background image

Czytelnia | Postacie | Dynastie | 

Ź

ródła | Inne | Aktualno

ś

ci | Kontakt 

 

 

  

HISTORIA ROSYJSKIEJ PRASY, RADIA i TV

 

[

Tajemnicza Studentka

]

 

 
RADIO 
Pierwsze eksperymentalne audycje radiowe wyemitowano w ZSRR w 1919 roku.  
Od  1921  roku  na  głównych  placach  Moskwy  i  innych  miast  ustawiono  odbiorniki 
transmitujące  informacje  Rosyjskiej  Agencji  Telegraficznej,  a  w  1924  roku 
rozpoczęto nadawanie codziennych audycji radiowych z Moskwy. 
Na lata 1924-27 przypada kształtowanie się podstawowych gatunków radiowych — 
dziennik,  reportaŜ,  czy  programy  propagujące  gimnastykę  poranną.  Zaczęły 
powstawać programy adresowane do odbiorców w róŜnym wieku, do róŜnych grup 
zawodowych.  Od  1929  roku  zaczęto  regularnie  nadawać  audycje  w  językach 
obcych  przeznaczone  dla  zagranicy,  a  w  latach  30-tych  po  powołaniu 
Wszechzwiązkowego Radiokomitetu i jego odpowiedników lokalnych radio stało się 
jednym z najpopularniejszych mediów. 
Od  połowy  lat  30-tych  audycje  nadawane  ze  studia  radiowego  na  Ŝywo  zaczęto 
stopniowo  zastępować  wcześniej  przygotowanymi  nagraniami,  wtedy  teŜ  zaczęto 
wprowadzać audycje nadawane przez korespondentów spoza studia.  
Od 1948 roku  radio ogólnopaństwowe  dysponowało trzema programami, a łączny 
czas  programów  osiągnął  pułap  45  godzin  na  dobę.  W  okresie  powojennym  radio 
stało się najwaŜniejszym środkiem masowej komunikacji. 
W  latach  60.  powstały  radiostacje  „Junost”  („Młodość”—1962)  i  „Majak”(„Latarnia 
morska”)  (1964),  które  zarówno  formą  jak  i  treścią  audycji  róŜniły  się  od 
dotychczas emitowanych przez Wszechzwiązkowe Radio. 
Od  1975  roku  centralne  radio  dysponowało  pięcioma  programami:  w  pierwszym 
dominowała  informacja  o  wydarzeniach  i  komentarze  społeczno  —  polityczne,  w 
drugim  przez  cały  czas  nadawano  programy  informacyjne  i  muzyczne,  program 
trzeci  miał  charakter  edukacyjny,  emitowano  tu  spektakle  teatru  radiowego, 
audycje  dla  dzieci  i  młodzieŜy,  audycje  propagujące  kulturę  języka,  róŜne 
adaptacje  klasyki  rosyjskiej  i  światowej;  czwarty  nadawał  głównie  muzykę 
powaŜną, program piąty był adresowany do obywateli mieszkających za granicą. 
Na  przełomie  lat  70.  i  80.  gwałtownie  wzrosła  liczba  i  zasięg  propagandowych 
audycji radiowych emitowanych z Moskwy w 80 językach obcych. 
W  1990  roku  monopol  państwowego  radia  został  po  raz  pierwszy  zachwiany, 
powstały  nowe  radiostacje  „Radio  Rossji”  i  „Gołos  Rossji”  nadający  audycje  dla 
zagranicy. 
Po  rozpadzie  ZSRR  w 1991  roku miejsce  Państwowego  Komitetu  Radia  i  Telewizji 
zajęła  Rosyjska  Państwowa  Kompania  Radiowo-Telewizyjna  „Ostankinio”  i  88 
komitetów regionalnych. Wówczas powstały pierwsze prywatne komercyjne stacje 
radiowe, dostęp do radia otrzymała takŜe cerkiew. 
Dzisiaj  radio  rosyjskie  dysponuje  pięcioma  centralnymi  radiostacjami:  „Radio 
Rossija”,  „Majak”,  „Radio-1”,  „Junost”  i  „Orfiej”  oraz  dziesiątkami  regionalnych, 
miejscowych,  przekazujących  bądź  lokalne  informacje,  bądź  adresowanych  do 
miłośników  muzyki,  sportu  itp.  Coraz  większą  popularność  zyskuje  radiostacja 
„Bałtika” z Petersburga, która nadaje wyłącznie muzyką rosyjską. 
Telewizja  
Pierwsza  próbna  audycja  telewizyjna  została  wyemitowana  w  ZSRR  29.  04.  1931 
roku,  a  jesienią  1934  roku  uruchomiono  regularne  nadawanie  programu.  Dopiero 
od  1951  roku  zaczęto  nadawać  codzienne  audycje  telewizyjne  ze  studia  w 
Moskwie.  W  1955  roku  było  juŜ  około  pięciu  ośrodków  telewizyjnych,  a  od  1956 
roku uruchomiono program drugi. 
W  latach  1960-70  zostały  wypracowane  stałe  telewizyjne  programy:  dobranocka 

  

Page 1 of 2

Historia Rosji - serwis historyczny

2008-04-06

http://www.rosja.osman.livenet.pl/art/tv.html

background image

dla  dzieci,  programy  popularnonaukowe  —  „W  świecie  zwierząt”,  „Klub 
podróŜników”, „Klub wesołych i pomysłowych”, programy informacyjne („Wriemia” 
—„Czasy”), programy rozrywkowe. 
W latach 70-tych telewizja nadawała na czterech kanałach, przy czym program 1. 
dzięki  satelitom  jest  nadawany  na  cały  kraj,  2.  —  poświęcony  publicystyce, 
programom  kulturalnym  i  lokalnym  (tylko  w  europejskiej  części  ZSRR),  3.  —  o 
profilu  dydaktycznym,  głównie  z  przeznaczeniem  dla  szkół  i  4.  —  transmisje 
programów artystycznych i filmów.  
W  1991  roku  po  rozpadzie  ZSRR  powstała  Państwowa  Telewizja  Rosyjska  z  6 
programami  centralnymi.  Poza  tym  funkcjonują  liczne  programy  komercyjne  o 
mniejszym lub większym zasięgu. Telewizja kablowa pojawiła się w 1990-91 roku i 
rozpowszechniła  we  wszystkich  częściach  kraju;  w  samej  Moskwie  w  1997  roku 
było juŜ ponad 10 niepaństwowych kanałów telewizyjnych (NTV, TV-6 Moskwa, 2 x 
2, Teleekspo, M-49 i inne). 
Po  krachu  finansowym  w  1998  roku  coraz  większą  rolę  na  rynku  mediów, 
szczególnie  telewizji,  odgrywali  magnaci  medialni,  tacy  jak  Borys  Bieriezowski 
kontrolujący proputinowską ORT, czy Władimir Gusiński, właściciel holdingu Media 
Most  i  stacji  NTV,  jedynego  kanału,  który  krytykuje  politykę  Kremla,  w  tym 
równieŜ  wojnę  w  Czeczenii.  Pewną  przeciwwagę  wobec  prywatnych  stacji  tworzy 
Ogólnorosyjska  Kompania  Telewizyjna  i  Radiowa,  której  częścią  jest  centralna 
rządowa telewizja RTR i ponad 68 lokalnych stacji telewizyjnych. 
 
  

 

 

 Serwis Historyczny - Historia Rosji

 

Page 2 of 2

Historia Rosji - serwis historyczny

2008-04-06

http://www.rosja.osman.livenet.pl/art/tv.html