami.

Odepchn

ła na bok trosk

o to, czego jeszcze nie powiedział; skupiła si

na słowach, które

wła

nie usłyszała —

e jej pragnie,

e szaleje za ni

Ona przecie

czuła to samo.

Nick zacz

ł nieporadnie mocowa

z suwakiem z tyłu jej sukni. Pomogła mu ochoczo,

zrzucaj

c jednocze

nie pantofle. Jeszcze chwila i

ł gwałtownie sukni

z jej pleców. Nie

chciał si

spieszy

, ale te

nie mógł si

pohamowa

. Jedno szybkie szarpni

cie i suknia

opadła ze

wistem na dywan.

Samantha stała teraz przed nim w seksownej, czarnej bieli

nie.

Była doskonała. Najbardziej poci

gaj

ca kobieta, jak

kiedykolwiek widział. Jej widok odebrał

mu mow

, nie mógł nawet ruszy

. Zupełny parali

. Jedynie umysł pracował, targany

kolejn

fal

wyrzutów sumienia. Jak mo

e kocha

z Samanth

, nie powiedziawszy jej

uprzednio całej prawdy? Czy wybaczy mu, gdy b

dzie ju

po wszystkim? Czy on sobie

kiedykolwiek wybaczy?
Ale mówi

to teraz, w takiej chwili? Teraz, gdy stoi przed nim półnaga, nie kryj

c wcale swych

intencji?
Bo

e, tak strasznie jej pragn

ł! Chciał da

rozkosz sobie i jej. Ale nie tak. Nie, je

li mi

dzy

nimi jest kłamstwo. Jeszcze raz zebrał w sobie wszystkie siły. Powie jej. Musi to zrobi

Samantha widziała, jak st

ęŜ

ała jego twarz, zamarło całe ciało, lecz wewn

trzne zmagania

Nicka mylnie wzi

ła za wycofanie si

i odmow

. Dzieliły ich tylko centymetry, ale w tej chwili

zdało jej si

e znale

li si

na przeciwległych kra

cach wszech

wiata. Jeszcze przed

sekund

przepełniała j

rado

ść

e stoi przed nim na wpół naga, o krok od spełnienia i

szcz

ęś

cia. Teraz czuła si

obna

ona, za

enowana, wstydziła si

samej siebie. Nie wiedziała,

co robi

Dlaczego zmienił zdanie? Czy była zbyt natarczywa? Mo

e nie znosi takich kobiet?

Wzbierał w niej gniew. Dała si

nabra

na pi

kne słówka. Ale z niej idiotka!

— Mo

e powinni

my przebra

w innych pokojach

— powiedziała cicho, odwracaj

c wzrok od jego twarzy. Nick stał przez chwil

bez słowa, po

czym uklekn

ł,

podniósł koszul

, zabrał smoking i wyszedł.

Gdy tylko zamkn

ły si

za nim drzwi, oczy Samantby znów zalały si

lzami. Otworzyła szaf

wyj

ła sw

wieczorow

kreacj

. Je

li Nick obrazi si

i pójdzie — to koniec. Koniec

wszystkiego.
— Tchórz — mrukn

ła do swego odbicie w lustrze, wisz

cym wewn

trz szafy.

ROZDZIAŁ DZIEWI

— To naprawd

jest jacht! — wykrzykn

ła Samantha, gdy podjechali samochodem do

nabrze

Obie strony kładki prowadz

cej na l

cy nieskaziteln

biel

pokład były przyozdobione

czerwonymi balonikami w kształcie serc. Gdy Nick i Samantha wysiedli z samochodu,
trzyosobowy zespół na pokładzie zacz

ł gra

zank

melodii Gershwina. Gdy za

weszli na

pokład, powitali ich dwaj d

entelmeni w smokingach i zaprowadzili do eleganckiej kabiny, w

której nie zabrakło strzelaj

cego ognia w kominku, sof w styluretro i małego stołu wytwornie

zastawionego angielsk

porcelan kryształowymi kielichami i sztu

cami ze srebra najwy

szej

próby. Zespół muzyczny pod

ąŜ

ył za nimi do kabiny, usadowił si

w k

cie i podj

ł przerwany na

pokładzie temat.
Mimo wcze

niejszego gniewu, frustracji i zagubienia, Samantha dała si

ponie

ść

zachwytowi

dla najnowszej ekstrawagancji Nicka. Cokolwiek si

zdarzy, jedno jest pewne: nigdy me

zapomni tych Walentynek.

Nick równie

był kompletnie zaskoczony i oczarowany, cho

usilnie si

starał, by nie da

tego

po sobie pozna

. Jak u diabła Annie to zorganizowała? I czyj to w ogóle jacht?

Przypomniał sobie, nim jeszcze zauwa

ył zdj

cie stoj

ce na jednej z półek regału przy

przeciwległej

cianie.

Jackson Vale.
Niezła robota, Annie. Je

li Samantha rozpozna na zdj

ciu adwokata swego byłego m

ęŜ

ugotowany, pomy

lał.

— Nie wiem, co powiedzie

. To wszystko... — zacz

ła Samantha, obróciwszy si

w stron

Nicka i tej nieszcz

snej półki, od której wła

nie chciał odwróci

jej uwag

Pospiesznie skierował j

w stron

wielkiego panoramicznego okna.

— Rzu

lepiej okiem na miasto. — Z nabrze

a rozci

gał si

rzeczywi

cie wspaniały widok na

migocz

wiatłami Boston.

Samantha posłusznie stan

ła przy szybie, a on rzucił si

w stron

biblioteczki.

— Co ty wyprawiasz?
Zd

ąŜ

ył wetkn

ąć

oprawione zdj

cie niesławnego Jacksona Vale”a mi

dzy dwie ksi

ąŜ

ki, po

czym natychmiast odwrócił si

plecami do regału.

— Nic. Tylko... ogl

dam ksi

ąŜ

ki — wyja

nił niewinnie.

— Czy do tej pory jeszcze si

z nimi nie zaznajomiłe

— Spojrzała na niego z niedowierzaniem.
— Samantho — twarz Nicka przybrała powa

ny wyraz.

— musz

ci co

powiedzie

Dzi

ki Bogu, pomy

lała. Nareszcie.

— To nie jest... — wzi

ł gł

boki oddech.

— . . .nie jest łatwe? — podpowiedziała Samantha.
— Nie. To znaczy tak. Ten jacht wła

ciwie... nie jest mój.

Samantha me potrafiła ukry

zawodu. Nie takich słów si

spodziewała. Co gorsza, Nick

mylnie zinterpretował jej rozczarowanie. Pomy

lał,

e bierze si

d, i

jej potencjalny partner

nie ma własnego jachtu. Wi

c co? Dziewczyna poluje na fortun

? Czy zgodziła si

na randk

z nieznajomym tylko dlatego,

e jest nadziany, ma jacht i sta

go na limuzyn

z szoferem?

Nie. To nie mo

e by

tak. Nie taki jej obraz sobie wyrobił. Wcze

niej my

lał,

e tak bardzo do

siebie pasuj

, lecz od zgrzytu, jaki miał miejsce w mieszkaniu Samanthy, utrzymywało si

dzy nimi przykre napi

cie. Odsun

ła si

od niego, a on pod

ąŜ

ył w jej

lady i czuł si

z tym

okropnie.
Mimo to tkwił tu z t

kobiet

— uciele

nieniem Kopciuszka czaruj

co przebranego na bal u

ksi

cia. Jedno spojrzenie i zdob

dzie na zawsze jego serce. Ju

zdobyła. Tylko

e on nie był

ksi

ciem. Wszystkim, ale nie ksi

ciem.

— Czyj wi

c to jacht? — zapytała cicho Samantha.

Zanim zd

ąŜ

ył odpowiedzie

na to pytanie, pojawił si

jeden z d

entelmenów w smokingach, by

obwie

e za chwil

podana zostanie kolacja.

— Mam nadziej

e lubicie pa

stwo g

sin

— powiedział.

Kolacja była bardzo wytworna — aromatyczny rosół, podsma

ane ostrygi, pate en croute z

si, sałatka z cykoni i na deser lekkie czekoladowe bezy. Jednak ani

Nick, ani Samantha nie byli w stanie odda

sprawiedliwo

ci szefowi kuchni. Wytworne menu,

luksusowy jacht, ogie

na kominku, romantyczna muzyka w tle — nic nie zdołało rozproszy

stej atmosfery, jaka panowała mi

dzy nimi.

Nick poczuł,

e szanse na wspólne szcz

ęś

cie z Samanth

topniej

z ka

chwil

. Oto wbił

sobie w głow

e powie jej prawd

dopiero po zdobyciu zaufania, a teraz wła

nie je utracił.

Samantha zachowywała dystans i rezerw

. Co dziwne jednak, zmiana jej nastroju w

adnym

stopniu nie wpłyn

ła na to, co do niej czuł. Je

eli ju

w ogóle co

zmieniło, to raczej

pragn

ł jej jeszcze mocniej. Gdyby tylko mógł przywróci

miech na jej twarzy, dotkn

ąć

jej

rozgrzanego ciała... No tak, lecz je

li teraz zdob

dzie si

na wyznanie prawdy, raczej nie

dzie mógł na to liczy

— Nie powinni

my ju

ść

? — usłyszał jej głos.

Westchn

ł ci

ęŜ

ko. Có

, przynajmniej nadał ma ochot

dotrwa

do ko

ca randki. Mo

e bal

walentynkowy poprawi im humory i odnowi wi

ęź

, która istniała mi

dzy nimi jeszcze tak

niedawno? Przynajmniej b

dzie mógł potrzyma

jeszcze w ramionach, cho

by tylko w

cu.

Tym razem, gdy samochód ruszył, Nick I Samantha siedzieli daleko od siebie. Mimo to rzucali
sobie ukradkowe spojrzenia. Wida

de z nich miało jescze cie

nadziei na to,

e ta

wie

yło

ść

, która poł

czyła ich tak niespodziewanie, wróci równie szybko, jak odeszła.

Nick postanowił postawi

wszystko na jedn

kart

— powie jej o Sandrze. Wła

nie teraz. I

niech si

dzieje, co chce.

Samantha równie

była ju

zdecydowana. Wyjawi prawd

o Donie Hartmanie.

Równocze

nie otworzyli usta.

— Ty pierwszy — zaproponowała Samantha.
— Nie, nie, ty zaczynaj.
Zawahała si

. Je

li powie mu prawd

i wyzna,

e wiedziała o pomyłce, to skłoni go do tego

samego, ale jednocze

nie przyzna si

e tak jak on trwała w kłamstwie przez cały dzie

. Jak

Ŝą

od niego, by si

ukorzył, podczas gdy sama nie jest lepsza?

Naraz ogarn

ło j

poczucie beznadziejno

ci. Czuła si

jak w pułapce, z której nie ma wyj

cia.

— Sam? — zach

cał ja Nick.

Zacz

ła mu si

przygl

z tak

uwag

e a

zmru

yła powieki. Wiedziała ju

, po co to robi.

Musiała na zawsze zapami

jego twarz. Zmarszczki w k

cikach szmaragdowych oczu,

lekko sfalowane na ko

cach jasnobr

zowe włosy, zmysłowe usta. Gdy ujrzała go pierwszy

raz, natychmiast przyszedł jej do głowy Kevin Costner. Teraz zrozumiała,

e Nick Santiago nie

przypomina nikogo. Jest niepowtarzalny. Jedyny w swoim rodzaju.
Doprawdy, niepotrzebnie si

wysila, by zapami

jego wygl

d. I tak nigdy nie wyrzuci go z

pami

ci, cho

by nawet chciała.

Odwróciła od niego wzrok i zdecydowanym ruchem zastukała w szyb

oddzielaj

ich od

kierowcy.
— Edgar, zatrzymaj si

tutaj! — krzykn

ła.

— Sam? — zwrócił si

do niej Nick, zupełnie zaskoczony.

— Prosz

, Edgarze, zatrzymaj auto! — Nadal stukała w szyb

, nie zwracaj

c uwagi na

protesty Nicka. Drug

dłoni

trzymała ju

klamk

, cho

samochód był jeszcze

w ruchu.
Widz

c, co si

ci i chc

c unikn

ąć

wypadku, szofer zatrzymał auto z piskiem opon.

Samantha wyskoczyła na ulic

Nick siedział oszołomiony. Potem odwrócił si

i patrzył, jak Samantha znika za najbli

szym

rogiem.
Jego Kopciuszek nie zostawił szklanego pantofelka.
Pozostał po runi jedynie rw

cy ból w sercu.

ROZDZIAŁ DZIESI

Zacz

ł pada

nieg. Sypki pył pokrywał chodnik. Samanth

przeszył dreszcz. Lekki,

wieczorowy strój nie był wystarczaj

ochron

przed zimnem. Chciała czym pr

dzej znale

źć

w domu, zrzuci

z siebie t

mieszn

sukni

, zapomnie

Có

, od pocz

tku powinna wiedzie

e to si

tak sko

czy. Ma ju

za sob

jeden nieudany

zwi

zek. Głupot

byłoby ryzykowa

nast

pny. Jeszcze wi

ksz

głupot

— wyobra

sobie,

e z Nickiem byłoby inaczej. Nick — zawsze beztroski, naiwny jak dziecko...

Gor

czkowo rozgl

dała si

za taksówk

. Dlaczego kiedy rzeczywi

cie s

potrzebne, nigdy nie

ma ich w pobli

u? Zacz

ła przytupywa

nogami. Była w lekkich pantofelkach i palce zaczynały

jej dr

twie

. Czas płyn

ł, a ona wci

ąŜ

me mogła doczeka

taksówki, wypatrzyła za to po

drugiej stronie ulicy otwart

kawiarni

. Przynajmniej schroni si

przed zimnem i mo

e uda jej

zamówi

auto przez telefon. Unosz

c sukni

, przebiegła na drug

stron

ulicy.

Gdy tylko Samantha znikn

ła za rogiem, szofer opu

cił szyb

i zwrócił si

w stron

Nicka:

— Nie pójdzie pan za ni

, panie Santiago? Wiem, wiem, pewnie mi pan powie,

ebym siedział

cicho, ale pomy

lałem,

e z was dwojga byłaby niezła para...

Nick westchn

ł ci

ęŜ

ko.

— Jeste

onaty, Edgarze? To znaczy... Donie?

— W porz

dku. Mo

e by

Edgar. Nawet mi si

spodobał — roze

miał si

szofer. — Tak,

jestem

onaty. Od trzydziestu siedmiu lat.

— Z t

sam

kobiet

— Musi mi pan uwierzy

na słowo.

— No có

, w takim razie tobie si

udało.

Edgar u

miechn

ł si

yczliwie.

— Wiem,

e to nie moja sprawa, ale czy mo

e pan zdradzi

, co si

nie układało z pann

Loyejoy?
Nick spu

cił wzrok.

- Nic. Od pocz

tku nic si

nie układało i jednocze

nie wszystko układało si

wspaniale. Czy

ma to jaki

sens?

— Niespecjalnie — przyznał Edgar. — Ale je

li chce pan o tym porozmawia

Gratuluj

— Poprosz

kaw

. Czarn

— powiedziała matowym głosem Samantha, siadaj

c na stołku

przy barze. Zadzwoniła po taksówk

, ale jak zawsze w walentynkowy wieczór mieli nawał

klientów. Poinformowano j

e dopiero za dobre pół godziny dyspozytor b

dzie mógł wysła

wóz.

Fanny Hobbs, pulchna kelnerka w

rednim wieku, stała przy drugim ko

cu baru i z

nieskrywan

ciekawo

przygl

dała si

Samancie. „Debnont Coffee Shop” raczej

nie był miejscem odwiedzanym przez ludzi w strojach wieczorowych.
—

yczy sobie pani co

jeszcze? — spytała Farmy, stawiaj

c przed Samanth

biały kubek z

paruj

kaw

W oczach Samanthy po raz kolejny tego dnia pojawiły si

łzy. Czy jescze sobie czego

yczy?

Có

za pytanie! Z pewno

tak, ale nie znajdzie tego w „Delmont Coffee Shop”.

— Mo

e kawałeczek szarlotki? — Nie czekaj

c na odpowied

, Fanny ukroiła jej wielk

porcj

poło

yła na talerzu i postawiła przy kubku z kaw

. — Prosz

napi

, póki gor

. Strasznie

pani przemokła.
Łzy potoczyły si

obficie po policzkach Samanthy. Przez mgnienie oka ujrzała Nicka

podaj

cego jej porann

kaw

, zach

caj

cego, by si

napiła. Był taki troskliwy, taki czuły...

— Co si

stało? Wystawił pani

do wiatru? — snuła domysły Fanny. Samantha skin

ła głow

a w chwil

pó

niej pokr

ciła ni

przecz

co. — To w ko

cu tak, czy nie?

— zapytała zdezorientowana kelnerka.
— To nie on. — Samantha westchn

ła. — To Don mnie wystawił. Nie przyszedł na umówion

randk

Kelnerka wzniosła oczy do góry.
— Tacy s

najgorsi.

— Ale potem zjawił si

Nick. Tylko

e ja działam,

e to Nick.

— Jak to?
— Po prostu. My

lałam,

e to Don. — Samantha przerwała i poci

ła łyk kawy. Ciepły płyn

rozgrzał j

nieco i uspokoił — No bo kto inny mógłby to by

, prawda? Obcy faceci zwykle nie

pukaj

do mych drzwi.

— A Nick był kim

obcym.

— Otó

to — potwierdziła Samantha, czuj

c niezmiern

ulg

e znalazła kogo

, kto zechce

wysłucha

jej

ale.

— Postawmy spraw

jasno — powiedział Edgar. — My

lał pan,

e Sainantha to Sandra.

— Tak jest — odparł Nick,
— Dopiero ona sama powiedziała panu,

e ma na imi

Samantha.

— Tak, ale pomy

lałem,

e si

przesłyszałem.

— I potem córka wyprowadziła pana z bł

du.

— Wyprowadziła mnie z bł

du? — Nick zmarszczył czoło. — No tak. A przy okazji wywróciła

mój

wiat do góry nogami.

— Nadal jednak nie pojmuj

, dlaczego pan z miejsca

nie powiedział jej o pomyłce?
— Prosz

mi wierzy

, zadawałem sobie to samo pytanie przez ostatnie osiem godzin.

Gdybym mógł cofn

ąć

czas, powiedziałbym. — Westchn

ł gł

boko. — Zreszta sam nie wiem.

— Wszystko jasne — odparł szofer. — Chyba rozumiem. Gdyby znała prawd

, odesłałaby

pana z powrotem i sp

dziła ten wyj

tkowy dzie

z jakim

półgłówkiem.

A panu zostałaby Sandra...
- Nie. Sandra i tak miała zamiar odwoła

randk

- przypomniał Nick. Zd

ąŜ

ył mu ju

przepowiedzie

wcze

niej tre

ść

rozmowy telefonicznej z Annie. Z jakiego

powodu Nick

otwierał si

przed kierowc

tak, jakby ten był jego najlepszym przyjacielem. To,

e mógł

komu

przedstawi

swoj

smutn

histori

, przynosiło mu ulg

. Niestety, me był to kto

, dla

kogo miała ona wielkie znaczenie.
— Ach, tak. Wi

c byłby pan zupełnie sam.

Nick skin

ł głow

. Ju

od lat był sam i jako

mu to szczególnie me przeszkadzało. Teraz

jednak mysi o tym, i

mógłby samotnie sp

dzi

ten dzie

, sprawiała,

e czuł si

wyj

tkowo

podle.
— Nie poszcz

ęś

ciło ci si

, bracie, zgoda — powiedział Edgar ze współczuciem.

— E, to i tak bez sensu. Nikt przecie

nie zakochuje si

od pierwszego wejrzenia — mrukn

Nick.
— Jak to nie? — sprzeciwił si

szofer. — Od chwili, gdy po raz pierwszy ujrzałem moj

Ver

wiedziałem,

e za ni

wyjd

. Powiedziałem to nawet najlepszemu kumplowi, Halowi, który był

wtedy ze mn

. Do tej pory robi sobie z tego

arty.

— Ale on mnie okłamał! — upierała si

Samantha. — Nie mo

na mie

zaufania do

ęŜ

czyzny, który nie mówi prawdy.

Fanny ugryzła kawałek szarlotki, której Samantha nawet nie tkn

ła. Siedziały w kawiarni tylko

we dwie, gdy

w Walentynki nie przychodziło tu zbyt wielu klientów.

— Dlaczego wi

c od razu go na tym nie przychwyciła

? — zapytała Fanny, uporawszy si

ym k

sem ciasta.

— Nie umiałam — odparła wymijaj

co Samantha.

Fanny pogroziła jej palcem.
— Wi

c tak

e zdecydowała

, by nie mówi

prawdy.

— Ale to nie było otwarte kłamstwo. Po prostu... przemilczałam prawd

Kelnerka uwa

nie przyjrzała si

Samancie.

— Wygl

dasz mi na kobiet

, która zawsze stara si

uczciwa, wi

c...

— Bo tak jest — przerwała jej Samantha. — Wła

nie dlatego czuj

tak okropnie, bo wiem,

e nie powiedziałam Nickowi całej prawdy.

Fanny pochyliła si

nad ni

, opieraj

c łokcie na kontuarze.

— A nie uwa

asz,

e Nick czuje si

równie okropnie? Mo

e obawiał si

powiedzie

ci prawd

bo bał si

e go zostawisz? Mo

e poczuł,

e nadszedł jego szcz

ęś

liwy dzie

i chciał,

eby

trwał jak najdłu

ej, cho

by i za cen

prawdy?

Samantha wpatrzyła si

badawczo w twarz kelnerki.

— My

li pani,

e tak wła

nie mógł si

poczu

— Z tego, co mówiła

, wynika,

e jak najbardziej. Zało

yłabym si

o du

Ŝą

porq

szarlotki.

Wiesz, pomy

lałam sobie o tych młodych z naszego ko

cioła. Podobna historia. Mitch i ja

byli

my w zeszł

niedziel

na ich

lubie... — Fanny urwała, widz

c Izy spływaj

ce po

policzkach Samanthy. — Prosz

. — Podała jej serwetk

. — Ten

lub tak ci

ruszył, prawda?

— Chyba go kocham — powiedziała Samantha, wycieraj

c twarz.

— Mimo

e jest bezczelnym kłamc

— Och, nie. Naprawd

nie jest. Przez cały dzie

czułam,

e chce powiedzie

mi prawd

Wiem,

e chciał i mogłam mu w tym bardziej dopomóc. Oboje zachowywali

my si

idiotycznie. Zapowiadały si

najlepsze Walentynki w noim

yciu, a ko

jak najgorzej.

Fanny poło

yła dło

na ramieniu Samanthy.

— Hej, dzie

jeszcze nie sko

czył. Jeszcze wszystko mo

na odwróci

— Ale jak? Nie wiem nawet, gdzie go szuka

, Zanim Fanny zd

ąŜ

yła znale

źć

jakie

wyj

cie z

sytuacji, Samantha zeskoczyła ze stołka.
— Zaczekaj! Mam pomysł! Nie wiem, mo

e si

uda...

— Próbuj, dzieciaku — powiedziała Fauny z u

miechem.

Na zewn

trz zatr

bił klakson. Przyjechała taksówka. Samantha zatrzymała si

, nachyliła nad

kontuarem i mocno u

ciskała kelnerk

— Jak si

pani odwdzi

— Te

pytanie! Zapro

mnie na

lub!

Sal

balow

hotelu „Ambasador” rozja

niały dziesi

tki

wiec. W powietrzu unosił si

zapach

drogich perfum, błyszczały stroje o wymy

lnych krojach, fruwały czerwone baloniki-serduszka.

Na scenie grał niewielki zespół muzyczny, a zgrabna piosenkarka w szkarłatnej sukni
szczelnie opinaj

cej jej ciało czule szeptała w mikrofon słowa romantycznej ballady. Parkiet po

brzegi wypełniony był parami, nie tyle ta

cymi, ile obejmuj

cymi si

i kołysz

cymi w rytm

muzyki.
Panował tak romantyczny nastrój,

e Nicka a

zakłuło w sercu. Bo

e, gdyby ona była teraz u

jego boku! Samotno

ść

ród czule

ciskaj

cych si

par odczuwał wyj

tkowo dotkliwie.

Wła

ciwie od razu powinien odwróci

na pi

cie i wyj

ść

Oczywi

cie, gdyby wyszedł, nikt zapewne nie zwróciłby na to uwagi. Nikt poza Edgarem-

Donem, który czekał w samochodzie przed wej

ciem do hotelu. To wła

nie

on po nieudanych próbach odnalezienia Samanthy na ulicach miasta i dodzwonienia si

do jej

mieszkania, podrzucił pomysł, by Nick pojawił si

na balu i sprawdził, czy przypadkiem nie

dotarł tam i jego Kopciuszek.
Jeszcze raz obrzucił wzrokiem zatłoczon

sal

. Samantha mogła by

wsz

dzie tylko nie tu.

e w jakim

barze, u siostry, u znajomych... Gdyby rozumował trze

wo, powinien był doj

ść

do wniosku,

e sala balowa to prawdopodobnie ostatnie miejsce, które zechce odwiedzi

Miłosna piosenka dobiegła ko

ca i piosenkarka oznajmiła,

e nast

pi teraz pi

tnastominutowa

przerwa.
Z parkietu dobiegły pomruki niezadowolenia. Pary z oci

ganiem rozchodziły si

do stolików.

W chwili gdy parkiet opustoszał, Nick dojrzał na

rodku młod

kobiet

o bujnych,

kasztanowych włosach, ubran

w seledynow

sukni

z tafty. Kr

ciła si

nieco bezradnie i

podobnie jak on przemierzała wzrokiem morze twarzy w poszukiwaniu tej jednej, jedynej.
Dostrzegła go w chwil

pó

niej, ni

on j

. Przez dłu

chwil

stali w bezruchu, niezdolni do

niczego prócz wpatrywania si

w siebie. Sala była tak sk

po o

wietlona,

e nie mogli nawet widzie

wyrazu swych twarzy, ale czy miało to teraz jakie

znaczenie?

Najwa

niejsze było to,

e znale

li si

tu oboje, niezale

nie od siebie. I

e istniał tylko jeden

powód, dla którego mogli przyj

ść

w to miejsce.

Kto zrobił pierwszy ruch — nie wiadomo. Do

ść

e zacz

li najpierw wolno i

ść

naprzeciw sobie,

potem przyspieszyli, a w ko

cu nieomal biegli do siebie. Padli sobie wreszcie w ramiona i na

samym

rodku pustej sali zatopili si

w nami

tnym, upojnym pocałunku.

Jednocze

nie oderwali si

od siebie i odezwali niemal jednym głosem:

— Mam ci co

nego do powiedzenia.

Nick odchrz

ł i zacz

ł pierwszy. Powiedział jej o wszystkim o planie zamieszczenia

ogłosze

matrymonialnych, który on i jego kumple powzi

li w sylwestra; o Annie, która

znalazła wyrzucony przez niego anons, napisała go na nowo, wysłała i potem sama wybrała
mu „doskonał

par

”. Powiedział jej wreszcie o Sandrze i Samantha roze

miała si

w głos,

gdy wyjawił,

e w odpowiedzi Sandry wszystko było zmy

lone, a jedynym jej motywem było

wzbudzenie zazdro

ci w sercu narzeczonego.

— To wszystko było pomyłk

, Sam, zbiegiem okoliczno

ci. Nie wiem, komu za ni

dzi

kowa

Annie, losowi, mojej szcz

ęś

liwej gwie

dzie? Nade wszystko chyba jednak tobie za t

najcudowniejsz

pomyłk

, jaka mogła mi si

yciu przytrafi

— Ocli, Nick — wyszeptała i pocałowała go lekko.
— A wi

c nie jeste

na mnie zła? — spytał z niedowierzaniem.

— Kocham ci

, Nick — odparła i jej twarz rozpromieniła si

w radosnym u

miechu. Chwil

pó

niej ów u

miech niepokoj

co zbladł. — Teraz moja kolej — powiedziała trwo

liwie.

Nick skin

ł głow

. Jak

to tajemnic

chce mu wyjawi

Samantha, skoro tak bardzo si

tego

obawia?
— Wiedziałam,

e to nie ty jeste

moj

par

— wyrzuciła z siebie jednym tchem, a Nick znów

spojrzał na ni

z niedowierzaniem. — Ten pierwszy telefon, pami

tasz? To był Don. Odwołał

randk

Powiedziała mu cał

reszt

— jak wystraszyła si

e Nick jest niebezpiecznym szale

cem,

jak podsłuchała jego rozmow

z córk

, podejrzewaj

e dzwoni do jednego ze swoich

kumpu-gangsterów.
Ku jej zdziwieniu, Nick zacz

ł si

mia

— Postradałe

zmysły, czy co? Okłamywałam ci

, Nick, a ty si

miejesz! Cały czas o

wszystkim wiedziałam, a wystarczyło powiedzie

ci prawd

. Wtedy ty te

musiałby

przyzna

i nie zadr

czaliby

my si

nawzajem przez cały dzie

...

Nick przyci

ł Samanth

do siebie, nie dbaj

c o to,

e stoj

sami na

rodku parkietu i

wpatruj

w nich dziesi

tki par oczu.

— To wcale nie była udr

ka — szepn

ł. -. To był najwspanialszy dzie

w moim

yciu. Kocham

, Sam. Chc

, by

my odt

d wszystkie dni sp

dzali razem...

— Och, Nick, pragn

tego samego! — zawołała rado

nie i wysun

ła usta, by go pocałowa

— Zaczekaj — powiedział.
U

miechn

ła si

, dopiero teraz u

wiadamiaj

c sobie,

e s

na oczach wszystkich.

— Masz racj

. Potrzebujemy wi

cej intymno

ci. Czy s

dzisz,

e w tym hotelu s

jeszcze

jakie

wolne pokoje?

- Nie...
— My

lisz,

e nie ma miejsc?

— Nie... Nie o to mi chodzi.
Samantha spojrzała na niego z ukosa.
— Nie chcesz zosta

ze mn

sam na sam w pokoju hotelowym?

— Sam, na miły Bóg. Niczego bardziej nie pragn

...

— Zawahał si

— Ale? — Uniosła brew.
— Ale... nie powiedziałem ci wszystkiego.
— Nie powiedziałe

? — Samantha poczuła, jak cierpnie jej skóra. Czego za chwil

dowie?

— Nie — odparł powa

nie. — Jest co

jeszcze. Zebrała w sobie wszystkie siły. Inna kobieta?

Nieuleczalna choroba? Jaka

okropna zbrodnia? Wi

zienie, wyrok?

— Nie jestem fotografem — powiedział Nick. znaczy, robi

zdj

cia, ale... to jedynie hobby.

— Z czego wi

c si

utrzymujesz?

Nick przełkn

lin

przez zaschni

te gardło.

— Jestem adwokatem, Sam. Wybitnym specjalist

. Od rozwodów. — Samantha otworzyła

szeroko oczy ze zdumienia, ale nie odezwała si

ani słowem. — Chyba lepiej wyrzuc

siebie to wszystko. Pracuj

u Browna, Nicholsa i Carsona. W tej samej firmie co... co Jackson

Vale. Wierz mi, Sam, nie mam o nim lepszego zdania ni

ty, no ale jeste

my kolegami,

wykonujemy t

sam

prac

...

Gdy mówił te słowa, cały czas wpatrywał si

w twarz Samanthy, chc

c odgadn

ąć

jej reakcj

Gdy wreszcie zobaczył,

e si

miecha, nie wierzył własnym oczom. W chwil

potem, ku

jego rado

ci, zarzuciła mu r

ce na

szyj

— Có

, panie mecenasie — szepn

ła, przyciskaj

c policzek do jego twarzy — obiecuj

e ju

nigdy wi

cej nie skorzystam z waszych usług. Wychodz

za m

ąŜ

po raz ostatni!