plik

NABOŻEŃSTWO

CIERPIĄCEGO JEZUSA

Ar A

KAŻDY DZIEŃ TYGODNIA

a mianowicie

na wielki tydzień

ułożone

priei Ś. Alfonsa dc l>ignrio.

P O Z N A Ń .

U lit/MEN PSWICKUOO * CMI.

W niniejszćm tlomacteniu p. t.

JfaboźciiDt wo «Io etc. nic niespo-

strzeglem przeciwnego wierze i. kato
lickiej ale owszem, ie zawiera w sobie

gruntowne rozmyślania na piśmie i.

oparte i modlitwy nacechowane, du
chem prawdziwej poboiności zdolne

wzniecić miłość ku Zbawcy świata,
w sercach prawowiernych przeto je

godne druku być sądzę.

w Krakowie d. 29. Marca 1855.

F. Gołaszewski, kapf. Zgro.

Ceni. ki. ueici relig.

SŁOWO

o polskim przekładzie.

Znaleziony

papierach

zmarłej w Bogu ukochanej
siostry mojej, niniejszy prze

kład ftabozeń*twa do Cierpią

cego Jezusa rad drukiem ogła-
szam, w miłej dla mnie ufno

ści,  że  ilekroć  w  czyjem  sercu
nabożeństwo  to,  albo  miłości
Bożej  przyczyni,  albo  troskę

jaką podniesieniem myśli osło

dzi i uświęci — skutek ten

błogosławiony pobożnej pracy,
stanie przed Bogiem — i duszy,
ęo Go tu tak rzewnie i wier

nie w dnchu i prawdzie ko
chała, zapłaty szczęścia wie

cznego przymnażać będzie.

Każdego odmawiającego te

modlitwy, śmiem prosić o po

zdrowienie Anielskie za duszę

Teodory, ufając że ona tę świę
tą i drogą pomoc, wzajeinuą

i sknteczną odwdzięczy,

w Krakowie 1. Marca 1855.

A. Sk.

VIII

Gdyby «lę biedy homo, wydenie to prse-

drokować

poiyttronta

uhwilo,

oprano

dtiiirjujr

wydawca,

aby

pnpraednjfee

owo

rtiłtia

nriauiiiu

ni|dy

opniicioiićm nie było.

J« R( J«

Haboże^^no

CIERPIĄCEGO JEZUSA

KAtPI utuli

ttoodnia

a mianowicie na wielki tydneń.

MODLITWA

htórą molna odmawiać przed i po

kaidćm roimy tlnniu naslfpującim.

Najsłodszy Jezu! na modlitwie

w  Ogrojca  oliwnym,  krwawym
polem  oblany,  konający  i  śmier
telnym  ogorniony  smutkiem:  zmi

łuj się nad nami!

Ę. Zmiłuj się nad nami Panie, zmi

łuj się nad nami.

Najsłodszy Jezu! zdradzony poca

łowaniem  Judasza  i  wydany  nie
przyjaciołom  Twoim,  przez  nich
porwany,  związany  i  od  uczniów

Twoich opuszczony: zmiłuj się nad
nami!

Ę. Zmiłuj się nad nami etc.

#. Najsłodszy Jezu! przez Sąd Ży

dowski winnym śmierci uznany i

oczy mając zawiązane, policzkowa

ny, zeplwany, wyszydzony: zmiłuj
się nad nami!

Ę. Zmiłuj się nad nami etc.

Najsłodszy Jezu! jako złoczyńca

do Piłata wiedziony, wzgardzony

od Heroda i za szalonego poczy
tany: zmiłuj się nad nami!

fy. Zmiłuj się pad nami etc.

Najsłodszy Jezu! a szat obnażony,
do ałupa przywiązany i okrutnie
biczowany: zmiłuj się nad nami.
Zmiłuj aię nad nami etc.

<\\ Najsłodszy Jezu! cierniem korono

wany, |)fo37.ctem szkarłatnym o-

kryty, policzkowany, a królem Ży

dowskim na urągowisko obwołany:
zmiłuj się nad nami.

ty. Zmiłuj się nad nami ele.

<Y. Najsłodszy Jezu! przez Żydów od

rzucony,  niżej  Barrabasza  poczy
tany,  niesprawiedliwie  przez  Piła
ta  na  żmierć  krzyżową  skazany:

zmiłuj się nad nami.

ty. Zmiłuj sic nad nami etc.

<V. Najsłodszy Jezu! krzyżem obcią

żony, i jak niewinny baranek na
(Śmierć prowadzony: zmiłuj się nad

nami.

ty. Zmiłuj się nad nami etc.

Najsłodszy Jezu! między dwoma

łotrami do krzyża przybity, wy.

śmiany  iblużniony:  przez  tny  go
dziny  w  najsroiszych  mąkach  ko
nający:  zmiłuj  się  nad  nami.

ty. Zmiłuj się nad nami etc.

Najzłodszy  Jezu!  umierający  na
krzyiu,  włócznią  wobec  Najświęt-
szćj  Maiki  Twojćj  przeszyły,  *  bo-

kuTwojego krew szafujący i wodę:

zmiłuj się nad nami.

R. Zmiłuj się nad nami etc.

Najsłodszy Jezu! zdjęły z krzyła
i na rękach zbolałćj Maiki Two-

jćj zloiony: zmiłuj się nad nami.

ft. Zmiłuj się nad nami etc.

iy. Najsłodszy Jezu! wszystek pora

niony i z zachowanemi pięciu ran

bliznami do grobu złoiony: zmi

łuj się nad nami.

Ę. Zmiłuj się nad nami etc.

Prawdziwie choroby nasze Ou no

sił.

]£. I boleści nasze wziął na Siebie.

Módlmy ti(.

O Bołe, któryś chciał dla odku

pienia świata narodzić się, być obrze
zanym, od Żydów potępionym, Judasza

zdradzieckim pocałowaniem wydanym,
skrępowanym, wiedzionym na ofiarę

jako niewinny baranek, sromotnie do

Aunaaza, Kajfasza, Piłata i Heroda o-
prowadzanym, przez fałszywych świad

ków  oskarżonym,  rózgami  sieczonym,
policzkowanym,  uplwanym,  wyśmia
nym,  cierniem  ukoronowanym,  trzcin;
uderzonym,  z  szat  obnażonym,  trzema
gwoźdźmi  do  krzyża  przybitym  i  pod
wyższonym,  zo  złoczyńcami  poczyta

nym, pojonym żółcią i octem i włó

cznią  przeszytym.  O  Panie!  przez  te
święte  boleści  które  ja  niegodny  czczę
i  uwielbiam  —  przez  najświętszy  krzyż
i  śmierć  Twoję,  wybaw  muie  od  Pie

kła, a racz mnie w miłosierdzia Two-

jćm doprowadzić tam, gdzieś dobrego

łotra z Tobą ukrzyżowanego domic-
ścił — który żyjesz i królujesz z Oj

cem i Duchem Świętym, po wszystkie
wieki wieków Amen.

Tak aię spodziewam, daj niech się

tak stanie.

MKDZ1ELA.

0 miłości hu nam Je tuta bolejącego.

1. Od przyjścia Jezusa Chrystusa,

czas, nie jest już czasem bojaźni, ale

miłości, jak to był Proiok przepowie
dział : O

c:at twój etatem miła-

jąeych; (1) albowiem Bóg dla IVas

umarł. Chrytłut umiłował nat mówi

Apostoł,  i  wydal  tameyo  siebie  ta
nat  (2).  W  starym  Zakonie  przed
wcieleniem  się  Słowa,  mógł  człowiek
ie  tak  powiem,  wątpić  czyli  go  Bóg
kocha: ale widząc jako (en Bóg umiera

1 do ostatniej kropli krew wylewa,

sromotnie na hanicbnćj szubienicy przy
bity; nic, już wątpić nie możemy o naj

wyższej ku nam Boga miłości. Bo
kto kiedy zdoła pojąć nadmiar miłości
Jezusa Chrystusa przyjmującego na

(I) Tempa* laam, tempo* emantiam.

Ctetb. XVI. 8.

(3) Cłiri»ta» rtiletit nos, et tradidit »e-

raet ipsam pro nobi*. Epb, V. 2.

siebie wszystkie grzechy nasze? A Je
dnakże prawdą jest wiary, że Ort bo~

leici misze odnosił, ie zranion jest

za  nieprawości  nasze  i  starły  jest  za
złości  nasze.  (1)  A  to  wszystko  skut
kiem  było  wielkiej  Jego  dla  nas  mi-

łoóci.  Umiłował  nas  mówi  &  Jan  i
omył  nas  z  grzechów  naszych  tce
krwi  Swojej.  (2)  Wszystką  krew  do
ostatniej  kropli  chciał  przelać  na  ob-
mycio  naszych  zmaz  grzech  owych.  0
miłosierdzie  nieskończone!  0  nieo
garniona Miłoici.

MODLITWA.

O mój Odkupicielu, zbyt wiele

czynisz, aby do kochania Cię zobo
wiązać serce moje. —- Stałoby się

(1) Vere tangnoret noalrot Ipte tali', ot

dolores Milo* ipaa porta vlti mineralna
c«t prnpler ini<|D>tate* nmlru: allntnt rat
praptrr treler* noatra. (I>. 1.111. 4.)

(2) Ttitrzit noa, lavtrit not in Mngnine

tao. (Apoe. I. i.)

ono winnóm najczaniiejszćj niewdzię
czności, gdyby Cię z całćj siły nie

kochało.  —  Jezn  mój,  pogardziłem
dotąd  Tobę  zapominając  o  miłości
Twojćj.  Jednakie  Tyś  mnie  nieopa-

ścił.  Ja  się  oddalałem  od  Ciebie  —
a  Tyś  mnie  nie  odstępował:  ja  Cię
ustawnie  obraiałcm,  a  Tyś  mi  tyle
my  przebaczali  jam  Cię  znów  obra
żał,  a  Tyś  mi  jeszcze  odpuszczał.  —
O  Panie!  proszę  Cię  przez  tę  miłość

która  Cię  dla  mnie  na  krzyi  zawiodła,
przyciągnij  mnie  ku  Tobie!  przywiąi
mnie  tak  silnie  słodkiemi  więzami  mi
łości  Twojćj,  abym  się  już  nigdy  od

Ciebie nie oddalał. Kocham Cię o naj

wyższe dobro, i kochać Cię zawsze
pragnę.

Najwięcćj nas do miłości ko Je

zusowi Chrystusowi pobudzać winny,

nie  tyle  Jego  boleści,  zniewagi  i  śmierć
która  dla  nas  poniósł,  jak  nadewszy-
stko  cel  dla  którego  cierpiał  męki
tak  srogie.  Chciał  nam  w  nich  albo

wiem dowieść miłość Swoją ko nam
i serca nasze do Siebie przyciągnąć.

B temeimy poznali miłość Unią, mó

wi  Ś.  Jan,  ii  On  duszę  swą  za  nas
polohyt.  (1)  Niebyło  to  koniecznćin
do  zbawienia  naszego,  aby  Jesus  tyle
wycierpiał  i  umarł  na  krzyiu!  Jedna
kropla  krwi  Jego,  jedna  łza  dla  nas

wylana,  byłaby  wystarczyła.  Jedna
krwi  kropla,  jedna  łza  Boga-Człowie-
ka  tysiące  światów  zbawićby  mogła;

ale  On  chciał  wszystką  krew  swoją
przelać,  chciał  umierać  w  tein  morzu
wzgardy  i  boleści,  aby  dać  nam  po
znać  wielkość  Jego  ku  nam  Miłości,
i  zniewolić  serca  nasze  ku  Sobie.  —
Miłość  Jezusa  Chrystusa  jtriy  ciska
nas  (jł)  mówi  Ś.  Paweł.  —  Nic  po

wiada On, ie męka i śmiorć, ale ie

(1) In hoc cognovimn« caritatem Del,

qnoniam ille aniraam pro nobia poanit I.

Joan. III. lO.

(vt)

Charitas Chriiti

urgeł

doi

II. Cor.

5 — 14.

Miłość  Jezusa  Chrystusa  kochać  Go
nam  kaie.  I  rzćmic  In  byliśmy  o  Pa
nie,  obyś  się  tak  drogo  miłości  nn-
szćj  dokupywał?  Za  wszystkich  umarł
Chrystus,  mówi  dalćj  Apostoł,  ahy

którzy żyją, już nie sobie żyli, ale

Temu, który za nie umarł. (1)

MODLITWA.

Umarłeś więc Jezu mój dla nas,

abyśmy  wszyscy  dla  Ciebie  tylko  łyli
i  dla  miłości  TwojĆj.  Jednakie  o  mój
dobry  biedny  Panie,  (wybacz  ii  tak
mówię  do  Ciebie)  gdyś  tyle  ucierpiał

dla  pozyskania  sobie  miłości  ludzi;
gdzieś  sę  ci  klórzyhy  Cię  prawdziwie
kochali?  Wszystkich  widzę  rozmiło
wanych  w  stworzeniu;  jednych  w  bo
gactwie,  drugich  w  zaszczytach,  tych

w uciechach, innych w krewnych lub

przyjaciołach swoich, ba nawet wzwie-

(1) Pro omnibus mortnns e*ł Chrislus,

ul et qni vivnnt jam non sihi viv«nł, «e<]
cl cjui |iro ipiia nioituus est ib. 15.

rzętarh.  Ale  gdzież  są  ci  którryby
Ciebie  prawdziwie  kochali,  Ciebie  je
dynie  Miłości  godnego?  Arh!  jakie

mało ich widzę! O Boże jakie icli

mało! Jednakie pragnę do tego szczu

płego  grona  należeć,  ja,  córo  Cię
dotąd  obrażał,  kochając  jak  drudzy
proch  i  marności!  Ach!  ale  teraz
Panie  chcę  Cię  nad  wszelkie  dobro
miłować.  O  Jezu  mój,  męki  któreś

dla mnie podjął, pobudzają mnie do

kochania  Ciebie.  —  Ale  miłość  Twoja
ku  mnie,  którąś  mi  tyloma  cierpienia
mi  okazał  i  pragnienie  pozyskania
mojćj  miłości  więcćj  jeszcze  zapala

ją i rozgrzewa serce moje.

Najukochańszy Panic, jako Ty przez

miłość cały się dla mnie wydałeś, tak

ja przez miłość wszystek się oddaję
Tobie. Dla miłości ku mnie nmarłeś,

ja tći dla miłości Twojćj chcę umrzeć,

kiedy zechcesz, i jak się Tobie po
dobać będzie. Daj mi abym Cię. ko
chał, abym Cię kochał nad wszystko.

Najstateczniejszy sposób do

wzniecenia  w  sobie  miłości  Bożćj  jest
rozważanie  Męki  Jezusa.  Rany  Je
zusa  Chrystusa,  mówi  Ś.  Bonawentura,

sn  ranami  miłości;  są  to  więc  groty,
zdolne  najtwardsze  serca  skruszyć,  s;j
płomienie,  zdolne  najzimniejsze  dusze
rozpalić.  Niepodobna,  aby  wierzący
w  Mękę  Zbawiciela  rozważał  ją  i  śmiał
Go  obrażać,  aby  Go  niekochał,  nie-
czuł  w  sobie  świętego  szału  miłości,

na  widok  Boga,  który  przez  miłość
ku  nam  chciał  być  sam  za  szalonego
poczytanym,  jak  powiada  Ś.  Wawrzy

niec  Justynian.  —  Poganie,  twierdzi
Apostoł,  słysząc  opowiadanie  męki
Chrystusa  Pana  za  głupstwo  ją  po
czytywali.

„A

przepowiadamy

Chrystusa

ukrzyżowanego,

łydom

wprawdzie zgorszeniem, (_!) a Clre-

(I)

Pntetliramtia

Christom

rrnrifijom,

Judaeia quidem stan dalom, gentilflu tu

kom  głupstwemlak  to  być  mole,
mówili  oni,  aby  Bóg  wszechmocny,
nieskończenie  szczęśliwy,  jak  Go  nam
oni  wystawiają  w  kazaniach  swoich,

chciał dla stworzenia swego umierać?

MODLITWA.

I my takie, którzy wiemy przez

wiarę,  icś  umarł  dla  miłości  naazćj,
o  Boże  miłością  ludu  przejęty,  mówiin
do  Ciebie:  jak  to  być  może,  aby  lu
dzie  tak  ile  Ci  odpłacali  za  tak  wielką

dobroć, za lak wielką miłość? Zwykle

mówią  ie  miłością  miłość  się  płaci;
ale  jakaż  miłość  o  mój  Jezu  mogłaby
Twoją  zapłacić?  —  O  krzyiu,  o  rany,

o  śmierci  Jezusowa,  jakże  zniewalacie
mnie kochać Gol O wiecznie, nieskoń
czenie  dobry  Boże!  kocham  Cię,  dla
Ciebie  tylko  żyć  chcę,  Tobie  się  je
dynie podobać; daj mi wiedzieć czego

Mm stullitiua. I, Cor. 1 —- 23.

chcesz po mnie, na wszystko gotów

jestem.

Maryo nadziejo moja, przyczyń się

za mną do Jezusa!

NA PONIEDZIAŁEK.

Pot krwawy i konanie Jeiuta

w Ogrojcu,

Najmilszy nasz Odknpiciel wi

dząc zbliżającą się godzinę śmierci,

udał się do ogrodu Gelhsemańskiego,

gdzie  z  własnej  woli  rozpoczął  gorzką
mękę swoją, dopuszczając aby i bojażó,
niesmak  i  smutek  strapiły  Boską  duszę
Jego.  (1)  Nastąpiła  więc  wielka  trwo
ga,  lękanie  się  śmierci  i  mąk  które  ją
poprzedzić  miały.  Bicze,  ciernie,  gwo
ździe  i  krzyż,  żywo  mu  się  w  myśli

przedstawiając, tęsknotą Go zdjęły,
a obok nieb wyobrażenie okropnćj,
którą miał ponieść śmierci, bez wszel

ki)

Ooepit

p»Tcrp,

Mm.

conlrburi

et nieilu c«*e. Marc. XIV. >3.

kiój pociechy i ratunku od Boga I
ludzi. Uciśniony widokiem najokro
pniejszym tylu boleści i zniewag, prosi!

przedwiecznego Ojca aby Go od nich

uwolnił. „Ojcze mój, wyrzekł, jeiełi

być mnie oddal ten kielich odemnie.“( 1)
Jak to? nirjcstże to ten sam Jezus

który  tyle  pragnął  cierpieć  za  nas  i
który  powiedział:  ,1hm  być  chrztem
ochrzcimy,  o  jakom  jest  iciinion  ah
si(  wykona,  i  J)  Jakiei  więc  teraz
mąk  i  śmierci  się  lęka?  Ach!  zapra
wdę  cliceć  On  jeszcze  umrzeć  za  nas!
ale  abyśmy  nie  sądzili  ie  mocą  Bó
stwa  swego  umarł  bez  cierpienia,

modli się do Ojca cwego, aby nam
okazać, ie nielylko z miłości dla nas

umiera, ale ie umiera w najsroiszych
mękach, których myśl sama trwogą

Go przejmuje.

(1) Pater mi, aj poaaibile est, (ranaeat

■ me mlii iate, Math. XXVI. 39.

(2) Baplismo liabeo baptiaariel qiiomodo

coarrtnm*«|ue <tnm perGcialor. Lne. XII. 30.

Do tćj męki Pana naszego przystą

pi! jeszcze smutek tak wielki, ie jak sam
powiada: jui prawie od smutku umie
rał: „Smutna jest do sza moja ai do

śmierci.“(1) Ale Boie mój, niemógł-
iebyi, gdybyś chciał, ujść śmierci

którą  Ci  ludzie  gotują?  dla  czego  się
więc smucisz? Ach! nie męki które po
nieść  miałeś,  ale  grzechy  moje,  nękały
serce  Twoje  mój  Jezu]  —  Przyszedł  na
świat,  aby  zgładzić  grzechy  świata;
ale  widząc,  ie  pomimo  bolesnćj  męki
Jego  ludzie  grzeszyć  okropnie  nie-
przeslaną,  taką  był  isłością  zdjęty,
ie  poczuł  w  sobie  konanie  śmiertelne
i  krwawy  pot  wystąpił  na  Nim  lak
obfity,  ie  ai  ziemię  zrosił  —

i stał

się pot Jego jako krople krwi spły-
wajijctj na siemię. (2) — Tak jest,

(1) Triatiaeat ani ma mes a<ique ad mor

zem. Maih. XXVI. 38.

(?) Kl factuaeat audor ajna aicnl puH*e

ł*nguinis decnrrenlts iu icrram. Lot. XXII.

przyczyną cierpień Jezusa był widok

wszystkich grzechów, których ludzie
dopuszczać się mieli po Jego męce i

śmierci; — wszystkie nienawiści, nie

czystości, kradzicie, blużnierslwa i

świętokradztwa,  w  całćj  mu  się  nie-
godziwości  swojćj  przedstawiły  i  serce
mu  rozdzierały.  Także  to  więc,  rzekł
pewnie,  o  ludzie!  zawdzięczacie  mi
miłość  moją?  Ach!  gdybym  wdzię
czność  waszą  widział,  jakie  chętnie
szedłbym  na  śmierć?  Ale  po  tylu  mę
kach,  widzieć  tyle  grzechów,  po  ta-
kićj  miłości,  czarną  niewdzięczność!
to  jest  przyczyną  krwawego  potu  ino-

jego.

MODLITWA.

f'• Najmilszy Jezu, moje to grzechy
przejmowały smutkiem serce

Twoje.

Gdybym mnićj był grzeszył, mnlej-

byś był rierpiał; tern większe były
boleści Twoje, im z większćm upo
dobaniem obrażałem Ciebie. A teraz,

jakież nic umieram z ialu na wspo

mnienie  ie  za  miłość  Twoją  ku  mnie
przymnażałem  Ci  boleści  i  smutku  1
Zasmuciłem  więc  to  serce,  które  mnie
lak  bardzo  ukochało?  Względem  lu

dzi,  rad  okazuję  się  wdzięcznym;
Twoją  tylko  miłość  niewdzięcznością
odpłacam.  Mój  Jezu  przebacz!  Żal
mi, ż.at z całego serca!

Jezus obciążony grzechami na-

szemi patii na oblicze twoje (1) ja
koby nie śmiał oczów podnieść w Nie

bo,  a  będąc  te  cięikaiei  dluiej  *ip
modlił  (2j.  Wtedy  to  Tanie  prosiłeś
Ojca  Przedwiecznego,  aby  mi  prze
baczył,  i  ofiarowałoś  mu  śmierć  Twoją

na zadusyćuczynienie za grzechy moje.

MODLITWA.

0 duszo moja, jakoż się opierasz

tak wielkićj miłości? Jak możesz,

(1) Procklil in faciem anam, Math

XXVI. 30,

(■2) El fartn* in agonia proliilcu ora

lni. Luc. XXII. ii.

wierząc,  kochać  co  innego  jak  Je
zusa?  Rzuć  się  do  nóg  Boga  Twe
go  i  mów:  Ukochany  mój  Odkupi
cielu,  jakie  mogłeś  miłować  lego,
co  Cię  lak  ciężko  i  często  obrażał?
1  przewidując  niewdzięczność  moją,

jak chciałeś za mnie umierać? Ach!

daj mi być uczestnikiem boleści Twojćj
w Ogrójcu. Brzydzę się teraz wszy-
stkiemi grzechami mcmi. O miłości

Jezusa, moją jesteś miłością. Panie

kocham  Cię,  i  z  miłości  ku  Tobie
ofiaruję  się  na  wszelkie  cierpienia  i
śmierć  nawet  samą.  Ach!  przez  za
sługi  konania  Twego  w  Ogrójcu  daj
mi  świętą  wytrwałość!  O  Mary  o  na
dziejo moja proś Jezusa za mną.

WTOREK.

Jesus uwifziony ; przez Żydów wle

czony.

Judasz przybywszy do Ogrójca

wydaje pocałowaniem Mistrza swego.

Rota i rotmistrz i służebnicy iydo-

»vscg pojmali Jezusa i związali Got 1).
Bóg skrępowany! dla czego? i przez

kogo? przez własne swoje stworze
nie. Aniołowie Niebiescy, jakoż to

cierpicie?  A  ty  mój  Jezus,  dla  czego
się  krepować  dajesz?  O  królu  kró
lów,  woła  ze  łzami  Ś.  Bernard,  co
Toinę  wspólnego  z  wifzami?  (2)  dla

czegóż to, co tylko niewolnikom przy
stało, widzę na Tobie Pann Najwyż

szym, na Świętym Świętych? Ale gdy

ludzie  zuchwali,  śmią  pętać  członki
Twoje;  czemu  wszechmocnnśeią  pet
tych  nie  potargasz,  aby  uniknąć  mąk

jakie Ci te okrutniki gotują? Ach

nie!  nic  więzy  Cię  to  wstrzymują,
ale  Miłość  Twoja  ku  nam  —  ta  Cię
krepuje  i  na  śmierć  prowadzi.  Patrz
człowiecze,  mówi  S.  Bonawentura,

jak łotry one obchodzą się z Jezu-

(1) Compreoliendrrnnt Jesnm et liga-

verunt enra. Joan. XVIII. 1‘2.

(‘2) U Hci regum, qnid libi et vin-

ealii.

gem. Ten Go porywa, tamten po
pycha, ów krępuje, inny uderza: patrz

jak Jczns, podobny do łagodnego ba

ranka, bez oporu daje się na ofiarę
prowadzić. A wy uczniowie

J e g o

gdzie jesteście? czemu nie spieszycie

wyrwać  Go  z  rąk  oprawców?  czemu
nie  idziecie  za  nim,  aby  przed  Sę
dziami,  Jego  niewinności  bronić?  Ale

o Boie uczniowie sami widząc Go
porwanego i związanego opuściwszy

go, icsiytcy uciekli O).

MODLITWA.

O Jezn! kto stanie w obronie Two-

jćj, jeieii Cię najmilsi przyjaciele
Twoi opuszczają. Ach n

estety! ta

zniewaga  z  męką  się  Twoją  nie  koń
czy.  Ileś  to  dusz  poświęciwszy  się
słuibie  Twojćj  i  odebrawszy  od  Ciebie

łask tyle, odstępują Cię dla iądzy

(I)

Tnnc

discipnli

ejus

relinqaen(ea

cum, omues fngerunt. Marc. XIV. 50.

nędznego  zysku,  dla  względów  ludz
kich,  lub  niegodziwej  rozkoszy!  Biada
mi,  iiem  był  takie  z  liczby  tych  nie
wdzięczników!  Moj  Jezu  przebacz
mi,  już  Cię  nie  odstąpię.  Kocham
Cię  i  wolę  raczćj  umrzeć  niż  łaskę
Twoją utracić.

Gdy Jezusa przywiedziono do

Kajfasza,  pylą  Go  Kajfasz  o  uczniach
i  nauce  jego.  Jezus  odpowiedział
mu:  ic  nie  tajemnie  ale  publicznie
uczył,  i  że  ci  nawet  co  go  otaczali
doskonale  czego  nauczał  wiedzieli  (I).

Na tę odpowiedź, jeden ze sług Arcy
kapłana jakuby karcąc tę jego odpo

wiedź sromotny daje mu policzek,

mówiąc: Tak odpowiadasz JSajtcyi-
szemu kaptanowi? (2).

O Cierpliwości Boga mojego! tak

(1) Kgo pałam locutni

Mim mumio...

Bece hi neiunt

qqae

dizerim ego. Joan.

XVIII. 20.

(*J) Sie reapondea pontiflcil Joinnca

XVUI. 22.

łagodna  odpowiedź  zasługiwałaś  na
lak  wielką  obelgę  w  obec  mnogiego
ludu,  w  obec  samego  Arcykapłana,
który  zamiast  skarcić  zuchwałego  słu
gę,  milczeniem  mu  potakuje]  Ach

Jezu  mój,  wszystko  to  cierpiałeś  za
grzechy  moje,  któremi  Cię  znieważa
łem.  Dzięki  Ci  o  miłości  moja.  —
Ojcze  przedwieczny,  przebacz  mi  dla
zasług  Jezusa.  Mój  Odkupicielu  ko
cham  Cię  nadewszyslko.  —  Polćm

niecny Arcykapłan pyta Go, czyli
prawdziwie jest Synem Bożym. Je

zus,  dla  czci  imienia  Ojca  swego  od
powiada  mu:  tak  jest.  Wtedy  Kaj
fasz  rozdarł  szaty  swoje  mówiąc:
zbluźnił,  a  oni  odpowiadając,  rzekli:

winien jest imierci (I).

MODLITWA.

Tak jest Zbawicielu mój, winien

śmierci jesteś, boś się ta mnie śmierci

(

^ Al illi responilrnlr* dizerunt: rem

p»l moilis. Maili. JśiYJ. (10.

wiecznćj winnego zadosyć uczynić zo
bowiązał. Ale ie przez śmierć swo

ją, tycie mi dałeś, słusznie abym Ci

je  całe  poświęcił.  Kocham  Cię  i
niczego  nie  pragnę  tylko  kochać  Cie
bie.  A  ie  dla  miłości  ku  mnie,  chcia
łeś  królu  królów,  być  wzgardzonym
od  ludzi,  ja  chcę  dla  Twój  miłości

znosić  od  nich  wszelkie  upokorzenia.
Ach!  przez  zasługi  Twoje  daj  mi
moc  i  łaskę  abym  je  zbawiennie
znosił.

Skoro zbór kapłanów uznał Je

zusa winnym śmierci, nikczemne po
spólstwo przez całą noc najgorzej się

z nim obchodziło, policzkując Go, noga
mi kopiąc, plwając nań jak na człowieka

jut od czci odsądzonego. Tedy plwali

na (Alicie jeyo i bili ffo ( \ ) . Szydzili

z niego mówiąc: prorokuj Chrystu-

(1) Tunc czspnerant in faciem ejo», et

eolaphia euu ceciderant. Maili. XXXVI. 07.

sie kio jest który Cif wierzył (1),

Ach Jezu mój miły, te nędzniki po

liczkują Cię, na twarz Ci plwają, a
Ty milczysz — i jak baranek niena-

rzeknjąc cierpisz dla naszej miłości,

jako baranek przed strzygącym go

samilkme(2).  Ale  oni  Cię  nie  znają,
ale  ja  Cię  uznaję  za  Boga  i  Pana
mego  i  wierzę,  ie  jedynie  tylko  dla
miłości  ku  nam  cierpiałeś  —  dziękuję
Ci  mój  Jezu  i  kocham  Cię  z  całego
serca.  —  Gdy  się  dzień  zrobił  za
prowadzili  Jezusa  do  Piłata  aby  tam

był  na  śmierć  skazany.  Ale  Piłat
uznał  go  niewinnym,  i  aby  się  od
natręctwa  Żydów  nieustannie  o  śmierć

jego wołających uwolnił, odesłał go

do Heroda. Ten przez ciekawość,

pragnąc cudu jakiego być świadkiem,
rozmaite Mu zadawał pytania. Alo

(1) Propheta nobis Chrisie, qni» cJt

qoi te perenssit. Ibid. 68.

(2) Qnui ignus coram tondente

obmutuit. l«»j. LIII. 7,

Jezu}  sądząc  nikczemnika  tego  nie
godnym  odpowiedzi,  milczał;  przcloi
Herod  w  niepohamowanej  domie  swo-

jćj, wydal go na wszelkiego rodzaju

obelgi j wzgardy, i kazał go jakoby
szalonego w białą szatą oblec.

MODLITWA.

O Mądrości Przedwieczna, Jezu

mój! tej jeszcze zniewagi trzeba było,
aby za szaleńca Cię miano! O Itoie

ja także w przeszłości mojdj pogar

dzałem Tobą, jak Herod! ach mów
do mnie Panie! nie karz mnie lak

jak jego, milczeniem Twojćin. Herod

nie poznał Cię kim byłeś; ale ja wy
znaję, żeś Bogiem moim jest. Herod nie
żałował, że Cię znieważył, ja z ciłego

serca  żałuję.  Herod  nie  knrhał  Cię,  ja
Cię  miłuję  nadewszysllto.  Ach  nie  od
mawiaj mi głosu natchnień Twoich! Po
wiedz czego pu mnie chcesz. Wspomoż
mnie łaską Twoją. Wszystko chcę uczy
nić.  Maryo  nadziejo  moja  proś  za  mną
Jezusa.

ŚRODA.

Dżezowanie Jezusa Chrystusa.

Piłat widząc, łe Żydzi zażarci,

śmierci Jezusa żądają, skazuje Go tia
biczowanie. 11 tenczas Piłat wziął

Jezusa i ubiczował (1). Ten nie

sprawiedliwy Sędzia chciał tym spo

sobem zaspokoić nieprzyjaciół Jego,
ale skutkiem wyroku tego, był nad

miar  boleści  dla  Jezusa:  bo  Żydzi
spostrzegłszy  że  Piłat  uwolnić  go  miał
po  tćj  męce,  jako  im  był  powiedział:
skarżę  go  i  wypuszczę  (2)  co  złoić
siepaczy  podwoiło,  biczowali  go  tak

silnie jakoby chcieli aby pod razami
ich skonał. Mejdi duszo moja do

pretoryum Piłata, któro w dniu onyin
uczyniono straszną widownią wzgardy
i zniewag Odkupiciela'; patrz jak tam

(1) Time ergo spprehendit Pilsias Je*

sam e« fi»£<dlnvit. Jonii. XIX. 1.

(2) Corri|nam erjo illum e< dimittam.

Lnc. XXI1J. 22.

przywiedziony Jezus, według obja

wień  Ś.  Drygidy,  sam  szały  z  siebie
zwleka,  jako  całuje  słup  biczowania
swego,  aby  zląd  Indzie  poznali,  z  ja
ką  radością  podejmuje  za  nich  nnj-

sroższe  męki,  1  jaką  ich  miłością  u-
kochał.  Patrz  jak  ten  niewinny  ba
ranek,  z  głową  pokornie  schyloną,
zawstydzony  i  uniżony,  oczekuje  Ićj
strasznej  katuszy.  Ale  otoż  oprawcy
z  wściekłością  rzucili  się  na  Niego.

Patrz  na  tych  rozjuszonych  katów,
jak  go  po  wszystkiem  ciele  biją  za
pamiętali,  nicoszczędzając  nawet  świę-
tćj  głowy  Jego  i  boskiego  oblicza!

Niestety! płynie krew zewsząd strumie
niem,  narzędzia  męczarni,  ręce  sie-
paczów, słup i ziemię krwawi t O Bożo
już  okrutni  kaci  członki  wszystkie  do
jednego  zranili,  jeszcze  rany  do  ran

dokładają i wszystko najświętsze ciało
szarpią (I).

(1) Et super dotorem vulneruiu meo-

rum addlderuut. Psalm LXXVliI. 24.

MODLITWA.

O duszo moja, jakżeż mogłaś Boga

dla Ciebie biczowanego obrażać! O

Jezu  mój,  jakże  dla  niewdzięcznika
tyłeś  chciał  wycierpieć!  O  rany  Je
zusowe  wyście  nadzieją  moją!  O  Jezu
mój, lyś jedyną miłością mćj duszy.

Biczowanie męczarnią było nie

zmierną  dla  Jezusa,  bo  katów,  którzy
się  kolejno  zmieniali,  było  podług
objawień 8. Maryj Magdaleny de Pazzis,
około  sześćdziesięciu.  Wybrano  do
tej  katuszy  najokrutniejsze  oarzędz

;

tak  iż  każde  uderzenie,  ranę  otwie
rało.  Liczbn  razów  wynosiła  kilka
tysięcy.  Słowem,  męczarnia  tak  była
straszna  i  widoczna,  ic  Piłat  rozumie

jąc że wzbudzi litość w samychże

nieprzyjaciołach, gdy im pokaże w tym
stanie Jezusa, wywiódł go na ganek
mówiąc:

Oto alowirk (I). Prorok

Izajasz przepowiedział był stan opfa-

ęl) Eece Homo. Joan, XIX. 5.

kany Zbawiciela Pana po ubiczowaniu,

gdy mówił ie ciało Jego Śte po
szarpane będzie i jafcoft// trędowatego,
całe ranami okryte (i).

MODLITWA.

Dzięki Ci czynię Jezu mój za mi

łości  tyle.  Oli!  jak  mi  inl,  iżem  się
łączył  do  biczowników  Twoich.  Zło
rzeczę  niegodziwym  rnsknszom,  któro
Cię  tyle  boleści  kosztowały.  Przywódź
mi  często  na  pamięć  o  Panie  Imiłnść
Twoje dla mnie, abym Cię kochał i wię-
cćj  Cię  już  nigdy  nie  obrażał.  Ach!  na

jakieś piekielne nie

asłużyłbym męki

gdybym poznawszy miłość Twoją, i

tylekroć odpuszczenie grzechów mnich
otrzymawszy, znów śmiał Cię olira-

iać i lecieć na wieczną zgubę. Two

ja miłość, Twoje miłosierdzie, byłyby

dla mnie w piekle, drngićm i naj-

sroiszćm piekłem t Nie, kochanie

(1) Et nos pntavimns cum qnasi le-

prosnm. baj. ŁtU. 4 et 3.

moje!  nicdopnszczaj  tego.  Miłuję  Cię
najwyższe  ilnltro  moje,  miłuję  Cię
z  całego  serca  i  miłować  Cię  coraz
więcćj  pragnę.  —  Jezus  chciał  więc

ponieść  tę  straszną  męczarnie  na  ciele
awćm  nicwinnćm  aby  grzechy  nasza
zmazać.  Zraniony  jett  za  nieprawości
nasze  (1)  n  zwłaszo  za  grzechy  nie

czyste. O Panie! my obraziliśmy

Boga,  a  Tyś  chciał  karę  za  nasze
występki  ponieść!  Niechże  ta  nie
skończona  miłość  Twoja,  będzie  bło
gosławiona  na  wieki!  Cnżby  się  ze
inną  było  stało,  Jezu  mój!  gdybyś

nie  był  za  mnie  cierpiał?  Oh  gdy
bym  Cię  nigdy  był  nie  obrażał!  a
labom  dotąd  w  grzechach  moich,Twoją
miłością  gardził,  niczego  teraz  już
nie  pragnę  jak  kochać  Cię  i  być  od
Ciebie  kochanym.  Powiedziałeś  Pa
nie, że miłujących Cię miłujesz: Ko-

(l> tp«e

yulnernliii r*l propter

iniquiialp* no«t:as. I». LIII. 5.

cham  Cię  nad  wszystko,  kocham  Cię
z  całćj  duszy:  uczyń  mnie  sam,  go
dnym  miłości  Twojój.  —  Ufam,  iei

mi odpuścił! że teraz z miłosierdzia

Twego,  jestem  w  łasce  u  Ciebie.
O  Najdroższy  mój  Odkupicielu!  zje
dnocz  mnie  z  Tobą  ściśle  nieroze-
rwanym  węzłem!  nic  daj  abym  aię
kiedykolwiek  oddalił  od  Ciebie.  Tobie

się cały oddaję — karz mnie jako
chcesz — ale nie dopuszczaj, abym

żyć miał bez miłości Twojój. Byłem
Cię kochał, Boże mój, byłem Cię ko

chał, czyn zemną cod się podoba. —
Maryo nadziejo moja, proś ta mną
Jezusa i

CZWARTEK.

Cierniem koronowanie — i Ecce

komo.

\. Nie przestając na barbarzyńskim

ubiczowaniu Najświętszego Ciała Chry
stusa Pana, poczęły jeszcze nędzne
okrutniki, za poduszczeniem szatali-

skićm i Żydów, szydzić i naigrawać

się  z  Niego.  Za  króla  go  przebrali,
zanucili  mu  na  ramiona  stary  łachman
purpurowy,  niby  płaszcz  królewski,
za  berło  dali  mu  w  rękę  trzcinę,  a
na  głowę,  za  koronę,  wieniec  cier

niowy.  Aby  mu  zaś  ta  korona,  nio
tylko  na  nrągowisko  była,  ale  i  na
mękę  —‘  uderzali  go  trzcinę  po  gło
wie, aby się w kość ciernia wbijały 1(1)
Tak,  ii  według  Ś.  Piotra  Damiana,

ciernia dosięgały do mózgu, a krew

lak  obficie  z  ran  płynęła,  ie  nię
włosy  Zbawiciclowe,  oczy  i  twarz
cała  zbroczone  były  —  jak  to  sam
Chrystus  Pan,  świętej  Brygicie  obja
wił.  To  więc  cierniem  ukoronowanie
najbolcśniejszćm  było  i  najdłuistćm
Jego  męki  cierpieniem,  bo  trwało  ai

do śmierci, i gwałtownie się sa ka-
iilćm w głowę lub w cierń uderze
niem, powiększało.

(1) Arrepcruni sramllnrm, e« persa-

liebaul caput ej u*. Msib. XXVII. 30.

MODLITWA.

Niewdzięczne ciernie! taką zada

jecie mękę Stwórcy waszemu! Lecz

co mówię? nie ciernie to, nie ty du
szo inojn, zraniłaś gfowę Pana Twe

go  niegodziwemi  myślami!  Drugi  mój
Jezu!  królem  jesteś  Nicba^  a  dopu
szczasz  aby  Cię  królem  wzgardy  i

boleści czyniono! Do tegoż Cię mi

łość dla owieczek Twoich przywodzi!
O Boże mój, kocham Cię! ale nie

stety!  dopokąd  żyję,  mogę  Cię  je
szcze  odstąpić  —  mogę  Cię  nieko-
chać,  jak  to  dnwniój  bywało...  dci(|

mój! jeżeli w Twojej wszechwiedzy
przeglądasz, iżbym Cię znowu miał

obrażać,  i  do  dawnych  grzechów  po
wrócić,  daj  mi  teraz  umrzeć!  teraz,
gdy  ufam,  że  w  łasce  jestem  u  Cie

bie.  Zachowaj  mnie  Panie,  abym  Cię
kiedy  jeszcze  utracić  miał!  Zasłu
żyłbym  wprawdzie  za  grzechy  moje
na  tę  najstraszniejszą  karę,  ale  mógł-

żebym na nowo zapomnieć o Tobie!

fiio — Jezu mój! nic clicę Cię jai

więcćj nigdy utracić!

2. Zgraja oprawców, niedosyć je

szcze  mając  i  na  okrutnćm  ukorono
waniu  Jezusa  Pana,  podwoiła  ku  sza-
tańskićj  zabawie  swojej,  obelgi  i  urą-

gimiu, kUmiując się przed nim, mii-
graicali (jo mówiąc: fiądi pazdrn-

icion

Królu

Żydowski.

plując

u dii, (hiicnli mu paliczki (1), i lżyli
go zuchwale pogardliwemi słowy i

szyderstwy.  —  O  najsłodszy  mój  Pa
nic!  do  jakiegoi  Cię  stano  miłość
Twa  przywiodła!  O  Boże!  gdyby
kto  przechodząc  mimo,  spostrzegł  był
człowieka  lak  zeszpeconego,  w  łach
manie  czerwonym,  z  lakićm  berłem
w  ręku,  i  z  taką  na  głowie  koroną,
wyśmiewanego  i  potrącanego  od  ni
kczemnej tłuszczy — za kogoby go

Cl) Kt cenuflexi antę cum, illudrhanl

ei dioentes: Avc Rcx Jndsearum. Et n-
•pnente* in enm, dabant ri ntupes.

XXVII. Juan. XIX. 3.

poczyta?,  jeżeli  nie  za  cz?owieha  od
czci  odsądzonego,  i  za  największego
zbrodniarza?  —  Oto  Syn  Boży  —
sta? się urągowiskiem Jerozolimy.

MODLITWA.

Ach! Jezu mój, gdy spojrzę na

Cisfo  Twoje,  krew  tylko  widzę  i  ra
ny:  gdy  wnijdę  do  se.rca  Twego,  ucisk
w  nićm  tylko  i  gorycz  znajduję  —
boleść  i  śmiertelne  konanie.  Ach  Boże
mój!  któżby  się  mógł  tak  bardzo  po
niżyć  i  tyle  dla  nędznego  człowieka

wycierpieć, jedno Ty Panie, nieogar

niona dobroci! Iż Bogiem jesteś, po
Bożemu kochasz. Te rany Twoje,

znakami są miłości Twojój ku nam.
Oh! gdyby wszyscy ludzie rozmyślali

jakim Cię o Jezu, na widowisko bo

leści  i  hańby  całćj  Jerozolimie  sta
wiono,  mogłyżby  wtedy  serca  oprzeć
się  gorącćj  ku  Tobie  miłości!  Panie

kocham Cię i Tobie się cały oddaję.

Ofiaruję Ci krew i życie moje. Go-

lii w jestem cierpieć i umrzeć dla przy

podobania  się  Tobie.  Czegoi  mógł
bym  odmówić  Tobie,  któryś  krew  i
życie  wydał  za  mnie?  Przyjmij  ofiarę
nędznego  grzesznika,  który  Cię  teras
s całego serca miłuje.

Jezusa znów odprowadzono do

Piłata,  który  z  wysokiego  ganku  oka
zał  go  ludowi,  wołając:  Oto  czło
wiek!  (I)  jakby  mówił:  Oto  człowiek

któregoście  przed  sąd  mój  stawili,
oskarżając  Go  iż  sobie  prawo  do  kró
lestwa  rości:  teraz  nie  macie  już  po
wodu  obawiania  się  Go  —  patrzcie
na dzieło wasze — zaledwie mu tchnie
nie  życia  zostało  —  dajcie  mu  jui
umrzeć  spokojnie.  Nie  przymuszajcie
mnie,  abym  niewinnego  polepił.  —

Ale Żydzi, na zgubę Jego zawzięci,

jui byli w szaleństwie swojćm wołali:

Krew Jeyo na nas i na syny nasze (2)

(1) Eceo liomo. (Joan XIX. S.)

(i) (Hsnguii ej u* super nos). Maili.

XXVII. 2ó.

tera* Jeszcze wrzeszcząc wołeją: V-

krzyiuj Co — ukrzyżuj Co — strnif

— strać — ukrzyżuj Co, (O Kiedy

Piłat, z ganku Jezusa liniowi pokazał,

Ojciec pzzedwieczny z wysokości Nie

bios wskazywał nam Syna Swego,

podobnież mówiąc do nas: Oto czło

wiek  —  klóregom  wam  obiecał  za
Odkupiciela,  i  któregoście  tak  długo
Czekali.  To  syn  mój  jedyny  w  któ
rym  sofiie  it/iorfottalem,  a  który  dla
waszćj  miłości  stał  się  człowiekiem

boleści  i  wzgardy  nad  wszystkich  cier
piących  i  wzgardzonych.  Ach!  wpatruj
się  w  Niego  i  twoje  oddaj  mn  serce!

MODLITWA.

O Boże mój! patrzę na Syna Twe

go,  i  kocham  (jo.  Ale  spojrzyj  i  Ty
na  Niego  Panie  i  przez  zasługi,  bo
leści  Jego  i  uniżenia,  odpuść  mi  grze

chy moje! niech krew Jego na nas

(I) Cruciflje, crncifljjc rum.... (olle,

tolle; ciucifige eum. Jo»n. XIX, 6. 13

pndnic! Niech krew Boga-człowieka,

Syna Twojego spłynie na dusze na
sze i zjedna nam miłosierdzie Twoje.

Żałuję iem Cię dobroci nieskończona
obraził i z całego Cię serca miłuję.

Alo znasz słabość moje, wspomoż
innie Panie i zmiłuj się nademną.

Maryot nadziejo inoja, przyczyń się

za mnę do Jezusa.

PIĄTEK.

Jezus skazany idzie na górę Kal-

wargi.

1. W końcu Piłat, tyle razy gło

śno  uznawszy  Jezusa  niewinnym,  ska
zuje  Go  na  śmierć  krzyiową  lękając
sic  łaski  cesarza  utracić.  O  mńj  naj-
niewinniejszy  Zbawicielu,  woła  Ś  Ber
nard  z  boleścią,  jakiejie  się  zfirodni
dopuśeiteś,  ii  Cię  na  śmierć  skaza

no/ (l) Ach wiem, mówi dalćj, zbro-

1) (Juiil fcri.fj łnnofpnti»*imr R»1v»-

fnr; ul *ic jndicaimt Pcccłtnm luuai e>t
amur Hi ui..

dnia Twoja, to miłość Twoja, ta nie
ograniczona miłość dla nas; ona Cię
to raczej nii Piłat na śmierć posyła.

Czy taję niecny wyrok; Jezus słu

cha go i z uległością przyjmuje, pod
dając się woli Przedwiecznego Ojca

Swego, który chce aby umarł na krzyiu
za grzechy nasze. Sam sif poniiyl

mówi Apostoł, zlawszy sif posłusznym
ai do śmierci, uśmiercikrzyiowdj. (1)

Niewinny Jezu mój, przyjmujesz śmierć
dla miłości ku mnie i ja nędzny

grzesznik dla miłości Twojćj chcę

umrzeć kiedy Ty zechcesz i jaką ze
chcesz śmiercią.

Zaledwo odczytano wyrok, porywa

ją  ze  wściekłością  niewinnego  baranka
Boiego;  przyoblekają  Go  w  Jego  szalę
i  nieść  mu  kaią  krzyl,  na  prędce

z dwóch sztuk drzewa zbity. Jezus

(1) Ilumiliarit nemctipaam, factai eat

obedieue usąuc «d rnortem, mortem autem

cruclg. Phil- U. 8.

nie  czekał  aby  Go  nań  włożono,  sam
go  oborącz  chwyta,  całuje,  a  biorąc
go  na  zranione  i  skrwawione  ramiona
mówi:  pójdź  ukochany  krzyln.  Szu
kałem  Cię  przez  lat  trzydzieści  trzy,
chcąc  na  Tobie  umrzeć  dla  miłości
drogich  owieczek  moich.  O  Jezu  mój
cóż  więcój  mogłeś  uczynić  aby  mnie

do  kochania  Cię  zniewolić?  Gdyby
sługa  mój,  ofiarownl  ti(  tylko,  umrzeć
za  mnie,  pewnie  zjednałby  sobie  całe
serce  moje;  jakież  mogłem  żyć  tak
długo  niekochając  Ciebie,  a  wiedząc
żeś  ttmorł  dla  zgładzenia  grzechów
moich,  jedyny  i  wszechmocny  Panie
mój.  O  najwyższe  dobro  moje  ko
cham  Cię!  i  dla  tego  że  Cię  kocham
żałuję, żem Cię Boga mego obraził.

2. Już skazani wychodzą z Sądu i

udają się na miejsce śmierci. Idzie
pośród nich król Nieba, Miotąc krzyi
Sobie. (1) O Serafiny, oto Pan wasz

(1) Kl bajałam aibi r rasem. Jo a n-XIX. 17.

idzie na ukrzyżowanie, wynijdżcio
z raju towarzyszyć mu. Oh jakiż to

widok!  Bóg  ma  być  za  ludzi  ukrzy
żowanym!  Duszo  moja  patrz!  oto  Zba
wiciel  twój  idzie  na  śmierć.  Patrz

jako idzie ze zwieszoną głową, cliwie-
jącemi się nogami. Okryły rnnami i

krwią  oblany;  z  wieńcem  cierniowym
na  skroniach,  z  cicżkiem  na  ramionach
drzewem!  O  Boże!  z  taką  męką  po
stępuje,  żo  za  każdym  krokiem  umie
rać  się  zdaje.  0  Baranku  Boży,  do
kąd  idziesz?  —  Chcę  umrzeć  za  Cie
lne  mówi:  j,o  mojćj  śmierci  pamiętaj

jak Cię ukochałem. Niech to wspo

mnienie rozgrzewa Cię lyiłością dla
mnie.

MODLITWA.

O mój Odkupicielu, jak mogłem

dotąd  być  lak  niewdzięcznym  za  mi
łość  Twoją!  O  przeklęto  grzechy,
wyście  to  unpełniły  goryczą  serce,
które  mnie  Ink  ekocliało,  serce  Boga
mojego.  Wyrzucam  sobie  o  Jezu  mój

boleść,  jaką  Ci  zadałem;  dziękuję  Ci
ie  tak  na  umie  cierpliwie  czekasz  i
kuclimn  Cię.  Miłuję  Cię  z  całej  du
szy  i  Ciebie  tyłku  jedynie  miłować
pragnę.  Ach!  wyraź  mi  na  zawsze

w sercu pamięć miłości Twojej ku

mnie,  abym  Cię  już  niczapomniaf  ko
chać.  —  Jezus  Chrystus  wstępując  na
Kalwnryą,  woła  nas  za  sobą.  Tak

Panie  mój  niewinny,  pokazujesz  mi
drogę  krzyżem  obciążony.  Oh!  już
nieclicę  Cię  więcej  opuszczać.  Daj

mi  krzyż  jaki  Ci  się  podoba,  wezmę
go  na  siebie  i  chcę  do  śmierci  dźwi
gać  go  za  Tobą.  Chcę  umrzeć  z  Tobą
boś  Ty  za  mnie  umarł.  Każesz  im
abym  Cię  kochał,  i  ja  tći  niczego

więcćj nie pragnę tylko Cię kochać.

Jezu mój jesteś i będziesz zawsze

jedynym ctlem miłości inojćj, daj mi

abym Ci wiernym był do końca. Maryo
nadziejo moja proś za mnę Jezusa.

SOBOTA.

TJkrzylowanie i źmieri Chrystusa

Pana.

1. Jesteśmy więc już na Kalwaryi,

gdzie Bóg z miłości ku nam, w o-

gromie boleści umiera. — Za ledwo

był  tam  doszedł  Chrystus  Pan,  wnet
z-Nfego  kaci,  przywarty  do  ran  odziei
gwałtownie  zdzierają  i  rzucają  Go  na
drzewo  krzyża.  Baranek  Boży  leżąc
na  tćm  łożu  śmierci,  podaje  ręce  ka

tom, a Ojcu przedwiecznemu składa

życie swoje w Ofierze dla zbawienia
ludzi. Przybijają Go gwoźdźmi i z krzy
żem podnoszą. Rozważ duszo moja!

Bóg  Twój,  do  sromotnego  drzewa
trzema  gwoźdźmi  przybiły  —  któro
najsroisze  zadają  mu  boleści  —  bez

folgi — bez wytchnienia.

|M0DUTWA.

Ach! Jezu mój, jak srogą śmiercią

umierasz! czytam na krzyżu Jesus Na-

lateński, król Żydowski. (1) Ale pod

tym  szyderskim  napisem,  gdzie*  znaki
królestwa  Twego?  zaprawdę,  tam  tron
boleści,  ręce  gwoźdźmi  przebite  —
głowa  cierniem  ukoronowana  —  ciało
ranami  poszarpane,  mówią  głośno,  te

królem  jesteś,  ale  królem  miłości.
We  łzach  cały  zbliżam  się,  aby  uca
łować  przebito  na  wylot  nogi  Twoje:

do  serca  przyciskam  to  drzewo  krzyża,
na  którćm,  oliaro  miłości,  życie  Twoje
za  mnie  oddałeś.  Arii!  Jezu  mój!
cóiby  gię  było  stało  zemną,  gdybyś
niebył  zadosyć  uczynił  sprawiedliwo
ści  Bożćj!  dzięki  Ci  składam  i  ko
cham Cię nad życie.

2. Jezus na krzyżu nikogo niema,

coby  go  pocieszył.  Z  tych  co  Go
otaczają,  jedni  mu  bluźnią,  drudzy
z  Niego  szydzą.  Ten  mówi:  Jeilii

Syn Boży zstąp i krzyża. Tom ten:

(1) Jem* Na ca renu Rei Jndaeorum.

Joan. XIX. Ib.

Inszych zachował, sam siebie utcho~
wad nie moie. (I) Wspólnicy nowel

jego męki, nie litują się nad Nim,

owszem  jeden  z  nich  bluźni  mu  za
drugimi.  (2>  Wprawdzie  Maryn  pełna
miłości  stało  pud  krzyżem  żałośnie:

ale  widok  Molki  slroskanćj,  nic  koił
lecz  powiększał  boleści  Jezusa!  Wi
dział  bowiem  ilo  cierpiała  z  miłości
ku  Niemu.  Zbawiciel  więc,  pociechy
żadnćj  na  ziemi  nie  mając,  myśl  o-
braca  ku  Niebu  do  Ojca  Swojego:

Ale  Ojciec  widząc  na  Nim  brzemię
grzechów  całego  świata,  za  które
wtedy  zndosyć  czynił  sprawiedliwości

Jego rzekł mu: nio synu mój, nicmo-
gę Cię pocieszyć. Trzeba abym i Ja

Cię w ciężkościach Twoich opuścił i

duł Ci umierać bez ulżenia. Wlen-

(1)

Si alias dei en, denrnnde de rrncc.

Aliny »nlvu» Ferii, neipsnni nim poletl
ynhum Inccro. (Mmli. XXVII. 42.

(2) I.uc. XXIII. 13.

cms Jezus zawołał: Bole mu}, Bole

mój. czemu* mnie upuścił! (J)

MODLITWA.

Ar.li! Jezu mój! jakże Cię widzę

zbolałym  i  smolnym!  Przejrzałeś  to
Panie,  Je  lubo  tuką  mękę  podjąłeś
dla  zjednania  sobie  serc  ludzkich,  tak
mało  z  nich  kochać  Cię  będzie.  O  go
rejąca  iniłośn,  coś  iyric  Doga  stra

wiła — zniszrz we umie wszystkie

ziemskie uczucia, alty serce inoje go

rzało jedynie dla tego dobrego Pana,

który dla miłości mojćj na sromotnym

krzyżu umrzeć raczył. Aln Ty Panie

jakże śmierć dla mnie podjąłeś, zna

jąc naprzód niewdzięczność moją! —

Ach! teraz Panie, teraz karz mnie mi

łościwie ku zbawieniu: duj mi skru
chę serdeczną, abym ustawicznie opła
kiwał grzechy moje. Bicze, ciernie,
gwoździe i krzyżu Zbawiciela mego,

(I) Den* mens. Den* meni, nt ątiiil

deie|iqnixtt me. M*tb. XXVII. 441.

zrańcie serce moje, przypominajcie mi
nieustannie miłość Jego dla mnie. Je

zu mdj, zbaw mnie! ale abyś mnie
zbawił, daj mi abym Cię kochał, bo

miłość Twoja jest zbawieniem mojćm.

3. Odkupiciel konając zawołał:

Wykonało «'f / (1) jakby rzekł: Lu

dzie—  oto  jui  odkupienie  wasze  speł
nione.  Miłujcież  mnie;  bo  cóż  więcćj
uczynić  jui  mogłem,  aby  być  od  was
kochanymi  —  Dnszo  moja  —  spoj
rzyj  na  umierającego  Jezusa.  Widzisz

te  oczy  zagasłe,  twarz  wybladłą,  serce
zaladwo  jeszcze  bijące,  ciało  zmar
twiało!  Wspomnij  no  duszę  Boską
Zbawiciela  Twego,  opuszczającą  to
najświętsze  ciało.  SfoAce  ciemnieje,

ziemia drży, groby się otwierają —

śmierć Stworzyciela zwiastując. — Je
zus, poleciwszy świętą duszę Swoją Oj

cu Niebieskiemu, wyjęknął z głębi zbo
lałego serca ostatnie westchnienie —

(1) CoMammatum cal. Jo«n. XIX. 30.

skłania płowe na znak dobrowolnej
Ofiary życia, którą w Ićj chwili dla

zbawienia naszego odnawia, kona
z gwałtownej boleści — i w ręce
ukochanego Ojcu, ducha oddaje.

MODLITWA.

Pospiesz duszo moja do krzyła —

ucałuj nogi Boga Twego, dla Ciebie

umęczonego — a pamiętaj zawsze, ie

umarł dla miłości Twojćj. Ach! Jezu

mój,  do  czrgoi  Cię  przywiodła  ta
miłość  Twoja!  a  komuż  Panie  więcej
nademnie  owoc  śmierci  Twojćj  po
trzebny?  Aclil  daj  mi  zrozumieć  wiel
kość  i  siłę  miłości,  która  Boga  na

śmierć — dla muie nędznego zawio

dła — abym odtąd, Ciebie jedynie

kochał. Miłuję Cię o najwyisze do

bro, o prawdziwe duszy mćj kocha
nie! a tę duszę w ręce Twoje oddaję.

Przez zasługi śmierci Twojćj, daj mi

umrzeć dla wstelkićj ziemskićj miło-

ści, abym tylko Ciebie kochał, któryś

8am  tylko  jeden  godzien  jest  miłości
tnojćj.  —  Maryo!  nadziejo  moja!  módl
się  za  mną  do  Jeznao.  Będł  pozdro
wiony  Jezu  miłości  nasza  i  Maryo
nadziejo nasza!

Jezu nkrzyiowany, szczęście, iycio

moje,

lłaj niech się moje serce, schroni

w serce Twoje.

K O R O N K A

na nmczenie

pięciu ran Chrystusa Pana.

Fanie Jezu Chryste, oddaję cześć

i pokłon, ranie lcwćj nogi Twojćj.
Dziękuję Ci, icś z lakę miłością, lę

wielką boledd dla mnie wycierpiał.

Boleję  nad  Twoją  męką  i  Matki  Two
jej  żałością.  Przez  zasługi  lej  świę
tej  rany  proszę  Cię,  odpuść  mi  wszy

stkie grzechy moje, za które z całego

serca żałuję, dla lego ie Ciebie, do
broci nieskończona obraziły.

Maryo Matko Bolesna, przyczyń się

za mną do Jezasn.

Ojcze nasz. Zdrowaś Mary a.

Chwała Ojcu.

Przez Twoją męką i nkrotne mny,

Bądź nam miłościw o Jezu kochany;

Na Matki Twojćj wejrzyj łzy prze

czyste,

I dla nich, odpuść nam Chryste.

II.

Panie Jezu Chryste, oddaję czość

i  pokłon,  ranie  prawćj  nogi  Twojej.
Dziękuję  Ci,  żeś  z  laką  miłością  tę
wielką  boleść  dla  mnie  wycierpiał.

Boleję nad Twoją męką i Matki Two

jćj żałością. Przez zasługi tćj świę-

tćj  rany,  proszę  Cię,  daj  mi  męzlwo
do  unikania  okazyi  grzechowycli,  i
dawnych  moich  upadków,  a  wytrwa

nia wr łasce Twojćj do śmierci.

Maryo Matko Bolesna, przyczyń się

za mną do Jezusa.

0/c:e nntz. Zdrowa/! Maryn.

Chwała Ojcu.

Przez Twoją mękę i okrutne rany,

Bądź nam miłościw o Jezu kochany;

Na Maiki Twojćj wejrzyj łzy prze

czyste ,

1 dla nich, odpaść nam Chryste.

III.

Panic Jezu Chryste, oddaję rześd

I  pokłon,  ranie  lewćj  ręki  Twojćj.
Dziękuję  Ci,  ieś  z  taką  miłością,  tę
wielką  dla  mnie  boleść  wycierpiał.
Boleję  nad  męką  Twują  i  Matki  Two

jej żałością. Przez zasługi tej świę

tej rany, proszę Cię, wybaw mnie od

piekła, na które tyle razy grzechami
mojemi zasłużyłem, o gdziebym nie
mógł Cię kochać.

Mary o Matko Bolesna, przyczyn się

za mną do Jezusa.

Ojcie nasz. Zrlrmcati Maryn.

('hienia Ojcu.

Przez Twoją mękę i okrutne rany,

Bądź nam miłościw o Jezn kochany!

Na Matki Twojej wtgrzyj łzy prze

czyste,

I dla nich, odpuść nam Chryste.

IV.

Panie Jezu Chryste, oddaję czcić

pokłon, ranie prawśj reki Twojćj.

Dziękuję  Ci,  ieś  z  Inkę  miłością,  tę
wielką  boleść  dla  mmc  wycierpiał.
Boleję  nad  męką  Twoją,  i  Walki  Two

jćj żałością. Przez zasługi Ićj świę-

tćj  rany,  proszę  Cię,  daj  mi  być  u-
czestnikiem  chwały  niebieskiej,  gdzie
ze  wszystkich  sił  moich,  i  doskonale
kochać Cię będę.

Maryo Matko Bolesna, przyczyń się

za mną do Jezusa.

Ojcte nasz. Zdrowaś Maryn.

Chwała Ojcu.

Przez Twoją mękę i okrutne rany,
Bądź nam miłościw o Jezu kochany;
Na Matki Twojćj wejrzyj łzy prze

czyste,

I dla nich, odpuść nam Chryste.

Panie Jezu Chryste! oddaję' cześć

i pokłon, ranie boku Twojego. Dzię-

koję  Ci,  łcś  i  po  skonania  Twojćm,
chciał  jeszcze  nową  zniewagę  ponieść,
bez  cierpienia  już  wprawdzie,  ale
z  niezmierną  dla  mnie  miłością.  Bo

leję nad niewysfowioną iałością Maiki

Twojej.  Przez  zasługi  tćj  świetćj  rany,
udziel  mi  Panie  daru  świętej  miłości
Twojćj:  abym  kochając  Cię  niezmien
nie  w  Ićm  życiu,  dostąpił  szczęścia

kochania Cię bez końca w błogosła
wionej wieczności.

Maryo Malko Bolesna, przyczyń się

za mną do Jezusa.

Ojcze nasz. Zdraira-ł Mary a.

Chwała Ojcu.

Przez Twoją mękę i okrutna rany,

Bądź nam miłości w o Jem kochany!

Na Matki Twojej wejrzyj łzy prze

czyste,

I dla nich, odpuść nam Chryste!

Amen.

Document Outline