background image

 

 

Łukasz WIERZBICKI, Józef STABIK, Andrzej PUSZ 
Politechnika Śląska 
Instytut Materiałów InŜynierskich i Biomedycznych 
E-mail: lukasz.wierzbicki@polsl.pl 

PRZEWODNOŚĆ CIEPLNA LAMINATÓW EPOKSYDOWO – 
SZKLANYCH STARZONYCH W WODZIE 

 

Streszczenie.  Wiadomo,  Ŝe  istnieje  związek  pomiędzy  zmianą  własności  cieplnych 

badanego materiału ze zmianą jego innych cech uŜytkowych. Dlatego zbadanie wpływu 
starzenia,  a  co  za  tym  idzie  degradacji  laminatów  epoksydowo-szklanych  na  ich 
własności  cieplne,  zostało  wyznaczone,  jako  cel  tej  pracy.  W  części  dotyczącej  badań 
eksperymentalnych  przedstawiono  wyniki  wpływu  czasu  starzenia  na  zmiany 
współczynnika  przewodzenia  ciepła  oraz  chłonność  wody  laminatów  starzonych 
w czasie  od  168  do  1680  godzin.  Badaniom  zostały  poddane  próbki  wycięte  z  płyt 
z laminatów epoksydowo-szklanych o oznaczeniu TSE-2. 

THE  INVESTIGATION  OF  THERMAL  PROPERTIES  OF  GLASS  EPOXY 
COMPOSITES  

Summary. There is a relation between thermal properties changes of the investigated 

material  and  changes  of  its  performance  features.  Therefore,  the  aim  of  these  thesis 
is to investigate  the  influence  of  the  ageing  process,  which  leads  to  deterioration 
on thermal  properties  of  glass  epoxy  composites.  In  the  experimental  part  results 
on influence  of  ageing  time  on  thermal  conductivity  coefficient  and  water  absorption 
are presented for composites aged from 168 to 1680 hours. After that analyze the results 
to  examine  the  time  aging  influence  on  these  parameters.  The  samples  cut  from  glass 
epoxy plates (type TSE-2) have been investigated. 

1.WSTĘP 

Badania  właściwości  cieplnych  laminatów  są  najczęściej  badaniami  nieniszczącymi. 

Badania  te  mogą  być  wykonywane  w  kaŜdym  etapie  cyklu  „Ŝycia”  wyrobu.  Nieniszcząca 

background image

Przewodność cieplna laminatów ... 

 

 407 

 

 

kontrola,  jakości  obiektów  jest  niezbędna  w  nowoczesnym  przemyśle,  a  zwłaszcza 

w produkcji  wielkoseryjnej  [1].  Wady  i  uszkodzenia  występujące  w  kompozytach  mogą 

narastać  w  długim  czasie  i  być  niewidoczne  gołym  okiem.  Skorelowanie  zmian  własności 

cieplnych  z  innymi  ich  cechami  uŜytkowymi,  umoŜliwi  np.  kontrolę  stopnia  wyczerpania 

nośności konstrukcji kompozytowej.  

Przepływ  ciepła  zachodzi  wszędzie  tam,  gdzie  występują  róŜnice temperatury. Z punktu 

widzenia  termodynamiki  wyróŜnia  się  trzy  sposoby  wymiany  ciepła:  przewodzenie, 

konwekcję, promieniowanie.  

Mechanizm  przewodzenia  ciepła  zaleŜy  od  stanu  skupienia  ciała  przewodzącego  ciepło. 

W  ciałach  stałych  przewodzenie  ciepła  polega  przede  wszystkim  na  przenoszeniu  energii 

przez swobodne elektrony oraz drgania atomów w siatce krystalicznej [2, 3, 4]. 

Współczynnik  przewodzenia  ciepła 

λ

  jest  miarą  zdolności  przewodzenia  ciepła  przez 

dany materiał - dla gazów mieści się w zakresie  λ = 0,005 ÷ 0,5 [W/(mK)] , dla cieczy jego 

wartość  kształtuje  się  w  granicach  λ  =  0,09  ÷  0,7  [W/(mK)],  a  dla  ciał  stałych  przyjmuje 

on wartości  z  zakresu  λ  =  0,02  ÷  429  [W/(mK)].  NajniŜsze  wartości  dotyczą  materiałów 

o niejednorodnej  strukturze  (np.  drewno,  ceramika,  grunty,  tkaniny),  a  najwyŜsze  wartości 

osiągają    metale  o  jednorodnej,  pozbawionej  wtrąceń,  strukturze.  Przykładowe  wartości 

współczynnika przewodzenia ciepła dla materiałów pokazano na rysunku 1.  

 

 
 
 
 

Rys. 1.  Wartości współczynnika przewodzenia ciepła [2-5] 
Fig. 1.  Value of thermal conductivity coefficient [2-5]  

 

Wyznaczenie współczynnika ciepła sprowadza się do wywołania zaburzenia termicznego 

i  obserwacji  pola  temperatury.  Innymi  słowy,    na  rozwiązaniu  zagadnienia  inwersyjnego 

przewodzenia  ciepła  przy    znanym  polu  temperatury  i  warunkach  brzegowych.  Jeśli 

rozwaŜane  zagadnienie  brzegowe  dotyczy  stanu  ustalonego,  mówimy  wtedy  o  stacjonarnych 

metodach  pomiarowych.  W  przypadku,  gdy  podczas  pomiarów  rozpatruje  się  nieustalone 

zagadnienie  brzegowe,  wtedy  mamy  do  czynienia  z  metodami  niestacjonarnymi 

 – dynamicznymi [6].  

 

 

background image

408  

 

Ł. Wierzbicki, J. Stabik, A. Pusz 

 

2.BADANIA WŁASNE 

2.1. Materiał badawczy 

Badaniom  zostały  poddane  próbki  wycięte  z  płyt  wykonanych  z  laminatu  epoksydowo  

– szklanego (4x25x250mm). Próbki wycięto z płyt o oznaczeniu TSE-2. Ten rodzaj laminatu 

jest produkowany przez firmę IZO-ERG S.A Gliwice.  

Do  badań  wybrano  55  próbek  i  posegregowano  je  w  serie  po  5  próbek,  róŜniące 

się czasem  starzenia.  Pierwsza  seria,  czyli  seria  A,  nie  została  poddana  starzeniu  gdyŜ 

jest to seria  próbek  porównawczych.  Pozostałe  serie  próbek  zostały  poddane  starzeniu 

w urządzeniu  do  starzenia  wypełnionym  wodą  o  temperaturze  90  ºC  (seria  A  -  0h,  seria  B  - 

168h, seria C - 336h, seria D - 504, seria E - 672h , seria F - 840h, seria G - 1008h , seria H - 

1176h,  seria  I  -  1344h,  seria  J  -  1512h  oraz  seria  K  -  1680h).  Schemat  urządzenia 

wykorzystanego do starzenia próbek pokazano na rysunku 2.  

 

Rys. 2.  Schemat  urządzenia  do  starzenia:  1  -  sterownik  urządzenia  utrzymujący  stałą  zadaną 

temperaturę, 2 - zbiornik z wodą, 3 - elementy grzejne 

Fig. 2.  Diagram of ageing system: 1 - temperature controller, 2 - water tank, 3 - heat elements 

2.2. Chłonność 

Ze  względu  na  to,  iŜ  próbki  zostały  poddane  starzeniu  w  wodzie,  konieczne  było 

zbadanie  chłonności  wody  przez  laminat.  Na  rysunku  3  przedstawiono  wykres  pokazujący 

zestawienie ilości zaabsorbowanej wody dla kaŜdej serii próbek. 

background image

Przewodność cieplna laminatów ... 

 

 409 

 

 

0

0,2

0,4

0,6

0,8

1

C

h

ło

n

n

o

ś

ć

 w

o

d

y

 [

%

]

(B

1

6

8

 h

(C

3

3

6

 h

(D

5

0

4

 h

(E

6

7

2

 h

(F

8

4

0

 h

(G

1

0

0

8

 h

(H

1

1

7

6

 h

(I

1

3

4

4

 h

(J

1

5

1

2

 h

(K

1

6

8

0

 h

Nazwa serii próbek oraz czas starzenia

 

Rys. 3.  Chłonność wody kaŜdej serii próbek 
Fig. 3.  Water absorption 

 

2.3. Ocena wyglądu zewnętrznego próbek po starzeniu 

Ocenę  wyglądu  powierzchni  próbek  określa  się  makroskopowo,  oglądając  próbki 

w świetle  dziennym.  Barwę  próbek  sprawdza  się  przez  porównanie  w  tych  samych 

warunkach  próbek  ułoŜonych  obok  siebie.    Laminaty,  zgodnie  z  normą  EN  438-2:  2005, 

podlegają  ocenie  według  następującej  skali  stopniowej:  stopień  5  -  brak  widocznych  zmian, 

stopień  4-  nieznaczna  zmiana  połysku  i/lub  barwy,  widoczna  jedynie  pod  pewnym  kątem; 

stopień  3-  umiarkowana  zmiana  połysku  i/lub  barwy,  stopień  2-  znacząca  zmiana  połysku 

i/lub barwy, stopień 1- wystąpienie pęcherzy i/lub rozwarstwienie. 

 

Rys. 4.  Porównanie zmiany wyglądu próbek w zaleŜności od czasu starzenia 
Fig. 4.  Comparison of samples appearance in dependence on ageing time 

 

Próbki  serii  B,C  oraz  D  zostały  zakwalifikowane  do  stopnia  4.  Serie  próbek  E,F,G 

odznaczają  się  większą  zmianą  barwy  niŜ  poprzednie,  a  więc  zostały  zakwalifikowane 

do stopnia  3.  Natomiast  próbki  serii  H,I,J  oraz  K,  a  więc  starzone  przez  czas  1176  godzin 

background image

410  

 

Ł. Wierzbicki, J. Stabik, A. Pusz 

 

i dłuŜej,  zakwalifikowano  do  stopnia  2  poniewaŜ  zaobserwowano  znaczącą  zmianę  barwy. 

W Ŝadnej próbce nie zaobserwowano wystąpienia pęcherzy ani rozwarstwienia. 

2.4. Przewodność cieplna 

Stanowisko  do  badań  cieplnych  laminatów  epoksydowo  –  szklanych  zostało 

skonstruowane w oparciu o załoŜenia zawarte w normie PN-EN 12667: 2002 oraz wytyczne 

z normy  ASTM:  E1225-04.  Pełen  opis  stanowiska  oraz  metodykę  badania  zamieszczono 

w publikacji  [7].  Przedstawiony  aparat  pomiarowy  umoŜliwia  badania  współczynnika 

przewodności  cieplnej  próbek  o  róŜnej  grubości,  jednakŜe  wymiary  powierzchni 

przylegających do grzałki muszą odpowiadać wymiarom powierzchni grzałki.  

Na  podstawie  uzyskanych  wyników,  wykonano  analizę  dotyczącą  wpływu  czasu 

starzenia  laminatów  epoksydowo-szklanych  na  współczynnik  przewodności  cieplnej. 

Na rysunku  5  przedstawiono  wartości  średnich  współczynników  przewodności  cieplnej 

dla kaŜdej serii próbek po określonym czasie starzenia. Następnie skorelowano wyniki badań 

przewodności cieplnej z czasem starzenia metodą regresji liniowej. Współczynniki równania 

regresji oraz współczynnik korelacji o odchylenie standardowe, przedstawia tabela 1. 

 

Rys 5.  Wykres wpływu czasu starzenia na zmiany współczynnika przewodności cieplnej  
Fig 5.  Graph of ageing time influence to thermal conductivity coefficient 

 

 

 

background image

Przewodność cieplna laminatów ... 

 

 411 

 

 

Tabela 1 

         Wartości współczynników regresji liniowej Y=A+Bx 

Współczynnik 

Wartość 

0,38828 

-6,75425E-5 

Korelacja R

 

-0,98116 

Odchylenie standardowe 

0,00781 

3.WNIOSKI 

Na podstawie przeprowadzonych badań oraz analizy wyników moŜna stwierdzić, Ŝe: 

1.  Czas  starzenia  laminatów  TSE-2  w  wodzie  o  temperaturze  90°C  ma  wpływ 

na wartość  współczynnika  przewodności  cieplnej.  Próbki  starzone  najdłuŜej 

odznaczały  się  najmniejszą  wartością  współczynnika  przewodzenia  ciepła,  a  więc 

w miarę wydłuŜania czasu starzenia przewodność cieplna maleje. 

2.  Ilość  zaabsorbowanej  wody  laminatów  epoksydowo-szklanych  TSE-2  rośnie 

wraz ze wzrostem  czasu  starzenia.  Dla  czasu  starzenia  równego  1680  godzin 

chłonność wody jest na poziomie 0,9 %. 

3.  Wyniki obserwacji wizualnej próbek wskazują Ŝe, wraz ze wzrostem czasu starzenia 

wyraźnie zaznacza się zmiana ich barwy. W miarę wydłuŜania czasu starzenia próbki 

stają się ciemniejsze. 

Praca sfinansowana z projektu badawczego PBU-16/RMT-1/2007 

BIBLIOGRAFIA  

1.  Śliwiński  A.:  Ultradźwięki  i  ich  zastosowania.  Wydawnictwa  Naukowo-Techniczne, 

Warszawa 2001. 

2.  Kostowski E.: Przepływ ciepła. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice 2006. 
3.  Składzień  J.:  Termodynamika  i  termokinetyka,  Wydawnictwo  Politechniki  Śląskiej, 

Gliwice 1985. 

4.  Wiśniewski S.: Wymiana ciepła. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1997. 
5.  Składzień  J.:  Termodynamika  dla  elektryków.  Wydawnictwo  Politechniki  Śląskiej, 

Gliwice 1970. 

6.  Sweeting R.D., Liu X.L.: Composites, nr35, 2004, s.933 – 938. 2. 
7.  Ryłko N.: Kompozyty, nr.4, 2005, s.96 – 99. 
8.  Pusz  A.,  Michalik  K.,  Szymiczek  M.:ZałoŜenia  konstrukcyjne  i  metodologiczne 

konstrukcji  aparatu  do  pomiaru  własności  cieplnych  laminatów  wzmocnionych  włóknem 
szklanym. Monografia: Polimery i kompozyty konstrukcyjne, Wyd. Logos Press, Cieszyn 
2009