background image

Politechnika Śląska w Gliwicach 

Wydział:  

Mechaniczny Technologiczny 

Kierunek:  

Mechanika i Budowa Maszyn 

Semestr:  

7 

Grupa:  

3  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

O c h r o n a   W ł a s n o

O c h r o n a   W ł a s n o

O c h r o n a   W ł a s n o

O c h r o n a   W ł a s n o ś c i   I n t e l e k t u a l n e j ,  

c i   I n t e l e k t u a l n e j ,  

c i   I n t e l e k t u a l n e j ,  

c i   I n t e l e k t u a l n e j ,  

B e z p i e c z e

B e z p i e c z e

B e z p i e c z e

B e z p i e c z e ńs t w o   P r a c y   i   E r g o n o m i a

s t w o   P r a c y   i   E r g o n o m i a

s t w o   P r a c y   i   E r g o n o m i a

s t w o   P r a c y   i   E r g o n o m i a     

    
    

Temat referatu: 

    

„P raw a au torskie w  zakresie program ów  kom pu terow ych” 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Wykonał : 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wagner Marcin 

 
 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 2 z 13 

Spis tre

ś

ci: 

 

1. WST

Ę

3

 

2. PROGRAMY KOMPUTEROWE A PRAWA AUTORSKIE 

4

 

Podstawa ochrony 

4

 

Co podlega ochronie? 

4

 

Co nie podlega ochronie? 

4

 

Kto nabywa prawa autorskie? 

4

 

Prawa autorskie do programu komputerowego tworzonego na zamowienie 

5

 

Autorskie prawa osobiste do programu komputerowego 

5

 

Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego 

5

 

Prawo do modyfikacji oprogramowania 

5

 

Prawo do modyfikacji oprogramowania (prawa zależne) 

6

 

Korzystanie z programu komputerowego bez zgody twórcy 

6

 

Warunki dokonania dekompilacji programu komputerowego 

6

 

Zasady wykorzystywania informacji uzyskanych w wyniku dekompilacji 

7

 

Specyfika uregulowania autorskich praw majątkowych do programów komputerowych 

7

 

Polska ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych 

7

 

Ustawa a programy komputerowe 

9

 

3. PODSUMOWANIE 

12

 

4. LITERATURA 

13

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 3 z 13 

1. Wst

ę

 
 

Programy komputerowe chronione są prawem autorskim. To stwierdzenie pojawia się 

bardzo często i właściwie wydaje się oczywiste. Ale co tak naprawdę ono oznacza? Jaki jest 

zakres  ochrony  udzielanej  przez  prawo  autorskie,  w  którym  momencie  zaczyna  się  ta 

ochrona,  od  spełnienia  jakich  warunków  jest  ona  uzależniona  -  odpowiedź  na  te  pytania  nie 

jest już tak prosta. 

 

Oczywiście  w  tym  miejscu  każdy  może  zapytać  -  czy  znajomość  prawa  autorskiego 

jest  mi  w  ogóle  do  czegoś  potrzebna?  Przecież  do  tej  pory  korzystałem  z  rozmaitych  dóbr 

chronionych  tym  prawem,  takich  jak  książki  czy  płyty  i  jakoś  nie  było  potrzeby  wgłębiania 

się  w  zawiłości  prawa  autorskiego.  Na  tak  postawione  pytanie  można  tylko  odpowiedzieć: 

„ignoratio iuris nocet - nieznajomość prawa szkodzi”. A ochrona programów komputerowych 

w  prawie  autorskim  jest  tak  skonstruowana,  że  nawet  przeciętny  użytkownik  w  czasie  swej 

codziennej pracy może ocierać się o naruszenie prawa autorskiego! 

 

Znajomość  przepisów  prawa  autorskiego  regulujących  ochronę  programów 

komputerowych  niezbędna  jest  również  programistom,  pracownikom  firm  komputerowych  i 

tym, którzy mniej lub bardziej profesjonalnie zajmują się informatyką. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 4 z 13 

2. Programy komputerowe a Prawa autorskie   

Podstawa ochrony 

 

dyrektywa  Rady  EWG  nr  91/250  z  14  maja  1991  r.  w  sprawie  ochrony  prawnej 

programów komputerowych 

 

umowy międzynarodowe: 

o

 

TRIPS 

o

 

konwencja autorska WIPO 

o

 

konwencja berneńska o ochronie dzieł literackich i naukowych 

 

ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994 r. 

Co podlega ochronie? 

 

wszystkie  formy  wyrażenia  programu  komputerowego,  w  szczególności  mający 

tekstową  postać  kod  źródłowy  programu.  Ochronie  podlegają  także  programy 

przeznaczone  do  sprzedaży  “na  próbę”  w  wersjach  niepełnych  w  celu  ich 

przetestowania przez nabywcę i ewentualnego zadecydowania o kupnie  kompletnego 

programu 

Co nie podlega ochronie? 

 

idee 

zasady 

stanowiące 

podstawę 

jakiegokolwiek 

elementu 

programu 

komputerowego, w tym podstawę łączy 

 

funkcje programu (wyrok SA w Poznaniu z dnia 4 stycznia 1995 r. I ACr 422/94) 

 

języki oprogramowania, protokoły komunikacyjne, metody obróbki danych 

Kto nabywa prawa autorskie? 

 

twórca  programu  (programista)  lub  współtwórcy  (jeżeli  program  został  stworzony 

przez kilku programistów) 

 

pracodawca 

o

 

prawa  majątkowe  do  programu  komputerowego  stworzonego  przez 

pracownika  w  wyniku  wykonywania  obowiązków  ze  stosunku  pracy 

przysługują pracodawcy, 

o

 

wynagrodzenie za pracę obejmuje wynagrodzenie z „tytułu praw autorskich” 

 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 5 z 13 

Prawa  autorskie  do  programu  komputerowego  tworzonego  na 

zamowienie 

 

brak zastosowania reżimu „utworów pracowniczych” do programów komputerowych 

stworzonych: 

o

 

na podstawie umowy o dzieło 

o

 

na podstawie umowy zlecenia 

o

 

w ramach konkursu 

 

podmiotem praw do takich programów jest twórca, nie zamawiający 

 

podstawę nabycia prawa przez zamawiającego stanowi umowa (przenosząca autorskie 

prawa majątkowe lub umowa licencyjna) 

Autorskie prawa osobiste do programu komputerowego 

Twórcy programu komputerowego przysługują tylko autorskie prawa osobiste do: 

 

autorstwa programu 

 

oznaczenia programu swoim nazwiskiem 

Autorskie prawa maj

ą

tkowe do programu komputerowego 

 

prawo  do  trwałego  lub  czasowego  zwielokrotnienia  programu  komputerowego  w 

całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, 

 

prawo  do  tłumaczenia,  przystosowywania,  zmiany  układu  lub  jakichkolwiek  innych 

zmian w programie komputerowym, 

 

prawo do rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego 

lub jego kopii 

Prawo do modyfikacji oprogramowania 

Obejmuje:  tłumaczenie,  przystosowywanie,  zmiany  układu  lub  jakiekolwiek  inne 

zmiany  w  nim  dokonywane  (np.  modyfikacje,  których  celem  jest  opracowanie,  czyli 

powstanie nowych programów) 

 

tłumaczenie – przetransponowanie danego programu z jednego języka programowania 

na inne 

 

przystosowanie  programu  -  dostosowanie  programu  do  nowych  wymagań,  przede 

wszystkim sprzętowych 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 6 z 13 

 

zmiany  układu  –  przeróbki  związane  z  opracowaniem  nowych  wersji  programu, 

mające na celu np. zwiększenie zakresu jego działania 

Prawo do modyfikacji oprogramowania (prawa zale

ż

ne) 

 

w  odróżnieniu  od  innych  utworów,  w  przypadku  programów  komputerowych  prawo 

do modyfikowania jest objęte treścią autorskich praw majątkowych 

 

prawo do modyfikacji nie uchyla prawa do opracowania z art. 2 pr. aut. – konieczność 

uzyskania  zgody  zarówno/niezależnie  na  dokonanie  modyfikacji,  jak  i  na 

rozporządzanie i korzystanie ze zmodyfikowanego programu 

 

brak wyłączenia na podstawie art. 77 pr. aut. art. 46 pr. aut. w stosunku do programów 

komputerowych - twórca zachowuje wyłączne prawo do zezwalania na wykonywanie 

prawa  zależnego  nawet  wówczas,  gdy  w  umowie  przeniósł  całość  autorskich  praw 

majątkowych! 

Korzystanie z programu komputerowego bez zgody twórcy 

Pod warunkiem, że program komputerowy został nabyty legalnie, jego 

posiadacz może bez zgody twórcy: 

 

dokonywać  zwielokrotnienia  programu,  tłumaczenia,  zmian  (poprawiać  błędy  w 

programie)  w  zakresie  niezbędnym  do  korzystania  z  programu  zgodnie  z  jego 

przeznaczeniem 

 

zrobić kopię zapasową programu 

 

obserwować, badać i testować funkcjonowanie programu w celu poznania jego idei i 

zasad 

 

dokonywać zwielokrotniania kodu programu lub tłumaczenia jego formy na zasadach 

i warunkach określonych w art. 75 ust. 2 pr. aut. 

Warunki dokonania dekompilacji programu komputerowego 

 

dekompilacja dokonywana jest przez osobę uprawnioną do korzystania z programu 

 

informacje niezbędne do uzyskania współdziałania nie były uprzednio łatwo dostępne 

dla takiej osoby 

 

dekompilacja odnosi się tylko do tych części oryginalnego programu komputerowego, 

które są niezbędne dla uzyskania współdziałania 

 

 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 7 z 13 

Zasady 

wykorzystywania 

informacji 

uzyskanych 

wyniku 

dekompilacji 

 

zakaz  wykorzystywania  informacji  o  szczegółach  działania  programu  uzyskanych  w 

wyniku dekompilacji programu: 

o

 

do  innych  celów  niż  uzyskanie  kompatybilności  z  niezależnie  stworzonym 

programem komputerowym 

o

 

do  rozwijania  lub  wprowadzania  do  obrotu  programu  komputerowego  o 

istotnie podobnej formie wyrażenia lub innych czynności naruszających prawa 

autorskie 

 

zakaz  przekazywania  takich  informacji  innym  osobom,  chyba  że  następuje  to  w  celu 

uzyskania przez nie kompatybilności programu z niezależnie stworzonym programem. 

Specyfika 

uregulowania 

autorskich 

praw 

maj

ą

tkowych 

do 

programów komputerowych 

 

objęcie  treścią  praw  autorskich  prawa  do  dokonywania  tłumaczeń,  opracowań 

programu komputerowego 

 

prawo  domagania  się  od  użytkownika  programu  komputerowego  zniszczenia 

posiadanych  przez  niego  środków  technicznych  (w  tym  innych  programów 

komputerowych),  których  jedynym  przeznaczeniem  jest  ułatwianie  niedozwolonego 

obchodzenia technicznych zabezpieczeń (art. 771 pr. aut) 

 

Polska ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych 

Polska  ustawa  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  z  4  lutego  1994  r.  zawiera 

Rozdział  7.  zatytułowany:  "Przepisy  szczególne  dotyczące  programów  komputerowych". 

Niestety,  przepisy  dalekie  są  od  ich  intuicyjnego  czy  dosłownego  pojmowania,  a  do  ich 

pełnego zrozumienia niezbędna jest znajomość przynajmniej podstawowych zagadnień prawa 

autorskiego.  Zresztą  wspomniany  Rozdział  7.  ustawy  nie  jest  regulacją  samodzielną  czy 

kompletną,  a  jak  sam  jego  tytuł  wskazuje,  zawiera  jedynie  przepisy  szczególne,  czyli 

modyfikujące  ogólne  zasady  prawa  autorskiego  właśnie  w  odniesieniu  do  programów 

komputerowych. Z tych też być może względów, mimo że od uchwalenia ustawy minęło już 

ponad  cztery  lata,  znajomość  prawa  autorskiego  wśród  osób  korzystających  z  produktów 

informatycznych jest raczej niewielka. Co więcej, wiele nieporozumień związanych z prawem 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 8 z 13 

autorskim  jest  wynikiem  mechanicznego  stosowania  do  prawa  polskiego  konstrukcji 

zaczerpniętych z prawa anglosaskiego. 

W  prawie  polskim,  jak  stwierdza  ustawa  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych 

(art. 74 ust. 1), programy komputerowe podlegają takiej samej ochronie jak utwory literackie. 

Taka  deklaracja  ustawy  może  być  myląca,  bowiem  w  rzeczywistości  sposób  ochrony 

programów  komputerowych  odbiega  w  znacznym  stopniu  od  sposobu,  w  jaki  chronione  są 

inne  rezultaty  działalności  twórczej  człowieka.  Jednak,  mimo  istnienia  bardzo  poważnych 

różnic,  podstawowe  zasady  ochrony  są  wspólne  i  dotyczą  zarówno  programów 

komputerowych, jak i utworów literackich, plastycznych, audiowizualnych i innych. 

Prawo  autorskie  nie  chroni  każdego  rezultatu  pracy  człowieka.  Byłoby  to  zresztą 

niemożliwe  i  niepraktyczne.  Dlatego  też  wyróżnia  ono  i  chroni  szczególną  kategorię 

wytworów  ludzkich  -  takie  produkty,  które  stanowią  przejaw  działalności  twórczej  i  mają 

indywidualny, niepowtarzalny charakter (art. 1 ust. 1 ustawy). W doktrynie prawa autorskiego 

twórczość  i  indywidualność  dzieła  bywa  określana  jako  nowość  subiektywna  i  obiektywna. 

Nowość  subiektywna  oznacza  przede  wszystkim,  że  dzieło  stanowi  rezultat  działalności 

kreacyjnej konkretnego człowieka. Pojęcie nowości obiektywnej (indywidualności) jest nieco 

bardziej  skomplikowane,  można  podać  tu  jedną  z  definicji,  która  stwierdza,  że  dziełem 

obiektywnie  nowym  jest  dzieło  niepowtarzalne,  a  więc  takie,  które  jeszcze  nie  powstało,  a 

jednocześnie  nie  jest  statystycznie  prawdopodobne  stworzenie  takiego  samego  dzieła  w 

przyszłości.  Oczywiście  dzieło  jest  tym  bardziej  oryginalne  (twórcze  i  indywidualne),  im 

większą  swobodę  doboru  i  zestawienia  elementów  ma  twórca.  Dzieło  nie  będzie  więc 

oryginalne,  jeżeli  jego  kształt  jest  całkowicie  zdeterminowany  przez  cel  pracy  lub  spełnianą 

funkcję,  jeżeli  jest  wynikiem  rutynowej,  szablonowej  pracy,  czy  też  jeżeli  jest  jedynym  z 

możliwych do osiągnięcia przez osoby podejmujące się tego samego zadania. Jeżeli spełnione 

są  warunki  twórczości  i  indywidualności,  dane  dzieło  nazywane  jest  przez  prawo  autorskie 

utworem  i  to  właśnie  utwory  są  przedmiotem  prawa  autorskiego.  Utwory  chronione  są  w 

polskim  prawie  autorskim  od  chwili  ustalenia  (art.  1  ust.  1  ustawy).  Ustalenie  oznacza 

jakiekolwiek  uzewnętrznienie  utworu.  Dla  przyznania  ochrony  prawa  autorskiego  nie  jest 

konieczne  utrwalenie  utworu,  a  więc  zapisanie  go  na  jakimkolwiek  trwałym  nośniku  (w 

postaci maszynopisu, nagrania na taśmę, zapisania na dyskietce). 

Ochrona  prawa  autorskiego  nie  jest  uzależniona  od  spełnienia  jakichkolwiek 

formalności  (zarejestrowania  dzieła  czy  wniesienia  jakichkolwiek  opłat).  Prowadzona  przez 

niektóre  instytucje  i  organizacje  rejestracja  dzieł  nie  jest  konieczna  dla  uzyskania  ochrony, 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 9 z 13 

bywa  jedynie  przydatna  między  innymi  w  przypadku  konieczności  udowodnienia  autorstwa 

dzieła czy dochodzenia opłat tantiemowych. 

Wbrew powszechnemu mniemaniu od chwili ratyfikowania porozumienia TRIPS1 nie 

mają  właściwie  znaczenia  tzw.  noty  copyright,  mające  znaną  chyba  wszystkim  postać,  np. 

Copyright (c) by Jan Kowalski 1998. Przed ratyfikacją porozumienia TRIPS miały one pewne 

znaczenie  dla  uzyskania  ochrony  w  niektórych  krajach  (w  tym  w  USA),  obecnie  bywają 

jedynie  pomocne  przy  ustaleniu  czasu  ochrony  i  uprawnionego,  jednak  ich  brak  nie  pociąga 

za  sobą  żadnych  ujemnych  skutków  prawnych  dla  autora.  W  polskim  prawie  autorskim  nie 

miały  też  nigdy  znaczenia  zapisy  w  rodzaju  "Wszelkie  prawa  zastrzeżone...".  Ponadto  dla 

uzyskania  ochrony  utworu  nie  jest  istotny  jego  rozmiar,  kwestia  czy  został  on  ukończony, 

wartość artystyczna, forma wyrażenia itp. 

 

Ustawa a programy komputerowe 

Program  komputerowy  chroniony  jest  przez  prawo  autorskie  tylko  wtedy,  gdy  jest 

twórczy i indywidualny. Czyli wtedy, gdy: 

 

 

jego postać nie jest ściśle zdeterminowana przez wymogi techniczne, 

 

nie stanowi jedynego optymalnego rozwiązania problemu, 

 

stanowi rezultat twórczej pracy programisty, 

 

nie  jest  prawdopodobne,  że  program  już  powstał,  albo  może  powstać  program 

identyczny. 

 

Wymogi  te  mogą  sugerować,  że  poziom  twórczości,  jaki  jest  niezbędny,  by  uznać 

program komputerowy za utwór chroniony prawem autorskim, jest dość wysoki. Tak jednak 

nie  jest  i  należy  zachować  jak  najdalej  idącą  ostrożność  przy  powoływaniu  się  na  brak 

ochrony  prawa  autorskiego  z  uwagi  na  brak  oryginalności  programu.  Oczywiście  nie  jest 

prawdą,  że  każda  wypowiedź,  a  więc  i  program  komputerowy,  jest  ze  swej  natury  twórczy, 

jednak ponieważ prawo nie uzależnia przyznania ochrony od wartości, formy wyrażenia czy 

ukończenia utworów, tak samo chroniony będzie program znakomity, jak i źle napisany, nie 

spełniający żadnej funkcji, czy nawet nie działający! W praktyce więc pozbawione ochrony z 

uwagi na brak oryginalności będą tylko bardzo proste programy lub też takie, które powstały 

przez przepisanie lub jedynie pobieżne zaadaptowanie już znanego i powszechnie używanego 

kodu. 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 10 z 13 

Nie  należy  też  mylić  programu  komputerowego  ze  spełnianą  przezeń  funkcją.  Nie 

można  powoływać  się  na  brak  oryginalności  np.  edytora  tekstów,  który  funkcjonalnie  jest 

identyczny  z  innym.  Prawo  autorskie  chroni  bowiem  formę  utworu,  którą  w  przypadku 

programu  komputerowego  jest  przede  wszystkim  jego  kod,  zapisany  w  jakimś  języku 

programowania. Raczej mało prawdopodobne jest, aby dwóch programistów rozwiązujących 

jakiś bardziej obszerny problem napisało identyczne programy.  Z tych też względów twórca 

programu nie musi się wykazać przy programowaniu żadnymi większymi umiejętnościami, a 

rezultat jego pracy, nawet nieudolny, może być chroniony przez prawo autorskie. 

Swego czasu w doktrynie niemieckiego prawa  autorskiego uważano, że  aby program 

mógł być uznany za oryginalny i tym samym mógł być chroniony przez prawo autorskie, jego 

twórca  powinien  wykazać  się  umiejętnościami  programistycznymi  przekraczającymi 

przeciętną.  Z  podejścia  takiego  jednak  zrezygnowano,  ponieważ  okazało  się,  że  przy 

przyjęciu takiego restrykcyjnego kryterium prawie 80-proc. programów rozpowszechnianych 

na  niemieckim  rynku  byłoby  pozbawionych  ochrony.  Tu  dochodzimy  do  następnego 

problemu - jedną z podstawowych zasad prawa autorskiego jest ochrona formy utworu, a nie 

idei w nim wyrażonych. Zasadę tę prawo autorskie podkreśla jeszcze raz już w odniesieniu do 

programów  komputerowych.  Zasada  swobodnego  dostępu  do  idei  wyrażonych  w  utworze 

przy jednoczesnej ochronie jego formy ma na celu z jednej strony umożliwienie swobodnego 

rozwoju nauki czy sztuki, a z drugiej - zapewnienie twórcy utworu godziwego wynagrodzenia 

za jego pracę. 

Prawo  autorskie  za  idee  uważa  między  innymi  koncepcje  artystyczne,  metody 

zastosowane  przy  tworzeniu  dzieła,  styl  czy  manierę  artysty,  jak  również  teorie  naukowe, 

systemy  ekonomiczne,  prawne,  polityczne,  przepisy  kucharskie,  zasady  gier,  metody 

promocji  i  kampanii  reklamowej.  Idee  zawarte  w  programie  komputerowym  to  przede 

wszystkim  spełniana  przez  program  funkcja,  algorytm  (rozumiany  jako  sposób  rozwiązania 

danego problemu), zasady komunikacji ze sprzętem, innymi programami czy użytkownikiem 

(interfejsy  nazywane  przez  ustawę  "łączami").  Ustawa  o  prawie  autorskim  i  prawach 

pokrewnych  dodatkowo  podkreśla  wyłączenie  spod  ochrony  idei  i  zasad  właśnie  w 

odniesieniu do programu komputerowego (art. 74 ust. 2 zd. 2). 

Zasadą  jest  też,  że  prawo  autorskie  chroni  tylko  te  elementy  dzieła,  które  są 

oryginalne.  Jeżeli  więc  oryginalność  jakiegoś  utworu,  w  tym  i  programu  komputerowego, 

mieści  się  jedynie  w  zakresie  idei  w  nim  wyrażonych,  natomiast  forma  pozbawiona  jest  tej 

cechy  -  utwór  nie  będzie  chroniony.  Jednocześnie  z  zasady  tej  wynika,  że  chroniony  może 

być dowolnie krótki fragment utworu, jeżeli tylko jest oryginalny. Warto zwrócić uwagę, że 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 11 z 13 

idee  wyrażone  w  programie  komputerowym,  choć  wyłączone  z  ochrony  prawa  autorskiego, 

mogą być jednak w pewnym stopniu chronione w sposób pośredni. Przede wszystkim należy 

wziąć pod uwagę, że większość programów komputerowych rozpowszechniana jest w postaci 

skompilowanej,  a  prawo  autorskie  bardzo  ściśle  i  wąsko  wyznacza  granice  dozwolonej 

dekompilacji  programu  (art.  75  ust.  2  pkt.  3  i  ust.  3  ustawy),  wprowadzając  w  praktyce 

autorsko  prawną  "ochronę  tajemnicy  treści  programu",  w  tym  także  tych  elementów 

programu komputerowego, które jako takie nie podlegają ochronie (chodzi tu między innymi 

właśnie o idee). Dekompilacja jest też z przyczyn technicznych raczej uciążliwym sposobem 

zapoznania się z ideami i zasadami wyrażonymi w programie. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 12 z 13 

3. Podsumowanie 

Utworem,  podlegającym  ochronie  prawa  autorskiego,  jest  zatem  program 

komputerowy.  Do  legalnego  korzystania  z  programu  komputerowego  konieczne  jest 

uzyskanie  stosownej  licencji  od  twórcy  (producenta  programu  komputerowego). 

Wykorzystanie  programu  powinno  być  zgodne  z  treścią  umowy  licencyjnej  dołączanej  do 

programu komputerowego. Przy zakupie programu należy szczegółowo zapoznać się z treścią 

umowy.  Każda  umowa  licencyjna  dotycząca  programu  komputerowego  zawiera  bowiem 

warunki korzystania z programu. 

Prawo autorskie przewiduje konsekwencje prawne wobec osoby, która używa program 

komputerowy  bez  posiadania  właściwej  licencji.  Podmiot  taki  narażony  jest  na  ryzyko 

poniesienia odpowiedzialności karnej lub cywilnej. Zgodnie z art. 278 § 2 Kodeksu karnego 

ten,  kto  bez  zgody  osoby  uprawnionej  uzyskuje  cudzy  program  komputerowy  w  celu 

osiągnięcia korzyści majątkowej podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. 

Również  ustawa  o  prawie  autorskim  w  art.  115  –  123  przewiduje  odpowiedzialność 

karną  za  naruszenie  jej  postanowień.  W  szczególności  natomiast  odpowiedzialność  cywilna 

za  używanie  programu  komputerowego  bez  licencji  polega  na  wypłacie  poszkodowanemu 

(twórcy  programu  komputerowego)  wynagrodzenia  w  podwójnej,  a  w  przypadku  gdy 

naruszenie  jest  zawinione,  potrójnej  wysokości  stosownego  wynagrodzenia  z  chwili  jego 

dochodzenia.  Konieczne  jest  również  wydanie  poszkodowanemu  korzyści  jakie  osiągnięte 

zostały w związku z używaniem programu bez właściwych uprawnień.  

 
 
 

 

 

 

 
 
 
 
 

background image

OWIBPIE – „Prawa autorskie w zakresie programów komputerowych” 

 

 
Opracował: Marcin Wagner 

 

Strona 13 z 13 

4. Literatura 

 

Ustawa z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. 

 

Dyrektywa rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów 

komputerowych (91/250/EWG) 

 

http://www.rsi.org.pl/index.php/pl/Regulacje_prawne/49,28 

 

http://www.oeiizk.edu.pl/informa/jazdzewska 

 

http://www.marr.pl/ 

 

http://www.uplook.net/prawo-autorskie/