Dzień Kobiet w różnych krajach 

Dzień Kobiet w Polsce 

Polsce   święto   kobiet   zostało   zauważone   dopiero   po   II   wojnie,   pasowało   do 

socjalistycznej   propagandy.   W   zakładach   pracy   były   życzenia   i   prezenty   -   rajstopy, 
mydełko albo kawa - i obowiązkowo samotny tulipan - którego każda pracownica musiała 
obowiązkowo pokwitować. Centralne obchody święta kobiet zniknęły w 1993 roku, kiedy 
definitywnie   zniosła   je   premier   Hanna   Suchocka.   Dziś   8   marca   świętują   najchętniej 
przedszkolaki,   przygotowując   dla   swoich   wychowawczyń   i   mam   -   piękne   laurki.  

Z   sympatią   o   Dniu   Kobiet   wypowiadają   się   młode   dziewczęta,   przepraszam, 

kobiety - do lat 25, które w przeprowadzonych badaniach aż w 90% były "za kwiatkiem 
dla Ewy". Nieco starsze panie odnoszą się do tego święta nieco bardziej sceptycznie, 
opowiadając się za Dniem Kobiet w 46%. Bardziej zainteresowane są zrównaniem swoich 
zarobków z mężczyznami, gdyż w wielu zakładach pracy kobiety zatrudnione na tych 
samych stanowiskach i wykonujące tę samą pracę otrzymują z reguły niższe uposażenia, 
zajmują również znacznie mniej stanowisk kierowniczych. 

Pierwszym przykładem może być sam chrzest – większość źródeł historycznych 

wskazuje   na   występowaniu   tego   zwyczaju   jeszcze   sporo   lat   przed   chrześcijaństwem. 
Woda pełni najważniejszą rolę w życiu człowieka, dlatego też już pierwotne plemiona 
wykorzystywały ten życiodajny płyn w swoich rytuałach. Na myśl przychodzą plemiona 
greckie, indyjskie, egipskie oraz Celtowie.   

Dlatego nie można skreślać urodzin, ani atakować z powodu ich pogańskich źródeł. 

Poza tym, urodziny są szczególne z jednego podstawowego względu. Jako, że w tym dniu 
najważniejsza jest jedna osoba i jej relacje z otoczeniem; jej uczucia i szczęście. Czasami 
więc,   łatwiej   jest   wyrazić   nasze   myśli   i   uczucia   wobec   jubilata   w   ten   dzień,   niż   w 
jakikolwiek  inny. A  oprócz   tego   w  ten  jeden  dzień  mamy   prawo   do   nieograniczonej 
radości. Suma summarum. Jeżeli już wiemy jak, co i dlaczego, pozostaje najważniejsze 
pytanie. Jak świętować urodziny?

Dzień Kobiet w Bułgarii 

W Bułgarii święto 8 Marca nie jest jeszcze dniem narodowym. To zwykły dzień 

pracy. Dlatego też mężczyźni mają okazję złożyć życzenia nie tylko swojej żonie, ale też 
kobietom – koleżankom z pracy. 

Zazwyczaj po pracy i po obiedzie są organizowane imprezy, bądź współpracownicy 

całą   grupą   idą   do   restauracji   lub   kawiarni.   W   ostatnich   czasach   niektóre   kobiety   w 
Bułgarii, odnoszą się do święta trochę z rezerwą. Inne zaczęły go wspominać jako atrybut 
czasów socjalizmu.  

Dość często jest zauważalny fakt, iż kobiety w odróżnieniu od mężczyzn z dużym 

entuzjazmem tego dnia składają sobie nawzajem życzenia.  

Tak czy inaczej ten dzień daje dużą okazję na wręczanie najbliższym i znajomym 

kobietom małych prezentów, kwiatów lub po prostu składania życzeń w postaci miłego 
komplementu. 

15 lutego obchodzono święto poświęcone Faunowi (bożek przyrody), a w Grecji 

jego odpowiednikowi – Bahusowi, związane z cyklem budzącej się do życia przyrody. W 
tym   czasie   ludzie   bawili   się   i   weselili   na   wiele   sposobów.   Jednym   z   nich   było   tzw. 
„wybieranie   imienia”   -   podczas   pierwszego   dnia   świątecznego   cyklu,   na   skrawkach 
papieru pisano imiona wszystkich rzymskich dziewcząt. Potem skrawki te lądowały w 
słoiku, z którego imię dziewczyny wyciągał kolejny młody chłopak (podobny zwyczaj 
można zaobserwować podczas Andrzejek – kartki z imionami chłopców wkłada się pod 
poduszkę, a następnego dnia wyciąga się jedną, na której ma być podobno napisane imię 
przyszłego męża dziewczyny). Od tej chwili, połączona w taki sposób para, musiała ze 
sobą przebywać przez cały czas trwania święta. Czasami te dziwne swaty zaowocowały 
wzajemną miłością, a później małżeństwem. Jednak nie wszystko może układać się zbyt 
dobrze   –   szczególnie   w   momencie,   gdy   w   sprawy   miłości   miesza   się   polityka.  

Za czasów panowania Klaudiusza II Rzym prowadził wiele krwawych wojen, a 

wojsko rzymskie coraz bardziej malało, nie tylko ze względu na straty wojenne, ale przede 
wszystkim z powodu braku chętnych do wstąpienia w szeregi armii. Cesarz wpadł na 
szalony pomysł – zakazał ślubów. Wedle jego rozumowania mężczyźni, którzy nie mogą 
się ożenić, szybciej zajmą się wojennym rzemiosłem, a już żonaci z niechęcią wstępują do 
armii.  

Przeciwko   temu   nieludzkiemu   dekretowi   wystąpił  Walenty,   który   potajemnie 

udzielał ślubu zakochanym parom. Gdy jego  nieposłuszeństwo  wyszło  na jaw, został 
aresztowany i skazany na śmierć. Podczas pobytu w więzieniu Walenty zaprzyjaźnił się z 
córką strażnika. Ona jedna mogła wejść do jego celi, gdzie przez długie godziny siedzieli i 
rozmawiali. Wspierała go oraz popierała jego bunt przeciw Klaudiuszowi. W dzień swojej 
śmierci -  14 luty  - Walenty zostawił jej krótką notkę, żeby podziękować za przyjaźń i 
lojalność. W tej notce napisał - „Kocham, Twój Walenty”. 

Ta  krótka  notatka  stała  się   podstawą   dla  rozsyłanych  później  walentynkowych 

kartek. Ale w dzień św. Walentego ludzie nie tylko pamiętają o osobach, w których są 
zakochani/ zadurzeni/ oczarowani, ale również o najlepszych przyjaciołach. Jest więc to 
nie tylko pochwała miłości, ale i przyjaźni, której nic nie powinno pokonać.

Dzień Kobiet w ZSRR / Rosji 

Dzień 8 marca miał na celu odwrócić uwagę ludzi radzieckich od takich świąt 

religijnych jak: Maslenica, która przypadała mniej więcej w tym samym czasie i Dzień Żon 
Niosących   Pokój,   który   był   obchodzony   w   trzecią   niedzielę   po   Wielkanocy   oraz   był 
uważany za Prawosławny Dzień Kobiet. 

W   1975   sowieckim   ideologom   nareszcie   udało   się   zrealizować   swoje   dawne 

marzenie: z tego powodu, iż rok ten był ogłoszony Organizacją Zjednoczonych Nacji 
„Międzynarodowym rokiem kobiety”, 8 marca z dopływu delegacji ZSSR w związku z 
postanowieniem tejże organizacji OON otrzymało oficjalny status „Międzynarodowego 
dnia kobiet”. 

Co prawda to niewiele zmieniło, oprócz byłych Republik ZSSR, niewiele krajów na 

świecie   świętuje   dzień   8   marca.   W   Estonii,   Łotwie,   Litwie,   Gruzji   i   Armenii 
Międzynarodowy dzień kobiet został oficjalnie odwołany. W Armenii 7 kwietnia obchodzą 
nowe święto „Macierzyństwa i Urody”. Chociaż, w imię sprawiedliwości należy dodać, iż 
8 marca jednak wspominają za granicami Rosji. Na przykład w większości europejskich 
krajów tego dnia w wiadomościach  mimochodem  pojawiają się informacje o tym, że 
dzisiaj jest „Międzynarodowy Dzień Kobiet”. Jednak z reguły tylko się o tym wspomina, 
lecz się nie obchodzi jako święto. 

Dzień Kobiet na Kubie 

1   Stycznia   1959   roku   Comandante   Fidel   Castro,   podczas   swojej   przemowy   w 

Santiago oznajmił, iż na Kubie walczyli nie tylko mężczyźni, lecz także kobiety. Stwierdził, 
że   wielki   czyn   Marianny   Grahales   jest   największym   dowodem   tego,   iż   były   one   też 
doskonałymi wojownikami, podobnie jak najlepsi żołnierze – mężczyźni. 

To była jedna z największych lekcji kubańskiej historii i być może miała największy 

wpływ na wyobrażenie tego narodu o kobietach. Począwszy od tego momentu został 
złamany stereotyp mówiący, że kobieta została urodzona żeby robić pranie, prasowanie, 
gotowanie i rodzić dzieci. Kuba zaczęła świętować międzynarodowy dzień kobiet tak 
samo jak w innych krajach. 

Tego   dnia   kubańskie   społeczeństwo   darzy   czcią   piękniejszą   część   populacji   tej 

wyspy. Czyni tak dlatego, że jej udział w wojennej, naukowej, intelektualnej i kierowniczej 
działalności jest naprawdę ogromny. Wobec tego przestano widzieć kobietę tylko w roli 
żony,   matki   i   gospodyni   domu.   To   był   dynamiczny   proces,   w   którym   brały   udział 
dziesiątki   tysięcy   kobiet,   chcących   dołączyć   do   politycznego,   społecznego   i 
ekonomicznego życia kraju. Kubańczycy są pewni, iż uczestnictwo kobiet jest ich pięknym 
wkładem w rewolucyjny proces. 

Biorąc udział w życiu swojego kraju, kobiety zdobywają coraz więcej szacunku oraz 

wzbudzają zachwyt znajomych, rodziny, męża, ponieważ ramię w ramię dzielą z nimi 
historyczną misję i tworzenia rodziny