background image

Zmiany

nowotworowe

na powiekach u psów

DIAGNOSTYKA PATOMORFOLOGICZNA W OKULISTYCE

MAŁYCH ZWIERZĄT. BADANIA PRZYŻYCIOWE

Streszczenie

Abstract

W niniejszej pracy dokonano oceny histopatologicznej guzów 
usuniętych z powiek psów oraz podjęto próbę określenia stopnia 
inwazyjności badanych nowotworów na podstawie oceny ekspre-
sji receptorów antygenu proliferacji Ki-67. Antygen ten stanowi 
powszechnie uznany marker stopnia proliferacji nowotworów. 
W dostępnej literaturze nie spotkano informacji dotyczących 
zachowania się ekspresji tego antygenu w guzach wywodzących 
się z gruczołu Meiboma. 

The clinical appearance, diagnosis and therapeutic procedures in 
cases of palpebral skin nodules are described. The special atten-
tion was paid to the type of proliferation. In the majority of cases 
the adenoma, epithelioma and few adenocarcinoma of Meibomian 
glands were found. The degree of the malignancy of this tumors 
were investigated according to the intensity of the nuclear expres-
sion of the proliferation antigen Ki-67 receptors. The epithelioma 
nuclei expressed scarce Ki-67 antigen receptors, what is related 
to the low proliferation capability, in spite to adenocarcinoma cells, 
where they were significantly more numerous.

Słowa kluczowe

Key words

pies, guzy powiek, patomorfologia

dog, ocular tumors, pathomorphology

40

KULISTYKA

O

WETERYNARIA

W PRAK TY CE

WRZESIEŃ-PAŹDZIERNIK • 5/2005

prof. dr hab. n. wet. Maria Katkiewicz, dr n. wet. Krystyna Ratajska-Michalczak 

Katedra Nauk Klinicznych, Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie

Guzy powiek u psów w początkowym 

etapie rozwoju choroby nie powodu-
ją wystąpienia zmian wtórnych, takich 
jak: zapalenie spojówki, uszkodzenie 
rogówki, wzmożone łzawienie (3), dla-
tego też leczenie jest podejmowane dość 
późno. Wybór metody terapeutycznej 
możliwy jest po wykonaniu prawidło-
wego rozpoznania guza. W części przy-
padków lokalne deformacje w obrębie 
powiek mogą być spowodowane proce-
sem zapalnym. Terapia antybiotykami 
i kortykosterydami powoduje szybkie 
cofanie się zmian chorobowych. Pozo-
stałe po takim postępowaniu deforma-
cje to najczęściej zmiany nowotworowe. 
Guzy powiek to najczęściej gruczolaki 
lub raki o niskim stopniu inwazyjności, 
rzadko dające przerzuty nowotworowe. 
Częstotliwość występowania guzów no-
wotworowych na powiekach u psów 
wzrasta z wiekiem zwierząt, a najwięk-

sze nasilenie jest obserwowane między 
9 a 10 rokiem życia (6).

Rozrosty nowotworowe na powiekach 

psów mogą wywodzić się z różnych tka-
nek, lecz najczęściej spotykanym typem 
są guzki powstałe w wyniku proliferacji 
komórek gruczołu Meiboma. Według 
danych przedstawionych przez Krehbiela 
(4) rozrosty nowotworowe wywodzące 
się z gruczołów Meiboma stanowią 50% 
nowotworów powiek u psów. Z naszych 
obserwacji prowadzonych w latach 1998-
-2004 wynika także, że ten typ rozrostów 
jest najczęściej spotykanym nowotworem 
powiek u psa. Inny typ nowotworów, 
spotykany sporadycznie, to czerniaki lub 
naczyniaki mięsakowe.

Wskazane jest wykonanie badania 

histopatologicznego guza. Badanie to 
wykonywane jest najczęściej po wycię-
ciu chirurgicznym całej zmiany. Metoda 
ta może być zastosowana, kiedy guz 

nie jest dużych rozmiarów, a usunięcie 
go nie stwarza problemów z szyciem 
powieki. Przy występowaniu dużych 
zmian przed wykonaniem zabiegu ope-
racyjnego polecane jest zastosowanie 
biopsji cienkoigłowej guza lub pobranie 
małego wycinka guza (1) w celu ustalenia 
charakteru rozrostu.

M

ATERIAŁ

 

I

 

METODY

Materiał do badań pochodził z Kliniki 

Chirurgicznej Katedry Nauk Klinicznych 
Wydziału Medycyny Weterynaryjnej 
SGGW, w której dokonywano zabiegu 
chirurgicznego usuwania guzków powiek 
u psów różnych ras i w różnym wieku. 
Badanie obejmowało 23 guzki utrwalone 
w buforowanej, 10-procentowej forma-
linie. Materiał po zatopieniu w parafinie 
był rutynowo barwiony hematoksyliną 
i eozyną. Skrawki parafinowe guzków 
naklejone na sialinizowane szkiełka 

background image

Metoda

 

barwienia

Gruczolak

(adenoma)

Nabłoniak

(epithelioma)

Gruczolakorak

(adenocarcinoma)

Czerniak

 

złośliwy

(melanoma

 

malignum)

HE

n=10 (35,71%)

n=10 (35,71%)

n=5 (17,87%)

n=3 (10,71%)

Ki-67

(-)

(+)

(++)

(++)

Tabela 1. Typy zmian nowotworowych stwierdzanych w badaniu guzkowatych rozrostów (n=28) na powiekach psów

41

WETERYNARIA

W PRAK TY CE

OKULISTYKA

WRZESIEŃ-PAŹDZIERNIK • 5/2005

podstawowe służyły do przeprowadzenia 
reakcji immunocytochemicznej w celu 
uwidocznienia ekspresji receptorów 
jądrowych antygenu Ki-67, posługując 
się przeciwciałami NCL-Ki-67 parafin 
firmy Novocastra.

Pozostałe 5 przypadków to guzy przy-

słane do pracowni w celu wykonania 
rozpoznania.

W

YNIKI

 

I

 

OMÓWIENIE

 

BADAŃ

Obraz kliniczny
W większości przypadków (16 psów) 

były to zmiany obejmujące niewielki 
obszar powieki, wyraźnie odgraniczo-
ny od otaczającej je tkanki. U siedmiu 
psów rozwój guzów o podobnym cha-
rakterze jak u poprzednich powodował 
wywinięcie powieki, przez co był przy-
czyną rozwoju stanu zapalnego spojów-
ki i występowania wtórnych zmian na 
rogówce. W siedmiu przypadkach guzy 
obejmowały znaczny obszar powieki, 
a rozpadowi guza towarzyszyło krwa-
wienie. Obserwowano obecność krwi-
sto-ropnego wysięku w worku spo-
jówkowym. Guzy rozrastały się poza 
brzeg powieki, przez co miały bezpo-
średni kontakt z gałką oczną. Drażnie-
nie rogówki przez tkankę guza wywo-
ływało silne łzawienie oraz mrużenie 
powiek. Zmiany wtórne w postaci za-
palenia spojówki i ubytków rogówki 
miały miejsce we wszystkich siedmiu 
przypadkach.

Pozostałe 5 przypadków to materiał 

nadesłany do badania histopatologicz-
nego z innych lecznic weterynaryjnych, 
w związku z czym brak jest danych kli-
nicznych.

Wyniki badań
patomorfologicznych
Badanie histopatologiczne wycinków 

guzków barwionych metodą przeglądo-
wą (barwienie hematoksyliną i eozyną) 
pozwoliło na stwierdzenie charakte-
ru rozrostu. W tabeli 1 przedstawio-
no liczbę poszczególnych typów roz-
rostów nowotworowych stwierdzonych 
u wszystkich badanych psów. Wyniki 
badania histopatologicznego wskazu-
ją, iż liczba łagodnych guzów jest wy-
raźnie mniejsza i stanowi 35,71% bada-
nych rozrostów.

W ostatnim okresie wprowadzono do 

klasyfikacji nowotworów wywodzących 
się z tkanki nabłonkowej nowy typ gu-

zów – epithelioma (5). Guzy te charakte-
ryzuje niski stopień atypii komórkowej 
i proliferacji, lecz zalicza się je do gu-
zów o charakterze złośliwym. Epithelio-
ma 
gruczołu Meiboma w badanym ma-
teriale obserwowano u 35,71% psów. 
W obrazie mikroskopowym charakte-
ryzowały się proliferacją komórek pod-
stawnych, a gruczoł zatracał swoją cha-
rakterystyczną budowę (rys. 2), która 
natomiast jest całkowicie zachowana 
w gruczolakach – adenoma (rys. 1). Ba-
danie ekspresji receptorów antygenu 
Ki-67 wykazało zupełny brak w gru-
czolakach, natomiast stwierdzono ją 
w pojedynczych jądrach komórek w roz-
rostach typu epithelioma (rys. 3). Ko-
mórki guza przypominające komórki 
podstawne tworzyły pasma nacieków 
wokół tkanki guza. W niektórych przy-
padkach epithelioma stwierdzano prolife-
rację melanocytów rozsianych w tkance 
guza. Proliferacja melanocytów w no-
wotworach gruczołu Meiboma zosta-
ła także opisana przez innych autorów 
(5, 7) i stanowi zapewne wyraz lokalne-
go działania hormonów wzrostu wydzie-
lanych przez komórki guza.

Rak gruczołu Meiboma – adenocarcino-

ma – stwierdzono w pięciu przypadkach, 
co stanowi 7,87% badanych guzów. Rak 
gruczołu Meiboma cechowała obecność 
komórek o niezróżnicowanych jądrach, 
licznych figurach podziału mitotycz-
nego, braku lipidów w cytoplazmie 
komórek raka oraz intensywniejszym 
niż w przypadku epithelioma wzroście 
naciekowym (rys. 4 i 5). Liczba komó-
rek wykazujących obecność ekspresji 
receptorów jądrowych antygenu Ki-67 
była wyraźnie większa w porównaniu 
do guzów o charakterze epithelioma 
(rys. 6).

W trzech przypadkach stwierdzono 

czerniaki złośliwe – melanoma malignum. 
Guzy te różniły się między sobą stopniem 
atypii komórkowej widocznej w postaci 
zdolności do wytwarzania melaniny 
i potencjałem proliferacji guza.

P

ODSUMOWANIE

W podsumowaniu uzyskanych wy-

ników badań należy stwierdzić, że niski 
stopień ekspresji receptorów antygenu 
proliferacyjnego Ki-67 w jądrach ko-
mórek  epithelioma jest równoznaczny 
z bardzo niskim stopniem proliferacji 
badanych guzów. Niemniej jednak ko-

mórki tego typu guzów mają cechy atypii 
i w związku z tym wskazane jest usunię-
cie ich we wczesnej fazie choroby.

Adenocarcinoma gruczołu Meiboma to 

guzy o wyraźnie zaznaczonych cechach 
morfologicznych rozrostów nowotwo-
rowych o charakterze złośliwym, co 
zostało potwierdzone obecnością licz-
nych komórek wykazujących obecność 
ekspresji receptorów antygenu Ki-67. 
U psów w guzach gruczołu mlekowe-
go wykazano wprost proporcjonalną 
zależność między stopniem ekspresji 
antygenu Ki-67 a stopniem atypii ko-
mórek guza (2).

Wykazanie obecności ekspresji re-

ceptorów antygenu Ki-67 w komórkach 
guzów nowotworowych pochodzących 
z gruczołu Meiboma u psów zostało po 
raz pierwszy opisane w niniejszej pracy. 

Sporadycznie diagnozowane inne typy 

rozrostów nowotworowych w powiekach 
psów to czerniaki i mięsaki, których cechy 
złośliwości są powszechnie znane.

‰ 

 
Piśmiennictwo

1.  Buynkmihci N., Karpiński L.G.: 

Cosmetic removal of sebaceous adeno-
carcinoma of eyelid
. “Vet. Med. Small 
Anim. Clin.”, 1975, 70, 1091-1093.

2.  Giziński S., Boryczko Z., Katkiewicz 

M., Bostedt H.: Untersuchungen zur 
Steroidrezeptordichte und zur Antigen-
Ki-67- Verteilung im Mammatumor-
gewebe der Hundin
, „Tierarztl Prax” 
2004;32(K) :214-220.

3. Gelatt 

Kirk 

N.: 

Essentials of Veterinary 

Ophtalmology. Lippincott Williams 
and Wilkins, 2000.

4.  Krehbiel J.D., Langham R.F.: Eyelid 

neoplasms of dogs. “Am. J. Vet. Res” 
1975, 36, 1.

5. Meuten 

D.J. 

(ed.): 

Tumors in domestic 

animals.Tumors of the skin and soft tis-
sues
 (IV ed.), Iowa Press, 2002.

6.  Roberts S.M., Severin G.A., Lavach 

J.D.:  Prevalence and treatment of pal-
pebral neoplasm in the dog. 200 cases

1975-1983. “J Am Vet Med Assoc”, 
1986, 189, 1355-1359.

7.  Woźniak L., Giryn I.: Atlas histopato-

logii skóry. PZWL, Warszawa 1987.

prof. dr. hab. n. wet. Maria Katkiewicz 

Katedra Nauk Klinicznych 

Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW

02-776 Warszawa,

ul. Nowoursynowska 159 C