1 

Rdest ostrogorzki 

Pieprz wodny, żabiniec, mokrzec 
Polygonum hydropiper L. — Rdest ostrogorzki (rodz. Polygonaceae) 

Roślina  jednoroczna,  o  ostrym  gorzkim  smaku,  występująca  w  gęstych  skupieniach  w 
mokrych rowach, nad  brzegami wód, w wilgotnych  lasach  i zaroślach.  Kwiaty  — w postaci 
zielonkaworóżowego zwisającego kłosa. Łodyga  prosta, czerwonawa. Rdest ostrogorzki  jest 
często  mylony  z  rdestem  plamistym,  który  ma  różowe,  prosto  wzniesione  kwiaty,  ciemne 
plamy na liściach i nie ma gorzkiego smaku. 

 

 

2 

Ziele  rdestu  zbiera  się  w  lipcu  i  sierpniu,  ścinając  zielone,  ulistnione  pędy  z  kwiatami,  w 
połowie wysokości rośliny. Po oczyszczeniu z bocznych łodyg i żółtych liści surowiec suszyċ 
należy  w  warunkach  naturalnych  w  cieniu  lub  w  podwyższonej  temperaturze  (ok.  30  ). 
Suszone ziele nadaje się do użytku tylko przez rok. 

Właściwości lecznicze

 

Surowcem jest ziele (Herba Polygoni hydropiperis). 

Skład chemiczny i działanie.  

Ziele zawiera związki  flawonoidowe (hyperozyd, kwercytryna, rutozyd, kemferol), garbniki, 
kwasy  —  mrówkowy,  octowy,  walerianowy,  cukry  i  inne.  Działa  przeciwkrwotocznie 
(podobnie do sporyszu, lecz znacznie słabiej) i ściągające. 

Zastosowanie.  

Polecany  w  krwawieniach  macicznych,  żylakach  odbytu  (po  porozumieniu  z  lekarzem),  w 
biegunce. 

Uwaga! Nie wolno stosowaċ rdestu ostrogorzkiego przy współistniejącym zapaleniu nerek  i 
zapaleniu błon śluzowych przewodu pokarmowego. 

Postacie leku 

Odwar.  

Łyżkę ziela zalaċ w naczyniu szklanką wody o temperaturze pokojowej i ogrzewaċ przez pół 
godziny nie dopuszczając do wrzenia, następnie przecedziċ. Piċ 2—3 razy dziennie po ċwierċ 
szklanki odwaru.