N
O W O C Z E S N Y
T
E C H N I K
D
E N T Y S T Y C Z N Y
76
I M P L A N T O P R O T E T Y K A
Wpływ obróbki modyfikującej
powierzchnie implantów tytanowych
na stan zapalny okołowszczepowy – periimplantitis – cz. I
wszczepów zębowych. Powszechnie
stosowany kształt nagwintowanego
cylindra o różnych rodzajach skoku
śruby i szorstka powierzchnia wsz-
czepu sprzyjają odpowiedniemu
rozłożeniu nacisku na otaczające
środowisko i dzięki mikrozaczepom
umożliwiają lepsze tworzenie się ko-
ści na powierzchni implantu. Implan-
tacja wszczepów nie zawsze kończy
się sukcesem. Jednym z powodów
niepowodzenia leczenia, który często
wpływa na utratę wszczepu, jest za-
palenie tkanek wokół implantu, okre-
ślane mianem periimplantitis (3).
Zapalenie okołowszczepowe – pe-
riimplantitis – to reakcja zapalna
wokół wprowadzonego wszczepu
protetycznego, której efektem jest
postępujący ubytek tkanki kostnej,
gdzie osadzony jest implant. Obja-
wami wskazującymi na stan zapal-
ny są między innymi: krwawienie,
zwiększona głębokość sondowania,
ruchomość i ropienie (4). Do czynni-
ków wpływających na pojawienie się
objawów periimplantitis należą: wy-
stępowanie patogennej mikroflory,
nadmierne przeciążenie (bruksizm,
parafunkcje) i indywidualna reakcja
systemu immunologicznego na wy-
stępujące czynniki chorobotwórcze.
Elementami współodpowiedzialnymi
za wystąpienie postępujących oko-
łowszczepowych ubytków kostnych
są ilość i jakość łoża kostnego oraz
dominacja Gram-dodatnich beztle-
nowców. Spośród mikroorganizmów
Pojęcie implantacji (wszczepianie),
która w stomatologii określana jest
jako implantoprotetyka, odnosi się
do śródtkankowego wprowadzenia
aloplastycznego lub ksenogennego
materiału na drodze działań rekon-
strukcyjnych w zakresie łuków zębo-
wych i wzajemnej relacji okluzyjnej
szczęki i żuchwy. Jest to najbardziej
skomplikowana i daleko bardziej
od innych inwazyjna metoda rekon-
strukcji czynnościowej układu stoma-
tognatycznego – zarówno w normie
fizjologicznej, jak i zaburzeniach jego
funkcji (1, 2).
Praktycznym celem nowoczesnej
implantoprotetyki jest poprawa funk-
cji żucia poprzez stabilizację uzupeł-
nienia protetycznego, eliminację pro-
tezy ruchomej, ochronę tkanek zęba
naturalnego, zapobieganie resorpcji
kości i wymagania subiektywne. Po-
zytywy wynik leczenia implantopro-
tetycznego jest uzależniony od uzy-
skania osteointegracji wszczepów
filarowych, czyli bezpośredniego,
strukturalnego i czynnościowego
połączenia pomiędzy żywą kością
a powierzchnią wszczepu. Jednym
z kryteriów świadczących o kostnej
integracji wszczepu jest jego stabili-
zacja wtórna, która zależy od techniki
operacyjnej, gęstości tkanki kostnej,
sposobu opracowania łoża implantu,
rodzaju powierzchni i kształtu im-
plantu, a także od stabilizacji pier-
wotnej. Sprzyjają jej zmodyfikowane
powierzchnie i odpowiednie kształty
TITLE
Influence of titanium
implants surface modifying process
on periimplantitis
SŁOWA KLUCZOWE
analiza,
implantacja, periimplantitis, reakcje
zapalne
STRESZCZENIE
Celem pracy
jest analiza stopnia adhezji
mikroorganizmów do powierzchni
implantów protetycznych, w zależności
od zastosowania lub braku obróbki
modyfikującej powierzchnie implantu.
KEY WORDS
analysis, implantation,
periimplantitis, inflammatory reactions
SUMMARY
Aim of this
study is to analyze the degree
of microorganisms adhesion to the
surface of dental implants, depending
on the application or non-treatment
modifies the surface of the implant.
mgr inż. tech. dent. Tadeusz Zdziech
1
, prof. dr hab. n. tech. Maciej Hajduga
2
P
rzeprowadzone badania
mikrobiologiczne
szczepów bakteryjnych
wykazały zwiększoną
liczbę szczepów na niemo-
dyfikowanej powierzchni
tytanowego implantu
w porównaniu z powierzch-
nią modyfikowaną
jonami srebra, wpływając
na ograniczenie reakcji
zapalnych wokół wprowa-
dzonego wszczepu.
