TRAKTAT O HERBACH MIAST POLSKICH 

Pisane pod natchnieniem Ducha 

 

Duchu Święty, przyjdź. Oświeć serca i umysły nasze. 

 

Jezus Chrystus jest królem. On jest królem najlepszym. On jest Panem naszym i najlepszym 

naszym królem. 

 
„Szczęśliwy lud, którego Panem jest Bóg.” (Psalm 22,29)  
Wiele  Polskich  miast  ma  pogańskie  herby.  Jest  to  pozostałość  czasów  dawnych,  tradycji  

i legend.  
  

Symbole  zwierząt,  smoków,  potworów  herby,  które  mają  niejasną  lub  złą  wymowę  a  w 

przypadku niektórych miast nawiązują do diabła. Mieszkańcy często o tym nie wiedzą lub ignorują to. 
Apokalipsa  św.  Jana  ostrzega:  „Siódmy  [Anioł]  wylał  czaszę  swą  w  powietrze.  Wówczas  nastąpiły 
błyskawice,  grzmoty  i  pioruny;  i  powstało  wielkie  trzęsienie  ziemi,  tak  straszne,  jakiego  nie  było 
jeszcze odkąd ludzie Ŝyją na ziemi. Wielkie miasto rozpadło się na trzy części, a miasta pogan legły w 
ruinach.”  (Ap  16.  18,19).  Lublin,  którego  herbem  jest  koziołek  być  moŜe  jest  przykładem  takiego 
miasta.  Symbol  kozła  to  symbol  grzesznika  albo  wręcz  diabła.  Kozły  symbolizują  odrzuconych

∗

 

Diabeł  jest  potęŜny,  bardzo  niebezpieczny  i  niezwykle  podstępny.  Dzięki  Bogu  został  przez  Jezusa 
pokonany.  W  Katedrze  Gnieźnieńskiej  nad  krzyŜem  Jezusa  Chrystusa  za  pomocą  symboli  zwierząt 
przedstawione  są  ludzkie  grzechy,  koziołek  symbolizuje  rozpustnika  i  grzechy  nieczyste.  Wiele 
lubelskich  legend  nawiązuje  do  diabła.  Sytuacja  taka  nie  jest  dobra  dla  miasta  i  ludzi  tam 
mieszkających,  a  na  pewno  nie  jest  ideałem  ani  doskonałością,  do  jakiej  powinniśmy  dąŜyć.  Do 
nieskazitelności  i  świętości,  do  której  wzywa  Ewangelia.  Być  moŜe  miasto  jest  uwikłane  i  nie  jest 
wolne  od  zła  a  przecieŜ  zawsze  moŜna  to  zmienić.  Troszcząc  się  o  uwolnienie  od  zła  o  Królestwo 
BoŜe.  Prostując  drogi  dla  Pana.  Polskie  miasta  wiele  wycierpiały  podczas  przeróŜnych  wojen, 
okupacji,  powstań,  walk  i  zniszczeń.  Dla  przykładu  miasta,  które  mają  świętych  patronów  często 
omijały  nieszczęścia.  Urszula  Janicka  Krzywicka  w  swojej  pracy  „Patron  –  atrybut  –  symbol” 
wymienia 110 polskich miast, w których herbach znajdują się postacie świętych są to między innymi: 
Annopol.  Frampol,  Biała  Podlaska,  Kodeń,  Koszalin  Olsztyn,  Poznań,  Pacanów,  Suwałki,  Sanok, 
Wrocław, Zamość. 

Radą  i  ratunkiem  dla  miasta  jest  powierzenie  się  pod  opiekę  Jezusa,  Maryi  i  nawrócenie. 

Obranie za patrona świętego. Takim patronem dla Lublina jest św. Atonii, następnie zmiana herbu na 
herb chrześcijański, który dla wszystkich przyniósłby dobro. Proszę Matkę BoŜą św. Antoniego oraz 
samego Boga, aby w mieście dokonała się zmiana herbu. Znam miasto dobrze i wiem, Ŝe była by ona 
bardzo  dobra,  Pragnieniem  moim  jest,  aby  w  herbie  Lublina  znajdowała  Matka  BoŜa  Dobrej  Rady 
 z Cudownego obrazu w Kościoła Świętego Ducha w Lublinie  w otoczeniu Pana Jezusa i Świętego 
Józefa, czyli cała Święta Rodzina, ten przepiękny wzór dla ludzi kaŜdego stanu szczególnie dla rodzin. 
Podobnie jest z wieloma innymi miastami w Polsce i na całym świecie.  

W  obecnych  czasach,  kiedy  Polska  naleŜy  do  Unii  Europejskiej  takie  działania  i  zmiany  są 

moŜliwe  do  przeprowadzenia,  GdyŜ  Unia  daje  większą  moŜliwość  samorządom  decydowania  
o swoich sprawach lokalnych. 

Przypominam  jeszcze  raz  słowa  psalmu:  „Szczęśliwy  lud,  którego  Panem  jest  Bóg.” 

Dokonanie  tego  dzieła  jest  tez  okazją  do  wsławienia  swojego  imienia  a  nawet  do  uświęcenia  się 
 i zdobycia chwały dla narodu i ojczyzny.. Wszystko to dla Królestwa BoŜego, Chwały Jezusa, Matki 
BoŜej, Kościoła i dla dobra ludzi.  

Z róŜańcem w ręku i pomocą BoŜą dzieła te są moŜliwe do dokonania. 
Ja powierzam miasto Lublin pod opiekę Świętej Rodziny. 

 

 

Paweł Piotr Błasiak 

                                                 

∗

 Por. Urszula Janicka Krzywicka, Patron – atrybut – symbol, Poznań 1993.