background image

Ministerstwo Edukacji Narodowej 

 

 
 

 

 

                                                                        

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 

PROGRAM NAUCZANIA 

 

 

TECHNIK  

 

PRZERÓBKI KOPALIN STAŁYCH 311[53] 

 
 
 
 
 

                                                        

 

 
 
 
 
                     
 
 
 
 
 
 
 

Warszawa 2009 

 

311[53]/ T /MEN/2009

 

background image

 

Autorzy:

 

 

mgr in

Ŝ

. Kazimierz Buchta  

mgr in

Ŝ

. Wojciech Cebo  

in

Ŝ

. Marek Kopka  

mgr in

Ŝ

. Barbara Susek  

 
 
Recenzenci: 
prof. dr hab. in

Ŝ

. Wiesław Blaschke 

mgr in

Ŝ

. Jerzy Tecl 

                                    
 
Opracowanie redakcyjne: 
mgr in

Ŝ

. Janina Dretkiewicz – Wi

ę

ch 

mgr in

Ŝ

. El

Ŝ

bieta 

ś

ochowska 

 
Opracowanie techniczne: 
mgr Rafał Auch-Szkoda 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

background image

 

 

Spis tre

ś

ci  

 

I.  Plany nauczania  

II.  Programy nauczania przedmiotów zawodowych  

1.  Konstrukcje i technologie mechaniczne 

2.  Pracownia elektrotechniki i automatyki   

3.  Maszyny i urz

ą

dzenia  

4.  Technologia przeróbki kopalin stałych 

5.  Pracownia bada

ń

 laboratoryjnych 

6.  Zaj

ę

cia praktyczne 

7.  Praktyka zawodowa 

16 

28 

42 

64 

72 

80 

 

 

 
 

  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

I. 

PLANY NAUCZANIA  

 

PLAN NAUCZANIA  

 
Technikum czteroletnie  
Zawód: technik przeróbki kopalin stałych 311[53]

 

 

Podbudowa programowa: gimnazjum  
 

Lp. 

Przedmioty nauczania 

Dla młodzie

Ŝ

Liczba godzin  

tygodniowo 

w czteroletnim  

okresie nauczania 

Klasy I-IV 

1. 

Konstrukcje i technologie mechaniczne 

  6 

2. 

Pracownia elektrotechniki i automatyki 

  4 

3. 

Maszyny i urz

ą

dzenia 

  6 

4. 

Technologia przeróbki kopalin stałych 

10 

5. 

Pracownia bada

ń

 laboratoryjnych  

  6 

6. 

Zaj

ę

cia praktyczne 

12 

7. 

Specjalizacja* 

  6 

Razem 

50 

Praktyka zawodowa: 4 tygodnie 

 

*  Program  nauczania  wybranej  specjalizacji  w  zawodzie  opracowany  przez  nauczyciela  powinien 

uzyska

ć

 pozytywn

ą

 opini

ę

 szkolnego zespołu przedmiotowego wła

ś

ciwego dla danego zawodu. 

 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

 

background image

 

II. PROGRAMY 

NAUCZANIA 

PRZEDMIOTÓW 

ZAWODOWYCH  

 

KONSTRUKCJE I TECHNOLOGIE MECHANICZNE

 

 

Szczegółowe cele kształcenia

 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

:

 

 

−−−−

  rozpozna

ć

  zagro

Ŝ

enia  dla  zdrowia  i 

Ŝ

ycia  zwi

ą

zane  z  wykonywan

ą

 

prac

ą

 i wskaza

ć

 sposoby ich usuni

ę

cia, 

−−−−

  dobra

ć

 

ś

rodki ochrony indywidualnej do rodzaju prowadzonych prac, 

−−−−

  ustali

ć

 sposób post

ę

powania w przypadku zagro

Ŝ

enia po

Ŝ

arem, 

−−−−

  zastosowa

ć

 podr

ę

czny sprz

ę

t ga

ś

niczy, 

−−−−

  zastosowa

ć

 obowi

ą

zuj

ą

ce zasady ochrony 

ś

rodowiska, 

−−−−

  wykona

ć

 rysunki i szkice cz

ęś

ci maszyn zgodnie z normami, 

−−−−

  odczyta

ć

  informacje  z  dokumentacji  technicznej  oraz  zamieszczone   

w niej oznaczenia, 

−−−−

  zastosowa

ć

  technik

ę

  komputerow

ą

  do  sporz

ą

dzania  rysunków 

technicznych, 

−−−−

  wyja

ś

ni

ć

 podstawowe poj

ę

cia z zakresu mechaniki technicznej, 

−−−−

  wykona

ć

 działania na wektorach, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 warunki równowagi ciała sztywnego, 

−−−−

  obliczy

ć

  pr

ę

dko

ść

  obrotow

ą

,  prac

ę

  mechaniczn

ą

,  moc,  energi

ę

sprawno

ść

−−−−

  rozró

Ŝ

ni

ć

  rodzaje  odkształce

ń

  i  napr

ęŜ

e

ń

  oraz  wyja

ś

ni

ć

  poj

ę

cie 

napr

ęŜ

enia dopuszczalnego, 

−−−−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 proste przypadki obci

ąŜ

enia elementów konstrukcyjnych, 

−−−−

  obliczy

ć

 napr

ęŜ

enia w elemencie 

ś

ciskanym i rozci

ą

ganym, 

−−−−

  obliczy

ć

  napr

ęŜ

enia  gn

ą

ce  i  skr

ę

caj

ą

ce  dla  prostych  przypadków 

obci

ąŜ

enia wału, 

−−−−

  wykona

ć

  podstawowe  obliczenia  wytrzymało

ś

ciowe  elementów 

maszyn, 

−−−−

  rozró

Ŝ

ni

ć

  konstrukcje:  poł

ą

cze

ń

,  osi,  wałów,  sprz

ę

gieł,  przekładni 

mechanicznych i mechanizmów, 

−−−−

  wskaza

ć

  zastosowanie  ró

Ŝ

nych  rodzajów  konstrukcji  w  maszynach  

i urz

ą

dzeniach, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 typowe elementy maszyn lub urz

ą

dze

ń

−−−−

  okre

ś

li

ć

  wła

ś

ciwo

ś

ci    oraz  zastosowanie  metali  i  ich  stopów  do 

budowy maszyn i urz

ą

dze

ń

−−−−

  okre

ś

li

ć

  wła

ś

ciwo

ś

ci  i  zastosowanie  tworzyw  sztucznych  do  budowy 

maszyn i urz

ą

dze

ń

background image

 

−−−−

  rozró

Ŝ

nia

ć

 gatunki stopów 

Ŝ

elaza i metali nie

Ŝ

elaznych, 

−−−−

  rozpozna

ć

 zjawiska korozyjne i okre

ś

li

ć

 ich skutki, 

−−−−

  wyja

ś

ni

ć

 poj

ę

cia tolerancji, pasowania i chropowato

ś

ci powierzchni, 

−−−−

  wykona

ć

 podstawowe pomiary warsztatowe, 

−−−−

  dobra

ć

 narz

ę

dzia i urz

ą

dzenia do wytwarzania cz

ęś

ci maszyn, 

−−−−

  wyja

ś

ni

ć

  przebieg  procesu  technologicznego  monta

Ŝ

u  maszyn 

i urz

ą

dze

ń

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 

podstawowe 

procesy 

eksploatacji 

maszyn  

i urz

ą

dze

ń

−−−−

  okre

ś

li

ć

  stopie

ń

  zu

Ŝ

ycia  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  oraz  rozró

Ŝ

ni

ć

  metody 

zapobiegaj

ą

ce nadmiernemu zu

Ŝ

yciu, 

−−−−

  oceni

ć

 

stan 

techniczny 

maszyn 

urz

ą

dze

ń

 

procesach 

technologicznych, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 zakres prac wykonywanych podczas przegl

ą

du technicznego 

i naprawy. 

 

Materiał nauczania

 

  
1.  Bezpiecze

ń

stwo  i  higiena  pracy,  ochrona  przeciwpo

Ŝ

arowa, 

ochrona 

ś

rodowiska

 

Prawna  ochrona  pracy,  czynniki  szkodliwe  dla  zdrowia  uci

ąŜ

liwe  

i  niebezpieczne  wyst

ę

puj

ą

ce  w  procesach  pracy.  Zasady  kształtowania 

bezpiecznych  i  higienicznych  warunków  pracy. 

Ś

rodki  ochrony 

indywidualnej  i  zbiorowej.  Zagro

Ŝ

enie  po

Ŝ

arowe.  Zasady  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej. 

Zasady 

ochrony 

ś

rodowiska 

pracy. 

Zasady 

post

ę

powania  w  razie  wypadku,  awarii  urz

ą

dzenia  lub  zagro

Ŝ

enia 

po

Ŝ

arem.  Organizacja  pierwszej  pomocy  w  razie  zaistnienia  wypadku 

przy pracy. 
 

Ć

wiczenia

:

 

  Analizowanie  zada

ń

  jednostek  nadzoru  dotycz

ą

cych  warunków  

pracy. 

  Rozró

Ŝ

nianie  rodzajów  czynników  oddziaływuj

ą

cych  na  człowieka  

ś

rodowisku pracy. 

  Dobieranie 

ś

rodków  ochrony  indywidualnej  i  zbiorowej  w  zale

Ŝ

no

ś

ci 

od rodzaju zagro

Ŝ

enia. 

  Analizowanie  wpływu  działalno

ś

ci  zakładu  przeróbki  kopalin  stałych 

na 

ś

rodowisko. 

  Obsługiwanie podr

ę

cznego sprz

ę

tu ga

ś

niczego. 

  Udzielanie 

pierwszej 

pomocy 

przy 

krwotokach, 

złamaniach, 

zatrzymaniu oddechu i akcji serca – symulacja. 

 

background image

 

2.  Rysunek techniczny  
Wiadomo

ś

ci  wst

ę

pne.  Linie  rysunkowe.  Konstrukcje  geometryczne. 

Rzuty  prostok

ą

tne.  Rzuty  aksonometryczne.  Widoki  i  przekroje 

rysunkowe.  Uproszczenia  rysunkowe.  Oznaczenia  tolerancji,  pasowa

ń

chropowato

ś

ci  i  rodzaju  obróbki  na  rysunkach.  Wymiarowanie.  Rysunki 

wykonawcze  i  zło

Ŝ

eniowe.  Schematy  mechaniczne,  hydrauliczne  

i pneumatyczne. Podstawy programu CAD. Komputerowe wspomaganie 
rysowania  cz

ęś

ci  maszyn.  Komputerowe  wspomaganie  sporz

ą

dzania 

rysunków wykonawczych i zło

Ŝ

eniowych. 

 

Ć

wiczenia:

 

 

  Dobieranie  linii  rysunkowych  oraz  linii  wymiarowych  do  rodzaju 

rysunku, zgodnie z PN. 

  Rysowanie płaskich figur geometrycznych. 

  Rysowanie bryły w rzucie prostok

ą

tnym. 

  Rysowanie przekroju i kładu przedmiotu. 

  Rysowanie cz

ęś

ci maszyny w półwidoku i półprzekroju. 

  Wymiarowanie  rysunków  cz

ęś

ci  maszyn  z  oznaczeniem  tolerancji, 

pasowa

ń

, chropowato

ś

ci i rodzaju obróbki. 

  Wymiarowanie poł

ą

cze

ń

 rozł

ą

cznych. 

  Odczytywanie  oznaczenia  chropowato

ś

ci  i  rodzaju  obróbki  na 

podstawie rysunków. 

  Odczytywanie rysunków wykonawczych. 

  Odczytywanie rysunków zło

Ŝ

eniowych. 

  Odczytywanie 

schematów 

mechanicznych, 

pneumatycznych  

i hydraulicznych. 

  Odczytywanie schematów kinematycznych maszyn. 

  Analizowanie  Dokumentacji  Techniczno-Ruchowej,  dokumentacji 

warsztatowej oraz instrukcji obsługi maszyn i urz

ą

dze

ń

 
3.  Mechanika techniczna 
Podstawy  statyki.  Podział  sił.  Układy  sił.  Płaski  układ  sił  zbie

Ŝ

nych. 

Warunki  równowagi  płaskiego  układu  sił  zbie

Ŝ

nych.  Moment  siły 

wzgl

ę

dem  punktu.  Para  sił  i  jej  własno

ś

ci.  Dowolny  płaski  układ  sił. 

Wyznaczanie  reakcji  belek.  Przestrzenny  układ  sił. 

Ś

rodek  ci

ęŜ

ko

ś

ci 

ciała.  Tarcie.  Kinematyka  punktu  materialnego.  Ruch  płaski  ciała 
sztywnego.  Dynamika  punktu.  Siła  bezwładno

ś

ci.  Praca,  energia,  moc, 

sprawno

ść

 układów. P

ę

d i impuls siły (pop

ę

d) układu materialnego. 

 

Ć

wiczenia: 

  Wyznaczanie reakcji w podporach metod

ą

 analityczn

ą

  Wyznaczania warunków równowagi przestrzennego układu sił. 

background image

 

  Składanie sił metod

ą

 wieloboku i równoległoboku sznurowego. 

  Rozró

Ŝ

nianie rodzajów ruchu na podstawie jego parametrów. 

  Obliczanie pr

ę

dko

ś

ci obwodowej, k

ą

towej i obrotowej. 

  Obliczanie pracy, mocy, sprawno

ś

ci i energii wybranego układu. 

  Obliczanie p

ę

du i pop

ę

du układu. 

 
4.  Wytrzymało

ść

 materiałów 

Podział  odkształce

ń

.  Napr

ęŜ

enia  normalne  i  styczne.  Rozci

ą

ganie  

ś

ciskanie. 

Napr

ęŜ

enia 

dopuszczalne. 

Obliczanie 

elementów 

konstrukcyjnych 

na 

rozci

ą

ganie 

ś

ciskanie. 

Ś

cinanie 

czyste  

i  technologiczne.  Obliczenia  wytrzymało

ś

ciowe  na 

ś

cinanie.  Zginanie 

belek.  Moment  zginaj

ą

cy  i  siła  tn

ą

ca.  Analityczny  i  wykre

ś

lny  sposób 

wyznaczania  momentów  zginaj

ą

cych.  Zginanie  czyste.    Momenty 

bezwładno

ś

ci  figur  płaskich.  Obliczanie  belek  na  zginanie.  Moment 

skr

ę

caj

ą

cy. Obliczanie wałów na skr

ę

canie. Wytrzymało

ść

 zło

Ŝ

ona. 

 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  odkształce

ń

  próbek  metali  podczas  próby  rozci

ą

gania  

ś

ciskania. 

  Wykonywanie oblicze

ń

 wytrzymało

ś

ciowych elementów rozci

ą

ganych 

ś

ciskanych. 

  Obliczanie  wytrzymało

ś

ci  elementów  konstrukcyjnych  nara

Ŝ

onych  na 

zginanie oraz skr

ę

canie. 

  Sporz

ą

dzanie    wykresu  sił  tn

ą

cych  i  normalnych  oraz  momentów 

gn

ą

cych. 

  Okre

ś

lanie  napr

ęŜ

e

ń

  dopuszczalnych materiałów  konstrukcyjnych  na 

podstawie norm. 

 
5.  Cz

ęś

ci maszyn 

Klasyfikacja  i  cechy  u

Ŝ

ytkowe  maszyn.  Normalizacja  cz

ęś

ci  maszyn. 

Poł

ą

czenia nitowe. Poł

ą

czenia spawane, zgrzewane, lutowane i klejone. 

Poł

ą

czenia  wciskowe.  Poł

ą

czenia  kształtowe.  Poł

ą

czenia  gwintowe. 

Poł

ą

czenia  rurowe  i  zawory.  Charakterystyka  i  klasyfikacja  osi  i  wałów. 

Obci

ąŜ

enia  osi  i  wałów.  Konstrukcje  osi  i  wałów.  Klasyfikacja  ło

Ŝ

ysk. 

Ło

Ŝ

yska 

ś

lizgowe:  konstrukcja  ło

Ŝ

yska,  tarcie  i  smarowanie  ło

Ŝ

ysk 

ś

lizgowych.  Zastosowanie  ło

Ŝ

ysk 

ś

lizgowych.  Ło

Ŝ

yska  toczne.  Podział  

i  budowa  ło

Ŝ

ysk.  Normalizacja  i  oznaczanie  ło

Ŝ

ysk  tocznych.  Zasady 

doboru ło

Ŝ

ysk tocznych.  

Przekładnie  mechaniczne:  rodzaje,  cechy  u

Ŝ

ytkowe,  przeło

Ŝ

enie, 

moment  obrotowy,  moc  i  sprawno

ść

.  Przekładnie  z

ę

bate.  Rodzaje  kół  

i  przekładni  z

ę

batych.  Parametry  koła  z

ę

batego.  Przekładnie  cierne. 

Przekładnie  ci

ę

gnowe.  Mechanizmy  korbowe, 

ś

rubowe,  krzywkowe  

background image

 

i  zapadkowe.  Rodzaje  i  budowa  sprz

ę

gieł.  Zasady  doboru  sprz

ę

gieł. 

Rodzaje i budowa hamulców. Zasady doboru hamulców. 
 

Ć

wiczenia: 

  Identyfikowanie poł

ą

cze

ń

 rozł

ą

cznych i nierozł

ą

cznych. 

  Obliczanie 

parametrów 

wytrzymało

ś

ciowych 

poł

ą

cze

ń

 

nierozł

ą

cznych. 

  Obliczanie parametrów wytrzymało

ś

ciowych poł

ą

cze

ń

 rozł

ą

cznych. 

  Identyfikowanie ró

Ŝ

nych rodzajów osi, wałów i ło

Ŝ

ysk. 

  Dobieranie typu ło

Ŝ

yska w zale

Ŝ

no

ś

ci od parametrów pracy maszyny. 

  Dobieranie  przekładni  i  mechanizmów  do  okre

ś

lonych  rodzajów 

maszyn i urz

ą

dze

ń

  Obliczanie podstawowych parametrów przekładni z

ę

batych. 

  Analizowanie budowy i zasady działania mechanizmu korbowego. 

  Dobieranie sprz

ę

gła do zadanych warunków pracy maszyny. 

  Dobieranie  układu  hamulcowego  do  okre

ś

lonych  rodzajów  maszyn  

i urz

ą

dze

ń

  Rozró

Ŝ

nianie podstawowych elementów maszyn i urz

ą

dze

ń

 
6.  Materiałoznawstwo 
Materiały 

konstrukcyjne. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci 

mechaniczne, 

fizyczne  

i  technologiczne  metali  i  ich  stopów.  Uproszczony  układ 

Ŝ

elazo-w

ę

giel. 

Stale  niestopowe  (w

ę

glowe),  podział,  oznakowanie.  Stale  stopowe, 

podział,  oznakowanie. 

ś

eliwo  i  staliwo,  podział,  oznakowanie  

i    zastosowanie.  Metale  nie

Ŝ

elazne  i  ich  stopy.  Rodzaje  korozji  

i zniszcze

ń

 korozyjnych. Ochrona przed korozj

ą

. Powłoki antykorozyjne. 

Materiały  niemetalowe.  Klasyfikacja  i  wła

ś

ciwo

ś

ci  tworzyw  sztucznych. 

Farby,  lakiery,  emalie.  Drewno.  Guma,  wła

ś

ciwo

ś

ci,  skład,  podział  

i zastosowanie. Zasady doboru materiałów konstrukcyjnych. 
 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie ró

Ŝ

nych rodzajów materiałów konstrukcyjnych. 

  Dobieranie materiałów do wytwarzania typowych cz

ęś

ci maszyn. 

  Rozpoznawanie próbek miedzi, cynku, ołowiu, aluminium. 

  Rozpoznawanie stopów miedzi na podstawie wła

ś

ciwo

ś

ci próbek. 

  Rozpoznawanie rodzajów korozji na podstawie próbek metali. 

  Rozpoznawanie rodzajów powłok ochronnych antykorozyjnych. 

 
7.  Pomiary warsztatowe 
Metrologia.  Bł

ę

dy  pomiaru.  Zamienno

ść

  cz

ęś

ci  maszyn.  Rodzaje 

wymiarów.  Wymiary  graniczne,  wymiar  nominalny,  odchyłki  graniczne. 
Tolerancja 

wymiaru. 

Pasowanie. 

Chropowato

ść

 

powierzchni. 

background image

 

Klasyfikacja  przyrz

ą

dów  pomiarowych.  Wła

ś

ciwo

ś

ci  metrologiczne 

przyrz

ą

dów  pomiarowych.  Wzorce  miar.  Sprawdziany.  Przyrz

ą

dy 

suwmiarkowe  i  mikrometryczne.  Przyrz

ą

dy  do  pomiaru  k

ą

tów.  Dobór 

przyrz

ą

dów 

pomiarowych. 

Pomiar 

wielko

ś

ci 

geometrycznych. 

U

Ŝ

ytkowanie  i  konserwacja  przyrz

ą

dów  pomiarowych.  Przyrz

ą

dy 

pomiarowe z odczytem cyfrowym. 
 

Ć

wiczenia: 

  Obliczanie wymiarów granicznych, odchyłek i tolerancji. 

  Odczytywanie odchyłek dla zadanych pasowa

ń

 na podstawie norm. 

  Wykonywanie  pomiarów  cz

ęś

ci  maszyn  za  pomoc

ą

  przyrz

ą

dów 

suwmiarkowych i mikrometrycznych. 

  Sprawdzanie otworów i wałków za pomoc

ą

 sprawdzianów. 

  Wykonywanie pomiarów k

ą

tów.  

 
8.  Wytwarzanie cz

ęś

ci maszyn 

Obróbka  skrawaniem.  Odlewnictwo.  Obróbka  plastyczna.  Spawanie, 
lutowanie, klejenie. Technologia proszków. 
 

Ć

wiczenia: 

  Rozpoznawanie ró

Ŝ

nych rodzajów narz

ę

dzi skrawaj

ą

cych. 

  Analizowanie procesów skrawania. 

  Dobieranie maszyn do obróbki skrawaniem. 

  Dobieranie rodzaju obróbki do wytwarzanej cz

ęś

ci maszyny. 

  Ustalanie  kolejno

ś

ci  operacji  w  procesie  wytwarzania  formy 

odlewniczej piaskowej. 

  Dobieranie  metody  lutowania  oraz  rodzaju  lutu  i  topnika  do  ł

ą

czenia 

okre

ś

lonych elementów maszyn. 

 
9.  Monta

Ŝ

 i demonta

Ŝ

 maszyn i urz

ą

dze

ń

 

Podstawowe  poj

ę

cia  dotycz

ą

ce  monta

Ŝ

u  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

Dokumentacja  monta

Ŝ

u  –  karty  technologiczne.  Organizacja  procesu 

monta

Ŝ

u i demonta

Ŝ

u. Monta

Ŝ

 i demonta

Ŝ

 typowych cz

ęś

ci maszyn i ich 

zespołów.  Narz

ę

dzia,  uchwyty,  przyrz

ą

dy  i  urz

ą

dzenia  do  monta

Ŝ

u  

i demonta

Ŝ

u. Odbiór techniczny po monta

Ŝ

u. 

 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie dokumentacji monta

Ŝ

u maszyny lub urz

ą

dzenia. 

  Planowanie monta

Ŝ

u typowych podzespołów maszyn lub urz

ą

dze

ń

  Rozró

Ŝ

nianie  ró

Ŝ

nych  rodzajów  urz

ą

dze

ń

  i  przyrz

ą

dów  stosowanych 

do monta

Ŝ

u i demonta

Ŝ

u maszyn i urz

ą

dze

ń

 

background image

10 

 

10.  Podstawy eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

 

Podstawowe poj

ę

cia dotycz

ą

ce eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

. Warunki 

prawidłowej  pracy  maszyn.  Eksploatacyjna  klasyfikacja  maszyn  
i urz

ą

dze

ń

. Rodzaje zu

Ŝ

ycia maszyn i urz

ą

dze

ń

. Tarcie i smarowanie – 

techniki  smarowania.  Zm

ę

czenie  materiału.  Ogólna  ocena  stanu 

technicznego  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  z  uwzgl

ę

dnieniem  niezawodno

ś

ci. 

Powstawanie  uszkodze

ń

  maszyn.  Diagnostyka  niezawodno

ś

ciowa. 

Obsługa, regulacja oraz konserwacja maszyn i urz

ą

dze

ń

 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie procesów eksploatacyjnych maszyn i urz

ą

dze

ń

  Rozró

Ŝ

nianie  rodzajów  zu

Ŝ

ycia  elementów  maszyn  powstałych  

w wyniku tarcia. 

  Dobieranie 

ś

rodków do smarowania maszyn i urz

ą

dze

ń

  Rozró

Ŝ

nianie ró

Ŝ

nych rodzajów olejów, smarów i paliw na podstawie 

oznaczenia. 

  Diagnozowanie stanu technicznego maszyny na podstawie ogl

ę

dzin. 

  Planowanie czynno

ś

ci wchodz

ą

cych w zakres obsługi eksploatacyjnej 

maszyny lub urz

ą

dzenia. 

  Okre

ś

lanie  zakresu  prac  wykonywanych  podczas  przegl

ą

dów  

i napraw okre

ś

lonych maszyn lub urz

ą

dze

ń

  Opracowywanie planu remontów dla wybranych maszyn i urz

ą

dze

ń

 

Ś

rodki dydaktyczne 

Komplet materiałów rysunkowych. 
Komplet przyborów kre

ś

larskich. 

Wzory pisma znormalizowanego. 
Przykładowe rysunki wykonawcze, zło

Ŝ

eniowe, schematyczne. 

Modele rzutni. 
Modele brył geometrycznych. 
Modele cz

ęś

ci maszyn z przekrojami. 

Przykładowe eksponaty i modele cz

ęś

ci maszyn. 

Normy. 
Tablice wytrzymało

ś

ciowe. 

Poradnik mechanika. 
Foliogramy  i  fazogramy  z  zakresu  rysunku  technicznego,  mechaniki 
technicznej i cz

ęś

ci maszyn. 

Prezentacje 

multimedialne 

zakresu 

wykonywania 

rysunku 

technicznego  i  mechaniki  technicznej,  cz

ęś

ci  maszyn,  technik 

wytwarzania, monta

Ŝ

u, eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

Program komputerowy CAD do wspomagania projektowania. 
Próbki metali i ich stopów. 

background image

11 

 

Modele sieci krystalograficznych.  
Plansza: Układ 

Ŝ

elazo-w

ę

giel.

 

Próbki ró

Ŝ

nych rodzajów gatunków drewna, tworzyw sztucznych, gumy. 

Modele poł

ą

cze

ń

 nierozł

ą

cznych. 

Modele poł

ą

cze

ń

 kształtowych. 

Modele i eksponaty ło

Ŝ

ysk tocznych i 

ś

lizgowych. 

Modele i  eksponaty osi i wałów. 
Modele zaworów. 
Modele sprz

ę

gieł i hamulców. 

Modele kół z

ę

batych. 

Modele ró

Ŝ

nych typów przekładni mechanicznych. 

Modele mechanizmów. 
Modele pomp i silników hydraulicznych. 
Modele akumulatorów hydraulicznych. 
Modele siłowników hydraulicznych. 
Model sprz

ę

gła hydraulicznego. 

Eksponaty uszczelnie

ń

Schematy układów kinematycznych i hydraulicznych maszyn i urz

ą

dze

ń

 

stosowanych do przeróbki kopalin stałych. 
 

Uwagi o realizacji

 

 

Program przedmiotu Konstrukcje i technologie mechaniczne obejmuje 

zagadnienia  dotycz

ą

ce  rysunku  technicznego,  mechaniki  technicznej, 

materiałoznawstwa,  wytrzymało

ś

ci  materiałów  oraz  eksploatacji  maszyn  

i  urz

ą

dze

ń

,  a  tak

Ŝ

e  tre

ś

ci  z  zakresu  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy, 

ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz  ochrony 

ś

rodowiska.  Program  powinien 

by

ć

  realizowany  w 

ś

cisłej  korelacji  z  programem  przedmiotu  Zaj

ę

cia 

praktyczne

W procesie kształcenia nauczyciel powinien u

ś

wiadomi

ć

 uczniom, jak 

wa

Ŝ

na  jest  ochrona  człowieka  w 

ś

rodowisku  pracy,  a  tak

Ŝ

e  zwróci

ć

 

uwag

ę

 

na 

obowi

ą

zki 

pracodawcy 

pracownika 

zakresie 

bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy, ochron

ę

 zdrowia podczas wykonywania 

zada

ń

  zawodowych,  zasady  ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej  i  ochrony 

ś

rodowiska,  zagro

Ŝ

enia  dla  zdrowia  i 

Ŝ

ycia  pracownika  zwi

ą

zane  

z  u

Ŝ

ytkowaniem  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  oraz  zasady  udzielania  pierwszej 

pomocy.

  

Wskazane  jest,  aby  uczniowie  poznawali  tradycyjne  metody 

wykonywania  oblicze

ń

  oraz  sporz

ą

dzania  rysunków  konstrukcyjnych,  

a  tak

Ŝ

e  korzystali  ze  specjalistycznych  programów  komputerowych 

wspomagaj

ą

cych 

projektowanie, 

słu

Ŝą

cych 

do 

wymiarowania  

i opisywania rysunków technicznych.  

 

background image

12 

 

Podczas  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  zasady 

przeliczania  jednostek  układu  SI,  zasady  konstruowania  układu  sił  oraz 
wyznaczania 

ś

rodka  ci

ęŜ

ko

ś

ci,  obliczanie    i  wykre

ś

lanie  momentów 

gn

ą

cych,  sił  tn

ą

cych  i    normalnych,  a  tak

Ŝ

e  obliczanie  pracy,  energii, 

mocy  oraz  tarcia.    Równie  wa

Ŝ

ne  jest  kształtowanie  umiej

ę

tno

ś

ci 

obliczania napr

ęŜ

e

ń

 i wytrzymało

ś

ci cz

ęś

ci maszyn, obliczania poł

ą

cze

ń

 

stałych  i  rozł

ą

cznych,  posługiwania  si

ę

  normami,  a  tak

Ŝ

e  rozró

Ŝ

niania 

procesów  wytwarzania  materiałów  konstrukcyjnych,  takich  jak:  stal, 
staliwo, 

Ŝ

eliwo, stopy metali nie

Ŝ

elaznych, tworzywa sztuczne.  

Realizuj

ą

c  tre

ś

ci  kształcenia  z  zakresu  pomiarów  warsztatowych 

nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  metody  wykonywania  pomiarów,  rodzaje 

stosowanych  przyrz

ą

dów,  zasady  ich  u

Ŝ

ytkowania  oraz  u

ś

wiadomi

ć

 

uczniom,  jak  wa

Ŝ

ne  jest  prawidłowe  i  dokładne  wykonywanie  pomiarów 

warsztatowych oraz obliczanie tolerancji i dobór pasowa

ń

.  

Rozró

Ŝ

nianie  operacji  obróbki  skrawaniem,  dobieranie  maszyn  do 

rodzaju  obróbki  wytwarzanych  cz

ęś

ci  oraz  dobieranie  rodzaju  obróbki 

plastycznej  i  procesów  ł

ą

czenia  do  okre

ś

lonego  materiału,  korzystanie  

z  dokumentacji  monta

Ŝ

owej,  a  tak

Ŝ

e  dobieranie  przyrz

ą

dów  i  uchwytów 

do  operacji  monta

Ŝ

owej  to  szczególnie  wa

Ŝ

ne  umiej

ę

tno

ś

ci,  na  które 

nauczyciel powinien zwróci

ć

 uwag

ę

 w procesie kształcenia.    

Podczas 

realizacji 

tre

ś

ci 

zakresu 

eksploatacji 

maszyn  

i urz

ą

dze

ń

 nale

Ŝ

y odnosi

ć

 si

ę

 do wiedzy uczniów wynikaj

ą

cej z realizacji 

programów  poprzednich  działów  tematycznych  oraz  kształtowa

ć

 

umiej

ę

tno

ś

ci  posługiwania  si

ę

  dokumentacj

ą

  eksploatacyjn

ą

  maszyn, 

opracowywania  harmonogramów  konserwacji,  napraw  i  remontów 
maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  oraz  ustalania  zasad  naprawy  cz

ęś

ci  maszyn,  

a  tak

Ŝ

e  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  przestrzeganie  zasad  bezpiecze

ń

stwa  

i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

.  

Przykładowe 

ć

wiczenia  zamieszczone  w  programie  stanowi

ą

 

propozycje  do  wykorzystania  przez  nauczyciela.  Zakres  i  tematyka 

ć

wicze

ń

  mog

ą

  by

ć

  modyfikowane  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  mo

Ŝ

liwo

ś

ci 

technicznych szkoły i potrzeb edukacyjnych uczniów. 

W  procesie  dydaktycznym  zaleca  si

ę

  korzystanie  z  filmów 

dydaktycznych  oraz  prezentacji  multimedialnych,  które  uatrakcyjniaj

ą

 

lekcje,  rozwijaj

ą

  zainteresowanie  przedmiotem  i  stanowi

ą

  cenne 

uzupełnienie procesu nauczania – uczenia si

ę

W  osi

ą

gni

ę

ciu  zało

Ŝ

onych  celów  kształcenia  istotne  znaczenie  ma 

dobór  metod  nauczania.  Program  nauczania  proponuje  si

ę

  realizowa

ć

 

metod

ą

  pokazu  z  obja

ś

nieniem,  dyskusji  dydaktycznej  oraz 

ć

wicze

ń

 

praktycznych.  Szczególnie  zalecana  jest  metoda 

ć

wicze

ń

  praktycznych, 

w  której  uczniowie  wykonuj

ą

  okre

ś

lone  zadania  w  grupach  2  –  3 

osobowych 

lub 

indywidualnie. 

Praca 

grupach 

pozwala  

na 

kształtowanie 

umiej

ę

tno

ś

ci 

komunikowania 

si

ę

współpracy  

background image

13 

 

w zespole, podejmowania decyzji oraz prezentacji wyników pracy grupy. 
Podczas  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  umo

Ŝ

liwi

ć

  uczniom  korzystanie  

z  literatury  zawodowej,  norm,  przykładowej  dokumentacji  technicznej, 
katalogów i literatury zawodowej. 

Program przedmiotu Konstrukcje i technologie mechaniczne powinien 

by

ć

  realizowany  w  pracowni  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  do  przeróbki  kopalin 

stałych  i  pracowni  technicznej.  Natomiast  cz

ęść

  zaj

ęć

,  dotycz

ą

ca 

realizacji  programu  działu  tematycznego  Rysunek  techniczny  powinna 
odbywa

ć

  si

ę

  w  pracowni  komputerowej  w  grupach  do  15  osób,  przy 

czym  ka

Ŝ

demu  uczniowi  nale

Ŝ

y  zapewni

ć

  oddzielne  stanowisko 

komputerowe. 

Proponuje 

si

ę

 

nast

ę

puj

ą

cy 

podział 

godzin 

na 

realizacj

ę

 

poszczególnych działów tematycznych:  

 

Lp. 

Działy tematyczne

 

Orientacyjna 

liczba godzin 

1.  Bezpiecze

ń

stwo i higiena pracy, ochrona 

przeciwpo

Ŝ

arowa, ochrona 

ś

rodowiska 

  12 

2.  Rysunek techniczny 

  36 

3.  Mechanika techniczna 

  30 

4.  Wytrzymało

ść

 materiałów 

  30 

5.  Cz

ęś

ci maszyn 

  30 

6.  Materiałoznawstwo 

  30 

7.  Pomiary warsztatowe 

    9 

8.  Wytwarzanie cz

ęś

ci maszyn 

  21 

9.  Monta

Ŝ

 i demonta

Ŝ

 maszyn i urz

ą

dze

ń

 

    9 

10.  Podstawy eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

 

    9 

 

Razem 

216 

 

Podana  w  tabeli  liczba  godzin  na  realizacj

ę

  poszczególnych  działów 

tematycznych  ma  charakter  orientacyjny.  Nauczyciel  mo

Ŝ

e  dokonywa

ć

 

zmian  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  aktualnych  potrzeb  edukacyjnych,  bazy 

dydaktycznej oraz  specyfiki szkoły. 
 

Propozycje 

metod 

sprawdzania 

oceny 

osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  prowadzi

ć

 

systematycznie  podczas  realizacji  programu  nauczania  przedmiotu,  na 
podstawie okre

ś

lonych wymaga

ń

 edukacyjnych. 

Podstaw

ą

  ustalania  kryteriów  oceniania  powinny  by

ć

  szczegółowe 

cele kształcenia zamieszczone w programie nauczania. 

background image

14 

 

W  wyniku  procesu  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów 

uzyskuje  si

ę

  informacje  dotycz

ą

ce  poziomu  i  zakresu  opanowania 

umiej

ę

tno

ś

ci okre

ś

lonych w szczegółowych celach kształcenia.  

Ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  mo

Ŝ

e  by

ć

  dokonywane  na  podstawie 

sprawdzianów  ustnych  i  pisemnych,  testów  osi

ą

gni

ęć

  szkolnych, 

obserwacji czynno

ś

ci ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

Podczas  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  

na  poprawne  posługiwanie  si

ę

  terminologi

ą

  techniczn

ą

,  merytoryczn

ą

 

jako

ść

  wypowiedzi,  wła

ś

ciwe  stosowanie  poj

ęć

  technicznych  oraz 

poprawno

ść

 wnioskowania. 

Po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  poszczególnych  działów 

tematycznych 

proponuje 

si

ę

 

zastosowanie 

testu 

pisemnego 

dwustopniowego z zadaniami zamkni

ę

tymi i otwartymi. 

Ocena ko

ń

cowa osi

ą

gni

ęć

 uczniów, wynikaj

ą

ca z realizacji programu 

nauczania,  powinna  uwzgl

ę

dnia

ć

  wyniki  wszystkich  stosowanych  przez 

nauczyciela kryteriów oceniania. 

background image

15 

 

Literatura  

Dobrza

ń

ski T.: Rysunek techniczny maszynowy. WNT, Warszawa 2004 

Dretkiewicz 

– 

Wi

ę

ch 

J.: 

Technologia 

mechaniczna. 

Techniki 

wytwarzania. WSiP, Warszawa 2000 
Górecki  A.,  Grzegórski  Z.:  Monta

Ŝ

,  naprawa  i  eksploatacja  maszyn          

i urz

ą

dze

ń

 przemysłowych. WSiP, Warszawa 1992 

Górecki  A.:  Technologia  ogólna.  Podstawy  technologii  mechanicznych. 
WSiP, Warszawa 2000 
Jakubiec W., Malinowski J.: Metrologia wielko

ś

ci geometrycznych. ISBN, 

Warszawa 1999 
Jaskulski  A.:  AutoCAD  2004  /  LT  2004.  Wydawnictwo  Informatyczne 
MIKOM, Warszawa 2003 
Kozak B.: Mechanika techniczna. WSiP, Warszawa 2004 
Lewandowski  T.:  Rysunek  techniczny  dla  mechaników.  WSiP, 
Warszawa 2005 
Lewandowski T.: Zbiór zada

ń

 z rysunku technicznego. WSiP, Warszawa 

1998 
Okoniewski S.: Technologia maszyn. WSiP, Warszawa 1995 
Oty

ń

ski  A.:  Podstawy  technologii  i  konstrukcji  mechanicznych.  WSiP, 

Warszawa 2005 
Rutkowski  A.,  St

ę

pniewska  A.:  Zbiór  zada

ń

  z  cz

ęś

ci  maszyn.  WSiP, 

Warszawa 2005 
Rutkowski A.: Cz

ęś

ci maszyn. WSiP, Warszawa 2000 

Rutkowski A.: Cz

ęś

ci maszyn. WSiP, Warszawa 2003 

Siuta W., Łososi

ń

ski S., Kozak B.: Zbiór zada

ń

 z mechaniki technicznej. 

WSiP, Warszawa 2005 
Siuta W.: Mechanika techniczna. WSiP, Warszawa 2000 
Wojtkun  F.  Bukała  W.:  Materiałoznawstwo  Cz.  1  i  2.  WSiP,  Warszawa 
1999 
Mały poradnik mechanika. Praca Zbiorowa. WNT, Warszawa 1999 
 

Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych.  

background image

16 

 

PRACOWNIA ELEKTROTECHNIKI I AUTOMATYKI 

 

Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

−−−−

  okre

ś

li

ć

 

ź

ródła pozyskiwania energii elektrycznej, 

−−−−

  zorganizowa

ć

 stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii, 

−−−−

  rozpozna

ć

 

elementy 

obwodu 

elektrycznego 

pr

ą

du 

stałego                                 

i przemiennego na schemacie, 

−−−−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 podstawowe wielko

ś

ci elektryczne i ich jednostki miar, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 

wła

ś

ciwo

ś

ci 

materiałów 

przewodz

ą

cych, 

półprzewodz

ą

cych, 

izolacyjnych, 

magnetycznych 

oraz 

konstrukcyjnych,  

−−−−

  zastosowa

ć

  prawo  Ohma  i  prawa  Kirchhoffa  do  obliczania  prostych 

obwodów pr

ą

du stałego,  

−−−−

  posłu

Ŝ

y

ć

 

si

ę

 

 

dokumentacj

ą

 

konstrukcyjn

ą

eksploatacyjn

ą

,   

katalogami oraz normami, 

−−−−

  wykona

ć

 pomiary podstawowych wielko

ś

ci elektrycznych w obwodach 

pr

ą

du stałego i przemiennego, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 

ź

ródła 

ś

wiatła, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 maszyny i urz

ą

dzenia elektryczne, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

  parametry  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  elektrycznych  na  podstawie 

tabliczki znamionowej,  

−−−−

  zmontowa

ć

  układ  zasilania  i  sterowania  elektrycznego  na  podstawie 

schematu,  

−−−−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 podstawowe elementy układów cyfrowych, 

−−−−

  przeanalizowa

ć

 działanie prostych układów cyfrowych, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

  funkcje  oraz  wyja

ś

ni

ć

  budow

ę

  i  zasad

ę

  działania  typowych 

urz

ą

dze

ń

 automatyki przemysłowej, 

−−−−

  rozró

Ŝ

ni

ć

  urz

ą

dzenia  pomiarowe  i  regulacyjne  w  obwodach 

automatycznej regulacji, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 

budow

ę

 

zasad

ę

 

działania 

nap

ę

dów 

hydraulicznych i pneumatycznych, 

−−−−

  wykona

ć

  pomiary  układów  sterowania  elektrycznego,  hydraulicznego                      

i pneumatycznego, 

−−−−

  przewidzie

ć

  zagro

Ŝ

enia  wyst

ę

puj

ą

ce  podczas  pracy  z  układami 

elektrycznymi 

elektronicznymi 

oraz 

pneumatycznymi                                    

i hydraulicznymi, 

−−−−

  zastosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  oraz  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej 

przeciwpora

Ŝ

eniowej, 

tak

Ŝ

ochrony 

ś

rodowiska. 

 
 

background image

17 

 

Materiał nauczania 

 

1.  Wiadomo

ś

ci wst

ę

pne 

Regulamin pracowni i organizacja zaj

ęć

. Bezpiecze

ń

stwo i higiena pracy. 

Zasady  post

ę

powania  w  przypadku  pora

Ŝ

enia  pr

ą

dem  elektrycznym. 

Zapoznanie uczniów z programem przedmiotu i organizacj

ą

 

ć

wicze

ń

 

Ć

wiczenia: 

  Udzielanie pierwszej pomocy przy pora

Ŝ

eniach pr

ą

dem elektrycznym 

– w warunkach symulowanych. 

  Rozró

Ŝ

nianie 

rodzajów 

zabezpiecze

ń

 

instalacji 

urz

ą

dze

ń

 

elektrycznych przed pora

Ŝ

eniem pr

ą

dem elektrycznym. 

 
2.  Obwody elektryczne i magnetyczne 
Pr

ą

d  elektryczny,  rodzaje  i 

ź

ródła.  Obwód  elektryczny  pr

ą

du  stałego  

i  jego  cz

ęś

ci  składowe.  Podstawowe  prawa  obwodów  elektrycznych  – 

prawo  Ohma  i  prawa  Kirchhoffa.  Szeregowe,  równoległe  i  mieszane 
ł

ą

czenie 

rezystorów 

ź

ródeł 

napi

ę

cia. 

Ogniwa 

galwaniczne  

i  akumulatory.  Moc  i  energia  pr

ą

du  elektrycznego.  Elektromagnetyzm. 

Pole  magnetyczne.  Indukcja  magnetyczna  i  elektromagnetyczna. 
Obwody  magnetyczne.  Pr

ą

d  przemienny  jednofazowy  i  trójfazowy. 

Obwody  pr

ą

du  przemiennego.  Elementy  pasywne  R,  L,  C  w  obwodzie 

pr

ą

du sinusoidalnego. Obwody szeregowe i równoległe RLC. Poł

ą

czenie 

odbiornika 

trójfazowego 

gwiazd

ę

 

trójk

ą

t. 

Wielko

ś

ci 

charakteryzuj

ą

ce  obwody  trójfazowe  i  zale

Ŝ

no

ś

ci  mi

ę

dzy  nimi.  Budowa  

i zasada działania pr

ą

dnicy. Pomiary wielko

ś

ci elektrycznych. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie 

ź

ródeł energii elektrycznej. 

  Identyfikowanie materiałów przewodz

ą

cych i izolacyjnych. 

  Obliczanie  wielko

ś

ci  pr

ą

du,  napi

ę

cia,  rezystancji  i  mocy  w  prostych 

obwodach pr

ą

du stałego.  

  Obliczanie  parametrów  prostych  obwodów  elektrycznych  pr

ą

du 

przemiennego  –  napi

ę

cie,  nat

ęŜ

enie  pr

ą

du,  rezystancja,  reaktancja, 

impedancja i moc. 

  Wykonywanie poł

ą

cze

ń

 

ź

ródeł pr

ą

du stałego. 

  Dobieranie  przyrz

ą

dów  pomiarowych  i  wł

ą

czanie  ich  w  obwód 

elektryczny. 

  Wykonywanie   pomiarów   podstawowych   wielko

ś

ci   elektrycznych 

w obwodach pr

ą

du stałego. 

  Wykonywanie   pomiarów   podstawowych   wielko

ś

ci   elektrycznych 

w obwodach pr

ą

du jednofazowego. 

background image

18 

 

  Wykonywanie   pomiarów   podstawowych   wielko

ś

ci   elektrycznych 

w obwodach pr

ą

du trójfazowego. 

  Analizowanie  schematów  obwodów  elektrycznych  pr

ą

du  stałego 

i   zmiennego. 

  Analizowanie  zjawiska  indukcji  elektromagnetycznej  i  wskazywanie 

przykładów jego wykorzystania. 

  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  wykonywaniem  pomiarów  

w   obwodach elektrycznych. 

 
3.  Odbiorniki i instalacje elektryczne 
Klasyfikacja  odbiorników  energii  elektrycznej,  parametry  znamionowe. 

Ź

ródła 

ś

wiatła. 

Urz

ą

dzenia 

grzewcze. 

Transformatory 

ich 

zastosowanie.  Silniki  pr

ą

du  stałego.  Silniki  indukcyjne  jednofazowe  

i trójfazowe. Zabezpieczenie silników elektrycznych przed przeci

ąŜ

eniem 

i  zwarciem.  Przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas  eksploatacji  odbiorników  elektrycznych.  Rodzaje  instalacji 
elektrycznych.  Elementy  instalacji.  Przewody  i  kable.  Osprz

ę

elektryczny.  Elementy  zabezpieczaj

ą

ce.  Instalacje  sygnalizacyjne, 

alarmowe i steruj

ą

ce. 

 

Ć

wiczenia: 

  Porównywanie 

ź

ródeł 

ś

wiatła  pod  wzgl

ę

dem  poboru  mocy  oraz 

nat

ęŜ

enia o

ś

wietlenia. 

  Okre

ś

lanie  parametrów  transformatora  na  podstawie  tabliczki 

znamionowej. 

  Okre

ś

lanie  parametrów  silnika  elektrycznego  na  podstawie  tabliczki 

znamionowej. 

  Rozpoznawanie ró

Ŝ

nych rodzajów przewodów i kabli. 

  Sprawdzanie  stanu  izolacji  na  podstawie  ogl

ę

dzin  i  pomiaru  oraz 

usuwanie ewentualnych usterek. 

  Rozpoznawanie  elementów  instalacji  elektrycznej  na  schemacie  

i modelu. 

  Analizowanie schematów instalacji elektrycznych. 

  Wykonywanie 

pomiarów 

parametrów 

odbiorników 

energii 

elektrycznej. 

  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  badaniem  odbiorników  

i instalacji elektrycznych. 

 
4.  Podstawy elektroniki  
Zjawisko 

półprzewodnictwa. 

Półprzewodniki. 

Pr

ą

elektryczny  

i  półprzewodnikach.  Podstawowe  elementy  elektroniczne,  wła

ś

ciwo

ś

ci, 

budowa, zastosowanie, symbole graficzne. Poj

ę

cia: układ elektroniczny, 

background image

19 

 

układ 

analogowy, 

układ 

cyfrowy, 

półprzewodniki. 

Diody 

półprzewodnikowe,  tranzystory,  tyrystory,  fotoelementy,  układy  scalone. 
Układy  prostownicze.  Wzmacniacze  elektroniczne.  Bramki,  sumatory 
pami

ę

ci. 

Przerzutniki, 

rejestry, 

liczniki. 

Procesory, 

pami

ę

ci 

półprzewodnikowe,  pami

ę

ci  półprzewodnikowe,  wy

ś

wietlacze  cyfrowe, 

monitory 

ekranowe 

alfanumeryczne, 

klawiatury 

alfanumeryczne, 

jednostki  steruj

ą

ce,  sterowniki  przemysłowe  Zastosowanie  elektroniki  

w maszynach i urz

ą

dzeniach mechanicznych. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozpoznawanie  elementów  elektronicznych  na  podstawie  symboli 

graficznych. 

  Sporz

ą

dzanie  i  interpretowanie  charakterystyki  pr

ą

dowo-napi

ę

ciowej 

diod, tyrystorów i fotoelementów. 

  Sporz

ą

dzanie i interpretowanie charakterystyki wyj

ś

ciowej tranzystora 

bipolarnego i unipolarnego. 

  Okre

ś

lanie funkcji elementów elektronicznych w zadanym układzie. 

  Testowanie układów elektronicznych. 

  Analizowanie  działania  wybranego  układu  prostowniczego  na 

podstawie schematu i przebiegu napi

ę

cia wyj

ś

ciowego. 

  Analizowanie układów zasilaczy pr

ą

du stałego. 

  Wykonywanie pomiaru parametrów zasilacza stabilizowanego. 

  Analizowanie działania wybranego wzmacniacza tranzystorowego na 

podstawie schematu i przebiegów napi

ęć

  Analizowanie 

działania 

wzmacniacza 

wysokiej 

cz

ę

stotliwo

ś

ci  

w urz

ą

dzeniach nadawczo – odbiorczych. 

  Analizowanie układów przetwarzania wysokich cz

ę

stotliwo

ś

ci. 

  Analizowanie  układów  przetworników  a/c,  c/a,  podstawowych 

układów koderów i dekoderów sygnałów. 

  Analizowanie działania prostych układów cyfrowych. 

  Badanie parametrów bramek logicznych. 

  Analizowanie  działania  komputera  klasy  PC  w  układzie  sterowania  

przemysłowego. 

  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  prac

ą

  i  badaniem  układów 

elektronicznych. 

 
5.  Sterowanie elektryczne i energoelektroniczne 
Struktura  układu  sterowania  elektrycznego.  Budowa  i  działanie  silników 
elektrycznych  stosowanych  w  układach  nap

ę

dowych.  Elektryczne 

urz

ą

dzenia  steruj

ą

ce:  stykowe,  sekwencyjne,  elektroniczne.  Urz

ą

dzenia 

ł

ą

czeniowe  i  zabezpieczaj

ą

ca  w  układach  nap

ę

dowych.  Układy 

nap

ę

dowe z silnikami elektrycznymi. Stycznikowo-przeka

ź

nikowe układy 

background image

20 

 

sterowania  nap

ę

dem  elektrycznym  oraz  układy  energoelektroniczne. 

Dobór  silnika  nap

ę

dowego.  Przykłady  sterowania  elektrycznego                        

i energoelektronicznego. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  struktury  elektrycznego  układu  nap

ę

dowego  na 

podstawie schematu. 

  Analizowanie działania układów automatyki przemysłowej. 

  Budowanie i badanie układu sterowania na podstawie schematu. 

  Dobieranie  rodzaju  stycznika  elektromagnetycznego  do  okre

ś

lonych 

warunków. 

  Analizowanie  budowy  i  zasady  działania  silnika  bocznikowego  pr

ą

du 

stałego. 

  Analizowanie  budowy  i  zasady  działania  silnika  indukcyjnego 

trójfazowego. 

  Interpretowanie  parametrów  silnika  zamieszczonych  na  tabliczce 

znamionowej. 

  Rozró

Ŝ

nianie  aparatury  zabezpieczaj

ą

cej,  ł

ą

czeniowej  i  sterowniczej 

na  podstawie  wygl

ą

du  zewn

ę

trznego  oraz  symboli  graficznych 

umieszczonych na schematach. 

  Interpretowanie  parametrów  i  charakterystyk  czasowo-pr

ą

dowych 

aparatury zabezpieczaj

ą

cej. 

  Dobieranie silnika nap

ę

dowego do maszyny roboczej. 

  Dobieranie  aparatury  zabezpieczaj

ą

cej  i  ł

ą

czeniowej  w  układach 

nap

ę

dowych. 

  Badanie  stycznika  elektromagnetycznego  w  układzie  zasilania  

z samopodtrzymaniem. 

  Badanie sterowników typu PLC i PID. 

  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  prac

ą

  układów  sterowania 

elektrycznego i energoelektronicznego. 

 
6.  Sterowanie pneumatyczne i hydrauliczne 
Prawa fizyczne wykorzystywane w układach pneumatycznych. Struktura 
układów  sterowania  pneumatycznego.  Symbole  graficzne.  Schematy 
układów  pneumatycznych.  Metody  wytwarzania  spr

ęŜ

onego  powietrza. 

Rodzaje,  budowa,  zasada  działania,  parametry  i  zastosowanie 
siłowników  i  zaworów  pneumatycznych  oraz  elektropneumatycznych. 
Czujniki i przetworniki w obwodach pneumatycznych. Przykłady układów 
sterowania  pneumatycznego.  Sterowanie  elektropneumatyczne.  Prawa 
fizyczne wykorzystywane w układach hydraulicznych. Struktura układów 
sterowania  hydraulicznego.  Schematy  układów  hydraulicznych. 

Ź

ródła 

ci

ś

nienia  hydraulicznego,  pompy,  akumulatory.  Budowa  i  zasada 

background image

21 

 

działania  siłowników  hydraulicznych.  Elementy  steruj

ą

ce,  zawory, 

rozdzielacze.  Osprz

ę

t  hydrauliczny.  Przykłady  układów  sterowania 

hydrostatycznego, hydrokinetycznego. Sterowanie elektrohydrauliczne. 
 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie 

symboli 

stosowanych 

układach 

sterowania 

pneumatycznego i hydraulicznego. 

  Analizowanie 

działania 

układu 

sterowania 

pneumatycznego  

i hydraulicznego na podstawie schematu. 

  Rozró

Ŝ

nianie    elementów  układu  pneumatycznego  i  hydraulicznego 

na podstawie schematu. 

  Analizowanie struktury układu pneumatycznego i hydraulicznego. 

  Okre

ś

lanie 

parametrów 

elementów 

układu 

pneumatycznego  

i hydraulicznego na podstawie oblicze

ń

 oraz danych zamieszczonych 

w katalogach. 

  Dobieranie  elementów  układów  do  okre

ś

lonych  zastosowa

ń

  na 

podstawie oblicze

ń

 oraz katalogów. 

  Badanie układu sterowania siłownika pneumatycznego. 

  Badanie piezoelektrycznego przetwornika ci

ś

nienia. 

  Analizowanie zagro

Ŝ

e

ń

 zwi

ą

zanych z prac

ą

 układów sterowania     

  automatycznego i hydraulicznego. 

 
7.  Układy automatycznej regulacji 

Struktura  układu  automatycznej  regulacji.  Przeznaczenie  elementów 
składowych  układów  automatycznej  regulacji.  Rodzaje  regulacji. 
Podstawowe człony dynamiczne i statyczne, ich wła

ś

ciwo

ś

ci i przykłady 

zastosowania.  Zasada  działania  i  rodzaje  regulatorów.  Rodzaje 
przetworników  pomiarowych  i  ich  przeznaczenie.  Układy  regulacji 
temperatury, poziomu, ci

ś

nienia, przepływu. Automatyka i robotyka. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozpoznawanie rodzajów regulacji na podstawie opisów i schematów 

oraz charakterystyk bezskokowych. 

  Analizowanie charakterystyk członów wybranego układu regulacji. 

  Analizowanie 

działania 

okre

ś

lonych 

członów 

dynamicznych  

i statycznych oraz regulatorów. 

  Porównywanie ró

Ŝ

nych rodzajów regulatorów pod wzgl

ę

dem budowy, 

algorytmu działania. 

  Wskazywanie typowych zastosowa

ń

 układów regulacyjnych. 

  Badanie układu regulacji poziomu cieczy. 

 

background image

22 

 

  Badanie układu regulacji temperatury. 

  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  prac

ą

  układów  automatycznej 

regulacji. 

 
8.  Ochrona przeciwpora

Ŝ

eniowa 

Oddziaływanie pr

ą

du elektrycznego stałego i przemiennego na organizm 

człowieka.  Podstawowa  ochrona  przeciwpora

Ŝ

eniowa.  Dodatkowa 

ochrona  przeciwpora

Ŝ

eniowa.  Normy  bezpiecze

ń

stwa  dla  stacjonarnych 

oraz  przeno

ś

nych  i  przewo

ź

nych  urz

ą

dze

ń

  elektroenergetycznych, 

telekomunikacyjnych i teleinformatycznych. 
 

Ć

wiczenia: 

  Rozpoznawanie 

elementów 

ochrony 

od 

pora

Ŝ

e

ń

 

pr

ą

dem 

elektrycznym na schemacie instalacji. 

  Badanie układów przeciwpora

Ŝ

eniowych ró

Ŝ

nicowo – pr

ą

dowych. 

  Badanie  działania przekładnika Ferantiego. 

  Badanie działania wył

ą

cznika RCD jedno- i trójfazowego. 

  Identyfikowanie   sposobu   zabezpieczenia   od   pora

Ŝ

e

ń

   pr

ą

dem 

elektrycznym instalacji elektrycznej w pracowni dydaktycznej. 

  Identyfikowanie   sposobu   zabezpieczenia   od   pora

Ŝ

e

ń

   pr

ą

dem 

elektrycznym maszyny elektrycznej. 

  Okre

ś

lanie przydatno

ś

ci sprz

ę

tu elektroizolacyjnego do u

Ŝ

ytkowania. 

  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  prac

ą

  układów  elektrycznych, 

elektronicznych oraz pneumatycznych i hydraulicznych. 

 

Ś

rodki dydaktyczne 

Elementy elektryczne i elektroniczne. Elementy automatyki.  
Maszyny i urz

ą

dzenia elektryczne. 

Urz

ą

dzenia telekomunikacyjne i teleinformatyczne 

Układy elektryczne i elektroniczne. 
Schematy instalacji elektrycznej. 
Schematy  układów  elektrycznych,  elektronicznych  i  automatyki 
przemysłowej.  
Schematy instalacji i układów sterowania maszyn i urz

ą

dze

ń

.  

Programy komputerowe do symulacji zjawisk zachodz

ą

cych w obwodach 

pr

ą

du stałego i przemiennego. 

Modele  urz

ą

dze

ń

  energoelektronicznych.  Osprz

ę

t  instalacyjny,  próbki 

przewodów. Przyrz

ą

dy pomiarowe. 

Katalogi  elementów  elektronicznych,  silników,  ł

ą

czników,  przewodów  

i kabli.  
Normy i akty prawne z zakresu bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy. 

background image

23 

 

Normy  dotycz

ą

ce  instalacji  i  urz

ą

dze

ń

  elektrycznych  oraz  urz

ą

dze

ń

 

ci

ś

nieniowych. 

Instrukcje  bezpiecze

ń

stwa  przy  obsłudze  maszyn,  urz

ą

dze

ń

  i  instalacji 

elektrycznych. 
Instrukcje  udzielania  pierwszej  pomocy  przy  pora

Ŝ

eniach  pr

ą

dem 

elektrycznym. 
Materiały dydaktyczne ilustruj

ą

ce: 

−−−−

  szeregowe, równoległe i mieszane poł

ą

czenia rezystorów, 

−−−−

  zasady ł

ą

czenia odbiorników w trójk

ą

t i gwiazd

ę

−−−−

  budow

ę

 maszyn elektrycznych, 

−−−−

  przyrz

ą

dy pomiarowe, 

−−−−

  diody, tranzystory i tyrystory, 

−−−−

  układ scalony analogowy, 

−−−−

  układ scalony cyfrowy, 

−−−−

  procesory, 

−−−−

  pami

ę

ci półprzewodnikowe, 

−−−−

  wy

ś

wietlacze cyfrowe, 

−−−−

  monitory ekranowe alfanumeryczne, 

−−−−

  klawiatury alfanumeryczne, 

−−−−

  jednostki steruj

ą

ce, sterowniki przemysłowe, 

−−−−

  układy wzmacniaczy tranzystorowych, 

−−−−

  układy zasilaczy, 

−−−−

  procesy sterowania i regulacji, 

Schematy sieci telekomunikacyjnych i teleinformatycznych. 
Schematy instalacji i układów pneumatycznych i hydraulicznych. 
Schematy układów regulacji ci

ś

nienia, temperatury, poziomu płynów. 

Wzmacniacze hydrauliczne i pneumatyczne. 
Armatura hydrauliczna i pneumatyczna. 
Czujniki i detektory promieniowania jonizuj

ą

cego. 

Przykłady przepływomierzy. 
Teksty przewodnie i instrukcje do 

ć

wicze

ń

 

Uwagi o realizacji 

Program 

nauczania 

przedmiotu 

Pracownia 

elektrotechniki  

automatyki 

zawiera 

tre

ś

ci 

kształcenia 

dotycz

ą

ce 

obwodów 

elektrycznych  i  magnetycznych,  odbiorników  i  instalacji  elektrycznych,  
układów 

elektronicznych, 

sterowania 

elektrycznego  

i  energoelektronicznego,  sterowania  pneumatycznego  i  hydraulicznego 
oraz  rodzajów  układów  regulacji  i  ochrony  przeciwpora

Ŝ

eniowej.  

W  procesie  kształcenia  szczególn

ą

  uwag

ę

  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  na 

wykonywanie  oblicze

ń

  i  pomiarów  wielko

ś

ci  elektrycznych,  prawidłowe 

zachowanie  si

ę

  podczas  pracy  z  urz

ą

dzeniami  elektrycznymi  oraz 

background image

24 

 

przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej i przeciwpora

Ŝ

eniowej, a tak

Ŝ

e ochrony 

ś

rodowiska. 

Program  nauczania  powinien  by

ć

  realizowany  z  zastosowaniem 

zarówno 

podaj

ą

cych, 

jak 

aktywizuj

ą

cych 

metod 

nauczania,  

a  zwłaszcza  metody  przewodniego  tekstu, 

ć

wicze

ń

  praktycznych, 

pokazu  z  obja

ś

nieniem,  dyskusji  dydaktycznej.  Do 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

przygotowa

ć

  instrukcje  zawieraj

ą

ce  cel  i  przebieg 

ć

wiczenia,  wykaz 

polece

ń

,  schematy  układów  pomiarowych,  tabele  pomiarowe  lub  teksty 

przewodnie. 

Planuj

ą

c  proces  nauczania  nauczyciel  powinien  zwróci

ć

  szczególn

ą

 

uwag

ę

 na: 

−−−−

  korelacj

ę

 tre

ś

ci programowych przedmiotu z przedmiotami kształcenia 

ogólnego, 

−−−−

  stwarzanie sytuacji dydaktycznych, które pozwalaj

ą

 na wyszukiwanie, 

gromadzenie  i  przetwarzanie  informacji  pochodz

ą

cych  z  ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł, 

−−−−

  rozwijanie 

zainteresowa

ń

 

technicznych 

oraz 

twórczego  

i innowacyjnego my

ś

lenia. 

Stanowiska 

ć

wiczeniowe  nale

Ŝ

y  wyposa

Ŝ

y

ć

  w  niezb

ę

dne  przyrz

ą

dy 

pomiarowe  oraz  zestawy 

ć

wiczeniowe.  Ze  wzgl

ę

du  na  wyst

ę

puj

ą

c

ą

 

podczas  realizacji 

ć

wicze

ń

  praktycznych  mo

Ŝ

liwo

ść

  pora

Ŝ

enia  pr

ą

dem 

elektrycznym  i  konieczno

ść

  zapewnienia  uczniom  bezpiecznych 

warunków  pracy  zaj

ę

cia  nale

Ŝ

y  prowadzi

ć

  w  grupach  do  15  osób  

z podziałem na 2-3 osobowe zespoły. 

Na  realizacj

ę

  poszczególnych  działów  tematycznych  proponuje  si

ę

 

nast

ę

puj

ą

cy podział godzin: 

 

Lp. 

Działy tematyczne 

Orientacyjna 
liczba godzin 

1. 

Wiadomo

ś

ci wst

ę

pne 

    3 

2. 

Obwody elektryczne i magnetyczne 

  30 

3. 

Odbiorniki i instalacje elektryczne 

  26 

4. 

Podstawy elektroniki 

  24 

5. 

Sterowanie elektryczne i energoelektroniczne 

  26 

6. 

Sterowanie pneumatyczne i hydrauliczne 

  26 

7. 

Układy regulacji automatycznej 

  14 

8. 

Ochrona przeciwpora

Ŝ

eniowa 

    5 

 

Razem 

144 

 

Podana  w  tabeli  liczba  godzin  na  realizacj

ę

  poszczególnych  działów 

tematycznych  ma  charakter  orientacyjny.  Nauczyciel  mo

Ŝ

e  wprowadzi

ć

 

zmiany,  maj

ą

ce  na  celu  lepsze  dostosowanie  programu  do  aktualnych 

potrzeb edukacyjnych oraz bazy dydaktycznej szkoły. 

background image

25 

 

Podczas  pierwszych  zaj

ęć

  nauczyciel  powinien  przedstawi

ć

  uczniom  

organizacj

ę

  zaj

ęć

  w  pracowni  oraz  omówi

ć

  regulamin  i  przepisy 

bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy obowi

ą

zuj

ą

ce w pracowni. Nale

Ŝ

y tak

Ŝ

u

ś

wiadomi

ć

  uczniom  zagro

Ŝ

enia  zwi

ą

zane  z  u

Ŝ

ytkowaniem  pr

ą

du 

elektrycznego, wskaza

ć

 stosowane 

ś

rodki ochrony przeciwpora

Ŝ

eniowej 

sprz

ę

ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej, 

zademonstrowa

ć

 

awaryjne 

wył

ą

czenie  zasilania  oraz  omówi

ć

  sposób  post

ę

powania  w  przypadku 

pora

Ŝ

enia  pr

ą

dem.  Ucze

ń

  powinien  wiedzie

ć

Ŝ

e  wł

ą

czenie  dopływu 

pr

ą

du  mo

Ŝ

e  nast

ą

pi

ć

  na  wyra

ź

ne  polecenie  nauczyciela  po  uprzednim 

sprawdzeniu przez niego układu.               

W czasie wykonywania 

ć

wicze

ń

 nale

Ŝ

y zapewni

ć

 uczniom mo

Ŝ

liwo

ść

  

korzystania z dokumentacji technicznej, literatury zawodowej oraz norm, 
katalogów. 

Ć

wiczenia  zamieszczone  w  poszczególnych  działach  tematycznych 

stanowi

ą

  propozycj

ę

,  która  mo

Ŝ

e  by

ć

  wykorzystana  w  czasie  zaj

ęć

Nauczyciel  powinien  przygotowa

ć

  inne 

ć

wiczenia  o  ró

Ŝ

nym  stopniu 

trudno

ś

ci mo

Ŝ

liwe do zrealizowania w warunkach swojej szkoły. 

 

Propozycje 

metod 

sprawdzania 

oceny 

osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  post

ę

pów  ucznia  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  

w  trakcie  realizacji  programu  nauczania  na  podstawie  ustalonych 
kryteriów.  Kryteria  oceniania  powinny  dotyczy

ć

  poziomu  oraz  zakresu 

opanowania  przez  uczniów  umiej

ę

tno

ś

ci  i  wiadomo

ś

ci  okre

ś

lonych  

w szczegółowych celach kształcenia. 

Podczas  realizacji  programu  nauczania  zaleca  si

ę

  ocenia

ć

 

osi

ą

gni

ę

cia uczniów na podstawie: 

−−−−

  ustnych i pisemnych sprawdzianów wiadomo

ś

ci, 

−−−−

  testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych, 

−−−−

  obserwacji pracy ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

W trakcie kontroli i oceny przeprowadzanej w formie ustnej wskazane 

jest  sprawdzanie  umiej

ę

tno

ś

ci  uczniów  w  operowaniu  zdobyt

ą

  wiedz

ą

zwracanie  uwagi  na  merytoryczn

ą

  jako

ść

  wypowiedzi  oraz  wła

ś

ciwe 

stosowanie poj

ęć

 technicznych i poprawno

ść

 wnioskowania. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  praktyczne  uczniów  proponuje  si

ę

  sprawdza

ć

  poprzez 

obserwacj

ę

  czynno

ś

ci  w  trakcie  wykonywania 

ć

wicze

ń

.  Podczas 

obserwacji nale

Ŝ

y zwróci

ć

 szczególn

ą

 uwag

ę

 na: 

−−−−

  dobieranie przyrz

ą

dów pomiarowych, 

−−−−

  ł

ą

czenie układów pomiarowych na podstawie schematu, 

−−−−

  wykonywanie pomiarów podstawowych wielko

ś

ci elektrycznych, 

−−−−

  rozró

Ŝ

nianie 

podstawowych 

odbiorników 

elektrycznych, 

elektronicznych, urz

ą

dze

ń

 automatyki przemysłowej,  

background image

26 

 

−−−−

  opracowywanie  i  interpretowanie  wyników  pomiarów  elektrycznych  

z zastosowaniem metod statystycznych, 

−−−−

  przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  podczas 

wykonywania pomiarów. 
Po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  nauczania  proponuje  si

ę

 

zastosowanie  testu  pisemnego  z  zadaniami  wielokrotnego  wyboru  oraz 
testu praktycznego z zadaniami typu próba pracy.  

W  ko

ń

cowej  ocenie  osi

ą

gni

ęć

  ucznia,  po  zako

ń

czeniu  realizacji 

programu  nauczania,  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dni

ć

  wyniki  wszystkich  metod 

sprawdzania stosowanych przez nauczyciela. 

 

background image

27 

 

Literatura 
Antoniak  J.,  Opolski  T.:  Maszyny  i  urz

ą

dzenia  górnicze.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1979 
Bastian  P.,  Schibert  G.  i  inni.:  Praktyczna  elektrotechnika  ogólna.  REA, 
Warszawa 2003 
Barlik  R.,  Nowak  M.:  Układy  sterowania  i  regulacji  urz

ą

dze

ń

 

energoelektronicznych. WSiP, Warszawa 1998 
Bartodziej  G.,  Kału

Ŝ

a  E.:  Aparaty  i  urz

ą

dzenia  elektryczne.  WSiP, 

Warszawa 2000 
Bolkowski S.: Podstawy elektrotechniki. WSiP, Warszawa 1992 
Bolkowski S.: Elektrotechnika. WSiP, Warszawa 2000 
Chochowski A.: Elektrotechnika z automatyk

ą

. WSiP, Warszawa1998 

Chochowski A.: Podstawy elektrotechniki i elektroniki dla elektryków. 
Cz

ęść

 1 i 2. WSiP, Warszawa 2003 

Go

ź

li

ń

ska E.: Maszyny elektryczne. WSiP, Warszawa 2001 

Honczarenko J: Roboty przemysłowe. Budowa i zastosowanie. WNT, 
Warszawa 2004, 

Jabło

ń

ski  W.,  Płoszajski  G.:  Elektrotechnika  z  automatyk

ą

.  WSiP, 

Warszawa 2003  
Kostro  J.:  Elementy,  urz

ą

dzenia  i  układy  automatyki.  WSiP,  Warszawa 

1998 
Kurdziel  R.: Elektrotechnika dla  szkoły  zasadniczej.  Cz

ęść

  1  i  2. WSiP, 

Warszawa 1999 
Nowicki J.: Podstawy elektrotechniki i elektroniki dla zasadniczych szkół 
nieelektrycznych. WSiP, Warszawa 1999 
Pizon  A.:  Hydrauliczne  i  elektrohydrauliczne  układy  sterowania  
i regulacji. WNT, Warszawa 1987 
Płoszajski G.: Automatyka. WSiP, Warszawa 1995 
Siemieniako F., Gawrysiak M.: Automatyka i robotyka. WSiP, Warszawa 
1996   
Schmid  D.,  Baumann  A.,  Kaufmann  H.,  Paezold  H.,  Zippel  B.: 
Mechatronika. REA, Warszawa 2002  
Utikal  J.:  Elektronika  i  automatyka  w  górnictwie.  Wydawnictwo 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1981   
 

Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych.  

background image

28 

 

MASZYNY I URZ

Ą

DZENIA

 

 

Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

−−−−

  posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  podstawowymi  poj

ę

ciami  z  zakresu  mechanizacji  

i automatyzacji procesów przeróbki kopalin stałych, 

−−−−

  wyja

ś

ni

ć

  znaczenie  normalizacji,  typizacji  i  unifikacji  w  budowie 

maszyn stosowanych do przeróbki kopalin stałych, 

−−−−

  posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  dokumentacj

ą

  techniczn

ą

,  normami  oraz  instrukcjami 

obsługi maszyn, 

−−−−

  sklasyfikowa

ć

 maszyny stosowane do przeróbki kopalin stałych,  

−−−−

  okre

ś

li

ć

 parametry techniczne maszyn i urz

ą

dze

ń

−−−−

  odczyta

ć

 schematy kinematyczne maszyn i urz

ą

dze

ń

−−−−

  dobra

ć

 maszyny i urz

ą

dzenia do okre

ś

lonych zada

ń

 produkcyjnych, 

−−−−

  wyja

ś

ni

ć

  budow

ę

  i  zasad

ę

  działania  przesiewaczy,  kruszarek, 

młynów, osadzarek, wzbogacalników, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

  urz

ą

dzenia  pomocnicze  stosowane  w  procesie 

przeróbki kopalin stałych, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 

budow

ę

 

zasady 

działania 

spr

ęŜ

arek, 

wentylatorów,  pomp i dmuchaw, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

  urz

ą

dzenia  do  transportu  surowców,  półproduktów  

i produktów gotowych.  

−−−−

  zastosowa

ć

  maszyny  i  urz

ą

dzenia  w  procesie  przeróbki  kopalin 

stałych, 

−−−−

  przewidzie

ć

  zagro

Ŝ

enia  wynikaj

ą

ce  z  niewła

ś

ciwego  u

Ŝ

ytkowania 

maszyn i urz

ą

dze

ń

 przeróbczych i pomocniczych,            

−−−−

  okre

ś

li

ć

  wpływ  procesu  u

Ŝ

ytkowania  maszyn    i  urz

ą

dze

ń

  na 

ś

rodowisko,  

−−−−

  zastosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej  i  ochrony 

ś

rodowiska  oraz  przepisy  dozoru 

technicznego  podczas eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

 

background image

29 

 

Materiał nauczania 

 
1.  Wiadomo

ś

ci wst

ę

pne 

Definicja  maszyny.  Definicja  urz

ą

dzenia  technicznego.  Klasyfikacja  

i  cechy  u

Ŝ

ytkowe  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

.  Poj

ę

cie  i  cele  normalizacji. 

Typizacja  i  unifikacja  w  budowie  maszyn.  Charakterystyka      techniczna 
maszyny. 

Schematy 

kinematyczne, 

strukturalne, 

funkcjonalne  

i zasadnicze maszyn i urz

ą

dze

ń

. Dokumentacja Techniczno – Ruchowa  

maszyn i urz

ą

dze

ń

.  

 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie 

materiałów 

stosowanych 

do 

budowy 

maszyn 

przeróbczych. 

  Okre

ś

lanie  parametrów  maszyn  na  podstawie  charakterystyki 

technicznej. 

  Analizowanie  schematów  kinematycznych  i  strukturalnych  maszyn  

i urz

ą

dze

ń

  Analizowanie 

schematów 

funkcjonalnych 

wybranych 

maszyn  

i urz

ą

dze

ń

 stosowanych do przeróbki kopalin stałych. 

  Analizowanie  Dokumentacji  Techniczno  –  Ruchowej  wybranych 

maszyn i urz

ą

dze

ń

 
2.  Przesiewacze 
Klasyfikacja  przesiewaczy.  Wska

ź

niki  techniczne.  Zakres  stosowania 

przesiewaczy  w  procesie  przeróbki  kopalin  stałych.  Przesiewacze 
rusztowe  ruchome  –  budowa  i  zasada  działania,  k

ą

t  nachylenia  rusztu 

wzgl

ę

dem  poziomu.  Przesiewacze  wahadłowe  –  budowa  i  zasada 

działania,  rodzaje  sit,  sposób  podwieszania  rzeszota,  rodzaj  nap

ę

du 

rzeszota.  Przesiewacze  szybkodrgaj

ą

ce  –  podział,  budowa  i  zasada 

działania, nachylenie sit w rzeszotach, współczynnik podrzutu, amplituda 
wahni

ęć

. Zasady bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy obowi

ą

zuj

ą

ce podczas 

obsługi przesiewaczy. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  budowy    i  zasad  działania  przesiewaczy  rusztowych 

ruchomych, 

wahadłowych 

szybkodrgaj

ą

cych 

na 

podstawie 

schematów i rysunków. 

  Rozró

Ŝ

nianie rusztów  w ró

Ŝ

nych typach  przesiewaczy. 

  Obliczanie k

ą

ta nachylenia rusztu wzgl

ę

dem poziomu.  

  Analizowanie  parametrów  sit  oraz  współczynników  podrzutu  

w okre

ś

lonych rodzajach przesiewaczy. 

background image

30 

 

  Dobieranie  układów  rzeszot  i  sit  do  odprowadzania  minerałów  

o okre

ś

lonych klasach ziarnowych. 

  Obliczanie współczynnika prze

ś

witu w sicie. 

  Dobieranie nap

ę

du do okre

ś

lonych rodzajów przesiewaczy. 

  Analizowanie schematów kinematycznych przesiewaczy. 

  Obliczanie wska

ź

nika obci

ąŜ

enia sita oraz  jego powierzchni. 

 
3.  Kruszarki 
Klasyfikacja    i  zastosowanie  kruszarek.  Wska

ź

niki  technologiczne. 

Zasady  doboru  kruszarek.  Budowa  i  zasada  działania  kruszarki 
szcz

ę

kowej.  Budowa  i  zasada  działania  kruszarki  sto

Ŝ

kowej.  Budowa  

i  zasada  działania  kruszarki  walcowej.  Budowa  i  zasada  działania 
kruszarki  wirnikowej.  Sposoby  rozdrabiania.  Automatyzacja  procesu 
kruszenia.  Konserwacja  i  naprawa  kruszarek.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  

i higieny pracy obowi

ą

zuj

ą

ce podczas eksploatacji kruszarek. 

 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  budowy  i  zasady  działania  kruszarki  szcz

ę

kowej, 

sto

Ŝ

kowej, 

walcowej, 

wirnikowej 

na 

podstawie 

schematu 

kinematycznego. 

  Analizowanie 

składu 

ziarnowego 

produktów 

rozdrabniania 

otrzymanych w ró

Ŝ

nych kruszarkach. 

  Dobieranie rodzaju kruszarki w zale

Ŝ

no

ś

ci od uziarnienia nadawy.  

  Rozró

Ŝ

nianie nap

ę

dów  stosowanych w  kruszarkach. 

  Rozró

Ŝ

nianie  sposobów  rozdrabiania,  ze  wzgl

ę

du  na  procesy 

technologiczne zachodz

ą

ce w trakcie kruszenia kopalin stałych. 

  Rozró

Ŝ

nianie elementów budowy ró

Ŝ

nych typów kruszarek. 

  Dobieranie  przyrz

ą

dów  do  pomiaru  poziomu  napełnienia  zbiorników, 

kontroli pobierania próbek produktu i przepływu materiału. 

  Sporz

ą

dzanie harmonogramu remontów i konserwacji  kruszarek. 

 
4.  Młyny 
Klasyfikacja  i  zastosowanie  młynów  w  procesie  przeróbki  kopalin 
stałych.  Budowa  i  zasada  działania  młynów  b

ę

bnowych.  Wykorzystanie 

zjawiska  samorozdrabniania  w  młynach.  Materiały  stosowane  do 
budowy  młynów.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas eksploatacji młynów. 
 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie  ró

Ŝ

nych rodzajów młynów b

ę

bnowych. 

  Okre

ś

lanie wielko

ś

ci ziarna produktów uzyskiwanych w młynach. 

  Analizowanie przebiegu zjawiska samorozdrabniania. 

background image

31 

 

 

  Dobieranie  materiałów  o  wysokiej 

ś

cieralno

ś

ci  do  budowy  b

ę

bnów                      

w młynach. 

  Analizowanie schematów  kinematycznych młynów. 

 
5.  Osadzarki 
Klasyfikacja  osadzarek.  Budowa  i  zasada  działania  osadzarki  tłokowej  
i beztłokowej. Charakterystyki osadzarek. Urz

ą

dzenia do odprowadzania 

produktów  ci

ęŜ

kich  z  osadzarek.  Parametry  techniczne  osadzarek. 

Konserwacja  i  naprawa  osadzarek.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy obowi

ą

zuj

ą

ce podczas obsługi osadzarek. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie  osadzarek tłokowych i beztłokowych.  

  Analizowanie zasad działania wybranych rodzajów osadzarek. 

  Obliczanie zu

Ŝ

ycia wody w wybranych rodzajach osadzarek. 

  Porównywanie wydajno

ś

ci ró

Ŝ

nych rodzajów osadzarek. 

  Analizowanie parametrów technicznych osadzarek. 

  Dobieranie 

urz

ą

dze

ń

 

do 

odprowadzania 

produktów 

ci

ęŜ

kich  

z osadzarek. 

  Opracowywanie harmonogramu remontów i konserwacji  osadzarek. 

 
6.  Hydrocyklony i cyklony 
Budowa  i  zasada  działania  hydrocyklonów  i  cyklonów.  Materiały 
stosowane  do  budowy  hydrocyklonów  i  cyklonów.  Zakres  stosowania 
hydrocyklonów 

cyklonów. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci 

cieczy 

stosowanych  

w  hydrocyklonach.  Wykorzystanie  siły  od

ś

rodkowej  w  o

ś

rodku  cieczy 

ci

ęŜ

kiej  i  o

ś

rodku  powietrznym.  Ciecze  ci

ęŜ

kie  stosowane  we 

wzbogacalnikach.  Kontrola  parametrów  produktów  uzyskanych  metod

ą

 

wzbogacania 

od

ś

rodkowego. 

Materiały 

stosowane 

wewn

ą

trz 

hydrocyklonów.  Współpraca  hydrocyklonów  i  cyklonów  z  urz

ą

dzeniami 

pomocniczymi. 

Sterowanie 

automatyczne 

prac

ą

 

hydrocyklonów  

i  cyklonów.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas obsługi hydrocyklonów i cyklonów. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  budowy  wzbogacalników  od

ś

rodkowych  na  podstawie 

dokumentacji konstrukcyjnej  hydrocyklonów i cyklonów. 

  Dobieranie 

cieczy 

do 

procesu 

wzbogacania 

kopalin  

w hydrocyklonach. 

  Analizowanie 

parametrów 

produktów 

uzyskiwanych 

podczas 

wzbogacania w hydrocyklonach i cyklonach. 

background image

32 

 

  Dobieranie 

urz

ą

dze

ń

 

pomocniczych 

współpracuj

ą

cych  

ze wzbogacalnikami od

ś

rodkowymi. 

  Analizowanie  danych  technicznych  wzbogacalników  na  podstawie 

tabliczek znamionowych. 

 
7.  Wzbogacalniki strumieniowe 
Zasada  wzbogacania  produktów  przeróbki  kopalin  stałych.  Czynniki 
wpływaj

ą

ce  na  proces  wzbogacania.  Budowa  i  zasada  działania 

wzbogacalników  strumieniowych  oraz    strumieniowo  –  wachlarzowych. 
Parametry  techniczne  wzbogacalników.  Zastosowanie  wzbogacalników 
strumieniowych  do  wzbogacania  cyny,  wolframu,  platyny,  złota  i  rud 
zawieraj

ą

cych  minerały  w  postaci  metalicznej.  Aparatura  kontrolno  – 

pomiarowa  stosowana  do    pomiaru  parametrów  procesu  i  jako

ś

ci 

produktu  gotowego.  Konserwacja  i  naprawa  bie

Ŝą

ca  wzbogacalników 

strumieniowych.  Zasady    bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas obsługi wzbogacalników strumieniowych. 
 

Ć

wiczenia: 

  Okre

ś

lanie  wpływu  ró

Ŝ

nych  czynników  wpływaj

ą

cych  na  proces 

wzbogacania. 

  Analizowanie 

budowy 

zasad 

działania 

wzbogacalników 

strumieniowych na podstawie dokumentacji konstrukcyjnej. 

  Analizowanie 

parametrów 

technicznych 

wybranych 

rodzajów 

wzbogacalników. 

  Rozró

Ŝ

nianie  podzespołów  i  cz

ęś

ci  maszyn  wzbogacalników 

strumieniowych. 

  Dobieranie wzbogacalników strumieniowych do okre

ś

lonych rodzajów 

rud. 

 
8.  Wzbogacalniki zwojowe 
Budowa 

zasada 

działania 

wzbogacalników 

zwojowych. 

Charakterystyka  parametrów  technicznych  wzbogacalników  zwojowych. 
Zakres stosowania wzbogacalników zwojowych. Czynniki wpływaj

ą

ce na 

proces 

wzbogacania. 

Rozwi

ą

zania 

konstrukcyjne 

urz

ą

dze

ń

 

do 

podawania  wody  dodatkowej  oraz  do  odprowadzania  nadawy.  Zasady 
bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  obsługi 

wzbogacalników zwojowych. 

background image

33 

 

Ć

wiczenia

:

 

  Analizowanie  budowy  oraz  zasady  działania  wzbogacalników 

zwojowych na podstawie schematów i rysunków. 

  Dobieranie  parametrów  pracy  wzbogacalników  zwojowych  do 

okre

ś

lonego rodzaju kopaliny.  

  Obliczanie wydajno

ś

ci okre

ś

lonych rodzajów wzbogacalników. 

  Analizowanie  rozwi

ą

za

ń

  konstrukcyjnych  w  urz

ą

dzeniach  do 

podawania  wody  dodatkowej  oraz  urz

ą

dzeniach  do  odprowadzania 

nadawy. 

 
9.  Stoły koncentracyjne 
Podział  stołów  koncentracyjnych  ze  wzgl

ę

du  na  konstrukcj

ę

  i  przebieg 

procesu  wzbogacania.  Budowa  stołów  wstrz

ą

sanych,  okr

ą

głych, 

strumieniowych  oraz  kr

ąŜą

cych.  Wydajno

ść

  stołów  koncentracyjnych. 

Zastosowanie  stołów  koncentracyjnych  w  procesie  wzbogacania 
minerałów.  Nap

ę

dy  stołów.  Typy  stołów  wstrz

ą

sanych  podpartych, 

zawieszanych,  strumieniowych.  Sposoby  sterowania  prac

ą

  stołów 

strumieniowych.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas obsługi stołów koncentracyjnych. 
 

Ć

wiczenia:

 

  Rozró

Ŝ

nianie ró

Ŝ

nych typów stołów koncentracyjnych.  

  Analizowanie 

budowy 

stołów 

koncentracyjnych 

wstrz

ą

sanych,  

okr

ą

głych,  strumieniowych  i  kr

ąŜą

cych  na  podstawie  dokumentacji 

konstrukcyjnej. 

  Okre

ś

lanie  zastosowania  wybranych  rodzajów  i  typów  stołów  do 

wzbogacania minerałów. 

  Obliczanie wydajno

ś

ci stołów koncentracyjnych. 

  Analizowanie 

Ŝ

nych 

rodzajów 

rozwi

ą

za

ń

 

konstrukcyjnych 

stosowanych  w  stołach  koncentracyjnych  maj

ą

cych  na  celu 

zmniejszenie obci

ąŜ

e

ń

 dynamicznych. 

  Dobieranie 

nap

ę

dów 

do 

okre

ś

lonych 

rodzajów 

stołów  

koncentracyjnych. 

 
10.  Wzbogacalniki z ciecz

ą

 ci

ęŜ

k

ą

 zawiesinow

ą

 

Klasyfikacja  wzbogacalników  z  ciecz

ą

  ci

ęŜ

k

ą

  zawiesinow

ą

.  Budowa  

i  zasada  działania  wzbogacalników  z  ciecz

ą

  ci

ęŜ

k

ą

  zawiesinow

ą

Charakterystyka techniczna wzbogacalników. Wła

ś

ciwo

ś

ci cieczy ci

ęŜ

kich 

stosowanych 

we 

wzbogacalnikach 

zawiesinowych. 

Zasady 

bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  obsługi 

wzbogacalników z ciecz

ą

 ci

ęŜ

k

ą

 zawiesinow

ą

.  

 

background image

34 

 

Ć

wiczenia

  Wyja

ś

nianie  budowy  i  zasady  działania  wzbogacalników  z  ciecz

ą

 

ci

ęŜ

k

ą

 zawiesinow

ą

  Analizowanie    mo

Ŝ

liwo

ś

ci  zastosowania  wzbogacalników  z  ciecz

ą

  

ci

ęŜ

k

ą

 zawiesinow

ą

 

  Analizowanie  parametrów  cieczy  ci

ęŜ

kich  stosowanych  w  procesie 

wzbogacania wybranych minerałów. 

  Odczytywanie  schematów  kinematycznych  wzbogacalników  z  ciecz

ą

 

ci

ęŜ

k

ą

 zawiesinow

ą

 
11.  Wzbogacalniki magnetyczne i elektrostatyczne 
Wła

ś

ciwo

ś

ci 

magnetyczne 

minerałów. 

Zakres 

stosowania 

wzbogacalników  magnetycznych  i  elektrostatycznych.  Budowa  i  zasada 
działania  wzbogacalników  magnetycznych  i  elektrostatycznych.  Zasady 
bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  obsługi 

wzbogacalników elektromagnetycznych.  
   

 

 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  zasady  działania  wzbogacalnika  magnetycznego  

i elektrostatycznego na podstawie dokumentacji konstrukcyjnej.  

  Odczytywanie 

schematów 

kinematycznych 

wzbogacalników 

magnetycznych i elektrostatycznych. 

  Rozró

Ŝ

nianie elementów budowy wzbogacalników. 

 
12.  Flotowniki  
Podział,  budowa  i  zasada  działania  flotowników  mechanicznych  
i  pneumatycznych.  Zastosowanie  flotowników.  Rodzaje  odczynników 
flotacyjnych  i  ich  zastosowanie  w  procesie  flotacji.  Oznaczenia  
i  parametry  techniczne  flotowników.  Systemy  stabilizacji  i  regulacji  
w  maszynach  flotacyjnych.  Zastosowanie  nowych  typów  aeratorów 
w  maszynach  flotacyjnych.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

ce podczas obsługi flotowników

.

 

 

Ć

wiczenia:

 

  Analizowanie  budowy  flotowników  mechanicznych  na  podstawie 

schematów kinematycznych. 

  Okre

ś

lanie zastosowania flotowników. 

  Analizowanie parametrów technicznych flotowników. 

  Porównywanie  budowy  i  zasad  działania  systemów  stabilizacji  

i regulacji w ró

Ŝ

nego rodzaju flotownikach. 

 

background image

35 

 

  Analizowanie  zastosowania  nowych  typów  aeratorów  w  maszynach 

flotacyjnych. 

  Odczytywanie oznacze

ń

 technicznych flotowników. 

 
13.  Pompy 
Podstawy  hydromechaniki.  Podstawowe  poj

ę

cia  z  zakresu  hydrostatyki  

i  hydromechaniki.  Wła

ś

ciwo

ś

ci  fizyczne  i  kinematyczne  cieczy. 

Posługiwanie  si

ę

  jednostkami  układu  SI  i  ich  przeliczanie  na  jednostki  

w  innych  układach.    Prawa  hydrostatyki  i  hydromechaniki.  Klasyfikacja 
pomp.  Rodzaje  pomp  wirowych  i  wyporowych.  Parametry  pracy  pomp. 
Budowa  układów  przepływowych  pomp  wirowych.  Zastosowanie  pomp  
w  obsłudze  obiegów  wodno-mułowych  w  zakładach  przeróbczych.

 

Nap

ę

dy  pomp.  Dobór  pomp  według  danych  technicznych.  Wyznaczanie 

punktu  pracy  pompy  według    charakterystyki  technicznej.  Zasady 
bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy obowi

ą

zuj

ą

ce podczas obsługi pomp. 

 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  budowy  i  zasad  działania  typowych  pomp  wirowych  do 

wody  czystej,  pulpy  mułowej,  cieczy  ci

ęŜ

kich  zawiesinowych  

i hydrotransportu piasku oraz gruboziarnistych miałów i 

Ŝ

wirów.  

  Analizowanie budowy i zasady działania pomp wyporowych tłokowych 

i membranowych, z

ę

batych i nurnikowych. 

  Odczytywanie  parametrów  pomp  na  podstawie  charakterystyki 

technicznej. 

  Dobieranie  materiałów  do  budowy    ruroci

ą

gów  ssawnych  i  tłocznych 

do pomp iw zale

Ŝ

no

ś

ci od rodzaju i parametrów mediów. 

  Dobieranie mocy i obrotów silników nap

ę

dowych pomp. 

  Analizowanie sposobów regulacji wydajno

ś

ci pomp. 

 
14.  Spr

ęŜ

arki, dmuchawy i wentylatory 

Prawa  gazowe  dla  gazów  idealnych.  Parametry  fizyczne  gazów 
rzeczywistych.  Podział  maszyn  przepływowych  dla  gazów,  w  zale

Ŝ

no

ś

ci 

od  uzyskiwanych  ci

ś

nie

ń

  roboczych.  Klasyfikacja  i  zastosowanie 

spr

ęŜ

arek,  dmuchaw  i  wentylatorów.  Budowa  i  zasada  działania 

spr

ęŜ

arek,  dmuchaw  i  wentylatorów.  Podstawowe  parametry  techniczne 

maszyn  przepływowych.  Sposoby  przenoszenia  nap

ę

du  z  silników  na 

maszyny  przepływowe.  Parametry  techniczne  spr

ęŜ

arek,  wentylatorów  

i  dmuchaw  stosowanych  w  układach  technologicznych  procesów 
przeróbki  kopalin  stałych.  Zasady  doboru  i  regulacji  parametrów  pracy 
wentylatorów.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas obsługi spr

ęŜ

arek, dmuchaw i wentylatorów. 

 
 

background image

36 

 

Ć

wiczenia

 

  Rozró

Ŝ

nianie  ro

Ŝ

nych rodzajów i typów spr

ęŜ

arek. 

  Rozró

Ŝ

nianie  ro

Ŝ

nych rodzajów i typów dmuchaw.  

  Rozró

Ŝ

nianie  ro

Ŝ

nych rodzajów i typów wentylatorów. 

  Analizowanie  budowy  i  zasady  działania  spr

ęŜ

arek,  dmuchaw, 

i wentylatorów. 

  Dobieranie  rodzajów  i  typów  spr

ęŜ

arek,  dmuchaw  i  wentylatorów  na 

podstawie ich parametrów technicznych. 

  Analizowanie 

zasad 

regulacji 

parametrów 

pracy 

maszyn 

przepływowych. 

 
15.  Zag

ę

szczacze promieniowe 

Budowa,  zasada  działania  i zastosowanie  zag

ę

szczaczy  promieniowych. 

Zastosowanie  medium  zasilaj

ą

cego.  Wykorzystanie  siły  ci

ęŜ

ko

ś

ci  w  celu 

wywołania ruchu strumienia wody i cz

ęś

ci stałych. Parametry techniczne 

zag

ę

szczaczy  promieniowych.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

ce podczas obsługi zag

ę

szczaczy promieniowych.

 

 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie 

budowy 

zasady 

działania 

zag

ę

szczaczy 

promieniowych. 

  Dobieranie  instalacji pompowej  do ró

Ŝ

nych rodzajów zgarniaczy. 

  Dobieranie nap

ę

dów zag

ę

szczaczy promieniowych. 

  Analizowanie 

parametrów 

technicznych 

eksploatacyjnych 

zag

ę

szczaczy promieniowych. 

  Odczytywanie 

schematów 

kinematycznych 

zag

ę

szczaczy 

promieniowych. 

 
16.  Urz

ą

dzenia  odwadniaj

ą

ce 

Maszyny    i  urz

ą

dzenia  stosowane  w  procesie  odwadniania  w  polu  sił 

grawitacyjnych,  w  o

ś

rodku  drgaj

ą

cym,  w  polu  sił  od

ś

rodkowych  i  pod 

działaniem  ró

Ŝ

nicy  ci

ś

nie

ń

.  Wydajno

ść

    i  skuteczno

ść

  urz

ą

dze

ń

 

odwadniaj

ą

cych.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy

 

obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas obsługi urz

ą

dze

ń

 odwadniaj

ą

cych. 

 

Ć

wiczenia:         

 

  Rozró

Ŝ

nianie urz

ą

dze

ń

 do odwadniania kopalin stałych. 

  Analizowanie budowy wybranych urz

ą

dze

ń

 odwadniaj

ą

cych. 

  Okre

ś

lanie parametrów technicznych urz

ą

dze

ń

 odwadniaj

ą

cych.  

 
 
 

background image

37 

 

17.  Suszarki 
Podział  i  zastosowanie  suszarek.  Budowa  suszarki  b

ę

bnowej.  Budowa 

suszarki  przeponowej.  Termiczne  stany  gazu  i  materiału  w  suszarce. 
Zjawisko  fluidyzacji.  Parametry  techniczne  suszarek.  Schemat  suszenia 
trójstopniowego.  Recyrkulacja  spalin  w  suszarni.  Wykorzystanie  zjawisk 
przemiany  gazów  doskonałych  oraz  wła

ś

ciwo

ś

ci  cieczy  w  procesie 

suszenia.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy

 

obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas 

obsługi urz

ą

dze

ń

 suszarni. 

 

Ć

wiczenia:         

  Rozró

Ŝ

nianie ró

Ŝ

nych rodzajów suszarek. 

  Analizowanie  zjawisk  przemiany  gazów  doskonałych  w  procesie 

suszenia. 

  Identyfikowanie stanów termicznych gazu i suszonego materiału. 

  Analizowanie  procesu  suszenia  trójstopniowego  na  podstawie 

schematów. 

  Analizowanie zjawiska fluidyzacji. 

  Okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci termodynamicznych gazu. 

  Dobieranie aparatury do  pomiaru parametrów pracy suszarki. 

 
18.  Brykieciarki i peleciarki  
Czynniki  decyduj

ą

ce  o  mo

Ŝ

liwo

ś

ciach  brykietowania  materiałów. 

Urz

ą

dzenia  stosowane  do  przygotowania  materiałów  do  brykietowania. 

Budowa,  podział  i  zastosowanie  brykieciarek  i  peleciarek.  Schematy 
kinematyczne  brykieciarek  walcowych,  pier

ś

cieniowych  i  peleciarek. 

Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy

 

obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  obsługi 

urz

ą

dze

ń

 odwadniaj

ą

cych. 

              

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie etapów przygotowania materiałów do brykietowania. 

  Analizowanie  czynników  decyduj

ą

cych  o  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  brykietowania 

okre

ś

lonych materiałów. 

  Analizowanie  budowy  okre

ś

lonych  brykieciarek  i  peleciarek  na 

podstawie dokumentacji.   

  Sporz

ą

dzanie  harmonogramów  remontów  i  konserwacji  maszyn 

stosowanych do brykietowania i peletowania. 

 
19.  Urz

ą

dzenia transportowe 

Urz

ą

dzenia 

transportu 

wewn

ę

trznego. 

Urz

ą

dzenia 

d

ź

wignicowe. 

Przeno

ś

niki 

ta

ś

mowe, 

zgrzebłowe, 

stalowo-płytowe, 

kubełkowe. 

Ładowarki  i  transport  samochodowy.  Transport  kolejowy  szynowy  
i  linowy.  Zwałowarki  i  koparki  kołowe  wielonaczyniowe.  Urz

ą

dzenia 

background image

38 

 

transportu  grawitacyjnego:  zsuwnie,  rynny,  koryta  i  ruroci

ą

gi.  Dobór  

i  charakterystyka  techniczna 

ś

rodków  transportowych.  Wydajno

ść

  

i  cykliczno

ść

  pracy.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

ce podczas obsługi urz

ą

dze

ń

 transportowych. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie ro

Ŝ

nych rodzajów 

ś

rodków transportu wewn

ę

trznego. 

  Dobieranie parametrów pracy przeno

ś

ników ta

ś

mowych. 

  Dobieranie parametrów pracy urz

ą

dze

ń

 transportu grawitacyjnego. 

  Obliczanie 

wydajno

ś

ci 

urz

ą

dze

ń

 

zwałuj

ą

cych 

zbieraj

ą

cych  

ze zwałów. 

  Analizowanie pracy urz

ą

dze

ń

 cyklicznych. 

 

Ś

rodki dydaktyczne 

Modele maszyn do klasyfikacji. 
Modele maszyn do rozdrabiania kopalin stałych. 
Modele maszyn do wzbogacania kopalin stałych. 
Modele maszyn do odwadniania i suszenia przeróbki kopalin stałych. 
Modele maszyn do odmulania i brykietowania kopalin stałych. 
Modele pomp, spr

ęŜ

arek, wentylatorów. 

Modele nap

ę

dów hydraulicznych. 

Schematy kinematyczne maszyn i urz

ą

dze

ń

Foliogramy  obrazuj

ą

ce  budow

ę

  maszyn  stosowanych  do  przeróbki 

kopalin stałych. 
Filmy  dydaktyczne  i  prezentacje  multimedialne  dotycz

ą

ce  budowy  oraz 

zasad działania maszyn do przeróbki kopalin stałych. 
Dokumentacja  Techniczno  -  Ruchowa  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  do  przeróbki 

kopalin stałych. 
Normy. 
Katalogi maszyn i urz

ą

dze

ń

Poradnik górnika. Poradnik mechanika. 
Programy  komputerowe  do  symulacji  pracy  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

 

stosowanych do przeróbki kopalin stałych. 
 

Uwagi o realizacji

Program  nauczania  przedmiotu  Maszyny  i  urz

ą

dzenia  obejmuje 

wiedz

ę

  z  zakresu  budowy,  zasad  działania  oraz  zastosowania  maszyn  

urz

ą

dze

ń

 

technologicznych, 

energetycznych 

transportowych  

w procesie przeróbki kopalin stałych. 

Podczas  realizacji  programu  nauczania  szczególn

ą

  uwag

ę

  nale

Ŝ

zwróci

ć

  na  kształtowanie  nast

ę

puj

ą

cych  umiej

ę

tno

ś

ci:  dobierania 

maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  do  procesu  przeróbki  kopalin  stałych,  posługiwania 

background image

39 

 

si

ę

  dokumentacj

ą

  techniczn

ą

  i  konstrukcyjn

ą

  oraz  instrukcjami  obsługi 

maszyn  i  urz

ą

dze

ń

,  a  tak

Ŝ

e  przestrzegania  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  

i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

. Realizuj

ą

c tre

ś

ci 

kształcenia 

nale

Ŝ

wykorzystywa

ć

 

wiedz

ę

 

uczniów 

fizyki  

i elektrotechniki.  

W  procesie  dydaktycznym  zaleca  si

ę

  stosowanie  nast

ę

puj

ą

cych 

metod  nauczania:  wykład  konwersatoryjny,  pokaz  z  obja

ś

nieniem, 

ć

wiczenia praktyczne oraz metoda projektów. 

Zaj

ę

cia nale

Ŝ

y prowadzi

ć

 w pracowni maszyn i urz

ą

dze

ń

  do przeróbki 

kopalin  stałych  wyposa

Ŝ

onej  w  odpowiednie 

ś

rodki  dydaktyczne,  

stosuj

ą

c  grupowe  i  indywidualne  formy  pracy  z  uczniami.  Szczególnie 

wa

Ŝ

ne  jest,  aby  pracownia  była  wyposa

Ŝ

ona  w  modele  maszyn  

i  urz

ą

dze

ń

,  instrukcje  bezpiecze

ń

stwa,  instrukcje  obsługi  maszyn  

i  urz

ą

dze

ń

,  schematy  kinematyczne  oraz  przekroje  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

normy i dokumenty dotycz

ą

ce systemów jako

ś

ci. 

Szczególnie  cennym  uzupełnieniem  procesu  kształcenia  mo

Ŝ

e  by

ć

  

stosowanie  filmów  dydaktycznych  oraz  prezentacji  multimedialnych  
z  zakresu  budowy  i  zasad  działania  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  do  przeróbki 

kopalin stałych. 

Podczas  realizacji  programu  wskazane  jest  równie

Ŝ

  organizowanie 

wycieczek  dydaktycznych  do  przedsi

ę

biorstw  przeróbki  kopalin  stałych, 

przedsi

ę

biorstw  produkuj

ą

cych  maszyny  i  urz

ą

dzenia  przeróbcze  oraz 

do  laboratoriów  zajmuj

ą

cych  si

ę

  wykonywaniem  pomiarów  i  bada

ń

  

w  zakresie  przeróbki  kopalin  stałych,  w  celu  zapoznania  uczniów  
z  rzeczywistymi  warunkami  pracy  oraz  nowymi  rozwi

ą

zaniami 

technicznymi.  

background image

40 

 

Proponuje  si

ę

  nast

ę

puj

ą

cy  podział  godzin  na  realizacj

ę

  działów 

tematycznych: 

 

Lp. 

Działy tematyczne 

 Orientacyjna 
 liczba godzin 

1. 

Wiadomo

ś

ci wst

ę

pne 

10 

2. 

Przesiewacze 

13 

3. 

Kruszarki  

10 

4. 

Młyny 

  4 

5. 

Osadzarki 

15 

6. 

Hydrocyklony i cyklony 

  8 

7. 

Wzbogacalniki strumieniowe 

10 

8. 

Wzbogacalniki spiralne 

  5 

9. 

Stoły koncentracyjne 

  9 

10.  Wzbogacalniki z ciecz

ą

 ci

ęŜ

k

ą

 zawiesinow

ą

  

16 

11.  Wzbogacalniki magnetyczne i elektrostatyczne 

10 

12.  Flotowniki 

15 

13.  Pompy 

10 

14.  Spr

ęŜ

arki, dmuchawy, wentylatory 

  6 

15.  Zag

ę

szczacze promieniowe 

  8 

16.  Urz

ą

dzenia odwadniaj

ą

ce 

15 

17.  Suszarki 

10 

18.  Brykieciarki i peleciarki 

  6 

19.  Urz

ą

dzenia  transportowe 

12 

 

Razem          192 

 

Podana  w  tabeli  liczba  godzin  na  realizacj

ę

  poszczególnych  działów 

ma  charakter  orientacyjny.  Nauczyciel  mo

Ŝ

e  wprowadzi

ć

  zmiany  

w zale

Ŝ

no

ś

ci od potrzeb edukacyjnych i mo

Ŝ

liwo

ś

ci szkoły. 

 

Propozycje 

metod 

sprawdzania 

oceny 

osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie 

ocenianie 

osi

ą

gni

ęć

 

uczniów 

powinno 

by

ć

 

przeprowadzane  systematycznie  przez  cały  czas  realizacji  programu 
nauczania  na  podstawie  okre

ś

lonych  kryteriów.  Kryteria  oceniania

 

powinny  uwzgl

ę

dnia

ć

  poziom    wiadomo

ś

ci  oraz  zakres  opanowania 

przez  uczniów  umiej

ę

tno

ś

ci    zało

Ŝ

onych  w  szczegółowych  celach 

kształcenia.  

Osi

ą

gni

ę

cia uczniów mo

Ŝ

na ocenia

ć

 na podstawie: 

−−−−

  sprawdzianów ustnych i pisemnych,  

−−−−

  testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych, 

−−−−

  obserwacji czynno

ś

ci ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

−−−−

  prezentacji projektu. 

background image

41 

 

−−−−

  Podczas sprawdzania projektów nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

−−−−

  planowanie pracy, 

−−−−

  korzystanie z ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł informacji, 

−−−−

  współprac

ę

 w zespole, 

−−−−

  poprawno

ść

 merytoryczn

ą

−−−−

  prezentacj

ę

 projektu, 

−−−−

  systematyczno

ść

 i terminowo

ść

 wykonania prac. 

Podczas  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  uwag

ę

  na: 

merytoryczn

ą

 

jako

ść

 

wypowiedzi, 

stosowanie 

nazewnictwa 

technicznego, posługiwanie si

ę

 poradnikami, katalogami i dokumentacj

ą

 

techniczn

ą

, analizowanie i ocenianie informacji pochodz

ą

cych z ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł, prezentowanie wyników własnej pracy. 

Po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  poszczególnych  działów 

tematycznych 

proponuje 

si

ę

 

zastosowanie 

testu 

pisemnego, 

zawieraj

ą

cego zadania zamkni

ę

te i otwarte. 

Ocena  ko

ń

cowa  osi

ą

gni

ęć

  ucznia  powinna  uwzgl

ę

dnia

ć

  wyniki 

wszystkich stosowanych przez nauczyciela metod oceniania. 
 

Literatura 

Blaschke  W.:  Technika  wzbogacania  grawitacyjnego.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1999 
Janion  A.: Maszyny i urz

ą

dzenia górnicze. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1972 

Błaszczy

ń

ski  S.:  Wybrane  technologie  wzbogacania  grawitacyjnego 

materiałów  bardzo  drobno  uziarnionych.  In

Ŝ

ynieria  Mineralna.  Zeszyt  

Specjalny Nr S.1(7), Kraków 2002  
Praca zbiorowa: Poradnik Górnika. tom V. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1976 

Blaschke  S.:  Maszyny  i  urz

ą

dzenia  przeróbcze.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk,  Katowice 

1994 
Praca zbiorowa: Mały poradnik mechanika. WNT, Warszawa 1999 
 
Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych.  

background image

42 

 

TECHNOLOGIA PRZERÓBKI KOPALIN STAŁYCH

 

 

Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 uło

Ŝ

enie warstw skorupy ziemskiej, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 formy zalegania złó

Ŝ

  i skał, 

−−−−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 minerały i skały, 

−−−−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 systemy eksploatacji kopalin stałych, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

  procesy  podstawowe  i  pomocnicze  wyst

ę

puj

ą

ce 

podczas przeróbki kopalin stałych, 

−−−−

  dobra

ć

 materiały i 

ś

rodki pomocnicze do przeróbki kopalin stałych, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 sposoby przyjmowania  i magazynowania nadawy surowej, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

  sposoby    dozowania  i  u

ś

redniania  nadawy  do  procesów 

technologicznych, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 metody klasyfikacji wst

ę

pnej i ko

ń

cowej, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 

procesy 

klasyfikacji 

hydraulicznej  

i aerodynamicznej, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 procesy rozdrabiania, 

−−−−

  wyja

ś

ni

ć

 procesy wzbogacania kopalin stałych, 

−−−−

  dobra

ć

  metody  wzbogacania  w  celu  uzyskania  optymalnej  jako

ś

ci 

produktów, 

−−−−

  dobra

ć

 metody odwadniania produktów, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

 metody sedymentacji i flokulacji, 

−−−−

  dobra

ć

 metody odpylania i uławiania pyłów, 

−−−−

  dobra

ć

 metody suszenia produktów przeróbki kopalin, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

  procesy  brykietowania  i  peletowania  oraz  procesy 

spiekania i grudkowania, 

−−−−

  wykona

ć

 szkice i schematy technologiczne procesów, 

−−−−

  zaplanowa

ć

 procesy produkcyjne, 

−−−−

  sporz

ą

dzi

ć

 bilans produkcji zakładu przeróbczego, 

−−−−

  dobra

ć

  maszyny  i  urz

ą

dzenia  do  przeróbki  kopalin  stałych  

w okre

ś

lonych warunkach, 

−−−−

  zorganizowa

ć

 stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii, 

−−−−

  zastosowa

ć

  komputerowe  programy  w  zakresie:  planowania 

procesów  produkcyjnych,  kontroli  jako

ś

ci,  sterowania  procesami 

technologicznymi, 

−−−−

  posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  dokumentacj

ą

  technologiczn

ą

,  normami  oraz  literatur

ą

 

techniczn

ą

 i innymi 

ź

ródłami informacji, 

−−−−

  dobra

ć

  i  zastosowa

ć

 

ś

rodki  zwalczania  zagro

Ŝ

enia  wybuchem  pyłów 

materiałów palnych, par cieczy i gazów, 

background image

43 

 

−−−−

  zaplanowa

ć

  procesy  pomocnicze  w  procesie  przeróbki  kopalin 

stałych, 

−−−−

  skontrolowa

ć

 parametry procesów technologicznych, 

−−−−

  zidentyfikowa

ć

 

czynniki 

zagra

Ŝ

aj

ą

ce 

stabilno

ś

ci 

procesu 

technologicznego, 

−−−−

  skorygowa

ć

  parametry  procesu  technologicznego  dla  zapewnienia 

wymaganej jako

ś

ci produkcji, 

−−−−

  zastosowa

ć

 procedury systemu zapewnienia jako

ś

ci, 

−−−−

  posłu

Ŝ

y

ć

 si

ę

 dokumentacj

ą

 systemu zarz

ą

dzania jako

ś

ci

ą

,  

−−−−

  obsłu

Ŝ

y

ć

 maszyny i urz

ą

dzenia w w

ę

złach technologicznych, 

−−−−

  zbilansowa

ć

  produkcj

ę

  w  poszczególnych  w

ę

złach  technologicznych 

w zakładzie przeróbki kopalin stałych, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 sposoby zagospodarowania i utylizacji odpadów, 

−−−−

  rozliczy

ć

 koszty produkcji, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 wpływ procesów przeróbki kopalin stałych na 

ś

rodowisko, 

−−−−

  zidentyfikowa

ć

 rodzaje zagro

Ŝ

e

ń

 na stanowiskach pracy,  

−−−−

  zastosowa

ć

 

ś

rodki ochrony indywidualnej i zbiorowej na stanowiskach 

pracy, 

−−−−

  oceni

ć

  ryzyko  zawodowe  na  stanowisku  i  wskaza

ć

  sposoby  jego 

ograniczenia, 

−−−−

  sformułowa

ć

 

przekaza

ć

 

ostrze

Ŝ

enia 

osobom 

zagro

Ŝ

onym 

niebezpiecze

ń

stwem utraty zdrowia lub 

Ŝ

ycia, 

−−−−

  zastosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej    i  ochrony   

ś

rodowiska  podczas  procesu  przeróbki 

kopalin stałych. 

 

Materiał nauczania 

 
1.  Budowa geologiczna Ziemi 
Ruch  Ziemi.  Budowa  geologiczna  Ziemi:  wielko

ść

,  kształt,  g

ę

sto

ść

Ci

ś

nienie  wn

ę

trza  Ziemi.  Ciepło  i  stopie

ń

  geotermiczny.  Zewn

ę

trzne 

sfery Ziemi. 

 

Ć

wiczenia: 

  Okre

ś

lanie pozycji Ziemi w układzie słonecznym. 

  Analizowanie zjawisk wynikaj

ą

cych z ruchu obrotowego i obiegowego 

planety. 

  Rozró

Ŝ

nianie  podstawowych  wielko

ś

ci  fizycznych  dotycz

ą

cych 

budowy Ziemi. 

  Okre

ś

lanie  wpływu  gł

ę

boko

ś

ci  na  wielko

ść

  ci

ś

nienia  i  temperatury 

wn

ę

trza Ziemi. 

 

background image

44 

 

  Rozró

Ŝ

nianie zewn

ę

trznych stref Ziemi. 

  Obliczanie stopnia geotermicznego na okre

ś

lonej gł

ę

boko

ś

ci. 

 
2.  Zło

Ŝ

a surowców kopalin stałych 

Podstawowe  poj

ę

cia  dotycz

ą

ce  zło

Ŝ

a,  kopaliny,  surowca  mineralnego  

i  skalnego.  Formy  zalegania  złó

Ŝ

.  Wielko

ś

ci  charakteryzuj

ą

ce  zło

Ŝ

e. 

Zło

Ŝ

a surowców w

ę

gla kamiennego, brunatnego i torfu. Zło

Ŝ

a rud 

Ŝ

elaza 

i  metali  nie

Ŝ

elaznych.  Zło

Ŝ

a  surowców  chemicznych.  Zło

Ŝ

a  surowców 

skalnych.  
 

Ć

wiczenia: 

  Lokalizowanie  zasobów  w

ę

gla  kamiennego,  brunatnego  i  torfu  

w Polsce i na 

ś

wiecie. 

  Okre

ś

lanie  zasobów  i  miejsc  wydobycia  rud 

Ŝ

elaza  i  metali 

nie

Ŝ

elaznych. 

  Okre

ś

lanie    zasobów  surowców  chemicznych:  siarki,  soli  kamiennej  

i  potasowej,  fosforu,  wapnia  i  kredy,  barytu,  fluorytu,  surowców 
borowych. 

  Okre

ś

lanie    zasobów  i  miejsc  wydobycia  krajowych  złó

Ŝ

  surowców 

skalnych:  kamienia  budowlanego  i  kruszyw  łamanych,  budowlanych 
materiałów  wi

ąŜą

cych,  surowców  dla  przemysłu  ceramicznego, 

szklarskiego  i  materiałów 

ś

ciernych,  surowców  dla  przemysłu 

hutniczego i odlewniczego oraz materiałów ogniotrwałych. 

  Rozró

Ŝ

nianie form zalegania poszczególnych złó

Ŝ

 
3.  Mineralogia i  petrografia 
Poj

ę

cie  minerału,  ciała  bezpostaciowego  i  kryształu.  Elementy  symetrii 

kryształów. Wła

ś

ciwo

ś

ci fizyczne, chemiczne, mechaniczne i elektryczne 

minerałów.  Minerały  i  formy  wyst

ę

powania  w  przyrodzie.  Rodzaje  skał, 

wła

ś

ciwo

ś

ci fizyczne i chemiczne, metody badania skał.   

 

Ć

wiczenia: 

  Wyznaczanie elementów symetrii kryształów w ró

Ŝ

nych minerałach. 

  Klasyfikowanie minerałów do okre

ś

lonych grup. 

  Wyznaczanie twardo

ś

ci minerałów według skali Mohs’a. 

  Wyznaczanie płaszczyzn uławicenia i łupliwo

ś

ci skał. 

  Rozpoznawanie  głównych  rodzajów  skał  magmowych,  osadowych  

i metamorficznych. 

  Rozpoznawanie w

ę

gli kopalnych na podstawie ich wła

ś

ciwo

ś

ci. 

  Rozpoznawanie  rud  metali,  soli,  minerałów  i  skał  zawieraj

ą

cych 

kopaliny u

Ŝ

yteczne. 

 

background image

45 

 

4.  Systemy eksploatacji złó

Ŝ

 kopalin stałych 

Systemy odkrywkowej i podziemnej eksploatacji złó

Ŝ

. Rodzaje wyrobisk. 

Dostosowanie 

systemu 

eksploatacji 

do 

warunków 

górniczo-

geologicznych. Ochrona powierzchni Ziemi i atmosfery przed szkodliwym 
wpływem  eksploatacji  złó

Ŝ

.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

ce podczas eksploatacji złó

Ŝ

 kopalin stałych. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie rodzajów wyrobisk górniczych. 

  Rozró

Ŝ

nianie systemów eksploatacji złó

Ŝ

 kopalin stałych. 

  Identyfikowanie metod urabiania skał. 

  Analizowanie  procesu  wydobywania  złó

Ŝ

  kopalin  stałych  metodami 

wiertniczymi oraz metodami wytapiania i rozpuszczania. 

  Rozpoznawanie  materiałów  wybuchowych  i 

ś

rodków  strzałowych  

stosowanych w górnictwie.  

  Analizowanie wpływu procesu eksploatacji złó

Ŝ

 na 

ś

rodowisko.  

 
5.  Podstawy przeróbki kopalin stałych 
Znaczenie  przeróbki  kopalin  w  gospodarce.  Poj

ę

cia  podstawowe.  Cel 

przeróbki kopalin stałych. Charakterystyka procesów. Operacje i zabiegi 
przeróbcze.  Schematy  technologiczne  procesów  przeróbki  minerałów. 
Wpływ procesów przeróbczych na 

ś

rodowisko. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozpoznawanie kopalin u

Ŝ

ytecznych 

  Rozró

Ŝ

nianie  próbek  nadawy,  koncentratu,  odpadu,  skały  płonnej, 

produktu po

ś

redniego. 

  Rozró

Ŝ

nianie operacji głównych i pomocniczych w procesie przeróbki 

kopalin stałych. 

  Sporz

ą

dzanie  schematów  technologicznych  procesu  przeróbki 

wybranych kopalin stałych.  

  Analizowanie  wpływu  procesów  przeróbki  kopalin  stałych  na 

ś

rodowisko. 

 
6.  Przyjmowanie i magazynowanie nadawy 
Sposoby  przyjmowania  nadawy.  Transport  kolejowy,  samochodowy, 
linowy. 

Transport 

stacjonarny 

przeno

ś

nikami 

Ŝ

nych 

typów. 

Hydrotransport 

transport 

pneumatyczny 

Ś

rodki 

transportu.  

Magazynowanie  materiału  surowego  w  zbiornikach.  Składowanie 
nadawy  surowej,  półproduktów  i  wyrobów  gotowych  na  zwałowiskach. 
Ci

ęŜ

ar  nasypowy,  k

ą

t  usypowy,  wilgotno

ść

  i  uziarnienie  nadawy 

kierowanej  do  zbiorników.  Samozapalno

ść

  materiałów.  Zaopatrzenie  

background image

46 

 

w  materiały.  Magazynowanie  materiałów.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  

i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  przyjmowania  i  magazynowania 

nadawy. Odprowadzanie metanu ze zbiorników w

ę

gla do atmosfery. 

 

Ć

wiczenia: 

  Dobieranie sposobu magazynowania nadawy. 

  Dobieranie urz

ą

dze

ń

 do transportu nadawy, materiałów, półproduktów 

i gotowych wyrobów. 

  Planowanie  kształtu  ruroci

ą

gów,  rynien,  zsuwni  i  koryt  stosowanych  

w transporcie grawitacyjnym. 

  Rozró

Ŝ

nianie rodzajów zwałowisk i okre

ś

lanie ich parametrów. 

  Identyfikowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  ze  składowaniem  ró

Ŝ

nych 

produktów. 

  Planowanie zu

Ŝ

ycia materiałów i 

ś

rodków oraz niezb

ę

dnych zapasów. 

 
7.  Dozowanie i u

ś

rednianie nadawy 

U

ś

rednianie  nadawy  surowej.  Sporz

ą

dzanie  mieszanek  produktów  

i surowców  w zale

Ŝ

no

ś

ci od zadanych warto

ś

ci parametrów u

Ŝ

ytkowych 

nadawy.  Wydajno

ść

  procesu  dozowania  nadawy.  Zasady  u

Ŝ

ytkowania 

urz

ą

dze

ń

 

do 

dozowania 

do 

u

ś

redniania 

nadawy. 

Zasady 

bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  procesów 

dozowania i u

ś

redniania nadawy. 

 

Ć

wiczenia: 

  Dobieranie  składu  mieszanek  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  zało

Ŝ

onych  warto

ś

ci 

ich parametrów u

Ŝ

ytkowych.  

  Dobieranie maszyn i urz

ą

dze

ń

 do mieszania i u

ś

redniania nadawy. 

  Okre

ś

lanie  wpływu  wielko

ś

ci  i  kształtu  zbiornika  oraz  sposobu  jego 

zasilania i opró

Ŝ

niania na proces u

ś

redniania nadawy i produktów. 

  Rozró

Ŝ

nianie metod regulacji wydajno

ś

ci procesu dozowania nadawy. 

 

8.  Klasyfikacja mechaniczna ziarna  
Poj

ę

cia  podstawowe:  produkty  przesiewania,  nadziarno,  podziarno, 

wska

ź

nik  prze

ś

witu.  Rodzaje  klasyfikacji  –  wst

ę

pna  i  ko

ń

cowa. 

Klasyfikacja  na  przegrodzie  sitowej.  Ruch  materiału  po  sicie.  Dynamika 
ruchu  materiału.  Sprawno

ść

  i  wydajno

ść

  przesiewania.  Schematy 

przesiewania 

wielokrotnego. 

Miejsce 

przesiewania 

ci

ą

gu 

technologicznym. Utylizacja odpadów powstałych w procesie klasyfikacji 
mechanicznej.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas procesów klasyfikacji mechanicznej. 
 
 

background image

47 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie ró

Ŝ

nych rodzajów ruchu przesiewaczy. 

  Dobieranie k

ą

ta nachylenia pokładu sitowego. 

  Wyznaczanie wska

ź

nika prze

ś

witu sita. 

  Obliczanie wska

ź

nika podrzutu ziarna na sicie. 

  Dobieranie  rodzaju  ruchu  i  wska

ź

nika  podrzutu  dla  okre

ś

lonego 

rodzaju nadawy. 

  Analizowanie  dopuszczalnej  zawarto

ś

ci  nadziarna  i  podziarna  

w sortymentach  na podstawie norm. 

  Dobieranie  sposobów  utylizacji  odpadów  powstałych  w  wyniku   

eksploatacji maszyn. 
 

9.  Klasyfikacja hydrauliczna i aerodynamiczna kopalin 
Zasady klasyfikacji hydraulicznej. Klasyfikacja wymiarowa i grawitacyjna.  
Ziarna  równopadaj

ą

ce.  Wpływ  lepko

ś

ci 

ś

rodowiska  na  sprawno

ść

 

procesu.  Współczynnik  równopadania.  Rodzaje  klasyfikatorów  - 
korytowe i sto

Ŝ

kowe oraz mechaniczne. Klasyfikacja ziarna w wiruj

ą

cym 

strumieniu  wody.  Klasyfikacja  aerodynamiczna.  Warunki  stosowania. 
Podział 

zastosowanie 

klasyfikatorów 

aerodynamicznych 

strumieniowych, od

ś

rodkowych, mechanicznych i odpylaj

ą

cych. Ochrona 

atmosfery  i  wód  powierzchniowych.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  procesów  klasyfikacji  hydraulicznej  

i aerodynamicznej. 
   

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie czynników wpływaj

ą

cych na klasyfikacj

ę

 hydrauliczn

ą

  Wyznaczanie współczynnika równopadania ziarn. 

  Analizowanie schematu kinematycznego hydrocyklonu. 

  Analizowanie  wpływu  na 

ś

rodowisko  procesów  zachodz

ą

cych 

podczas mechanicznej klasyfikacji ziarna. 
 

10.  Rozdrabianie  
Cel  i  systematyka  rozdrabiania.  Stopie

ń

  rozdrabiania.  Schematy 

kinematyczne kruszarek i młynów. Proces kruszenia i mielenia na mokro. 
Rozdrabianie  selektywne.  Niekonwencjonalne  metody  rozdrabiania. 
Odpylanie  przestrzenne.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

ce podczas procesów rozdrabiania. 

 

Ć

wiczenia: 

  Wyznaczanie stopnia i skali rozdrabiania ziarna. 

  Analizowanie procesu rozdrabiania w celu uwolnienia ziarna kopaliny 

u

Ŝ

ytecznej. 

background image

48 

 

  Dobieranie  ró

Ŝ

nych  rodzajów  kruszarek  i  młynów  do  okre

ś

lonego 

procesu technologicznego. 

  Dobieranie pr

ę

dko

ś

ci nadawy do rodzaju kruszarki. 

  Dobieranie urz

ą

dze

ń

 uławiaj

ą

cych pyły. 

 
11.  Metody wzbogacania kopalin 
Wzbogacanie  kopalin  metodami  grawitacyjnymi.  Frakcje  wydzielane  
z nadawy. Kryteria doboru metod wzbogacania. Metody badania procesu 
wzbogacania 

kopalin. 

Analiza 

densymetryczna. 

Ciecze 

ci

ęŜ

kie 

jednorodne  i  zawiesinowe.  Krzywe  wzbogacalno

ś

ci.  Wzbogacanie  

w o

ś

rodku powietrznym. Wzbogacanie w o

ś

rodku wodnym i  w cieczach 

ci

ęŜ

kich.  Ochrona  wód  powierzchniowych  i  post

ę

powanie  z  odpadami 

produkcyjnymi.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas procesów wzbogacania. 
 

Ć

wiczenia: 

  Sporz

ą

dzanie krzywych Henry’ego, Mayera. 

  Odczytywanie krzywych wzbogacalno

ś

ci rud. 

  Okre

ś

lanie  stopnia  trudno

ś

ci  wzbogacania  nadawy  metod

ą

  Birda  

i Toporkowa. 

  Dobieranie metody wzbogacania do rodzaju kopaliny. 

  Analizowanie wpływu procesów wzbogacania kopalin na 

ś

rodowisko. 

 
Wzbogacanie r

ę

czne  

R

ę

czne wzbogacanie materiałów i kopalin. Warunki i zakres  stosowania  

metody.  Ta

ś

my  i  stoły  przebiercze.  Wybieranie  ciał  obcych.  Segregacja 

materiałów.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas procesów wzbogacania r

ę

cznego. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozpoznawanie  produktów  wzbogacania  na  podstawie  oceny 

wizualnej próbki (kolor, kształt, połysk). 

  Dobieranie narz

ę

dzi i maszyn do r

ę

cznego wzbogacania kopalin. 

  Okre

ś

lanie  zasad  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

cych 

podczas r

ę

cznego wzbogacania kopalin. 

  Analizowanie  procedur  post

ę

powania  z  odpadami  powstałymi  

w wyniku r

ę

cznego wzbogacania kopalin. 

 
Wzbogacanie w osadzarkach 
Proces wzbogacania w osadzarkach. Pr

ę

dko

ść

 opadania ziarn o ró

Ŝ

nych 

g

ę

sto

ś

ciach  w  o

ś

rodku  wodnym.  Długo

ść

  drogi  opadania  ziarn.  Ruch 

pulsacyjny  wody  roboczej.  Sposoby  wywoływania  pulsacji.  Rola  wody 

background image

49 

 

górnej i dolnej w osadzarce. Pr

ę

dko

ść

 wznoszenia si

ę

 wody w przedziale 

roboczym  osadzarki.  Powietrze  robocze  i  steruj

ą

ce.    Rozdział  nadawy  

w  ło

Ŝ

u  osadzarki.  Odbiór  produktów  ton

ą

cych.  G

ę

sto

ść

  rozdziału. 

Sposoby  pomiarów  grubo

ś

ci  warstw  produktów  ci

ęŜ

kich.  G

ę

sto

ść

 

pływaka.  Progi  stałe  i  ruchome  w  osadzarkach.  Automatyzacja  procesu 
odbioru  produktów.  Kształtowanie  przebiegu  pulsacji.  Automatyczna 
regulacja  parametrów  pracy  osadzarek.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  

higieny 

pracy 

obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas 

wzbogacania 

kopalin  

w  osadzarkach.  Sposoby  utylizacji  i  zagospodarowania  odpadów 
powstałych w wyniku procesu wzbogacania w osadzarkach. 
 

Ć

wiczenia: 

  Wyznaczanie pr

ę

dko

ś

ci opadania ziaren w o

ś

rodku wodnym. 

  Analizowanie zjawisk zachodz

ą

cych w osadzarkach. 

  Rozró

Ŝ

nianie ró

Ŝ

nych rodzajów osadzarek miałowych i ziarnowych. 

  Obliczanie 

wydajno

ś

ci 

jednostkowej 

ło

Ŝ

osadzarki  

oraz zapotrzebowania na wod

ę

 i powietrze robocze. 

  Dobieranie 

warunków 

wprowadzania 

nadawy 

do 

osadzarki  

i wyprowadzania produktów. 

  Analizowanie wpływu procesów wzbogacania w osadzarkach na ilo

ść

 

produkowanych odpadów. 

 
Wzbogacanie  kopalin  stałych  we  wzbogacalnikach  hydraulicznych  
i strumieniowych 
Wpływ  pr

ę

dko

ś

ci  wznosz

ą

cego  si

ę

  strumienia  wody  na  pr

ę

dko

ść

 

opadania  ziaren.  Klasyfikowanie  nadawy  na  klasy  ziarnowe  w  celu 
eliminacji  ziarn  równopadaj

ą

cych.  Regulacja  pracy  i  automatyzacja 

procesu. Wzbogacanie w separatorach strumieniowych. Ruch laminarny  
i  turbulentny  (burzliwy).  Ruch  ziarna  w  korycie  wzbogacalnika 
strumieniowego.  Pr

ę

dko

ść

  wody,  k

ą

t  nachylenia  koryta,  siły  tarcia. 

Krytyczna  pr

ę

dko

ść

  strumienia  wody,  k

ą

t  nachylenia  drogi  ziarna, 

ś

rednia 

pr

ę

dko

ść

 

strugi. 

Parametry 

pracy 

wzbogacalników 

strumieniowych 

Reo. 

Odbieralniki 

produktów. 

Regulatory 

hydromechaniczne odbioru produktów ci

ęŜ

kich. Wzbogacanie na stołach 

koncentracyjnych.  Ukształtowanie  płyty  stołu.  Sposoby  podparcia.  Ruch 
roboczy  stołu  i  ruch  wody.  Geometria  stołu  koncentracyjnego.  Układ  sił 
działaj

ą

cych  na  ziarno  na  stole  koncentracyjnym.  Schemat  rozkładu 

produktów wzbogacania na stole koncentracyjnym. Zastosowanie stołów 
koncentracyjnych. 

Ochrona 

wód 

powierzchniowych. 

Zasady 

bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  wzbogacania 

kopalin  we wzbogacalnikach hydraulicznych i strumieniowych.                           
 
 

background image

50 

 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  ruchu  ziarna  we  wznosz

ą

cym  si

ę

  strumieniu  wody. 

Analizowanie 

zjawisk 

zachodz

ą

cych 

we 

wzbogacalnikach 

hydraulicznych. 

  Dobieranie 

przedziałów 

klas 

ziarnowych 

kierowanych 

do 

wzbogacania. 

  Analizowanie procesu rozdziału ziarn na stołach koncentracyjnych. 

  Dobieranie parametrów pracy stołów koncentracyjnych. 

  Planowanie  zabezpiecze

ń

  przed  niekontrolowanym  wypływem  wód 

technologicznych do 

ś

rodowiska. 

 
Wzbogacanie minerałów w hydrocyklonach 
Wzbogacanie  w  o

ś

rodku  wodnym  i  w  cieczy  ci

ęŜ

kiej.  Zakres 

zastosowania  hydrocyklonów.  Wpływ  pozycji  pionowej  i  nachylonej  na 
warunki 

pracy 

hydrocyklonów. 

Regulacja 

parametrów 

pracy 

hydrocyklonów.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas wzbogacania kopalin w hydrocyklonach. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie ruchu ziarna w hydrocyklonie. 

  Obliczanie  pr

ę

dko

ś

ci  ruchu  ziarna  w  hydrocyklonach  wg  wzoru 

Stokesa. 

  Dobieranie dysz przelewowych w hydrocyklonach trójproduktowych. 

 
Wzbogacanie w cieczach ci

ęŜ

kich 

Sporz

ą

dzanie  cieczy  ci

ęŜ

kich  zawiesinowych.  Parametry  procesu 

wzbogacania w cieczach ci

ęŜ

kich. Odmulanie. Bł

ę

dny obci

ąŜ

nik. Ciecze 

ci

ęŜ

kie  robocze,  rozrzedzone  i  zag

ę

szczone.  Schematy  obiegów  cieczy 

ci

ęŜ

kich.  Wzbogacanie  dwu  i  trójproduktowe.  Regeneracja  cieczy 

zawiesinowej. 

Rekuperacja. 

Regulacja 

automatyczna 

poziomów  

i  g

ę

sto

ś

ci  cieczy  ci

ęŜ

kich.  Sposoby  pomiaru  g

ę

sto

ś

ci  cieczy  ci

ęŜ

kich. 

Ochrona 

ś

rodowiska  przed  szkodliwym  wpływem  procesu  wzbogacania 

w  cieczach  ci

ęŜ

kich.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

ce podczas wzbogacania kopalin  w cieczach ci

ęŜ

kich. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozpoznawanie 

Ŝ

nych 

rodzajów 

obci

ąŜ

ników 

stosowanych  

w obiegach cieczy ci

ęŜ

kich. 

  Analizowanie  wpływu  ró

Ŝ

nych  czynników  na  zaburzenia  stabilno

ś

ci 

cieczy ci

ęŜ

kich. 

  Analizowanie  schematów  obiegu  cieczy  ci

ęŜ

kich,  produktów,  wody, 

powietrza i innych mediów. 

background image

51 

 

  Planowanie zabiegów i operacji niezb

ę

dnych w procesie wzbogacania 

w cieczach ci

ęŜ

kich okre

ś

lonych kopalin. 

  Planowanie  pracy  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  w  w

ę

złach  technologicznych 

obiegów cieczy ci

ęŜ

kich zawiesinowych. 

  Dobieranie  ci

ęŜ

aru  rozdziału  dla  zmiennych  parametrów  nadawy  

i produktów. 

  Obliczanie 

jednostkowego 

zu

Ŝ

ycia 

obci

ąŜ

nika 

procesie 

wzbogacania kopalin. 

  Analizowanie  wpływu  procesów  wzbogacania  rud  metali  w  cieczach 

ci

ęŜ

kich na 

ś

rodowisko. 

 
Wzbogacanie metodami optycznymi i radiometrycznymi 
Zastosowanie  zjawisk  optycznych  w  procesie  wzbogacania.  Zakresy 
cz

ę

stotliwo

ś

ci  promieniowania  elektromagnetycznego  stosowanego  

w  procesach  wzbogacania.  Cechy  falowe  wi

ą

zki 

ś

wiatła,  k

ą

ta  padania, 

odbicia  i  rozproszenia.  Kolorymetria. 

Ź

ródła  i  detektory  promieniowania. 

Fluorescencja  i  luminescencja  materiałów.  Miejsca  umieszczania 
elementów  ekspozycji  wi

ą

zki  i  jej  detekcji.  Lokalizacja  elementów 

roboczych i wykonawczych układów. Ochrona pracowników i 

ś

rodowiska 

przed  radiacj

ą

.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas wzbogacania metodami optycznymi i radiometrycznymi. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie zjawisk optycznych wykorzystywanych do wzbogacania 

surowców. 

  Rozró

Ŝ

nianie  cech  minerałów,  które  kwalifikuj

ą

  je  do  wzbogacania 

metodami optycznymi. 

  Kwalifikowanie  surowców  do  procesu  wzbogacania  metodami 

radiometrycznymi. 

  Okre

ś

lanie  parametrów  wybranych  kopalin  wzbogaconych  metodami 

optycznymi lub radiometrycznymi. 

  Dobieranie 

zabezpiecze

ń

 

ś

rodków 

ochrony 

indywidualnej 

pracowników  w zale

Ŝ

no

ś

ci od rodzaju zagro

Ŝ

enia. 

 
Wzbogacanie magnetyczne i elektryczne  
Teoretyczne  podstawy  wzbogacania  kopalin  stałych.  Magnetyczne  
i  elektryczne    wła

ś

ciwo

ś

ci  ciał.    Oddziaływanie  pola  magnetycznego  

i  elektrycznego  na  ziarna  ró

Ŝ

nych  kopalin.  Wzbogacanie  na  sucho  

na 

mokro. 

Zastosowanie 

Ŝ

nych 

metod 

wzbogacania 

elektromagnetycznego.  Wzbogacanie  elektrostatyczne  i  dielektryczne. 
Elektryzacja  ziarna.  Wzbogacanie  we  wzbogacalnikach  elektrycznych. 
Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  procesu 

background image

52 

 

wzbogacania 

elektrycznego 

magnetycznego. 

Ochrona 

przed 

pora

Ŝ

eniem pr

ą

dem elektrycznym. 

 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  zjawisk  wyst

ę

puj

ą

cych  w  procesie  wzbogacania 

magnetycznego. 

  Analizowanie  zjawisk  wyst

ę

puj

ą

cych  w  procesie  wzbogacania 

elektrycznego. 

  Dobieranie metod wzbogacania w zale

Ŝ

no

ś

ci od rodzaju surowca. 

  Dobieranie 

parametrów 

regulacji 

urz

ą

dze

ń

 

stosowanych 

do 

wzbogacania kopalin. 

  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  dla  zdrowia  i 

Ŝ

ycia  wyst

ę

puj

ą

cych  podczas 

procesu wzbogacania magnetycznego i elektrycznego.  

 
Wzbogacanie ogniowe 
Przemiany  zachodz

ą

ce  w  minerałach  pod  wpływem  podgrzewania. 

Wpływ  atmosfery  pieca  na  zmiany  wła

ś

ciwo

ś

ci  fizykochemicznych 

surowców  w  trakcie  podgrzewania.  Wzbogacanie  ogniowe  rud 

Ŝ

elaza. 

Pra

Ŝ

enie  utleniaj

ą

ce,  pra

Ŝ

enie  magnetyzuj

ą

ce.  Proces 

Ŝ

elgrudowy. 

Wzbogacanie  ogniowe  rud  metali  nie

Ŝ

elaznych.  Reakcje  chemiczne 

zachodz

ą

ce w procesie wzbogacania ogniowego. Spiekanie. Segregacja 

rud  miedzi,  niklu.  Zakresy  temperatur  i  czas  trwania  procesu 
wzbogacania  ogniowego.  Ochrona  powietrza  atmosferycznego  przed 
emisj

ą

  pyłów  i  spalin  powstałych  w  wyniku  procesów  termicznych. 

Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas 

wzbogacania ogniowego. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  przemian  zachodz

ą

cych  w  surowcach  pod  wpływem 

podgrzewania. 

  Modelowanie  procesów  wzbogacania  ogniowego  przez  stosowanie 

odpowiedniej atmosfery pieca. 

  Analizowanie  procesów  stosowanych  w  metodzie  wzbogacania 

ogniowego rud 

Ŝ

elaza. 

  Analizowanie  procesów  stosowanych  w  metodzie  wzbogacania 

ogniowego rud miedzi i niklu. 

  Rozró

Ŝ

nianie rodzajów pyłów i gazów emitowanych do atmosfery. 

 
Wzbogacanie flotacyjne 
Zasady 

flotacji. 

Zwil

Ŝ

alno

ść

 

powierzchniowa 

ziarna. 

Napi

ę

cie 

powierzchniowe. 

Hydrofilno

ść

 

hydrofobowo

ść

 

ziarna. 

Metody 

prowadzenia  procesu  flotacji.  Odczynniki  flotacyjne,  systematyka  

background image

53 

 

i  zastosowanie  flotantów.  Sposoby  aeracji  m

ę

tów.  Zastosowanie 

wielkogabarytowych maszyn jednokomorowych. Parametry prowadzenia 
procesu.  Ocena  flotowalno

ś

ci  kopalin  i  skuteczno

ś

ci  stosowania 

reagentów.  Zastosowanie  procesu  flotacji.  Schematy  prowadzenia 
procesów  flotacji.  Metody  poprawiania  skuteczno

ś

ci  procesu  flotacji. 

Urz

ą

dzenia  pomiarowe  i  narz

ę

dzia  stosowane  do  kontroli  nadawy  

sterowania 

procesem 

wzbogacania. 

Automatyzacja 

poziomu, 

zag

ę

szczenia  i  wydajno

ś

ci  przepływu  m

ę

tów  flotacyjnych.  Sposoby 

dozowania  odczynników.  Stosowanie  układów  automatyki  dozowania 
odczynników  i  nadawy  w  procesie  wzbogacania  flotacyjnego.  Ocena 
jako

ś

ci  produktów  wzbogacania.  Sposoby  rozbijania  piany.  Karty 

charakterystyki 

substancji 

chemicznych. 

Zasady 

bezpiecze

ń

stwa  

i  higieny  pracy  obowi

ą

zuj

ą

ce  w  trakcie  procesu  wzbogacania 

flotacyjnego. Ochrona przed ska

Ŝ

eniem odczynnikami chemicznymi. 

 

Ć

wiczenia: 

  Rozró

Ŝ

nianie etapów procesu flotacji. 

  Rozró

Ŝ

nianie ziarna o wła

ś

ciwo

ś

ciach  hydrofilnych i hydrofobowych. 

  Analizowanie zjawiska aeracji m

ę

tów. 

  Analizowanie 

schematów 

technologicznych 

flotacji 

wybranych 

surowców. 

  Okre

ś

lanie parametrów technicznych nadawy i produktów flotacji. 

  Analizowanie procesu przygotowania i prowadzenia flotacji. 

  Rozró

Ŝ

nianie  zagro

Ŝ

e

ń

  wynikaj

ą

cych  ze  stosowania  odczynników 

chemicznych w procesie wzbogacania flotacyjnego. 

  Planowanie  ochrony  przed  zagro

Ŝ

eniem  wybuchem  par  cieczy  

i gazów oraz ich migracj

ą

 do 

ś

rodowiska. 

 
Inne metody wzbogacania kopalin stałych 
Metody  wzbogacania  wykorzystuj

ą

ce  ró

Ŝ

nice  dotycz

ą

ce  elastyczno

ś

ci, 

kształtu,  twardo

ś

ci,  współczynnika  tarcia,  adhezji  i  termoadhezji  oraz 

spr

ęŜ

ysto

ś

ci 

ziarna. 

Wzbogacanie 

fluidalne 

flotograwitacyjne. 

Separacja olejowa. Wzbogacanie metodami biologicznymi. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie  wpływu  elastyczno

ś

ci  i  twardo

ś

ci  materiału  na  proces 

rozdziału ziarna. 

  Dobieranie  optymalnych  warunków  procesu  wzbogacania  rud  metali 

w oparciu o ró

Ŝ

nice we współczynnikach tarcia. 

  Okre

ś

lanie kształtu ziaren u

Ŝ

ytecznych we wzbogacalnikach. 

  Dobieranie optymalnych warunków procesu wzbogacania w oparciu o 

Ŝ

nice w adhezji i termoadhezji ziarna. 

background image

54 

 

  Dobieranie  optymalnych  warunków  wzbogacania  z  zastosowaniem 

fluidyzowanych warstw drobno uziarnionego materiału surowego. 

  Dobieranie  optymalnych  warunków  do  prowadzenia  procesów 

wzbogacania na powierzchniach olejowanych. 

  Analizowanie 

warunków 

wzbogacania 

biologicznego 

metod

ą

 

ługowania bakteryjnego. 

  Analizowanie wpływu procesów wzbogacania na 

ś

rodowisko. 

 
12.  Sedymentacja  i flokulacja 
Zawiesiny,  warunki  ich  powstawania,  trwało

ść

,  skład  granulometryczny  

i  zag

ę

szczenie.  Koloidy.  Układy  dyspersyjne.  Powierzchnia  rozwini

ę

ta, 

potencjał  elektrokinetyczny  i  hydratacja  cz

ą

stek.  Procesy  sedymentacji 

swobodnej  i  skr

ę

powanej.  Pr

ę

dko

ść

  opadania  i  jej  opis  matematyczny. 

Zale

Ŝ

no

ść

  opadania  cz

ą

stek  od  lepko

ś

ci  o

ś

rodka.  Klarowanie  wód  

i  zag

ę

szczanie  mułów.  Pr

ę

dko

ść

  opadania.  Granica  m

ę

tno

ś

ci.  Sposoby 

intensyfikacji  procesu  sedymentacji.  Flokulacja  i  koagulacja.  Dobór 
flokulantów,  posta

ć

  handlowa,  sposób  aplikacji  i  przygotowanie 

flokulantów  do  dozowania.  Rodzaje  i  budowa  cz

ą

stek  flokulanta. 

Badanie  pr

ę

dko

ś

ci  sedymentacji.    Technologia  pracy  osadników 

terenowych,  stawów  osadowych,  osadników  cyklicznych,  zag

ę

szczaczy 

sto

Ŝ

kowych, 

szeregowych, 

promieniowych 

lamelowych. 

Bezpiecze

ń

stwo  i  higiena  pracy  w  procesie  flokulacji  i  sedymentacji. 

Karty 

charakterystyki 

substancji 

chemicznych. 

Ochrona 

wód 

powierzchniowych. Zasady bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas procesów sedymentacji i flokulacji. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie procesu sedymentacji ró

Ŝ

nych zawiesin. 

  Wyznaczanie pr

ę

dko

ś

ci opadaniagranicy m

ę

tno

ś

ci ró

Ŝ

nych zawiesin. 

  Sprawdzanie pr

ę

dko

ś

ci opadania granicy m

ę

tno

ś

ci zawiesin czystych 

i z zastosowaniem ró

Ŝ

nych flokulantów. 

  Projektowanie układów dozowania flokulantów. 

  Analizowanie  najkorzystniejszych  warunków,  sposobów  i  miejsc 

dozowania. 

  Analizowanie  gospodarki  mułami  i  wod

ą

  sklarowan

ą

  w  bilansie 

masowym zakładu przeróbki kopalin stałych. 

  Analizowanie 

zagro

Ŝ

e

ń

 

powstaj

ą

cych 

podczas 

stosowania 

odczynników chemicznych w procesie sedymentacji i flokulacji. 

  Analizowanie wpływu na 

ś

rodowisko ró

Ŝ

nych czynników stosowanych 

w procesach sedymentacji i flokulacji. 

 
 

background image

55 

 

13.  Odwadnianie produktów wzbogacania 
Odwadnianie jako proces. Przegrody sitowe i tkaniny filtracyjne. Ods

ą

cz  

i  przes

ą

cz.  Wilgo

ć

  –  rodzaje  i  sposoby  oznaczania.  Odwadnianie  pod 

wpływem  oddziaływania  sił  grawitacji.  Zbiorniki  obciekowe,  stawy, 
odstojniki  i  osadniki  cykliczne.  Technologia  pracy  podno

ś

ników 

kubełkowych,  klasyfikatorów  zwojowych  i  ich  dobór.    Odwadnianie  
w  o

ś

rodku  drgaj

ą

cym  na  przesiewaczach.  Odwadnianie  od

ś

rodkowe 

statyczne  na  sitach  łukowych,  od

ś

rodkowych  sitach  odwadniaj

ą

cych. 

Odwadnianie 

dynamiczne 

odwadniarkach 

od

ś

rodkowych 

wibracyjnych,  wirnikowych, 

ś

limakowych,  sedymentacyjnych  sitowych  

i  bezsitowych.  Liczba  wirowania  i  jej  wyznaczanie.  Transport  produktu 
odwodnionego.  Odwadnianie  pró

Ŝ

niowe.  Technologia  odwadniania 

pró

Ŝ

niowego  na  filtrach  pró

Ŝ

niowych  b

ę

bnowych,  tarczowych,  płaskich  

i  ta

ś

mowych.  Schematy  instalacji  filtracji  pró

Ŝ

niowej.  Zastosowanie 

filtracji 

osmotycznej 

wykorzystaniem 

spieków 

ceramicznych. 

Odwadnianie  ci

ś

nieniowe.  Technologia  odwadniania  ci

ś

nieniowego  na 

prasach 

filtracyjnych 

komorowych 

ramowych 

oraz 

prasach 

membranowych.  Technologia  rozładunku  pras  i  filtrów  hiperbarycznych. 
Parametry  filtracji.  Cykliczno

ść

  ruchu  urz

ą

dze

ń

  w  funkcjonowaniu 

zakładu.  Koszty  operacji  odwadniania.  Zachowanie  szczelno

ś

ci  obiegu 

wodno-mułowego. Zasady bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy obowi

ą

zuj

ą

ce 

podczas procesów odwadniania. 
 

Ć

wiczenia: 

  Analizowanie procesu odwadniania i jego produktów. 

  Dobieranie maszyn i urz

ą

dze

ń

 do procesów odwadniania statycznego 

pod wpływem działania sił grawitacji. 

  Analizowanie procesu odwadniania na przesiewaczach, wyznaczanie 

jego skuteczno

ś

ci. 

  Rozró

Ŝ

nianie ró

Ŝ

nych rodzajów przegród sitowych i tkanin. 

  Analizowanie sił oddziaływuj

ą

cych na ziarno w procesie odwadniania 

od

ś

rodkowego. 

  Analizowanie  parametrów  pracy  urz

ą

dze

ń

  stosowanych  do  filtracji 

pró

Ŝ

niowej i nadci

ś

nieniowej. 

  Rozpoznawanie ró

Ŝ

nych typów wirówek, okre

ś

lanie ich zastosowania. 

  Dobieranie  wielko

ś

ci  szczeliny  lub  otworu  do  procesu  odwadniania 

produktów wzbogacania na przegrodzie sitowej. 

  Wyznaczanie liczby wirowania okre

ś

lonych rodzajów odwadniarek. 

 
 
 

background image

56 

 

  Analizowanie  funkcji  urz

ą

dze

ń

  odwadniaj

ą

cych  w  obiegach  wodno-

mułowych. 

  Rozró

Ŝ

nianie  produktów  odwadniania  oraz  dobieranie  sposobów  ich 

dalszego 

wykorzystania 

uwzgl

ę

dnieniem 

zasad 

ochrony 

ś

rodowiska. 

 
14.  Odpylanie i uławianie pyłów  
Odpylanie  jako  operacja  przygotowawcza,  pomocnicza  i  uzupełniaj

ą

ca. 

Znaczenie  odpylania  dla  prawidłowego  prowadzenia  ruchu  zakładu. 
Stosowanie  odpylania  jako  metody  klasyfikacji  aerodynamicznej. 
Zastosowanie  odpylania  przestrzennego  do  zwalczania  zagro

Ŝ

enia 

wybuchem  pyłów  palnych,  szkodliwych  dla  zdrowia  i 

ś

rodowiska. 

Uławianie  pyłów  metodami  suchymi,  mokrymi  oraz  elektrycznymi  
w  elektrofiltrach.  Uławiacze  komorowe,  cyklonowe,  inercyjne  i  filtry 
tkaninowe.  Zastosowanie  odpylania  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  w  profilaktyce 

pyłowej na stanowiskach pracy. Eliminowanie emisji pyłów do atmosfery. 
Zasady bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy obowi

ą

zuj

ą

ce podczas procesów 

odpylania i uławiania pyłów. 
 

Ć

wiczenia: 

  Wyznaczanie stopnia dokładno

ś

ci odpylania. 

  Obliczanie  pr

ę

dko

ś

ci  przepływu  powietrza  dla  unoszenia  ziarna  pyłu 

wg wzoru Bluesa. 

  Analizowanie 

zagro

Ŝ

enia 

pyłowego 

aspekcie 

zagro

Ŝ

enia 

wybuchem, 

czynników 

szkodliwych 

dla 

zdrowia 

oraz 

zanieczyszczenia 

ś

rodowiska naturalnego. 

  Dobieranie elementów układu odpylania przestrzennego. 

  Obliczanie skuteczno

ś

ci instalacji odpylania i uławiania pyłów. 

 
15.  Suszenie produktów wzbogacania 
Termiczne  metody  odwadniania.  Gazy  wilgotne,  przemiany  izobaryczne 
gazów. 

Ź

ródła  ciepła.  Sposoby  transportu  ciepła  oraz  materiału 

suszonego  w  suszarkach.  Technologia  pracy  suszarki  bezprzeponowej  
i  przeponowej,  wibracyjnej,  zi

ę

bniczej  i  kaskadowej.  Wpływ  czasu  

i  wydajno

ś

ci  suszenia  na  jako

ść

  produktu  suchego.  Odprowadzenie 

gazów  i  wilgoci.  Uławianie  pyłów.  Emisja  gazów,  pyłów  i  innych 
substancji  do  atmosfery.  Schematy  technologiczne  suszarni.  Wpływ 
produktów  spalania  na  zakwaszenie  obiegu  wodno  –  mułowego. 
Recyrkulacja  gazów,  odzyskiwanie  ciepła,  ekonomika  procesu.  Bilans 
produktów 

suszarni, 

rozliczanie 

kosztów 

operacji. 

Zasady 

bezpiecze

ń

stwa  obowi

ą

zuj

ą

ce  podczas  pracy  suszarni.  Wpływ  pracy 

suszarni na 

ś

rodowisko, emisja pyłów i gazów do atmosfery. 

 

background image

57 

 

Ć

wiczenia: 

  Okre

ś

lanie  parametrów  suszenia  w  celu  osi

ą

gni

ę

cia  wymaganych 

parametrów technicznych produktów handlowych. 

  Dobieranie 

ź

ródeł  ciepła  do  procesu  suszenia  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od 

uzbrojenia terenu i mo

Ŝ

liwo

ś

ci prowadzenia gospodarki energetycznej 

skojarzonej. 

  Rozró

Ŝ

nianie ró

Ŝ

nych rodzajów palenisk i palników w suszarkach. 

  Sporz

ą

dzanie schematu technologicznego suszarni. 

  Analizowanie obiegu wodno – mułowego suszarni. 

  Sporz

ą

dzanie bilansu produktów procesu suszenia. 

  Rozpoznawanie zagro

Ŝ

e

ń

 w procesie suszenia produktów. 

  Okre

ś

lanie  parametrów  pracy  suszarni  na  podstawie  wskaza

ń

 

aparatury kontrolno-pomiarowej. 

 
16.  Brykietowanie i peletowanie 
Zakres stosowania procesów brykietowania, walcowania kompakcyjnego 
i  peletowania.  Przygotowanie  materiałów  do  brykietowania.  Surowce 
podstawowe  i  domieszki.  Lepiszcza.  Mieszanie  komponentów.  Zakres 
temperatur 

prowadzenia 

procesu. 

Ŝ

ne 

metody 

prasowania  

i  formowania  wyrobów.  Sposoby  uszlachetniania  brykietów.  Dobór 
lepiszczy  ekologicznych.  Zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

ce podczas procesów brykietowania i peletowania. 

 

Ć

wiczenia: 

  Przygotowywanie surowców do brykietowania. 

  Analizowanie  procesów  brykietowania  w

ę

gla  brunatnego,  w

ę

gla 

kamiennego,  rud 

Ŝ

elaza,  niklu,  rud  metali  nie

Ŝ

elaznych  (miedzi, 

cynku, ołowiu). 

  Dobieranie typu lepiszcza do procesu brykietowania. 

  Sporz

ą

dzanie schematów procesu brykietowania. 

  Analizowanie  ró

Ŝ

nic  pomi

ę

dzy  procesami  brykietowania,  peletowania  

i walcowania kompakcyjnego. 

  
17.  Spiekanie i grudkowanie 
Spiekanie  rud  metali.  Składniki  spieków.  Rodzaje  materiałów 
poddawanych spiekaniu i grudkowaniu. Rola wody i topników w procesie 
spiekania  i  grudkowania.  Schematy  technologiczne  procesów  spiekania   
i  grudkowania.  Uziarnienie  składników  wsadowych  i  spieków  oraz  
grudek.  Ograniczanie  strat  materiałów  spiekanych  i  grudkowanych. 
Zasady bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy obowi

ą

zuj

ą

ce podczas procesów 

spiekania i grudkowania. 
 

background image

58 

 

Ć

wiczenia: 

  Dobieranie  składników  spieku  i  temperatur  przebiegu  procesu 

spiekania materiałów. 

  Analizowanie reakcji zachodz

ą

cych w warstwie spiekanej. 

  Sporz

ą

dzanie schematu uwarstwionego przebiegu procesu spiekania 

na ruszcie. 

  Badanie jako

ś

ci spieku. 

  Analizowanie  reakcji  zachodz

ą

cych  podczas  spiekania  rud  cynku  

i ołowiu. 

  Analizowanie  przebiegu  procesu  wytwarzania  grudek  surowych,  ich 

utwardzania i wypalania. 

  Analizowanie  wpływu  procesów  spiekania  i  grudkowania  na 

ś

rodowisko. 

 
18.  Planowanie i organizacja procesów produkcyjnych 
Proces  produkcyjny.  Proces  technologiczny.  Planowanie  procesów 
przeróbki kopalin stałych.  Dokumentacja  procesów.  Podstawowe  koszty 
produkcji.  Planowanie  przedsi

ę

wzi

ęć

  proekologicznych  przy  budowie  

i  modernizacji  przedsi

ę

biorstw  przeróbki  kopalin  stałych.  Organizacja  

i  zarz

ą

dzanie  ruchem  techniczno  –  technologicznym  w  zakładzie 

przeróbczym.  Systemy  zapewnienia  jako

ś

ci  produkcji.  Systemy 

automatyzacji  i  sterowania  dyspozytorskiego  procesami.  Techniczna 
organizacja 

dyspozytorni. 

Zdalne 

sterowanie 

ruchem. 

Systemy 

wizualizacji procesów. Komputerowe systemy dyspozytorskie.  
  

Ć

wiczenia: 

  Ustalanie  kolejno

ś

ci  operacji  technologicznych  podczas  procesów 

przeróbki wybranych kopalin stałych. 

  Projektowanie procesów przeróbki kopalin stałych. 

  Sporz

ą

dzanie bilansu materiałowego. 

  Sporz

ą

dzanie  dokumentów  zwi

ą

zanych  z  procedurami  systemu 

zarz

ą

dzania jako

ś

ci

ą

  Ustalanie szacunkowych kosztów produkcji na podstawie zało

Ŝ

onych 

danych. 

  Analizowanie zakresu czynno

ś

ci dyspozytora zakładu przeróbczego. 

  Dobieranie sposobów wizualizacji procesu technologicznego. 

  Dobieranie 

ś

rodków  ł

ą

czno

ś

ci  do  porozumiewania  si

ę

  mi

ę

dzy     

stanowiskami technologicznymi w przedsi

ę

biorstwie. 

  Dokumentowanie  ruchu  zakładu  i  stanów  zabezpieczenia  urz

ą

dze

ń

 

przed przypadkowym uruchomieniem. 
 

background image

59 

 

  Analizowanie  wpływu  procesów  przeróbki  kopalin  stałych  na 

ś

rodowisko.  

  Planowanie instalacji odpylania przestrzennego. 

 

Ś

rodki dydaktyczne 

Zestaw modeli krystalograficznych. 
Próbki minerałów i skał. 
Próbki  nadawy,  półproduktów  i  produktów  przeróbki  kopalin  stałych  na 

Ŝ

nych etapach prowadzenia procesów. 

Przekroje i mapy geologiczne złó

Ŝ

 surowców mineralnych w Polsce. 

Modele,  schematy  i  prezentacje  multimedialne  systemów  wybierania 
złó

Ŝ

   w eksploatacji podziemnej i odkrywkowej. 

Tablica pogl

ą

dowa przedstawiaj

ą

ca materiały i 

ś

rodki strzałowe. 

Wzorniki ró

Ŝ

nych rodzajów rusztów, sit, tkanin i przegród filtracyjnych. 

Modele, 

plansze 

prezentacje 

multimedialne 

przedstawiaj

ą

ce 

podstawowe 

urz

ą

dzenia 

przeróbcze 

do 

procesów 

klasyfikacji, 

wzbogacania, odwadniania i rozdrabiania produktów. 
Schematy technologiczne procesów: 

−−−−

  klasyfikacji i sortowania, 

−−−−

  wzbogacania w cieczach ci

ęŜ

kich,  

−−−−

  wzbogacania  w  płuczkach  osadzarkowych,  hydrocyklonowych, 

strumieniowych oraz ze wzbogacalnikami spiralnymi, 

−−−−

  wzbogacania na stołach koncentracyjnych, 

−−−−

  wzbogacania 

flotacyjnego, 

oddzielnie 

dla 

Ŝ

nych 

rodzajów 

minerałów, 

−−−−

  wzbogacania 

magnetycznego, 

elektromagnetycznego  

i elektrostatycznego, 

−−−−

  kruszenia  i  mielenia,  w  układach  z  uprzednim  przesiewaniem, 

mieleniem na mokro w układzie z klasyfikatorami zwojowymi. 

Dokumentacja technologiczna procesu przeróbki kopalin stałych. 
Normy. 
 

Uwagi o realizacji 

Celem  realizacji  programu  nauczania  przedmiotu  Technologia 

przeróbki  kopalin  stałych  jest  wyposa

Ŝ

enie  ucznia  w  wiedz

ę

  z  zakresu 

prowadzenia  procesu  przeróbki  kopalin  stałych,  w  oparciu  o  aktualny 
poziom nauki i techniki. 

Podczas  planowania  i  realizacji  procesu  kształcenia  szczególn

ą

 

uwag

ę

 nale

Ŝ

y zwróci

ć

 na kształtowanie umiej

ę

tno

ś

ci:  

−−−−

  planowania procesów technologicznych przeróbki kopalin stałych, 

−−−−

  dobierania maszyn i urz

ą

dze

ń

 do procesu przeróbki kopalin stałych, 

−−−−

  kontrolowania jako

ś

ci otrzymywanych produktów, 

background image

60 

 

−−−−

  posługiwania si

ę

 dokumentacj

ą

 technologiczn

ą

−−−−

  bilansowania i rozliczania kosztów produkcji. 

W  procesie  nauczania  –  uczenia  si

ę

  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  uwag

ę

  na 

powi

ą

zanie  teorii  z  praktyk

ą

  poprzez  dobór  odpowiednich 

ć

wicze

ń

  oraz 

rozwija

ć

  umiej

ę

tno

ś

ci  samokształcenia,  pracy  w  zespole,  korzystania  

z ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł informacji.  

Program  nauczania  zaleca  si

ę

  realizowa

ć

  zarówno  metodami 

podaj

ą

cymi,  jak  i  aktywizuj

ą

cymi,  takimi  jak:  wykład  konwersatoryjny, 

pokaz z obja

ś

nieniem, metoda przewodniego tekstu, metoda przypadku, 

ć

wiczenia praktyczne i metoda projektów.  

Ć

wiczenia 

zamieszczone 

programie 

nauczania 

stanowi

ą

 

propozycj

ę

  do  wykorzystania  przez  nauczyciela.  Zakres  i  tematyka 

ć

wicze

ń

  mog

ą

  by

ć

  modyfikowane  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  potrzeb  i  mo

Ŝ

liwo

ś

ci 

szkoły. 

Zaleca 

si

ę

 

stosowanie 

filmów 

dydaktycznych 

prezentacji 

multimedialnych  dotycz

ą

cych  procesów  przeróbczych,  sposobów 

pozyskania surowców oraz zastosowania gotowych produktów.  

Cennym  uzupełnieniem  procesu  dydaktycznego  s

ą

  wycieczki  do 

zakładów  przeróbki  kopalin  stałych,  laboratoriów,  przedsi

ę

biorstw 

produkuj

ą

cych maszyny i urz

ą

dzenia przeróbcze. Nale

Ŝ

y je organizowa

ć

  

ju

Ŝ

 w pocz

ą

tkowym okresie realizacji programu nauczania.  

Program  nauczania  powinien  by

ć

  realizowany  w 

ś

cisłej  korelacji  

z  pozostałymi  przedmiotami  zawodowymi,  w  taki  sposób,  by  tre

ś

ci 

programowe  nie  powtarzały  si

ę

,  ale  były  uzupełniane  w  celu  ich 

utrwalenia. 

background image

61 

 

Proponuje 

si

ę

 

nast

ę

puj

ą

cy 

podział 

godzin 

na 

realizacj

ę

 

poszczególnych działów tematycznych: 

 

Lp. 

Działy tematyczne 

Orientacyjna 

liczba godzin 

1.  Budowa geologiczna Ziemi 

    8 

2.  Zło

Ŝ

a surowców kopalin stałych 

  10 

3.  Mineralogia i petrografia  

  18 

4.  Systemy eksploatacji złó

Ŝ

 kopalin stałych 

  10 

5.  Podstawy przeróbki kopalin stałych 

  22 

6.  Przyjmowanie i magazynowanie nadawy 

    8 

7.  Dozowanie i u

ś

rednianie nadawy  

    8 

8.  Klasyfikacja mechaniczna ziarna 

  16 

9.  Klasyfikacja 

hydrauliczna 

aerodynamiczna 

kopalin 

  14 

10.  Rozdrabianie 

  12 

11.  Metody wzbogacania kopalin 

118 

12.  Sedymentacja  i flokulacja 

    8 

13.  Odwadnianie produktów wzbogacania 

  18 

14.  Odpylanie i uławianie pyłów 

    6 

15.  Suszenie produktów wzbogacania 

  10 

16.  Brykietowanie i peletowanie 

    8 

17.  Spiekanie i grudkowanie 

    6 

18.  Planowanie i organizacja procesów produkcyjnych 

  12 

Razem 

312 

 

Podane w tabeli liczby godzin maj

ą

 charakter orientacyjny. Nauczyciel 

mo

Ŝ

e  wprowadzi

ć

  zmiany,  maj

ą

ce  na  celu  lepsze  dostosowanie 

programu do potrzeb i specyfiki szkoły. 
 
Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

  edukacyjnych 

uczniów 

Sprawdzanie  i  ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  edukacyjnych  uczniów  powinno 

odbywa

ć

  si

ę

  systematycznie  przez  cały  czas  realizacji  programu 

przedmiotu,  na  podstawie  ustalonych  kryteriów.  Kryteria  oceniania 
powinny uwzgl

ę

dnia

ć

 poziom wiadomo

ś

ci oraz zakres opanowania przez 

uczniów umiej

ę

tno

ś

ci zało

Ŝ

onych w szczegółowych celach kształcenia. 

Kontrola  i  ocena  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  mo

Ŝ

e  by

ć

  dokonywana  na 

podstawie  wyników  sprawdzianów  ustnych  i  pisemnych,  testów 
osi

ą

gni

ęć

 szkolnych, obserwacji czynno

ś

ci ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

 
 
 

background image

62 

 

Podczas oceniania osi

ą

gni

ęć

 uczniów nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

−−−−

  merytoryczn

ą

 jako

ść

 wypowiedzi, 

−−−−

  przyczynowo  –  skutkowe,  logiczne  i  uporz

ą

dkowane  prezentowanie 

wiedzy i umiej

ę

tno

ś

ci,  

−−−−

  posługiwanie si

ę

 dokumentacj

ą

 techniczn

ą

−−−−

  poprawno

ść

 i staranno

ść

 wykonania zada

ń

−−−−

  samodzielno

ść

 pracy, 

−−−−

  aktywno

ść

−−−−

  umiej

ę

tno

ść

 korzystania z ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł informacji. 

Po  zako

ń

czeniu  realizacji  działu  tematycznego  proponuje  si

ę

 

zastosowanie  testu  pisemnego.  Zadania  w  te

ś

cie  mog

ą

  by

ć

  zamkni

ę

te 

(wielokrotnego  wyboru,  na  dobieranie,  typu  prawda  –  fałsz)  lub  otwarte 
(krótkiej  odpowiedzi,  z  luk

ą

).  Ocena  ko

ń

cowa  osi

ą

gni

ęć

  edukacyjnych 

ucznia  powinna  uwzgl

ę

dnia

ć

  wyniki  wszystkich  stosowanych  przez 

nauczyciela sposobów sprawdzania.  

 

background image

63 

 

Literatura 

Banaszewski T.: Przesiewacze. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1990  

Battaglia  A.,  Banaszewski  T.:  Maszyny  do  przeróbki  w

ę

gla,  rud  

i surowców mineralnych. PWN, Warszawa – Kraków 1972 
Blaschke  S.,  Blaschke  W.:  Maszyny  i  urz

ą

dzenia  w  przeróbce  kopalin. 

Skrypt AGH nr 1145, Kraków 1989  
Blaschke  S.,  Blaschke  W.:  Technika  wzbogacania  w

ę

gla.  Wyd.  AGH, 

skrypt Nr 1112, Kraków 1987 
Blaschke  S.:  Przeróbka  mechaniczna  kopalin  cz.  I  i  II.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1984                                                                                               
Blaschke  W.,  Blaschke  S.:  Technologia  wzbogacania  grawitacyjnego. 
Wzbogacalniki strumieniowe. WIGSMiE PAN, Kraków 1999  
Blaschke  W.,  Blaschke  S.:  Technologia  wzbogacania  grawitacyjnego. 
Stoły koncentracyjne. WIGSMiE PAN, Kraków 2001 
Blaschke  Z.,  Bro

Ŝ

ek  M.,  Mokrzycki  E.,  Ociepa  Z.,  Tumidajski  T.: 

Górnictwo. Cz. V. Zarys technologii procesów przeróbczych. Wyd. AGH, 
skr. Nr 931, Kraków 1983  
Błaszczy

ń

ski  S.:  Wybrane  technologie  wzbogacania  grawitacyjnego 

materiałów  bardzo  drobno  uziarnionych.  In

Ŝ

ynieria  Mineralna.  Zeszyt   

Specjalny Nr S.1(7), Kraków 2002  
Bro

Ŝ

ek  M.:  Analiza  wzbogacalno

ś

ci  i  wzbogacanie  surowców. 

Monografie. Nr 51. Wydawnictwo AGH, Kraków 1996  
Nowak Z.: Hydrocyklony w przeróbce mechanicznej kopalin. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1970  
St

ę

pi

ń

ski W.: Wzbogacanie grawitacyjne. PWN, Warszawa 1964 

Sztaba  K.:  Przesiewanie. 

Ś

l

ą

skie  Wydawnictwo  Techniczne,  Katowice 

1993  
Poradnik Górnika tom V. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1976. 

 
Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych. 

background image

64 

 

PRACOWNIA BADA

Ń

 LABORATORYJNYCH

 

 

Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

−−−−

  scharakteryzowa

ć

  podstawowe  parametry  techniczne  kopalin  stałych 

oraz  parametry  procesu  przeróbki  kopalin,  b

ę

d

ą

ce  przedmiotem 

bada

ń

 laboratoryjnych, 

−−−−

  zastosowa

ć

 laboratoryjne urz

ą

dzenia pomiarowe do bada

ń

−−−−

  zastosowa

ć

  zasady pobierania próbek technicznych, 

−−−−

  przygotowa

ć

 próby do analiz chemicznych,   

−−−−

  wykona

ć

 pomiary obj

ę

to

ś

ci i masy kopalin stałych, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 podstawowe charakterystyki surowców mineralnych,  

−−−−

  oznaczy

ć

 zawarto

ść

 wilgoci, popiołu oraz siarki, 

−−−−

  oznaczy

ć

 zawarto

ść

 cz

ęś

ci lotnych i palnych w paliwach stałych, 

−−−−

  oznaczy

ć

  kaloryczno

ść

 paliw stałych, 

−−−−

  oznaczy

ć

 wła

ś

ciwo

ś

ci koksownicze w

ę

gla, 

−−−−

  oznaczy

ć

 ci

ęŜ

ar wła

ś

ciwy i nasypowy ciał sypkich, 

−−−−

  oznaczy

ć

 parametry procesu klasyfikacji, rozdrabiania i wzbogacania, 

−−−−

  wykona

ć

  badanie parametrów procesu przesiewania kopalin, 

−−−−

  przeprowadzi

ć

 analizy sitowe produktów procesu przesiewania,  

−−−−

  sporz

ą

dzi

ć

  krzywe  składu  ziarnowego  dla  produktów  przesiewania  

w postaci skumulowanej oraz histogramu, 

−−−−

  sporz

ą

dzi

ć

 krzywe rozdziału dla procesu rozdrabniania minerałów, 

−−−−

  wykona

ć

  badania  wzbogacalno

ś

ci  w

ę

gla,  rud  minerałów  oraz 

surowców chemicznych, 

−−−−

  oznaczy

ć

  parametry  cieczy  ci

ęŜ

kich  zawiesinowych  i  cieczy  ci

ęŜ

kich 

jednorodnych,  

−−−−

  oznaczy

ć

    podstawowe  parametry  techniczne  obci

ąŜ

ników  cieczy 

ci

ęŜ

kich zawiesinowych, 

−−−−

  wykona

ć

  analiz

ę

  densymetryczn

ą

  produktów  procesu  wzbogacania 

kopalin stałych oraz wykre

ś

li

ć

 krzywe wzbogacalno

ś

ci, 

−−−−

  okre

ś

li

ć

 czysto

ść

 wody w procesie sedymentacji, 

−−−−

  scharakteryzowa

ć

  zasady  działania  analizatorów,  popiołomierzy, 

g

ę

sto

ś

ciomierzy, przepływomierzy oraz wag, 

−−−−

  posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  dokumentacj

ą

  technologiczn

ą

,  normami  technicznymi  

oraz instrukcjami obsługi laboratoryjnych urz

ą

dze

ń

 pomiarowych,  

−−−−

  zastosowa

ć

  zasady  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  podczas 

pobierania prób i wykonywania bada

ń

 laboratoryjnych. 

 
 
 

background image

65 

 

Materiał nauczania 

 
1.  Wiadomo

ś

ci wst

ę

pne 

Zapoznanie  z  regulaminem  pracowni  i  organizacj

ą

  zaj

ęć

.  Szkolenie  

w  zakresie  przestrzegania  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy, 

ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej 

oraz 

ochrony 

ś

rodowiska 

podczas 

wykonywania bada

ń

 laboratoryjnych. 

 
2.  Pobieranie i przygotowywanie prób do bada

ń

 

Pobieranie  próbek  pierwotnych  minerałów.  Urz

ą

dzenia  do  pobierania  

i  kwartowania  prób.  Okre

ś

lanie  ci

ęŜ

aru  i  ilo

ś

ci  próbek  pierwotnych  

w  próbce  do  analizy  chemicznej.  Okre

ś

lanie  ci

ęŜ

aru  i  ilo

ś

ci  próbek 

pierwotnych 

próbce 

ogólnej 

do 

bada

ń

 

technologicznych. 

Przygotowywanie  próbek  ogólnych  oraz  próbek  laboratoryjnych  
i  analitycznych  do  bada

ń

.  Pobieranie  próbek  z  przeno

ś

nika  ta

ś

mowego  

w  ruchu,  z  przeno

ś

nika  ta

ś

mowego  zatrzymanego  oraz  z  podno

ś

ników 

kubełkowych. Sporz

ą

dzanie schematu pobierania próbek pierwotnych ze 

ś

rodków transportu. Pobieranie próbek pierwotnych ze składów i zwałów 

kopalin  stałych.  Pobieranie  i  przygotowywanie  próbek  pokładowych 
pierwotnych  oraz  próbek  pokładowych  ogólnych.  Przygotowywanie  
i  zabezpieczanie  próbek  minerałów  do  dalszych  bada

ń

.  Obliczanie 

wielko

ś

ci 

ę

du 

ś

redniego 

pobrania 

przygotowania 

próbek. 

Wykonywanie  czynno

ś

ci  zwi

ą

zanych  z  rejestracj

ą

,  identyfikacj

ą

  oraz 

magazynowaniem  przygotowanych  próbek  do  bada

ń

.  Analizowanie 

zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  pobieraniem  próbek  kopalin,  półproduktów  

i gotowych wyrobów. 
 
3.  Pomiar masy 
Okre

ś

lanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  metrologicznych  i  wymaga

ń

  dla  odwa

Ŝ

ników  

i  wag.  Przygotowywanie  ró

Ŝ

nych  rodzajów  wag  do  pomiarów  masy. 

Wykonywanie  czynno

ś

ci  zwi

ą

zanych  z  poziomowaniem,  zerowaniem  

i  kalibrowaniem  wag  analitycznych.  Wykonywanie  pomiaru  zadanych 
ilo

ś

ci masy z zastosowaniem półautomatycznych i automatycznych wag 

analitycznych  oraz  wag  analitycznych  z  cyfrowym  pomiarem  we 
współpracy  z  systemami  akwizycji  danych.  Obliczanie  wielko

ś

ci  bł

ę

du 

wzgl

ę

dnego 

bezwzgl

ę

dnego 

pomiaru 

masy. 

Analizowanie  

i  opracowywanie  wyników  pomiarów  masy.  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

 

zwi

ą

zanych z wykonywaniem wa

Ŝ

enia kopalin stałych. 

 
4.  Oznaczanie parametrów technicznych kopalin stałych 
Oznaczanie  wilgoci  przemijaj

ą

cej,  higroskopijnej  oraz  wilgoci  całkowitej 

w  paliwach  stałych  i  materiałach    sypkich.  Wykonywanie  oznaczenia 
nasi

ą

kliwo

ś

ci  i  mrozoodporno

ś

ci  kruszyw  mineralnych.  Oznaczanie 

background image

66 

 

zawarto

ś

ci  popiołu  w  paliwach  stałych.  Oznaczanie  zawarto

ś

ci  siarki  

w  paliwach  stałych.  Oznaczanie  zawarto

ś

ci  cz

ęś

ci  lotnych  i  palnych  

w paliwach stałych. Oznaczanie ciepła spalania paliw stałych. Obliczanie 
warto

ś

ci 

opałowej 

paliwa 

stałego. 

Oznaczanie 

wła

ś

ciwo

ś

ci 

koksowniczych  w

ę

gla.  Oznaczanie  ci

ęŜ

aru  wła

ś

ciwego  i  nasypowego 

kopalin  stałych.  Porównywanie  wyników  bada

ń

  ró

Ŝ

nych  metod 

oznaczania  ci

ęŜ

aru  wła

ś

ciwego  materiałów  sypkich  z  wynikami  badania 

metoda  piknometryczn

ą

,  ocena  bł

ę

du  pomiaru.  Obliczanie  wybranych 

parametrów  technicznych  paliw  stałych,  stosowanie  współczynników 
przeliczeniowych dla paliw stałych. Wykonywanie bada

ń

  kopalin stałych 

z zastosowaniem urz

ą

dze

ń

 pomiarowych z systemami akwizycji danych. 

Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  wykonywaniem  oznacze

ń

 

parametrów  technicznych    w

ę

gla  koksowego,  paliw  stałych,  rud  metali, 

surowców  chemicznych  oraz  surowców  skalnych  i  innych  kopalin 
stałych. 
 
5.  Badania parametrów procesu przeróbki kopalin stałych 

Przesiewanie 
Przygotowywanie  próbek  minerałów  do  wykonania  analizy  sitowej. 
Oznaczanie 

parametrów 

technicznych 

procesu 

przesiewania. 

Wykonywanie  analizy  sitowej  produktów  procesu  przesiewania. 
Obliczanie 

wychodów 

masowych 

procentowych 

produktów 

przesiewania.  Sporz

ą

dzanie  krzywych  składu  ziarnowego.  Obliczanie 

uzysku  frakcji  produktów  przesiewania.  Sporz

ą

dzanie  krzywych 

klasyfikacji  sitowej.  Dobieranie  sit  analitycznych  do  badania  w

ę

gla, 

kruszyw  budowlanych,  kruszyw  dla  kolejnictwa  oraz  drogownictwa. 
Analizowanie zagro

Ŝ

e

ń

 zwi

ą

zanych z badaniem procesu przesiewania. 

 
Rozdrabnianie 
Pobieranie  prób  do  badania  procesu  rozdrabniania.  Oznaczanie 
parametrów 

technicznych 

procesu 

rozdrabniania. 

Sporz

ą

dzanie 

krzywych  składu  ziarnowego  dla  procesu  rozdrabniania.  Obliczanie  

analizowanie 

kosztów 

rozdrabniania. 

Analizowanie 

zagro

Ŝ

e

ń

 

zwi

ą

zanych z badaniem procesu rozdrabniania. 

 
Wzbogacanie 
Pobieranie  prób  do  badania  procesu  wzbogacania.  Analizowanie 
procesu  wzbogacania  na  podstawie  krzywych  wzbogacania:  krzywej 
Henry’ego, krzywej Mayera, krzywej Della, krzywej Mayera – Drzymały – 
Tysona  –  Wheelocka.  Badanie  wzbogacalno

ś

ci  w

ę

gla,  rud  minerałów 

oraz  surowców  chemicznych.  Wykonywanie  analizy  densymetrycznej 
produktów  procesu  wzbogacania.    Wykonywanie  pomiarów  g

ę

sto

ś

ci 

cieczy.  Badanie  parametrów  cieczy  ci

ęŜ

kich  zawiesinowych  i  cieczy 

background image

67 

 

ci

ęŜ

kich  jednorodnych.  Analizowanie  wpływu  obci

ąŜ

nika  bł

ę

dnego  na 

parametry  cieczy  ci

ęŜ

kiej.  Obliczanie  współczynnika  imperfekcji  dla 

urz

ą

dze

ń

 

wzbogacaj

ą

cych. 

Obliczanie 

analizowanie 

kosztów 

wzbogacania.  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  z  badaniem  procesu 

wzbogacania kopalin stałych. 
 
Flotacja 
Okre

ś

lanie  i  modyfikowanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  powierzchniowych  ziaren. 

Okre

ś

lanie  podstawowych  parametrów  procesu  flotacji.  Dobieranie 

odczynników  flotacyjnych.  Obliczanie  ilo

ś

ci  odczynników  flotacyjnych. 

Wykonywanie 

analizy 

densymetrycznej 

produktów 

otrzymanych  

w wyniku procesu flotacji. Sporz

ą

dzanie krzywych wzbogacalno

ś

ci. 

Planowanie  bada

ń

  zwi

ą

zanych  z  opróbowaniem  procesu  flotacji  w

ę

gla 

oraz  rud  metali.  Obliczanie  i  analizowanie  kosztów  procesu  flotacji. 
Analizowanie zagro

Ŝ

e

ń

 zwi

ą

zanych z badaniem procesu flotacji. 

 
Gospodarka wodno – mułowa  
Badanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  zawiesin  wodnych.  Okre

ś

lanie  podstawowych 

parametrów  sedymentacji.  Przygotowywanie  zawiesin  do  sedymentacji. 
Badanie  procesu  sedymentacji  zawiesin.  Dobieranie  flokulantów  
i koagulantów do procesu sedymentacji zawiesin. Dobieranie flokulantów 
do 

wspomagania 

filtracji 

pró

Ŝ

niowej. 

Wykonywanie 

testu 

sedymentacyjnego 

okre

ś

lonych 

zawiesin. 

Sporz

ą

dzanie 

krzywej 

sedymentacji.  Oznaczanie  wilgoci  w  produktach  procesu  sedymentacji, 
filtracji  ci

ś

nieniowej,  filtracji  pró

Ŝ

niowej  oraz  od

ś

rodkowej.  Badanie 

czysto

ś

ci  wód.  Analizowanie  kosztów  obiegu  wodno-mułowego. 

Analizowanie zagro

Ŝ

e

ń

 zwi

ą

zanych z badaniem procesu sedymentacji. 

 
Pomiary parametrów mediów 
Dobieranie  metod  pomiaru  przepływu  mediów.  Analizowanie  procesu 
pomiaru  ci

ą

głego  g

ę

sto

ś

ci  cieczy  ci

ęŜ

kich.  Wykonywanie  pomiarów 

ci

ś

nienia,  pr

ę

dko

ś

ci,  przepływu  oraz  g

ę

sto

ś

ci  mediów.  Oznaczanie 

zawarto

ś

ci  popiołu  i  wilgoci  w  minerałach  przy  pomocy  popiołomierza 

izotopowego.  Analizowanie  zagro

Ŝ

e

ń

  zwi

ą

zanych  ze  stosowaniem 

izotopowych urz

ą

dze

ń

 pomiarowych. 

 
Urz

ą

dzenia mobilne w przeróbce kopalin stałych 

Pobieranie 

prób 

kopalin 

układach 

mobilnych 

krusz

ą

co-

przesiewaj

ą

cych 

wzbogacaj

ą

cych. 

Okre

ś

lanie 

parametrów 

technicznych  urz

ą

dze

ń

  mobilnych  w  procesie  przeróbki  kopalin  stałych 

na  podstawie  dokumentacji  technicznej.  Obliczanie  i  analizowanie 
kosztów 

zwi

ą

zanych 

zastosowaniem 

mobilnych 

urz

ą

dze

ń

 

background image

68 

 

przeróbczych. Analizowanie zagro

Ŝ

e

ń

 zwi

ą

zanych z pobieraniem próbek 

produktów w mobilnych zestawach urz

ą

dze

ń

 przeróbczych. 

 

Ś

rodki dydaktyczne 

Schematy technologiczne procesów przeróbki kopalin stałych. 
Schematy pobierania prób. 
Programy komputerowe do opracowywania wyników pomiarów. 
Symulacje  komputerowe  i  prezentacje  multimedialne  dotycz

ą

ce 

przebiegu procesów technologicznych przeróbki kopalin stałych. 
Sprz

ę

t laboratoryjny. 

Przyrz

ą

dy do przygotowania próbek. 

Przyrz

ą

dy  do  oznaczania:  zawarto

ś

ci  popiołu,  wilgoci,  kaloryczno

ś

ci  

i  warto

ś

ci  opałowej  oraz  zawarto

ś

ci  cz

ęś

ci  lotnych,  g

ę

sto

ś

ci  i  lepko

ś

ci 

cieczy. 
Charakterystyczne  wykresy  dotycz

ą

ce  procesu  technologicznego 

przeróbki kopalin stałych. 
Katalogi  urz

ą

dze

ń

  stosowanych  do  badania  parametrów  technicznych 

kopalin  oraz do pomiaru parametrów procesu przeróbki kopalin stałych.  
Normy i akty prawne dotycz

ą

ce kontroli jako

ś

ci procesów przeróbczych. 

Normy i akty prawne dotycz

ą

ce bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy. 

Instrukcje obsługi laboratoryjnych przyrz

ą

dów pomiarowych.  

Przewodnie teksty i instrukcje do 

ć

wicze

ń

 

Uwagi o realizacji 

Realizacja  programu  nauczania  ma  na  celu  opanowanie  przez 

uczniów  umiej

ę

tno

ś

ci  wykonywania  bada

ń

  laboratoryjnych  dotycz

ą

cych 

własno

ś

ci kopalin stałych oraz procesu przeróbki kopalin.  

W  procesie  kształcenia  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  szczególn

ą

  uwag

ę

  na 

kształtowanie  umiej

ę

tno

ś

ci  prawidłowego  posługiwania  si

ę

  przyrz

ą

dami  

urz

ą

dzeniami 

laboratoryjnymi 

oraz 

dokumentacj

ą

 

techniczn

ą

przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej  i  ochrony 

ś

rodowiska  podczas  wykonywania  bada

ń

 

laboratoryjnych. 

Podczas  wst

ę

pnych  zaj

ęć

  zaleca  si

ę

  przedstawi

ć

  zasady  organizacji 

pracy  w  pracowni  bada

ń

  laboratoryjnych,  a  tak

Ŝ

e  zapozna

ć

  uczniów  

z  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska. Nale

Ŝ

y równie

Ŝ

 u

ś

wiadomi

ć

 

uczniom 

zagro

Ŝ

enia 

zwi

ą

zane 

ze 

stosowaniem 

odczynników 

chemicznych,  wyja

ś

ni

ć

  zasady  posługiwania  si

ę

  sprz

ę

tem  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej,  zademonstrowa

ć

  awaryjne  wył

ą

czenie  zasilania 

pracowni oraz omówi

ć

 sposób post

ę

powania w przypadku nara

Ŝ

enia na 

bezpo

ś

redni kontakt z substancjami chemicznymi.  

background image

69 

 

Program  nauczania  powinien  by

ć

  realizowany  z  zastosowaniem 

nast

ę

puj

ą

cych  metod  nauczania:  metody  przewodniego  tekstu, 

ć

wicze

ń

 

praktycznych,  pokazu  z  instrukta

Ŝ

em,  pokazu  z  obja

ś

nieniem,  dyskusji 

dydaktycznej.  Do 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  przygotowa

ć

  instrukcje  lub  teksty 

przewodnie.  Stanowiska 

ć

wiczeniowe  nale

Ŝ

y  wyposa

Ŝ

y

ć

  w  niezb

ę

dne 

przyrz

ą

dy pomiarowe oraz zestawy 

ć

wiczeniowe.  

Ucze

ń

  mo

Ŝ

e  przyst

ą

pi

ć

  do  wykonywania 

ć

wicze

ń

  po  uprzednim 

sprawdzeniu  przez  nauczyciela  stanowiska  do  wykonywania  bada

ń

 

laboratoryjnych.  

Planuj

ą

c  proces  nauczania,  nauczyciel  powinien  zwróci

ć

  szczególn

ą

 

uwag

ę

 na: 

−−−−

  korelacj

ę

 tre

ś

ci programowych przedmiotu z przedmiotami kształcenia 

ogólnego, 

−−−−

  stwarzanie sytuacji dydaktycznych, które pozwalaj

ą

 na wyszukiwanie, 

gromadzenie  i  przetwarzanie  informacji  pochodz

ą

cych  z  ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł, 

−−−−

  rozwijanie zainteresowa

ń

 zawodowych. 

Zaj

ę

cia powinny odbywa

ć

 si

ę

 w grupach do 15 osób z podziałem na 

2 - 3   osobowe  zespoły,  ze  wzgl

ę

du  na  konieczno

ść

  zapewnienia 

uczniom bezpiecznych warunków pracy. 

Na  realizacj

ę

  poszczególnych  działów  tematycznych  proponuje  si

ę

 

nast

ę

puj

ą

cy podział godzin: 

 

Lp. 

Działy tematyczne 

Orientacyjna 

liczba godzin 

1.  Wiadomo

ś

ci wst

ę

pne  

    4 

2.  Pobieranie i przygotowywanie prób do bada

ń

 

  36 

3.  Pomiar masy   

  12 

4.  Oznaczanie  parametrów  technicznych  kopalin 

stałych 

  48 

5.  Badania  parametrów  procesu  przeróbki  kopalin 

stałych 

  80 

 

Razem 

180 

 

Podane w tabeli liczby godzin maj

ą

 charakter orientacyjny. Nauczyciel 

mo

Ŝ

e  wprowadzi

ć

  zmiany,  maj

ą

ce  na  celu  lepsze  dostosowanie 

programu do specyfiki szkoły. 

Ć

wiczenia  podane  w  poszczególnych  działach  tematycznych 

stanowi

ą

  propozycj

ę

,  która  mo

Ŝ

e  by

ć

  wykorzystana  w  czasie  zaj

ęć

Nauczyciel powinien przygotowa

ć

 

ć

wiczenia o ró

Ŝ

nym stopniu trudno

ś

ci, 

mo

Ŝ

liwe  do  zrealizowania  w  warunkach  szkoły  lub  laboratorium 

przedsi

ę

biorstwa,  z którym szkoła współpracuje. 

 

background image

70 

 

Propozycje 

metod 

sprawdzania 

oceny 

osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  post

ę

pów  ucznia  powinno  odbywa

ć

  si

ę

                

w  trakcie  realizacji  programu  nauczania  na  podstawie  ustalonych 
kryteriów.  Kryteria  oceniania  powinny  dotyczy

ć

  poziomu  oraz  zakresu 

opanowania  przez  uczniów  umiej

ę

tno

ś

ci  i  wiadomo

ś

ci  okre

ś

lonych  

w szczegółowych celach kształcenia. 

Podczas  realizacji  programu  nauczania  nale

Ŝ

y  ocenia

ć

  uczniów  na 

podstawie: 

−−−−

  ustnych i pisemnych sprawdzianów wiadomo

ś

ci, 

−−−−

  testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych, 

−−−−

  obserwacji czynno

ś

ci ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

Podczas kontroli i oceny przeprowadzanej w formie ustnej wskazane 

jest  sprawdzanie  umiej

ę

tno

ś

ci  uczniów  w  operowaniu  zdobyt

ą

  wiedz

ą

zwracanie  uwagi  na  merytoryczn

ą

  jako

ść

  wypowiedzi,  wła

ś

ciwe 

stosowanie poj

ęć

 technicznych, poprawno

ść

 wnioskowania. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  praktyczne  uczniów  proponuje  si

ę

  sprawdza

ć

  poprzez 

obserwacj

ę

  czynno

ś

ci  podczas  realizacji 

ć

wicze

ń

.  Podczas  obserwacji  

i oceny pracy nale

Ŝ

y zwróci

ć

 uwag

ę

 na: 

−−−−

  posługiwanie  si

ę

  terminologi

ą

  z  zakresu  analizy  technicznej  kopalin 

stałych oraz badania parametrów procesu przeróbki, 

−−−−

  dobieranie metod badawczych i odczynników chemicznych do bada

ń

 

laboratoryjnych kopalin stałych,  

−−−−

  pobieranie prób kopalin do bada

ń

 laboratoryjnych, 

−−−−

  staranno

ść

 i dokładno

ść

 wykonywania bada

ń

 laboratoryjnych, 

−−−−

  opracowywanie i interpretowanie wyników bada

ń

,  

−−−−

  przestrzeganie  zasad  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  podczas 

wykonywania bada

ń

Po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  nauczania  proponuje  si

ę

 

zastosowanie  testu  pisemnego  z  zadaniami  wielokrotnego  wyboru  oraz 
testu praktycznego z zadaniami typu próba pracy.  

W  ko

ń

cowej  ocenie  osi

ą

gni

ęć

  ucznia  po  zako

ń

czeniu  realizacji 

programu  nauczania  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dni

ć

  wyniki  wszystkich  metod 

sprawdzania zastosowanych przez nauczyciela. 

 

background image

71 

 

Literatura

 

Blaschke  S.:  Przeróbka  mechaniczna  kopalin.  Cz

ęść

  I  i  II.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1984.  
Bro

Ŝ

ek  M.:  Analiza  wzbogacalno

ś

ci  i  wzbogacanie  surowców. 

Monografie 51. Wyd. AGH, Kraków 1996  
Chmura  K.:  Własno

ś

ci  fizyko-termiczne  skał  niektórych  polskich  zagł

ę

bi 

górniczych. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1970  

Ciborowski  J.:  Podstawy  in

Ŝ

ynierii  chemicznej  cz.  I.  Wyd.  PWN, 

Warszawa 1965  
Drzymała  J.:  Podstawy  mineralurgii.  Oficyna  Wydawnicza  Politechniki 
Wrocławskiej, Wrocław 2001  
Kozub  J.:  Techniczna  kontrola  jako

ś

ci  w

ę

gla  w  kopalniach.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk 

Katowice 1963  
Krukowiecki  Wł.:  Pobieranie  próbek  kopalin  i  ich  badanie.  Cz

ęść

  I  i  II. 

Wyd. PWN, Warszawa 1967. 
Laskowski  T.,  Błaszczy

ń

ski  S., 

Ś

lusarek  M.:  Wzbogacanie  kopalin 

w cieczach ci

ęŜ

kich. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1979  

Leszczy

ń

ski S.: Filtracja w przemy

ś

le. Wyd. WNT, Warszawa 1972  

Mielecki  T.:  Wiadomo

ś

ci  o  badaniu  i  własno

ś

ciach  w

ę

gla.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1968  
Nawrocki  J., 

Ś

wierkot-Kopała  A.:  Wzbogacalniki  z  ciecz

ą

  zawiesinow

ą

 

oraz metody oceny ich pracy. Skrypt uczelniany Pol. 

Ś

l. Nr 1620, Gliwice 

1992 
Normy  
Olszówka J.: Zasady kontroli jako

ś

ci w

ę

gla. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1972  

Sztaba  K.:  Przesiewanie. 

Ś

l

ą

skie  Wydawnictwo  Techniczne,  Katowice 

1993  
Poradnik Górnika. Tom V. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1976.  

 
Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych. 

 
 

 

 

 

 
 

 

background image

72 

 

ZAJ

Ę

CIA PRAKTYCZNE 

 

Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

:

  

−−−−

  zorganizowa

ć

  stanowisko  pracy  zgodnie  z  wymaganiami  ergonomii 

oraz 

przepisami 

bezpiecze

ń

stwa 

higieny 

pracy, 

ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej i ochrony 

ś

rodowiska, 

−−−−

  wykona

ć

 pomiary warsztatowe, 

−−−−

  wykona

ć

 podstawowe prace z zakresu obróbki r

ę

cznej, 

−−−−

  wykona

ć

  podstawowe  prace  z  zakresu  mechanicznej  obróbki 

skrawaniem, 

−−−−

  wykona

ć

  podstawowe  poł

ą

czenia  spawane  i  lutowane  (pod 

nadzorem), 

−−−−

  wykona

ć

 pomocnicze elektryczne prace instalacyjne, 

−−−−

  wykona

ć

 czynno

ś

ci konserwacyjne, drobne naprawy, wymian

ę

 cz

ęś

ci, 

monta

Ŝ

 i demonta

Ŝ

 maszyn i urz

ą

dze

ń

 przeróbczych, 

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  rozładowaniem  i  obiegiem  wozów 

kopalnianych pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  przesyłaniem  urobku  z  urz

ą

dzenia 

skipowego do zakładu przeróbki pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

 prace konserwacyjne przeno

ś

ników pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  obsług

ą

  urz

ą

dze

ń

  do  klasyfikacji 

mechanicznej pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

 prace konserwacyjne urz

ą

dze

ń

 do klasyfikacji mechanicznej 

pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

 prace  zwi

ą

zane z obsług

ą

 urz

ą

dze

ń

 do kruszenia i mielenia 

pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  obsług

ą

  urz

ą

dze

ń

  do  wzbogacania  

w cieczy  ci

ęŜ

kiej pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  obsług

ą

  urz

ą

dze

ń

  do  wzbogacania  

ś

rodowisku wodnym (osadzarki) pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  obsług

ą

  urz

ą

dze

ń

  flotacyjnych  pod 

nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  obsług

ą

  urz

ą

dze

ń

  obiegu  wodno-

mułowego pod nadzorem, 

−−−−

  wykona

ć

 prace zwi

ą

zane z obsług

ą

 urz

ą

dze

ń

 do filtracji i odwadniania 

ci

ś

nieniowego mułów pod nadzorem,   

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  załadunkiem  sortymentów  i  odpadów  do 

wagonów pod nadzorem, 

−−−−

  obsługiwa

ć

 urz

ą

dzenia sygnalizacji i ł

ą

czno

ś

ci, 

background image

73 

 

−−−−

  wykona

ć

  prace  zwi

ą

zane  z  obsług

ą

  urz

ą

dze

ń

  automatyki  procesów 

przeróbczych pod nadzorem, 

−−−−

  dobra

ć

 narz

ę

dzia, przyrz

ą

dy i materiały w zale

Ŝ

no

ś

ci od wykonywanej 

pracy, 

−−−−

  wyda

ć

, przyj

ąć

 i dokona

ć

 ewidencji narz

ę

dzi, przyrz

ą

dów i materiałów. 

  

Materiał nauczania 

 
1.  Zaj

ę

cia wprowadzaj

ą

ce 

Zapoznanie  z  organizacj

ą

  zaj

ęć

,  regulaminem  warsztatów  szkolnych  

i  harmonogramem  przej

ść

.  Zasady  bezpiecznej  pracy  w  warsztatach 

szkolnych,  zapoznanie  z  wykazem  prac  wzbronionych  młodocianym. 
Tryb zgłaszania wypadków przy pracy. Stosowanie podr

ę

cznego sprz

ę

tu 

przeciwpo

Ŝ

arowego,  post

ę

powanie  w  przypadku  po

Ŝ

aru.  Zasady 

post

ę

powania  z  urz

ą

dzeniami  elektrycznymi.  Zasady  udzielania 

pierwszej pomocy. 
 
2.  Prace 

ś

lusarskie 

Przestrzeganie  zasad  bezpiecznej  pracy  podczas  wykonywania  prac 

ś

lusarskich. Szkicowanie prostych cz

ęś

ci maszyn. Pomiary warsztatowe  

suwmiark

ą

,  mikromierzem,  k

ą

tomierzem.  Trasowanie  na  płaszczy

ź

nie. 

Piłowanie  zgrubne  i  wyka

ń

czaj

ą

ce  powierzchni  płaskich  i  kształtowych. 

Ci

ę

cie  i  wycinanie  przecinakami.  Ci

ę

cie  blach  no

Ŝ

ycami  r

ę

cznymi  

i  d

ź

wigniowymi.  Przecinanie  piłkami  r

ę

cznymi.  Wiercenie  wiertarkami 

r

ę

cznymi 

stołowymi. 

Gwintowanie 

gwintów 

wewn

ę

trznych  

i zewn

ę

trznych. 

 
3.  Prace w warsztacie elektrycznym 
Zasady  bezpiecznej  pracy  w  warsztacie  elektrycznym.  Zagro

Ŝ

enie 

pora

Ŝ

enia  pr

ą

dem  elektrycznym.  Pomiar  napi

ę

cia,  nat

ęŜ

enia  pr

ą

du  

i  rezystancji  izolacji  przewodów.  Zapoznanie  z  budow

ą

  przewodów 

oponowych 

górniczych, 

kabli 

elektrycznych 

teletechnicznych. 

Stosowanie 

podstawowych 

narz

ę

dzi, 

materiałów 

urz

ą

dze

ń

 

elektrycznych.  Monta

Ŝ

  prostych  obwodów  o

ś

wietlenia,  sygnalizacji  oraz 

sterowania 

silnika. 

Demonta

Ŝ

naprawa, 

konserwacja 

prostych 

górniczych urz

ą

dze

ń

 elektrycznych. Zapoznanie z budow

ą

 kopalnianych 

wył

ą

czników stycznikowych. Obsługa wył

ą

czników stycznikowych. 

 
4.  Maszynowa obróbka skrawaniem 
Zasady  bezpiecznej  pracy  w  warsztacie  obróbki  mechanicznej. 
Instrukcje  obsługi  obrabiarek.  Dobieranie  materiałów,  narz

ę

dzi, 

przyrz

ą

dów  pomiarowych  i  maszyn  do  obróbki  mechanicznej  metali. 

Zapoznanie  z  budowa  i  zasad

ą

  działania  tokarki,  frezarki,  strugarki, 

background image

74 

 

szlifierki  i  wiertarki.  Pokaz  i 

ć

wiczenia  toczenia,  frezowania,  strugania, 

szlifowania, wiercenia. 
 
5.  Obróbka cieplna 
Zasady  bezpiecznej  pracy  i  zachowania  si

ę

  w  ku

ź

ni.  Instrukcje  obsługi 

maszyn i urz

ą

dze

ń

. Organizowanie stanowiska kowalskiego. Dobieranie 

narz

ę

dzi kowalskich, młotów mechanicznych. Planowanie i wykonywanie 

podstawowych  operacji  kowalskich  –  znakowania,  nagrzewania,  kucia, 
przecinania,  wydłu

Ŝ

ania,  sp

ę

czania,  gi

ę

cia  i  przebijania  otworów.  

Dobieranie  rodzaju  obróbki  cieplnej.  Wy

Ŝ

arzanie,  stabilizowanie, 

hartowanie, 

odpuszczanie, 

ulepszanie 

cieplne, 

obróbka 

cieplnochemiczna – pokaz i 

ć

wiczenia. 

 
6.  Spawanie i lutowanie 
Zasady  bezpiecznej  pracy  i  zachowania  si

ę

  w  spawalni.  Spawanie 

gazowe  –  butle  na  gazy,  reduktory  gazowe,  palniki  do  spawania. 
Technika  spawania  gazowego  –  pokaz  i 

ć

wiczenia.  Ci

ę

cie  gazowe. 

Spawanie  elektryczne  łukowe.  Stosowanie  elektrod  do  spawania. 
Posługiwanie  si

ę

  spawalnicami  wiruj

ą

cymi  i  automatami  spawalniczymi. 

Technika  spawania  elektrycznego  –  pokaz  i 

ć

wiczenia.  Lutowanie 

mi

ę

kkie. 

 
7.  Zasady pracy w zakładzie przeróbki kopalin stałych 
Zapoznanie  z  przepisami  bhp  obowi

ą

zuj

ą

cymi  w  zakładzie  przeróbki 

mechanicznej  kopalin,  przepisy  bhp  obowi

ą

zuj

ą

ce  na  stanowiskach 

szkoleniowych zakładu przeróbczego. Przeszkolenie wst

ę

pne z zakresu 

bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  oraz  ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej. 

Pobranie  sortów  ubraniowych  i  sprz

ę

tu  ochrony  indywidualnej. 

Zapoznanie  z  drogami  doj

ś

cia  do  szatni  i  ła

ź

ni  szkolnej,  zakładu 

przeróbczego i stanowisk szkoleniowych. 
  
8.  Odbiór kopaliny z szybów i transport do zakładu przeróbki 
Zasady  bezpiecznej  pracy  na  stanowiskach  rozładunku  i  transportu 
kopaliny  do  zakładu  przeróbczego.  Rozładunek  za  pomoc

ą

  wywrotów 

kopalnianych.  Obiegi  wozów  pełnych  i  pustych.  Rozładowywanie 
kopaliny  ze  skipu.  Transport  kopaliny  za  pomoc

ą

  przeno

ś

ników  do 

zakładu przeróbczego. 
 
9.  Klasyfikacja mechaniczna i rozdrabianie 
Zasady  bezpiecznej  pracy  przy  obsłudze  urz

ą

dze

ń

  do  klasyfikacji 

mechanicznej  i  rozdrabiania  kopalin.  Przesiewacze  rusztowe,  podział, 
zasada  działania,  obsługa  i  konserwacja  – 

ć

wiczenia.  Przesiewacze 

płaskie,  podział,  zasada  działania,  obsługa  i  konserwacja  – 

ć

wiczenia. 

background image

75 

 

Kruszarki,  podział  na  grupy,  zasada  działania,  obsługa  i  konserwacja  – 

ć

wiczenia. 

 
10.  Wzbogacanie kopalin 
Zasady  bezpiecznej  pracy  przy  operacjach  wzbogacania  kopalin. 
Wzbogacanie 

r

ę

czne 

zakładzie. 

Wzbogacanie 

grawitacyjne. 

Wzbogacanie  w  o

ś

rodku  powietrznym  – 

ć

wiczenia.  Wzbogacanie 

grawitacyjne  w  o

ś

rodku  wodnym,  wzbogacanie  w  osadzarkach 

pulsacyjnych,  wzbogacanie  we  wzbogacalnikach  hydraulicznych, 
wzbogacanie  we  wzbogacalnikach  strumieniowych,  wzbogacanie  na 
stołach koncentracyjnych, wzbogacanie w cieczach ci

ęŜ

kich – 

ć

wiczenia. 

 
11.  Flotacja 
Zasady    bezpiecznej  pracy  przy  operacjach  wzbogacania  flotacyjnego. 
Zapoznanie   z   instrukcjami   bezpiecznej    obsługi    maszyn  i    urz

ą

dze

ń

.  

Odczynniki  flotacyjne  –  zapoznanie  z  kartami  charakterystyk  substancji 
chemicznych.    Flotowniki  –  mechaniczne,  pneumatyczne,  pró

Ŝ

niowe-

ć

wiczenia.      Flotowniki      innych      typów  – 

ć

wiczenia.    Automatyzacja  

i kontrola procesów flotacji – 

ć

wiczenia. 

 
12.  Obiegi wodno-mułowe 
Zasady  bezpiecznej    pracy    przy  operacjach    zwi

ą

zanych  z  procesami  

obiegu  wodno  –  mułowego.      Oczyszczanie    wód    płuczkowych. 
Osadzanie, flokulacja. Stosowanie osadników terenowych. Zag

ę

szczanie 

zbiornikowe i mechaniczne. Osadzanie od

ś

rodkowe. 

       
13.  Odwadnianie produktów wzbogacania 
Zasady  bezpiecznej  pracy  przy  operacjach  odwadniania  produktów 
wzbogacania.  Odwadnianie  produktów    wzbogacania      –    odwadnianie  
w  zbiornikach,  odwadnianie  od

ś

rodkowe,  odwadnianie  pró

Ŝ

niowe, 

odwadnianie ci

ś

nieniowe –

ć

wiczenia. Suszenie produktów wzbogacania. 

 
14.  Ładowanie, składowanie i wa

Ŝ

enie 

Zasady  bezpiecznej    pracy  przy    załadunku  i    składowaniu  produktów  
wzbogacania.      Załadunek  produktów  wzbogacania  do  wagonów  –  

ć

wiczenia.  Składowanie  produktów  wzbogacania.  Składy  kryte,  składy  

otwarte, place składowe. Zwałowanie. Utylizacja odpadów. 
      
15.  Urz

ą

dzenia automatyki, sygnalizacji i ł

ą

czno

ś

ci 

Zasady  bezpiecznej  pracy  przy  obsłudze  urz

ą

dze

ń

  automatyki, 

sygnalizacji  i  ł

ą

czno

ś

ci.  U

ś

rednianie  jako

ś

ci  w

ę

gla  w  zbiornikach. 

Automatyzacja  procesu  wzbogacania  w  cieczach    ci

ęŜ

kich  - 

ć

wiczenia.   

Automatyzacja  procesu  wzbogacania  w  osadzarkach.  Stosowanie 

background image

76 

 

układów kontrolnych i regulacyjnych  w obiegach  wodno  –  mułowych. 
Stabilizowanie g

ę

sto

ś

ci i ilo

ś

ci nadawy do flotacji. 

 
16.  Dyspozytornia zakładu przeróbczego 
Zasady  bezpiecznej  pracy  i  poruszania  si

ę

  w  dyspozytorni  zakładu   

przeróbczego.  Zasady  kontroli  procesów  przeróbczych  –  tablica   
synoptyczna  procesów.  Zapoznanie  z  dyspozytorskim  system  ł

ą

czno

ś

ci  

i sygnalizacji w zakładzie przeróbczym.    
 

Ś

rodki dydaktyczne 

Instrukcje, regulaminy, filmy dydaktyczne, przewodnie teksty do 

ć

wicze

ń

Narz

ę

dzia do obróbki r

ę

cznej, elektronarz

ę

dzia. 

Narz

ę

dzia pomiarowe. 

Narz

ę

dzia do trasowania. 

Obrabiarki, przyrz

ą

dy, narz

ę

dzia do maszynowej obróbki skrawaniem. 

Przyrz

ą

dy,  podstawowe  narz

ę

dzia  i  urz

ą

dzenia  do  obróbki  plastycznej  

i cieplnej. 
Przyrz

ą

dy, narz

ę

dzia, urz

ą

dzenia do spawania elektrycznego, gazowego 

i lutowania. 
Podstawowe  narz

ę

dzia  montera-elektryka,  stoły  z  zasilaniem  w  ró

Ŝ

ne 

napi

ę

cia  pr

ą

du  stałego  i  zmiennego,  multimetry,  elektryczne  lutownice  

i stacje lutownicze. 
Siekiery, piły górnicze, młoty, łopaty, kilofy górnicze. 
Maszyny  i  urz

ą

dzenia  stosowane  w  zakładzie  przeróbki  mechanicznej 

kopalin stałych. 
 

Uwagi o realizacji 

Zaj

ę

cia praktyczne pełni

ą

 bardzo wa

Ŝ

n

ą

 rol

ę

 w procesie nauczania – 

uczenia  si

ę

  w  zawodzie,  poniewa

Ŝ

  umo

Ŝ

liwiaj

ą

  kształtowanie 

umiej

ę

tno

ś

ci  praktycznych,  pozwalaj

ą

  na  utrwalenie  wiadomo

ś

ci  

i umiej

ę

tno

ś

ci zdobytych na innych zaj

ę

ciach edukacyjnych. 

Istotne  znaczenie w  procesie kształcenia  praktycznego ma  szkolenie 

w  zakresie  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej  

i  ochrony 

ś

rodowiska.  Przed  przyst

ą

pieniem  do  realizacji  ka

Ŝ

dego 

tematu, 

niezale

Ŝ

nie 

od 

wst

ę

pnego 

przeszkolenia 

dotycz

ą

cego 

bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  nale

Ŝ

y  szczegółowo  zapozna

ć

  uczniów 

z  zasadami  bezpiecze

ń

stwa  na  stanowisku  pracy  oraz  post

ę

powaniem  

w przypadku po

Ŝ

aru. 

Podczas  procesu  nauczania  –  uczenia  si

ę

  nale

Ŝ

y  tak  dobiera

ć

 

ć

wiczenia  wykonywane  przez  uczniów,  aby  umo

Ŝ

liwiały  one  realizacj

ę

 

zało

Ŝ

onych celów kształcenia.  

background image

77 

 

Zaj

ę

cia  praktyczne  mog

ą

  by

ć

  realizowane  w  warsztatach  szkolnych, 

Centrach Kształcenia Praktycznego oraz na wydzielonych stanowiskach 
szkoleniowych zakładu przeróbki kopalin stałych. 

Zaj

ę

cia  praktyczne  w  klasie  II  mog

ą

  si

ę

  odbywa

ć

  w  warsztatach 

szkolnych w szkole lub w kopalni, w centrach kształcenia praktycznego, 
a  w  klasie  III  w  zakładach  górniczych  na  stanowiskach  szkoleniowych. 
Ucze

ń

  wykonuje  prace,  czynno

ś

ci,  operacje,  które  s

ą

  wykonywane  

z  wła

ś

ciwymi  zabezpieczeniami  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  w  stanie  postoju, 

bezruchu,  w  stanie  beznapi

ę

ciowym  lub  na  specjalnie  utworzonych  do 

tego celu  stanowiskach szkoleniowych. 

Zaj

ę

cia 

praktyczne 

powinni 

prowadzi

ć

 

nauczyciele 

zawodu  

i instruktorzy praktycznej nauki zawodu  o odpowiednich kwalifikacjach. 

Zaj

ę

cia  powinny  by

ć

  prowadzone  w  grupach  od  3  do  10  osób,  

w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  miejsca  realizacji.  W  zaj

ę

ciach  praktycznych  mog

ą

 

uczestniczy

ć

  uczniowie,  którzy  uko

ń

czyli  18  lat.  Podczas  zaj

ęć

 

praktycznych  na  stanowiskach  ruchowych  zakładu  przeróbczego  zaleca 
si

ę

,  aby  jeden  instruktor  praktycznej  nauki  zawodu  opiekował  si

ę

  grup

ą

 

do  5 uczniów. 

Zaj

ę

cia  praktyczne  powinny  odbywa

ć

  si

ę

  zgodnie  z  przepisami 

bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  obowi

ą

zuj

ą

cymi  na  danym  stanowisku 

oraz przepisami dotycz

ą

cymi szkolenia młodocianych.  

Dla osi

ą

gni

ę

cia zało

Ŝ

onych celów kształcenia wa

Ŝ

ne jest prowadzenie 

instrukta

Ŝ

u  wst

ę

pnego,  bie

Ŝą

cego  i  ko

ń

cowego.  Instrukta

Ŝ

  wst

ę

pny 

dotyczy  wszystkich  czynno

ś

ci  wykonywanych  przez  ucznia  w  trakcie 

samodzielnej pracy. 

Instrukta

Ŝ

  bie

Ŝą

cy  jest  zwi

ą

zany  z  obserwacj

ą

  czynno

ś

ci  ucznia, 

wskazywaniem popełnianych bł

ę

dów oraz naprowadzaniem na wła

ś

ciwy 

tok  pracy.  Po  zako

ń

czonej  pracy  nale

Ŝ

y  przeprowadzi

ć

  instrukta

Ŝ

 

ko

ń

cowy, którego celem jest analiza i ocena wykonanej pracy. 

Uzyskanie  przez  uczniów  odpowiedniego  poziomu  przygotowania 

zawodowego  wymaga  kształtowania  wła

ś

ciwych  postaw  zawodowych, 

umiej

ę

tno

ś

ci  pracy  w  zespole,  dyscypliny,  korzystania  z  ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł 

informacji oraz wdra

Ŝ

ania do ci

ą

głego doskonalenia zawodowego. 

Nale

Ŝ

y  kształtowa

ć

  takie  cechy  osobowo

ś

ci,  jak:  dyscyplina, 

rzetelno

ść

 i odpowiedzialno

ść

 za powierzon

ą

 prac

ę

, dbało

ść

 o jej jako

ść

o  porz

ą

dek  na  stanowisku  pracy,  dbało

ść

  o  racjonalne  wykorzystanie 

materiałów. 

 Bardzo  wa

Ŝ

n

ą

  rol

ę

  w  procesie  dydaktycznym  odgrywaj

ą

  wycieczki 

przedmiotowe,  organizowane  w  ramach  zaj

ęć

  praktycznych,  podczas 

których  przewidziano  obserwacj

ę

,  pokaz  w  zakładach  przeróbczych 

kopal

ń

 wydobywaj

ą

cych rudy metali (miedzi, cynku, ołowiu), w

ę

giel i inne 

minerały. 

 

background image

78 

 

Proponuje  si

ę

  nast

ę

puj

ą

cy  podział  godzin  na  realizacj

ę

  działów 

tematycznych:  

 

Lp. 

Działy tematyczne 

Orientacyjna 

liczba godzin 

1. 

Zaj

ę

cia wprowadzaj

ą

ce 

    6 

2. 

Prace 

ś

lusarskie 

  48 

3. 

Prace w warsztacie elektrycznym 

  54 

4. 

Maszynowa obróbka skrawaniem 

  66 

5. 

Obróbka cieplna 

  18 

6. 

Spawanie i lutowanie 

  24 

7. 

Zasady  pracy  w  zakładzie  przeróbki  kopalin 
stałych 

    6 

8. 

Odbiór kopaliny z szybów do zakładu przeróbki 

  12 

9. 

Klasyfikacja mechaniczna i rozdrabianie 

  48 

10. 

Wzbogacanie kopalin 

  60 

11. 

Flotacja 

  12 

12. 

Obiegi wodno-mułowe 

  18 

13. 

Odwadnianie produktów wzbogacania 

  12 

14. 

Ładowanie, składowanie i wa

Ŝ

enie 

  12 

15. 

Urz

ą

dzenia sygnalizacji i ł

ą

czno

ś

ci 

    6 

16. 

Dyspozytornia zakładu przeróbczego 

    6 

 

Razem  

408 

 

Podana  w  tabeli  liczba  godzin  ma  charakter  orientacyjny.  Nauczyciel 

mo

Ŝ

e dokonywa

ć

 zmian w zale

Ŝ

no

ś

ci od aktualnych mo

Ŝ

liwo

ś

ci i potrzeb 

edukacyjnych szkoły. 
 

Propozycje 

metod 

sprawdzania 

oceny 

osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  prowadzi

ć

 

systematycznie  podczas  realizacji  programu  zaj

ęć

  praktycznych  na 

podstawie  ustalonych  kryteriów.  W  kryteriach  oceniania  nale

Ŝ

uwzgl

ę

dni

ć

  zakres  i  stopie

ń

  realizacji  celów  kształcenia.  W  wyniku 

procesu  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  uzyskuje  si

ę

 

informacje  dotycz

ą

ce  poziomu  i  zakresu  opanowania  umiej

ę

tno

ś

ci 

okre

ś

lonych w szczegółowych celach kształcenia.  

Kontrola i ocena osi

ą

gni

ęć

 uczniów w zakresie zaplanowanych celów 

kształcenia mo

Ŝ

e by

ć

 dokonywana za pomoc

ą

:  

−−−−

  sprawdzianów ustnych, 

−−−−

  obserwacji  czynno

ś

ci  ucznia  w  trakcie  wykonywania 

ć

wicze

ń

 

produkcyjnych, 

−−−−

  testów praktycznych z zadaniami typu próba pracy. 

background image

79 

 

Kryteria  słu

Ŝą

ce  do  oceny  poziomu  opanowania  umiej

ę

tno

ś

ci 

praktycznych powinny uwzgl

ę

dnia

ć

−−−−

  posługiwanie si

ę

 dokumentacj

ą

 techniczn

ą

−−−−

  planowanie zadania, 

−−−−

  organizowanie stanowiska pracy, 

−−−−

  dobór odpowiednich narz

ę

dzi, przyrz

ą

dów, urz

ą

dze

ń

 i materiałów, 

−−−−

  zachowanie porz

ą

dku na stanowisku pracy, 

−−−−

  zachowanie kolejno

ś

ci wykonywania zadania, 

−−−−

  estetyk

ę

 i jako

ść

 wykonania, 

−−−−

  przestrzeganie  zasad  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska. 

Po  zako

ń

czeniu  realizacji  działu  tematycznego  programu  zaleca  si

ę

 

przeprowadzi

ć

 test praktyczny z zadaniem typu próba pracy. Nauczyciel 

powinien opracowa

ć

 kryteria oceniania i schemat punktowania. W ocenie 

ko

ń

cowej  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dni

ć

  wyniki  wszystkich  metod  sprawdzania, 

zastosowanych  przez  nauczyciela  (instruktora  praktycznej  nauki 
zawodu). 
 

Literatura  

Blaschke  S.:  Przeróbka  mechaniczna  kopalin  cz

ęść

  I.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1982 
Blaschke  S.:  Przeróbka  mechaniczna  kopalin  cz

ęść

  II.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk, 

Katowice 1982 
Parka  Z.:  Zaj

ę

cia  praktyczne  dla  uczniów  techników  górniczych.  Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1972 

Praca zbiorowa.: Poradnik górnika cz

ęść

 V. Wyd. 

Ś

l

ą

sk, Katowice 1976 

 
Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych. 

 

 

background image

80 

 

PRAKTYKA ZAWODOWA 

 

Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

:  

−−−−

  opisa

ć

  struktur

ę

  organizacyjn

ą

  zakładu  przeróbki  mechanicznej 

kopalin  ze  szczególnym  uwzgl

ę

dnieniem  poszczególnych  w

ę

złów 

technologicznych, 

−−−−

  posłu

Ŝ

y

ć

 si

ę

 schematami technologicznymi procesów wzbogacania, 

−−−−

  zastosowa

ć

  prawidłowe  zasady  u

Ŝ

ytkowania  narz

ę

dzi,  urz

ą

dze

ń

materiałów podczas wykonywania pracy, 

−−−−

  wykona

ć

 konserwacj

ę

 elementów urz

ą

dze

ń

 odstawy urobku, 

−−−−

  wykona

ć

 

konserwacj

ę

 

elementów 

urz

ą

dze

ń

 

do 

klasyfikacji 

mechanicznej, 

−−−−

  wykona

ć

 

konserwacj

ę

 

elementów 

urz

ą

dze

ń

 

do 

rozdrabiania  

i mielenia, 

−−−−

  wykona

ć

 konserwacj

ę

 elementów urz

ą

dze

ń

 do wzbogacania kopalin, 

−−−−

  rozpozna

ć

 

przyporz

ą

dkowa

ć

 

maszyny 

urz

ą

dzenia 

do 

poszczególnych operacji technologicznych, 

−−−−

  zorganizowa

ć

 stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii, 

−−−−

  zastosowa

ć

  sprz

ę

t  ochrony  indywidualnej  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od 

wykonywanej pracy i wyst

ę

puj

ą

cych zagro

Ŝ

e

ń

−−−−

  sformułowa

ć

 

przekaza

ć

 

ostrze

Ŝ

enie 

osobom 

zagro

Ŝ

onym  

o zaistniałym niebezpiecze

ń

stwie, 

−−−−

  poinformowa

ć

  dyspozytora  zakładu  przeróbki  kopalin  stałych  

o zaistniałym zagro

Ŝ

eniu, 

−−−−

  zastosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej i ochrony 

ś

rodowiska podczas wykonywania pracy. 

 

Materiał nauczania 

 
1.  Zaj

ę

cia wst

ę

pne – rozpocz

ę

cie praktyki 

Szkolenie  wst

ę

pne  w  zakresie  przestrzegania  zakładowego  regulaminu 

pracy, 

przepisów 

bezpiecze

ń

stwa 

higieny 

pracy, 

ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej 

oraz 

ochrony 

ś

rodowiska. 

Zapoznanie  

z harmonogramem praktyki, zapoznanie ze stanowiskami pracy. 
 
2.  Planowanie 

procesów 

technologicznych, 

przegl

ą

dów  

i remontów 

Projektowanie  procesów  technologicznych.  Analizowanie  procesu 
technologicznego  wzbogacania  kopalin.  Dobór  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  do 

poszczególnych 

procesów 

technologicznych. 

Utrzymanie 

parku 

background image

81 

 

maszynowego – planowanie przegl

ą

dów i remontów maszyn i urz

ą

dze

ń

 

w zakładzie.  
 
3.  Organizowanie robót w ruchu zakładu przeróbczego 
Zapoznanie  z  organizacj

ą

  zakładu  przeróbki  mechanicznej.  Zapoznanie 

z  organizacj

ą

  produkcji.  Organizacja  słu

Ŝ

by  ruchowo  –  technologicznej. 

Stosowanie  zasad  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  w  procesach 

przeróbczych. 
 
4.  Praca w ci

ą

gu technologicznym klasyfikacji i rozdrabiania 

Stosowanie  zasad  bezpiecznej  pracy  podczas  obsługi  maszyn  
i urz

ą

dze

ń

 w ci

ą

gu technologicznym klasyfikacji i rozdrabniania. Obsługa 

przesiewaczy  ró

Ŝ

nych  typów  pod  nadzorem.  Obsługa  kruszarek  pod 

nadzorem.  Wykonywanie  czynno

ś

ci  konserwacyjnych  w  trakcie 

eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

 do klasyfikacji i rozdrabiania. 

 
5.  Praca w ci

ą

gu technologicznym wzbogacania kopalin 

Stosowanie  zasad  bezpiecznej  pracy  podczas  obsługi  maszyn  
i  urz

ą

dze

ń

  w  ci

ą

gu  technologicznym  wzbogacania  kopalin.  Obsługa 

wzbogacalników ró

Ŝ

nych typów pod nadzorem. Wykonywanie czynno

ś

ci 

konserwacyjnych  w  trakcie  eksploatacji  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  do 

wzbogacania. 
 
6.  Praca w dyspozytorni zakładu przeróbczego 
Zasady  bezpiecznej  pracy  w  dyspozytorni  zakładu  przeróbczego. 
Obserwacja pracy dyspozytora zakładu przeróbczego. Obserwacja cyklu 
procesu  produkcyjnego  na  podstawie  wskaza

ń

  tablic  synoptycznych. 

Analizowanie pracy maszyn i urz

ą

dze

ń

 na podstawie wskaza

ń

 urz

ą

dze

ń

 

pomiarowych  Zapoznanie  z  systemami  ł

ą

czno

ś

ci  dyspozytorskiej. 

Stosowanie zasad ostrzegania pracowników w sytuacjach zagro

Ŝ

e

ń

 

Uwagi o realizacji 

Celem realizacji programu praktyki zawodowej jest zapoznanie ucznia 

rzeczywistymi 

warunkami 

pracy. 

Praktyk

ę

 

zawodow

ą

 

nale

Ŝ

organizowa

ć

  w  klasie  III  w  miesi

ą

cach:  maju  –  czerwcu.  Powinna  ona 

odbywa

ć

  si

ę

  w  przedsi

ę

biorstwie  przeróbczym  na  wydzielonych 

stanowiskach  pracy.  Praktyk

ę

  zawodow

ą

  nale

Ŝ

y  tak  zorganizowa

ć

,  aby 

umo

Ŝ

liwi

ć

 uczniom zastosowanie i doskonalenie wiedzy zawodowej oraz 

zapoznanie  si

ę

  z  organizacj

ą

,  technicznymi 

ś

rodkami  produkcji  oraz 

charakterem działalno

ś

ci przedsi

ę

biorstwa.    

W  czasie  odbywania  praktyki  ucze

ń

  powinien  uczestniczy

ć

  

w  wykonywaniu  zada

ń

  zawodowych  na  ró

Ŝ

nych  stanowiskach  pracy. 

background image

82 

 

Szczególn

ą

  uwag

ę

  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  na  prace  wzbronione  oraz  na  prace, 

w trakcie których wyst

ę

puj

ą

 du

Ŝ

e zagro

Ŝ

enia wypadkowe. 

W  czasie  odbywania  praktyki  ucze

ń

  ma  obowi

ą

zek  prowadzenia 

dzienniczka  praktyki,  w  którym  zapisuje  codziennie  czynno

ś

ci  

i spostrze

Ŝ

enia z wykonywanej pracy. 

Zaleca  si

ę

  w  czasie  trwania  praktyki  zawodowej  stosowa

ć

  równie

Ŝ

 

inne  formy  organizacyjne  procesu  kształcenia,  takie  jak  spotkania  
i zaj

ę

cia szkoleniowe prowadzone przez bran

Ŝ

owych specjalistów, w tym 

pokazy, obserwacje i instrukta

Ŝ

e. Udział w tych formach organizacyjnych 

praktyki  zawodowej  powinien  by

ć

  opisany  przez  uczniów  w  formie 

sprawozdania w dzienniczku praktyki. 

Program  praktyki  zawodowej  nale

Ŝ

y  traktowa

ć

  w  sposób  elastyczny  

i  we  współpracy  ze  szkoł

ą

  modyfikowa

ć

  odpowiednio  do  mo

Ŝ

liwo

ś

ci 

przedsi

ę

biorstwa.  Nale

Ŝ

y  dokłada

ć

  stara

ń

,  aby  uczniowie  zapoznali  si

ę

  

z  jak  najszerszym  zakresem  zagadnie

ń

  zwi

ą

zanych  z  technik

ą

organizacj

ą

 i funkcjonowaniem zakładu przeróbczego. 

 

Propozycje 

metod 

sprawdzania 

oceny 

osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Opiekun  praktyk  zawodowej  (instruktor  praktycznej  nauki  zawodu) 

przed  dopuszczeniem  ucznia  do  prac  przewidzianych  w  szczegółowym 
harmonogramie,  powinien  sprawdzi

ć

  znajomo

ść

  przepisów  dotycz

ą

cych   

bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  na  okre

ś

lonych  stanowiskach  pracy. 

Powinien  równie

Ŝ

  systematycznie  sprawdza

ć

  poziom  i  zakres 

umiej

ę

tno

ś

ci  ucznia  po  pracy  na  poszczególnych  stanowiskach  pracy 

poprzez  obserwacj

ę

  czynno

ś

ci  ucznia  w  trakcie  wykonywania  pracy. 

Zaleca  si

ę

,  aby  jeden  instruktor  praktycznej  nauki  zawodu  sprawował 

opiek

ę

 nad grup

ą

 do trzech uczniów. 

Oceniaj

ą

c osi

ą

gni

ę

cia ucznia nale

Ŝ

y uwzgl

ę

dni

ć

−−−−

  przestrzeganie dyscypliny pracy, 

−−−−

  przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  przepisów 

ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska, 

−−−−

  zaanga

Ŝ

owanie i samodzielno

ść

 w wykonywaniu zada

ń

−−−−

  umiej

ę

tno

ś

ci pracy w zespole, 

−−−−

  jako

ść

 wykonywanej pracy. 

Na  zako

ń

czenie  praktyki  zawodowej  opiekun  praktyki  powinien 

wpisa

ć

 w dzienniczku praktyk opini

ę

 o pracy i post

ę

pach ucznia. Ocena 

ko

ń

cowa  powinna  by

ć

  wystawiona  w  porozumieniu  z  instruktorami 

praktycznej nauki zawodu.