Pieśni na Mszy św

- 1 -

Pieśni na pogrzeb

Introit:

Boże, Sędzio sprawiedliwy, –

Usłysz nasze wołanie. – Bądź dla zmarłych dobrotliwy, –
Okaż im zmiłowanie. – Odpuść kary, daruj grzechy
– Duszom zmarłych Twych wiernych, – Błogiej udziel im
pociechy – W mękach ognia niezmiernych.

Na Offertorium: 1.

Myśl jest święta i zbawienna –

Modlić się za zmarłymi, – Tobie, Boże, rzecz przyjemna
– Zlitowanie nad nimi. – Przeto nie gardź modlitwami, –
Boże wszelkiej litości, – Zmiłuj się nad dłużnikami –
Twojej sprawiedliwości.

Długi naszych sióstr i braci, – Ojcze nasz ukochany, –

Niech Ci Jezus Syn zapłaci – Przez krwawiące Swe rany. –
Dla bolesnej męki Jego, – Dla krzyżowej Ofiary, – Użycz
miłosierdzia swego, – Daruj czyśćcowe kary.

Na Sanctus:

Święty, Święty nad Świętymi, – Boże

Ojcze, nasz Panie, – Przyjmij za wiernymi swymi –
Modłów naszych wołanie. – Kiedy Sędzia sprawiedliwy
– Skazał je na więzienie, – Niech im Ojciec miłościwy –
Rychłe da wybawienie.

Na Agnus Dei: 1.

O Baranku, któryś zgładził – Grzechy

świata całego, – Obyś wszystkich nas wprowadził –
Do żywota wiecznego. – Niech też dusze zmarłych
wiernych – Twej doznają litości, – Które w mękach swych
niezmiernych – Gładzą swe ułomności.

Uśmierz sprawiedliwość srogą – Z miłosierdzia

swojego, – Krwią i męką Swoją drogą – Ojca przebłagaj
swego. – Żary czyśćca ugaś, Panie, – Odpuść im
nieprawości, – Niechaj mają spoczywanie – Wśród
niebieskiej radości.

Zakończenie:

Zlituj się nad nimi, Panie, – Z miłosier-

dzia swojego, – Racz darować im karanie – Tego ognia
strasznego. – Przez zasługi Jezusowe, – Któreć ofiarujemy,
– Długi odpuść im grzechowe, – Kornie Ciebie prosimy.

Introit:

Wieczny pokój daj, o Panie, – Tym, co śpią już

śmierci snem; – Daruj im czyśćcowe kaźnie, – Niech na
Sercu spoczną Twym. – Ojcze z nieba, zmiłuj się, – Synu
Boży, zlituj się, – Duchu Święty, zmiłuj się.

Offertorium:

Panie Jezu, Królu chwały, – Tę ofiarę

niesiem Ci; – Wybaw dusze wiernych zmarłych, – Ugaś
ogień kroplą Krwi ! – Niech zaleje czyśćca żar – Krwi
Twej świętej Boży Dar ! – Krwi Twej świętej Boży Dar !

Sanctus:

Święty, Święty nad Świętymi, – Pełne niebo

chwały Twej; – Wielbi ziemia cudy swymi – Imię Twoje
z nizin jej. – Nuci cały świata krąg: – Święty, Święty,
Święty Bóg ! – Święty, Święty, Święty Bóg !

Benedictus:

Witaj, Jezu, tu obecny, Usłysz hołdów

naszych głos ! – W miłosierdziu Swym odwiecznym – Zła-
godź duszom ciężki los ! – Niech Hosanna wszędzie brzmi
– Teraz i po wszystkie dni. – Teraz i po wszystkie dni.

Agnus Dei:

O Baranku, Zbawicielu, – Racz dać duszom

pokój Twój, – Boży Ty Odkupicielu, – Ześlij na nie
pociech zdrój; – Wieczny pokój duszom daj, – Otwórz dla
nich nieba raj! – Otwórz dla nich nieba raj!

Communio:

Światłość wieczna niech im świeci, –

Pośród, Panie, Świętych Twych, – Twoje Cię błagają
dzieci, – Bo litościw jesteś Ty. – Wieczny pokój duszom
daj, – Otwórz im światłości raj! –Otwórz im światłości raj!

Dobry Jezu, a nasz Panie, – daj mu

(

jej

)

wieczne spoczywanie.

(3x)

Światłość wieczna niech mu

(

jej

)

świeci, – gdzie

królują Wszyscy Święci.

Gdzie królują z Tobą, Panem, – aż na wieki

wieków. Amen.

Mój Odkupiciel, Chrystus Zmartwychwstały, – Jest

Panem życia, ja w moc Jego wierzę. – I chociaż teraz
śmierć mnie pokonała, – On moje ciało z prochu ziemi
wskrzesi.

Ref.

Na własne oczy ujrzę Boga mego, – W oblicze

Zbawcy będę się wpatrywać, – A tego szczęścia nikt mi
nie odbierze, – Bo w domu Ojca nie ma łez ni śmierci.

Nadzieja żywa w sercu moim płonie, – W dniu

ostatecznym chwały się spodziewam. – Z ciałem i duszą
stanę w domu Ojca, – Potęgę Jego zawsze wielbić będę.

Ref.

Na własne oczy ujrzę Boga mego, ...

O Panie, co losy ludzkości – Dzierżysz w dłoni Swej!

– Stających   na progu  wieczności  –  Do łona  przygarnąć
chciej.   –  Niech  Twe   miłosierdzie,   o   Boże,   –   Nadzieję
zbawienia   w  pierś   grzeszną   tchnie.   –  Ze   łzami   wołamy
w pokorze: – O Panie, o Panie, zmiłuj się.

Jak Ojciec przebaczyć racz winy – U wieczności wrót;

– Odkupił je Syn Twój jedyny, – Gdy konał za ludzki ród.
– A chociaż zagraża już kara, – Niech cofnie grożący
grzesznikom cios, – Kapłana bezkrwawa ofiara – I
naszych, i naszych modłów głos.

cz wiekuiste dać odpoczywanie

– Duszom umar-

łych, najłaskawszy Panie ! – A światłość wieczna niechaj
im przyświeca, – Niech oglądają Twe najświętsze lica.

Uwolnij, Panie, wiernych zmarłych dusze, – W Twym

miłosierdziu daruj im katusze; – Niech im Twa łaska,
miłosierny Boże, – Ujść Twego gniewu w sądu dzień pomoże.

Słodki Baranku, Zbawicielu, Panie! – Racz im udzielić

w niebie pomieszkanie – I w wiekuistej pozwól im
światłości – Oglądać Ciebie w wiecznej szczęśliwości.

Bądź mi litościw, Boże nieskończony, – Według

wielkiego miłosierdzia Twego ! – Według litości Twej
niepoliczonej – Chciej zmazać mnóstwo przewinienia mego.

Obmyj mię z złości, obmyj tej godziny, – Oczyść mię

z brudu, w którym mię grzech trzyma; – Bo ja uznaję
wielkość mojej winy, – I grzech mój zawsze przed mymi
oczyma.

Odpuść przed Tobą grzech mój popełniony; – Boś

przyrzekł, że ta kary ujdzie głowa, – Którą-ć przyniesie
grzesznik uniżony; – By nie mówiono, że nie trzymasz słowa.

Odwróć twarz Twoją od przestępstwa mego – I

wszystkie moje pomaż nieprawości; – Stwórz serce czyste,
warte Boga swego, – A ducha prawdy w moje wlej
wnętrzności.

Ofiara Bogu: żalem zdjęta dusza, – Serce skruszone

i upokorzone, – To do litości najprędzej Go wzrusza, – Te
dary miłe, przed Nim położone.

Pieśni na pogrzeb

- 2 -

Pieśni na pogrzeb

Boże, w dobroci nigdy nie przebrany, – Żadnym

językiem niewypowiedziany ! – Ty jesteś godzien, – Ty
jesteś godzien wszelakiej miłości, – Poszanowania,
poszanowania, chwały, uczciwości.

Ciebie czczę, pragnę i ważę samego – Nad

wszystkie dobra, Tyś u serca mego – Najwyższe dobro,
najwyższe dobro, Tyś w najwyższej cenie, – Sam jeden
u mnie, Sam jeden u mnie nad wszystko stworzenie.

Choćbyś za grzechy nie karał mnie, Panie, –

Przecież skruszony żałowałbym za nie, – A żałował-
bym, a żałowałbym dla tego samego – Żem Cię obraził,
żem Cię obraził, Pana tak dobrego.

O Boże dobry, Boże litościwy, – Mej duszy nędznej

racz   być   miłościwy;   –   Jakeś   ją   stworzył,   jakeś   ją
stworzył,   pomóż   do   zbawienia,   –   Użycz   Swej   łaski,
użycz  Swej  łaski,  broń  od  potępienia.

Być bliżej Ciebie chcę, o Boże mój. – Z Tobą przez

życie lżej nieść krzyża znój. – Ty w sercu moim trwasz: –
Z miłością Stwórcy ziem, – Tulisz w ojcowski płaszcz,
chroniąc mnie w nim.

Być bliżej Ciebie chcę, na każdy dzień, – Za Tobą

życiem  swym   iść  jako  cień.   –  Daj   tylko,   Boże   dusz,
obecność   Twoją   czuć,   –   Myśl   moją   pośród   burz   na
Ciebie  zwróć.

Choć jak wędrowiec sam idę przez noc, – W Tobie

niech siłę mam i w Tobie moc. – Gdy czuwam i wśród
snu, czy słońce jest, czy mrok, – Niechaj mnie strzeże
Twój, o Panie, wzrok.

Kto się w opiekę odda Panu swemu, – A całym

sercem szczerze ufa Jemu, – Śmiele rzec może: Mam
obrońcę Boga, – Nie przyjdzie na mnie żadna straszna
trwoga.

Ciebie On z łowczych obieży wyzuje – I w

zaraźliwym   powietrzu   ratuje;   –   W   cieniu   swych
skrzydeł   zachowa   cię   wiecznie,   –   Pod   Jego   pióry
uleżysz  bezpiecznie.

Stateczność jego tarcz i puklerz mocny, – Za

którym   stojąc,   na   żaden   strach   nocny,   –   Na   żadną
trwogę, ani dbaj na strzały, – Którymi   sieje  przygoda
w  dzień  biały.

Słysz, co Pan mówi: „Ten

kto Mnie miłuje – I ze Mną
sobie szczerze postępuje, – I Ja
go także w jego każdą trwogę
– I nie zapomnę, i owszem,
wspomogę”.

do Miłosierdzia Bożego

Nasze plany i nadzieje coś niweczy raz po raz, –

Tylko Boże miłosierdzie nie zawodzi nigdy nas.

Ref.

Jezu, ufam Tobie, od dziecięcych lat. – Jezu,

ufam Tobie, choćby wątpił świat. – Strzeż mnie,
dobry Jezu, jak własności swej – I w opiece czułej
duszę moją miej.

Ufność w miłosierdzie Boże zapewnienie daje nam,

– Że w godzinie naszej śmierci przyjdzie po nas Jezus sam.

W trudnych chwilach twego życia nie rozpaczaj,

nie roń łez. – Ufność w Boże miłosierdzie troskom twym
położy kres.

Ojcze z niebios, Boże Panie, – Tu na ziemię ześlij

nam – Twoje święte zmiłowanie, – Tu na ziemię ześlij
nam.

Boże wielki, my w pokorze – Do Twych stóp

garniemy się. – Wola Twoja wszystko może, – Ty nad
nami zlituj się.

A przez Syna Twego Mękę – Ulżyj ludzkiej doli złej.

– Każdą życia skróć udrękę, – Boże wielki, zlituj się.

Ref.

Pokładam w Panu ufność mą, – Zawsze ufam

Jego Słowu.

Z głębokości wznoszę głos do Ciebie, – Racz

wysłuchać, Panie, prośby mej. – Nakłoń ku mnie ucho
Twe łaskawie. – Usłysz modły i błagania.

Jeśli grzechów nie zapomnisz, Panie, – Któż

przed gniewem Twym ostoi się? – Lecz ufamy, że
przebaczysz winy, – Byśmy kornie Ci służyli.

Całą ufność mą pokładam w Panu, – Dusza moja

ufa Jego słowu, – Tęskniej czeka dusza moja Pana, –
Niż jutrzenki nocne straże.

Tęskniej niż jutrzenki nocne straże – Niechaj Pana

czeka Boży lud, – Bo u Pana znajdzie zmiłowanie –
I obfite odkupienie.

Ref.

Popatrz, jak prędko mija czas, – Życie twe też

przeminie wraz, – Życie, to jedno, które Bóg ci dał. –
Wszystko przeminie tak jak sen, – Troski, kłopoty
skończą się, – Powiedz: szczęśliwy będziesz ty?

Powiedz, czy ty Jezusa znasz? – Powiedz, czy

szczęście wieczne masz? – Pomyśl, jak spędzasz życia
czas? – Pomyśl: gdy życia skończysz bieg – Przejdziesz
na tamten drugi brzeg, – Powiedz: szczęśliwy będziesz
tam?

Może jest smutna dusza twa, – Może pokoju

w niej jest brak, – Może tęsknota dręczy cię? – Jezus
twój każdy widzi krok, – Jezus rozjaśni duszy mrok, –
Jezus ukoi serca bó1.

Przyjdź do Jezusa cudnych rąk, – Powiedz Mu,

co cię gnębi wciąż, – On ci Swe szczęście, radość da. –
Przyjdź do Jezusa cudnych rąk, – Powiedz Mu całą
winę swą, – On ci swój pokój, szczęście da.

Pójdź do Jezusa, do niebios bram, – W Nim tylko

szukaj pociechy tam. – On Cię napoi krwią swoich ran,
– On Ojciec, lekarz, Pan.

Ref.

Słuchaj, Jezu, jak Cię błaga lud, – Słuchaj,

słuchaj, uczyń z nami cud ! – Przemień, o Jezu,
smutny ten czas, – O Jezu, pociesz nas !

Że z nami jesteś, pozwól to czuć, – Nadzieję naszą

omdlałą wzbudź. – Daj przetrwać mężnie prób ciężki
czas, – O Jezu, pociesz nas.

- 3 -

Pieśni na pogrzeb

W krzyżu cierpienie, w krzyżu

zbawienie, – W krzyżu miłości nauka. –
Kto Ciebie, Boże, raz pojąć może, – Ten
nic nie pragnie, ni szuka.

W krzyżu osłoda, w krzyżu ochłoda

– Dla duszy smutkiem zmroczonej. –
Kto krzyż odgadnie, ten nie upadnie –
W boleści sercu zadanej.

Kiedy cierpienie, kiedy zwątpienie – Serce ci na

wskroś przepali, – Gdy grom się zbliża, pospiesz do
krzyża, – On ciebie wesprze, ocali.

Gdy cię skrzywdzono, albo zraniono, – Lub serce

czyjeś zawiodło: – O, nie rozpaczaj, módl się, przebaczaj,
– Krzyż niech ci stanie za godło.

do Miłosierdzia Bożego

Zmiłuj się nade mną w Miłosierdziu Swoim, –

Spojrzyj z miłością i z grzechów mnie obmyj.

Ref.

Jezu, ufam Tobie, Miłosierny Boże; – Jeszcze raz

mi przebacz, błagam Cię w pokorze.

Daj mi serce nowe i radość sumienia. – Przywróć

nadzieję Twego przebaczenia.

Dawnych naszych grzechów nie pamiętaj, Panie. –

Wspomnij na Twoje wielkie zmiłowanie.

Z tej biednej ziemi, z tej łez doliny – Tęskny się

w niebo unosi dźwięk: – O Boskie Serce, skarbie jedyny, –
Wysłuchaj grzesznych serc naszych jęk ! – Nie chciej
odrzucać modlitwy tej, – Bo Twej litości błagamy w niej !
– Serce Jezusa, ucieczko nasza, – zlituj się, zlituj nad
ludem Swym !

Ku Tobie oczy zalane łzami – Z wielką ufnością

zwrócone są: – Ty się zlitujesz pewnie nad nami, – Bo Ty
nie gardzisz pokuty łzą. – Ku Tobie ślemy błagalny głos: –
Ach, odwróć od nas karania cios !

– Serce Jezusa...

To prawda, Panie, żeśmy zgrzeszyli, – Żeśmy Ci wiele

zadali ran, – Żeśmy na litość nie zasłużyli, – Aleś Ty dobry
Ojciec i Pan ! – Tyś za nas wylał Najdroższą Krew;
– Zalej Nią, zalej słuszny Swój gniew !

– Serce Jezusa...

Matko Najświętsza,

do Serca Twego, – Mieczem

boleści wskroś przeszytego, – Wołamy wszyscy z jękiem,
ze łzami: – Ucieczko grzesznych, módl się za nami !

Gdzie my, o Matko, ach gdzie pójdziemy, – I gdzie

ratunku szukać będziemy? – Twojego ludu nie gardź
prośbami: – Ucieczko grzesznych, módl się za nami !

Imię Twe, Marjo, litością słynie; – Tyś nam pociechą

w każdej godzinie. – Gdyśmy ściśnieni bólu cierniami: –
Ucieczko grzesznych, módl się za nami !

O Matko nasza, Matko miłości, – Niechaj doznamy

Twojej litości, – Bośmy okryci grzechów ranami: –
Ucieczko grzesznych, módl się za nami !

A gdy ostatnia łza z oka spłynie, – O Matko święta,

w onej godzinie – Zamknij nam oczy Twymi rękami: –
Ucieczko grzesznych, módl się za nami !

Serdeczna Matko

, Opiekunko ludzi, – Niech Cię

płacz sierót do litości wzbudzi ! – Wygnańcy Ewy do
Ciebie wołamy, – Zlituj się, zlituj, niech się nie tułamy.

Do kogóż mamy wzdychać, nędzne dziatki? – Tylko

do Ciebie, ukochanej Matki, – U której Serce otwarte
każdemu, – A osobliwie nędzą strapionemu.

3. Zasłużyliśmy, to prawda, przez złości, – By nas Bóg

karał rózgą surowości; – Lecz kiedy Ojciec rozgniewany
siecze, – Szczęśliwy, kto się do Matki uciecze.

Dla Twego Serca wszystko Bóg uczyni, – Daruje

plagi, choć człowiek zawini; – Jak Cię, cna Matko,
nie kochać serdecznie, – Gdy się skryć możem pod Twój
płaszcz bezpiecznie?

Duszo Chrystusowa, uświęć mnie.
Ciało Chrystusowe, zbaw mnie.
Krwi Chrystusowa, napój mnie.
Wodo z Boku Chrystusowego, obmyj mnie.

Męko Chrystusowa, wzmocnij mnie.
O dobry Jezu, wysłuchaj mnie.
W ranach Twoich ukryj mnie.
Nie daj mi z Tobą rozłączyć się.

Od złego wroga obroń mnie.
W godzinę śmierci wezwij mnie.
I każ mi przyjść do siebie,
abym z Świętymi Twymi chwalił Cię
– na wieki wieków. Amen.

Ja wiem, w Kogo ja wierzę, stałością duszy mej:

– Mój Pan w tym Sakramencie, potęgi pełen swej. –
To Ten, co zstąpił z nieba, co życie za mnie dał – I pod
postacią Chleba pozostać z nami chciał.

Ja wiem, w Kim mam nadzieję, gdy słabnie ducha

moc. – To Ten, przed Którym światło migoce dzień i noc.
– On moim szczęściem w życiu, On światłem w zgonu
dzień, – Zwycięża mroki grzechu, rozprasza śmierci cień.

Ja wiem, Kogo miłuję nad wszelki świata czar, –

Kto poi duszę moją, Kto zna miłości żar: – To Król nad
wszystkie króle, Wszechwładny świata Pan, – Co karmi
dusze Ciałem i Krwią swych Boskich Ran.

Jezu, miłości Twej – Ukryty w Hostii tej – Wielbimy

cud; – Żeś się pokarmem stał, – Żeś nam Swe Serce dał, –
Żeś skarby łaski zlał – Na wierny lud.

Dla biednych stworzeń Twych, – Co ostrzem

grzechów swych – Zraniły Cię, – Włócznią, co w boku
tkwi, – Otwierasz Serca drzwi, – By w Twojej Boskiej
Krwi – Obmyły się.

I w Boskim Sercu tam – Schronienie dajesz nam, – O

Jezu mój! – Aby nas żądłem swym – Wróg nasz nie dotknął
w Nim; – By się przed piekła złem – Lud ukrył Twój.

Twe Serce tronem łask, – I miłosierdzia blask –

W Nim świeci się. – Panie, Ty widzisz sam, – Jak bardzo
ciężko nam, – Więc grzesznym pozwól tam – Przytulić się.

O Jezu, Zbawco nasz, – Co nędzę naszą znasz, –

Grzeszników zbaw, – By święte życie wieść, – A potem
Tobie cześć – W niebiosach mogli nieść, – O Jezu, spraw!

- 4 -

Pieśni na pogrzeb

Jezusa ukrytego mam w Sakramencie czcić, –

Wszystko oddać dla Niego, Jego miłością żyć ! –  On się
nam daje  cały, z nami zamieszkał tu; – Dla Jego Boskiej
chwały,  życie  poświęćmy Mu ! – Wiarą ukorzyć  trzeba
zmysły   i   rozum   swój,   –   Bo   tu   już   nie   ma   chleba,
to Bóg, to Jezus mój !

Tu Mu ciągle Hosanna śpiewa Anielski chór, –

A   ta   cześć   nieustanna,   to   dla   nas   biednych   wzór.
–  Dzielić z nami  wygnanie Jego rozkosze są: – Niechże
z   Nim   przebywanie   będzie   radością   mą   !   –   On   wie,
co   udręczenie,   On   zna,   co   smutku   łzy;   –   Powiem   Mu
swe cierpienie, bo serce z bólu drży.

O niebo mojej duszy, Najsłodszy Jezu mój, –

Dla mnie wśród ziemskiej suszy Tyś szczęścia pełen zdrój.
–  Tyś   w   Wieczerniku  Siebie   raz   tylko   uczniom   dał,   –
W   ołtarzuś   się   jak   w   niebie   powszednim   chlebem   stał.
– Chciałbym  tu być Aniołem, co śpiewa ciągle cześć, –
Z rozpromienionym czołem Tobie swe serce nieść !

Kochajmy Pana, bo Serce Jego – Żąda i pragnie serca

naszego. – Dla nas Mu włócznią boleść zadana; –
Kochajmy Pana, kochajmy Pana !

O, pójdź do Niego, wszystko stworzenie, – Sercu

Jezusa złóż dziękczynienie. – I twoje przed Nim zegnij
kolana; – Kochajmy Pana, kochajmy Pana !

Pójdźcie do Niego biedni grzesznicy, – Zmyć

grzechów zmazy w czystej Krynicy: – Nad śnieg zbieleje
dusza zmazana; – Kochajmy Pana, kochajmy Pana !

Pójdźcie do Niego, szczęśliwe dusze, – Obmyte we

łzach, w pokuty skrusze; – Już niewinności szata wam
dana; – Kochajmy Pana, kochajmy Pana !

Wszyscy, ach, wszyscy przed Nim padajmy, – Serca

Mu swoje wspólnie oddajmy; – O, bo tak woła miłości
rana: – Kochajmy Pana, kochajmy Pana !

Jezu Najsłodszy, do Serca rany – Przyjmij świat cały,

Krwią Twą oblany, – Byśmy na ziemi i wiecznie w niebie
– Kochali Ciebie, kochali Ciebie !

O Krwi najdroższa, – o Krwi

odkupienia, – Napoju życia, z nieba dla
nas dany ! – O zdroju łaski, – O ceno
zbawienia, – Ty grzechowe leczysz rany !

Tyś w Jezusowym kielichu

zamknięta, – Abyś nas wszystkich życiem
napawała, – Abyś dla świata, Krwi Boska
Prześwięta, – Miłosierdzie wybłagała !

O Krwi najdroższa, przez Serce

przeczyste, – Gdzie Twoje źródło miałaś na tej ziemi,
– Cześć Tobie niesiem, dzięki wiekuiste, – Z Aniołami,
ze Świętymi.

O mój Jezu w Hostii skryty, na kolanach wielbię

Cię. – W postać chleba Tyś spowity, Bóstwo Twoje kryje
się. – Ty, co rządzisz całym światem, me zbawienie
w ręku masz; – Tu, przed Twoim Majestatem, Aniołowie
kryją twarz.

O światłości przysłoniona, rzuć mi Twój promienny

blask. – O dobroci nieskończona, otwórz dla nas skarby
łask. – Chlebie życia przeobfity, nasyć duszy mojej głód.
– Boski ogniu tu zakryty, rozgrzej serca mego chłód.

Ref.

Pan Wieczernik przygotował, swój zaprasza lud.

– Dla nas wszystkich dom otworzył i zastawił stół.

Przyjdźcie z ulic i z opłotków, bowiem mija czas ! –

Przyjdźcie chorzy i ubodzy, Pan uzdrowi was !

Każdy człowiek w domu Pańskim swoje miejsce ma. –

Niech nikogo w nim nie braknie, Uczta Pańska trwa.

Przystępujmy z dziękczynieniem, pożywajmy chleb, –

Pijmy napój nieśmiertelnych, aby życie mieć.

Zakosztujcie i poznajcie tej Wieczerzy smak, –

Z obfitości Boskich darów bierzcie pełnię łask.

Kto się z Panem tu spotyka tworzy jedno z Nim, – Bóg

z miłością go nazywa przyjacielem swym.

Nakarmieni Chlebem Żywym wznieśmy Panu pieśń, –

Bóg żyjący i prawdziwy strzeże naszych serc.

Witam Cię, witam, Przenajświętsze Ciało, – Któreś na

krzyżu sromotnie wisiało, – Za nasze winy, Synu jedyny –
Ojca wiecznego, Boga prawego, – Męki te znosiłeś.

Dajem Ci pokłon, Bogu prawdziwemu, – W tym

Sakramencie dziwnie zakrytemu; – Żebrzem litości i Twej
miłości, – Byś gniew Swój srogi, o Jezu drogi, –
Pohamować raczył.

Zmiłuj się, zmiłuj, nad nami grzesznymi, – Nie racz

pogardzać prośbami naszymi; – Zgrom hardych siły, daj
pokój miły, – Wyniszcz złe rady, wykorzeń zdrady –
Pośród ludu Swego.

A kiedy przyjdzie z światem tym rozstanie, – Ratuj

nas, ratuj, dobrotliwy Panie ! – Niech z Ciała Twego
Przenajświętszego – Posiłek mamy i oglądamy – Ciebie
łaskawego.

Zbliżam się w pokorze i niskości swej; – Wielbię

Twój majestat skryty w Hostii tej. – Tobie dziś w ofierze
serce daję swe; – O, utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak; – Kto się im

poddaje, temu wiary brak; – Ja jedynie wierzyć Twej nauce
chcę, – Że w postaci Chleba utaiłeś się.

Bóstwo Swe na Krzyżu skryłeś wobec nas; – Tu ukryte

z Bóstwem Człowieczeństwo wraz; – Lecz w Oboje
wierząc, wiem, że dojdę tam, – Gdzieś przygarnął łotra:
do Twych niebios bram.

Jak niewierny Tomasz Twych nie szukam Ran, – Lecz

wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan, – Pomóż wierze mojej,
Jezu, łaską Swą, – Ożyw mą nadzieję, rozpal miłość mą.

Ty, coś upamiętnił śmierci Bożej czas, – Chlebie Żywy,

życiem Swym darzący nas; – Spraw, bym dla swej duszy
życie z Ciebie brał, – Bym nad wszelką słodycz Ciebie
poznać chciał.

Ty, co jak Pelikan, Krwią swą karmisz lud, – Przywróć

mi niewinność, oddal grzechów brud; – Oczyść mię Krwią
Swoją, która wszystkich nas – Jedną kroplą może obmyć
z win i zmaz.

Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię; – Niech pragnienie

serca kiedyś spełni się: – Bym Oblicze Twoje tam oglądać
mógł, – Gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

Document Outline