„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

 
 
 
 
 

MINISTERSTWO EDUKACJI 

NARODOWEJ 

 
 

 
 
Barbara RóŜańska 
 
 
 
 
 

Charakteryzowanie typów i rodzajów obuwia 
311[25].O1.02 

 
 
 
 

 

 

 

Poradnik dla nauczyciela 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Wydawca  

Instytut Technologii  Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy 
Radom 2007 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

1

Recenzenci: 
mgr inŜ. Bogusław Woźniak 
mgr inŜ. Ewa Jasińska 

 
 
 

Opracowanie redakcyjne: 
mgr Barbara RóŜańska 

 
 

 

Konsultacja: 
dr inŜ. Jacek Przepiórka 
 
 
 
 
 

 

 
 
 

 
Poradnik  stanowi  obudowę  dydaktyczn

 

ą

  programu  jednostki  modułowej  311[25].O1.02, 

„Charakteryzowanie typów i rodzajów obuwia”, zawartego w modułowym programie nauczania 
dla zawodu technik obuwnik. 

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy, Radom  2007 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

2

SPIS TREŚCI 
 

1.

 

Wprowadzenie 

3 

2.

 

Wymagania wstępne 

5 

3.

 

Cele kształcenia 

6 

4.

 

Przykładowe scenariusze zajęć 

7 

5.

 

Ćwiczenia 

11 

5.1. Charakterystyka  podstawowych  rodzajów  obuwia  powszechnego  uŜytku 

oraz obuwia specjalnego przeznaczenia 

11 

5.1.1. Ćwiczenia 

11 

5.2. Typy i odmiany obuwia 

13 

5.2.1. Ćwiczenia 

13 

5.3. Grupy wielkościowe obuwia 

15 

5.3.1. Ćwiczenia 

15 

5.4. Systemy montaŜu obuwia 

17 

5.4.1. Ćwiczenia 

17 

5.5. Znakowanie obuwia, symbole, zasady 

19 

5.5.1. Ćwiczenia 

19 

6.

 

Ewaluacja osiągnięć ucznia 

21 

7.

 

Literatura 

35 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

3

1. WPROWADZENIE 

 

Przekazujemy Państwu Poradnik dla nauczyciela, który będzie pomocny w prowadzeniu 

zajęć dydaktycznych w szkole kształcącej w zawodzie technik obuwnik. 

W poradniku zamieszczono: 

−

 

wymagania  wstępne 

−

  wykaz  umiejętności,  jakie  uczeń  powinien  mieć  juŜ 

ukształtowane, aby bez problemów mógł korzystać z poradnika,  

−

 

cele  kształcenia 

−

  wykaz  umiejętności,  jakie  uczeń  ukształtuje  podczas  pracy 

z poradnikiem, 

−

 

przykładowe scenariusze zajęć, 

−

 

ć

wiczenia 

−

  przykładowe  ćwiczenia  ze  wskazówkami  do  realizacji,  zalecanymi 

metodami nauczania

−

uczenia się oraz środkami dydaktycznymi, 

−

 

ewaluację osiągnięć ucznia 

−

 przykładowe narzędzia pomiaru dydaktycznego, 

−

 

literaturę. 

 

Wskazane  jest,  aby  zajęcia  dydaktyczne  były  prowadzone  róŜnymi  metodami  ze 

szczególnym  uwzględnieniem  aktywizujących  metod  nauczania,  np.  samokształcenia 
kierowanego, tekstu przewodniego. 
 

Formy  organizacyjne  pracy  uczniów  mogą  być  zróŜnicowane,  począwszy  od 

samodzielnej pracy uczniów do pracy zespołowej. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

4

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Schemat układu jednostek modułowych 

311[25].O1 

Podstawy obuwnictwa 

311[25].O1.01 

Identyfikowanie form i konstrukcyjnych 

elementów obuwia 

311[25].O1.05 

Posługiwanie się dokumentacją 

konstrukcyjną i technologiczną 

311[25].O1.04 

Charakteryzowanie materiałów 

podstawowych i pomocniczych 

311[25].O1.03 

Charakteryzowanie kopyt 

obuwniczych 

311[25].O1.02 

Charakteryzowanie typów  

i rodzajów obuwia 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

5

2. WYMAGANIA WSTĘPNE 

 

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

−

 

charakteryzować rozwój obuwia na przestrzeni wieków,  

−

 

rozróŜniać i charakteryzować obuwie pochodzące z róŜnych epok, 

−

 

określać funkcje róŜnych rodzajów obuwia, 

−

 

charakteryzować  techniki  wytwarzania  obuwia  stosowane  w  róŜnych  okresach 
historycznych, 

−

 

stosować terminologię dotyczącą części i elementów składowych obuwia, 

−

 

rozróŜniać i charakteryzować części i elementy składowe obuwia, 

−

 

sporządzać  zestawienie  części  i  elementów  składowych  dla  róŜnych  typów  i rodzajów 
obuwia, 

−

 

stosować zasady oznaczania numeracji i tęgości elementów obuwia, 

−

 

przestrzegać przepisów BHP i ochrony przeciwpoŜarowej, 

−

 

korzystać z róŜnych źródeł informacji. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

6

3.

 

CELE KSZTAŁCENIA 

 

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

−

 

dokonać  podziału  obuwia  według  przeznaczenia,  rodzaju,  sezonowości,  wieku 
uŜytkowników oraz rozwiązań konstrukcyjnych i materiałowych, 

−

 

scharakteryzować rodzaje oraz zasady znakowania wielkościowych grup obuwia, 

−

 

rozróŜnić oraz scharakteryzować typy i kroje cholewek, 

−

 

rozróŜnić i scharakteryzować systemy montaŜu obuwia,  

−

 

rozpoznać system montaŜu na podstawie przekroju obuwia, 

−

 

sporządzić schematy oraz modele podstawowych systemów montaŜu obuwia. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

7

4. PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ 

 

Scenariusz zajęć 1 

 
Osoba prowadząca:........................................................................... 
Modułowy program nauczania: 

 

Technik obuwnik 311[25] 

Moduł:   

 

 

 

 

 

 

Podstawy obuwnictwa 311[25].O1 

Jednostka modułowa:

 

Charakteryzowanie 

typów 

i 

rodzajów 

obuwia 

311[25].O1.02 

 Temat: Typy i odmiany obuwia. 

Cel  ogólny:  kształtowanie  umiejętności  rozpoznawania  podstawowych  typów  obuwia  i  ich 

odmian. 

 
Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

−

 

zdefiniować pojęcia dotyczące podziału obuwia według kroju cholewki i przeznaczenia, 

−

 

określić nazwy typów obuwia, 

−

 

rozpoznać typy obuwia wynikające z cech konstrukcyjnych i kroju cholewki, 

−

 

rozpoznać typy obuwia wynikające ze szczegółowego przeznaczenia, 

−

 

określić cechy zbieŜne i róŜnice występujące między róŜnymi typami obuwia, 

−

 

zidentyfikować typy obuwia na rysunkach i schematach, 

−

 

zidentyfikować typy obuwia w wyrobach gotowych, 

−

 

zidentyfikować  typy  obuwia  według  dokumentacji  konstrukcyjno-technologicznej  oraz 
kształtu i ilości elementów składowych cholewki. 

 
Metody nauczania–uczenia się: 

−

 

tekst przewodni, 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenia praktyczne. 

 

Formy organizacyjne pracy uczniów: 

−

 

praca w grupach 4–5 osobowych. 

 
Czas: 2 godziny dydaktyczne. 
 
Środki dydaktyczne: 

−

 

modele  róŜnych  typów  obuwia  i  ich  odmian  wynikających  z  kroju  cholewek,  kształtu 
czubków, wysokości obcasów, rodzajów podeszew i uŜytych materiałów, 

−

 

zdjęcia róŜnych typów obuwia, 

−

 

dokumentacje konstrukcyjno-technologiczne podstawowych typów obuwia, 

−

 

plansze poglądowe, ilustrujące typy i odmiany obuwia, 

−

 

części składowe podstawowych typów obuwia i ich odmian, 

−

 

przybory piśmiennicze, plansze ilustrujące róŜne typy obuwia i ich odmiany. 

 
Przebieg zajęć: 
1. Sprawy organizacyjne. 
2. Nawiązanie do tematu, omówienie celu zajęć. 
3. Zorganizowanie stanowiska pracy do wykonania ćwiczenia. 
4. Realizacja zajęć: 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

8

−

 

nauczyciel  opisuje  zasady  podziału  obuwia  według  cech  konstrukcyjnych 
i szczegółowego przeznaczenia; prezentuje i objaśnia uczniom róŜne typy obuwia i ich 
odmiany, 

−

 

uczniowie  otrzymują  od  nauczyciela  plansze  ilustrujące  róŜne  typy  obuwia  i  ich 
odmiany, 

−

 

kaŜda  grupa  analizuje  otrzymane  plansze  i  porównuje  zawarte  na  nich  rysunku 
i fotografie  z naturalnymi  modelami  obuwia,  ich  elementami,  dokumentacją 
konstrukcyjno-technologiczną, udostępnionymi przez nauczyciela, 

−

 

uczniowie  indywidualnie  rozpoznają  zamieszczone  na  planszy  ilustracje  i  obok  nich 
zapisują właściwe nazwy typu obuwia oraz opisują ich podstawowe cechy wynikające 
z kroju cholewki, wysokości obcasa, kształtu czubka, 

−

 

uczniowie  uzgadniają  między  sobą  poprawność  wykonanych  zapisów  i  wspólnie 
dokonują stosownych poprawek i korekt zapisując ostateczną wersję odpowiedzi. 

5.  Po  wykonaniu  zadań  wybrany  uczeń  z  grupy  prezentuje  wykonaną  pracę  uzasadniając 

dokonany  wybór  i  szczegóły  charakterystyczne  dla  poszczególnych  typów  obuwia  i  ich 
odmian. 

6. Nauczyciel sprawdza zgodność wykonanej pracy w kolejnych grupach. 
7. Uczniowie pozostałych grup oceniają jakość pracy wykonanej przez swoich kolegów. 
8. Klasa wspólnie z nauczycielem dokonuje oceny wykonanego ćwiczenia. 
 
Zakończenie zajęć 
 
Praca domowa: 

Odszukaj w czasopismach fachowych i Internecie informacje dotyczące podziału obuwia 

według typów i kroju cholewki w zaleŜności od jego cech konstrukcyjnych i szczegółowego 
przeznaczenia.  Przeczytaj  je  i  na  podstawie  zawartych  treści  dokonaj  samooceny  posiadanej 
wiedzy i zdobytych umiejętności. 
 
Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

−

 

anonimowe  ankiety  ewaluacyjne  dotyczące  sposobu  prowadzenia  zajęć  i  zdobytych 
umiejętności. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

9

Scenariusz zajęć 2 

 
Osoba prowadząca:........................................................................... 
Modułowy program nauczania: 

 

Technik obuwnik 311[25] 

Moduł:   

 

 

 

 

 

 

Podstawy obuwnictwa 311[25].O1 

Jednostka modułowa:

 

Charakteryzowanie 

typów 

i 

rodzajów 

obuwia 

311[25].O1.02 

Temat: Systemy montaŜu obuwia. 

Cel ogólny: rozpoznawanie i charakteryzowanie systemów montaŜu obuwia. 

 

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

−

 

rozpoznać systemy montaŜu w oparciu o schematy i przekroje obuwia, 

−

 

scharakteryzować systemy i wielosystemy montaŜu obuwia, 

−

 

sporządzić schematy lub modele ilustrujące systemy i wielosystemy montaŜu obuwia, 

−

 

scharakteryzować stosowane techniki połączeń, 

−

 

ocenić  wpływ  systemu  montaŜu  na  trwałość  obuwia  i  wytrzymałość  łączonych 

elementów. 

 

Metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenia praktyczne. 

 

Środki dydaktyczne: 

−

 

przekroje poprzeczne obuwia zmontowanego róŜnymi systemami i wielosystemami, 

−

 

schematy ilustrujące róŜne systemy i wielosystemy obuwia, 

−

 

lupa do identyfikacji połączeń i rodzajów zastosowanych materiałów, 

−

 

papier formatu A4, 

−

 

przybory piśmiennicze, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 

Formy organizacyjne pracy uczniów: 

−

 

uczniowie pracują w grupach 2–4 osobowych. 

 

Czas: 2 godziny dydaktyczne. 

 

Zadania dla ucznia: 
 

Spośród  zbioru  licznych  eksponatów  (przekroje  poprzeczne  obuwia)  i  schematów 

ilustrujących  przekroje  poprzeczne  i  podłuŜne  obuwia  zmontowanego  róŜnymi  systemami 
i wielosystemami  wybierz  systemy  wskazane  przez  nauczyciela,  przeanalizuj  je 
i scharakteryzuj na piśmie. 

 

Przebieg zajęć: 
Faza wstępna 
1. Określenie tematu zajęć. 
2. Wyjaśnienie uczniom tematu i szczegółowych celów kształcenia. 
3. Wyjaśnienie uczniom zasad pracy metodą pokazu z objaśnieniem i ćwiczeń praktycznych. 
4. Podział grupy uczniów na zespoły. 

 

Faza właściwa 
 

Praca metodą pokazu z objaśnieniem i ćwiczeń praktycznych. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

10

Faza I. Informacje 
Pytania prowadzące: 
1.

 

Co rozumiesz pod pojęciem „system montaŜu obuwia”? 

2.

 

Który ze znanych Ci systemów montaŜu stosuje się najczęściej? 

3.

 

Czym róŜni się obuwie klejone od obuwia przeszywanego? 

4.

 

Jakie znasz rodzaje połączeń stosowane w procesie montaŜu obuwia? 

5.

 

Jaka jest róŜnica między przeszywaniem a dublowaniem? 

6.

 

W jaki sposób uzasadnisz nazwę systemu przeszywano-dublowanego? 

7.

 

Jaka jest róŜnica między systemem a wielosystemem montaŜu obuwia? 

8.

 

Czym charakteryzuje się system pasowy i sandałowy? 

9.

 

Jakie znasz odmiany systemu pasowego? 

10.

 

W jakich systemach montaŜu nie ćwiekuje się cholewek? 

11.

 

Jaka jest róŜnica między systemami wtryskowym i wulkanizowanym? 

12.

 

Jakie znasz wielosystemy montaŜu obuwia? 

13.

 

Czy  potrafisz  wykreślić    schematy  lub  wykonać  modele  systemów  i  wielosystemów 
montaŜu obuwia? 

 

Faza II. Planowanie 
1.

 

Na  jakie  elementy  rozpoznawanych  systemów  montaŜu  naleŜy  zwrócić  szczególną 

uwagę? 

2.

 

Jak zidentyfikować zastosowaną technikę połączeń ? 

3.

 

Według  jakich  kryteriów  rozpoznać  lub  dobrać  materiały  podstawowe  i  pomocnicze 

w obuwiu wytwarzanym róŜnymi systemami ? 

4.

 

Jakie cechy rozpoznawanych systemów są zbieŜne, a które się róŜnią ? 

 

Faza III. Ustalenie 
1.

 

Uczniowie pracują w zespołach, analizują otrzymane obuwie (przekroje) i schematy. 

2.

 

KaŜdy z uczniów w grupie proponuje wybór wskazanych przez nauczyciela systemów lub 

wielosystemów. 

3.

 

Uczniowie  dyskutują  nad  zgłoszonymi  propozycjami  i  wspólnie  podejmują  decyzję 

o wyborze wskazanych przez nauczyciela obiektów do analizy. 

 

Faza IV. Wykonanie 
1.

 

Uczniowie wybierają obuwie i schematy wskazane przez nauczyciela. 

2.

 

Na arkuszu A-4 uczniowie sporządzają raport z wykonanej pracy i podjętych decyzji. 

 

Faza V. Sprawdzanie 
1.

 

Uczniowie sprawdzają w zespołach poprawność wykonanej pracy. 

2.

 

Uczniowie oceniają napisany raport i dokonują ewentualnych poprawek i korekt. 

3.

 

Po uzupełnieniach i korekcie uczniowie przedstawiają nauczycielowi do akceptacji wyniki 

wykonanej pracy. 

 

Faza VI. Analiza końcowa 

Uczniowie wraz z nauczycielem wskazują, które etapy rozwiązania zadania sprawiły im 

trudności. Nauczyciel powinien podsumować całe ćwiczenie, wskazać jakie umiejętności były 
ć

wiczone, jakie wystąpiły nieprawidłowości i jak ich unikać na przyszłość. 

 
 
 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

11

5. ĆWICZENIA 

 

5.1. Charakterystyka podstawowych rodzajów obuwia 

powszechnego uŜytku oraz obuwia specjalnego przeznaczenia

 

 

5.1.1. Ćwiczenia 

 

Ćwiczenie 1 
 

Spośród  otrzymanych  modeli  obuwia  wybierz  obuwie  chroniące  przed  urazami,  do 

uŜytku w pracy i sportowe. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 

 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

obejrzeć  i  ocenić  pod  względem  konstrukcyjnym  i  materiałowym  otrzymane  modele 
obuwia, zapisać stosowne uwagi, 

2)

 

wybrać modele obuwia zgodnie z poleceniem, 

3)

 

dokonać samooceny i uzasadnić dokonany wybór, 

4)

 

zaprezentować wykonaną pracę. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

róŜne rodzaje i typy obuwia, 

−

 

plansze poglądowe ilustrujące róŜne rodzaje obuwia, 

−

 

materiały piśmiennicze, 

−

 

papier formatu A4, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 

Ćwiczenie 2 
 

Na  otrzymanej  planszy  ilustrującej  róŜne  rodzaje  obuwia  oznacz  obuwie  powszechnego 

uŜytku i nadaj mu stosowne nazwy. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

zanalizować otrzymaną planszę, 

2)

 

obejrzeć  zgromadzone  modele  obuwia  i  porównać  je  z  ilustracjami  zamieszczonymi  na 
planszy, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

12

3)

 

wybrać i oznaczyć na planszy stosowne rodzaje obuwia, 

4)

 

zapisać nazwy obuwia wybranego i oznaczonego na planszy, 

5)

 

dokonać samooceny wykonanej pracy, 

6)

 

zaprezentować rezultaty pracy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

plansze ilustrujące róŜne rodzaje obuwia, 

−

 

modele róŜnych rodzajów obuwia, 

−

 

materiały piśmiennicze, 

−

 

papier formatu A4, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 
Ćwiczenie 3 
 

Odszukaj  w  Internecie  zdjęcia  wskazanych  przez  nauczyciela  rodzajów  obuwia,  skopiuj 

je i napisz ich charakterystykę. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

odszukać  w  Internecie  zdjęcia  ilustrujące  wskazane  przez  nauczyciela  rodzaje  obuwia 
wpisując hasło „obuwie”, 

2)

 

skopiować znalezione zdjęcia, 

3)

 

scharakteryzować podstawowe cechy obuwia zamieszczonego na zdjęciach, 

4)

 

dokonać samooceny wykonanej pracy, 

5)

 

zaprezentować wykonaną pracę. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

komputer z dostępem do Internetu, 

−

 

papier do drukarki, 

−

 

przybory piśmiennicze, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 
 
 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

13

5.2. Typy i odmiany obuwia 
 

5.2.1. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 
 

Spośród  róŜnych  typów  obuwia  zamieszczonych  na  planszach  zaznacz  typy  wskazane 

przez nauczyciela i scharakteryzuj je pisemnie. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

zanalizować otrzymane plansze, 

2)

 

zaznaczyć na planszy wskazane przez nauczyciela typy obuwia, 

3)

 

scharakteryzować pisemnie wskazane obuwie, 

4)

 

dokonać samooceny wykonanej pracy, 

5)

 

zaprezentować wyniki swojej pracy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

plansze z róŜnymi typami obuwia i ich odmianami, 

−

 

wykaz nazw typów obuwia otrzymany od nauczyciela, 

−

 

przybory piśmiennicze, 

−

 

papier formatu A4, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 
Ćwiczenie 2 
 

Korzystając z Internetu  wybierz na stronach „obuwie” wskazane przez nauczyciela typy 

i odmiany obuwia, skopiuj je i scharakteryzuj na piśmie ich cechy konstrukcyjne. 
 
 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 

 

  Uczeń powinien: 

1)

 

wyszukać w Internecie strony „obuwie”, 

2)

 

wyszukać wskazane przez nauczyciela typy obuwia, 

3)

 

skopiować wybrane typy obuwia i ich odmiany, 

4)

 

scharakteryzować wybrane obuwie na piśmie pod kątem jego cech konstrukcyjnych, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

14

5)

 

dokonać samooceny wykonanej pracy, 

6)

 

zaprezentować wyniki ćwiczenia. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

komputer z dostępem do Internetu, 

−

 

drukarka, 

−

 

przybory piśmiennicze, 

−

 

wykaz nazw typów obuwia otrzymany od nauczyciela, 

−

 

papier kserograficzny formatu A4, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 
Ćwiczenie 3 
 

Ze  zbioru  róŜnych  typów  obuwia  i  ich  odmian  wybierz  obuwie  wskazane  przez 

nauczyciela  i  dokonaj  pisemnego  zestawienia  jego  elementów  składowych  zewnętrznych 
podając ich nazwy i ilość w parze. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

zanalizować otrzymany zbiór róŜnych typów obuwia, 

2)

 

wybrać obuwie według wykazu otrzymanego od nauczyciela, 

3)

 

określić nazwy elementów cholewki i spodu widoczne od strony zewnętrznej, 

4)

 

dokonać  pisemnego  zestawienia  elementów  zewnętrznych,  podając  ich  nazwy  i  ilości 
w parze, 

5)

 

zweryfikować wyniki pracy, 

6)

 

zaprezentować swoją pracę. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

zbiór róŜnych typów obuwia, 

−

 

przybory piśmiennicze, 

−

 

papier formatu A4, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

15

5.3. Grupy wielkościowe obuwia 
 

5.3.1. Ćwiczenia

 

 
Ćwiczenie 1 
 

Dysponując  ocechowanym  zbiorem  róŜnych  rodzajów  i  wielkości  obuwia  uszereguj  je 

w kolejno po sobie następujące grupy wielkościowe. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

wyszukać cechy obuwia informujące o jego przynaleŜności do określonej grupy (w razie 
potrzeby poprosić o pomoc nauczyciela), 

2)

 

podzielić obuwie na grupy wielkościowe, 

3)

 

uszeregować grupy obuwia według kolejnych symboli (np. 1, 3, 5, 7), 

4)

 

nazwać grupy wielkościowe obuwia wydzielone ze zbioru, 

5)

 

dokonać samooceny wykonanej pracy, 

6)

 

zaprezentować wyniki pracy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

zbiór róŜnych rodzajów i wielkości obuwia, 

−

 

przybory piśmiennicze, 

−

 

kartki papieru formatu A4, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 
Ćwiczenie 2 

Rozpoznaj  otrzymane  od  nauczyciela  obuwie,  podaj  jego  nazwę  i  w  oparciu  o  jego 

rozmiar  lub  inne  cechy  określ  rodzaj  i  numer  (symbol)  grupy  wielkościowej,  z  której 
pochodzi. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki  wykonania.  Zapoznać  uczniów  z  zasadami  bezpiecznej  pracy.  Uczniowie  powinni 
przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał nauczania. 
 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

zanalizować otrzymane obuwie i określić jego typy, 

2)

 

zidentyfikować  lub  zmierzyć  numer  długości  obuwia  lub  ustalić  inne  cechy  ułatwiające 
zakwalifikowanie tego obuwia do określonych grup wielkościowych, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

16

3)

 

nazwać i zapisać grupy wielkościowe, do naleŜy których analizowane obuwie, 

4)

 

zaprezentować wyniki pracy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

róŜne rodzaje i typy obuwia, 

−

 

ocechowane miarki kontrolne do zidentyfikowania długości obuwia w jego wnętrzu, 

−

 

przybory piśmiennicze, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

17

5.4. Systemy montaŜu obuwia 
 

5.4.1. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 
 

Spośród licznych schematów ilustrujących przekroje poprzeczne obuwia  zmontowanego 

róŜnymi systemami i wielosystemami, wybierz te, które wskaŜe nauczyciel. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

zanalizować otrzymane plansze, 

2)

 

wskazać na planszy właściwe schematy, 

3)

 

uzasadnić dokonany wybór, 

4)

 

zaprezentować wyniki pracy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

plansze ilustrujące róŜne schematy systemów i wielosystemów montaŜu obuwia, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 
Ćwiczenie 2 
 

Z otrzymanych materiałów podstawowych na wierzchy i spody obuwia oraz materiałów 

pomocniczych  wykonaj  na  przekroju  kopyta  lub  półwałku  wskazany  przez  nauczyciela 
schemat montaŜu obuwia. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z otrzymanym schematem montaŜu, 

2)

 

wykroić  z  otrzymanych  materiałów  paski  szerokości  2  cm  i  stosownej  długości 
uzaleŜnionej od obwodu przekroju poprzecznego kopyta lub półwałku, 

3)

 

umieścić  i  połączyć  na  obwodzie  kopyta  (półwałku)  wykrojone  paski  materiału  według 
otrzymanego schematu, dobierając właściwe materiały na wierzchy i spody obuwia, 

4)

 

zastosować właściwe dla schematu połączenia elementów, na przykład: klejenie, szycie, 
gwoździowanie, kołkowanie, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

18

5)

 

dokonać  oceny  wykonanej  pracy,  porównując  wykonany  model  z  otrzymanym 
schematem, 

6)

 

zaprezentować  wykonany  model  przekroju  poprzecznego  obuwia  według  otrzymanego 
schematu. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

materiały na wierzchy i spody obuwia (róŜne rodzaje), 

−

 

materiały pomocnicze do łączenia elementów (pasków) wierzchu ze spodami: kleje, nici 
(róŜne rodzaje i grubości), igły, gwoździe, teksy, klamerki, kołki drewniane, 

−

 

dziurkacze o średnicy 0,75–1,00 mm, nakłuwaki, 

−

 

noŜe szewskie, 

−

 

młotki, obcęgi, kleszcze do ćwiekowania, 

−

 

maszynka do ręcznego cięcia pasków, 

−

 

taśma miernicza – obuwnicza, 

−

 

podkład z drewna lub tworzywa do obróbki łączonych elementów, 

−

 

schemat systemu montaŜu do wykonania modelu w naturze, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 

Ćwiczenie 3 
 

W oparciu o otrzymany  model lub przekrój poprzeczny obuwia, rozpoznaj zastosowany 

system  montaŜu,  podaj  jego  nazwę,  wykonaj  odręcznie  schemat  przekroju  i  opisz  jego 
elementy za pomocą wyróŜników liczbowych. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

zanalizować otrzymany model lub przekrój poprzeczny obuwia, 

2)

 

rozpoznać i nazwać zastosowany system montaŜu, 

3)

 

naszkicować i opisać schemat przekroju, 

4)

 

dokonać oceny wykonanego ćwiczenia, 

5)

 

zaprezentować wykonaną pracę. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

model lub przekrój poprzeczny obuwia, 

−

 

papier formatu A4, 

−

 

przybory piśmiennicze, ołówki, gumka, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

19

5.5. Znakowanie obuwia, symbole, zasady 
 

5.5.1. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 
 

Odczytaj  znaki  umieszczone  na  obuwiu  i  jego  opakowaniu,  zapisz  je  i  scharakteryzuj 

otrzymane obuwie. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

rozróŜnić  znaki  umieszczone  na  analizowanym  obuwiu  i  jego  opakowaniu 
jednostkowym, 

2)

 

odczytać i zapisać nazwy i krótką charakterystykę znaków, 

3)

 

scharakteryzować otrzymane obuwie według odczytanych znaków, 

4)

 

dokonać samooceny ćwiczenia, 

5)

 

zaprezentować wyniki wykonanej pracy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

oznakowane obuwie w opakowaniu jednostkowym, 

−

 

przybory piśmiennicze, 

−

 

papier formatu A4, 

−

 

PN-0-91013:1999 Obuwie-Znakowanie, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

 
Ćwiczenie 2 

Dokonać  oznakowania  otrzymanego  obuwia  i  jego  opakowań  według  zasad  zawartych 

w PN-0-91013:1999 Obuwie – Znakowanie. 

 

 

Wskazówki do realizacji 

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  jego  zakres 

i techniki wykonania. Uczniowie powinni przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania. 
 

 

 Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 Uczeń powinien: 

1)

 

zanalizować otrzymane obuwie, 

2)

 

wybrać  karteczki  samoprzylepne  z  umieszczonymi  na  nich  cechami,  stosowne  do 
analizowanego obuwia, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

20

3)

 

nakleić  karteczki  z  opisanymi  cechami  na  obuwiu  i  opakowaniach,  we  właściwych 
(zalecanych w normie) miejscach, 

4)

 

dokonać samooceny wykonanej pracy, 

5)

 

zaprezentować wyniki ćwiczenia. 

 

  Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

pokaz z objaśnieniem, 

−

 

ć

wiczenie. 

 

  Środki dydaktyczne: 

−

 

modele nie oznakowanego obuwia i jego opakowań jednostkowych, 

−

 

karteczki  samoprzylepne  z  wytłoczonymi  lub  wydrukowanymi  cechami  (znakami) 
obuwia i jego opakowań jednostkowych, 

−

 

PN-0-91013:1999 Obuwie-Znakowanie, 

−

 

literatura z rozdziału 7. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

21

6. EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA 

 

Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego 

 

TEST 1 
Test  dwustopniowy  do  jednostki  modułowej  „Charakteryzowanie  typów 
i rodzajów obuwia” 

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których: 

−

 

zadania 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 są z poziomu podstawowego, 

−

 

zadania 15, 16, 17, 18, 19, 20 są z poziomu ponadpodstawowego. 

 

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt 

 

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak 

uczeń otrzymuje 0 punktów. 

 

Proponuje  się  następujące  normy  wymagań  –  uczeń  otrzyma  następujące 
oceny szkolne: 

-

 

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 8 zadań z poziomu podstawowego,  

-

 

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 11 zadań z poziomu podstawowego, 

-

 

dobry – za rozwiązanie 15 zadań, w tym co najmniej 3 z poziomu ponadpodstawowego, 

-

 

bardzo  dobry  –  za  rozwiązanie  18  zadań,  w  tym  co  najmniej  5  z  poziomu 
ponadpodstawowego. 

 

Klucz odpowiedzi: 1. c, 2. c, 3. c, 4. a, 5. b, 6. c, 7. d, 8. d, 9. b, 10. c, 11. c, 

12. d, 13. a, 14. b, 15. c, 16. b, 17. d, 18. a, 19. a, 20. c. 

 

Plan testu 

 

Nr 

zad. 

Cel operacyjny 
(mierzone osiągnięcia ucznia) 

Kategoria 

celu 

Poziom 

wymagań 

Poprawna 

odpowiedź 

1 

Nazwać  obuwie  w  zaleŜności  od  przeznaczenia, 
konstrukcji  i  rodzaju  materiałów  z  jakich  jest 
wykonane 

A 

P 

c 

2 

Nazwać  obuwie  w  zaleŜności  od  szczegółowego 
przeznaczenia 

A 

P 

c 

3 

Sformułować cechy obuwia damskiego 

A 

P 

c 

4 

RozróŜnić rodzaje obuwia 

B 

P 

a 

5 

Rozpoznać obuwie w zaleŜności od kroju cholewki 

A 

P 

b 

6 

Rozpoznać typ obuwia 

A 

P 

c 

7 

Zdefiniować pojęcie „typ obuwia” 

A 

P 

d 

8 

Rozpoznać grupę wielkościową obuwia 

B 

P 

d 

9 

Zidentyfikować  grupę  wielkościową  obuwia  w 
zaleŜności od przedstawionych numerów w grupie 

A 

P 

b 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

22

10  Określić znaki ilustrujące rodzaj materiału z jakiego 

wykonano obuwie 

A 

P 

c 

11  Sformułować zasady podziału obuwia wyjściowego 

A 

P 

c 

12  Zdefiniować obuwie typu tenisówki 

A 

P 

d 

13  Określić wielkość podstawową obuwia dla grupy 

chłopięcej 

B 

P 

a 

14  Opisać szczegóły montaŜu obuwia systemem 

sandałowym 

A 

P 

b 

15  Wyjaśnić kryteria jakości podziału obuwia na grupy 

wielkościowe 

C 

PP 

c 

16  Zastosować zasady znakowania obuwia 

D 

PP 

b 

17  Porównać ze sobą systemy montaŜu obuwia 

C 

PP 

d 

18  Przewidzieć  wytrzymałość  połączenia  wierzchu 

obuwia  ze  spodem  w  zaleŜności  od  systemu 
montaŜu 

C 

PP 

a 

19  Przeanalizować konstrukcję obuwia 

C 

PP 

a 

20  Rozpoznać system montaŜu obuwia 

C 

PP 

c 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

23

Przebieg testowania 

 
Instrukcja dla nauczyciela 

1.

 

Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z co najmniej jednotygodniowym 
wyprzedzeniem. 

2.

 

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań podanych w zestawie oraz z zasadami punktowania. 

4.

 

Przeprowadź  z  uczniami  próbę  udzielania  odpowiedzi  na  takie  typy  zadań  testowych, 
jakie będą w teście. 

5.

 

Omów z uczniami sposób udzielania odpowiedzi (karta odpowiedzi). 

6.

 

Zapewnij uczniom moŜliwość samodzielnej pracy. 

7.

 

Rozdaj uczniom zestawy zadań testowych i karty odpowiedzi, podaj czas przeznaczony na 
udzielanie odpowiedzi. 

8.

 

Postaraj  się  stworzyć  odpowiednią  atmosferę  podczas  przeprowadzania  pomiaru 
dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich moŜliwości). 

9.

 

Kilka  minut  przed  zakończeniem  sprawdzianu  przypomnij  uczniom  o  zbliŜającym  się 
czasie zakończenia udzielania odpowiedzi. 

10.

 

Zbierz karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych. 

11.

 

Sprawdź wyniki i wpisz do arkusza zbiorczego. 

12.

 

Przeprowadź  analizę  uzyskanych  wyników  sprawdzianu  i  wybierz  te  zadania,  które 
sprawiły uczniom największe trudności. 

13.

 

Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności. 

14.

 

Opracuj  wnioski  do  dalszego  postępowania,  mającego  na  celu  uniknięcie  niepowodzeń 
dydaktycznych – niskie wyniki przeprowadzonego sprawdzianu. 

 

Instrukcja dla ucznia 

1.

 

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję. 

2.

 

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 

3.

 

Zapoznaj się z zestawem pytań testowych. 

4.

 

Test zawiera 20 pytań o róŜnym stopniu trudności. Są to pytania wielokrotnego wyboru. 

5.

 

Za kaŜdą poprawną odpowiedź moŜesz uzyskać 1 punkt. 

6.

 

Udzielaj odpowiedzi tylko na załączonej karcie odpowiedzi. Dla kaŜdego zadania podane 
są cztery moŜliwe odpowiedzi: a, b, c, d. Tylko jedna odpowiedź jest poprawna; wybierz 
ją i zaznacz kratkę z odpowiadającą jej literą znakiem X. 

7.

 

Staraj  się  wyraźnie  zaznaczać  odpowiedzi.  JeŜeli  się  pomylisz  i  błędnie  zaznaczysz 
odpowiedź, otocz ją kółkiem i zaznacz ponownie odpowiedź, którą uwaŜasz za poprawną. 

8.

 

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania. 

9.

 

Kiedy  udzielenie  odpowiedzi  będzie  sprawiało  Ci  trudność,  wtedy  odłóŜ  rozwiązanie 
zadania na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci czas wolny. 

10.

 

Po  rozwiązaniu  testu  sprawdź  czy  zaznaczyłeś  wszystkie  odpowiedzi  w  KARCIE 
ODPOWIEDZI. 

11.

 

Na rozwiązanie testu masz 45 minut.  

 
Materiały dla ucznia:

 

−

 

instrukcja, 

−

 

zestaw zadań testowych, 

−

 

karta odpowiedzi. 

 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

24

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH 

 

1.   Wyrób dostosowany konstrukcją oraz materiałami do spełniania szczególnych zadań 

ochronnych stopy lub kończyny, a takŜe zdrowia lub Ŝycia człowieka to obuwie 
a)

 

do uŜytku w pracy. 

b)

 

profilaktyczne. 

c)

 

chroniące przed urazami. 

d)

 

bezpieczne. 

 
2.   Welingtony to obuwie 

a)

 

rybackie. 

b)

 

wędkarskie. 

c)

 

przeciwdeszczowe, 

d)

 

turystyczne. 

 

3.   Obuwie  domowe  charakteryzuje  się  tym,  Ŝe  najczęściej  jest  uŜytkowane  

w pomieszczeniach 
a)

 

biurowych. 

b)

 

sklepowych. 

c)

 

mieszkalnych. 

d)

 

fabrycznych. 

 
4.   RozróŜnia się trzy rodzaje obuwia 

a)

 

powszechnego uŜytku, chroniące przed urazami, sportowe. 

b)

 

wyjściowe, domowe, do uŜytku w pracy. 

c)

 

turystyczne, robocze, powszechnego uŜytku. 

d)

 

wyjściowe, robocze, sportowe. 

 

5.   Obuwie z cholewką sięgającą do połowy łydki to 

a)

 

kozaczki. 

b)

 

botki. 

c)

 

trzewiki. 

d)

 

welingtony. 

 

6.   Pantofle to obuwie 

a)

 

wyjściowe. 

b)

 

wieczorowe. 

c)

 

domowe. 

d)

 

luksusowe. 

 

7.   „Typ obuwia” to określenie obuwia na podstawie cech  

a)

 

konstrukcyjnych cholewki i grubości materiału. 

b)

 

wytrzymałościowych i kształtu czubka. 

c)

 

konstrukcyjnych i rodzaju materiałów z jakich zostało wykonane. 

d)

 

konstrukcyjnych i przeznaczenia. 

 

8.   Grupa obuwia oznaczona symbolem 7 to obuwie 

a)

 

dziecięce starsze. 

b)

 

dziewczęce. 

c)

 

damskie. 

d)

 

młodzieŜowo-dziewczęce. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

25

9.   JeŜeli obuwie wytwarzane jest w numeracji metrycznej 20, 20

1

/

2

, 21, 21

1

/

2

, 22 to oznacza, 

Ŝ

e jest to grupa wielkościowa 

a)

 

damska. 

b)

 

szkolna. 

c)

 

przedszkolna. 

d)

 

dziewczęca. 

 
10.  Znaki zamieszczone na obuwiu, informujące o rodzaju materiału z jakiego zostało 

wykonane to 
a)

 

etykiety. 

b)

 

zawieszki. 

c)

 

piktogramy. 

d)

 

opisy. 

 
11.  Dodatkowym  kryterium  podziału  obuwia  wyjściowego  niezaleŜnie  od  cech 

konstrukcyjnych i uŜytkowych jest podział wynikający z  
a)

 

rodzaju materiału wierzchniego. 

b)

 

rodzaju materiału spodowego. 

c)

 

sezonowości. 

d)

 

obowiązującej mody. 

 
12.  Obuwie typu tenisówki to 

a)

 

trzewiki turystyczne. 

b)

 

półbuty do gry w tenisa. 

c)

 

półbuty sportowe z cholewką skórzaną i spodem gumowym. 

d)

 

półbuty  sportowe  lub  turystyczne  z  cholewką  tkaninową  na  spodzie  z  gumy  lub 
tworzywa sztucznego. 

 

13.  Wielkością podstawową w grupie obuwia chłopięcego jest wielkość 

a)

 

24 G. 

b)

 

23

1

/

2

 G. 

c)

 

24 H. 

d)

 

24 F. 

 

14.  Obuwie sandałowe charakteryzuje się tym, Ŝe brzeg cholewki jest 

a)

 

połączony z wyściółką. 

b)

 

wywinięty na podsuwkę lub podeszwę. 

c)

 

podwinięty pod brzegi podpodeszwy. 

d)

 

przyszyty do wargi podpodeszwy. 

 

15.  Kluczowym kryterium podziału obuwia na grupy wielkościowe jest  

a)

 

moda, wiek i płeć uŜytkowników. 

b)

 

konstrukcja wytwarzanego obuwia. 

c)

 

płeć i wiek uŜytkowników. 

d)

 

wiek i upodobania uŜytkowników. 

 

16.  Znaki na obuwiu i jego opakowaniach są umieszczane według zasad zawartych w 

a)

 

warunkach technicznych. 

b)

 

normach przedmiotowych. 

c)

 

opisach technologicznych. 

d)

 

dokumentacji konstrukcyjno-technologicznej. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

26

17.  Wspólna cechą obuwia pasowego i fleksiblowego jest 

a)

 

klejenie. 

b)

 

przeszywanie. 

c)

 

wszywanie pasa. 

d)

 

dublowanie. 

 
18.  Uszeregowane  prawidłowo  trzy  systemy  montaŜu  obuwia:  gdynkowy,  klejony, 

przeszywany  według  kryterium  najwyŜszej  wytrzymałości  połączenia  wierzchów  ze 
spodami obuwia (od największej do najmniejszej) to 
a)

 

przeszywany, klejony, gdynkowy. 

b)

 

klejony, gdynkowy, przeszywany. 

c)

 

gdynkowy, klejony, przeszywany. 

d)

 

przeszywany, gdynkowy, klejony. 

 
19.  Symbole 5, 7 ,8 zamieszczone na rysunku oznaczają kolejno 

a)

 

warga, szew dublowany, szew łańcuszkowy. 

b)

 

warga, szew przeszywany, rysa. 

c)

 

pas, szew ręczny, szew zyg-zag. 

d)

 

podsuwka, rysa, szew dublowany. 

 
20.  Na  schemacie  zamieszczonym  na  rysunku  przedstawiono  przekrój  poprzeczny  obuwia 

montowanego systemem 
a)

 

fleksiblowym. 

b)

 

przeszywano-dublowanym. 

c)

 

pasowym szytym po narciarsku bez międzypodeszwy. 

d)

 

pasowym. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

27

KARTA ODPOWIEDZI 

 

Imię i nazwisko …………………………………………………….. 
 

Charakteryzowanie typów i rodzajów obuwia 
 

Zakreśl poprawną odpowiedź. 
 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punkty 

1. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

2. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

3. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

4. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

5. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

6. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

7. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

8. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

9. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

10.  

a 

b 

c 

d 

 

11.  

a 

b 

c 

d 

 

12.  

a 

b 

c 

d 

 

13.  

a 

b 

c 

d 

 

14.  

a 

b 

c 

d 

 

15.  

a 

b 

c 

d 

 

16.  

a 

b 

c 

d 

 

17.  

a 

b 

c 

d 

 

18.  

a 

b 

c 

d 

 

19.  

a 

b 

c 

d 

 

20.  

a 

b 

c 

d 

 

Razem:   

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

28

TEST 2 
Test  dwustopniowy  do  jednostki  modułowej  „Charakteryzowanie  typów 
i rodzajów obuwia” 
 

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których: 

−

 

zadania 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 są z poziomu podstawowego, 

−

 

zadania 15, 16, 17, 18, 19, 20 są z poziomu ponadpodstawowego. 

 

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt 

 

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak 

uczeń otrzymuje 0 punktów. 
 

Proponuje  się  następujące  normy  wymagań  –  uczeń  otrzyma  następujące 
oceny szkolne: 

-

 

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 8 zadań z poziomu podstawowego,  

-

 

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 11 zadań z poziomu podstawowego, 

-

 

dobry – za rozwiązanie 15 zadań, w tym co najmniej 3 z poziomu ponadpodstawowego, 

-

 

bardzo  dobry  –  za  rozwiązanie  18  zadań,  w  tym  co  najmniej  5  z  poziomu 
ponadpodstawowego. 

 

Klucz odpowiedzi:  1. d, 2. c, 3. c, 4. c, 5. b, 6. b, 7. d, 8. c, 9. a, 10. a, 11. b, 

12. c, 13. d, 14. b, 15. a, 16. d, 17. b, 18. c, 19. d, 20. b. 

 

Plan testu 

 

Nr 

zadania 

Cel operacyjny 
(mierzone osiągnięcia ucznia) 

Kategoria 

celu 

Poziom 

wymagań 

Poprawna 

odpowiedź 

1

 

  Wymienić podstawową cechę podeszew obuwia 

zimowego 

A 

P 

d 

2

 

  Wymienić funkcje podszewki w obuwiu 

całorocznym 

A 

P 

c 

3

 

  Opisać cechy szczególne obuwia typu półbuty 

B 

P 

c 

4

 

  Zdefiniować zasadniczą cechę cholewki typu 

trzewiki 

B 

P 

c 

5

 

  Rozpoznać na rysunku typy obuwia 

A 

P 

b 

6

 

  Rozpoznać na rysunku podstawowy krój 

cholewki 

A 

P 

b 

7

 

  Wskazać typ obuwia zalecany dla dzieci 

A 

P 

d 

8

 

  Wskazać typ obuwia, którego konstrukcja 

w duŜej mierze zaleŜy od mody 

A 

P 

c 

9

 

  RozróŜnić zasadnicze cechy kozaczków 

damskich 

A 

P 

a 

10

 

  RozróŜnić grupy wielkościowe obuwia w 

zaleŜności od wieku uŜytkowników 

A 

P 

a 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

29

11

 

  RozróŜnić grupy wielkościowe obuwia 

w zaleŜności od ilości numerów podstawowych 
w grupie 

A 

P 

b 

12

 

  Opisać jak w normie PN-EN ISO 19952 jest 

określany dotychczas obowiązujący termin 
„system” 

A 

P 

c 

13

 

  Opisać zasady znakowania materiałów 

zastosowanych w obuwiu 

A 

P 

d 

14

 

  Określić nazwę obowiązującej w Polsce normy 

dotyczącej znakowania obuwia 

A 

P 

b 

15

 

  Porównać cechy obuwia całorocznego  

i zimowego 

C 

PP 

a 

16

 

  Porównać cechy obuwia róŜnych typów 

C 

PP 

d 

17

 

  Przeanalizować rozwiązania konstrukcyjne 

cholewki 

C 

PP 

b 

18

 

  Przeanalizować konstrukcję obuwia według 

schematu zamieszczonego na rysunku 

C 

PP 

c 

19

 

  Porównać systemy montaŜu obuwia 

C 

PP 

d 

20

 

  Zastosować piktogramy przy znakowaniu obuwia 

C 

PP 

b 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

30

Przebieg testowania 

 

Instrukcja dla nauczyciela 

1.

 

Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z co najmniej jednotygodniowym 
wyprzedzeniem. 

2.

 

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań podanych w zestawie oraz z zasadami punktowania. 

4.

 

Przeprowadź  z  uczniami  próbę  udzielania  odpowiedzi  na  takie  typy  zadań  testowych, 
jakie będą w teście. 

5.

 

Omów z uczniami sposób udzielania odpowiedzi (karta odpowiedzi). 

6.

 

Zapewnij uczniom moŜliwość samodzielnej pracy. 

7.

 

Rozdaj  uczniom  zestawy  zadań  testowych  i  karty  odpowiedzi,  podaj  czas  przeznaczony 
na udzielanie odpowiedzi. 

8.

 

Postaraj  się  stworzyć  odpowiednią  atmosferę  podczas  przeprowadzania  pomiaru 
dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich moŜliwości). 

9.

 

Kilka  minut  przed  zakończeniem  sprawdzianu  przypomnij  uczniom  o  zbliŜającym  się 
czasie zakończenia udzielania odpowiedzi. 

10.

 

Zbierz karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych. 

11.

 

Sprawdź wyniki i wpisz do arkusza zbiorczego. 

12.

 

Przeprowadź  analizę  uzyskanych  wyników  sprawdzianu  i  wybierz  te  zadania,  które 
sprawiły uczniom największe trudności. 

13.

 

Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności. 

14.

 

Opracuj  wnioski  do  dalszego  postępowania,  mającego  na  celu  uniknięcie  niepowodzeń 
dydaktycznych – niskie wyniki przeprowadzonego sprawdzianu. 

 

Instrukcja dla ucznia 

1.

 

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję. 

2.

 

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 

3.

 

Zapoznaj się z zestawem pytań testowych. 

4.

 

Test zawiera 20 pytań o róŜnym stopniu trudności. Są to pytania wielokrotnego wyboru. 

5.

 

Za kaŜdą poprawną odpowiedź moŜesz uzyskać 1 punkt. 

6.

 

Udzielaj odpowiedzi tylko na załączonej karcie odpowiedzi. Dla kaŜdego zadania podane 
są cztery moŜliwe odpowiedzi: a, b, c, d. Tylko jedna odpowiedź jest poprawna; wybierz 
ją i zaznacz kratkę z odpowiadającą jej literą znakiem X. 

7.

 

Staraj  się  wyraźnie  zaznaczać  odpowiedzi.  JeŜeli  się  pomylisz  i  błędnie  zaznaczysz 
odpowiedź,  otocz  ją  kółkiem  i  zaznacz  ponownie  odpowiedź,  którą  uwaŜasz  za 
poprawną. 

8.

 

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania. 

9.

 

Kiedy  udzielenie  odpowiedzi  będzie  sprawiało  Ci  trudność,  wtedy  odłóŜ  rozwiązanie 
zadania na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci czas wolny. 

10.

 

Po  rozwiązaniu  testu  sprawdź  czy  zaznaczyłeś  wszystkie  odpowiedzi  w  KARCIE 
ODPOWIEDZI. 

11.

 

Na rozwiązanie testu masz 45 minut. 

 

Materiały dla ucznia:

 

−

 

instrukcja, 

−

 

zestaw zadań testowych, 

−

 

karta odpowiedzi. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

31

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH 

 
1.   Podeszwy do obuwia zimowego powinny być wykonane z materiałów 

a)

 

płaskich bez urzeźbienia. 

b)

 

odpornych na wysokie temperatury. 

c)

 

odpornych na ścieranie. 

d)

 

odpornych na poślizg. 

 

2.   W obuwiu całorocznym podszewki  

a)

 

zabezpieczają stopy przed przemakaniem. 

b)

 

wzmacniają konstrukcję obuwia. 

c)

 

utrzymują naturalną temperaturę stóp. 

d)

 

chronią stopy przed otarciami. 

 

3.   Cechą charakterystyczną obuwia typu półbuty jest 

a)

 

rodzaj materiału z jakiego zostało wykonane. 

b)

 

rodzaj podszewki. 

c)

 

cholewka, która okrywa całą stopę poniŜej kostek. 

d)

 

cholewka okrywająca stopę wraz z kostkami. 

 

4.   Cholewka obuwia typu trzewiki 

a)

 

okrywa całą stopę do wysokości łydki. 

b)

 

okrywa stopę poniŜej kostek. 

c)

 

okrywa całą stopę wraz z kostkami. 

d)

 

okrywa stopę i podudzie. 

 

5.   Na rysunku obok zilustrowano w kolejności od lewej następujące typy obuwia 

a)

 

welingtony, kozaczki, półtrzewiki. 

b)

 

botki, buty, trzewiki. 

c)

 

baleriny, buty, trzewiki. 

d)

 

kalosze, śniegowce, trzewiki. 

 
 

6.   Na rysunku zamieszczonym obok obuwie ma cholewkę skonstruowaną według kroju 

a)

 

okładowego. 

b)

 

derbowego.

 

 

c)

 

sportowego. 

d)

 

wojskowego. 

 

 
 

 

7.   Dla dzieci, ze względu na konstrukcję zaleca się obuwie typu 

a)

 

pantofle. 

b)

 

baleriny. 

c)

 

półbuty. 

d)

 

trzewiki. 

 

8.   Moda wywiera największy wpływ na konstrukcję obuwia typu 

a)

 

welingtony. 

b)

 

trzewiki robocze. 

c)

 

czółenka. 

d)

 

pantofle. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

32

9.   Zasadnicze  róŜnice  w  odmianach  kozaczków  damskich  sprowadzają  się  do  zmian 

konstrukcyjnych dotyczących 
a)

 

kroju cholewki i jej wysokości, kształtu czubka, wysokości obcasa. 

b)

 

materiału wierzchu, rodzaju spodu, wysokości obcasa. 

c)

 

rodzaju materiału podeszwy, kształtu czubka, sposobu wykończenia obcasa. 

d)

 

kształtu czubka, sposobu wykończenia cholewki, kształtu pięty. 

 

10.  Obuwie wytwarzane w grupie 4 jest przeznaczone dla uŜytkowników w wieku 

a)

 

7–10 

b)

 

5–6 

c)

 

4–6 

d)

 

6–9 

 

11.  Obuwie chłopięce wytwarzane jest w przedziale numeracji metrycznej 

a)

 

22–25 

b)

 

22

1

/

2

–26 

c)

 

22–26 

d)

 

20–22 

 

12.  W  projekcie  normy  PN-EN  ISO  19952  dotychczas  uŜywany  w  Polsce  termin  „system” 

 dotyczący sposobu połączenia spodu z cholewką określono jako 

a)

 

„sposób montaŜu”. 

b)

 

„metoda montaŜu”. 

c)

 

„konstrukcja”. 

d)

 

„połączenie”. 

 

13.  Materiały  uŜyte  do  wykonania  wierzchu,  podszewki  i  elementów  spodu  stykających  się 

ze stopą oraz podeszwy podaje się stosując 
a)

 

piktogramy. 

b)

 

oznaczenia opisowe. 

c)

 

oznaczenia liczbowe. 

d)

 

piktogramy lub oznaczenia opisowe. 

 

14.  Znakowanie  obuwia  w  Polsce  jest  wykonywane  w  oparciu  o  obowiązującą  od  

1 kwietnia 1999 roku normę 
a)

 

PN-EN ISO 19952 Obuwie – Terminologia. 

b)

 

PN-O-91013 Obuwie – Znakowanie. 

c)

 

PN-86/O-91013 Obuwie – Znakowanie. 

d)

 

PN-85/O-91000 Obuwie – Terminologia. 

 

15.  Wspólną cechą obuwia całorocznego i zimowego jest to, Ŝe obydwa rodzaje obuwia są 

a)

 

zakryte. 

b)

 

ocieplone. 

c)

 

dodatkowo ocieplone. 

d)

 

perforowane. 

 

16.  Obuwie typu półtrzewiki i półbuty róŜni się przede wszystkim 

a)

 

przeznaczeniem. 

b)

 

rodzajem zastosowanych podeszew. 

c)

 

krojem cholewki. 

d)

 

wysokością cholewki. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

33

17.  Cholewka, której przyszwa jest naszyta na obłoŜyny nosi nazwę cholewki 

a)

 

derbowej. 

b)

 

przyszewkowej. 

c)

 

sportowej. 

d)

 

ochronnej. 

 
18.  Schemat  zamieszczony  obok  ilustruje  przekrój  poprzeczny  obuwia  wykonanego 

systemem 
a)

 

pasowym. 

b)

 

przeszywano-dublowanym.

 

 

c)

 

sandałowo-klejonym. 

d)

 

klejonym. 

 
19.  Cechą  wspólną  schematów  zamieszczonych  obok  jest  to,  Ŝe  dotyczą  one  przekroju 

poprzecznego obuwia zmontowanego systemem 
a)

 

pasowym. 

b)

 

przeszywanym. 

c)

 

dublowanym. 

d)

 

gdynkowym. 

 
20.  Piktogramy zamieszczone na opakowaniu obuwia oznaczają 

a)

 

obuwie zostało wykonane ze skóry. 

b)

 

wierzch obuwia jest wykonany ze skóry. 

c)

 

spód obuwia jest z tworzywa. 

d)

 

spód obuwia jest skórzany. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

34

KARTA ODPOWIEDZI 

 

Imię i nazwisko …………………………………………………….. 

 
Charakteryzowanie typów i rodzajów obuwia 
 

Zakreśl poprawną odpowiedź. 
 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punkty 

1. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

2. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

3. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

4. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

5. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

6. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

7. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

8. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

9. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

10. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

11. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

12. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

13. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

14. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

15. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

16. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

17. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

18. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

19. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

20. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

Razem:   

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

35

7. LITERATURA 

 

1.

 

Borzeszkowski  A.,  Borzeszkowski  W.,  Persz  T.:  Obuwnictwo  przemysłowe  część  I. 
WSiP, Warszawa 1979 

2.

 

Christ J.W.: Obuwnictwo. WPLIS, Warszawa 1965 

3.

 

Grabkowski  M.:  Obuwnictwo.  Podręcznik  dla  zasadniczej  szkoły  zawodowej.  WSiP, 
Warszawa 1992 

4.

 

Grabkowski  M.:  Technika  wytwarzania  obuwia  tom  I.  Politechnika  Radomska,  Radom 

2000 

5.

 

Grabkowski  M.,  Olszewski  A.,  Kościów  S.:  Projektowanie  obuwia.  WyŜsza  Szkoła 

InŜynierska w Radomiu, Radom 1982 

6.

 

Zasady prawidłowej konstrukcji kopyt i obuwia. Praca zbiorowa. WNT, Warszawa 1976 

7.

 

http://www.tiptoobuwie.pl/ 

8.

 

http://www.proinstalshoes.com./obuwie.php 

9.

 

http://www.bata.pl/catdetail.php 

10.

 

http://www.allegro.pl/item170403353 

11.

 

http://www.marka.biz.plpl/obuwiekatalog.htm 

 
Normy przedmiotowe: 
1.

 

PN-85/0-9100 Obuwie Terminologia 

2.

 

PN-EN ISO 19952 Obuwie Terminologia 

3.

 

PN-86/O-91013 Obuwie-Znakowanie 

4.

 

PN-O-91013 Obuwie-Znakowanie (obowiązująca od 01.04.1999r.) 

 
Czasopisma fachowe 
Przegląd Skórzany (wydania archiwalne) 
Ś

wiat Butów (wydania archiwalne i bieŜące) 

 
Literatura metodyczna 
1.

 

Dretkiewicz-Więch  J.:  ABC  nauczyciela  przedmiotów  zawodowych.  Operacyjne  cele 

kształcenia. Zeszyt 32. CODN, Warszawa 1994 

2.

 

Ornatowski T., Figurski J.: Praktyczna nauka zawodu. ITeE, Radom 2000