FOWIZM 

 

Fowizm jest to nurt stylistyczny przypadający na początki XX wieku. Trwający bardzo krótko 

ekspresyjny sposób przedstawiania rzeczywistości cechuje się kompletnym załamaniem realistyki 
kolorystyki tworząc w ten sposób groteskowy, wręcz komiksowy efekt. Prekursorem tego nowego, 
odważnego stylu był  Henri Matisse – francuski malarz inspirujący się Paulem Gauguinem, który już we 
wcześniejszych latach łamał bariery realistycznej kolorystyki w swoim malarstwie. Fowizm uznawany był za 
bardzo beztroski, surrealistyczny nurt co znalazło swoje odbicie w samej nazwie,  les fauves bowiem, w 
języku francuskim oznacza dzikie zwierzęta. Określenie to zostało użyte w odniesieniu do artystów 
wystawiających swoje prace na Salonie Jesiennym w 1905 roku. Z powodu dosyć wąskiej granicy 
możliwości twórczych związanych z głównymi cechami fowizmu trwał on zaledwie trzy lata. Jednakże stał 
się inspiracją zarówno dla neofowistów, transawangardzistów włoskich i współczesnych malarzy.  

 

1.  Czas trwania: 1905-1908; 
2.  Cezury: 1905- Grupa artystów wystawiających na Salonie Jesiennym (dzikie zwierzęta); 1908- 

Rozpierzchnięcie się artystów, powrócenie do ekspresjonizmu, ewentualnie porzucenie w skutek 
zainteresowania kubizmem; 

3.  Miejsce: Francja 
4.  Założenia stylu: ekspresja, uproszczenie, przełamywanie barier kolorystycznych, odwrócenie się od 

realistyki, kontrast, intensywny kontur; 

5.  Przedstawiciele i dzieła: 



 

Henri Matisse (prekursor, twórca stylu) 

  Portret pani M. z zieloną pręgą 
  Otwarte okno 



 

André Derain (przez długi okres tworzył w Anglii) 

  Most Londyński 
  Efekty świetlne na Tamizie 
  Kąpiące się 



 

Raoul Dufy (twórca późniejszego własnego stylu dekoracyjnego) 

  Kasyno w Nicei 
  Zatoka aniołów 



 

Kees van Dongen (holenderskie pochodzenie) 

  La femme aux bijoux 
  Portrait de Guus 



 

Georges Rouault  

  Klown tragiczny 
  Głowa Chrystusa 



 

Maurice de Vlaminck 

  Le Jardinier 
  Le Pont de Chatou