background image

URZADZENIA TECHNIKI KOMPUTEROWEJ – klasa II                                

technik informatyk 312[01]/T/MENiS/2004.06.14 

B. Dubińska, T. Dobosz  - TZN 2006/2007 

 

                                 str. 1 

L –26  Analiza parametrów i dobieranie zasilaczy do zadanych konfiguracji sprz

ę

towych 

1.  Znaczenie zasilacza dla stabilnej pracy komputera 

2.  Zapotrzebowanie energetyczne podzespołów komputerowych 

3.  Dobór mocy zasilacza do potrzeb podzespołów komputerowych 

4.  Praca domowa 

Ad. 1. Znaczenie zasilacza dla stabilnej pracy komputera 

Wielu  z  nas  przy  zakupie  nowej  obudowy  rozumuje  w  ten  sposób:  skoro  do  niedawna  zupełnie 

wystarczał  mi  zasilacz  o  mocy  200  czy  250  W,  to  w  nowym  komputerze  w  pełni  zadowol

ę

  si

ę

  najta

ń

szym 

zasilaczem trzystuwatowym, a zaoszcz

ę

dzone pieni

ą

dze  zainwestuj

ę

  w pami

ęć

 lub jeszcze szybszy  procesor. 

ź

niej  zaczynaj

ą

  si

ę

  schody  -  pecet  zawiesza  si

ę

  w  najmniej  spodziewanych  momentach,  chocia

Ŝ

  wszystkie 

jego elementy sprawdzane osobno s

ą

 absolutnie sprawne. W ten sposób  powstaje  wiele krzywdz

ą

cych  opinii, 

jak  to  płyta  główna  X  "nie  lubi  si

ę

"  z  kart

ą

  graficzn

ą

  Y  albo  jak  niestabilnym  systemem  jest  Windows. 

Tymczasem  cz

ę

sto  okazuje  si

ę

,  i  to  po  kosztownych  eksperymentach  w  rodzaju  wymiany  komponentów, 

Ŝ

wła

ś

nie  ów  niedoceniony  przy  zakupie  zestawu  zasilacz  jest  przyczyn

ą

  wszystkich  problemów.  Po  prostu 

pracuj

ą

c  na  granicy  swych  (rzeczywistych,  a  nie  nominalnych)  mo

Ŝ

liwo

ś

ci,  dostarcza  napi

ęć

  dalekich  od 

katalogowych.  Uruchomienie  za

ś

  w  tej  sytuacji  najnowszego  Unreala  czy  Dooma  III  powoduje, 

Ŝ

e  napi

ę

cie 

pr

ą

du zasilaj

ą

cego procesor czy kart

ę

 graficzn

ą

 znacznie si

ę

 obni

Ŝ

a. 

Przygody  te  zdarzaj

ą

  si

ę

  do

ść

  cz

ę

sto  overclockerom,  którzy  podkr

ę

caj

ą

  wszelkie  mo

Ŝ

liwe  zegary 

i napi

ę

cia  oraz  podł

ą

czaj

ą

  przedziwne  wentylatory.  Niestabilne  działanie  dopiero  co  doło

Ŝ

onej  czwartej, 

przetaktowanej  ko

ś

ci  pami

ę

ci  zrzucane  jest  oczywi

ś

cie  na  karb  marnego  wykonania  owego  układu,  a  nie 

zasilacza, który wprawdzie kosztował 50 zł, ale ma moc (na etykietce...) a

Ŝ

 300 W. Na nic si

ę

 zda sprawdzanie 

w  setupie  płyty  głównej  napi

ęć

  dostarczanych  przez  zasilacz  -  CPU,  karta  graficzna  i  dyski  twarde  pobieraj

ą

 

wtedy  znikome  ilo

ś

ci  pr

ą

du.  Lepszym  rozwi

ą

zaniem  s

ą

  programy  monitoruj

ą

ce  parametry  pracy 

poszczególnych komponentów, jednak i te aplikacje mog

ą

 zawie

ść

. Po  zawieszeniu komputera odczytanie ich 

wskaza

ń

  stanie  si

ę

  trudne,  a  i 

ś

ledzenie  ich  w  trakcie  np.  grania  nie  b

ę

dzie  łatwe.  W  tej  sytuacji  warto 

zastosowa

ć

 si

ę

 do starej maksymy, i

Ŝ

 lepiej zapobiega

ć

, ni

Ŝ

 leczy

ć

, i przed wyborem konkretnej obudowy b

ą

d

ź

 

zasilacza zrobi

ć

 "energetyczny rachunek sumienia". 

 

Ad. 2. Zapotrzebowanie energetyczne podzespołów komputerowych 

 

 

Mikroprocesor 

W

ś

ród  komponentów  peceta  palm

ę

  pierwsze

ń

stwa  pod  wzgl

ę

dem  poboru  pr

ą

du  dzier

Ŝ

y  niew

ą

tpliwie 

CPU.  Ten  niepozorny  w  sumie  element  potrafi  zu

Ŝ

ywa

ć

  tyle  energii  co  osiemdziesi

ę

cio-,  a  nawet  stuwatowa 

Ŝ

arówka. I cho

ć

 przyj

ę

ło si

ę

 uwa

Ŝ

a

ć

Ŝ

e im nowszy procesor, tym wi

ę

cej potrzebuje pr

ą

du, warto pami

ę

ta

ć

Ŝ

zale

Ŝ

no

ść

  ta  obowi

ą

zuje  tylko  w  ramach  jednej  rodziny  procesorów,  wytwarzanych  w  tym  samym  procesie 

technologicznym.  Starsze  technologie  odznaczały  si

ę

  znacznie  wi

ę

kszym  zapotrzebowaniem  na  energi

ę

  ni

Ŝ

 

obecnie  stosowane,  dlatego  te

Ŝ

  stary  Pentium  4  2,0  GHz  (Willamette)  dopiero  ostatnio  stracił  miano  "grzałki 

wszech czasów" na rzecz Pentium 4 3,2C. 

Nale

Ŝ

y  przy  tym  pami

ę

ta

ć

Ŝ

e  zaopatrzenie  CPU  w  energi

ę

  wymaga  dostarczenia  o  ok.  1/4  wi

ę

kszej 

mocy,  ni

Ŝ

  wynosi  zapotrzebowanie  samego  procesora.  Sprawno

ść

  regulatorów  napi

ę

cia  przetwarzaj

ą

cych 

napi

ę

cie 12 V, płyn

ą

ce z zasilacza, na wła

ś

ciwe do zasilania procesora wynosi ok. 80%.  

background image

URZADZENIA TECHNIKI KOMPUTEROWEJ – klasa II                                

technik informatyk 312[01]/T/MENiS/2004.06.14 

B. Dubińska, T. Dobosz  - TZN 2006/2007 

 

                                 str. 2 

Dlatego te

Ŝ

, by obliczy

ć

 pr

ą

d, jaki pobierze procesor z zasilacza, nale

Ŝ

y posłu

Ŝ

y

ć

 si

ę

 nast

ę

puj

ą

cym wzorem: 

 

I = ((Vcore * Acore)/12) * 1,25 

 

gdzie: I - nat

ęŜ

enie pr

ą

du, Vcore - napi

ę

cie zasilaj

ą

ce rdze

ń

 procesora, Acore - pobór pr

ą

du przez rdze

ń

 CPU

 

 

St

ą

d  te

Ŝ

  bierze  si

ę

  dysproporcja  pomi

ę

dzy  katalogowym  poborem  mocy  dla  poszczególnych  układów 

a uwzgl

ę

dnionym  w  naszym  zestawieniu.  Podobna  sytuacja  zachodzi  w  przypadku  wszystkich  podzespołów 

zasilanych "nietypowym" napi

ę

ciem, które wytwarzane jest przez przetwornice płyty głównej - np. pami

ę

ci DDR. 

 

 

Karta graficzna 

Kolejnym  po

Ŝ

eraczem  energii  w  naszym  pececie  jest  z  pewno

ś

ci

ą

  karta  graficzna.  O  ile  "bud

Ŝ

etowe" 

konstrukcje  zachowuj

ą

  si

ę

  przyzwoicie,  zadowalaj

ą

c  si

ę

  zazwyczaj  ok.  10  watami  energii,  o  tyle  najlepsze 

modele,  bazuj

ą

ce  na  najbardziej  wydajnych  wersjach  układów  graficznych,  cz

ę

sto  przekraczaj

ą

  limit  pr

ą

dowy 

magistrali  AGP,  wynosz

ą

cy  25  W.  Karty  takie  łatwo  rozpozna

ć

  po  dodatkowym  gnie

ź

dzie  zasilaj

ą

cym  typu 

Molex  +12V/+5V.  Tak  du

Ŝ

e  zapotrzebowanie  na  energi

ę

  elektryczn

ą

  wydajnych  kart  graficznych  wynika  nie 

tylko  z  "apetytu"  samych  procesorów  graficznych,  ale  i  z  wyposa

Ŝ

ania  ich  w  coraz  wi

ę

ksz

ą

  ilo

ść

  pami

ę

ci. 

Najbardziej  pr

ą

do

Ŝ

erne  konstrukcje,  bazuj

ą

ce  np.  na  układzie  GeForce  FX  5800,  pobieraj

ą

  w  trybie  3D  nawet 

70 W. 

 

 

Nap

ę

dy pami

ę

ci masowych 

Nast

ę

pne  "w  kolejce"  po  energi

ę

  elektryczn

ą

  s

ą

  wszelkiego  rodzaju  nap

ę

dy  pami

ę

ci masowych.  Cho

ć

 

jednostkowo  nie  pobieraj

ą

  one  zbyt  du

Ŝ

o  energii,  to  problem  powstaje,  gdy  w  pececie  jest  wi

ę

ksza  liczba 

dysków.  Zaczynamy  zwykle  od  jednego  nap

ę

du  optycznego  i  dysku,  by  po  kilku  latach  sko

ń

czy

ć

  na  dwóch 

nap

ę

dach  optycznych  oraz  dwóch  (albo  i  trzech)  dyskach  twardych  (bo  starego  nie  opłaca  si

ę

  sprzedawa

ć

). 

Tymczasem  ka

Ŝ

de  z  tych  urz

ą

dze

ń

  oznacza  zapotrzebowanie  na  5-20  watów  energii  elektrycznej.  Co 

charakterystyczne,  pobór  pr

ą

du  przez  dyski  twarde  w  minimalnym  stopniu  (b

ą

d

ź

  wcale)  nie  zale

Ŝ

y  od 

pojemno

ś

ci  dysku.  Z  reguły  parametry  elektryczne  wspólne  s

ą

  dla  całej  rodziny  nap

ę

dów  i  zale

Ŝą

  od 

pozostałych wła

ś

ciwo

ś

ci urz

ą

dzenia, takich jak np. pr

ę

dko

ść

 obrotowa talerzy. 

 

 

Dodatkowe wentylatory 

 

Jeszcze  kilka  lat  temu  montowanie  dodatkowych  wentylatorów  w  obudowie  uznawane  było  za  lekk

ą

 

ekstrawagancj

ę

.  Dzi

ś

  nikt  ju

Ŝ

  konieczno

ś

ci  zapewnienia  wła

ś

ciwego  obiegu  powietrza  nie  neguje,  cho

ć

 

z realizacj

ą

 tego postulatu nie jest, niestety, najlepiej. Wi

ę

kszo

ść

 obudów ma co prawda miejsce na dodatkowy 

wentylator  pod  zasilaczem,  jednak  gniazda  pozostałych  wiatraczków  umieszczone  s

ą

  cz

ę

sto  bezsensownie. 

Typowy przypadek to jedno b

ą

d

ź

 dwa gniazda zamontowane za przedni

ą

 maskownic

ą

, w której nie ma 

Ŝ

adnych 

otworów.  W  takiej  sytuacji  wentylator  wytwarza  jedynie  podci

ś

nienie  pod  przedni

ą

 

ś

ciank

ą

  i  niemiłosiernie 

hałasuje. 

      

Za  wzorcowe  pod  wzgl

ę

dem  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  zapewnienia  wła

ś

ciwego  chłodzenia  nale

Ŝ

y  uzna

ć

  obudowy 

Chiefteca  (oraz  bazuj

ą

ce  na  ich  szkielecie  konstrukcje  firm  Antec,  Thermaltake  i  Coolermaster).  Jest  tam 

wystarczaj

ą

co  du

Ŝ

o  miejsca  na  dwa  wentylatory  zasysaj

ą

ce  i  tyle

Ŝ

  wyci

ą

gaj

ą

cych  powietrze  z  obudowy 

(w niektórych  wersjach  dochodz

ą

  jeszcze  wiatraczki  montowane  na 

ś

ciankach  bocznych).  Umo

Ŝ

liwiaj

ą

  one 

odprowadzenie  naprawd

ę

  poka

ź

nej  ilo

ś

ci  ciepła  z  wn

ę

trza  obudowy.  Mo

Ŝ

na  by  si

ę

  zapyta

ć

,  czy  tyle 

wentylatorów  to  nie  przesada  -  otó

Ŝ

  nie.  Zamontowanie  du

Ŝ

ej  liczby  wolnoobrotowych  wentylatorów  znacznie 

redukuje wytwarzany przez nie hałas. 

background image

URZADZENIA TECHNIKI KOMPUTEROWEJ – klasa II                                

technik informatyk 312[01]/T/MENiS/2004.06.14 

B. Dubińska, T. Dobosz  - TZN 2006/2007 

 

                                 str. 3 

 

Zastosowanie  wielu  wiatraczków  pozwala  na  lepsze  rozło

Ŝ

enie  strumieni  powietrza  przepływaj

ą

cych 

przez  obudow

ę

,  a  wi

ę

c  wydajniejsze  chłodzenie  poszczególnych  komponentów.  Dodatkowe  wentylatory  nie 

zawsze jednak zapewniaj

ą

 lepsze chłodzenie - ich niewła

ś

ciwe zamontowanie powoduje, 

Ŝ

e powietrze kr

ąŜ

y na 

krótkich  trasach,  omijaj

ą

c  tak  newralgiczne  punkty,  jak  CPU  czy  karta  graficzna.  Dlatego  te

Ŝ

  przydałaby  si

ę

 

mo

Ŝ

liwo

ść

  zamykania  niewykorzystanych  otworów  w  obudowie,  tak  by  przedwcze

ś

nie  nie  uciekało  z  niej 

nienagrzane powietrze. Niestety, nie przewidział tego 

Ŝ

aden producent. 

 

Najdalej  w  zapewnianiu  odpowiedniego  chłodzenia  posun

ę

ła  si

ę

  firma  Thermaltake,  która  oferuje  pod 

własn

ą

  mark

ą

  zmodyfikowane  obudowy  Chiefteca.  Nie  do

ść

Ŝ

e  standardowo  obsadziła  wentylatorami 

wszystkie  dost

ę

pne  gniazda,  to  jeszcze  dodała  wy

ś

wietlacz  temperatury  wewn

ą

trz  obudowy  oraz 

trójpoło

Ŝ

eniowy  przeł

ą

cznik  steruj

ą

cy  prac

ą

  wentylatorów.  Podobna  obudowa  Anteca  wyposa

Ŝ

ona  została  w 

rozbudowany  panel,  pozwalaj

ą

cy  na  niezale

Ŝ

ne  sterowanie  wszystkimi  wentylatorami  (produkcji  Zalmana).  Za 

to urz

ą

dzenie (i komplet wentylatorów) trzeba jednak sporo dopłaci

ć

Ad. 3. Dobór mocy zasilacza do potrzeb podzespołów komputerowych 

 

Aby  stwierdzi

ć

,  o  jakiej  mocy  zasilacz  jest  nam  naprawd

ę

  potrzebny,  musimy  zsumowa

ć

 

zapotrzebowanie  na  energi

ę

  wszystkich  podzespołów  komputera.  Przy  podsumowaniach  takich  trzeba 

pami

ę

ta

ć

Ŝ

e  poszczególnych  obwodów  zasilaj

ą

cych  nie  mo

Ŝ

na  obci

ąŜ

a

ć

  w  dowolny  sposób.  Ka

Ŝ

dy  zasilacz 

powinien  by

ć

  zaopatrzony  w  tabliczk

ę

  znamionow

ą

,  na  której  wyszczególnione  s

ą

  maksymalne  obci

ąŜ

enia 

poszczególnych  napi

ęć

.  Przekroczenie  któregokolwiek  z  nich  spowoduje  w  najlepszym  wypadku  wył

ą

czenie 

zasilacza, a cz

ę

sto niestety jego zniszczenie. 

 

Cho

ć

 stosunkowo łatwo wyliczy

ć

 mo

Ŝ

emy, ile energii pochłania nasz pecet, to zasilacz o mocy dobranej 

"na styk" nie jest dobrym rozwi

ą

zaniem. Po pierwsze, pozbawiamy si

ę

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci rozbudowy naszego peceta, 

a  przynajmniej  skazujemy  si

ę

  na  szybsz

ą

  wymian

ę

  zasilacza.  Po  drugie,  najta

ń

sze  zasilacze  cz

ę

sto  moc

ą

 

znamionow

ą

  wykazuj

ą

  si

ę

  jedynie  na  nalepce.  Ich  trwało

ść

  pod  pełnym  obci

ąŜ

eniem  mo

Ŝ

e  by

ć

  katastrofalnie 

niska. Zreszt

ą

 nawet konstrukcje renomowanych producentów nie s

ą

 projektowane do ci

ą

głej pracy "na maksa". 

Po  trzecie,  wiele  tzw.  cichych  zasilaczy  zaczyna  hałasowa

ć

  przy  du

Ŝ

ym  obci

ąŜ

eniu.  Po  czwarte  wreszcie, 

z nominalnej  mocy  zasilacza  odliczy

ć

  musimy  od  15  do  25  W  przeznaczonych  na  nieu

Ŝ

ywane  praktycznie 

napi

ę

cia  -5  V  i  -12  V  oraz  +5  V,  wykorzystywane  jedynie  do  podtrzymania  pracy  komputera  w  trybie  u

ś

pienia 

(tzw. +5 Vsb). 

 

Dlatego  te

Ŝ

  zasilacz  nale

Ŝ

y  dobiera

ć

  z  przynajmniej  20-procentowym  zapasem,  je

ś

li  za

ś

  decydujemy 

si

ę

 na tani podzespół nieznanego producenta, lepiej ten margines bezpiecze

ń

stwa jeszcze zwi

ę

kszy

ć

. Stosuj

ą

si

ę

  do  powy

Ŝ

szych  zalece

ń

,  mo

Ŝ

na  przyj

ąć

Ŝ

e  dla  dwóch  słabszych  z  naszych  przykładowych  konfiguracji 

(patrz tabelka poni

Ŝ

ej) zupełnie wystarczaj

ą

cy jest porz

ą

dny, trzystuwatowy zasilacz. Trzecia konfiguracja le

Ŝ

co  prawda  w  zasi

ę

gu  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  "trzysetki",  ale  bezpieczniej  b

ę

dzie  zainwestowa

ć

  w  urz

ą

dzenie  o  mocy 

350 W.  Czwarta,  dwuprocesorowa  konstrukcja  nie  pozwoli  nam  raczej  na 

Ŝ

adne  oszcz

ę

dno

ś

ci.  

 

Niestety,  niektóre  zasilacze  mog

ą

  mie

ć

  problemy  z  zaopatrzeniem  w  energi

ę

  najprostszej 

z przedstawionych  konfiguracji.  Zasilacze  MAV-300-P4  i  MAV-300-W  nieznanego  producenta  (montowane 

wobudowach 2N i Xpower) mog

ą

 dostarczy

ć

 napi

ę

cie +12 V przy nat

ęŜ

eniu odpowiednio 8 i 10 A. Nawet przy 

zastosowaniu najoszcz

ę

dniejszych ze współczesnych procesorów mo

Ŝ

e zabrakn

ąć

 energii na zasilanie nap

ę

du 

DVD i dysku twardego. 

 

 

background image

URZADZENIA TECHNIKI KOMPUTEROWEJ – klasa II                                

technik informatyk 312[01]/T/MENiS/2004.06.14 

B. Dubińska, T. Dobosz  - TZN 2006/2007 

 

                                 str. 4 

POBÓR MOCY W RÓ

ś

NYCH KONFIGURACJACH SPRZ

Ę

TOWYCH 

Pobór pr

ą

du 

Przykładowe konfiguracje 

Potrzebna moc zasilacza 

Komponent 

+3,3 V 

+5 

+12 

konf. 

konf. 

konf. 

konf. 

konf. 1 

konf. 2 

konf. 3 

konf. 4 

Athlon XP 1600+* 

5,1 A  1 szt. 

61,2 W 

Athlon XP 3200+* 

8,0 A 

1 szt. 

96,0 W 

Pentium 4 3,2C* 

10,5 

1 szt. 

126,0 W 

Athlon MP 2600+* 

6,3 A 

2 szt. 

151,2 W 

Płyta główna 

3,5 A 

2,5 

1 szt.  1 szt.  1 szt.  1 szt. 

24,1 W 

24,1 W 

24,1 W 

24,1 W 

Wentylator na procesorze 

0,25 

1 szt.  1 szt.  1 szt.  2 szt. 

3,0 W 

3,0 W 

3,0 W 

6,0 W 

Wentylatory dodatkowe 

0,25 

1 szt.  2 szt.  2 szt.  3 szt. 

3,0 W 

6,0 W 

6,0 W 

9,0 W 

DDR 256 MB* 

1,125 

1 szt.  2 szt.  2 szt.  4 szt. 

3,7 W 

7,4 W 

7,4 W 

14,9 W 

Karta graficzna AGP 

3,0 A 

1 szt. 

1 szt. 

9,9 W 

9,9 W 

Bardzo wydajna karta 
graficzna AGP
 

7,5 A 

 

1 szt.  1 szt. 

24,8 W 

24,8 W 

Modem PCI 

0,5 

1 szt.  1 szt.  1 szt.  1 szt. 

2,5 W 

2,5 W 

2,5 W 

2,5 W 

Karta d

ź

wi

ę

kowa PCI 

0,5 A 

0,5 

1 szt.  1 szt.  1 szt. 

4,2 W 

4,2 W 

4,2 W 

Karta sieciowa PCI 

0,4 A 

0,4 

1 szt.  1 szt.  1 szt.  2 szt. 

3,3 W 

3,3 W 

3,3 W 

6,6 W 

HDD 40GB 5400 EIDE 

0,6 

0,24 

1 szt. 

6,1 W 

HDD 120GB 7200 SATA 

0,8 

0,45 

1 szt.  2 szt. 

9,4 W 

18,8 W 

HDD 72GB 15000 SCSI320 

0,9 

1,05 

4 szt. 

68,4 W 

Zaawansowany kontroler 
SCSI
 

1,0 A 

3,5 

1 szt. 

20,8 W 

Nap

ę

d CD-RW 

1,2 

0,8 A  1 szt.  1 szt.  1 szt.  1 szt. 

15,6 W 

15,6 W 

15,6 W 

15,6 W 

Nap

ę

d DVD 

1,2 

1,1 A 

1 szt.  1 szt. 

19,2 W 

19,2 W 

Stacja dyskietek 

0,8 

1 szt.  1 szt.  1 szt.  1 szt. 

4,0 W 

4,0 W 

4,0 W 

4,0 W 

Urz

ą

dzenia USB 

0,5 

1 szt.  2 szt.  3 szt.  1 szt. 

2,5 W 

5,0 W 

7,5 W 

2,5 W 

Urz

ą

dzenia FireWire 

1,5 

1 szt.  1 szt. 

7,5 W 

7,5 W 

Klawiatura 

0,2 

1 szt.  1 szt.  1 szt.  1 szt. 

1,0 W 

1,0 W 

1,0 W 

1,0 W 

Mysz 

0,2 

1 szt.  1 szt.  1 szt.  1 szt. 

1,0 W 

1,0 W 

1,0 W 

1,0 W 

Nat

ęŜ

enie pobieranego pr

ą

du (dla nap. +3,3 V,+5 V/+12V) 

65,9/79,6 

101,2/133,2 

107,7/168,6 

111,7/226,2 

Sumaryczna moc wszystkich komponentów 

144,9 W 

233,8 W 

275,7 W 

337,3 W 

Zalecana nominalna moc zasilacz 

181 W 

292 W 

345 W 

422 W 

* pobór pr

ą

du podany z uwzgl

ę

dnieniem strat na regulatorze napi

ę

cia 

background image

URZADZENIA TECHNIKI KOMPUTEROWEJ – klasa II                                

technik informatyk 312[01]/T/MENiS/2004.06.14 

B. Dubińska, T. Dobosz  - TZN 2006/2007 

 

                                 str. 5 

Ad. 4. Praca domowa 

Dobierz zasilacz do komputera pracuj

ą

cego w najnowszej, wybranej przez Ciebie, konfiguracji: 

 

mikroprocesor dwurdzeniowy 

 

pami

ęć

 DDR 2 

 

karta graficzna montowana w zł

ą

czu PCI Express