background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 
 

 

 

 

MINISTERSTWO EDUKACJI 

NARODOWEJ 

 
 
 
 
 
 

Jacek Zagłówek 

 
 
 
 
 
 
 
 

Rozpoznanie zagroŜeń górniczych 311[15].Z3.02 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Poradnik dla nauczyciela 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy 
Radom 2007 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

Recenzenci: 
mgr inŜ. Grzegorz Merta 
dr inŜ. Jacek Myszkowski 
 
 
 
Opracowanie redakcyjne: 
mgr inŜ. Danuta Pawełczyk 
 
 
 
Konsultacja: 
mgr inŜ. Gabriela Poloczek 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Poradnik  stanowi  obudowę  dydaktyczną  programu  jednostki  modułowej  311[15].Z3.02 
„Rozpoznawanie  zagroŜeń  górniczych”,  zawartego  w  modułowym  programie  nauczania  dla 
zawodu technik górnictwa podziemnego. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wydawca 
Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy, Radom 2007 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

SPIS TREŚCI 
 

1.

 

Wprowadzenie 

2.

 

Wymagania wstępne 

3.

 

Cele kształcenia 

4.

 

Przykładowe scenariusze zajęć 

5.

 

Ćwiczenia  

12 

5.1. ZagroŜenia gazowe w górnictwie 

12 

5.1.1. Ćwiczenia 

12 

5.2. ZagroŜenia poŜarowe 

16 

5.2.1. Ćwiczenia 

16 

5.3. ZagroŜenia wybuchem pyłu węglowego 

20 

5.3.1. Ćwiczenia 

20 

5.4. ZagroŜenia zawałami i tąpaniami 

23 

5.4.1. Ćwiczenia 

23 

5.5. ZagroŜenia wodne 

26 

5.5.1. Ćwiczenia 

26 

5.6. ZagroŜenia techniczne 

28 

5.6.1. Ćwiczenia 

28 

5.7. Procedury postępowania w przypadku wystąpienia zagroŜenia 

30 

5.7.1. Ćwiczenia 

30 

6.

 

Ewaluacja osiągnięć ucznia  

33 

7.

 

Literatura 

49 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

1. WPROWADZENIE 
 

Przekazuję  Państwu  Poradnik  dla  nauczyciela,  który  będzie  pomocny  w  prowadzeniu 

zajęć  dydaktycznych  w  szkole  kształcącej  w  zawodzie  technik  górnictwa  podziemnego 
311[15]. 

W poradniku zamieszczono: 

 

wymagania  wstępne  –  wykaz  umiejętności,  jakie  uczeń  powinien  posiadać  przed 
realizacją materiału jednostki modułowej, 

 

cele kształcenia – wykaz umiejętności, jakie uczeń opanuje podczas zajęć, 

 

przykładowe scenariusze zajęć, 

 

propozycje ćwiczeń, które mają na celu ukształtowanie umiejętności, 

 

ewaluację osiągnięć ucznia, 

 

wykaz literatury, z jakiej uczniowie mogą korzystać podczas nauki. 
 
Wskazane  jest,  aby  zajęcia  dydaktyczne  były  prowadzone  róŜnymi  metodami  ze 

szczególnym uwzględnieniem aktywizujących metod nauczania: 

 

pokazu z objaśnieniem, 

 

metody tekstu przewodniego, 

 

metody projektów, 

 

ć

wiczeń praktycznych. 

Formy  organizacyjne  pracy  uczniów  mogą  być  zróŜnicowane,  począwszy  od 

samodzielnej pracy uczniów do pracy zespołowej. 

W  celu  przeprowadzenia  ewaluacji  osiągnięć  ucznia,  nauczyciel  moŜe  posłuŜyć  się 

zamieszczonymi w rozdziale 6 zestawami zadań testowych. 

W tym rozdziale zamieszczno równieŜ (dla kaŜdego testu osobno): 

 

plan testu w formie tabelarycznej z kluczem odpowiedzi, 

 

punktację zadań i uczenia się, 

 

propozycje norm wymagań, 

 

instrukcję dla nauczyciela, 

 

instrukcję dla ucznia, 

 

kartę odpowiedzi, 

 

zestaw zadań testowych. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Schemat układu jednostek modułowych 

311[15].Z3 

Zarządzanie zasobami 

złóŜ kopalin 

311[15].Z3.02 

Rozpoznawanie 

zagroŜeń górniczych 

311[15].Z3.03 

Wykonywanie pomiarów 

geodezyjnych 

311[15].Z3.01 

Analizowanie procesów 

geologicznych 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

2.  WYMAGANIA WSTĘPNE 
 

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

 

definiować, stosować i przeliczać jednostki układu SI, 

 

stosować przepisy Prawa geologiczno-górniczego i rozporządzeń dotyczących górnictwa,  

 

wykonywać schematy przestrzenne wyrobisk górniczych, 

 

czytać mapy górnicze, 

 

określać warunki zalegania pokładów węgla w górotworze, 

 

charakteryzować parametry i zasady eksploatacji maszyn i urządzeń górniczych, 

 

dobierać  maszyny  urabiające  i  ładujące  do  określonych  warunków  górniczo- 
-geologicznych, 

 

wiercić otwory przy pomocy róŜnych urządzeń wiertniczych, 

 

charakteryzować spręŜarki i wentylatory, 

 

posługiwać się samodzielnie dokumentacją maszyn, 

 

określić zasady bezpiecznej eksploatacji i obsługi przenośników górniczych, 

 

charakteryzować środki łączności. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

3.  CELE KSZTAŁCENIA 
 

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

 

wyjaśnić  rodzaje  zagroŜeń  naturalnych,  stopnie,  kategorie,  klasy  i  ich  kryteria 
klasyfikacji, 

 

przekazać komunikat o zagroŜeniu, 

 

wyjaśnić zagroŜenia związane z wystąpieniem poŜaru podziemnego, 

 

wyjaśnić zasady zachowania się załogi w czasie poŜaru, 

 

posłuŜyć  się  podstawowymi  środkami  gaśniczymi  i  sprzętem  gaśniczym  do  gaszenia 
poŜaru podziemnego, 

 

zastosować przepisy w przypadku wystąpienia poŜaru w zakładzie górniczym, 

 

przedstawić  zagroŜenia  powstałe  w  przypadku  przekroczenia  dopuszczalnych  stęŜeń 
gazów, 

 

posłuŜyć się sprzętem do wykrywania gazów, 

 

zastosować profilaktykę zagroŜeń metanowych, 

 

wymienić miejsca moŜliwego zapoczątkowania wybuchu pyłu węglowego, 

 

zastosować profilaktykę dotyczącą wybuchów pyłu węglowego, 

 

wymienić objawy wskazujące na zagroŜenie wyrzutami gazów i skał, 

 

określić metody zapobiegania zagroŜeniom związanym z wyrzutami gazów i skał, 

 

scharakteryzować  stopnie  zagroŜenia  tąpnięciami  eksploatowanej  kopaliny  i  ich  skutki 
dla kopalni, 

 

scharakteryzować przyczyny powstawania zawału, 

 

sklasyfikować zagroŜenia wodne, 

 

określić źródła dopływu wody do kopalni, 

 

omówić systemy odwadniania kopalni, 

 

scharakteryzować  wymagania  dla  maszyn  i  urządzeń  pracujących  w warunkach 
określonych zagroŜeń, 

 

scharakteryzować zagroŜenia techniczne w zakładach górniczych, 

 

zastosować aparat ucieczkowy, 

 

zastosować pochłaniacz ochronny, 

 

zaprojektować zabezpieczenie przeciwpoŜarowe, 

 

zaprojektować zabezpieczenie przeciwwybuchowe, 

 

zaprojektować zabezpieczenie metanometryczne. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

4.  PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ 

 
Scenariusz zajęć 1 
 

Osoba prowadząca 

………………………………………………. 

Modułowy program nauczania:  

Technik górnictwa podziemnego 311[15] 

Moduł: 

Zarządzanie zasobami złóŜ 311[15].Z3. 

Jednostka modułowa: 

Rozpoznawanie zagroŜeń górniczych 311[15].Z3.02 

Temat: Pomiary i ocena zagroŜenia metanowego i zagroŜenia poŜarami endogenicznymi  

w kopalniach węglowych. 

Cel  ogólny:  Kształtowanie  umiejętności  oceny  zgroŜenia  metanowego  i  poŜarowego  

w wyrobiskach dołowych na podstawie wykonanych pomiarów.  

 

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

 

określić ilość powietrza na podstawie wykonanych pomiarów w wyrobiskach, 

 

zmierzyć stęŜenia gazów kopalnianych, 

 

pobrać próbki gazu do analizy laboratoryjnej, 

 

obliczyć  ilości  metanu i tlenku węgla w powietrzu kopalnianym na podstawie podanych 
przez nauczyciela danych, 

 

wyznaczyć  stacje  pomiarowe  dla  określania  poziomu  zagroŜenia  metanowego 
i poŜarowego w rejonie ścian jak i drąŜonych wyrobisk korytarzowych, 

 

ocenić poziom zagroŜenia poŜarowego zgodnie z obowiązującymi kryteriami. 

 
W czasie zajęć będą kształtowane następujące umiejętności ponadzawodowe:  

 

organizowanie i planowanie zajęć, 

 

pracy w zespole, 

 

oceny pracy zespołu. 

 

Metody nauczania–uczenia się:  

 

ć

wiczenia praktyczne, metoda projektów. 

 
Czas:  4 godziny dydaktyczne. 
 
Środki dydaktyczne: 

 

przyrządy  pomiarowe:calówka,  anemometry,  metanomierze  typu  VM–1c,  metanomierze 
interferencyjne  typu  Ricken,  wykrywacze  gazów  WG–2M,  rurki  wskaźnikowe,  pipety 
szklane, zestaw APG 1, worki do pobierania próbek gazów,  

 

instrukcje obsługi przyrządów pomiarowych, 

 

przepisy górnicze [13,16], 

 

przybory do pisania. 

 
Formy organizacyjne pracy uczniów: 

 

uczniowie pracują w zespołach dwuosobowych. 

 
Uczestnicy

 

uczniowie kształcący się w zawodzie technik górnictwa podziemnego. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

Przebieg zajęć: 
1.

 

Sprawy organizacyjne. 

2.

 

Nawiązanie  do  tematu,  omówienie  celów  zajęć  i  sposobu  wykonania  ćwiczenia 
z uwzględnieniem przepisow bezpieczeństwa i higieny pracy. 

3.

 

Zorganizowanie stanowiska pracy do wykonania ćwiczenia. 

4.

 

Realizacja tematu: 

A.  Pomiary i na podstawie ich wyników ocena zagroŜenia  

 

kaŜdy  zespół  otrzymuje  polecenie  wykonania  pomiarów  w  czterech  wskazanych 
miejscach  komory  ćwiczeń  kopalnianej  stacji  ratownictwa  górniczego,  (analiza 
wstępna treści zadania – 10 min.), 

 

zespoły  na  wyznaczonych  stanowiskach  mają  określić:  przekrój  wyrobiska, 
pomierzyć  prędkość  powietrza,  wykonać  pomiary  stęŜeń  gazów  (  CO,  CO

2

,  CH

4

), 

pobrać próbki gazu do analizy chemicznej – 80 min, 

 

ocenić stan zagroŜenia na podstawie przeprowadzonych pomiarów – czas 10 min 

B.  Projektowanie lokalizacji stacji pomiarowych i miejsc zabudowy czujników. 

 

zespoły otrzymują przykładowe schematy wentylacyjne rejonów kopalni,dla których 
mają: 
a)

 

wyznaczyć  lokalizację  stacji  pomiarowych  dla  określenia  poziomu  zagroŜenia 
metanowego i zagroŜenia poŜarami endogenicznego w tych rejonach, – 20 min, 

b)

 

zaznaczyć 

miejsca 

zabudowy 

czujników 

metanometrii 

automatycznej 

i czujników do kontroli stęŜeń CO – 20 min, 

c)

 

ocenić  stan  zagroŜenia  w  tych  rejonach  na  podstawie  wyników  pomiarów 
określonych przez nauczyciela – 20 min, 

 

zespoły  po  uszczegółowieniu  wymagań  realizują  zadania  (w  razie  trudności 
korzystają z pomocy nauczyciela). 

5.

 

Po wykonaniu zadania, zaspoły przygotowują prezentację (sposób przewietrzania rejonu, 
uzasadnienie lokalizacji stacji pomiarowych, ocenę zagroŜenia) – czas 10 min. 

6.

 

Nauczyciel analizuje pracę zespołów podczas przygotowywanej prezentacji. 

7.

 

Zespoły prezentują efekty swoich rozwiązań.– 20 min 

8.

 

Uczniowie wspólnie z nauczycielem dokonują oceny prac. 

 
Zakończenie zajęć 
 
Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

 

anonimowe  ankiety  ewaluacyjne  dotyczące  sposobu  prowadzenia  zajęć  i  opanowanych 
umiejętności. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

Scenariusz zajęć 2 
 

Osoba prowadząca ………………………………………………. 
Modułowy program nauczania:  

Technik górnictwa podziemnego 311[15] 

Moduł: 

Zarządzanie zasobami złóŜ 311[15].Z3 

Jednostka modułowa:  

Rozpoznawanie zagroŜeń górniczych 311[15].Z3.02 

Temat: Próbna akcja poŜarowa. 

Cel ogólny: Kształtowanie właściwych zachowań w przypadku wystąpienia poŜaru w kopalni. 

Doskonalenie 

umiejętności 

posługiwania 

się 

sprzętem 

ochrony 

dróg 

oddechowych.  

 

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

 

posłuŜyć się sprzętem ochrony dróg oddechowych (tlenowy aparat ucieczkowy), 

 

podać meldunek o zagroŜeniu do dyspozytora, 

 

posłuŜyć się sygnałami alarmowymi, 

 

określić zasady prowadzenia akcji poŜarowej, 

 

wyznaczyć strefę zagroŜenia, posterunki obstawy, lokalizację bazy ratowniczej, 

 

zorganizować 

stanowisko 

do 

wykonywania 

pomiarów 

zgodnie 

zasadami 

bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
W czasie zajęć będą kształtowane następujące umiejętności ponadzawodowe:  

 

organizowanie i planowanie zajęć, 

 

pracy w zespole, 

 

oceny pracy zespołu. 

 
Metody nauczania–uczenia się:  

 

metoda tekstu przewodniego, 

 

ć

wiczenia praktyczne. 

 
Czas:
  2 godziny dydaktyczne. 
 
Środki dydaktyczne  

 

ubrania robocze, lampy górnicze, 

 

tlenowe aparaty ucieczkowe–treningowe, zestaw gaśnic stosowanych na kopalni, 

 

schemat wyrobisk w komorze ćwiczeń, mapę wyrobisk górniczych (pokładowa), schemat 
przewietrzania rejonu (tego co na mapie), 

 

przybory do pisania i rysowania,  

 

przepisy górnicze [2, 3, 4]. 

 
Formy organizacyjne pracy uczniów: 

 

grupowa i indywidualna 

 
Uczestnicy

 

uczniowie kształcący się w zawodzie technik górnictwa podziemnego. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

10 

Przebieg zajęć: 
Zadanie dla ucznia 
1.

 

Wyznaczyć  strefę  zagroŜenia,  posterunki  obstawy,  punkty  pomiarowe  dla  kontroli 
zagroŜenia  na  mapach  i  schematach  na  podstawie  informacji  podanych  przez 
nauczyciela,. 

2.

 

Przejść w aparatach ucieczkowych wyrobiskami w komorze ćwiczeń. 

3.

 

Ugasić palący się metan.  
 

FAZA WSTĘPNA 

Czynności  organizacyjno–porządkowe,  określenie  tematu  zajęć,  zaznajomienie  uczniów 

z poszczególnymi etapami zajęć. 
 
FAZA WŁAŚCIWA 
INFORMACJE 
1.

 

Gdzie i jakie zagroŜenie występuje? 

2.

 

Jaki jest zakres jego oddziaływania, jakie powoduje skutki? 

3.

 

Ilu ludzi jest w strefie zagroŜenia i jaki mają sprzęt do ochrony dróg oddechowych? 

 
PLANOWANIE 
1.

 

Ustal miejsce poŜaru. 

2.

 

Ustal strefę zagroŜenia. 

3.

 

Ustal kierunki wycofania załogi z zagroŜonych rejonów. 

4.

 

Wyznacz posterunki obstawy 

5.

 

Ustal sposób zlikwidowania poŜaru. 

6.

 

Ć

wiczenia  praktyczne:  załoŜenie  tlenowego  aparatu  ucieczkowego  (treningowego), 

przejście w aparacie wyrobiskami w komorze ćwiczeń. 

7.

 

Wybrać właściwą gaśnicę i ugasić palący się poŜar. 

 
UZGODNIENIE 
1.

 

Omów wszystkie punkty z fazy planowania z nauczycielem. 

2.

 

Odnieś się do uwag i propozycji nauczyciela. 

 
WYKONANIE 
1.

 

Zaznacz na mapie i schemacie miejsce poŜaru, strefę, posterunki obstawy.  

2.

 

ZałóŜ aparat ucieczkowy i wycofaj się wyrobiskami w komorze ćwiczeń 

3.

 

Ugaś palący się metan za pomocą gaśnicy. 

4.

 

Przygotuj  się  do  zaprezentowania  swojej  pracy.  Zespoły  uczniów  wyznaczają  osobę, 
która dokonuje prezentacji ćwiczenia. 

5.

 

Uczniowie  wraz  z  nauczycielem  omawiają  przebieg  i  sposób  wykonania  ćwiczeń 
praktycznych. 

 
SPRAWDZANIE 
1.

 

Czy poprawnie zaznaczone zostały wyznaczone strefy zagroŜenia i posterunki obstawy? 

2.

 

Czy prawidłowo był załoŜony i uŜywany aparat ucieczkowy? 

3.

 

Czy właściwie dobrano gaśnicę do palącego się materiału? 

4.

 

Czy udało się zgasić poŜar? 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

11 

ANALIZA 

Uczniowie  wraz  z  nauczycielem  wskazują,  które  etapy  ćwiczenia  sprawiły  im  najwięcej 

trudności.  Nauczyciel  podsumowuje  całe  ćwiczenie,  wskazuje  jakie  nowe,  waŜne 
umiejętności  zostały  wykształcone,  jakie  wystąpiły  nieprawidłowości  i  jak  ich  unikać 
w przyszłości. 
 
FAZA KOŃCOWA 
 
Zakończenie zajęć 
 
Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

 

anonimowe  ankiety  ewaluacyjne  dotyczące  sposobu  prowadzenia  zajęć,  trudności 
podczas realizowania zadania i opanowanych umiejętności. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

12 

5.  ĆWICZENIA 

 
5.1.  ZagroŜenia gazowe w górnictwie 

 
5.1.1. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Wykonaj  pomiary  gazów  kopalnianych  CH

4,

  CO,  CO

2, 

O

2

  na  stacji  pomiarowej,  oraz 

pobierz próbki gazów do analizy chemicznej. Dokonaj pomiaru prędkości powietrza na stacji 
pomiarowej. Określ ilość metanu i tlenku węgla w powietrzu na stacji pomiarowej. Oceń czy 
występuje  zagroŜenie  gazowe  w  tym  wyrobisku.  Co  zrobisz,  gdy  w  wyrobisku  stwierdzisz 
powyŜej 2% metanu?  

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się materiałem teoretycznym o przyrządach do pomiaru gazów kopalnianych, 

2)

 

zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 

3)

 

pobrać właściwe przyrządy pomiarowe do wykonania powyŜszego zadania, 

4)

 

przypomnieć sobie zasady wykonywania pomiarów tymi przyrządami, 

5)

 

wykonać  pomiary  i  określić,  czy  pomierzone  stęŜenia  gazów  w  wyrobiskach  są 
dopuszczalne, 

6)

 

obliczyć rzeczywiste ilości gazów w powietrzu kopalnianym, 

7)

 

ocenić stan zagroŜenia w wyrobisku, 

8)

 

zaprezentować wykonane ćwiczenie, 

9)

 

dokonać oceny poprawności wykonania ćwiczenia. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

metanomierz  indywidualny  VM  –  1,  sonda  lub  węŜyk  do  pomiarów,  wykrywacz  gazów 
WG–2M, rurki wskaźnikowe CO i CO

2

, tlenomierz,  

 

instrukcje obsługi tych przyrządów, 

 

kartki papieru, 

 

przybory do pisania. 

 
Ćwiczenie 2 

Naszkicuj  schemat  przestrzenny  ściany  przewietrzanej  na  „U”  w  pokładzie  IV  kategorii 

zagroŜenia  metanowego.  Zaznacz  na  nim  stacje  pomiarowe  potrzebne  do  określenia 
metanowości  wentylacyjnej  tej  ściany.  Na  stacji  wlotowej  i  wylotowej  z  rejonu  ściany 
wykonaj pomiary wydatku powietrza oraz stęŜenia metanu. Na podstawie przeprowadzonych 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

13 

pomiarów  określ  metanowość  wentylacyjną  ściany.  Określ  metanowość  bezwzględną  tej 
ś

ciany wiedząc, iŜ odmetanowaniem z rejonu ściany ujmowane jest 5 m³ CH

4

 /min. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

przypomnieć  sobie  zaleŜności  pomiędzy  metanowością  bezwzględną,  metanowością 
wentylacyjną a ilością metanu ujmowanego odmetanowaniem, 

2)

 

przypomnieć  sobie  zasady  lokalizacji  stacji  pomiarowych  dla  określenia  metanowości 
ś

ciany, 

3)

 

narysować i odczytać schematy przestrzenne wyrobisk górniczych, 

4)

 

wykonać pomiary metanu na stacjach pomiarowych, 

5)

 

zaprezentować wykonane ćwiczenie, 

6)

 

dokonać poprawności wykonania ćwiczenia

.

 

 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenie praktyczne, 

 

metoda projektów. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

metanomierz indywidualny typu VM 1c, sonda lub węŜyk do pomiarów, 

 

kartki papieru, przybory do pisania, 

 

literatura dotycząca zagroŜenia metanowego [11, 14]. 

 
Ćwiczenie 3 

Wykonaj pomiar metanu w wyrobisku górniczym nad obudową w celu stwierdzenia, czy 

występują  przystropowe  nagromadzenia  metanu. Jakie podejmiesz działania jeŜeli w wyniku 
pomiarów  stwierdziłeś,  iŜ  stęŜenia  metanu  nad  obudową  przekraczają  5%  metanu?  Usuń  to 
zagroŜenie wykorzystując pomocnicze urządzenia wentylacyjne.  

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się materiałem teoretycznym dotyczącym zasad pomiaru metanu w wyrobiskach 
górniczych, 

2)

 

zapoznać się z zasadami zwalczania zagroŜenia metanowego, 

3)

 

zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia z zachowaniem wszelkich zasad 
bezpieczeństwa przy wykonywaniu tego zadania, 

4)

 

zapoznać się ze sprzętem przeznaczonym do wykonania ćwiczenia, 

5)

 

przypomnieć sobie zasady wykonywania pomiarów metanomierzem, 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

14 

6)

 

powtórzyć,  gdzie  w  wyrobisku  górniczym  wykonujemy  pomiary  dla  wykrycia 
przystropowych nagromadzeń metanu, 

7)

 

załoŜyć na króciec wlotowy metanomierza sondę lub węŜyk pomiarowy, 

8)

 

wykonać  pomiary  metanu  nad obudową w miejscach do których moŜemy sięgnąć sondą 
lub końcówką węŜyka pomiarowego, 

9)

 

usunąć przystropowe nagromadzenie metanu z wykorzystaniem przegrody wentylacyjnej, 
lutniociągu specjalnego lub z wykorzystaniem strumienicy, 

10)

 

dokonać oceny poprawności wykonanego ćwiczenia. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, ćwiczenie praktyczne. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

metanomierz typu VM–1, sonda pomiarowa lub węŜyk pomiarowy, 

 

rurociąg  ze  spręŜonym  powietrzem,  z  zaworem  i  króćcem  umoŜliwiającym  podłączenie 
strumienicy, wentylatora powietrznego lub rury perforowanej, 

 

drewno, deski, gwoździe, płótno wentylacyjne, 

 

narzędzia takie jak kilof, piła, młotek, siekiera górnicza. 

 
Ćwiczenie 4 

Na  mapie  pokładowej,  dostarczonej  przez  nauczyciela,  zaprojektuj  zabezpieczenie 

metanometryczne  prowadzonych  robót  górniczych  w  pokładzie  IV  kategorii  zagroŜenia 
metanowego  w  rejonie  drąŜonego  przodka  przewietrzanego  wentylacją  lutniową,  oraz 
w rejonie prowadzonej ściany wydobywczej. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z zasadami przewietrzania wyrobisk wentylacją odrębną, 

2)

 

zasadami zabezpieczania metanometrią automatyczną prowadzonych robót górniczych, 

3)

 

zaznaczyć kierunki przepływu powietrza, 

4)

 

zaznaczyć  na  mapie  lokalizację  czujników  metanometrii  atomatycznej,  określając  progi 
wyłączeń jak równieŜ zakres wyłączeń:  
a)

 

czujnika wlotowego do ściany o progu 1%, 

b)

 

czujnika wylotowego ze ściany o progu 2%, 

c)

 

czujnika  lub  czujników  (wentylacja  kombinowana)  zabezpieczających  pracę 
kombajnu chodnikowego, 

d)

 

czujnika na wlocie do wyrobiska z wentylacją odrębną, 

5)

 

zaprezentować wykonane ćwiczenie, 

6)

 

dokonać oceny poprawności wykonania ćwiczenia.  

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenie praktyczne, 

 

metoda projektów. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

15 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

mapa pokładowa, 

 

kartki papieru, przybory do pisania, rysowania, 

 

literatura dotycząca zagroŜenia metanowego. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

16 

5.2. ZagroŜenie poŜarowe 

 
5.2.1. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Określ,  którymi  gaśnicami  moŜemy  gasić palące się drewno a którymi gaśnicami palące 

się  gazy.  Zaprezentuj,  jak  naleŜy  uruchamiać  gaśnicą  śniegową  (GS–5x)  a  jak  proszkową 
(GP–6z). 

Na  kopalnianym  stanowisku  przystosowanym  do  gaszenia  palącego  się  metanu  uŜyj 

właściwej gaśnicy i zgaś poŜar. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zorganizować stanowisko do wykonania ćwiczenia, 

2)

 

zachować szczególne środki bezpieczeństwa w trakcie wykonywania ćwiczenia, 

3)

 

przypomnieć sobie zasady stosowania gaśnic, 

4)

 

dobrać właściwą gaśnicę do palącego się medium, 

5)

 

zgasić palący się gaz, 

6)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

kopalniane stanowisko do gaszenia metanu, 

 

zestaw gaśnic stosowanych w kopalni, 

 

instrukcje obsługi gaśnic, 

 
Ćwiczenie 2 

MontaŜ  rurociągu  przeciwpoŜarowego  w  wyrobisku  górniczym.  PrzedłuŜ  rurociąg 

o 2 rury oraz zabuduj trójnik z wyjściem na hydrant.  

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

pobrać odpowiednie narzędzia potrzebne do wykonania zadania, 

2)

 

sprawdzić czy ma potrzebny materiał do przedłuŜenia rurociągu, 

3)

 

przypomnieć  sobie  zasady  obowiązujące  przy  budowie  i  przebudowie  rurociągów 
przeciwpoŜarowych, 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

17 

4)

 

zakręcić  najbliŜszą  zasuwę,  spuścić  wodę  z  rurociągu  na  odcinku,  gdzie  wykonujemy 
prace, 

5)

 

zmontować zadany odcinek rurociągu, 

6)

 

sprawdzić połączenia, napełnić rurociąg wodą, 

7)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

rurociąg przeciwpoŜarowy zabudowany w wyrobisku lub sztolni, 

 

pomost roboczy, 

 

materiały  potrzebne  do  wykonania  zadania:  rury,  trójnik,  hydrant,  śruby,  uszczelki, 
łańcuch  do  podwieszenia  zmontowanego  odcinka  rurociągu,  szafka  hydrantowa 
z wyposaŜeniem, 

 

instrukcje budowy i przebudowy rurociągów przeciwpoŜarowych, 

 

literatura [13 i 18], 

 

narzędzia potrzebne do wykonania zadania. 

 
Ćwiczenie 3 

Ocena zagroŜenia poŜarami endogenicznymi w ścianie przewietrzanej na „Y”. 
Naszkicuj  na  schemacie  przestrzennym  ścianę  w  systemie  podłuŜnym  prowadzoną  na 

zawał.  Powietrze  do  ściany  w  ilości  1000  m

3

/min  doprowadzone  jest  chodnikiem 

podścianowym,  który  za  ścianą  jest  likwidowany.  Powietrze  ze  ściany  odprowadzane  jest 
chodnikiem  nadścianowym  wzdłuŜ  zrobów.  Chodnikiem  nadścianowym  dopływa  powietrze 
ś

wieŜe  w  ilości  500  m

3

/min  (  stęŜenia  CO  =  0,0000%,  CH

4

=  0,0%),  które  łączy  się 

z powietrzem  wypływającym  ze  ściany.  Ściana  przejechała  juŜ  180  m  od  chwili  jej 
uruchomienia.  Zaznacz  na  schemacie  stacje  pomiarowe  do  kontroli  zagroŜenia  poŜarowego. 
Stacje te wyznaczone są: 

 

stacja wlotowa, w chodniku podścianowym 50 m, przed frontem ściany, 

 

stacja  wylotowa,  w  chodniku  nadścianowym,  50  m  za  skrzyŜowaniem z którego ruszała 
ś

ciana, na stacji tej zabudowany jest czujnik CO– metrii automatycznej ACO. 

Pomierz na nich stęŜenia CO, CO

2

, CH

 Pobierz pipety powietrza do analizy chemicznej. 

Na  podstawie  pomiarów  jak  i  wyników  analiz  określ  poziom  zagroŜenia  poŜarami.  WskaŜ 
jakie  działania  profilaktyczne  naleŜy  podjąć  w  celu  zwalczania  zagroŜenia.  Zaznacz  na 
schemacie miejsce zabudowy czujnika ACO. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

przypomnieć sobie zasady sporządzania schematów przestrzennych, 

2)

 

powtórzyć materiał dotyczący poŜarów endogenicznych, 

3)

 

zapoznać  się  z  zasadami  wczesnego  wykrywania  poŜarów  i kryteriami ich oceny [4, 13, 
18], 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

18 

4)

 

przypomnieć  sobie  zasady  wykonywania  pomiarów  gazowych  i  sposoby  pobierania 
próbek gazowych do analizy chemicznej, 

5)

 

dokonać pomiarów i niezbędnych obliczeń, 

6)

 

określić poziom zagroŜenia poŜarowego, 

7)

 

wskazać jaką profilaktykę naleŜy zastosować w celu minimalizacji zagroŜenia, 

8)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

przyrządy pomiarowe, wykrywacz WG–2M, rurki wskaźnikowe, metanomierz, 

 

pipety  do  pobierania  próbek  gazowych,  pipety  szklane  mokre,  zestaw  APG–1  (pompka 
i pipety metalowe), 

 

literatura dotycząca zwalczania zagroŜeń poŜarowych. 

 
Ćwiczenie 4 

Na  mapie  pokładowej,  dostarczonej  przez  nauczyciela,  zaprojektuj  zabezpieczenie 

przeciwpoŜarowe  w  rejonie  ściany  wydobywczej  prowadzonej  w  pokładzie  III  kategorii 
zagroŜenia metanowego. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się ze sposobem przewietrzania ściany, 

2)

 

zapoznać  się  jaką  funkcję  pełnią  poszczególne  wyrobiska,  i  jaki  sprzęt  w  nich  się 
znajduje, 

3)

 

ustalić gdzie znajduje się wlot i wylot z rejonu, 

4)

 

wyznaczyć lokalizację rejonowych tam bezpieczeństwa, 

5)

 

wyznaczyć lokalizację polowych tam bezpieczeństwa, 

6)

 

określić jakie to mają być tamy bezpieczeństwa, 

7)

 

wskazać wyrobiska w których prowadzona jest odstawa urobku taśmami, 

8)

 

określić  wyrobiska  w  których  naleŜy  utrzymywać  rurociągi  przeciwpoŜarowe,  gdzie 
powinny być zabudowane hydranty, skrzynki hydrantowe, gaśnice (podać rodzaje gaśnic), 

9)

 

wskazać stacje pomiarowe do wczesnego wykrywania poŜarów endogenicznych, 

10)

 

zaprezentować wykonane ćwiczenie, 

11)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda projektów, 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

19 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

mapa pokładowa, 

 

kartki papieru, przybory do pisania, rysowania, 

 

literatura dotycząca profilaktyki przeciwpoŜarowej. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

20 

5.3. ZagroŜenie wybuchem pyłu węglowego 

 

5.3.1. Ćwiczenia 

 

Ćwiczenie 1 

Zmierz  intensywność  osiadania  pyłu  węglowego  w  wyznaczonym  wyrobisku.  Pobierz 

próbki  pasowe  pyłu  kopalnianego  w  celu  określenia  zawartości  części  niepalnych  w  pyle 
węglowym. 

Na podstawie wyników badań laboratoryjnych pobranych przez ciebie próbek określ czy 

wyrobisko jest zabezpieczone na okoliczność wybuchu pyłu węglowego? 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać  się  z  instrukcjami  wykonywania  pomiarów  intensywności  osiadania  pyłu 
węglowego oraz instrukcjami pobierania próbek pasowych w wyrobiskach dołowych,  

2)

 

wybrać odpowiedni sprzęt potrzebny do wykonania powyŜszego zadania, 

3)

 

określić  poziom  zagroŜenia  wybuchem  pyłu  węglowego  na  podstawie  analiz 
przeprowadzonych w laboratorium i wykonanych obliczeń, 

4)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenie praktyczne, 

 

pokaz z objasnieniem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

normy  PN–G–04036,  PN–G–04037  dotyczące  pomiaru  intensywności  osiadania  pyłu, 
sposobu pobierania próbek pyłu dla oceny zagroŜenia wybuchem pyłu węglowego, 

 

płytki na których będzie osiadał pył, 

 

przyrządy do pobrania próbki pyłu, 

 

pojemniki na próbki. 

 
Ćwiczenie 2 

Skontroluj  zaporę  pyłową  zabudowaną  w  wyrobisku  górniczym  w  pokładzie  klasy  B 

zagroŜenia  wybuchem  pyłu  węglowego  i  II  kategorii  zagroŜenia  metanowego.  Wykonaj 
pomiary i określ, czy jest to zapora zwykła czy boczna. Oblicz:  

 

wymaganą przepisami minimalną i całkowitą ilość pyłu na zaporze, 

 

ile półek ma liczyć zapora pyłowa zabudowana w tym wyrobisku. 
 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

21 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

przypomnieć sobie przepisy dotyczące budowy zapór, 

2)

 

skontrolować stan zapory pyłowej,  

3)

 

wykonać pomiary w wyrobisku potrzebne do realizacji ćwiczenia, 

4)

 

wykonać obliczenia, a ich wynik odnotować na tablicy kontroli zapór, 

5)

 

zaprezentować efekty swojej pracy, 

6)

 

dokonać oceny wykonania ćwiczenia. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

przygotowane miejsce do zabudowy półek zapory przeciwwybuchowej, 

 

materiał i narzędzi potrzebne do wykonania zadania, 

 

instrukcje dotyczące budowy zapór przeciwwybuchowych, 

 

calówka, notes, długopis, tablica kontroli zapory, 

 

literatura związane z zagroŜeniem pyłowym [3, 4, 11]. 

 

Ćwiczenie 3 

Zaprojektuj i zaznacz na rysunku załączonym do ćwiczenia, sposób zabezpieczenia przed 

wybuchem  pyłu  węglowego  robót  prowadzonych  rejonie  ściany  wydobywczej  i  drąŜonego 
kombajnem  wyrobiska  chodnikowego  w  pokładzie  IV  kategorii  zagroŜenia  metanowego. 
Pokład  zaliczony  do  klasy  B  zagroŜenia  wybuchem  pyłu  węglowego,  III  stopnia  zagroŜenia 
tąpaniami  a  w  wyrobiskach  przed  ścianą  wyznaczone  są  50  metrowe  strefy  szczególnego 
zagroŜenia tąpaniami. 

 

 

Rysunek do ćwiczenia 3 

 
 
 
zroby 

ś

ciana 1 

długość 
180 m 


 
 


 
 

Chodnik 1 o długości 1200 m 

Chodnik 2 o długości 1200 m 

DrąŜony kombajnem chodnik3, wentylacja ssąca wybieg 1300m 

 50m-strefy zagroŜenia tąpaniami 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

22 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

przypomnieć sobie zasady budowy wykonywania i utrzymywania stref zabezpieczających 
przed wybuchem pyłu węglowego, 

2)

 

ustalić  w  jakich  wyrobiskach  i  na  jakiej  długości  naleŜy  utrzymywać  strefy 
zabezpieczające przed wybuchem pyłu węglowego, 

3)

 

 zaznaczyć na mapie strefy zabezpieczające przed wybuchem pyłu węglowego, 

4)

 

przypomnieć zasady budowy zapór przeciwwybuchowych w pokładach metanowych, 

5)

 

ustalić, gdzie prowadzone są kable elektryczne, jak zaliczone są poszczególne wyrobiska, 
jakie  występują  stęŜenia  metanu  w  tych  wyrobiskach,  gdzie  znajdują  się  strefy 
szczególnego zagroŜenia tąpaniami, 

6)

 

obliczyć  ilość  półek  na  zaporze  i  jej  długość  przy  załoŜeniu,  Ŝe  wszystkie  wyrobiska 
wykonane  są  w  obudowie  łukowej  o  przekroju  10  m

2

  i  są  to  zapory  budowy  zwykłej 

o długości półek równej 3 m i deseczkach na półkach o długości 50 cm, 

7)

 

zaznaczyć  lokalizację  pomocniczych  zapór  przeciwwybuchowych  (ustalić  wzajemne 
odległości pomiędzy zaporami), 

8)

 

 zaznaczyć lokalizację zapór głównych, 

9)

 

określić, w jakich wyrobiskach zawartość części niepalnych w pyle powinna wynosić co 
najmniej 50%,  

10)

 

zaprezentować efekty swojej pracy, 

11)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem,  

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

mapa pokładowa,  

 

dokumentacja prowadzonych robót górniczych w tym pokładzie, 

 

Przepisy górnicze [13], 

 

kartki papieru A4, 

 

przybory do pisania i rysowania. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

23 

5.4. ZagroŜenie zawałami i tąpaniami 

 
5.4.1. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Oceń  metodą  wiercenia  otworów  małośrednicowych  zagroŜenie  tąpaniami  w  ścianie 

o wysokości  2  m,  wykonując  10  otworów  w  ociosie  ściany  w  odstępach  co  10  m.  Określ 
długość wierconych otworów. 

Jakie podejmiesz działania, gdy brak jest pełnego zawału w zrobach za ścianą, a w stropie 

bezpośrednio  nad  wybieranym  pokładem  zalega  1,2  m  piaskowca,  a  nad  nim  12  m  warstwa 
słabych łupków.  

Jaka  musi  być  grubość  stropu  bezpośredniego,  aby  w  ścianie  zawałowej  wybieranej  na 

wysokość 2,0 m. uzyskać pełne podparcie stropu zasadniczego? 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z materiałem dotyczącym mechaniki górotworu, 

2)

 

zapoznać 

się 

instrukcją 

oceny 

zagroŜenia 

tąpaniami 

metodą 

otworów 

małośrednicowych, 

3)

 

zabezpieczyć miejsce wiercenia, 

4)

 

określić długość wierconych otworów, 

5)

 

wywiercić otwory, zmierzyć wychód zwiercin, 

6)

 

ocenić poziom zagroŜenia, 

7)

 

przeanalizować, jak podzielność skał wpływa na moŜliwości utrzymania wyrobiska a jak 
na moŜliwość uzyskania zawału, 

8)

 

przypomnieć sobie kryteria klasyfikacji skał stropowych, 

9)

 

określić, jakie są sposoby wywoływania zawału z wykorzystaniem robót strzałowych, 

10)

 

przeanalizować  jakie  skały  zalegają  w  stropie  i  wskazać  na  tej  podstawie  jak  długie 
muszą być otwory strzałowe, 

11)

 

dokonać oceny pracy.  
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

ć

wiczenia praktyczne,  

 

metoda projektów. 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

literatura z zakresu geomechaniki górotworu [7, 17, 18], 

 

wiertarka, Ŝerdzie, świdry, raczki, 

 

sztolnia lub pole szkoleniowe w kopalni, 

 

zeszyt, przybory do pisania. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

24 

Ćwiczenie 2 

Objaśnij,  co  to  jest  pokład  odpręŜający.  Zaznacz  na  mapie  pokładowej  krawędzie 

eksploatacji  ściany  1  pokładzie  507,  jeŜeli  ściana  ta  została  odpręŜona  ścianami  1  i  2  
w  pokładzie  506.  Odległości  poziome  pomiędzy  tymi  krawędziami  kopalniany  zespół  ds. 
tąpań określił na 20 m. 

Zaznacz  na  mapie  strefy  szczególnego  zagroŜenia  tąpaniami  (60  m  przed  ścianą  na  obu 

chodnikach).  Narysuj  zabezpieczenie  ściany  zaporami  przeciwwybuchowymi  (klasa  B 
zagroŜenia pyłowego, IV kategoria zagroŜenia metanowego).  

 
Wskazówki do realizacji 
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres 

isposób

 

wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z materiałem dotyczącym zagroŜenia tąpaniami, 

2)

 

czytać mapy pokładowe i na bieŜąco je aktualizować, 

3)

 

powtórzyć zasady budowy zapór przeciwwybuchowych,  

4)

 

zaznaczyć na mapie pokładu 507 krawędzie eksploatacji pokładu 506, 

5)

 

narysować  na  mapie  wyrobiska  wykonywane  w  pokładzie  507  (chodnik  1  nadścianowy, 
ś

cianę  1,  chodnik  2  podścianowy),  tak  aby  były  zachowane  odległości  pomiędzy 

krawędziami, 

6)

 

narysować na mapie strefy szczególnego zagroŜenia tąpaniami,  

7)

 

zaprojektować rozmieszczenie zapór przeciwwybuchowych pyłowych w rejonie ściany 1, 

8)

 

zaprezentować wykonaną pracę, 

9)

 

dokonać oceny poprawności wykonanej pracy. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

metoda projektów. 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

zeszyt, przybory do pisania, 

 

mapy pokładów, 

 

Przepisy górnicze [3] 

 
Ćwiczenie 3 

Zabuduj  podciąg  drewniany  na  stojakach  Valent  w  celu  wzmocnienia  obudowy 

w wyrobisku za ścianą. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia,  

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

25 

2)

 

przypomnieć sobie zasady budowy podciągów wzmacniających wyrobisko, 

3)

 

przypomnieć sobie sposób zabudowy, rozparcia stojaka Valent, 

4)

 

przedstawić plan wykonania ćwiczenia, 

5)

 

skontrolować stan obudowy w miejscu zabudowy podciągu, pomierzyć gazy kopalniane, 

6)

 

przygotować narzędzia i sprzęt potrzebny do wykonania zadania, 

7)

 

podwiesić w osi wyrobiska stropnicę drewnianą do obudowy wyrobiska za pomocą drutu 
lub łańcucha, 

8)

 

wybrać odpowiednie gniazdo do „twardego” w miejscu stawiania stojaka, 

9)

 

przygotować stojak Valent do zabudowy, rozsunąć go na spągu wyrobiska na długość na 
jaką  naleŜy  go  zabudować,  zabić  wstępnie  kliny  zamka  stojaka,  tak  aby  rdzennik  nie 
przesuwał się względem spodnika, postawić stojak, załoŜyć podciągarkę na stojak, wybić 
kliny w zamku, podciągnąć rdzennik stojaka podciągarką hydrauliczną (rozparcie stojaka) 
nadając mu odporność wstępną, zabić kliny w zamku stojaka, zabezpieczyć stojak przed 
przewróceniem  za  pomocą  łańcucha  gospodarczego,  linki  lub  drutu,  zdemontować 
podciągarkę,  

10)

 

zwrócić  uwagę  na  dokładność  wykonywania  ćwiczenia,  a  zwłaszcza  na  właściwe 
rozparcie stojaka, moŜe zachodzić konieczność kilkukrotnego podciągania stojaka, 

11)

 

zaprezentować efekty swojej pracy, 

12)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

pole szkoleniowe lub sztolnia, 

 

potrzebny  materiał  do  wykonania  zadania:  stropnice  drewniane,  stojaki  Valent  wraz 
z podciągarką, drut lub łańcuch, 

 

zestaw narzędzi, kilof, łopata, piła do drzewa, calówka, przymiar, 

 

tlenowy aparat ucieczkowy, metanomierz, wykrywacz gazów. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

26 

5.5. ZagroŜenia wodne 

 
5.5.1  Ćwiczenia 

 

Ćwiczenie 1 

Odwiercić  otwór  badawczy  w  kierunku  uskoku.  W  przypadku  natrafienia  na  zbiornik 

wody pomierzyć ciśnienie wody oraz intensywność wypływu. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z materiałem dotyczącym wiercenia otworów badawczych,  

2)

 

zapoznać się z projektem technicznym wykonania tego otworu, 

3)

 

ustawić wiertnicę i rozeprzeć ją w wyrobisku za pomocą stojaków typu Valent, 

4)

 

odwiercić otwór pod rurę obsadową ø100 mm, 

5)

 

zacementować rurę, przykręcić zasuwę z manometrem, 

6)

 

zrobić próbę szczelności, 

7)

 

przystąpić do wiercenia otworu, 

8)

 

 podać raport do dyspozytora jakie są wyniki wiercenia, 

9)

 

zaprezentować wynik swojej pracy, 

10)

 

ocenić ćwiczenie. 

 

Zalecane metody nauczania – uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

wiertnica z wiertłami, stojaki Valent, podciągarka do stojaków, stojaki drewniane, 

 

rura obsadowa, zawór, manometr, 

 

dokumentacja, projekt wykonywanego otworu 

 

instrukcja obsługi wiertnicy, instrukcja wiercenia otworu, 

 

właściwe oświetlenie w miejscu pracy, 

 

pompa do odwadniania, rurociąg odwadniający, 

 

przyrządy do pomiaru gazów 

 
Ćwiczenie 2 

Określ ilość wody wypływającej rurą ø100 mm, zza tamy izolującej zroby ściany. Pobierz 

próbkę wody do analizy chemicznej. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

27 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z zagroŜeniami występującymi w tym rejonie, 

2)

 

skontrolować stan obudowy w wyrobiska na dojściu do tamy, 

3)

 

sprawdzić, czy dojście do tamy przewietrzane jest za pomocą przegrody wentylacyjnej, 

4)

 

wykonać pomiary gazów przed tamą, 

5)

 

pomierzyć wielkość wypływu wody, 

6)

 

pobrać próbkę wody do analizy, 

7)

 

skontrolować czy nie ma innych miejsc wypływu wody z otamowanego wyrobiska, 

8)

 

określić czy woda nie spiętrza się na tamie 

9)

 

podać raport sztygarowi, 

10)

 

zaprezentować efekty swojej pracy, 

11)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

ć

wiczenie praktyczne w sztolni lub w polu szkoleniowym. 

 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

wyrobisko przewietrzane za pomocą przegrody wentylacyjnej, w której zabudowana jest 
tama izolacyjna (w której zabudowana jest rura z syfonem dla odprowadzenia wody zza 
tamy, 

 

pojemnik na wodę o znanej objętości, zegarek (stoper), przyrządy pomiarowe, 

 

przybory do pisania, papier. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

28 

5.6. ZagroŜenia techniczne 

 
5.6.1. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1  

Chodnik  drąŜony  jest  za  pomocą  kombajnu  AM  –  50.  Wyrobisko  to,  o  długości  600 m 

przewietrzane jest za pomocą wentylacji lutniowej ssącej z zabudowanym wentylatorem 1003 
B. Naszkicuj schemat przewietrzania tego wyrobiska. Zaznacz na schemacie, gdzie mają być 
zabudowane urządzenia do zwalczania hałasu a gdzie do zwalczania zapylenia. Wymień jakie 
ś

rodki ochrony indywidualnej powinni mieć pracownicy zatrudnieni w przodku. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z dokumentacją techniczną drąŜonego wyrobiska, 

2)

 

zapoznać się z zasadami budowy lutniociągów, 

3)

 

dobrać właściwe tłumiki do zastosowanego wentylatora, 

4)

 

przypomnieć  sobie,  gdzie  budowane  są  odpylacze  w  przypadku  drąŜenia  wyrobisk 
chodnikowych w zaleŜności od sposobu przewietrzania wyrobisk,  

5)

 

wskazać  miejsca  w  chodniku  drąŜonym  kombajnem,  gdzie  naleŜy  stosować  zraszanie 
w celu zwalczania zagroŜenia pyłowego, 

6)

 

wskazać jakie zagroŜenia techniczne występują w drąŜonym kombajnem wyrobisku,  

7)

 

wymienić  stosowane  środki  ochrony  indywidualnej  i  zbiorowej  chroniące  przed 
zagroŜeniami technicznymi w tym wyrobisku,  

8)

 

przedstawić efekty pracy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem,  

 

metoda projektów,  

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 
WyposaŜenie stanowiska pracy: 

 

dokumentacja techniczna drąŜonego wyrobiska, 

 

katalogi wentylatorów, tłumików, odpylaczy, 

 

kartki papieru, przybory do pisania. 

 
Ćwiczenie 2 

Sprawdź  sposób  zabudowy  przenośnika  taśmowego.  Wymień  zabezpieczenia 

poprawiające bezpieczeństwo przy eksploatacji tego przenośnika. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

29 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)

 

zapoznać się z budową przenośnika, 

2)

 

zapoznać się z wymogami dotyczącymi obsługi przenośnika, 

3)

 

określić jakie zagroŜenia techniczne mogą występować przy ruchu przenośnika, 

4)

 

określić  jakie  zagroŜenia  występują  przy  jego  uruchamianiu  zamierzonym  a  jakie  przy 
uruchomieniu przypadkowym, 

5)

 

przypomnieć  sobie  jakie  zabezpieczenia  wymagane  są  dla  przenośników  stosowanych  
w kopalniach, 

6)

 

zaprezentować efekty swojej pracy, 

7)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 

 

Zalecane metody nauczania – uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

ć

wiczenie praktyczne. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

przenośnik  taśmowy  zabudowany  w  wyrobisku  górniczym  lub  na  zakładzie  przeróbki 
mechanicznej, 

 

instrukcja obsługi przenośnika, 

 

instrukcje dotyczące prowadzenia prac na trasie przenośników taśmowych, 

 

przepisy dotyczące eksploatacji przenośników taśmowych, 

 

instrukcja dla pracowników obsługi, 

 

dokumentacja techniczno ruchowa kontrolowanego przenośnika taśmowego, 

 

kartki papieru, przybory do pisania, 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

30 

5.7.  Procedury 

postępowania 

przypadku 

wystąpienia 

zagroŜenia

 

 
5.7.1.  Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Jesteś  zatrudniony  na  napędzie  ściany  przewietrzanej  na  „U”.  Powietrze  do  ściany 

dopływa  chodnikiem  podścianowym.  Płynie  przez  ścianę  i  dalej  chodnikiem  nadścianowym 
do  dowierzchni  wentylacyjnej  gdzie  łączy  się  ze  świeŜym  powietrzem  i  płynie  drogami 
wentylacyjnymi  do  szybu  wentylacyjnego  2.  Chodnik  podścianowy  ma  długość  200  m  do 
skrzyŜowania  z  dowierzchnią  transportową,  gdzie  jest  pracownik  obsługujący  zabudowany 
w tym  wyrobisku  przenośnik  taśmowy.  Z  uwagi  na  to,  Ŝe  w  wyrobisku  jest  strefa 
szczególnego  zagroŜenia  tąpaniami,  wiemy  Ŝe  podczas  ruchu  ściany  nie  ma  tam  nikogo. 
W ścianie  o  długości  160 m i wysokości 2,2 m, znajduje się 10 osób. Chodnik nadścianowy 
o długości 180 m.  

Jakie  podejmiesz  działania  w  chwili,  gdy  stwierdzisz,  Ŝe  do  ściany  z  powietrzem 

dopływają dymy?  

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z sytuacją opisaną w treści ćwiczenia, 

2)

 

przypomnieć sobie, jakie czynności naleŜy podjąć w chwili zauwaŜenia poŜaru, 

3)

 

przypomnieć sobie, jak rozmieszczone są w rejonie ścianie sygnalizatory poŜarowe, jaka 
jest  łączność  w  ścianie  między  pracownikami  w  niej  zatrudnionymi,  a  jaka  łączność 
z dyspozytorem kopalni, 

4)

 

podjąć działania zgodnie z tematem ćwiczeń, 

5)

 

uŜyć sprzętu ochrony dróg oddechowych, 

6)

 

wycofać się do prądu powietrza świeŜego i wskać dokładną drogę wycofania, 

7)

 

rozliczyć załogę, podać raport do dyspozytora kopalni, 

8)

 

dokonać oceny ćwiczenia.  

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem,  

 

ć

wiczenie praktyczne, 

 

metoda projektów. 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

kopalniana komora ćwiczeń, 

 

telefony kopalniane, sygnalizatory alarmowe, 

 

tlenowe  aparaty  ucieczkowe  (treningowe),  przyciemnione  okulary  (utrudniona 
widoczność z uwagi na zadymienie, 

 

mapy i schematy przestrzenne, 

 

przybory do rysowania. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

31 

Ćwiczenie 2 

Prowadzenie  akcji  poŜarowej.  Wskazane  na  mapie  jest  miejsce  poŜaru.  Wyznacz  strefę 

zagroŜenia,  posterunki  zabezpieczające,  bazę  ratowniczą.  Akcją  kierują:  kierownik  akcji, 
kierownik  akcji  dół,  kierownik  bazy.  W  akcji  uczestniczą  równieŜ  obserwatorzy  na 
posterunkach, zastępy ratownicze jak i pracownicy nie będący ratownikami. 

Zostałeś  skierowany  w  rejon  zagroŜenia  jako  obserwator  na  posterunku  obstawy.  Jakie 

jest twoje zadanie, gdzie masz się zgłosić i czyje polecenia masz wykonywać, jakie przyrządy 
pomiarowe masz mieć przy sobie? 

Doskonalenie  właściwej  kolejności  działań  na  określonych  stanowiskach pracy w czasie 

akcji ratowniczej, korzystając z łączności ratowniczej w komorze ćwiczeń. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

wyznaczyć zgodnie z zasadami strefę zagroŜenia jak i posterunki zabezpieczające,  

2)

 

przypomnieć  sobie  jakie  mają  zadania  poszczególne  osoby  związane  z  prowadzeniem 
akcji ratowniczej, 

3)

 

przypomnieć sobie, gdzie mają się zgłaszać osoby skierowane w rejon zagroŜony, 

4)

 

przypomnieć  sobie,  czyje  polecenia  mogą  wykonywać  pracownicy  na  posterunkach 
obstawy, 

5)

 

wykorzystać łączność w komorze ćwiczeń, w celu komunikowania się z bazą ratowniczą 

6)

 

dokonać prezentacji swojej pracy, 

7)

 

dokonać oceny ćwiczenia. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenie praktyczne,  

 

metoda projektów . 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

komora ćwiczeń przy kopalnianej stacji ratowniczej, 

 

plan ratownictwa, 

 

mapy kopalniane, schematy przestrzenne, 

 

przybory do rysowania, 

 
Ćwiczenie 3 

Idąc  do  ściany  4  w  pokładzie  405  w  chodniku  podścianowym  4  w  prądzie  powietrza 

ś

wieŜego,  po  minięciu  napędu  przenośnika  taśmowego  nr  3  (około  10m  od  tego  napędu) 

zauwaŜyłeś palący się węgiel pod taśmą. Jakie podejmiesz działania w tej sytuacji? 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

32 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

przypomnieć sobie zasady postępowania w przypadku zauwaŜenia poŜaru, 

2)

 

przypomnieć  sobie  jakie  moŜesz  mieć  w  tym  miejscu  środki  łączności  z  dyspozytorem 
jak i załogą zatrudnioną w rejonie, 

3)

 

przypomnieć sobie jaki sprzęt gaśniczy powinien znajdować się w tym miejscu, 

4)

 

wskazać moŜliwe sposoby powiadomienia ludzi naraŜonych na skutki tego zagroŜenia, 

5)

 

podać meldunek o zagroŜeniu do dyspozytora, 

6)

 

przystąpić do gaszenia poŜaru o ile to jest moŜliwe w porozumieniu z dyspozytorem, 

7)

 

podłączyć  węŜe  przeciwpoŜarowe  do  hydrantu  zabudowanego  na  rurociągu 
przeciwpoŜarowym, 

8)

 

ugasić palący się węgiel i podać raport do dyspozytora, 

9)

 

dokonać oceny prawidłowości zachowania się w czasie gaszenia poŜaru. 
 
Ś

rodki dydaktyczne

:

 

 

ć

wiczenia prowadzone w wyrobiskach dołowych, pole szkoleniowe, 

 

mapa oddziałowa lub schemat wentylacyjny rejonu, 

 

przepisy  dotyczące  zasad  rozmieszczenia  sprzętu  przeciwpoŜarowego  w  wyrobiskach 
dołowych [zał. Lit.], 

 

rurociąg przeciwpoŜarowy, hydrant, szafka hydrantowa z wyposaŜeniem, 

 

gaśnice jakie są wymagane w miejscu zabudowania napędu przenośnika taśmowego, 

 

urządzenia łączności stosowane w kopalni, na czynnych przenośnikach taśmowych, 

 

papier, przybory do pisania. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

33 

6.  EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA 

 
Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego 

 
Test 1 
Test do jednostki modułowej „Rozpoznawanie zagroŜeń górniczych” 

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których: 

 

zadania 1, 2, 3, 4, 5, 8, 10, 15, 16, 17, 18, 19, 20 są z poziomu podstawowego, 

 

zadania 6, 7, 9, 11, 12, 13, 14 są z poziomu ponadpodstawowgo. 

 

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt 

 

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak 

uczeń otrzymuje 0 punktów. 
 

Proponuje  się  następujące  normy  wymagań  –  uczeń  otrzyma  następujące 
oceny szkolne: 

-

 

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 7 zadań z poziomu podstawowego,  

-

 

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 11 zadań z poziomu podstawowego, 

-

 

dobry – za rozwiązanie 15 zadań, w tym co najmniej 3 z poziomu ponadpodstawowego, 

-

 

bardzo  dobry  –  za  rozwiązanie  18  zadań,  w  tym  co  najmniej  6  z  poziomu 
ponadpodstawowego. 

 
Klucz odpowiedzi: 1. 
c, 2. b, 3. b, 4. c, 5. b, 6. c, 7. c, 8. c, 9. b, 10. d, 11. c, 
12. 
c, 13. a, 14. c, 15. c, 16. c, 17. b, 18. b, 19. c, 20. d. 
 
Plan testu 
 

Nr 

zad. 

Cel operacyjny 

(mierzone osiągnięcia ucznia) 

Kategoria 

celu 

Poziom 

wymagań 

Poprawna 

odpowiedź 

Określić dopuszczalne stęŜenia gazów 
kopalnianych 

Rozpoznać gazy trujące występujące w 
wyrobiskach górniczych 

Ocenić zagroŜenie gazowe w wyrobisku 
na podstawie pomiarów gazów 
kopalnianych 

RozróŜnić przyczyny poŜrów 
endogenicznych  

Rozpoznać na podstawie pomiarów stęŜeń 
gazów, kiedy mamy poŜar w kopalni 

Określić sposób postępowania w 
przypadku wzrostu zagroŜenia poŜrowego 
zgodny z obowiązującymi kryteriami  

PP 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

34 

Rozpoznać stęŜenia gazów wybuchowych 

PP 

Rozpoznać kategorię zagroŜenia 
metanowego 

Określić rzeczywisty poziom zagroŜenia 
metanowego w ścianie  

PP 

10 

Dobrać sprzęt ochrony dróg oddechowy 
stosownie do występującego zagroŜenia 

11 

Ocenić zabezpieczenie pyłu kopalnianego 
pod względem moŜliwości jego wybuchu  

PP 

12 

Dobrać sposób zabezpieczenia pyłowego 
wykonywanych wyrobisk 

PP 

13  Określić potencjane zagroŜenie tąpaniami 

PP 

14  Ocenić rzeczywiste zagroŜenie tąpaniami 

PP 

15 

Rozpoznać zagroŜenie wyrzutami gazów 
i skał 

16 

RozróŜnić zawał w wyrobisku od tąpnięcia 
w wyrobisku 

17 

Określić poziom zagroŜenia wodnego 
w wyrobiskach górniczych 

18 

Dobrać maszyny i urządzenia stosownie 
do występujących zagroŜeń 

19  Określić strefę zagroŜenia 

20 

Zastosować właściwe działania 
w wrunkach występującego zagroŜenia 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

35 

Przebieg testowania 
 

Instrukcja dla nauczyciela 

1.

 

Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z co najmniej jednotygodniowym 
wyprzedzeniem. 

2.

 

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań podanych w zestawie oraz z zasadami punktowania. 

4.

 

Przeprowadź  z  uczniami  próbę  udzielania  odpowiedzi  na  takie  typy  zadań  testowych, 
jakie będą w teście. 

5.

 

Omów z uczniami sposób udzielania odpowiedzi (karta odpowiedzi). 

6.

 

Zapewnij uczniom moŜliwość samodzielnej pracy. 

7.

 

Rozdaj  uczniom  zestawy  zadań  testowych  i  karty  odpowiedzi,  podaj  czas  przeznaczony 
na udzielanie odpowiedzi. 

8.

 

Postaraj  się  stworzyć  odpowiednią  atmosferę  podczas  przeprowadzania  pomiaru 
dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich moŜliwości). 

9.

 

Kilka  minut  przed  zakończeniem  sprawdzianu  przypomnij  uczniom  o  zbliŜającym  się 
czasie zakończenia udzielania odpowiedzi. 

10.

 

Zbierz karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych. 

11.

 

Sprawdź wyniki i wpisz do arkusza zbiorczego. 

12.

 

Przeprowadź  analizę  uzyskanych  wyników  sprawdzianu  i  wybierz  te  zadania,  które  
sprawiły uczniom największe trudności. 

13.

 

Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności. 

14.

 

Opracuj  wnioski  do  dalszego  postępowania,  mającego  na  celu  uniknięcie  niepowodzeń 
dydaktycznych – niskie wyniki przeprowadzonego sprawdzianu. 

 

Instrukcja dla ucznia 

1.

 

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję zanim zaczniesz rozwiązywać zadania. 

2.

 

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 

3.

 

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych. 

4.

 

Test  zawiera  20  zadań  o  róŜnym  stopniu  trudności,  dotyczących  czujników 
i przetworników  pomiarowych.  Zadania  zawierają  cztery  odpowiedzi,  z  których  tylko 
jedna jest poprawna. 

5.

 

Udzielaj  odpowiedzi  tylko  na  załączonej  karcie  odpowiedzi,  stawiając  w  odpowiedniej 
rubryce  znak  X.  Jeśli  uznasz,  Ŝe  pomyliłeś  się  i  wybrałeś  nieprawidłową  odpowiedź,  to 
zaznacz ją kółkiem, a następnie ponownie zaznacz znakiem X odpowiedź prawidłową. 

6.

 

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz mógł sprawdzić poziom swojej wiedzy. 

7.

 

Kiedy udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóŜ jego rozwiązanie 
na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci czas wolny. 

8.

 

Na rozwiązanie testu masz 30 min. 

Powodzenia! 

 
Materiały dla ucznia:

 

 

instrukcja, 

 

zestaw zadań testowych, 

 

karta odpowiedzi. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

36 

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH 

 

1.

 

Skrót NDS oznacza 
a)

 

najwyŜsze dopuszczalne stęŜenie gazów w miejscu pracy urządzeń elektrycznych. 

b)

 

najwyŜsze  dopuszczalne  stęŜenie  gazów,  przy  których  moŜna  wykonywać  prace 
spawalnicze.  

c)

 

najwyŜsze dopuszczalne stęŜenie średniowaŜone w okresie ośmiu godzin. 

d)

 

Ŝ

adną z powyŜszych odpowiedzi. 

 
2.

 

Która grupa gazów zaliczana jest w całości do gazów trujących? 
a)

 

Wodór, metan, dwutlenek węgla, azot. 

b)

 

Dwutlenek siarki, dwutlenek azotu, siarkowodór, tlenek węgla. 

c)

 

Węglowodory, metan, azot, siarkowodór. 

d)

 

Metan, azot, azbest, dwutlenek węgla, węglowodory aromatyczne. 

 

3.

 

WskaŜ,  w  którym  punkcie  musimy  wycofać  załogę  z  uwagi  na  niezgodne  z  przepisami 
górniczymi stęŜenia gazów kopalnianych: 
a)

 

O

2

 –19,8%, CH

4

 – 1,5%, CO

2

 – 0,8%, CO – 0,0018%. 

b)

 

O

2

 –18,1%, CH

4

 – 1,0%, CO

2

 – 0,2%, CO – 0,0002%. 

c)

 

O

2

 –20,1%, CH

4

 – 0,6%, CO

2

 – 0,4%, CO – 0,0010%. 

d)

 

O

2

 –19,9%, CH

4

 – 1,2%, CO

2

 – 0,9%, CO – 0,0008%. 

 
4.

 

Które z podanych okoliczności mogą być przyczyną poŜaru endogenicznego? 
a)

 

Wadliwe działanie lub uszkodzenie urządzeń elektrycznych. 

b)

 

Wybuch gazów palnych lub pyłu węglowego. 

c)

 

Samozapalenie się węgla, siarki lub pirytu. 

d)

 

Celowe podpalenie. 

 
5.

 

Która  z  przedstawionych  analiz  gazów  kopalnianych  wskazuje  na  występowanie  poŜaru  
w wyrobisku? 
a)

 

O

2

 –20,3%, CH

4

 – 1,3%, CO

2

 – 0,6%, CO – 0,0021%. 

b)

 

O

2

 –19,8%, CH

4

 – 0,5%, CO

2

 – 0,08%, CO – 0,0028%. 

c)

 

O

2

 –19,8%, CH

4

 – 1,5%, CO

2

 – 0,8%, CO – 18ppm. 

d)

 

O

2

 –18,8%, CH

4

 – 0,3%, CO

2

 – 0,02%, CO – 0,0024%. 

 

6.

 

W  którym  przypadku,  musimy  prowadzić  prace  profilaktyczne,  przy  zachowaniu 
normalnego ruchu w zagroŜonym rejonie, jeŜeli na stacji pomiarowej wydatek powietrza 
wynosi 1000m

3

/min., a stęŜenia tlenku węgla wynoszą 

a)

 

0,0005%. 

b)

 

0,0008%. 

c)

 

0,0015%. 

d)

 

0,0040%. 

 
7.

 

Która z przedstawionych mieszanin gazów jest wybuchowa? 
a)

 

CH

4

 – 3,5%, CO

– 0,8%, O

2

 – 19%. 

b)

 

CH

4

 – 35%, CO

– 5,7%, O

2

 – 6,2%. 

c)

 

CH

– 9,5%, CO

– 1,0%, O

2

 – 18%. 

d)

 

CH

4

 – 15%, CO

2

 – 50%, O

2

 – 5,1%. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

37 

8.

 

Pokład zaliczamy do III kategorii zagroŜenia metanowego, jeŜeli 
a)

 

stęŜenia metanu na wylocie ze ściany nie przekraczają 1,5%. 

b)

 

w  wyrobiskach  tego  pokładu  stęŜenie  metanu  nie  moŜe  przekroczyć  1,0%,  przy 
czynnej wentylacji. 

c)

 

stwierdzono  występowanie  metanu  pochodzenia  naturalnego  w  ilości  powyŜej  
4,5  m

3

/Mg,  lecz  nie  większej  niŜ  8  m

3

/Mg,  w  przeliczeniu  na  czystą  substancję 

węglową. 

d)

 

stwierdzono  występowanie  metanu  pochodzenia  naturalnego  w  ilości  powyŜej  
8 m

3

/Mg, w przeliczeniu na czystą substancję węglową. 

 
9.

 

Metanowość  wentylacyjna  ściany  przez  którą  płynie  1000  m

3

/min  powietrza  wynosi 

10m

3

/CH

4

/min jeŜeli stęŜenie metanu na wylocie ze ściany wynosi 

a)

 

0,5%. 

b)

 

1,0%. 

c)

 

si 1,2%. 

d)

 

1,5%. 

 

10.

 

StęŜenia  gazów  w  wyrobisku,  którym  wycofuje  się  załoga  są  następujące  CO–0,025%, 
O

2

–15%,  CO

2

  –1%.  Określ,  która  grupa  pracowników  ma  właściwie  dobrany  sprzęt 

ochrony dróg oddechowych, jeśli posiadają aparaty 
a)

 

SR–100A i POG– 8. 

b)

 

OXY K 50S i POG– 8. 

c)

 

AU–9L, POG–8 i SR–60. 

d)

 

SzSS–1PV i OXY K 50S. 

 
11.

 

Pył kopalniany jest niezabezpieczony jeŜeli zawiera 
a)

 

co najmniej 70% części niepalnych stałych w polach niemetanowych. 

b)

 

co  najmniej  75%  części  niepalnych  stałych  w  pokładach  I  i  II  kategorii  zagroŜenia 
metanowego. 

c)

 

co  najmniej  80%  części  niepalnych  stałych  w  polach  metanowych  III  i  IV  kategorii 
zagroŜenia metanowego. 

d)

 

wodę  przemijającą  uniemoŜliwiającą  przenoszenie  wybuchu  pyłu  węglowego  
i całkowicie pozbawiającą ten pył kopalniany lotności. 

 
12.

 

W  polach  metanowych  w  wyrobiskach  korytarzowych,  przewietrzanych  za  pomocą 
lutniociągów, buduje się zapory przeciwwybuchowe w: 
a)

 

odległości od 100 m do 300 m od przodka. 

b)

 

pierwszą na wlocie do wyrobiska i drugą przebudowywaną za postępem przodka, tak 
aby odległość jej od przodka nie była większa od 250 m. 

c)

 

w  odległości  nie  większej  od  siebie  niŜ  200  m,  a  zapora  najbliŜsza  przodka 
w odległości od niego od 60 m do 200 m. 

d)

 

w  odległości  10  do  40  m  od  opływowego  prądu  powietrza  a  na  pozostałej  długości 
strefę opylania w której naleŜy zapewnić 80% części niepalnych stałych. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

38 

13.

 

Do  trzeciego  stopnia  zagroŜenia  tąpaniami  zalicza  się  pokłady  lub  ich  części  zalegające 
w górotworze skłonnym do tąpań, w którym: 
a)

 

nie  dokonano  odpręŜenia  przez  wybranie  pokładu  sąsiedniego  lub  wystąpiło 
tąpnięcie, pomimo wcześniej dokonanego odpręŜenia. 

b)

 

dokonano  odpręŜenia  pokładu  przez  wybranie  pokładu  odpręŜającego  z  zawałem 
stropu a skuteczność odpręŜenia potwierdzona jest badaniami i opinią rzeczoznawcy. 

c)

 

pokład zalega na głębokości od 400 do 350 m. 

d)

 

pokład  zalega  na  głębokości  poniŜej  800  m  a  w  jego  otoczeniu  nie  występują  skały 
zwięzłe. 

 
14.

 

Rzeczywisty stan zagroŜenia tąpaniami ocenia się: 
a)

 

na podstawie ilości wstrząsów górotworu i poziomu zagroŜenia metanowego. 

b)

 

metodą  rozpoznania  górniczego  z  uwzględnieniem  zaliczenia  do  odpowiedniego 
stopnia zagroŜenia tąpaniami i opinią geologa odnośnie przebiegających uskoków. 

c)

 

metodą 

kompleksową 

uwzględniającą 

metodę 

rozeznania 

górniczego. 

sejsmologiczną, sejsmoakustyczną i wierceń małośrednicowych. 

d)

 

metodą uwzględniająca zagroŜenia skojarzone, jak i własności mechaniczne skał. 

 

15.

 

Co to jest kawerna powyrzutowa? 
a)

 

Atmosfera w wyrobisku bezpośrednio po wyrzucie gazów i skał zawierająca bardzo 
małą ilość tlenu. 

b)

 

Otwór w caliźnie z którego nastąpił wyrzut gazów. 

c)

 

Pustka w stropie, spągu lub ociosie wyrobiska powstała po wyrzucie gazów. 

d)

 

Nagromadzenie  urobku  skalnego  lub  węglowego  w  wyrobisku  górniczym,  który 
został wyrzucony z calizny podczas wyrzutu gazów i skał. 

 
16.

 

Co (w sensie zagroŜenia) nazywamy zawałem w wyrobisku? 
a)

 

Opad skał stropowych do wyrobiska, nie powodujący zagroŜenia Ŝycia ludzkiego. 

b)

 

Opad  skał  stropowych  do  wyrobiska  powodujący  chwilowe  zakłócenia  w  pracy 
maszyn i urządzeń. 

c)

 

Niezamierzone  grawitacyjne  przemieszczenie  się  do  wyrobiska  mas  skalnych  lub 
kopaliny  ze  stropu  albo  ociosu  w  stopniu  powodującym  niemoŜność  przywrócenia 
pierwotnej funkcji wyrobiska w czasie krótszym niŜ 8 godzin. 

d)

 

Wyładowanie  energii  spręŜystej  nagromadzonej  w  górotworze  powodujące  drgania 
górotworu,  zjawiska  akustyczne  i  przemieszczenie  się  mas  skalnych  do  wyrobiska, 
które zniszczenie obudowy i utratę funkcjonalności wyrobiska.  

 
17.

 

KaŜdy otwór badawczy wykonywany z wyrobisk górniczych dla rozpoznania zagroŜenia 
wodnego wyposaŜa się w rurę obsadową 
a)

 

i pojemnik do spuszczania wody. 

b)

 

z  zasuwą  i  manometrem,  której  szczelność  i  wytrzymałość  sprawdza  się,  stosując 
próbę  ciśnieniową  przy  ciśnieniu  co  najmniej  o  50%  wyŜszym  od  maksymalnego 
spodziewanego ciśnienia. 

c)

 

z  zasuwą,  której  szczelność  sprawdzamy,  ciśnieniem  emulsji  zasilającej  zestawy  
w ścianie. 

d)

 

z  zasuwą,  której  szczelność  sprawdzamy  podłączając  ją  na  2 godziny  do  instalacji 
rurociągu przeciwpoŜarowego. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

39 

18.

 

W  zakładach  górniczych  w  wyrobiska  zaliczonych  do  pomieszczeń  „b”  lub  „c” 
niebezpieczeństwa  wybuchu,  eksploatowane  mogą  być  tylko  maszyny  i  urządzenia 
budowy przeciwwybuchowej, które 
a)

 

po  zabudowie  ich  w  wyrobisku  zapewniają  właściwe  odstępy  ruchowe  od  ociosu 
wyrobiska. 

b)

 

zostały  oznaczone  znakiem  zgodności  CE  lub  odpowiednim  znakiem  dopuszczenia 
i zostały uprzednio poddane odbiorowi. 

c)

 

zostały zabezpieczone w sposób trwały przed wypływem emulsji a elementy wirujące 
osłonami siatkowymi. 

d)

 

po  zabudowie  zostały  skontrolowane  przez  dozór,  a  pracownicy  obsługujący  je 
posiadają uprawnienia do ich obsługi. 

 
19.

 

Palące się gazy (np. metan) naleŜy gasić gaśnicą oznaczoną duŜą literą 
a)

 

A. 

b)

 

B. 

c)

 

C. 

d)

 

D.  

 
20.

 

KaŜdy,  kto  spostrzeŜe  stan  zagroŜenia  Ŝycia  lub  zdrowia  pracowników  kopalni  lub 
zagroŜenia bezpieczeństwa powszechnego powinien: 
a)

 

uporządkować  stanowisko  pracy,  podać  telefonicznie  raport  dozorowi  i  uzyskać 
zgodę na opuszczenie miejsca pracy. 

b)

 

dokończyć  procesy  produkcyjne,  zabezpieczyć  maszyny  i  urządzenia,  podać  raport 
o wykonaniu zadań osobie dozoru nadzorującej zmianę. 

c)

 

nie  przerywając  prac,  ustalić  czy  zagroŜenie  moŜe  spowodować  utrudnienia 
w wydobyciu. 

d)

 

niezwłocznie  ostrzec  osoby  zagroŜone,  podjąć  działania  mające  na  celu  usunięcie 
niebezpieczeństwa oraz zawiadomić o niebezpieczeństwie dyspozytora ruchu kopalni 
lub najbliŜszą osobę kierownictw lub dozoru. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

40 

KARTA ODPOWIEDZI 

 

Imię i nazwisko................................................................................................ 

 

Rozpoznawanie zagroŜeń górniczych 

 
Zakreśl poprawną odpowiedź 
 
 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punkty 

1. 

 

2. 

 

3. 

 

4. 

 

5. 

 

6. 

 

7. 

 

8. 

 

9. 

 

10. 

 

11. 

 

12. 

 

13. 

 

14. 

 

15. 

 

16. 

 

17. 

 

18. 

 

19. 

 

20. 

 

Razem: 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

41 

Test 2 
Test do jednostki modułowej „rozpoznawanie zagroŜeń górniczych” 

Test składa się z 20 zadań, z których: 

 

12 jest z poziomu podstawowego, 

 

8 z poziomu ponadpodstawowego. 

 
Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt.  

 

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak 

uczeń otrzymuje 0 punktów. Maksymalna ilość punktów do uzyskania to 20 punktów. 
 

Proponuje  się  następujące  normy  wymagań  –  uczeń  otrzyma  następujące 
oceny szkolne: 

 

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 7 zadań z poziomu podstawowego,  

 

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 10 zadań z poziomu podstawowego, 

 

dobry – za rozwiązanie 15 zadań, w tym co najmniej 4 z poziomu ponadpodstawowego, 

 

bardzo  dobry  –  za  rozwiązanie  18  zadań,  w  tym  co  najmniej  7  z  poziomu 
ponadpodstawowego, 

 
Klucz odpowiedzi: 1. 
c, 2. c, 3. a, 4. c, 5. b, 6. a, 7. b, 8. b, 9. b, 10. b, 11. d, 
12. 
b, 13. c, 14. d, 15. b, 16. a, 17. b, 18. b, 19. c, 20. d. 
 
Plan testu 
 

Nr 

zad. 

Cel operacyjny 

(mierzone osiągnięcia ucznia) 

Kategoria 

celu 

Poziom 

wymagań 

Poprawna 

odpowiedź 

Wyznaczyć na podstawie pomiarów ilość 
powietrza płynącą wyrobiskiem 

PP 

Podjąć właściwe działania w przypadku 
występujących zagroŜeń w wyrobisku 

PP 

Podjąć właściwe działania dla oceny i 
likwidacji zagroŜenia metanowego nad 
obudową  

PP 

RozróŜnić gazy kopalniane na podstawie 
ich właściwości 

Określić metanowość ścian 

PP 

Rozpoznać czy występuje poŜar w 
wyrobisku na podstawie stęŜeń gazów 

Określić poziom zagroŜenia w zrobach 

Określić parametry metanomierza VM–1c 

Określić przyczyny zagroŜeń poŜarami 
endogenicznymi  

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

42 

10 

Określić zasady działania sprzętu ochrony 
dróg oddechowwych 

11 

Ocenić sposób zabezpieczenia pyłu 
kopalnianego w strefach 
zabezpieczających 

PP 

12 

Rozpoznać pokłady zagroŜone wybuchem 
pyłu węglowego 

13  Określić co to jest tąpnięcie 

14 

Określić metodą kompleksową poziom 
zagroŜenia tąpaniami 

PP 

15 

Określić kategorie zagroŜenia wyrzutami 
gazów i skał 

16 

Określić najwyŜsze dopuszczalne stęŜenia 
chwilowe 

17 

Dobrać sprzęt filtrujący w zaleŜności od 
wyników pomiarów zapylenia pyłami 
szkodliwymi dla zdrowia 

PP 

18 

Określić kto kieruje akcją ratowniczą w 
zakładzie górniczym  

19 

Określić zaleŜności słuŜbowe między 
pracownikami w czasie akcji ratowniczej 

20 

Rozpoznać dźwiękowe sygnały alarmowe 
stosowane w górnictwie 

PP 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

43 

Przebieg testowania 
 

Instrukcja dla nauczyciela 

1.

 

Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z co najmniej jednotygodniowym 
wyprzedzeniem. 

2.

 

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań podanych w zestawie oraz z zasadami punktowania. 

4.

 

Przeprowadź  z  uczniami  próbę  udzielania  odpowiedzi  na  takie  typy  zadań  testowych, 
jakie będą w teście. 

5.

 

Omów z uczniami sposób udzielania odpowiedzi (karta odpowiedzi). 

6.

 

Zapewnij uczniom moŜliwość samodzielnej pracy. 

7.

 

Rozdaj  uczniom  zestawy  zadań  testowych  i  karty  odpowiedzi,  podaj  czas  przeznaczony 
na udzielanie odpowiedzi. 

8.

 

Postaraj  się  stworzyć  odpowiednią  atmosferę  podczas  przeprowadzania  pomiaru 
dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich moŜliwości). 

9.

 

Kilka  minut  przed  zakończeniem  sprawdzianu  przypomnij  uczniom  o  zbliŜającym  się 
czasie zakończenia udzielania odpowiedzi. 

10.

 

Zbierz karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych. 

11.

 

Sprawdź wyniki i wpisz do arkusza zbiorczego. 

12.

 

Przeprowadź  analizę  uzyskanych  wyników  sprawdzianu  i  wybierz  te  zadania,  które  
sprawiły uczniom największe trudności. 

13.

 

Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności. 

14.

 

Opracuj  wnioski  do  dalszego  postępowania,  mającego  na  celu  uniknięcie  niepowodzeń 
dydaktycznych – niskie wyniki przeprowadzonego sprawdzianu. 

 

Instrukcja dla ucznia

 

1.

 

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję. 

2.

 

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 

3.

 

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych. 

4.

 

Test  zawiera  20  zadań  dotyczących  rozpoznawania  zagroŜeń  górniczych.  Są  to  zadania 
wielokrotnego wyboru i tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa. 

5.

 

Zaznacz tylko na załączonej karcie odpowiedzi, prawidłową odpowiedź X (w przypadku 
pomyłki,  naleŜy  błędną  odpowiedź  zaznaczyć  kółkiem,  a następnie  ponownie  zakreślić 
odpowiedź prawidłową). 

6.

 

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania. 

7.

 

Kiedy udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóŜ jego rozwiązanie 
na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci wolny czas. Trudności mogą przysporzyć Ci 
pytania problemowe, gdyŜ są one na poziomie trudniejszym niŜ pozostałe. 

8.

 

Na rozwiązanie testu masz 45 min. 

Powodzenia! 

 

Materiały dla ucznia: 

 

instrukcja, 

 

zestaw zadań testowych, 

 

karta odpowiedzi. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

44 

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH 
 

1.

 

Jaki jest wydatek powietrza w wyrobisku o przekroju 10m

2

, w kórym przepływ powietrza 

wynosi 0,5m/s? 
a)

 

30 m

3

/min. 

b)

 

50 m

3

/min. 

c)

 

300 m

3

/min. 

d)

 

500 m

3

/min. 

 
2.

 

Przy jakiej zawartości metanu w wyrobisku naleŜy niezwłocznie wycofać ludzi, wyłączyć 
napięcie,  unieruchomić  maszyny  i  urządzenia,  zagrodzić  wejście  do  wyrobiska 
i zawiadomić dozór? 
a)

 

1,5% CH

4

b)

 

1,8% CH

4

c)

 

PowyŜej 2% CH

4

d)

 

PowyŜej 1,5% CH

4

 

3.

 

JeŜeli  w  wyniku  pomiarów,  w  wyrobisku  drąŜonym  kombajnem  stwierdzimy  nad 
obudową zawartości metanu 5% lub powyŜej 5%, naleŜy 
a)

 

wstrzymać  niezwłocznie  roboty  w  wyrobisku,  zrobić  dodatkowe  pomiary  dla 
określenia  rozmiarów  zagroŜenia  jak  i  miejsc  wypływu  metanu,  podjąć  działania 
mające na celu usunięcie zagroŜenia. 

b)

 

powiadomić dozór, aby zajął się usuwaniem zagroŜenia, natomiast moŜna prowadzić 
dalej roboty górnicze z wyłączeniem pracy kombajnu. 

c)

 

moŜna prowadzić roboty górnicze z wyjątkiem robót strzałowych. 

d)

 

naleŜy  się  wycofać  się,  po  czym  wyłączyć  wentylator  przewietrzający  wyrobisko 
i powiadomić dyspozytora kopalni. 

 
4.

 

Jakie własności ma dwutlenek węgla CO

2

a)

 

Bezbarwny, bez zapachu, palny, duszący, znacznie cięŜszy od powietrza. 

b)

 

Ciemnoszary, bez smaku, palny, duszący, lŜejszy od powietrza. 

c)

 

Bezbarwny, bez zapachu, niepalny, duszący, przy większych stęŜeniach kwaskowaty, 
cięŜszy od powietrza. 

d)

 

Ciemnobrunatny  o  zapachu  gryzacym,  niepalny,  trujący,  znacznie  cięŜszy  od 
powietrza. 

 
5.

 

Metanowość wentylacyjna ściany jest to: 
a)

 

róŜnica stęŜenia metanu w wylotowym i wlotowym prądzie powietrza. 

b)

 

róŜnica  ilości  metanu  (strumienia  objętości)  w  wylotowym  i  wlotowym  prądzie 
powietrza. 

c)

 

jest to dopuszczalne stęŜnie metanu w wylotowym pradzie powietrza ze ściany. 

d)

 

sumą  ilości  metanu  wydzielającego  się  do  wyrobisk  oraz  metanu  ujętego 
odmetanowaniem.  

 

6.

 

Która z przedstawionych analiz mówi nam, Ŝe w wyrobisku mamy poŜar 
a)

 

O

2

 –19,3%, CH

4

 – 1,0%, CO

2

 – 0,16%, CO – 0,0041%. 

b)

 

O

2

 –19,8%, CH

4

 – 0,5%, CO

2

 – 0,08%, CO – 0,0018%. 

c)

 

O

2

 –19,0%, CH

4

 – 1,5%, CO

2

 – 0,8%, CO – 0,0005%. 

d)

 

O

2

 –19,8%, CH

4

 – 0,3%, CO

2

 – 0,02%, CO – 0,0014%. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

45 

7.

 

Ocenę poziomu zagroŜenia poŜarowego w zrobach prowadzimy na podstawie wskaźnika 
a)

 

Budryka, Bd. 

b)

 

Grahama, G. 

c)

 

określającego ubytek tlenu w stosunku do przyrostu CH

4

d)

 

określającego przyrost gazów poŜarowych takich jak azot, metan i tlen. 

 

8.

 

Metanomierz VM–1c posiada zakres pomiarowy w przedziale od 
a)

 

0,0 do 0,5% CH

4

b)

 

0,3 do 5 % CH

4

 a w zakresie 5 do 9,9 % CH

4

 – wartość stęŜeń jest nieokreślona. 

c)

 

0,5 do 15 %. 

d)

 

0,0 do 100 % z dokładnością 10% wartości wskazanej na metanomierzu. 

 

9.

 

PoŜar endogeniczny moŜe być spowodowany 
a)

 

pracami spawalniczymi. 

b)

 

samozapaleniem  węgla  w  ociosie  węglowym  w  rejonie  zabudowanej  tamy 
wentylacyjnej. 

c)

 

uderzeniem organu urabiającego w skały iskrzące w miejscu nagromadzenia metanu. 

d)

 

zatartą rolką zanieczyszczonego miałem węglowym przenośnika taśmowego. 

 
10.

 

Który aparat ucieczkowy, jest aparatem o działaniu filtrującym? 
a)

 

SR–100A. 

b)

 

POG–8. 

c)

 

AU–9L. 

d)

 

SzSS–1PV. 

 
11.

 

Pył kopalniany w pokładach metanowych jest zabezpieczony, jeŜeli zawiera 
a)

 

co najmniej 50% części niepalnych stałych. 

b)

 

co najmniej 60% części niepalnych stałych. 

c)

 

co najmniej 70% części niepalnych stałych. 

d)

 

wodę  przemijającą  uniemoŜliwiającą  przenoszenie  wybuchu  pyłu  węglowego 
i całkowicie pozbawiającą ten pył kopalniany lotności. 

 
12.

 

Pokład węgla nie zagroŜony wybuchem pyłu węglowego, to pokład 
a)

 

w  którym  stwierdzono  zawartość  części  lotnych  w  węglu  większą  niŜ  10% 
w bezwodnej i bezpopiołowej substancji węglowej. 

b)

 

w  którym  stwierdzono  zawartość  części  lotnych  w  węglu  mniejszą  lub  równą  10% 
w bezwodnej i bezpopiołowej substancji węglowej. 

c)

 

w  którym  stwierdzono  zawartość  części  lotnych  w  węglu  większą  niŜ  15% 
w bezwodnej i bezpopiołowej substancji węglowej. 

d)

 

niemetanowych, w którym prowadzi się opylanie pyłem kamiennym.  

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

46 

13.

 

Tąpnięcie,  to  zjawisko  dynamiczne  spowodowane  wstrząsem  górotworu,  w  wyniku 
którego 
a)

 

wyrobisko  lub  jego  odcinek  uległo  częściowemu  uszkodzeniu  (ssuwy  na  obudowie 
do 10 cm), bez utraty jego funkcjonalności. 

b)

 

w  wyrobisku  wystąpiły  ssuwy  na  obudowie  do  30  cm,  nie  powodujące  utraty  jego 
funkcjonalności. 

c)

 

wyrobisko  lub  jego  odcinek  uległo  gwałtownemu  zniszczeniu  lub  uszkodzeniu, 
w następstwie  czego  nastąpiła  całkowita  lub  częściowa  utrata  jego  funkcjonalności 
lub bezpieczeństwa jego uŜytkowania. 

d)

 

wyrobisko zostało zaniŜone do 15% jego pierwotnej wysokości, jednak wyskość nie 
mniejsza niŜ 2,2 m. 

 

14.

 

Rzeczywisty stan zagroŜenia tąpaniami w czasie eksploatacji ścian określa się: 
a)

 

metodą  Olpińskiego  opartą  na  analizie  i  ocenie  warunków  zalegania  skał  zwięzłych 
w sąsiedztwie pokładów węgla. 

b)

 

metodą kompleksowa, opartą na metodach: rozeznania górniczego, sejsmologicznej, 
sejsmoakustycznej i wierceń małośrednicowych. 

c)

 

metodą  porównawczą  polegającą  na  pomiarach  ilości  wstrząsów  górotworu 
z wielkością wypływów gazów (głównie metanu) do wyrobisk górniczych. 

d)

 

metodą Borowskiego. 

 
15.

 

Do  pierszej  kategorii  zagroŜenia  wyrzutami  gazów  i  skał  zalicza  się  pokłady  lub  ich 
części, w których 
a)

 

metanonośność jest mniejsza od 6m

3

 CH

4

/Mg czystej substancji węglowej. 

b)

 

nie wystąpiły wyrzuty gazów i skał. 

c)

 

nie  wystąpiły  wyrzuty  gazów  i  skał,  ale  istnieją  objawy  wskazujące  na  wzrost 
zagroŜenia. 

d)

 

wystąpiły wyrzuty gazów i skał. 

 

16.

 

NajwyŜsze  środowisku  pracy:dopuszczalne  stęŜenie  chwilowe  (NDSCh),  to  wartość 
ś

rednia  stęŜenia,  które  nie  powinno  spowodować  ujemnych  zmian  w  stanie  zdrowia 

pracownika, jeŜeli występuje nie dłuŜej niŜ 
a)

 

15  minut  i  nie  częściej  niŜ  2 razy  w  czasie  zmiany  roboczej,  w  odstępie  czasu  nie 
krótszym niŜ 1 godzina. 

b)

 

10  minut  i  nie  częściej  niŜ  2  razy  w  czasie  zmiany  roboczej,  w  odstępie  czasu  nie 
krótszym niŜ 2 godziny. 

c)

 

godzinę w czasie zmiany roboczej. 

d)

 

2 godziny w czasie zmiany roboczej. 

 
17.

 

Sprzęt  filtrujący  klasy  2  dla  ochrony  układu  oddechowego  stosujemy,  gdy  wartość 
stęŜenia  pyłu  szkodliwego  dla  zdrowia  na  stanowisku  pracy  zawarta  jest  między 
wartością 
a)

 

10 

×

NDS a 20

×

NDS.  

b)

 

×

NDS i 10

×

NDS. 

c)

 

×

 NDS i 2

×

NDS. 

d)

 

10 

×

NDS i 15

×

NDS. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

47 

18.

 

Kto prowadzi akcję ratowniczą w kopalni? 
a)

 

Główny inŜynier wentylacji. 

b)

 

Kierownik ruchu zakładu górniczego. 

c)

 

Naczelny inŜynier kopalni. 

d)

 

Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. 

 

19.

 

Kto  ma  prawo  i  obowiązek  wydawania  poleceń  zastępom  ratowniczym  i  innym 
pracownikom zatrudnionym w akcji ratowniczej? To kierownik 
a)

 

akcji ratowniczej. 

b)

 

bazy ratowniczej. 

c)

 

akcji na dole. 

d)

 

kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. 

 
20.

 

Sygnały  dźwiękowe  nadawane  przez  uderzanie  kilofem  w  rurociąg  przeciwpoŜarowy, 
w taki  sposób,  Ŝe  mamy  szereg  krótkich  sygnałów  oraz  sześć  długich  sygnałów, 
oznaczają: 
a)

 

uwaga! Idzie dozór. 

b)

 

uruchomić przenośniki odstawy urobku, chcemy jechać w ścianie kombajnem. 

c)

 

wezwanie do opuszczenia miejsca pracy i wycofania sie z prądem powietrza. 

d)

 

wezwanie  do  opuszczenia  miejsca  pracy  i  wycofania  się  w  kierunku  z  prądem 
powietrza.  

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

48 

KARTA ODPOWIEDZI 

 

Imię i nazwisko................................................................................................ 

 

Rozpoznawanie zagroŜeń górniczych 

 
Zakreśl poprawną odpowiedź 
 
 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punkty 

1. 

 

2. 

 

3. 

 

4. 

 

5. 

 

6. 

 

7. 

 

8. 

 

9. 

 

10. 

 

11. 

 

12. 

 

13. 

 

14. 

 

15. 

 

16. 

 

17. 

 

18. 

 

19. 

 

20. 

 

Razem: 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

49 

7.  LITERATURA 

 
1.

 

 „Kompleksowa  metoda  oceny  stanu  zagroŜenia  tąpaniami  wraz  z  instrukcjami”.  Praca 
zbiorowa. GIG, Katowice 1988 

2.

 

Chudek M., Wilczyński S., śyliński R.: Podstawy górnictwa. Wydaw. „Śląsk” Katowice 
1979  8.Gawliczek  J.:  Poradnik  encyklopedyczny  ratownictwa  górniczego.  Wydaw. 
„Śląsk”, Katowice 1997 

3.

 

Firganek  B.  (red.)  ZagroŜenia  naturalne  w  kopalniach.  Sposoby  prognozowania, 
zapobiegania i kontroli. Wydaw. „Śląsk”, Katowice 1983 

4.

 

Frycz A., Kozłowski B.: Przewietrzanie kopalń metanowych. Wydaw.„Śląsk”, Katowice 
1979 

5.

 

Gawliczek  J.:  Ratownictwo  górnicze  w  kopalniach  głębinowych.  Wydaw.  „Śląsk”, 
Katowice 2000 

6.

 

Hobler M.: projektowanie I wykonywanie robót strzelniczych w górnictwie podziemnym. 
Wydaw. „Śląsk” 1982. 

7.

 

Kidybiński A.: Podstawy geotechniki kopalnianej. Wydaw. „Śląsk” Katowice 1982. 

8.

 

Konopko  W.  (red).:  Strategia  poprawy  bezpieczeństwa  pracy  w  kopalniach  węgla 
kamiennego. Wydaw. GIG, Katowice 2004 

9.

 

Krause  E.,  Łukowicz  K.:  Zasady  prowadzenia  ścian  w  warunkach  zagroŜenia 
metanowego. Wydaw. GIG, Katowice 2004 

10.

 

Polskie Normy: PN– G– 04036, PN–G–04037 

11.

 

Poradnik górnika. Praca zbiorowa. Wydaw. „Śląsk”, Katowice 1982 

12.

 

Rozporządzenie Ministra gospodarki z dnia 12 czerwca 2002 roku w sprawie ratownictwa 
górniczego. „Dziennik Ustaw” 2002, nr 94 poz. 838 

13.

 

Rozporządzenie  Ministra  Gospodarki  z  dnia  28  czerwca  2002  r.  w  sprawie 
bezpieczeństwa 

i  higieny  pracy,  prowadzenia  ruchu  oraz  specjalistycznego 

zabezpieczenia  przeciwpoŜarowego  w  podziemnych  zakładach  górniczy,  –ostatnia 
nowelizacja: ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. 

14.

 

Rozporządzenie  Ministra  Pracy  i  Polityki  Społecznej  z  dnia  29  listopada  2002  r. 
w sprawie  najwyŜszych  dopuszczalnych  stęŜeń  i  natęŜeń  czynników  szkodliwych  dla 
zdrowia w środowisku pracy. Dz. U. z 2002 nr 217 poz. 1833 z późniejszymi zmianami. 

15.

 

Rozporządzenie Ministra Spraw wewnętrznych i administracji z dnia 6 października 2003 
roku,  zmieniające  rozporządzenie  w  sprawie  zagroŜeń  naturalnych  w  zakładach 
górniczych. „ Dziennik Ustaw” z dnia 24 października 2003 r. 

16.

 

Rozporządzenie  Ministra  Spraw  wewnętrznych  i  administracji  z  dnia  14  czerwca  2002 
roku w sprawie zagroŜeń naturalnych w zakładach górniczych. „ Dziennik Ustaw” nr 94, 
poz. 841 

17.

 

Ustawa  z  dnia  4  lutego  1994  roku.  Prawo  geologiczne  i  górnicze.  „Dziennik  Ustaw” 
1994, nr 27, poz. 96, Stan prawny – 1 maja 2004 r. 

18.

 

Załączniki  do  Rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie bezpieczeństwa i higieny 
pracy,  prowadzenia  ruchu  oraz  specjalistycznego  zabezpieczenia  przeciwpoŜarowego  
w  podziemnych  zakładach  górniczych.  –ostatnia  nowelizacja:  ustawa  z  dnia  9  czerwca 
2006 r. 

 
Literatura metodyczna 
1.

 

Krogulec-Sobowiec  M.,  Rudziński  M.:  Poradnik  dla  autorów  pakietów  edukacyjnych. 
KOWEZiU, Warszawa 2003 

2.

 

Niemierko B.: Pomiar wyników kształcenia zawodowego. Biuro Koordynacji Kształcenia 
Kadr, Fundusz Współpracy, Warszawa 1997