1 

 

 

 

Prawda o Protokołach Mędrców Syjonu  

 4 grudnia 2011 

http://www.biblebelievers.org.au/truth.htm

, Tłumaczenie: Ola Gordon 

STOP SYJONIZMOWI

 

Gerald B. Winrod – redactor „Obrońcy” (The Defender) 

  

Po przeczytaniu tytułu tej książki, niektórzy oskarżą mnie o antysemityzm. Jeżeli uważają, 
że  jestem  przeciwny  Żydom  jako  rasie  lub  wyznaniu,  zaprzeczam  tym  zarzutom.  Ale  jeśli 
uważają że jestem przeciwny klanowi międzynarodowych żydowskich bankierów rządzących 
pogańskim  światem  poprzez  siłę  złota,  jeśli  uważają,  że  jestem  przeciwny 
międzynarodowemu komunizmowi żydowskiemu, przyznaję się do winy – Winrod. 

Spis treści 

Księga 

Talmud 

Przebudzenie 

Ginzberg 

Nilus 

Srodek ostrożności Ameryki 

Powszechny kryzys 

2 

 

Bankierzy i bolszewizm 

Zrujnowanie Rosji 

Protokoły Mędrców Syjonu 

Księga 

Na półkach British Museum w Londynie jest książka napisana po rosyjsku przez Sergiusza A 
Nilusa,  zatytułowana  Protokoły  Mędrców  Syjonu;  składa  się  z  24  dokumentów 
przedstawiających tajny spisek opracowany przez pewnych międzynarodowych przywódców 
żydowskich, polegający na zniewoleniu świata poprzez dyktaturę opartą na sile złota. 

Poza Biblią, ta księga przetłumaczona na różne języki, jest najbardziej czytaną, jaka istnieje. 
Urzędnik z biblioteki powiedział mi, że ciągle otrzymuje pytania na jej temat z całego świata. 
Jej numer katalogowy to C 37.C.31. 

Księga trafiła do muzeum 10 sierpnia 1906 roku. Zakupiono ja przez zwykłe kanały handlowe 
i nie było nic nadzwyczajnego w sposobie umieszczenia jej w największej bibliotece Anglii. 

Jej  pierwsze  tłumaczenie  z  rosyjskiego  na  angielski  opublikowała  oficjalna  drukarnia 
brytyjskiego rządu, Eyre and Spottiswoode, w roku 1920. Victor E Marsden, który wcześniej 
reprezentował  londyński  dziennik  w  Rosji,  dokonał  własnego  tłumaczenia  mniej  więcej  w 
tym samym czasie. 

Ponieważ Marsden świetnie posługiwał się obu językami, jego praca ogólnie uważana była za 
dokładną  i  niezawodną:  mieszkał  w  Rosji  w  czasie  rewolucji  i  spędził  wiele  lat  w 
bolszewickim więzieniu. Rany, których się dorobił, osłabiły mu zdrowie i do Anglii powrócił 
jako  złamany  człowiek.  W  późniejszym  czasie  towarzyszył  Księciu  Walii  w  podróży  po 
Imperium Brytyjskim, lecz zmarł krótko potem. 

Nilus po raz pierwszy opublikował Protokoły w 1905 roku, chociaż wpadły mu w ręce cztery 
lata wcześniej. Rozpropagowanie ich uważał za swój patriotyczny i religijny obowiązek. Od 
początku  tego  stulecia  do  chwili  obecnej  ujawniony  plan  opisany  w  tych  dokumentach 
sprawdza  się  krok  po  kroku.  Widzimy  w  nich  rozwijającą  się  gospodarczą  i  polityczną 
historię  narodów.  Jeżeli  protokoły  są  fałszywe,  jak  twierdzą  niektórzy  Żydzi,  to  mamy 
paradoks, że wszystko, co w nich opisano sprawdza się na naszych oczach. 

Talmud 

Skąd pochodzą Protokoły? By otrzymać zadowalającą odpowiedź, musimy zbadać tę kwestię 
w trzech aspektach: 

Pierwszy: musimy zrozumieć tajne działania średniowiecznego Kahału żydowskiego 

Drugi: trzeba zbadać odrodzenie żydowskiego nacjonalizmu, łącznie z powstaniem syjonizmu 
i komunizmu 

Trzeci: musimy zbadać źródło dokumentów, na które powołuje się Nilus. 

3 

 

Szukając  w  Encyklopedia  Britannica,  znajdujemy  takie  wyrażenia  jak  „ukryte  doktryny”, 
„ukryta mądrość” i „mistyczna komunia,” używane w dyskusji o tajemniczym charakterze i 
celu  Kahału.  Mówi  się  nam,  że  zalążek  tej  organizacji  „można  prześledzić  do  powiedzeń  i 
wierzeń wspomnianych w Talmudzie i znanych wśród gnostyków”. 

W mojej książce Adam Weishaupt, a Human Devil (Adam Weishaupt, ludzki diabeł) śledzimy 
zdeprawowaną  drogę  gnostycyzmu  od  początku  ery  chrześcijańskiej,  przez  wieki  do 
okultystycznego  illuminizmu,  i  w  końcu  do  nowoczesnego  bolszewizmu.  Nie  będziemy  się 
tym  teraz  zajmować.  Ale  z  powodu  ścisłych  związków  między  Kahałem  i  Talmudem 
konieczne jest rozważenie pewnych zwięzłych cech Talmudu w ówczesnym czasie. 

Jest  wyjątkowo  trudno  nawet  zdobyć  fragmenty  Talmudu  w  języku  angielskim,  tak  bardzo 
udało się przywódcom żydowskim utrzymać te dokumenty poza zasięgiem gojów. W swoim 
opracowaniu na temat ruchów wywrotowych, Nesta Webster z Anglii podaje kilka cytatów z 
Talmudu łącznie z takimi zdaniami jak „zabij najlepszych Gojów” i „tradycja mówi nam, że 
najlepsi z Gojów zasługują na śmierć”. 

Graetz  opisujący  żydowską  historię  mówi  o  żydowskim  przechrzcie  i  byłym  studencie 
Talmudu o imieniu Donin, który po ochrzczeniu w XIII wieku „oskarżył Talmud mówiąc, że 
zawierał  obelgi  wobec  religii  chrześcijańskiej.  Donin  wykazał,  że  to  Talmud  powstrzymał 
Żydów  przed  przyjęciem  chrześcijaństwa,  oraz  że  gdyby  nie  Talmud  odeszliby  od  niewiary. 
Powiedział,  że  pisma  talmudyczne  nauczały,  że  zabicie  najlepszych  z  chrześcijan  było 
działaniem  zasłużonym…  zgodnym  z  prawem  by  oszukiwać  chrześcijan  bez  żadnych 
skrupułów.”. 

Jakiego  potrzebujemy  silniejszego  argumentu  dla  prawdziwości  takich  cytatów  z  Talmudu, 
niż  rozważyć  poważny  fakt,  że  realizowany  jest  dokładnie  ten  rodzaj  planu  zniszczenia, 
zwłaszcza w Rosji, gdzie orgia mordów wywołała rzeź milionów chrześcijan? 

Lady  Queenborough  w  swojej  pracy  Occult  Theocracy  (Teokracja  kultu)  napisała: 
„Obowiązki i zasady rytuałów dla żydowskich mas zawarte są w Talmudzie i Szulchan Aruk, 
ale nauki ezoteryczne wyższego stopnia można znaleźć w Kabale.”. 

„Są  tam  tajemnicze  obrzędy  ewokacji,  wskazówki  i  ćwiczenia  do  praktykowania 
przywoływania duchów i sił nadprzyrodzonych, nauki numerologii, astrologii itd.” 

„Praktyczne  wykorzystanie  wiedzy  kabalistycznej  objawia  się  wykorzystywaniem  na 
przestrzeni wieków przez Żydów w celu zdobycia wpływów zarówno w wyższych sferach życia 
gojów  oraz  wśród  mas.  Suwereni  i  papieże  zwykle  mieli  jednego  lub  więcej  Żydów  jako 
astrologów  i  doradców,  często  przekazywali  Żydom  kontrolę  nad  własnym  życiem  poprzez 
zatrudnianie  ich  jako  lekarzy.  W  ten  sposób  Żydzi  zdobywali  władzę  polityczną  w  prawie 
każdym  kraju  gojów  obok  władzy  finansowej,  gdyż  żydowscy  bankierzy  królewscy 
manipulowali funduszami państwa i podatkami.” 

„Pod przywództwem Najwyższej Rady B’nai  B’rith,  sekta  z członkami  mieszkającymi wśród 
wszystkich  narodów  stała  się  najwyższą  władzą  rządzącą  w  radach  wszystkich  narodów  i 
zarządzającą ich polityką państwową, gospodarczą, religijną i oświatową.” 

Poprzez  ujawnienie  sieci  okultystycznej  zbudowanej  przez  złe  ptaki  na  gałęziach  judaizmu, 
gen.  Neczwolodow  mówi  w  swojej  książce  Nicholas  et  les  Juifs  (Mikołaj  i  Żydzi): 

4 

 

„Chaldejska wiedza zdobyta przez wielu kapłanów żydowskich podczas niewoli w Babilonie 
umożliwiła  powstanie  sekty  faryzeuszy,  których  imiona  występują  w  świętych  pismach  i  w 
pracach żydowskich historyków po okresie niewoli (660 p.n.e.).”. Praca uznanego naukowca 
Munka nie pozostawia wątpliwości, że sekta powstała podczas okresu niewoli. 

„Od  tego  czasu  istnieje  Kabała  lub  Tradycja  Faryzeuszy.  Przez  długi  czas  ich  nauki 
przekazywano tylko werbalnie, później stworzyli Talmud i otrzymali je w końcowej formie w 
postaci księgi zwanej Sefer ha Zohar.” 

To do tego okultystycznego kręgu pozbawionych serca potworów Jezus Chrystus zaadresował 
mocne słowa: 

„Węże, plemię żmijowe, jak wy możecie ujść potępienia w piekle?” „Wyście z ojca diabła i 
pożądliwości ojca waszego czynić chcecie; onci był mężobójcą od początku i w prawdzie nie 
został,  bo  w  nim  prawdy  nie  masz:  gdy  mówi  kłamstwo,  z  swego  własnego  mówi,  iż  jest 
kłamcą i ojcem kłamstwa.” „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo podobni 
jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są 
kości trupich i wszelkiego plugastwa. Tak i wy z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, 
lecz wewnątrz pełni jesteście obłudy i nieprawości.” 

Nie  ulega  żadnej  wątpliwości,  że  ten  krąg  spiskowców  odpowiadał  zarówno  za  śmierć 
Chrystusa,  jak  również  za  większość  prześladowań,  jakim  poddany  był  wczesny  kościół. 
Flavien  Brenner,  uznany  autorytet  w  kwestii  judaizmu,  wyjaśnia,  jak  tajna  loża  faryzeuszy 
zdobyła  ogromną  władzę  w  Izraelu  i  zdeprawowała  narodowych  przywódców  zamieniając 
ideały duchowe na fizyczne. Mówi: „Ta grupa intelektualnych panteistów w krótkim czasie 
zdobyła  wpływ  na  naród  żydowski.  W  ich  doktrynach  nigdy  nie  pojawiło  się  nic  bardziej 
godzącego  w  uczucia  narodowe.  Jakkolwiek  mogli  być  przesiąknięci  panteistycznym 
chaldeizmem,  faryzeusze  zachowali  nienaruszoną  dumę  narodową.”.  Tę  religię  czyniącą 
bogiem  człowieka,  którą  przyjęli  w  Babilonie,  wymyślili  wyłącznie  dla  korzyści  Żyda,  istoty 
wyższej  i  predestynowanej.  Obietnice  powszechnego  panowania,  które  ortodoksyjni  Żydzi 
odnaleźli  w  prawie,  faryzeusze  nie  zinterpretowali  w  sensie  panowania  Boga  Mojżesza  nad 
narodami,  ale  w  dominacji  materialnej,  jaką  Żydzi  mają  nałożyć  na  świat.  Oczekiwany 
Mesjasz  nie  był  już  Odkupicielem  grzechu  pierworodnego,  duchowym  zwycięzcą,  który 
przewodziłby  światu,  był  to  doczesny  król  zakrwawiony  w  bitwie,  który  uczyniłby  Izrael 
panem świata i „wciągnąłby wszystkie narody pod koła swojego rydwanu.”. Faryzeusze nie 
prosili mistycznego Jehowy o to  zniewolenie narodów, którego nadal  publicznie czcili,  tylko 
jako ustępstwo od popularnej opinii, ponieważ spodziewali się jego ewentualnego spełnienia 
osiągniętego przez świecką cierpliwość Izraela i wykorzystywanie ludzkich sposobów.”. 

To właśnie w tej sferze powstawał Talmud składający się z pism rabinów. Najważniejsze jest 
podstawowe  podobieństwo  Talmudu  i  Protokołów.  Izrael  przez  wieki  bluźnił  z  powodu 
fałszywej idei mesjańskiej, że ma prawo do panowania nad światem. Byłoby śmieszne, gdyby 
ktoś  powiedział,  że  potężni  apostatyczni  przywódcy  żydowscy  nie  mają  pragnienia 
osiągnięcia supremacji rasowej. Takie twierdzenie byłoby sprzeczne z każdą z podstawowych 
zasad  Talmudu.  Bez  wątpienia  wielka  część  szeregowych  Żydów  nie  ma  pojęcia  o 
wywrotowych  planach,  które  ich  przywódcy  wprawili  w  ruch  na  szczytach  żydostwa.  Ale 
kiedy David zgrzeszył, cierpiał cały dom Izraela. 

Wystarczy kilka cytatów z Talmudu by pokazać prawdziwy charakter jego treści: 

5 

 

„Wycinajcie istoty ludzkie, gdyż narody świata nie są ludźmi, lecz zwierzętami.” Baba Mecia 
114,6. 

„Na dom goja (goj znaczy nieczysty, ubliżające określenia nie-Żyda) patrzcie jak na zagrodę 
dla bydła.” Tosefta, Erubin VIII. 

„Kiedy ktoś patrzy na zamieszkałe domy gojów, mówi ‘Pan zniszczy dom dumnego.’ A kiedy 
widzi się je zniszczone, mówi  ‘ujawnił się Pan zemsty.”  The Babylonian Talmud, Beraszot 
58,6. 

„Ci którzy nie znają Tory i proroków muszą być zabici. Kto ma władzę by ich zabić, niech 
zrobi  to  otwarcie  mieczem,  a  jeśli  nie,  niech  użyje  podstępu  i  skończy  z  nimi.”  Schulchan 
Aruch: Choszen Hamiszpat, 425,50. 

„Żyd  może  okraść  goja,  może  go  oszukać  w  rachunku,  który  winien  być  przez  niego 
odebrany, inaczej byłoby zhańbione imię Boga.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat, 318. 

„Gdyby  goj  któremu  Żyd  jest  winien  pieniądze  zmarł  i  jego  potomkowie  nie  wiedzieli  o 
długu, Żyd nie ma obowiązku go spłacić.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat 283,1. 

„Syn  Noego,  który  ukradłby  grosz  powinien  być  skazany  na  śmierć,  ale  Izraelita  może 
zrobić  krzywdę  gojowi,  gdyż  jest  napisane  nie  zrobisz  krzywdy  sąsiadowi,  ale  nie  jest 
powiedziane nie zrobisz krzywdy gojowi.” Miszna, Sanhedryn, 57. 

„Rzecz zgubiona przez Goja może nie tylko być trzymana przez tego kto ją znalazł, ale jest 
zakazane by ją zwrócić.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat. 266,1. 

„Kto  złożył  przysięgę  w  obecności  Gojów,  rabusiów  i  urzędnika  celnego  nie  jest  za  nią 
odpowiedzialny.” Tosefta Szebnot, 11. 

Autorzy  Talmudu  wiedzieli,  co  by  to  oznaczało,  gdyby  ten  okropny  kodeks  moralny 
kiedykolwiek został ujawniony gojom. Dlatego by chronić przywódców rasy odpowiedzialnej 
za praktykowanie tych doktryn wpisali następujące oświadczenie: „Ujawnić cokolwiek gojowi 
o naszych relacjach religijnych równałoby się z zabiciem wszystkich Żydów, gdyż gdyby goje 
dowiedzieli się czego o nich uczymy, zabiliby nas otwarcie.” Book of Libbre David 37. 

Na  podstawie  powyższych  cytatów  można  przekonać  się,  że  jeśli  Protokoły  są  złe,  to 
Talmud  jest  gorszy.  Ale  głównym  celem  umieszczenia  tych  przykładów  zdemoralizowanej 
izraelickiej  literatury  jest  pokazanie  podstaw  Kahału,  mistycznej  organizacji  zbudowanej 
pośród międzynarodowego żydostwa po to, by praktykować nauki Talmudu. Zakładając przez 
moment,  że  Protokoły  są  prawdziwe,  nie  jest  trudne,  by  zobaczyć  ducha,  w  którym  je 
napisano. 

Pisma  talmudyczne,  powstałe  z  mieszaniny  pogaństwa  babilońskiego  i  nauk  Starego 
Testamentu,  były  odpowiedzialne  za  ślepotę  duchową  przywódców  żydowskich  w 
czasach Chrystusa. Stąd Jego słowa napisane przez św. Mateusza 15:6: „I tak ze względu na 
waszą tradycję znieśliście przykazanie Boże.”. 

Wśród  starożytnych  Żydów  wzrastała  liczba  tajnych  stowarzyszeń  okultystycznych  i 
splugawionych brudami moralnymi z Babilonu. Lud był usiany tymi toksycznymi ośrodkami 

6 

 

nerwowymi. Ostatecznie powiększały się w system niewidzialnego rządu, który stał się znany 
pod  nazwą  Kahał.  Ta  zbrodnicza  organizacja  odpowiedzialna  była  za  podżeganie  do  buntu 
przeciwko Rzymianom za czasów Hadriana, w wyniku której nastąpiło rozproszenie Żydów 
w roku 135. 

Ale  zamiast  zniszczyć  Kahał,  rozproszenie  tej  rasy  tylko  zintensyfikowało  jego  działania  i 
zwiększyło jego władzę poprzez rozszerzenie jego działań. Teraz zamiast jednej organizacji 
skoncentrowanej  w  jednym  miejscu,  Kahał  rozwinął  się  na  małe  jednostki  rozproszone  na 
wszystkie  części  cywilizowanego  świata.  Stał  się  międzynarodową  nielegalną  organizacją 
jednoczącą wszystkich Żydów w organiczną całość. 

Z  poważnych  źródeł  dowiadujemy  się,  że  „Gdziekolwiek  osiedlali  się  żydowscy  emigranci, 
organizowali  oddalone  od  siebie  społeczności  pod  zarządem  bractw  i  trzymali  się  zasad 
Talmudu.  Każda  społeczność  miała  swego  przedstawiciela,  rabina  i  synagogę:  był  to  mały 
Kahał.  Różne  cele  tych  społeczności  zawsze  były  w  ścisłym  związku  z  celami  głównego 
zarządu, od którego zależała ich egzystencja. Gdyby klika rządząca lub kasta uciskała swoją 
własną  rasę,  to  przyciągając  ich  do  swojej  organizacji,  mogłaby  wykorzystywać  gojów  na 
dużo  większą  skalę.  Liczba  bractw  zwiększała  się  przez  dodanie  zawiązków  zawodowych, 
każdego zawodu uprawianego przez Żydów. W celu wzmocnienia swojej kontroli i dbałości o 
interesy Żydów jako całości, rozwinęli i udoskonalili system szpiegowski, który utrzymywany 
jest do tej pory.”. 

Dlatego  w  każdym  miejscu,  gdzie  funkcjonował  Kahał,  zawsze  było  państwo  w  państwie. 
Każda  jednostka  lokalna  okryta  była  tajemnicą.  W  ten  sposób  stworzono  międzynarodowy 
system  żydowskiego  okultyzmu.  Umożliwił  on  podważanie  podstaw  chrześcijańskich  i 
gojowskich. Wybitne jednostki  żydowskie zawsze dochodziły do pozycji  władzy i wpływu. 
Kiedyś  Napoleon  zapytał:  „Jakim  cudem  całe  prowincje  Francji  zapożyczyły  się  u  Żydów, 
kiedy  mamy  ich  w  kraju  tylko  60  tysięcy?”.  Tego,  że  rozproszeni  przywódcy  żydowscy 
utrzymali sposoby i środki komunikowania się między sobą, oraz to, że działało to przez całe 
stulecia, jest faktem, któremu nikt nie może zaprzeczyć. 

W ten sposób światowy program tajnego rządu oparty na Talmudzie przetrwał nienaruszony, 
a jego najwyżsi przywódcy ukryci przed opinią publiczną. 

Przebudzenie 

W 1897 roku w Bazylei (Szwajcaria) zebrał  się  pierwszy  Kongres Syjonistów. Wydarzeniu 
temu  przypisuje  się  odrodzenie  żydowskiego  nacjonalizmu.  Prezydentem  został  wybrany 
Theodor Herze, węgierski Żyd, stanowisko to utrzymał do końca życia. 

Odrodzenie międzynarodowego żydostwa nie nastąpiło w ciągu jednego dnia. Potrzebne były 
lata, by wywołać zainteresowanie i stworzyć odpowiednie uczucie wyrażone przy tej okazji. 
Przed  zjazdem  były  lata  planowania.  Przywódcy  żydowscy  z  różnych  części  świata  w  tym 
samym  czasie  tworzyli  plan  zjednoczenia  swojego  rozproszonego  narodu  w  jedną  solidną 
masę. 

Beż  wątpienia  wykonanie  takiego  herkulesowego  zadania  wiązało  się  z  ogromną  liczbą 
korespondencji  i  kilku  osobistych  rozmów  przez  kanały  międzynarodowego  Kahału.  Osoby 
nadzorujące wykonanie zadania charakteryzowały się wybitną pozycją w światowej polityce, 

7 

 

gospodarce i religii. Nie było to łatwe zadanie, by związać luźne końce rozproszonego narodu 
i tchnąć weń nowe życie. 

Po latach przygotowań nastąpiło wielkie przyspieszenie i narodził się syjonizm. 

Czy byłoby to nadużyciem słownym, by wyznaczone osoby, które byłyby w stanie dokonać 
takiego  wyczynu,  nazwać  „mędrcami”?  Czy  byłoby  błędem  nazwanie  pisemnych  zapisów 
obrad  „Protokołami”?  Czy  byłoby  błędem  nazwanie  gotowych  planów  jako  „Protokoły 
Mędrców  Syjonu”?  To,  że  taka  grupa  międzynarodowych  Żydów  rzeczywiście 
współpracowała  przez  kilka  lat  w  planowaniu  odrodzenia  swojego  narodu,  jest  dobrze 
potwierdzone  faktem.  To,  że  niektórzy  z  nich  zostali  uaktywnieni  przez  złowrogie  motywy, 
jest oczywiste. To, że widoczny jest w nich duch Talmudu i okultyzmu Kahału, jest również 
oczywiste. 

Patrząc na świat zachodni, okazuje się, że na przestrzeni lat, zarówno w USA jak i w Europie, 
ustanowiono  silne  ruchy  żydowskie.  Natan  Birnbaum,  twórca  określenia  syjonizm,  założył 
organizację  zwaną  Kadima  z  siedzibą  w  Wiedniu.  Jej  ujawnionym  celem  było  zbudowanie 
żydowskiego centrum w Palestynie, z którego będzie rządzony świat prze trzy sfery polityki, 
gospodarki  i  religii.  Zgodnie  z  tym  planem  członkowie  rasy  mieli  być  „umieszczeni”  w 
każdym z narodów w celu określania kierunków ich polityki. 

Podobny ruch założono w Rosji z siedzibą w Odessie, pod przywództwem niebezpiecznego 
fanatyka o nazwisku Aszer Ginzberg. Swój zakon założył w roku 1889 i nazwał go „Synowie 
Mojżesza.”  Ginzberg  również  posługiwał  się  nazwiskiem  Adadhaam  i  wśród  swoich 
wyznawców był znany jako „król Żydów.” To ludzie tego rodzaju połączyli swoje wysiłki w 
celu zorganizowania swojego narodu w zjednoczoną strukturę. Jak powiedziałem wcześniej, 
ich wcześniejsze przygotowania mogłyby być prawnie zwane Protokołami, gdyż słownikowa 
definicja tego wyrazu to „wstępny szkic lub zarys oficjalnego dokumentu.”, 

Dziwne  w  tej  sprawie  jest  to,  że  to  dokumenty  takie  jak  Protokoły  Mędrców  Syjonu  nie 
powinny  być  napisane;  cudem  jest  to,  że  kiedykolwiek  mogły  dotrzeć  do  opinii  publicznej. 
Ale często w historii okazuje się, że plany się nie spełniły lub miały miejsce wydarzenia, w 
których wyciekły starannie ukrywane i tajne plany. 

Takie wydarzenie miało miejsce w roku 1785, kiedy człowiek o nazwisku Jakub Lang został 
porażony  piorunem  podczas  spaceru  z  Adamem  Weishauptem,  założycielem  Illuminati. 
Kiedy  ciało  Langa  przygotowywano  do  pochówku,  w  jego  ubraniu  znaleziono  pewne 
obciążające  go  dokumenty,  które  ujawniły  ważne  tajemnice  tej  organizacji.  W  wyniku  tego 
rząd Bawarii skonfiskował nieruchomość należącą do Illuminati i zakazano jej działalności. 

Wiele  osób  nadaje  znaczenia  Protokołom  i  uważa  je  za  coś  graniczącego  z  cudem,  by  te 
dokumenty mogły kiedykolwiek być ujawnione opinii publicznej. 

W różnych okresach żydowskiej historii Protokoły były wydawane przez przywódców jak np. 
w  roku  1492  kiedy  Szemor,  główny  rabin  Hiszpanii  napisał  o  poradę  do  Wielkiego 
Sanhedrynu  w  Konstantynopolu.  Otrzymał  następujące  instrukcje,  które  można  by  nazwać 
Protokołem  XV  wieku:  „Umiłowani  bracia  w  Mojżeszu,  otrzymaliśmy  wasz  list  w  którym 
informujecie  nas  o  niepokoju  i  nieszczęściach  których  doświadczacie.  Odczuwamy  taki  sam 
ból jak wy. 

8 

 

Rada Wielkich Satrapów i rabinów jest następująca: 

1.  Jeśli  jak  mówicie  Król  Hiszpanii  zobowiązuje  was  do  przejścia  na  chrześcijaństwo: 

zróbcie to, gdyż nie możecie zrobić nic innego 

2.  Jeśli  jak  mówicie  jest  nakaz  profanacji  waszych  nieruchomości:  niech  wasi  synowie 

zostaną kupcami by stopniowo profanować ich chrześcijańskie 

3.  Jeśli  jak  mówicie  czynione  są  wysiłki  pozbawienia  was  życia:  niech  wasi  synowie 

zostaną lekarzami i aptekarzami by pozbawiać życia chrześcijan 

4.  Jeśli  jak  mówicie  chcą  zniszczyć  wasze  synagogi:  niech  wasi  synowie  zostaną 

duchownymi i klerykami by zniszczyć ich kościoły 

5.  Jeśli  chodzi  o  inne  utrapienia  na  które  narzekacie:  niech  wasi  synowie  zostaną 

adwokatami  i  prawnikami,  dopilnujcie  by  zawsze  mieszali  w  sprawach  państwa,  by 
chrześcijanie byli przez was ujarzmiani, a wy byście mogli dominować nad światem i 
zemścić się nad nimi 

6.  Nie uchylajcie się od nakazu jaki wam dajemy, gdyż z doświadczenia dowiecie się, że 

upokarzani jak wy, zdobędziecie pełnię władzy. 

(Podpisano) Książę Żydów Konstantynopola.” 

Ginzberg 

Władze  europejskie,  które  przeprowadziły  szczegółowe  badania  Protokołów  Mędrców 
Syjonu, uważają je za  wytwór umysłu Aszer Ginsberga,  a nie kogoś innego.  Uważa się, że 
jego  wkład  jest  większy  niż  innych,  którzy  być  może  współtworzyli  je,  gdyż  zawziętość  i 
użyty  język  wydaje  się  pokazywać  jego  inteligencję  i  słownictwo.  Ponadto  wiążą  się  z 
planami  i  celami  jego  zakonu,  Synami  Mojżesza.  Wierzy  się,  że  był  on  ważniejszy  wśród 
międzynarodowego żydostwa niż inny przywódca na przestrzeni okresu formacyjnego, kiedy 
powstawały plany światowego syjonizmu w 1897 roku. 

Nawiasem  mówiąc,  ważne  byśmy  pamiętali,  że  Lenin  i  Trocki  uczestniczyli  w  pierwszych 
zebraniach syjonistów. 

W książce płk. E N Sanctuary Are These Things So? (Czy tak się mają rzeczy?) jest ważna 
wzmianka o Ginsbergu:  „Kiedy wybuchła wojna  światowa szybko się okazało, że było wiele 
osób mieszkających w różnych europejskich miastach z amerykańskimi paszportami, które w 
ogóle nie miały prawa posiadać tych paszportów,” mówi płk. Sanctuary. Stanowiło to  duży 
problem  dla  amerykańskich  konsulów.  W  rosyjskiej  społeczności  Ginzberga  „była  pewna 
liczba prawdziwych Amerykanów mieszkających  w jego mieście, którzy  mieli każde prawo i 
przywilej zarejestrowania się w biurze konsula jako Amerykanie i ponadto, tak też zrobili. Ale 
kartoteki  policyjne  tego  miasta  pokazywały  dużo  dłuższą  listę  samo-wykreowanych 
‘Amerykanów,’ którzy nigdy nie byli w rejestrze.”. 

Sumienny  konsul  zebrał  nazwiska  wielu  tzw.  „Amerykanów”,  którzy  najwyraźniej  byli  bez 
paszportów  i  napisał  do  Departamentu  Stanu  w  Waszyngtonie,  mówiąc,  że  jeśli  dostanie 
pełnomocnictwo,  jest  gotowy  uporządkować  te  sprawy.  „Z  niewiadomych  wtedy  powodów 
Departament  nie  wykazał  entuzjazmu  by  poprawić  niefortunną  sytuację”,  ale  konsul 
zdecydował wykonać swój oczywisty obowiązek. 

Napisał  do każdej  z osób,  prosząc o stawienie się w biurze z paszportami,  by wpisać się do 
rejestru  prawdziwych  obywateli  amerykańskich,  lecz  nie  otrzymał  odpowiedzi.  Wysłał  list 

9 

 

ponownie,  lecz  nie  zrobiło  to  żadnej  różnicy.  „Wtedy  okazało  się  jasne,  że  ci  ludzie 
zrozumieją  tylko  siłę,  więc  pokaże  im  siłę.  Wysłał  trzeci  list  w  którym  napisał,  że  jeśli 
zignorują  to  zaproszenie,  wówczas  poprosi  lokalną  policję  o  odebranie  im  paszportów.  To 
poskutkowało  i  wszyscy  stawili  się  w  biurze  konsula  i  wszyscy  okazali  się  być  członkami 
Wybranej lub Uprzywilejowanej Rasy – Żydami.”. 

Płk. Sanctuary kończy, mówiąc: „Nie upłynęło wiele dni kiedy do konsul otrzymał wezwanie 
od starszego mężczyzny znanego jako „król Żydów”, pewnego Aszer Ginzberga. Ten starszy 
mężczyzna dał po sobie poznać, że jest bardzo niezadowolony, gdyż konsul zastosował prawo, 
by sprawić kłopot ludziom jego rasy.”. 

Kilka dni później sumienny konsul otrzymał ostrą reprymendę z Waszyngtonu za wykonanie 
swojego  normalnego  obowiązku,  a  kilka  tygodni  później  zażądano  jego  dymisji.  Płk. 
Sanctuary wyciąga wniosek, że Ginzberg w dalekiej Rosji musiał mieć olbrzymią tajną siłę w 
rządzie USA. 

Później w czasie rewolucji, kiedy Rosja była plądrowana, niewiele miast było tak rozdartych 
jak Odessa, miasto Ginsberga i siedziba Synów Mojżesza. Pośród innych miejsc zniszczono 
chrześcijański sierociniec i wszystkie dzieci rozstrzelano. Żydowski przywódca, Teutsch, 
szef  sowieckiej  policji,  zorganizował  gwałty  na  kobietach.  Sprowadził  brutalnych 
Chińczyków  i  innych  obcokrajowców,  zorganizował  ich  w  bandy  i  puścił  luzem  jak 
dzikie bestie, by dosłownie pożreć miejscowe gojowskie kobiety i dziewczęta. To straszne 
wydarzenie  prawidłowo  nazwano  „piekielną  orgią”.  Za  swoją  pracę  moskiewska 
dyktatura przyznała Deutschowi Order Czerwonej Flagi. 

Czy  Ginzberg  czy  ktoś  inny  napisał  Protokoły,  ich  zawartość  pokazuje,  że  napisano  je  z 
zastosowaniem  ogromnych  zdolności  intelektualnych.  Dokumenty  te  dotyczą  bardzo 
głębokich spraw ekonomicznych, politycznych i międzynarodowych. Dotyczą opisu ataku na 
gojowskie narody, co jeśli nie wywoła kontrataku jakiejś przeciwnej siły, dostarczy cały świat 
w  ręce  małej  grupy  spiskowców,  co  rozpocznie  akcję  zdegenerowanego  kompleksu 
mesjańskiego, który poprzez żydowski komunizm teraz kontroluje Rosję. 

Nilus 

Na  każdym  publicznym  zgromadzeniu  zawsze  jest  komitet  kierujący  przygotowujący 
realizację wszystkich uzgodnień. Kiedy jedna z amerykańskich partii politycznych zbiera się 
na  konwencji,  by  wybrać  kandydata  na  prezydenta,  powstaje  komitet  nadzorujący 
przygotowania i procedury. Jak powiedziałem wcześniej, jest to konsensus najlepszej opinii 
wśród  studentów  badających  Protokoły,  te  pisma  oryginalnie  napisane  przez  pewnych 
mężczyzn chcących wytyczyć kurs służący do odrodzenia żydowskiego nacjonalizmu. Są też 
tacy,  którzy  potwierdzają,  że  dokumenty  te  prywatnie  krążyły  między  przywódcami 
pierwszego spotkania syjonistów w 1897 roku. 

Pani L Fry z Londynu, być może tak dobrze poinformowana w tym temacie jak żadna żyjąca 
osoba,  w  swojej  wybitnej  książce  Waters  Flowing  Eastward  (Wody  płynące  na  wschód) 
pisze:  „W  międzyczasie,  poprzez  żydowskich  członków  rosyjskiej  tajnej  policji,  otrzymano 
protokół obrad Kongresu w Bazylei w 1897 roku, którego treść zgadzała się z Protokołami.”. 

Pani Fry mówi, że na krótko przed zgromadzeniem w Bazylei we Francji pracowała agentka 
rosyjskiego rządu o nazwisku Justine Glinka. Śledząc różne linie tajnych informacji, słyszała 

10 

 

o  Protokołach  i  dowiedziała  się,  że  ich  kopie  znajdowały  się  w  archiwach  loży  Mizraim  w 
Paryżu. 

Ryt  Mizraim  to  tajny  zakon  żydowski  z  siedzibą  w  Egipcie  i  wpływami  dochodzącymi  do 
Europy.  Panna  Glinka  mówi,  że  otrzymała  od  rosyjskiego  rządu  2.5  tys.  franków,  które 
przekazała  Żydowi  o  nazwisku  Jozef  Szorst,  członkowi  loży  Mizraim.  Mając  dostęp  do 
tajnych  dokumentów,  Szorst  mógł  dostać  Protokoły,  które  panna  Glinka  natychmiast 
przekazała do ST Petersburga. 

Jak mówią francuskie źródła policyjne, Szorst został zamordowany wkrótce po dokonaniu tej 
transakcji. 

Panna Glinka przechowywała kopię Protokołów, a kiedy wróciła do domu w rejonie Orel w 
Rosji, dała je urzędnikowi rządowemu o nazwisku Aleksie Sukotin, który z kolei pokazał je 
swoim  dwóm  przyjaciołom,  Filipowi  Stefanowi  i  Sergiuszowi  A  Filusowi.  Było  to  w  roku 
1897.  Stepanow  wydrukował  je  natychmiast  i  puścił  w  prywatny  obieg  pomiędzy  bliskich 
przyjaciół. Nilus opublikował je po raz pierwszy w roku 1901 w książce zatytułowanej  The 
Great Within the Small (Wielki w małym). Opublikował je ponownie w 1905 roku. 

Po rewolucji Stepanow uciekł z Rosji i zmarł  na wygnaniu  w Jugosławii w 1932 roku. Ale 
jego syn, dżentelmen, teraz w wieku około 45 lat, mieszka w Paryżu; rozmawiałem z nim w 
styczniu  1935  roku.  Okazało  się,  że  pan  Stepanow  (syn)  to  bardzo  interesujący  rosyjski 
dżentelmen.  Osobiście  znał  Filusa  gdyż  żyli  w  tej  samej  społeczności  rosyjskiej.  Od  niego 
dowiedziałem  się  wielu  rzeczy  o  jego  życiu  osobistym  i  zwyczajach  Filusa,  które  obalały 
fałszywe doniesienia pokazujące się w świeckich i religijnych czasopismach publikowanych 
w USA. 

Nilus  nie  był  mnichem.  Nigdy  nie  mieszkał  w  monastyrze.  Ani  tez  nigdy  nie  był 
nauczycielem  w  żadnej  szkole  ani  uniwersytecie.  Był  żonaty,  miał  rodzinę,  mieszkał  w 
skromnych warunkach, a jego syn mieszka obecnie w Polsce. Był bardzo religijny i wierzył, 
że Biblia to Słowo Boże zainspirowane w sposób nadprzyrodzony. Modlitwa dla niego była 
nawykiem,  a  jego  życie  było  ciągłym  dowodem  wyznania  wiary  chrześcijańskiej.  Posiadał 
umiejętności  literackie  i  jego  prace  cieszyły  się  dużą  poczytnością  wśród  Rosjan  przed 
powstaniem komunizmu. 

Znając  sytuację  żydowską,  widział  nadchodzącą  rewolucję.  Zrobił  co  tylko  mógł,  by  nie 
dopuścić  do  tej  katastrofy,  ale  nie  udało  mu  się.  Wraz  z  innymi  studentami  biblijnych 
proroctw,  Nilus  wierzył,  że  pojawi  się  wielki  super-człowiek,  znany  jako  Bestia  lub 
Antychryst,  by  utworzyć  światowy  system  dyktatury  w  ciągu  tego  okresu  historii,  który 
będzie  miał  miejsce  przed  drugim  przyjściem  Chrystusa.  W  wyniku  tego  napisał  rozprawę 
naukową  zatytułowaną  Antichrist  as  a  Near  Political  Possibility  (Antychryst  jako  bliska 
możliwość polityczna), która była szczególnym odniesieniem do Protokołów. 

Wyjaśniając, skąd otrzymał oryginalne kopie Protokołów, Nilus oczywiście próbował chronić 
swoich  rodaków,  którzy  do  tego  się  przyczynili.  Kiedyś  napisał:  „Te  Protokoły  były  w 
tajemnicy  spisane  z  całej  księgi  Protokołów.  Całość  otrzymał  mój  korespondent  z  tajnych 
archiwów Szefa Kancelarii Syjonu. obecnie kancelaria ta jest na terenie Francji.”. 

Widząc szybko zbliżającą się rewolucję, Nilus napisał następną książkę w roku 1917 pt. It is 
Close  at  Hand:  At  the  Gates  (To  jest  bardzo  blisko:  przed  bramą).  Ledwie  zeszła  z  prasy 

11 

 

drukarskiej, w Rosji rozpoczął się sztorm. Próbował, ale bezowocnie, przebudzić Rosjan do 
powagi sytuacji. 

Kiedy  w  Moskwie  ustanowiono  żydowską  dyktaturę,  każdy  u  kogo  znaleziono  kopię 
Protokołów podlegał karze śmierci. 

Żydowska Czeka z Kijowa aresztowała Nilusa w 1924 roku i poddała go ciężkim torturom. 
Czerwoni  przywódcy  powiedzieli  mu,  że  publikując  książki  przed  rewolucją,  bardzo 
zaszkodził  ich  sprawie.  Wkrótce  zmarł,  a  jego  śmierć  przyspieszyła  utrata  zdrowia,  jakiej 
doznał z rąk swoich oprawców. 

Niezwykły  wgląd  w  proces  myślowy  Nilusa  daje  następujące  oświadczenie  z  1905  roku. 
Należy zwrócić uwagę na to, że dla podkreślenia swoich opinii używa Pismo Święte. Widząc 
czarną przyszłość i zbierające się chmury, napisał: „W chwili obecnej wszystkie rządy całego 
świata,  świadomie  lub  nieświadomie  ulegają  nakazom  wielkiego  super-rządu  Syjonu,  gdyż 
wszystkie  obligacje  i  papiery  wartościowe  są  w  jego  rękach,  gdyż  wszystkie  kraje  są 
zadłużone  u  Żydów  na  kwoty,  których  nigdy  nie  będą  mogły  spłacić.  Wszystkie  sprawy: 
przemysł, handel i dyplomacja są w rekach Syjonu. To przez pożyczki  kapitałowe zniewolili 
wszystkie narody. Utrzymując edukację tylko w temacie materialistycznym, Żydzi nałożyli na 
gojów ciężkie łańcuchy, którymi zaprzęgli je do swojego ‘Super-rządu’.”. 

„Bliski  jest  koniec  narodowej  wolności,  dlatego  wolność  osobista  dobiega  końca;  gdyż 
prawdziwa  wolność  nie może  istnieć  kiedy  Syjon  wykorzystuje  dźwignię  swego  złota  w  celu 
rządzenia  masami  i  dominacji  nad  najbardziej  szanowanymi  i  wykształconymi  klasami 
społeczeństwa.” 

„Kto ma uszy do słuchania niech słucha.” 

„Protokoły  Mędrców  Syjonu  dostałem  prawie  cztery  lata  temu.  Jeden  Bóg  wie  ile  wysiłku 
włożyłem  by  ujawnić  je  opinii  publicznej  –  na  próżno  –  a  nawet  by  ostrzec  tych  u  władzy, 
przez ujawnienie przyczyn sztormu jaki nadchodzi nad apatyczną Rosję, która na nieszczęście 
wydaje się straciła orientację na temat tego co się dzieje wokół niej.” 

„I tylko teraz kiedy obawiam się, że może być za późno, że zdobyłem się na opublikowanie 
mojej pracy, mając nadzieję by ostrzec tych którzy jeszcze mają uszy do słuchania i oczy do 
patrzenia.” 

„Nie  można  dłużej  wątpić,  że  triumfalny  rząd  Króla  Izraela  unosi  się  nad  naszym 
zdegenerowanym  światem  jako  szatan,  ze  swoją  mocą  i  terrorem,  król  narodzony  z  krwi 
Syjonu, Antychryst wchodzący na tron uniwersalnego imperium.” 

„Na świecie w ogromnym tempie przyspieszane są wydarzenia: kłótnie, wojna,  plotki, głód, 
epidemie,  trzęsienia  ziemi,  wszystko  co  było  niemożliwe  wczoraj,  dzisiaj  jest  dokonanym 
faktem.  Można  by  myśleć,  że  dni  mijają  tak  szybko  by  przyspieszyć  realizację  dzieła 
Wybranego  Narodu.  Papier  nie  pozwala  nam  wchodzić  w  szczegóły  historii  świata  w 
odniesieniu do ujawnionej ‘tajemnicy nieprawości’, udowodnić na podstawie historii wpływu 
jakiego  używali  ‘Mędrcy  Syjonu’  przez  uniwersalne  nieszczęścia  przewidując  pewną  i 
niedaleką przyszłość ludzkości, lub przez podniesienie kurtyny przed ostatnim aktem tragedii 
świata.” 

12 

 

„Tylko światło Chrystusa i Jego Powszechny Święty Kościół mogą zgłębić przepaść szatana i 
ujawnić zakres jego nikczemności.” 

„W moim sercu czuję, że nadchodzi godzina kiedy zbierze się pilnie Ósma Rada Ekumeniczna, 
która  zjednoczyłaby  pastorów  i  przedstawicieli  całego  chrześcijaństwa.  Świeckie  spory  i 
schizmy  byłyby  zapomniane  w  nieuniknionej  potrzebie  przygotowania  przeciwko 
nadchodzącemu Antychrystowi.” 

Podejmowano  próby  obalenia  Protokołów,  ale  nie  przyniosły  efektów.  Propagandziści 
wytoczyli  wszystkie  sposoby  ataków  przeciwko  nim.  Komuniści  zwykle  stawali  się 
histeryczni, kiedy o nich wspominano. Ale fakt pozostaje, że są one ciągle realizowane przez 
zmiany na świecie, ogłoszone przez nich prawie pół wieku temu. 

Być  może  najbardziej  skuteczny  atak  na  nie  miał  miejsce  w  sierpniu  1921  roku,  kiedy 
londyński  Times  opublikował  trzy  artykuły  rzekomo  napisane  przez  „korespondenta  z 
Konstantynopola”. Głównym zarzutem było to, że było podobieństwo między Protokołami i 
pewnymi wcześniejszymi pracami, które musiały być wynikiem plagiatu. Wszystkie ostatnie 
ataki  publikowane  w  amerykańskiej  prasie  religijnej  były  jedynie  przeróbkami  artykułów 
zamieszczonych w Timesie 14 lat wcześniej. 

Ponieważ panie Fry, Webster i inni udzielili skutecznych odpowiedzi na te artykuły, nie ma 
potrzeby,  by  wnikać  w  szczegóły  dotyczące  tej  fazy  tematu.  Ale  zanim  przejdę  do  czegoś 
ważniejszego, możemy zauważyć dwie rzeczy. 

Pierwsza  –  tożsamość  tzw.  korespondenta  Timesa  nigdy  nie  została  ujawniona;  po  prostu 
znany jest jako ‘pan X’. Pojawia się pytanie – dlaczego tajemnica? 

Druga – podobieństwo między Protokołami i wcześniejszymi pracami niekoniecznie dowodzi 
winę  Nilusa,  że  popełnił  plagiat;  raczej  skłania  się  ku  potwierdzeniu  teorii,  że  ta  sama 
nienazwana  podziemna  organizacja  okultystyczna  w  przeszłości  wydawała  podobne 
oświadczenia, które, przeciwnie z jej życzeniami, również dotarły do opinii publicznej. 

Dokładne  czytanie  Protokołów  wykaże,  że  swoją  nadzieję  światowej  dominacji  opierają  na 
kontroli  złota.  Pomysł  ten  nie  jest  nowy.  Jest  wiele  przypadków  w  historii,  kiedy  narody 
próbowały przerwać żydowską siłę pieniądza. 

Środek ostrożności Ameryki 

Autorzy  Konstytucji  Stanów  Zjednoczonych 
starali 

się 

uchronić 

kraj 

przed 

siłą 

międzynarodowych  bankierów  żydowskich.  Ci 
ludzie  wiedzieli,  jak  narody  Europy  cierpiały  z 
powodu  siły  pieniądza,  a  zatem  zapewnili  plan, 
według  którego  tylko  legalnie  wybrani 
przedstawiciele  narodu  w  Kongresie  będą  mieli 
prawo  kontroli  finansów  kraju.  Był  to  nowy 
ideał  w  nauce  rządzenia  i  wywołał  krzyk 
śmiertelnego  przerażenia  wśród  braterstwa 
bankowego w Europie. 

13 

 

Istnieją przesłanki, że ojcowie amerykańskiego rządu byli ostrożni wobec niebezpieczeństwa 
związanego z systemem talmudycznym. Mówi się, że kiedy napisano konstytucję, Benjamin 
Franklin nawet posunął się do żądania, by Żydów całkowicie wykluczyć z kraju. Swoją opinię 
opierał na doświadczeniach narodów Europy w rozwiązywaniu tego problemu. 

Mówi  się,  że  Charles  Pinckley  z  Płd.  Karoliny,  jeden  z  twórców  konstytucji,  prowadził 
notatki z konferencji zebrań i według nich Franklin wypowiedział się w następujący sposób: 

„W  którymkolwiek kraju Żydzi  osiedlili się w wielkiej liczbie, obniżyli standardy moralne, 
zdeprecjonowali  uczciwość  handlową,  oddzielili  się  i  nie  chcieli  się  asymilować,  szydzili  z 
religii  chrześcijańskiej  i  usiłowali  ją  podważyć  choć  na  niej  zbudowany  był  ten  naród, 
sprzeciwiali  się  wobec  jej  ograniczeń;  zbudowali  państwo  w  państwie,  a  kiedy  napotykali 
sprzeciw,  próbowali  udusić  ten  kraj  i  zadać  mu  śmierć  finansową,  jak  w  przypadku 
Hiszpanii i Portugalii.” 

„Od ponad 1700 lat Żydzi opłakiwali swój smutny los z powodu wypędzenia z własnej ziemi, 
jak  nazywają  Palestynę.  Ale,  panowie,  kiedy  świat  dałby  ją  im,  natychmiast  znaleźliby 
przekonywujący powód by tam nie wracać. Dlaczego? Ponieważ są wampirami, a wampiry 
nie  żyją  na  wampirach.  Oni  nie  mogą  żyć  tylko  wśród  swoich.  Oni  muszą  żerować  na 
chrześcijanach i innych spoza swojej rasy.” 

„Jeśli nie wykluczycie ich  z tych Stanów Zjednoczonych, w tej konstytucji, w ciągu mniej 
niż 200 lat zaroją się tu w takiej liczbie, że zdominują i pożrą ziemię, zmienią naszą formę 
rządu,  za  którą  Amerykanie  rozlewali  krew,  oddawali  życie,  naszą  egzystencję  i  zagrożą 
naszej wolności.” 

„Jeśli nie wykluczycie ich, w ciągu mniej niż 200 lat wasi potomkowie będą pracować na 
polach  by  zapewnić  im  egzystencję,  gdy  oni  będą  w  domach  liczenia  zacierać  ręce. 
Ostrzegam  was,  panowie,  jeśli  nie  wykluczycie  Żydów  na  zawsze,  wasze  dzieci  będą 
przeklinać was w grobach.” 

„Żydzi,  panowie,  to  Azjaci,  niech  się  rodzą  gdzie  zechcą,  lub  od  ilu  pokoleń  są  poza  Azją, 
nigdy  nie  będą  inni.  Ich  poglądy  nie  zgadzają  się  z  poglądami  Amerykanina,  nie  będą  się 
zgadzać nawet gdyby żyli wśród nas przez dziesięć pokoleń. Lampart nie może zmienić swoich 
cętek.  Żydzi  to  Azjaci,  będą  zagrożeniem  dla  tego  kraju  jeśli  pozwoli  im  się  tu  mieszkać, 
powinni być wykluczeni na podstawie tej konstytucji.” 

Obserwując  w  jaki  sposób  inne  narody  dusiły  się  z  powodu  siły  pieniędzy,  ludzie  którzy 
napisali  konstytucję  zrobili  wszystko  co  mogli,  by  uchronić  przyszłe  pokolenia,  choć  nie 
mogli posunąć się tak daleko jak żądał Benjamin Franklin. Dlatego byli ostrożni, by umieścić 
następującą klauzulę w sekcji ósmej pierwszego artykułu konstytucji: „Kongres ma prawo bić 
monety, określać ich wartość i zagranicznych monet, oraz ustalać poziom miar i wag.”. 

Celem tego przepisu było trzymanie kontroli nad pieniądzem państwa na zawsze poza rękami 
prywatnymi. Idea była taka, że tylko Kongres, jako wybrani przedstawiciele narodu, powinien 
mieć to prawo. 

Kiedy  prześledzimy  pochodzenie  pieniądza,  pomoże  to  nam  lepiej  zrozumieć,  co  mieli  na 
myśli twórcy konstytucji. Podczas gdy prawdą jest, że pieniądz to tajemniczy twór z powodu 
nieuchwytnej siły, jaką ze sobą niesie, to kiedy poznamy jego pochodzenie, będzie to bardziej 

14 

 

zrozumiałe.  Zawsze  było  korzystne  dla  bankierów,  by  utrzymywać  ludzi  w  ciemności  w 
sprawie  tajników  międzynarodowych  finansów.  Jest  to  częścią  planu  zniewolenia  mas.  Oni 
umiejętnie  stworzyli  wrażenie,  że  manipulacja  pieniądzem  jest  poza  zasięgiem  zwykłego 
rozumowania. 

Wyraz ‘pieniądz’ pochodzi od staro-rzymskiego ‘moneta’ , oznaczającego świątynię, w której 
bito i przechowywano złoto. Skrzynie w miejscach kultu strzeżone były przez kapłanów. Ten 
żółty metal uważano za szlachetny i święty. 

Przechadzając  się  kiedyś  wśród  ruin  starożytnej  świątyni  greckiej  Apollo  w  Delphi, 
natrafiłem na piękny mały budynek zwany Ateński Skarbiec. Podłoga zrobiona była z twardej 
skały i miała głębokie wyżłobienia. W nich pogańscy kapłani składali złoto, srebro, kamienie 
i  klejnoty  przyniesione  na  przechowanie.  Kustosze  świątynnego  złota  stali  się  znani  pod 
nazwą złotników [goldsmiths – przyp. tłum,]. 

W dawnych czasach, kiedy człowiek wytwarzał  więcej niż potrzebował na prywatne użycie, 
stosowano system wymienny [barter – przyp. tłum.]. Inaczej mówiąc, mógł wymienić rzeczy, 
których nie potrzebował, na inne niezbędne. 

Od  około  VII  wieku  p.n.e.  wprowadzono  system  bicia  monet.  Tylko  królowie  mieli  prawo 
bicia monet. Jeśli złapano kogoś na tym uczynku, skazywano go na śmierć. Sytuacja ta trwała 
do około 1650 roku, kiedy zaczęły występować pewne wydarzenia, które stworzyły podstawy 
nowoczesnego systemu bankowego. 

Sprytni złotnicy zdobyli prywatną kontrolę nad pieniądzem w różnych krajach, zwłaszcza w 
Anglii. Królowie nadal produkowali złote i srebrne monety, ale rozpoczęto proces ukrywania 
ich  w  skrzyniach,  by  złotnicy  używali  je  jako  podstawę  do  bicia  prywatnego  pieniądza  w 
formie  papierowej.  Kiedy  rosła  siła  złotników,  w  wielu  przypadkach  mogli  nawet 
kontrolować królów. 

Ponieważ  złotnicy  byli  jedynymi  posiadającymi  bezpieczne  miejsca  składowania 
wartościowych  przedmiotów,  kupcy  przyjęli  plan  składowania  u  nich  złotych  i  srebrnych 
monet.  W  zamian  złotnik  wydawał  pokwitowanie  lub  certyfikat  przyjęcia  ich.  Po  jakimś 
czasie te kwity wykorzystywano zamiast monet. Wkrótce kupcy nabywali produkty płacąc za 
nie tymi właśnie kwitami. 

W  ten  sposób  powstał  pieniądz  papierowy.  W  krótkim  czasie  w  rękach  złotników  były 
ogromne  ilości  złota  i  srebra,  więc  zaczęli  wydawać  kwito-waluty.  Miłość  pieniądza  będąc 
korzeniem zła, złotnicy opracowali plan inflacji i wypisywali setki razy tak wiele kwitów, jak 
dużo mieli w depozycie złotych monet. Oszustwo to stworzyło prawną podstawę nowoczesnej 
waluty.  Gdyby  wszyscy  posiadacze  kwitów  zażądali  zwrotu  swojego  złota  i  srebra 
równocześnie,  miałyby  miejsce  wyścigi  do  „banku”  pana  Goldsmitha  i  z  całym 
prawdopodobieństwem  następnego  dnia  znaleziono  by  bankiera  wiszącego  na  gałęzi 
najbliższego drzewa. 

W  tym  samy  czasie  ewolucji  pieniądza  wprowadzono  odsetki.  Złotników  nie  zadowalała 
pożyczka  czegoś,  czego  nie  mieli;  samo  to  nie  wystarczało  by  zaspokoić  ich  chciwość; 
dlatego  kiedy  ktoś  przychodził  ponownie  po  więcej  kwitów,  rozpoczęli  żądać  od  niego 
płacenia odsetek. 

15 

 

Tak więc na skutek procesu „pies je psa” kupcy musieli pracować i planować, by otrzymać 
kwity  od  innych  w  celu  spłacenia  wcześniej  pożyczonych  od  złotników  kwitów.  Interesy 
zaczęły  funkcjonować  na  zasadzie  kwitów  przynoszących  odsetki  zamiast  monet.  W 
międzyczasie złotnicy wykorzystywali odsetki jako pętle na szyi kupców. 

Wymysł  odsetek  nazywa  się  lichwą.  Jest  to  łańcuch  krępujący  dzisiejsze  masy.  Tak 
długo  jak  złotnicy  mogli  kontrolować  złoto,  mogli  również  kontrolować  pieniądz 
papierowy  wydany  na  podstawie  złota,  oraz  w  ten  sposób  kontrolować  ludzi,  którzy 
musieli mieć pieniądz papierowy, by żyć. Gdziekolwiek jest złoto, tam jest siła rządzenia 
światem. 

Stąd  powiedzenie  prezydenta  Garfielda:  „Kto  rządzi  pieniądzem  państwa,  rządzi  też  tym 
państwem.”. 

Dowiedzieliśmy się, jak sztuczki złotników stały się podstawą nowoczesnego standardu złota. 
Rezerwy  złota  za  pieniądzem  papierowym  to  wszystko,  czego  potrzebują  złotnicy  w  XX 
wieku, by wywołać jaką chcą panikę, kryzysy, bunty i wybuchy anarchii. 

To  dlatego  współcześni  międzynarodowi  złotnicy  nie  chcą,  by  ani  złoto,  ani  srebro  nie 
tworzyły podstawy pieniądza papierowego. Na świecie jest tyle srebra, że kontrolowanie nim 
sprawiałoby im trudności. 

Nieżyjący  już  F  G  Bonfils  kiedyś  powiedział:  „Wszystko  wyprodukowane  na  świecie  przez 
438 lat złoto stworzyłoby blok o powierzchni 38 stóp kw.” [myślę, że chodzi tu o sześcian o 
pow.  ścianki  38  :  9  =  ok.  13  mkw.  –  przyp.  tłum.]  Jest  to  pewnego  rodzaju  złoty  cielec 
czczony  przez  świat.  Sprawowanie  kontroli  nad  tą  bryłą  umożliwia  międzynarodowym 
finansistom rządzić światem. 

Autorzy  konstytucji  chcieli  nie  dopuścić  do  tego,  by  współcześni  złotnicy  zdobyli  kontrolę 
nad państwem. Dlatego zapisali wyłączne prawo zarządzania finansami państwa Kongresowi. 
Według tego planu w ciągu mniej niż 200 lat zbudowano najbogatsze państwo na świecie. 

Ale międzynarodowi bankierzy nie są głupcami. Czekali na właściwy moment, by wymóc na 
kongresmanach  zlikwidowanie  konstytucyjnego  prawa  narodu  do  „emisji  pieniądza  (i) 
regulacji  jego  wartości”.  Jak  to  osiągnięto,  jest  najczarniejszą  zagadką  w  historii  Ameryki. 
Zmanipulowali ją Rotszyldowie, Warburgowie i inne rody żydowskich bankierów. 

John  Sherman,  amerykański  kongresman  z  Ohio,  był  narzędziem  wykorzystanym  przez 
Rotszyldów  do  wbicia  pierwszego  klina.  Poprzez  ich  spisek  mogli  zmusić  Kongres  do 
przegłosowania  prawa  narodu  do  kontrolowania  pieniądza  na  rzecz  interesów  prywatnych 
banków. 

25  czerwca  1863  roku  londyńscy  Rotszyldowie  napisali  do  Ikleheimera,  Mortona  i 
Vandergoulda, przedstawicieli swoich banków w Nowym Jorku co następuje: 

„Szanowni Panowie 

Pan  John  Sherman  napisał  do  nas  z  Ohio,  USA,  w  sprawie  możliwych  zysków  w  National 
Banking zgodnie z ostatnim aktem uchwalonym przez wasz Kongres, kopię którego załączył w 
swoich  listach.  Oczywiście  akt  ten  powstał  w  oparciu  o  plan  sformułowany  tutaj  ubiegłego 

16 

 

lata  przez  British  Bankers  Association  (Stowarzyszenie  Brytyjskich  Bankierów),  przez  co 
Stowarzyszenie zarekomendowało  naszym amerykańskim przyjaciołom, że jeśli  stanie się on 
prawem, będzie to bardzo zyskowne dla bractwa bankowego na całym świecie. 

Pan  Sherman  oświadcza,  że  nigdy  wcześniej  kapitaliści  nie  mieli  takiej  okazji  gromadzenia 
pieniędzy, jak przedstawione jest w tym akcie, oraz że stary plan Banków Państwowych jest 
tak  niepopularny,  że  nowy  zostanie  przyjęty  najbardziej  pozytywnie,  pomimo  faktu,  że  daje 
Bankom Narodowym prawie całkowitą kontrolę nad finansami państwa. ‘Kilku rozumiejących 
ten system,’ mówi, ‘będą albo tak zainteresowani zyskiem, albo tak uzależnieni od korzyści, że 
nie  będzie  żadnego  wewnętrznego  sprzeciwu,  podczas  gdy  z  drugiej  strony,  ten  wspaniały 
organ  składający  się  z  ludzi  niezdolnych  umysłowo  zrozumieć  ogromnych  korzyści  jakie 
kapitał czerpie z tego systemu, poniesie jego ciężar bez żadnej skargi i być może nawet bez 
żadnych podejrzeń, że system ten sprzyja ich interesom.” 

Prosimy o wyczerpująca odpowiedź w tej sprawie, jak również o deklarację waszej pomocy, 
jeśli  zdecydujemy  się  na  założenie  Narodowego  Banku  w  Nowym  Jorku.  Jeśli  poznaliście 
pana  Shermana  (wydaje  się,  że  to  on  wprowadził  akt  o  narodowych  bankach),  będziemy 
zadowoleni z otrzymanej od was wiedzy o nim. Jeśli posłużymy się informacjami otrzymanymi 
od niego, oczywiście stosownie go wynagrodzimy. 

Oczekujemy waszej odpowiedzi 

z wyrazami szacunku 

Bracia Rotszyldowie” 

Odpowiedź Ikleheimera, Mortona i Vandergoulda była następująca: 

„Szanowni Panowie 

Otrzymaliśmy  wasz  list  z  dnia  25  czerwca,  w  którym  piszecie  o  korespondencji  od  Johna 
Shermana z Ohio, odnoszącej się do korzyści i zysków z amerykańskiej inwestycji zgodnej z 
prawem o bankach narodowych. 

Fakt,  że  pan  Sherman  dobrze  się  wyraża  o  takiej  inwestycji  lub  podobnej,  z  pewnością  ma 
znaczenie  gdyż  ten  dżentelmen  posiada  w  znacznej  mierze  cechy  wyróżniające  skutecznego 
nowoczesnego  finansistę.  Ma  taki  charakter,  że  jego  własne  uczucia  nie  mogą  one  być 
przyczyną  stracenia  z  oczu  wielkiej  szansy.  Jest  młody,  sprytny  i  ambitny.  Ma  oko  na 
stanowisko prezydenta Stanów Zjednoczonych i jest już członkiem Kongresu. Słusznie myśli, 
że może bardzo wiele zyskać zarówno politycznie jak i finansowo (ma też ambicje finansowe) 
poprzez  przyjaźń  z  osobami  i  instytucjami  posiadającymi  duże  zasoby  finansowe,  które 
czasami  nie  są  zbyt  drobiazgowi  w  swoich  metodach,  albo  w  sprawie  uzyskiwania  pomocy 
rządowej  albo  zabezpieczania  się  przed  nieprzyjaznymi  przepisami.  W  tym  ufamy  mu 
całkowicie.  Jego  połączone  intelekt  i  ambicja  czynią  go  dla  nas  niezwykle  cennym. 
Rzeczywiście,  przewidujemy,  że  jeśli  go  życie  oszczędzi,  okaże  się  najlepszym  przyjacielem 
jakiego kiedykolwiek miał świat finansowy w Ameryce. 

Jeśli  chodzi  o  organizację  Narodowego  Banku  tutaj  i  zysków  z  takiej  inwestycji,  prosimy  o 
zapoznanie się z załączonym okólnikiem. Pytania od europejskich kapitalistów w tej sprawie 

17 

 

były  tak  liczne,  że  dla  ułatwienia  byliśmy  zmuszeni  wydrukować  nasze  odpowiedzi  na 
okólniku. 

Gdybyście  zdecydowali  się  na  utworzenie  banku  w  tym  mieście,  będziemy  zadowoleni 
świadczyć  wszelką  pomoc.  Łatwo  możemy  znaleźć  przyjaciół  wśród  finansistów  w  celu 
sporządzenia  odpowiedniego  informatora  i  wypełnić  urzędowe  stanowiska  nie  zapewnione 
przez przedstawicieli przysłanych nam przez was. 

Z największymi wyrazami szacunku 

Ikleheimer, Morton i Vandergould.” 

Ustawa  o  narodowej  bankowości  była  haniebnym  czynem  umożliwiającym  Kongresowi 
zrzeczenie  sie  władzy  nad  narodowym  pieniądzem  na  rzecz  międzynarodowego 
żydowskiego  bractwa  bankowego.  Co  ten  akt  rozpoczął,  dokończył  system  Federalnych 
Rezerw.  Paul  Warburg,  prezydent  Kuhn,  Loeb  and  Co.  był  niemieckim  Żydem 
przysłanym  do  Ameryki,  by  sfinalizować  wypaczony  system  finansowy  państwa.  To  jemu 
przypisuje  się  napisanie  ustawy  o  Federalnych  Rezerwach  uchwalonej  za  czasów 
kontrolowanego przez Żydów rządu Wilsona. W chwili jej uchwalenia przez Kongres, naród 
całkowicie stracił kontrolę nad swoim pieniądzem. 

Podobnie  jak  Warburg,  założyciel  House  of  Rotszyld  [Dom  Rotszyldów]  był  również 
niemieckim Żydem. Rotszyld urodził się w 1743 roku i jego prawdziwe nazwisko było Majer 
Amszel. Z zawodu był pożyczkodawcą i jako logo swojej firmy używał Czerwonej Tarczy, od 
której  nazwy  ‘roth  schild’  pochodzi  jego  nazwisko.  Jak  olbrzymia  ośmiornica,  swoimi 
mackami sięga do wszystkich części świata. 

Głównym celem niniejszej pracy jest pokazanie, jak łatwo byłoby grupie ludzi myślących w 
skali  międzynarodowej  kształtować  świat  według  swoich  pragnień,  gdyby  mieli  dostęp  do 
źródeł  finansowych.  Przyznanie  możliwości  takiego  rozwiązania  jest  równoznaczne  z 
przyznaniem, że taki spisek, jak ujawniony w Protokołach Mędrców Syjonu, mógłby istnieć. 
Gdyby taki spisek mógł  istnieć, to pozostaje tylko kwestia odpowiedzi:  czy mamy dowody 
by podejrzewać, że istnieje? 

Światowy kryzys 

Prof.  Frederick  Soddy  z  Oxford  University  jest  zdania,  że  każda  grupa  finansistów 
posiadająca  wiedzę  zawartą  w  Protokołach,  gdyby  chciała,  mogłaby  przejąć  pod  swoją 
kontrolę całą ludzkość. „Powszechnie uważa się, że nastąpiło coś w rodzaju spisku mającego 
na  celu  zniewolenie  świata,”  mówi  Soddy.  Kiedy  już  wspomniał  o  Protokołach,  dodał: 
„Spisek czy nie, to nie ma wątpliwości, że władza jaką to odkrycie włożyło w ręce finansistów, 
jeśli nie kontrolowana, umożliwi im w ich własnym czasie i na swój sposób podbić świat.”. 

„To,  czy  istnieje  zmowa  między  „narodem  wybranym”  do  przywrócenia  poprzez  złoto 
dominacji,  która  z  nawyku  miała  pochodzić  od  Boga  –  biblijna  historii  (Exodus  XXXII) 
przypomina  bardzo  podobną  próbę,  udaremnioną  przez  energiczne  działanie  działania  ich 
głównego  ustawodawcę  –  trzeba  przyznać,  że  byłby  to  odwet  na  nauce  za  jej  skłonności 
obrazoburcze,  nie  bez  pewnego  sardonicznego  humoru,  jeśli  obudzimy  się  pewnego  dnia  i 
zamiast  dziesięciu  przykazań  będziemy  mieć  jedną  zasadę  złota.  Są  to  hipotetyczne 

18 

 

możliwości,  bez  wątpienia,  że  tak  jak  w  czasach  Mojżesza,  nadal  są  Żydzi  i  Żydzi. 
Przynajmniej miejmy taką nadzieję.” 

Mając  na  uwadze  wszystkie  te  fakty  i  rozważając  dalszy  fakt,  że  Protokoły  były  wyraźnie 
napisane  około  czterdzieści  lat  temu,  poniższe zagrożenie  wynikające  z  trzeciego  protokołu 
wydaje  się  naprawdę  być  prorocze:  „Wszystkimi  dostępnymi  nam  tajnymi  podziemnymi 
metodami  i  przy  pomocy  złota,  które  jest  w  naszych  rękach,  wywołamy  światowy  kryzys 
gospodarczy,  na  ulice  rzucimy  całe  tłumy  robotników  jednocześnie  we  wszystkich  krajach 
Europy.  Te  tłumy  będą  się  spieszyć  z  zachwytem  do  rozlewu  krwi  tych,  którym  w  prostocie 
niewiedzy zazdrościli od kołyski, i których majątki będą wtedy mogli łupić.”. 

„Naszych  nie  tkną,  gdyż  tylko  my  będziemy  znać  czas  ataku  i  podejmiemy  kroki  by  się 
obronić.” 

Poszczególne  kraje  doświadczyły  kryzysów  w  różnym  czasie,  ale  do  depresji  w  1929  roku 
nigdy nie było „powszechnego kryzysu ekonomicznego”. Jednym ze skutków depresji przez 
bezrobocie  było  rzucenie  „całych  tłumów  robotników”  na  ulice  świata.  Te  tłumy  już 
rozlewają  „krew”  urzędników  rządowych,  a  patrząc  na  wskaźniki,  najgorsze  jeszcze  nie 
nadeszło.  „Naszych  majątków  nie  tkną”,  i  to  jest  fakt  warty  zauważenia,  że  kiedy  majątki 
gojów  rozpadały  się  w  roku  1929,  nie  odnotowano  strat  po  stronie  głównych  żydowskich 
spekulantów przez kryzys giełdowy. Ich majątek był taki, że kiedy depresja nadeszła, byli na 
nią przygotowani. Artykuły prasowe do tej pory donoszą, że przyczyna depresji jest nieznana. 

Czy mogła być zaplanowana? 

Bankierzy i bolszewizm 

10  września  1920  roku  The  American  Hebrew  napisał:  „Żyd  rozwijał  zorganizowany 
kapitalizm wraz z jego wykonawcą pracy, systemem bankowym.”. 

W  1880  roku  Fiodor  Dostojewski  napisał:  „Tak,  ona  jest  w  przededniu  swojego  upadku, 
twoja  Europa,  upadku,  powszechnego,  ogólnego,  okropnego…  judaizmu  i  banki  rządzą 
wszystkim, tak Europą, jak i edukacją, całą cywilizacją i socjalizmem, zwłaszcza socjalizmem, 
gdyż  z  jego  pomocą  judaizm  wyrwie  z  korzeniami  chrześcijaństwo  i  zniszczy  chrześcijańską 
kulturę.  I  nic  innego  z  tego  nie  wyniknie  poza  anarchią,  nawet  wtedy  na  czele  wszystkiego 
będzie  stał  Żyd…  i  kiedy  całe  bogactwo  Europy  będzie  złupione,  pozostanie  tylko  żydowski 
bank.”. 

Przez  długi  czas  związek  między  bolszewizmem  i  międzynarodowymi  finansistami 
żydowskimi  utrzymywano  w  ukryciu.  Ale  mądrość  opinii  publicznej  ma  sposób  na 
zniszczenie kamuflażu i wiercenie aż do pierwszych przyczyn. Być może nigdy nie poznamy 
całkowitej  historii,  ale  pokazały  się  wystarczające  informacje,  by  wiedzieć,  że  za  tzw. 
„rosyjską” rewolucją 18 lat temu stały nieograniczone żydowskie finanse. W rzeczywistości 
była to „żydowska” rewolucja. 

Nikt poinformowany nie ma już wątpliwości, że bolszewizm jest kontrolowany  i kierowany 
przez  tajemniczą  hierarchię  żydowskich  czarowników  finansowych.  Zwykli  ludzie  i 
robotnicy, których umysły stały się wypaczone mydlanym oratorium i czerwoną propagandą, 
są  po  prostu  ogłupiani,  by  wyniszczyć  się  nawzajem  przez  anarchię,  klasową  nienawiść  i 
przemoc tłumu.  Kiedy robotnicy na całym  świecie nadal  stawiają na litość spiskowców i  w 

19 

 

końcu  są  wykończeni  wybuchami  rewolucji,  będzie  wtedy  proste  dla  finansistów,  by 
zakneblować ich w spirali systemu tajnej policji jak to miało miejsce w Rosji. W ten sposób 
międzynarodowi  żydowscy  czerwoni  spodziewają  się  ostatecznie  rządzić  światem,  a  status 
gojów zredukować do niewolników. 

W  1905  roku,  kiedy  w  Rosji  miała  początek  rewolucja,  hebrajskie  czasopismo  nowojorskie 
The  Maccabean  napisało:  „Rewolucja  w  Rosji  jest  rewolucją  żydowską,  kryzysem  w 
żydowskich dziejach. Jest to żydowska rewolucja gdyż Rosja jest domem około połowy Żydów 
świata, a obalenie jej despotycznego rządu musi mieć bardzo ważny wpływ na losy milionów 
tam  żyjących  i  na  wiele  tysięcy  tych,  którzy  ostatnio  wyemigrowali  do  innych  krajów.  Ale 
rewolucja w Rosji jest żydowską również ze względu na to, że Żydzi są najbardziej aktywnymi 
rewolucjonistami w carskim imperium.”. 

Jest zatem błędne, aby sądzić, że nie do opisania warunki istniejące obecnie w Rosji, gdzie 
cała gojowska ludność została zredukowana do poziomu niewolników, stanowi szczerą próbę 
ze strony rosyjskiej klasy robotniczej w celu poprawy ich warunków. 

Nie  tylko  w  USA,  ale  również  we  wszystkich  częściach  świata,  ogromna  część  żydowskiej 
prasy  otwarcie  propagowała  bolszewizm,  kiedy  zaczął  obejmować  Rosję.  W  Londynie 
propaganda  stała  się  tak  silna  i  okrutna,  że  Morning  Post  i  inne  szanowane  dzienniki 
poświęciły jej dużo uwagi i szeroki rozgłos. 

W  1919  roku  Jewish  Chronicle  miała  to  do  powiedzenia:  „Jest  dużo  w  fakcie  samego 
bolszewizmu,  w  tym  że  tak  wielu  Żydów  jest  bolszewikami,  w  tym  że  ideały  bolszewizmu  w 
wielu punktach są zgodne z najlepszymi ideałami judaizmu.”. 

6 stycznia 1933 roku ta sama gazeta napisała:  „Ponad jedna trzecia  Żydów  w Rosji została 
urzędnikami państwowymi.” 

W swojej książce The Alien Menace (Obca groza) A H Lane, oficer brytyjski stawia pytanie: 
kto  zapewnił  Leninowi  i  Trockiemu  fundusze  by  rozwalić  rosyjski  rząd  w  1917  roku?  I 
odpowiada:  „Jest  znanym  faktem  i  udowodnionym,  że  pieniądze  zapewniła  grupa 
międzynarodowych bankierów z siedzibą w Berlinie, Sztokholmie i Nowym Jorku. Kiedy Lenin 
zabrał ze sobą ze Szwajcarii pewną liczbę obcych rewolucjonistów zebranych z całej Europy, 
jego główny pomagier Trocki przywiózł ze sobą hordę obcych z USA. Sam był w więzieniu w 
Halifax,  Nowa  Szkocja,  kiedy  otrzymał  wiadomość  by  dołączył  do  Lenina  w  Rosji.  Jego 
uwolnienie  z  więzienia  po  to  by  mógł  asystować  Leninowi  w  organizowaniu  bolszewickiej 
rewolucji  jest  tajemnicą,  która  nigdy  nie  była  rozwikłana.  Jaki  ogromny  wpływ  zmusił 
brytyjskie organy by go uwolnić i dać pozwolenie na wyjazd do Rosji?”. 

Za  rosyjskim  holokaustem  były  lata  przygotowań  i  niesamowitych  intryg.  Spisek 
zaplanowano tak ostrożnie i jego ślady ukryto z taka dbałością, że tylko do pewnego stopnia 
teraz  goje  zdają  sobie  sprawę,  co  naprawdę  się  wydarzyło.  Pewni  „tajemniczy  mężczyźni”, 
których  działalności  nigdy  w  pełni  nie  poznano,  byli  zainstalowani  w  różnych  miejscach 
świata na wzór ogromnej międzynarodowej sieci. 

Przykład  tego  można  zauważyć  u  tajemniczego  dr  Helphanda,  używającego  literackiego 
pseudonimu  Parvus.  Rosyjski  Żyd  z  główna  bazą  operacyjną  w  Sztokholmie,  Helphand  był 
łącznikiem między spiskowcami z różnych krajów. Posiadał ogromny majątek i opisywano go 

20 

 

jako  „niewidzialnego  międzynarodowego  spekulanta,  który  dorobił  się  ogromnej  fortuny,  i 
kreował się na idealnego inspiratora bolszewizmu”. 

Kiedy Lenin i Trocki wykonywali wstępna brudną robotę, prawdziwi sponsorzy światowego 
buntu trzymali się za kulisami. Ganecki-Furstenberg, inny Żyd, który pracował z Helphand, 
miał interesy finansowe równie wielki i tajemnicze. Ktoś z tych czasów mówi, że przez tych 
dwóch  dziwnych  facetów  „bolszewicy  zwykli  otrzymywać  ogromne  sumy  pieniędzy  z 
nieznanych źródeł zagranicznych”. 

Pan  Lane  kontynuuje  swoją  ocenę  sytuacji:  :  „W  jaki  sposób  ci  obcy  wspierani 
rewolucjoniści, po najeździe na Rosję, przeszli do mordowania i grabienia na hurtowa skalę, 
zapisały liczne osoby, które miały nieszczęście być w Rosji w czasie rewolucji bolszewickiej. 
Wszyscy  są  zgodni,  że  przywódcami  rewolucji  i  osobami  odpowiedzialnymi  za  większość 
brutalnych i oburzających morderstw byli Żydzi.” 

Victor  E  Marsden  przebywał  w  Rosji  podczas  i  zaraz  po  rewolucji.  Był  przedstawicielem 
londyńskiego  Morning  Post  i  miał  możliwość  obserwować  tworząca  się  od  początku 
moskiewską biurokrację. Będąc w codziennym kontakcie z przywódcami, mógł obserwować 
personel  nowej  dyktatury.  Ponieważ  upierał  się,  że  zewnętrznemu  światu  będzie  opisywał 
prawdę,  ściągnął  na  siebie  gniew  Żydów  i  chociaż  był  obywatelem  brytyjskim,  został 
uwięziony. Zmarł przedwczesną śmiercią na skutek odniesionych tam ran. 

W 1934 udało mi sie dostać z Anglii listę nazwisk i narodowości przywódców sporządzoną 
przez  Marsdena,  kiedy  mieszkał  w  Moskwie.  Opublikowałem  ją  w  Revealer,  by  na  zawsze 
uciszyć  pewnych  hebrajskich  chrześcijan  i  religijnych  redaktorów,  którzy  do  tego  czasu 
negowali żydowski charakter komunizmu. Pełna lista od A do Z pokazała, że było tam 545 
biur  i  454  z  nich  zajmowali  Żydzi.  Wiarygodne  raporty  wskazują,  że  prawie  taka  sama 
relacja jest dzisiaj. Opublikowane narodowości przedstawiały się następująco: 

1.  Żydzi 454 
2.  Litwini 33 
3.  Rosjanie 23 
4.  Ormianie 13 
5.  Niemcy 12 
6.  Finowie 3 
7.  Polacy 2 
8.  Gruzini 1 
9.  Karaimowie 1 
10. Węgrzy 1 
11. Imeretianie 1 
12. Czesi 

1 

Razem     545 

W celu  dokonania rewolucji  Lenin  potrzebował  milionów dolarów. Takich ogromnych sum 
nie można było zebrać wśród osób prywatnych. Tylko silni międzynarodowi bankierzy mogli 
wesprzeć propagandę na tak olbrzymią skalę. 

„W pewnym czasie Trocki był ulubieńcem Jakuba Schiffa”, powiedział kongresman Louis T 
McFadden  w  przemówieniu  przed  Kongresem  w  1933  roku.  „Podczas  wojny  Trocki 
redagował  Nowy  Mir  i  organizował  masowe  spotkania  w  Nowym  Jorku.  Kiedy  opuszczał 

21 

 

Amerykę  by  powrócić  do  Rosji,  jak  podają  wiarygodne  źródła,  podróżował  na  koszt  i  pod 
opieką  Schiffa.  W  Halifax  aresztowali  go  Brytyjczycy,  lecz  uwolnili  natychmiast  dzięki 
jakiemuś  wysoko  ulokowanemu  protektorowi.  Wkrótce  po  przyjeździe  do  Rosji  otrzymał 
informację, że miał kredyt w Szwecji, w szwedzkiej filii banku należącego do Maxa Warburga 
z  Hamburga.  Kredyt  ten  pomógł  sfinansować  zajęcie  rosyjskiej  rewolucji  przez 
międzynarodowych bankierów żydowskich.”. 

Rok  później  w  innym  przemówieniu  przed  Kongresem,  McFadden  powiedział:  „Studenci 
radykalizmu  wiedzą,  że  obecny  sowiecki  rząd  w  Rosji  zorganizowany  był  przez  obcych  i 
uzurpatorów a nie reprezentanta myśli i idei 150 mln obywateli Rosji…”. 

„Chiałbym  przypomnieć  lojalnym  Amerykanom,  że  dobrze  jest  pamiętać  iż  taktyka 
‘wiercenia-od-środka’  kontynuowana  przez  tych  obcych  i  uzurpatorów  w  sowieckiej  Rosji 
spowodowała  upadek  rządu  i  ustanowienie  obecnego  rządu  pod  kontrolą  komunistyczno-
żydowską, oraz wskazać, że ten sam typ obcych i uzurpatorów jest zatrudnionych w USA by 
ustanowić  formę  rządu  inną  niż  konstytucyjny,  a  by  to  zrobić  chcą  sparaliżować  przemysł, 
zniszczyć patriotyzm, by w końcu obalić rząd Stanów Zjednoczonych.” 

Inny  przykład  związku  między  bankierami  i  bolszewikami  daje  się  zauważyć  w  pracach 
Leonida Borysewicza Krassina. Ten człowiek, syberyjski Żyd, był równie bogaty. Brał udział 
w rewolucyjnym spisku w Rosji w 1907 roku i  natychmiast uciekł do Berlina, gdzie podjął 
pracę w żydowskiej firmie. Dwa lata później powrócił do Rosji jako dyrektor filii firmy w St 
Petersburgu. 

W  1917  roku  współpracuje  z  tajemniczym  dr  Helphandem  i  Ganeckim-Furstenburgiem  w 
Sztokholmie  jako  ośrodkiem  ich  działalności.  Pracowali  między  St  Petersburgiem, 
Sztokholmem i Berlinem. Był to rok, w którym poczyniono starania o przeniesienie Lenina i 
Trockiego  wraz  z  ich  bandą  rzezimieszków  przez  Berlin  w  zapieczętowanym  pociągu. 
Krassin był jednym z przywódców przygotowującym tę podróż. W kręgu jego przyjaciół byli 
główni przywódcy bractwa bankowego z Niemiec. 

Pani  Webster sprawę te  podsumowuje w jednym akapicie: ” Krassin grał  podwójną  rolę, z 
jednej strony reprezentował interesy wielkich żydowsko-niemieckich kapitalistów, a z drugiej 
jako  pomagier  Lenina,  którego  jednoznacznym  celem  było  zniszczenie  kapitalizmu.  Gdyby 
potrzebne  były  inne  dowody  na  związek  między  bolszewizmem  i  międzynarodowymi 
finansistami, dostarczy ich sprawa Krassina.”. 

Do czasu kiedy do władzy doszedł Hitler, istniał bliski związek między finansistami z Berlina 
i  Moskwy.  Kiedy  kryzys  w  roku  1931  ogarnął  Anglię,  gazety  donosiły,  że  pożyczki 
„zamrożono”  w  Niemczech,  przez  co  zablokowano  przepływ  kapitału.  Artykuły  te  nie  były 
prawdziwe, lecz był tego powód, że choć pieniądze przeszły do Berlina, przekazywane były 
przez żydowskich bankierów niemieckich do sowieckiej Rosji, gdzie je „zamrażano”. 

Tej strategii niszczenia równowagi finansowej świata dostarcza oświadczenie moskiewskiego 
oligarchy Mendzinskiego: „Tak długo jak idioci będą poważnie traktować nasze podpisy i im 
wierzyć, będziemy musieli przyrzec wszystko o co proszą, i na tyle ile by się chciało, jeśli tylko 
dostaniemy coś materialnego w zamian”. 

Wyczuwając sytuację, że fundusze przesyłane do Niemiec dostawały sie do Moskwy, James 
W Gerard we wrześniu 1931 roku oświadczył, że Niemcy „nie potrzebowały żadnej pomocy 

22 

 

finansowej oraz że duży procent pożyczek z USA szedł do Rosji”. Dodał: „Jeśli mamy robić 
interesy  z  Rosją,  róbmy  je  bezpośrednio  a  nie  przez  Niemcy,  które  zorganizowały  kredyt 
wartości milionów dolarów dla Rosji, by mogła zakupić towary w Niemczech.”. 

Dlatego oszuści mają zwyczaj wywoływać spięcia na liniach międzynarodowych finansów, w 
celu kreowania bezrobocia i niepokoju wśród mas. Dla nich stworzenie sytuacji jaką chcą jest 
bardzo prosta sprawą, wystarczy usiąść przy biurku i kontrolować gospodarcze arterie świata. 

Tak  więc  widzimy,  że  naród  rosyjski  jest  nie  tylko  nieludzko  rządzony  przez  grupę 
pozbawionych  serca  obcokrajowców,  ale  że  ta  grupa  była  finansowana  i  wspierana  od 
początku przez międzynarodowych bankierów, którzy są również obcy w krajach, gdzie żyją 
dlatego, że ich pomysły są sprzeczne z narodowymi dążeniami gojów których dominują siłą 
złota. 

W  listopadzie  1934  roku  prezydent  USA  wysyła  następującą  wiadomość  do  szefa 

moskiewskiej  dyktatury:  „W  siedemnastą 
rocznicę  ustanowienia  sowieckiego  rządu, 
proszę  przyjąć  zapewnienie  najlepszych 
życzeń dobrobytu waszego kraju”. 

W kwietniu 1919 roku brytyjskie Min. Spraw 
Zagranicznych 

opublikowało 

dokument 

zawierający  raport  napisany  6.09.1918  przez 
swojego  przedstawiciela  w  Rosji,  w  którym 
pisze:  „Uważam,  że  największym  problemem 
świata 

jest 

natychmiastowe 

stłumienie 

bolszewizmu,  nawet  nie  licząc  wojny,  która 
wciąż  szaleje,  w  przeciwnym  wypadku,  jeśli 
bolszewizm nie zostanie zniszczony w zarodku 
natychmiast,  rozpowszechni  się  w  jednej 
formie  lub  innej  na  kraje  Europy  i  całego 
świata, 

gdyż 

jest 

zorganizowany 

i 

wprowadzany  przez  Żydów,  którzy  nie  mają 
narodowości,  a  których  jedynym  celem  jest 
zniszczenie  dla  własnych  celów  istniejącego 
porządku rzeczy.”. 

Ariadna Williams, wdowa po dziennikarzu pracującym przez lata w Rosji, w swojej książce 
From  Liberty  to  Brest-Litowsk  (Od  wolności  do  Brześcia-Litowska)  pisze:  ”  Dominująca 
klasa, która szybko skrystalizowała się wokół bolszewików składała się głównie z osób obcych 
względem narodu rosyjskiego. Fakt ten jest prawdopodobnie użyteczny dla nich by zachować 
kontrolę nad masami, gdyż bolszewicka autokracja opiera się na absolutnej pogardzie wobec 
ludzi którymi rządzą. Najstraszniejszą cechą bolszewizmu jest jego zupełny brak skrupułów co 
do  sposobów  i  środków,  oraz  bezceremonialne  okrucieństwo  jej  przywódców.  Oszustwa, 
fałszerstwa,  oszczerstwa,  morderstwa,  przemoc,  zdrada  –  wszystkie  niskie,  ciemne,  brutalne 
siły, których ludzkość przez wieki starała się pozbyć – stały się bronią w rękach rządzących. . 
. W szczególności była tu wielka liczba Żydów. Słabo mówili po rosyjsku. Naród nad którym 
przejęli władzę był im obcy, a poza tym zachowywali się jak najeźdźcy w podbitym kraju.”. 

23 

 

W  1923  roku  Lord  Sydlenham  oświadczył  w  Izbie  Lordów:  „Całkowita  liczba  strat  w 
ludziach na skutek wprowadzenia w Rosji zasad Karola Marksa jest prawie 20 milionów. Jest 
to najokropniejsza zbrodnia w całej historii.”. 

10.09.1920  roku  The  American  Hebrew  napisał:  „Co  żydowski  idealizm  i  żydowskie 
niezadowolenie  z  taką  siłą  wprowadziły  w  Rosji,  te  same  historyczne  jakości  żydowskiego 
umysłu i serca chcą promować w innych krajach.”. 

Jeszcze  ważniejszy  jest  artykuł  redakcyjny  opublikowany  w  kwietniu  1919  roku  w  gazecie 
Commmunist:  „Bez  przesady  można  powiedzieć,  że  wielka  rosyjska  rewolucja  społeczna 
rzeczywiście dokonana byłą przez ręce Żydów… Symbol żydostwa, które od wieków walczyło 
z  kapitalizmem,  stało  się  również  symbolem  rosyjskiego  proletariatu,  co  można  dojrzeć  w 
przyjęciu czerwonej pięcioramiennej gwiazdy, która w dawnych czasach, jak wiadomo, była 
symbolem syjonizmu i żydostwa.”. 

Wystarczająco przytaczano zarówno ze źródeł gojowskich, jak i żydowskich, aby bezbłędnie 
wykazać, że krajowi Żydzi niewątpliwie wybrali Imperium Rosyjskiego, wiele lat temu, jako 
kraj,  na  którym  można  skoncentrować  swoje  wysiłki.  Niszcząc  Rosję,  byli  w  stanie  ustalić 
bazą wypadową do działań w realizacji ich planu panowania nad światem. Już w latach 1893-
1894  rząd  cara  wiedział,  że  B’nai  B’rith  w  Nowym  Jorku  mianował  Jacoba  Schiffa  na 
stanowisko przewodniczącego komisji ds. działalności rewolucyjnej w Rosji. Innymi słowy, 
Schiff  siedział  w  swoim  biurze  jako  prezydent  Kuhn,  Loeb  and  Co.  przy  Wall  Street  i 
kierował wybuchowymi porywami przeciwko rządowi w dalekiej Rosji. 

B’nai B’rith jest tajną międzynarodową organizacją do której mogą należeć wyłącznie 
Żydzi.  Swoją  działalność  polityczną  przykrywa  płaszczem  „życzliwości  i  dobroczynności.” 
Założona  była  przez  grupę  niemieckich  Żydów  w  Nowym  Jorku  w  1843  roku.  Utrzymuje 
lokalne organizacje we wszystkich częściach USA. Z wiarygodnego źródła otrzymaliśmy taką 
opinię:  „Od  chwili  założenia  do  obecnej,  jej  główny  kontakt  był  z  Niemcami,  a  głównym 
celem ustanowienie dominacji niemieckich Żydów w sprawach całego świata poprzez kanały 
‘internacjonalizmu’…  Polityczna  aktywność  przywódców  zakonu  w  Rumunii,  Austrii  i  na 
Węgrzech  to  sprawa  zapisów,  choć  jej  głównym  ośrodkiem  władzy  są  Stany  Zjednoczone, 
gdzie  ostatnio  uzyskali  dominację  w  świecie  żydowskim  poprzez  przyjęcie  ‘narodowego’ 
syjonizmu  i  oddania  się  całkowicie  jego  własnej  ‘strategii  ‘międzynarodowej’  kiedy 
ustanowiono  Jewish  World  Agency  (Światową  Agencję  Żydowską)  w  październiku  1928 
roku.”. 

Były  wielki  mistrz  zakonu  B’nai  B’rith  w  Rosji,  Żyd  o  nazwisku  Sliozberg,  był  jednym  z 
wcześniejszych przywódców działań rewolucyjnych. 

Niemiecki  Żyd  Schaff  perfekcyjnie  odpowiadał  programowi  B’nai  B’rith.  Urodził  się  w 
jednym z domów Rotszyldów we Frankfurcie, Niemcy, a po przyjeździe do USA ożenił się z 
córką  Loeba,  zostając  w  ten  sposób  częścią  bankierskiej  rodziny  Kuhn,  Loeb  and  Co., 
koncernu który finansował Lenina i Trockiego w obaleniu Imperium Rosyjskiego. 

To,  że  Schaff  był  zdeterminowany  zniszczyć  Rosję  dowodzi  fakt,  że  finansował  poprzednią 
wojnę  Japonii  z  Rosją.  Jewish  Encyclopaedia  mówi:  „Firma  ta  (Kuhn,  Loeb  and  Co,) 
zgodziła się i udzieliła pożyczki wojennej w latach 1904-1905, za co Mikado odznaczył Schiffa 
drugim  orderem  Świętego  Skarbu  Japonii.”.  Kiedy  Theodore  Roosevelt  zaoferował  swoje 
usługi  jako  rozjemca  między  Rosją  i  Japonią  i  zorganizował  konferencję  między 

24 

 

przedstawicielami  walczących  stron  w  Portsmouth,  New  Hampshire,  Schiff  domagał  się 
zwrotu kosztów wojny. 

Odnosząc  się  do  władzy  sprawowanej  przez  żydowskich  bankierów  nad  amerykańskimi 
finansami,  kongresman  McFadden  w  ostatnim  wystąpieniu  przed  Kongresem  przedstawił 
takie  interesujące  spojrzenie  na  Schiffa:  „To  był  błąd,  że  Stany  Zjednoczone  umożliwiły  by 
integralność amerykańskiej polityki zagranicznej była zagrożona lub podlegała negatywnym 
wpływom  religijnego,  rasowego,  jak  i  finansowego  wtrącania  się  jakie  stosują  wobec  nas 
Schiff  i  jego  kompani  w  Londynie.  Stany  Zjednoczone  powinny  rozwiązywać  swoją  politykę 
zagraniczną  z  większą  godnością  niż  ta,  którą  sugeruje  zdjęcie  Jacoba  Schiffa 
wymachującego  pięścią  na  Biały  Dom  i  mrucząc  groźby  wobec  Williama  Howarda  Tafta, 
ówczesnego prezydenta Stanów Zjednoczonych.”. 

Podczas  ostatniego  pobytu  w  Paryżu  rozmawiałem  z  byłym  generałem  carskiej  armii  przed 
rewolucją. Ten sędziwy dżentelmen, oddany chrześcijanin, obecnie mieszka na uchodźstwie 
poza swoją Rosją. 

Niewielu  było  tak  blisko  cara  i  jego  rodziny  jak  on.  Powiedział  mi  wiele  rzeczy  o 
wewnętrznych działaniach żydowskiego spisku, który ostatecznie zniszczył jego kraj. Mające 
miejsce  od  czasu  do  czasu  pogromy  były  próbami  chrześcijańskiego  społeczeństwa 
samoobrony przed tym, o czym wiedzieli, że nadejdzie. 

Na przykład Żydzi  mieli tysiące tajnych maszyn drukujących, ukrytych w piwnicach i 
na  strychach,  które  produkowały  stały  strumień  wywrotowej  literatury  w  celu 
podburzania  konfliktów  między  gojami.  Car  i  jego  agenci  nie  byli  ślepi  wobec  tych 
ataków,  lecz  spiskowcy  byli  tak  dobrze  zorganizowani  i  finansowani,  że  rząd  stał  się 
bezradny. 

Jak  mówi  były  generał,  car  kiedyś  powiedział  mu:  „Moje  serce  krwawi  gdyż  mój  biedny 
naród nie może zrozumieć tego, że żydowscy przywódcy postanowili go zniszczyć.”. 

Generał  mówi,  że  car  przestudiował  Protokoły  i  przez  kilka  lat  żył  w  strachu,  widząc,  jaką 
formę  przybiera  spisek,  a  co  było  w  nich  ujawnione.  Rosyjscy  urzędnicy,  którzy  znali  ich 
treść, byli pewni ich autentyczności na podstawie sposobu, w jaki się realizowały. 

Kiedy piszę te słowa, mam  przed sobą odbitkę zdjęcia zrobionego przez Roberta Wiltona z 
londyńskiego Timesa, pokazujące pomieszczenie, w którym zamordowano cara i jego rodzinę 
w  małym  mieście  Ekaterinburgu.  Zmarli  okrutną  śmiercią  z  rąk  bezlitosnych  czerwonych 
bestii w 1918 roku po wygnaniu ich na Syberię. 

Morderstwo  to  zaplanował  Żyd  Swierdłow,  a  wykonali  je  Żydzi  Jurowski,  Goloszczekin, 
Syromołotow, Safarow i Wojkow. Wilton zauważył: ” To nie było działanie Rosjan, lecz tego 
wrogiego najeźdźcy.”. 

Gleb  Botkin,  którego  ojciec  był  osobistym  lekarzem  rodziny  carskiej,  obrazowo  odtwarza 
mord tych ludzi w swojej książce The Real Romanovs (Prawdziwi Romanowie). Pisze w niej, 
że car, caryca, ich cztery córki i syn zostali zamordowani jak bydło. „Nikt dokładnie nie wie, 
jakim  niegodziwością  poddani  byli  suwereni  i  ich  dzieci  podczas  ostatnich  miesięcy  ich 
uwięzienia.  Zmuszeni  byli  do  życia  w  najbliższym  otoczeniu  z  wiecznie  pijanymi  i 
wyuzdanymi  strażnikami,  których  pomieszczenia  przylegały  do  zajmowanych  przez  carską 

25 

 

rodzinę. Nie tylko zmuszano ich do jedzenia przy jednym stole z bolszewickimi żołnierzami, 
ale również ze wspólnej miski. Mówiąc krótko końcowy okres uwięzienia był jednym żywym 
męczeństwem, który jest nawet trudno sobie wyobrazić. 

„W  nocy  16-17  lipca  1918  roku,  komisarz  Jurowski  obudził  więzionych  i  kazał  im  zejść  do 
piwnicy…  Więźniowie  ubrali  się  jak  im  nakazano  i  zeszli  do  piwnicy.”  Nigdy  nie  wyszli 
stamtąd żywi. 

Nazwę  miasta  Ekaterinburg  zmieniono  na  Swierdłowsk  ku  czci  żydowskiego  prezydenta 
sądu, Swierdłowa, który wydał rozkaz egzekucji. 

Po  dokonaniu  morderstwa  odbyło  się  formalne  śledztwo,  zrobiono  liczne  zdjęcia 
pomieszczenia, w którym dokonano tego mordu, ekshumowano ciała i sporządzone ostrożne 
raporty. Wspomniane wyżej zdjęcie opublikowane przez Wiltona w książce The Last Days of 
the  Romanovs  (Ostatnie  dni  Romanowów)  skopiowane  z  urzędowych  dokumentów 
napisanych przez bolszewików. Na jednej ze ścian tego pomieszczenia widać okultystyczny 
żydowski kabalistyczny napis. W tajnym napisie są tam trzy litery i dziwny symbol napisane 
po hebrajsku od lewej do prawej. 

Po  przedstawieniu  szczegółowej  interpretacji  ukrytego  znaczenia  tych  kabalistycznych 
symboli,  p.  Fry  doszła  do  następującego  wniosku:  „Ktokolwiek  sporządził  ten  napis,  był 
człowiekiem  dobrze  znającym  tajniki  starożytnej  kabały  żydowskiej,  zawartej  w  Kabale  i 
Talmudzie.  Poprzez  dokonanie  tego  czynu  zgodnego  z  rozkazem  wysokiego  zakonu,  ten 
człowiek dokonał obrzędu czarnej magii. Z tego powodu upamiętnił swój czyn kabalistycznym 
napisem, który należał do obrządku.”. 

„Napis ten udowadnia: 

1.  że car został zabity 
2.  że  morderstwa  cara  dokonały  osoby  na  rozkaz  sił  okultystycznych;  organizacja, 

która  walcząc  z  istniejącą  władzą,  skorzystała  ze  starożytnej  Kabały,  która  była  im 
znana.” 

Słownikowa  definicja  wyrazu  Kabała  to:  „organizować  spisek”  oraz  „mistyczna  teozofia 
Hebrajczyków. Każdy system okultystyczny i mistyczny.”. 

Im  bardziej  zagłębimy  się  w  Protokoły,  tym  bardziej  widoczny  jest  fakt,  że  są  one 
zakorzenione  w  najgłębszym,  najbardziej  tajemniczym  satanistycznym  okultyzmie  znanym 
człowiekowi. 

Musimy  pamiętać,  że  Karol  Marks,  inny  niemiecki  Żyd,  w  roku  1848  napisał  Pierwszy 
Manifest Komunistyczny. Według wszelkich danych był jednym z przywódców Ukrytej Ręki. 
Jego  prace  mówią  o  najwyższym  standardzie  władzy  w  szeregach  Czerwonych  na  całym 
ówczesnym  świecie.  W  Rosji  poprzez  epidemię  głodu  doprowadzono  naród  do  stanu 
całkowitej bezradności. Sytuacja ta zawarta jest w protokole nr 3: „pojawiamy się na scenie 
jako  rzekomi  wybawcy  robotnika  spod  opresji,  kiedy  proponujemy  mu  by  dołączył  do 
szeregów  naszych  walczących  sił  –  socjalistów,  anarchistów,  komunistów,  których  zawsze 
wspieramy zgodnie z rzekomą bratnią zasadą (solidarności całej ludzkości) naszej masonerii. 
Arystokracja, która według prawa korzystała z pracy robotników, zainteresowana była tym by 
byli  oni  dobrze  odżywieni,  zdrowi  i  silni.  Nasze  zainteresowanie  jest  wręcz  przeciwne  – 

26 

 

osłabianie  i  wymordowanie  gojów.  Nasza  władza  odczuwa  chroniczne  braki  żywności  I 
fizyczną  słabość  robotnika,  gdyż  na  podstawie  wszystkiego  co  to  za  sobą  pociąga,  stał  się 
niewolnikiem naszej woli i w swoich władzach nie znajdzie ani siły ani energii by sprzeciwić 
się naszej woli.”. 

Protokół nr 3 przedstawia również system tajnej policji, która jest przekleństwem dla Rosjan, 
znanej  pod  nazwą  GPU.  „Te  bestie  (robotnicy  zachęcani  do  działania  w  tłumach  i 
zamieszkach), to prawda, ponownie będą spać kiedy napiją się krwi, i wtedy mogą łatwo być 
zakuci w łańcuchy. Ale jeśli nie da im się krwi, nie usną i będą dalej walczyć.”. 

Cały  bolszewicki  rząd  koncentruje  się  w  jednym  miejscu  –  w  Moskwie.  Rosjanom 
odmówiono  wszelkich  praw  i  stali  się  oni  niewolnikami  państwa.  Takie  są  cechy  spisku 
zapisanego  w  Protokole  nr  5  wiele  lat  wcześniej  zanim  kraj  przejęli  Żydzi,  „Stworzymy 
zintensyfikowana  centralizację  rządu  w  celu  utrzymania  w  naszych  rękach  wszystkie  siły 
społeczności.  Poprzez  nowe  prawo  będziemy  mechanicznie  regulować  wszystkie  działania 
życia politycznego naszych obywateli. Prawa te będą po kolei usuwały wszystkie przywileje i 
wolności, na które goje pozwalali, a nasze królestwo będzie wyróżniało się poprzez despotyzm 
o tak wspaniałych proporcjach, by mógł być stosowany w każdej chwili i w każdym miejscu 
po  to,  by  zniszczyć  każdego  goja  sprzeciwiającego  się  każdemu  naszemu  działaniu  lub 
słowu.”. 

Częścią  bolszewickiego  programu  w  Rosji  jest  stały  terror.  Oznacza  to,  że  naród 
utrzymywany  jest  w  osłabionym  państwie  pod  ciągłym  strachem.  To  panowanie  nędzy  jest 
zawarte  w  protokole  nr  9:  „Od  nas  zaczyna  się  ten  wszechogarniający  terror.  Mamy  na 
usługach  ludzi  o  różnych  poglądach,  różnych  doktrynach,  monarchistów,  demagogów, 
socjalistów,  komunistów  i  utopijnych  marzycieli  każdego  rodzaju.  Wszystkich  ich 
zaprzęgliśmy do jednego zadania: każdy z nich sam niszczy ostatnie resztki władzy, pragnie 
obalić  cały  ustanowiony  porządek.  Na  skutek  tych  działań  wszystkie  państwa  przeżywają 
tortury; nawołują do spokoju, gotowe poświęcić wszystko by odzyskać pokój: ale nie damy im 
pokoju jeśli nie uznają naszego międzynarodowego super-rządu, i to z pokorą.”. 

Ponieważ zarówno Talmud jak i Protokoły uważają gojów za nie lepszych od zwierząt, należy 
im  odebrać  religię  i  zastąpić  ją  ateizmem.  Każdy  wie,  że  zrobiono  to  w  Rosji.  „Kiedy 
będziemy mieć nasze królestwo, niepożądane będzie by istniała jakakolwiek religia inna niż 
Jednego Boga od którego pochodzi nasz los na skutek pozycji Wybranego Narodu, oraz przez 
którego  nasz  los  związany  jest  z  losem  świata.  Dlatego  więc  musimy  zlikwidować  wszystkie 
formy wiary. Jeśli będzie to początek ateizmu jaki znamy obecnie, to nie będzie przeszkadzało 
naszym opiniom na etapie przejściowym, lecz posłuży nam jako ostrzeżenie dla tych pokoleń, 
które będą słuchać naszych nauk religii Mojżesza, która ze względu na jej stały i dokładnie 
opracowany system przyniosła wszystkie narody świata pod naszą władzę.”. 

Zniszczenie  chrześcijaństwa  omawiane  jest  w  protokole  nr  17:  „Wszędzie  zadeklarowano 
wolność sumienia, tak więc dzielą nas tylko lata od momentu zupełnego zrujnowania religii 
chrześcijańskiej:  jeśli  chodzi  o  inne  religie,  z  nimi  będziemy  mieć  mniejsze  trudności,  ale 
byłoby przedwczesne by mówić o tym teraz. Klerykalizm i klerykałów wstawimy w tak ciasne 
ramy, żeby ich wpływ wszedł w regresję zamiast wcześniejszego rozwoju.”. 

Protokół  nr  15  groził  zniszczeniem  „rosyjskiej  autokracji”.  Zrealizowany  był  w 
zaplanowanym terminie, co potwierdziło zabójstwo cara i jego rodziny. 

27 

 

W niniejszym krótkim opracowaniu dotknęliśmy zaledwie powierzchni planu, gdyż już został 
on  zrealizowany  w  Rosji,  nie  mówiąc  o  światowym  aspekcie  spisku  rozwijającego  się  na 
skalę międzynarodową. 

Ślady  złowrogich  działań  tego  programu  ujawnione  tutaj  można  odkryć  na  całym  świecie. 
Ciekawą rozrywką jest możliwość trzymania w jednej ręce Protokołów, a w drugiej gazety, 
żeby  przekonać  się,  jak  często  gazeta  odzwierciedla  wyraźne  działania  zawarte  w 
Protokołach.