Mroczne k³amstwo

Mroczne

kłamstwo

Gena Showalter

„Lordowie Świata Podziemnego”

TOM 6

„The Darkest Lie”

Tłumaczenie:

Mikka

Mroczne kłamstwo

Translate by Mikka

~ 2 ~

Prolog

Gideon patrzył w dół na kobietę śpiącą na łóżku pokrytym miękką jak

chmura, niebieską bawełną.

Jego żona.

Może.

Atramentowe włosy otaczały zmysłową twarz, długie rzęsy ocieniały

wdzięczne policzki. Jedna z rąk spoczywała na jej skroni, palce zwinięte,

paznokcie pomalowane lazurem błyszczały w złotym świetle lampy. Jej nos był

doskonały w kształcie i rozmiarze, podbródek znamionował upór, a jej wargi

były najpełniejsze – i najczerwieńsze – jakie kiedykolwiek widział.

A jej ciało… bogowie. Może te stworzone dla grzechu krągłości były

powodem, dla którego nosiła imię Scarlet

. Jej grzesznie zaokrąglone piersi…

smukła talia… kobieca krągłość bioder… szczupła długość nóg… każda część

niej została stworzona by kusić, wabić.

Bez wątpienia, była najbardziej niespotykanie piękną kobietą, jaką

kiedykolwiek widział. Prawdziwa Śpiąca Królewna. Tylko, że Królewna go

walnie, jeśli spróbuje ją pocałować.

Ta myśl sprawiła, że uśmiechnął się z czysto męską satysfakcją.

Jedno spojrzenie i mężczyzna wiedział, że pod tą śnieżnobiałą skórą tkwiły

ogień i pasja. To, o czym większość mężczyzn nie miało pojęcia to fakt, że – jak

Gideon – była opętana przez demona.

Różnica polegała na tym, że ja zarobiłem swojego. Ona nie.

Pieprzoną wieczność temu, pomógł swoim przyjaciołom ukraść i otworzyć

puszkę Pandory, uwalniając zamknięte w nich zło. Taa, taaa. Pomyłka. Nie

warta kolejnej myśli, jeśli go spytać, ale bogowie tego nie zrobili, więc, jako karę,

każdy odpowiedzialny wojownik został przeklęty noszeniem demona we

własnym ciele. Potworki takie jak Śmierć, Katastrofa, Furia, Zaraza, bla, bla.

Było więcej demonów niż wojowników, więc pozostałe stwory umieszczono

w nieśmiertelnych więźniach Tartaru. Gdzie Scarlet spędziła całe życie.

Gideon został sparowany z Kłamstwami, Scarlet z Koszmarami.

Eng. szkarłat, purpura

Mroczne kłamstwo

Translate by Mikka

~ 3 ~

Najwyraźniej on wyciągnął tę najkrótszą demono-słomkę. Ona tylko spała jak

martwa i odwiedzała ludzkie sny. On nie mógł wypowiedzieć słowa prawdy, nie

cierpiąc. Gdyby powiedział ślicznej kobiecie, że jest śliczna, upadłby na kolana,

eksplodowałaby w nim nieporównywalna z niczym agonia, tnąc organy, kwas

popłynąłby żyłami, osłabiając go, niszcząc nawet jego pragnienie życia..

„Jesteś brzydka” musiał powiedzieć zamiast tego. Większość kobiet tonęła w

łzach i uciekała w cholerę. Więc, tak, był odporny na łzy.

Zorientował się, że zastanawia się, co zrobiłaby Scarlet. I czy jej łzy by go

obeszły?

Wyciągnął rękę i przeciągnął koniuszkiem palca wzdłuż jej szczęki. Taka

jedwabista, ciepła skóra. Czy wyśmiałaby go, obojętna? Czy próbowałaby

poderżnąć mu gardło? Uwierzyła mu? Nazwała kłamcą?

Albo zabrała tyłek, jak inne?

Myśl o ranieniu jej, złoszczeniu i w końcu straceniu nie podobała mu się.

Ręka opadła do boku, zacisnął pięść.

Może powiem jej prawdę. Może

pochwalę ją.

Ale wiedział, że tego nie zrobi. Popełń tę pomyłkę raz, dobra. Jesteś

głupi. Dwa razy, a potwierdzasz teorię Darwina.

Już zrobił to raz.

Największy wróg Gideona, Łowcy, złapali go i powiedzieli, że zabili Sabina,

strażnika demona Zwątpienia. Gideon kochał tego mężczyznę jak brata – facet

mógł sprać dupę jak nikt inny – więc wybuchł, krzycząc jak bardzo ich

nienawidzi, jak zabije ich wszystkich i to była szczera prawda, każde słowo.

Ujrzenie spełnienia tej obietnicy mogło zająć mu lata, stulecia, to nie miało

znaczenia. Miał to na myśli i został ukarany natychmiastowym cierpieniem.

Potem, zwinięty na podłodze i wijący się, był łatwym celem tortur. I Łowcy

go torturowali. Wielokrotnie.

Po pobiciu go tak, że opuchnięte oczy się zamknęły i stracił kilka zębów, po

wsadzeniu mu pod paznokcie ostrych szpilek, traktowaniu prądem i wycięciu

znaku nieskończoności – ich znaku – na jego plecach, ucięli mu dłonie.

Poważnie myślał, że to już koniec. Dopóki bardzo żywy Sabin nie znalazł go,

uratował i zaniósł do domu (po wykonaniu wyżej wymienionego prania dup).

Na szczęście obie dłonie w końcu się zregenerowały. Coś, na co czekał.

Bardzo… cierpliwie. Żeby móc poszukać zemsty, tak. Albo raczej, to powinien

zrobić najpierw. Ale wtedy jego przyjaciele uwięzili tę kobietę, tę Scarlet, a ona

oświadczyła, że są mężem i żoną.

Mroczne kłamstwo

Translate by Mikka

~ 4 ~

Jego priorytety się, tak jakby, zmieniły w tym momencie.

Nie pamiętał jej, ani też poślubiania jej. Ale miewał przebłyski jej twarzy

przez te wszystkie tysiące lat. W większości, gdy lądował na kobiecie, spocony,

ale nie naprawdę zaspokojony, bo był zbyt wypełniony tęsknotą za czymś, albo

za kimś, czego nie był w stanie nazwać. W związku z tym, nie mógł zaprzeczyć

jej oświadczeniu. A musiał jej zaprzeczyć. Udowodnić, że się myli.

Inaczej, będzie musiał żyć z wiedzą, że opuścił kobietę, którą przysięgał

chronić. Musiałby żyć z wiedzą, że spał z innymi, gdy jego żona cierpiała.

Musiałby żyć z wiedzą, że ktoś się pieprzył z jego pamięcią.

Taa, zażądał wyjaśnień od Scarlet, ale była uparta do głębi duszy i odmówiła

powiedzenia mu czegoś więcej. Jak tego, jak się spotkali, kiedy się spotkali, czy

byli zakochani, szczęśliwi. Jak się rozstali.

Żeby być szczerym, nie mógł jej winić za trzymanie detali w sekrecie. Jakby

mógł? Była takim więźniem Lordów, jak on wcześniej Łowców i on też nie

rozmawiał ze swoimi oprawcami. Nawet w czasie tego, och, jak przyjemnego,

obcinania rąk.

Więc ułożył plan. Żeby Scarlet otwarła się przed nim, musi zabrać ją gdzieś

indziej. Na chwilę. Dopóki nie otrzyma odpowiedzi. Więc, dziś rano, zrobił to.

Gdy jego przypuszczalna żona spała, nieświadoma otaczającego ją świata, porwał

ją z jego domu i zaniósł w strażackim stylu do tego hotelu w centrum

Budapesztu.

W końcu będzie miał wszystko, czego chciał.

Wszystko, co ona musi zrobić, to obudzić się…