background image

Katolicki Regulamin Odbywania Stosunków Płciowych Z Osobami Wierzącymi 

spisany przez PTC 

 
 
 
Imprimatur 
ks. bp. Alojzy Paczka, SJ 
 
In Nomine Patris, Filii et Spiritus Sancti 
Amen. 
 
Hosanna 
Celem niniejszego "Regulaminu" ma być uporządkowanie często sprzecznych informacji o stosunkach 
płciowych, docierających do wiernych za pośrednictwem różnorakich środków przekazu. Kościół zdaje 
sobie sprawę ze szkodliwego wpływu, jaki wywierają na wiernych takie - z gruntu fałszywe i niezgodne z 
prawem kanonicznym oraz Dekalogiem - informacje, szczególnie te rozpowszechniane przez 
antychrystów mieniących się lekarzami. Dlatego postanowiono zwołać specjalny Kongres Lekarzy 
Katolickich, wynikiem pracy którego jest prezentowany zbiór wskazówek i porad dla początkujących oraz 
zaawansowanych katolików chcących odbyć stosunek płciowy nie narażając się przy tym na wieczne 
potępienie. Wprawdzie - co trudno ukryć - sama istota stosunku płciowego powoduje ryzyko zgrzeszenia 
nawet przy próbie jego odbycia, lecz odrobina dobrej woli i stosowanie się do wskazówek zawartych w 
"Regulaminie" pozwala uniknąć grzechu śmiertelnego i tym samym zapewnia miejsce w Raju po krótkim 
okresie przebywania w Czyśćcu.  
Pojęcia podstawowe 
W razie wątpliwości patrz pod RESZTA. 
MĘŻCZYZNA: dziecię Boże, posiadające ORGAN (p. ORGAN) zwany PENIS (p.PENIS). 
KOBIETA: istota żywa, z żebra MĘŻCZYZNY (p. MĘŻCZYZNA) poczęta przez Stwórcę, posiadająca ORGAN 
(p. ORGAN) zwany VAGI-NĄ (p. VAGINA). 
PENIS: ORGAN (p. ORGAN) męski zwisający lub nie, zależnie od STANU PODNIECENIA (p. STAN 
PODNIECENIA), służący podczas STOSUNKU PŁCIOWEGO (p. STOSUNEK PŁCIOWY) jako tymczasowe 
wypełnienie VAGINY (p. VAGINA). Długość PENISA (p. PE-NIS) nie powinna być mniejsza w STANIE 
PODNIECENIA (p. STAN PODNIECENIA) niż 6 cm . 
VAGINA (pochwa): ORGAN (p. ORGAN) w postaci podłużnego kanału przebiegającego od SROMU (p. 
SROM) w kierunku północnym. 
ŻOŁĄDŹ (glans penis) - czołowa część PENISA w STANIE PODNIECENIA (p. STAN PODNIECENIA) w 
postaci czerwonego kapturka z dziurką. 
SROM (pudenda): podłużna szczelina w KROCZU (p. KROCZE) KOBIETY (p.KOBIETA), stanowiąca wylot 
(lub wlot - zależnie od sytu-acji) VAGINY (p. VAGINA).  
WARGI SROMOWE (labia pudendae): płaty skórno-mięśniowe u wlotu (wylotu) VAGINY (p. VAGINA). 
WARGI SROMOWE (p. WARGI SROMOWE) dzielimy na mniejsze (labia pudendae minor) i większe (labia 
pudendae major). Całość, czyli WARGI SROMOWE (p. WARGI SROMOWE) większe i WARGI SROMOWE 
(p. WARGI SROMOWE) mniejsze stanowi SROM (pudenda) (p. SROM). 
ORGAN: NARZĄD (p. NARZĄD). 
NARZĄD: ORGAN (p. ORGAN). 
STAN PODNIECENIA: szczególny stan umysłu, w którym wszystkie myśli i działania są skierowane tylko i 
wyłącznie na odbycie STO-SUNKU PŁCIOWEGO (p. STOSUNEK PŁCIOWY). 
STOSUNEK PŁCIOWY: działanie polegające na wypełnieniu wolnej przestrzeni VAGINY (p. VAGINA) 
PENISEM (p. PENIS) i poprzez rytmiczne poruszanie tym ostatnim tam i z powrotem dążenie do 
POCZĘCIA (p. POCZĘCIE).  
POZYCJA: STOSUNEK PŁCIOWY (p. STOSUNEK PŁCIOWY) może być realizowany przy różnym ułożeniu 
ciałĺ MĘŻCZYZNY (p. MĘŻCZYZNA ) i KOBIETY (p. KOBIETA). Podstawowym celem pozostaje tylko 
wypełnienie VAGINY (p. VAGINA) PENISEM (p. PE-NIS) i pozostawienie sobie minimalnej swobody, 
pozwalającej na rytmiczne ruchy (p. STOSUNEK PŁCIOWY) PENISEM (p. PENIS). 
Ułożenie ciałĺ nazywamy POZYCJĄ (p. POZYCJA). Kościół zasadniczo zaleca stosowanie w praktyce tylko 
jednej POZYCJI (p. POZY-CJA), szczegółowo opisanej w dalszej części "Regulaminu".  
POCZĘCIE(oragzm) : zakończenie STOSUNKU PŁCIOWEGO (p. STOSUNEK PŁCIOWY) i jedyny słuszny 
jego cel. 
RESZTA: jest milczeniem. 
 
Gloria in aeternam 
1. Przygotowania do odbycia stosunku płciowego 
 
Całość przygotowań do odbycia stosunku płciowego dzielimy na: 
- spowiedź 
- zadumę 
- skupienie 
- członków umywanie 

background image

- serca oczyszczenie 
 
Uwagi: Co się tyczy zadumy i skupienia, to szczegółowe zalecenia w tym względzie należy odszukać w 
encyklice Papieża Sekstusa MCXLVI "Sursum penis". Członków umywanie opisane jest natomiast w 
książce Ignacego Loyoli "Societatis Jesu et Psychopathia Sexualis", wydanej przez Pomyłkę w Rzymie w 
1597 roku. Serca oczyszczenie polega na zmówieniu modlitw adekwatnych do sytuacji. Zalecane 
szczególnie są: Psalm XXXI, od wersetu: "Jakobym patrzeć nie chciał, takom zawżdy jeno sromotę 
postrzegał, a niewiasty, co spać ze mną pragnęły, szybkom zapładniał ku większej chwale Twojej i 
radości Syna Twego..."; Hymn: "Panie nasz, nie tylko serca nasze, ale i członki Tyś stworzył, chociaż 
niedoskonałe, to jednako ku poczęciu zdolne. Więc pobłogosław nam Panie, i wybacz grzech nasz 
śmiertelny, musim jednak ku pożytkowi własnemu, a coby niewiasta nudzić się nie zaczęła, począć to 
małe dziecię na chwałę Twoją wieczną, a bez grzechu nijak się nie uda. Niechaj gniew Twój Panie przeciw 
innym się obróci, oko przymknij i pozwól nam szybko dokonać czynu tego grzesznego w imię Ojca i Syna 
i Ducha świętego, Amen"., a także Psalm LVI od wersetu: "Miłość ma Panie bezgraniczna do stworzenia 
wszelakiego, lebo niewiast jeno przy poczę-ciu pokochać zdolnym, aliści Tyś tak chciał, za co chwała Ci 
na wieki wieków". Kobiety powinny natomiast w takiej sytuacji zmówić nastę-pującą modlitwę: "Azaliż 
nie Pan nasz z żebra Adamowego stworzył niewiastę, coby radość tworzenia dała dziecku Jego? Czy nie 
ku większej chwale Pańskiej między nogi moje wniknie jasność wielkiego aktu Tworzenia? O Panie, 
choćby nawet ból ciało me przeszył na wskroś, a cierpienie rozerwało serce, dam Ci te dziecię, aby imię 
chwały Twojej niosło poprzez świat na wieki wieków. Gloria, gloria in excelsis Deo!" Obowiązkowym 
zakończeniem każdej modlitwy jest słowo "Amen".  
 
2. Wprowadzanie się w stan podniecenia 
 
Po odbyciu niezbędnych przygotowań należy wprowadzić się w stan podniecenia, co najlepiej wykonać po 
ciemku i z zamkniętymi oczami. Kobiety w stan podniecenia wprowadzać nie należy, ponieważ wówczas 
może zostać zakłócony normalny porządek rzeczy. Podniecone kobie-ty zaczynają domagać się jakiejś 
"przyjemności" i jej brak - naturalnie przyjemność jest niemożliwa do uzyskania w żaden sposób - 
doprowa-dza je do stanu frustracji i chęci odbycia stosunku z innym mężczyzną, na ogół Szatanem. To 
zrozumiałe, że do takiej sytuacji dopuścić nie można. Dlatego kobieta powinna do ostatniej chwili 
zajmować się sprawami domowymi. W opisanej sytuacji mężczyzną może wprowadzić się w stan 
podniecenia ręcznie, chociaż da się spróbować innych sposobów. Kościół jednak stanowczo nie zachęca 
do oglądania filmów o treści pornograficznej i niebanalnej. Zalecane filmy to: "Jak Pan to robił"; "Ręka 
Pańska"; "Cierpienie tworzenia "; "Serce w smutku, dłoń w rozporku". Ręczne wprowadzanie w stan 
podniecenia polega na długotrwałym ściskaniu i głaskaniu penisa w części czołowej. Kiedy osiągnie on 
maksymalny rozmiar i dalsze głaskanie i ściskanie nic nie daje poza bólem, należy zawołać żonę i kazać 
jej ściągnąć majtki. Nic więcej ściągać nie powinna. (No, chyba że nosi spodnie, ale jaka katoliczka nosi 
spodnie!?) 
 
3. Czynności poprzedzające akt stosunku płciowego 
 
3.1 Ułożenie ciał osób odbywających stosunek płciowy 
 
W celu odbycia stosunku płciowego z osobą płci żeńskiej należy po przygotowaniach omówionych w 
punkcie 1 "Regulaminu" i wprowadzeniu się w stan podniecenia zająć pozycję, umożliwiającą sprawne 
wsunięcie penisa do vaginy. Kobieta więc kładzie się na wznak na jakiejkolwiek płaszczyźnie poziomej 
(zalecane jest łóżko, lecz mogą to np. być drzwi wyjęte z zawiasów, lub deska do prasowania), natomiast 
mężczyzna umieszcza swoje ciało w płaszczyźnie równoległej do ułożenia ciała kobiety, celując penisem 
w otwór sromu, znajdujący się mniej więcej w odległości 1 i 1/3 długości przeciętnego penisa w stanie 
podniecenia poniżej pępka niewiasty, między jej udami. Srom najczęściej jest pokryty włosiem, co 
stanowi dodatkowy element ułatwiający rozpoznanie tego miejsca. Uwaga! N i e należy próbować 
celować penisem w inne owłosione miejsca na ciele kobiety, ani tym bardziej inne otwory. 
 
3.2 Wkładanie penisa do vaginy 
 
Po przyjęciu odpowiednio wygodnej pozycji należy spróbować umieścić penisa w vaginie. Nie jest to 
proste; najlepiej w tym celu poprosić o pomoc kobietę. Powinna ona ująć penisa palcami: kciukiem i 
wskazującym lewej dłoni, zaś następnie spróbować palcami ręki prawej namacać otwór sromu i wsunąć 
do niego penisa. W tym czasie mężczyzna utrzymuje się ponad kobietą, podpierając rękoma. Uwaga! W 
sytuacji, gdy kobieta nie ma rąk, penisa powinna wsadzić osoba trzecia, najlepiej wujek, ciocia lub 
ewentualnie proboszcz odpowiedniej parafii. Gdy zaś nie ma rąk mężczyzna, to w zasadzie nie ma 
problemu.  
 
4. Przebieg stosunku płciowego 
 
Po włożeniu penisa do vaginy mężczyzna starając się utrzymywać dłońmi w pewnym oddaleniu od 
kobiety (nie jest to konieczne; kobietę można z powodzeniem przywalić swoim ciałem, żeby oduczyć raz 

background image

na zawsze chęci do stosunku) porusza rytmicznie biodrami, starając się co nieco wysuwać i na przemian 
wsuwać penisa głębiej do vaginy. Siła tych ruchów nie jest istotna. Należy pchać tym mocniej, im 
głośniej kobieta krzyczy z bólu. 
 
5. Poczęcie (orgazm)  
 
Akt poczęcia należy do najważniejszych podczas całego stosunku można wręcz rzec, że stosunek jest 
nieważny i gdyby dało się począć naturalnie inną drogą to byłby w ogóle niewskazany. Jak na razie 
niestety nie dało się. (To znaczy można począć w sposób sztuczny, lecz jest to mało katolickie i wprost 
potworne.) Dlatego poczynać należy jednak jak najszybciej: optymalna ilość ruchów penisem w vaginie 
od momentu rozpoczęcia stosunku do aktu poczęcia nie powinna przekraczać 10. Może to liczyć kobieta 
dla odpędzenia nudy. Najlepiej, żeby liczyła głośno i po doliczeniu do dziesięciu robiła mężczyźnie 
wymówki, że jeszcze nie począł. Każdy normalny człowiek wie chyba na czym polega poczęcie, więc 
opisywać go nie trzeba. W razie gdyby były jakieś wątpliwości, to prosimy się zgłosić do najbliższej 
Poradni Katolickiej przy kościele parafialnym. Generalnie przyjmuje się, że jeśli mężczyzna poczuje ulgę i 
zachce mu się spać, to już na pewno jest po poczęciu. Niezłym sposobem na skrócenie czasu poczynania 
jest poprzedzające akt stosunku długotrwałe masowanie penisa w części czołowej. Należy jednak przy 
tym uważać, aby Poczęcie nie nastąpiło bez kobiety, albowiem wówczas cały akt jest nieważny i należy 
przed kolejną próbą udać się do spowiedzi. 
 
6. Zakończenie 
 
Po poczęciu mężczyzna powinien natychmiast wysunąć penisa z vaginy i oddalić od kobiety. Najlepiej, 
gdy zajmie się np. przeglądaniem Biblii, lub najnowszego numeru "Rycerza Niepokalanej", jeśli 
oczywiście umie czytać. Kobieta natomiast chwilę leży na wznak, by lepiej się poczęło, a potem może np. 
posprzątać, lub uprać skarpetki. Po wieczornej lub porannej mszy oboje natychmiast przystępując do 
spowiedzi, dokładnie zdając relację księdzu zarówno z poczynionych uprzednio przygotowań, jak i 
przebiegu samego stosunku płciowego. W szczególności należy nadmienić o: 
 
- przebiegu wprowadzania się w stan podniecenia i z jakich środków w tym celu skorzystano (w razie, 
gdyby były wykorzystane jakieś filmy, należy przynieść kasety do Kościoła dla ocenzurowania) 
 
- ilości ruchów penisa w vaginie od początku stosunku aż do aktu poczęcia; 
 
- zachowaniu kobiety podczas aktu. Ksiądz spowiednik ma prawo zażądać od kobiety, aby poddała się 
oględzinom w celu stwierdzenia, czy stosunek odbyty został prawidłowo i nie spowodował jakowyś zmian 
w stanie fizycznym jej ciała. Kobieta powinna ułatwić księdzu wszystkie te czynności, a także - w razie 
wątpliwości - powtórzyć dokładnie stosunek płciowy w obecności księdza, lecz bez męża (Ze względu na 
tajemnicę spowiedzi. Ksiądz udzieli we własnym zakresie odpowiedniej pomocy.). W razie stwierdzenia 
jakowyś nieprawidłowości, Ksiądz jest obowiązany do udzielenia niezbędnego szkolenia kobiecie; 
szkolenie takie musi być powtarzane aż do skutku, czyli osiągnięcia przez kobietę pełnej sprawności. 
Ksiądz sam ocenia, czy sprawność taka została osiągnięta, czy nie.