wymogi_dot_pisania

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wymogi dotyczące przygotowania pracy licencjackiej

w Wydziale Socjologii Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej

im. prof. Stanisława Tarnowskiego w Tarnobrzegu

Praca licencjacka powinna mieć charakter poznawczo-aplikacyjny i obejmować

zagadnienia społeczne (socjologiczne) związane z kierunkiem specjalizacji. Autor

powinien wykazać się umiejętnością konstruowania wywodu i interpretacji prezentowanej

analizy danych empirycznych. Część literaturowa pracy odzwierciedla problem

w literaturze przedmiotu, natomiast zasadniczą częścią pracy jest część analityczna

(badania empiryczne, źródłowe), stanowiąca niejako fotografię istniejącego stanu oraz

analizy problemu za pomocą poprawnie dobranych instrumentów i z wykorzystaniem

wiedzy

z danej dziedziny.

Problematyka pracy powinna być związana z kierunkiem studiów i wybranym blokiem

programowym. Zasadniczo praca powinna być oparta na analizie wyników badań

empirycznych, jednak, o ile uzasadnia to podjęty temat pracy, możliwe jest realizowanie

prac o charakterze opisowym, opartych na literaturze przedmiotu.

Wstęp pracy powinien zawierać ogólne wprowadzenie w prezentowane zagadnienia,

cel i zakres pracy, w niektórych przypadkach motywy podjęcia tematu oraz zwięzłe

przedstawienie struktury (zawartości) poszczególnych rozdziałów. Objętość 1,5-2 strony.

Zaleca się, aby praca zawierała 1-2 rozdziały przeglądowe (literaturowe) oraz 1-2

rozdziały „empiryczne”. Praca powinna liczyć ogólnie co najmniej 3 rozdziały, nie

więcej jednak niż 5.

Strona tytułowa według wzoru (załącznik nr 1). Tekst pracy (poza tytułami oraz

paragrafami) powinien być pisany czcionką Times New Roman o następujących

parametrach: rozmiar czcionki 13 pkt., interlinia 1.5, marginesy: lewy – 3 cm, prawy –

2.0, górny i dolny – 2.5 cm. Należy wyłączyć opcję - automatyczne dzielenie wyrazów,

tekst ma być wyjustowany. Na końcu wiersza nie należy pozostawiać samogłosek

(a, w, i, o) oraz przyimków – należy umieszczać je z wyrazem następnym

w następnym wierszu. Technicznie realizuje się to następująco: ustawiamy kursor przed

przenoszoną literą i wciskamy równocześnie kombinację klawiszy [Shift+Enter]. Tekst

w przypisach i opisie źródeł powinien mieć czcionkę – 10 pkt. Po tytułach, śródtytułach

w pracy nie stawiamy kropek!!!

Numeracja stron w pracy – dół strony, wyrównane do prawej, pierwszą stroną pracy jest

strona tytułowa i od niej należy zacząć numerowanie, ale nie należy umieszczać na niej

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

i na stronie spisu treści numerów. Numerowanie jest procedurą automatyczną w edytorze

tekstu, trzeba tylko ją uruchomić.

Rozdziały powinny zawierać podrozdziały ewentualnie paragrafy.

Rozmiar czcionki dla tytułów rozdziałów proponuje się następujący:

Rozdział I

cz. 16

ZNACZENIE….. (tytuł rozdziału)

cz. 16

Pojęcie i istota (podrozdział pierwszy rozdziału pierwszego)

cz. 14

1.1.

punkt pierwszy podrozdziału pierwszego cz. 13

1.2.

punkt drugi podrozdziału pierwszego cz. 13

UWAGA! Nazwę i numer rozdziału (Rozdział I) oraz tytuł rozdziału umieszczamy na środku

strony, natomiast podrozdziały, punkty podrozdziału równamy do lewej strony.

Pomiędzy nazwą rozdziału a tekstem pracy ma wynosić: 30 pkt.

Pomiędzy nazwą podrozdziałem (paragrafem) a tekstem pracy ma wynosić: 12 pkt.

Następujące części pracy nie są numerowane: Wstęp, literatura, spisy rysunków, tabel i

załączników. Każdy rozdział powinien rozpoczynać się od nowej strony.

Bibliografia w pracy licencjackiej nie powinna obejmować mniej niż 20 pozycji. Należy

pamiętać, iż bibliografię każdej pracy stanowią nie tylko źródła książkowe, ale mogą

również stanowić: artykuły prasowe (głównie z czasopism opiniotwórczych),

wypowiedzi ustne, treści zawarte w Internecie. Liczba źródeł internetowych nie

powinna przekraczać 5 pozycji. Podana powyżej lista pozycji literatury może być

mniejsza, o ile wynika to ze specyfiki tematu w danej dziedzinie.

10.

Zaleca się, aby objętość pracy licencjackiej wynosiła około 35-60 stron tekstu.

11.

Student przygotowuje trzy kopie pracy. Jeden z trzech egzemplarzy przeznaczony

do archiwum uczelni musi być zgrzewany i zawierać druk dwustronny – należy

pamiętać, iż przygotowując ten egzemplarz do archiwum należy przed drukiem ustawić

opcję „marginesy lustrzane” w zakładce „Plik

Ustawienia strony” w edytorze Microsoft

Word. Do powyższego egzemplarza winny być dołączone dwie uzupełnione

fiszki

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

bibliograficzne( na maszynie lub komputerowo), zawierające informacje

(wg załącznika nr 2), oraz oświadczenie studenta (załącznik nr 3)

12.

Do celów archiwalnych należy złożyć wersję elektroniczną pracy dyplomowej (płyta

CD w papierowym opakowaniu) z informacją zawierającą następujące dane: - imię

i nazwisko studenta- tytuł pracy- imię i nazwisko promotora- rok akademicki,

system studiów (stacjonarne, niestacjonarne).

13.

Tematy prac licencjackich zatwierdza powołana przez Dziekana Wydziału - Wydziałowa

14.

Komisja ds. Zatwierdzania Tematów Prac Licencjackich.

Promotorzy mają obowiązek zgłosić przyjęte na seminarium tematy prac licencjackich

do dnia 15 grudnia. Komisja ocenia związek tematów z kierunkiem studiów i przyjętą

sylwetką absolwenta, wnosi uwagi do ich konstrukcji (dotyczącej zakresu, stylistyki, użytych

pojęć). Uwagi komisji przekazywane są promotorom, nie później niż do dnia 31 stycznia.

15.

Praca musi być złożona w dziekanacie, na co najmniej 2 tygodnie przed wyznaczonym

terminem egzaminu dyplomowego.

16.

Ocena pracy dyplomowej następuje zgodnie z arkuszem oceny pracy dyplomowej

(załącznik nr 4).

17.

Z przebiegu egzaminu dyplomowego sporządzany jest protokół (załącznik nr 5)

Proponowany układ spisu treści pracy dyplomowej:

Spis treści

cz. 14

Wstęp

cz. 14

Rozdział I (TYTUŁ) cz. 14

Tytuł podrozdziału pierwszego rozdziału pierwszego cz. 13

1.1.

tytuł punktu pierwszego podrozdziału pierwszego cz. 13

1.2.

tytuł punktu drugiego podrozdziału pierwszego

1.3.

tytuł punktu trzeciego podrozdziału pierwszego

1.3.1.

tytuł podpunktu 1.3. (ewentualnie)

Rozdział II (tytuł)

Tytuł podrozdziału pierwszego rozdziału drugiego

2.1.

tytuł punktu pierwszego podrozdziału drugiego

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.2.

tytuł punktu drugiego podrozdziału drugiego

2.3.

tytuł punktu trzeciego podrozdziału drugiego

2.3.1.

tytuł podpunktu 2.3. (ewentualnie)

Zakończenie

Bibliografia

Spis tabel, wykresów i rysunków

Praca może ponadto zawierać indeks skrótów, aneksy (załączniki). Załącznikiem

do pracy (tylko w uzasadnionych przypadkach) może być nośnik elektroniczny

(np. płyta CD).

UWAGA! Spis treści tworzony jest automatycznie przez edytor tekstu, np. WORD na

podstawie napisanej pracy (rozdziałów, podrozdziałów). Spis treści umieszczamy zaraz

po stronie tytułowej pracy.

ZASADY CYTOWANIA ŹRÓDEŁ W TEKŚCIE PRACY

Uwaga ogólna – tekst pracy licencjackiej lub magisterskiej powinien bezwzględnie zawierać
przypisy. Powoływanie się na źródła, publikacje innych autorów i przytaczanie ich myśli bez
zaznaczania tego wyraźnie w tekście jest naruszeniem dobrych obyczajów i etyki naukowej!

Jeśli  treść  źródła  przywołujemy  dosłownie,  to  w  tekście  pracy  piszemy  go  kursywą,  ale  bez
cudzysłowu! Przykład:
Najstarsze egzemplarze antycznych pieniędzy, jakie pojawiły się w dorzeczu Wisły i Odry należały do
numizmatyki starogreckiej.

Można też dla użycia cytatu zastosować cudzysłów:

„Najstarsze egzemplarze antycznych pieniędzy, jakie pojawiły się w dorzeczu Wisły i Odry należały
do numizmatyki starogreckiej”.

Nie należy stosować obu form (kursywa i cudzysłów) razem!

Jeśli  przywołujemy  źródło  dosłownie,  ale  chcemy  pominąć  jakieś  fragmenty,  należy  stosować  trzy
kropki w nawiasie okrągłym. Przykład:

(...) większe znaczenie od popytu na bursztyn odgrywał (...) dalekosiężny handel rzymski (...).

Przytaczając  autora  w  tekście  pracy  należy  stosować  inicjał  jego  imienia  oraz  nazwisko  w  pełnym
brzmieniu. Przykład:

Jak zauważa P. Sztompka, ……..

Przed inicjałem imienia przywoływanego autora nie piszemy tytułów naukowych. Wyjątek stanowią
wyższe tytuły w hierarchii kościelnej, np. bp (biskup), abp (arcybiskup) itp.

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

W miarę możliwości należy unikać wartościowania. Przykład:

Jak pisze wybitny polski socjolog, P. Sztompka...
Jak zauważa znakomity socjolog... itp.

Odnośnik do przypisu w postaci cyfry dajemy przed kropką kończącą przypis. Przykład:

Najstarsze egzemplarze antycznych pieniędzy, jakie pojawiły się w dorzeczu Wisły i Odry należały do
numizmatyki starogreckiej3.

Należy zadbać, aby sama cyfra odnośnika przypisu nie była w kursywie, lecz postaci normalnego
kroju pisma.

ZASADY SPORZĄDZANIA PRZYPISÓW

W większości przypadków, przypis bibliograficzny składa się z:

•

inicjału imienia i pełnego nazwiska autora (P. Sztompka),

•

tytułu publikacji, artykułu napisanego kursywą. (Religijność miejska w rejonie
uprzemysłowionym). Jeżeli tytuł jest dwuczłonowy (zawiera tzw. podtytuł) piszemy całość,
a nie tylko główny człon!

•

w przypadku dzieł obcojęzycznych tłumaczonych na język polski podajemy tłumacza (

tłum.

W. Lipnik),

•

jeśli mamy dzieło wielotomowe, podajemy numer tomu (t. 2),

•

nazwy wydawnictwa (Wydawnictwo Naukowe PWN),

•

miejsce i rok wydania (Warszawa 2006),

•

numer strony lub stron (s. 23. lub s. 23-26.).

Kolejność poszczególnych członów każdego cytatu nie może być przypadkowa!

Po każdym członie składającym się na przypis wstawiamy przecinek, a po nim spację.
Wyjątkiem jest ostatni człon – dotyczący numeru strony – po nim wstawiamy kropkę.

- przypis prosty

P. Sztompka, Socjologia. Analiza społeczeństwa, Wydawnictwo Znak, Kraków 2002, s. 25.

Jeśli  korzystamy  z  kilku  stron  tekstu  końcówka  przypisu  powinna  być  następująca  w  zależności
od potrzeb:

s. 25-28. lub s. 25, 34, 45.

- przypis ze źródła kilku autorów

Jeśli  źródło,  na  które  się  powołujemy  ma  kilku  autorów,  na  początku  przypisu  wymieniamy
wszystkich. Piszemy skróty Reszta przypisu pozostaje bez zmian:

R. Mayntz, K. Holm, P. Hubner, Wprowadzenie do metod socjologii empirycznej, tłum.
W. Lipnik, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1985.

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- przypis powtórzony

Jeśli  na  tej  samej  stronie  publikacji  powołujemy  się  ponownie  na  źródło,  które  cytowaliśmy  wyżej,
należy wpisać (w zależności od sytuacji):

Tamże, s. 23. lub  Tamże, s. 23-25.  lub  Tamże, s. 23, 30, 34.

Jeśli  natomiast  powołujemy  się  na  źródło,  które  występowało  już  wcześnie  w  tekście  (np.  5  stron
wcześniej), piszemy:

P. Sztompka, Socjologia. Analiza społeczeństwa..., s. 24.

Czyli  wpisujemy  inicjał  imienia  autora,  pierwsze  dwa-trzy  słowa  tytułu  publikacji,  trzy  kropki  oraz
stronę (strony), z których pochodzi informacja.

Jeśli powołujemy się drugi raz na źródło, które przypis wyżej cytowaliśmy piszemy tylko:

Tamże.


- przypis z opracowania zbiorowego

Przypis  taki  różni  się  trochę  od  przypisu  prostego.  Generalną  zasadą  jest  to,  iż  najpierw  podajemy
dane  artykułu,  na  który  się  powołujemy,  później  dopiero  informacje  z  jakiego  opracowania
zbiorowego on pochodzi. Przykładowy przypis powinien wyglądać następująco:

S.  W.  Kłopot,  Jakość  życia  mieszkańców  Wrocławia,  [w:]  Z.  Kurcz,  Z.  Morawski,  Sytuacja  i  rola
wielkiego miasta w procesie transformacji. Studium porównawcze rozwoju ekonomicznego i procesów
społecznych  na  przykładzie  Wrocławia  i  Lipska  –  kontynuacje,  Wydawnictwo  Uniwersytetu
Wrocławskiego, Wrocław 2003, s. 120.

Jeśli  opracowanie  zbiorowe  posiada  natomiast  redaktora  (czyli  całość  jest  pod  redakcją...)  należy  tę
informację zawrzeć w przypisie. Przykład:

J.  Mariański,  Praktyki  religijne  o  charakterze  pobożnościowym,  [w:]  W.  Zdaniewicz  (red.),
Religijność Polaków 1991-1998, Warszawa 2001, s. 127.

Jeżeli publikacja ma kilku redaktorów cytat powinien wyglądać następująco:

E.  Balawajder,  A.  Jabłoński,  J.  Szymczyk  (red.),  Filozofia  pochylona  nad  człowiekiem.  Studia
dedykowane  księdzu  Profesorowi Stanisławowi  Kowalczykowi, Towarzystwo  Naukowe  KUL,  Lublin
2004.


- przypis z czasopisma

Sporządzenie  przypisu  z  czasopisma,  gazety  jest  podobne  jak  w  przypadku  publikacji  zwartej.
Przykładowy przypis:

M.  Goliński,  Socjotopografia  dużego  miasta  a  źródła  podatkowe.  Wybrane  problemy  na  przykładzie
Wrocławia i Świdnicy w XIV-XV wieku, "Kwartalnik Historii Kultury Materialnej" 1995,  nr 4, s. 45.

Cytowanie  z  prasy  lokalnej  oraz  ogólnopolskiej  itp.  należy  przeprowadzić  w  identyczny  sposób  jak
powyżej.  Jeżeli  natomiast  artykuł  z  prasy  lokalnej  nie  posiada  sygnatury  (podpisu)  autora,  bądź  też
zawiera inicjały, wtedy przypis zaczynamy od tytułu artykułu, który piszemy  kursywą. Przykładowy
przypis:

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Pseudokibice znów zaatakowali, "Echo Dnia" 2000, nr 1, s. 4.

- przypis z komunikatu odnoszącego się do badań naukowych:

Socjologowie  często  w  swoich  pracach  sięgają  po  tzw.  komunikaty  z  badań  wykonywane  przez
CBOS.  Cytowanie  takiego  komunikatu  (lub  też  z  innej  formy  badawczej:  Pentor,  SMG/KRC  etc.)
powinno zawierać tytuł komunikatu, nazwę i rok wydania, numer kolejny komunikatu. Przykład;

O niektórych aspektach świadomości końca wieku, „Komunikat z badań CBOS” 1997, nr 163.

- przypis do relacji ustnej

Jeśli  w  tekście  odwołujemy  się  do  źródła  oralnego  (mówionego,  np.  przekazywanego  w  tradycji
ustnej) należy przypis sporządzić w następujący sposób:

Relacja Marii Kozłowej, mieszkanki wsi Stale, uzyskana dn. 20 grudnia 1984 r.

- kilka przypisów ilustrujących to samo zagadnienie

Jeśli  chcemy  dane  zagadnienie  zilustrować  (w  celu  wzmocnienia  argumentacji)  za  pomocą  kilku
ź

ródeł, poszczególne źródła należy oddzielić średnikami. Przykład:

P. Sztompka, Socjologia zmian społecznych, Wydawnictwo Znak, Kraków 2005, s. 34; P. Sztompka,
Socjologia analiza społeczeństwa, Wydawnictwo Znak, Kraków 2004, s. 234.

Można też pomiędzy jednym a drugim źródłem zastosować formułkę Por., czyli Porównaj. Przykład:

P.  Sztompka,  Socjologia  zmian  społecznych,  Wydawnictwo  Znak,  Kraków  2005,  s.  34.  Por.:
P. Sztompka, Socjologia analiza społeczeństwa, Wydawnictwo Znak, Kraków 2004, s. 234.

- przypis wskazujący ogólnie na źródło

Jeśli  chcemy  wskazać  tylko  ogólnie  na  zagadnienie,  którym  ktoś  się  zajmował,  a  nie  przytaczamy
dosłownie  ani  nie  streszczamy  nic  z  tego  źródła,  należy  je  podać  w  sposób  opisany  wcześniej
(w  zależności  od  sytuacji),  ale  pomijając  strony  i  zaczynając  przypis  od  Zob.  (skrót  od  Zobacz).
Przykład treści oraz odnośnika do niej:

Zagadnienie zmian społecznych omawia szczegółowo P. Sztompka4.

-----------------
4 Zob. P. Sztompka, Socjologia zmian społecznych, Wydawnictwo Znak, Kraków 2005.

- przypis w odniesieniu do materiałów archiwalnych

Czasami  zachodzi  potrzeba  cytowania  źródła  archiwalnego.  Jego  przywołanie  różni  się  trochę
od  przypisów  z  tradycyjnych  publikacji.  Konstrukcja  przypisu  jest  następująca:  nazwa  archiwum,
nazwa  zespołu  akt  i  jego  sygnatura  archiwalna,  nazwa  dokumentu  z  datą  jego  sporządzenia  oraz
strona, na której znajduje się dokument w poszycie archiwalnym. Przykład:

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Archiwum  Państwowe  w  Gdańsku,  zespół:  Senat  Wolnego  Miasta  Gdańska,  sygn.  2019,  Postulaty
polskie, 15 marca 1939 r., s. 421.

- cytowanie tzw. „z drugiej ręki”

Cytowanie  „z  drugiej  ręki”  polega  na  przytoczeniu  fragmentu  tekstu  (w  sposób  dosłowny  lub
opisowo-streszczający)  nie  pochodzącego  z  oryginalnego  źródła,  lecz  z  innej  publikacji,  która
powołuje się na tekst oryginalny. Sytuacja ma taka miejsce bardzo często, gdy nie możemy dotrzeć do
oryginału  ważnej  dla  nas  książki,  ale  spotykamy  cytaty  z  niej  pochodzące  w  innych  znanych  nam
ź

ródłach. W takiej sytuacji cytujemy tak, jakbyśmy dotarli do oryginału, ale postać samego cytatu jest

nieco inna niż przypis prosty. Najpierw podajemy źródło oryginalne cytatu, później publikację, która
powołuje się na oryginał. Przykład:

L.  Zawadowski,  Lingwistyczna  teoria  języka,  Warszawa  1966,  s.  118.  Cyt.  za:  M.  Bugajski,  Język
w komunikowaniu, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, s. 436.

Taki sposób jest jednak uprawniony wtedy, gdy źródło oryginalne (w powyższym przykładzie książka
Zawadowskiego)  jest  niedostępna,  albo  bardzo  trudna  do  zdobycia.  Ten  sposób  cytowania  często
spotyka  się  w  sytuacji,  gdy  powołujemy  się  na  źródła  obcojęzyczne,  trudno  dostępne  albo  w  ogóle
niedostępne w naszym kraju.

- przypis wskazujący na źródło internetowe

Cytowanie źródeł internetowych jest podobne, jak w przypadku źródeł tradycyjnych. Są jednak pewne
różnice.  Należy  przede  wszystkim  pamiętać,  że  w  takim  cytowaniu  podajemy  datę,  kiedy  dany
dokument  odczytaliśmy.  Dobrze  jest  też  (w  miarę  możliwości)  wydrukować  sobie  takie  źródło  w
celach dokumentacyjnych na drukarce. Przykład przypisu:

J.

akowski,

szponach

ryzyka,

„Polityka”,

25,

2005,

http://polityka.com.pl/polityka/index.jsp?place=Text01&news_id=150116

SPORZĄDZANIE BIBLIOGRAFII

Bibliografię umieszczamy na samym końcu każdej pracy (jednak przed dodatkami, aneksami etc.)
i stanowi ona spis wszystkich typów źródeł z jakich skorzystaliśmy w pracy. Uwaga! Nie wpisujemy
w bibliografię źródeł, które przeczytaliśmy, ale w żaden sposób nie zostały zacytowane. Aby pozycja
znalazła się w bibliografii, musi być wcześniej zacytowana chociaż raz w pracy!

Literaturę

należy szeregować alfabetycznie bądź grupować według kryteriów treściowych lub
formalnych (np. rodzajów dokumentów), a w obrębie grup układać alfabetycznie. W spisie
literatury

podaje

się

pełny

opis

bibliograficzny

dokumentu

postaci,

w jakiej wystąpił on w przypisach, z wyjątkiem zmiany kolejności podawania inicjału imienia
autora dokumentu i jego nazwiska, gdyż grupowanie alfabetyczne przeprowadza się na
podstawie nazwisk. Wykaz literatury należy rozpocząć od nowej strony. Przykłady źródeł
w bibliografii:

O niektórych aspektach świadomości końca wieku, „Komunikat z badań CBOS” 1997, nr 163.

Sztompka P., Socjologia zmian społecznych, Wydawnictwo Znak, Kraków 2005.
Balawajder E., Jabłoński A., Szymczyk J. (red.), Filozofia pochylona nad człowiekiem. Studia
dedykowane księdzu Profesorowi Stanisławowi Kowalczykowi, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin
2004.

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kłopot S.W., Jakość życia mieszkańców Wrocławia, [w:] Z. Kurcz, Z. Morawski, Sytuacja i rola
wielkiego miasta w procesie transformacji. Studium porównawcze rozwoju ekonomicznego i procesów
społecznych na przykładzie Wrocławia i Lipska – kontynuacje, Wydawnictwo Uniwersytetu
Wrocławskiego, Wrocław 2003.

W bibliografii nie podajemy żadnych stron na końcu!

Forma przypisów musi być jednolita w całej pracy!

TABELE

Jedną  z  powszechnych  form  prezentowania  wyników  badań  własnych  są  tabele.  Tabele
zamieszczone  w  pracach  muszą  być  przejrzyste  i  czytelne,  a  przedstawiony  w  nich  materiał
liczbowy  i  słowny  musi  służyć  do  udokumentowania  określonego  twierdzenia  lub  zespołu
twierdzeń.  Wszystkie  tabele  w  pracy  muszą  być  ponumerowane  za  pomocą  kolejnych  liczb
arabskich,  ułatwiających  powołanie  się  na  nie  w  tekście  pracy.  Numer  umieszcza  się
po lewej stronie na wysokości tytułu i poprzedza wyrazem „tabela”, np. Tabela 7.
Tabelę  należy  opatrzyć  tytułem,  który  powinien  zawsze  zwięźle  i  jasno  informować  pod
względem  rzeczowym,  czasowym  i  przestrzennym  o  treści  zbiorów  wyników
prezentowanych w tabeli. Tytuł umieszcza się pośrodku kolumny nad tabelą. Nie powinno się
w nim używać skrótów, z wyjątkiem jednostek miar, a także niektórych określeń: liczba, ilość
itp. Tabela składa się z kolumn i wierszy, które powinny być opisane.

Nagłówek
kolumny głównej

Nagłówek wiersza głównego

główka

Nagłówki kolumn Nagłówki kolumn Nagłówki kolumn

Nagłówek grupy
Podgrupa

x
x

X
x

x
x

wiersz

Liczby mające więcej niż 4 cyfry należy dzielić na grupy po 3 cyfry z zastosowaniem spacji
(nie  dotyczy  to  lat  i  numerów).  Przypisy  do  tabel  umieszcza  się  bezpośrednio  pod  tabelami,
bez oddzielania ich linią.

Pod tabelą i ewentualnymi przypisami do niej należy zawsze podać źródło danych zawartych
w  tabeli.  Wszystkie  tabele,  których  rozmiary  nie  przekraczają  rozmiarów  kolumny,  należy
umieszczać  w  obrębie  tekstu,  i  to  jak  najbliżej  miejsca,  w  którym  jest  o  nich  mowa.  Jeżeli
tabela  jest  szersza  niż  kolumna  tekstu,  to  umieszcza  się  je  na  oddzielnej  stronie,  a  w  razie
potrzeby  na  kilku  stronach.  Uwaga!  Tabel  generalnie  nie  przenosimy  pomiędzy  strony  (nie
dzielimy),  staramy  się  je  zmieścić  na  jednej  stronie,  albo  umieścić  na  stronie  w  poziomie.
Jeśli jednak musimy dzielić tabelę to...

Nad  przenoszoną  częścią  tabeli  należy  wówczas  umieścić  numer  tabeli  i  dodać  obok
w  nawiasie  skrót  cd.,  W  tabelach  wymagających  przeniesienia  na  strony  następne
poszczególne kolumny należy ponumerować (pod dolną linią główki).

Ilustracje

Najczęściej stosowanymi ilustracjami są:
- wykresy, diagramy, schematy i rysunki,
- fotografie dokumentacyjne.

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wszystkie  ilustracje  powinny  być  opatrzone  podpisami  (tytułami).  Podpis  umieszcza  się
pośrodku pod ilustracją i poprzedza go skrótem Rys. (rysunek) lub Ryc.  (rycina) i kolejnym
numerem  (cyfry  arabskie).  W  całej  pracy  należy  stosować  jedną  nazwę  albo  „rycina”,  albo
„rysunek”. Należy podawać pod rysunkiem źródło, z którego pochodzi.

Ostateczny wynik studiów

Ostateczny wynik studiów ustala komisja egzaminu dyplomowego.

Podstawą obliczania ostatecznego wyniku studiów są:

rednia arytmetyczna ocen z egzaminów i zaliczeń, o których mowa

w § 23 ust. 3 Regulaminu Studiów (łącznie z praktyką zawodową) – z uwzględnieniem
ocen niedostatecznych – uzyskanych w ciągu całego okresu studiów (łącznie
z semestrami powtarzanymi),

Ocena pracy dyplomowej,

ASADY OCENY PRAC DYPLOMOWYCH

•

Ocena  pracy  dyplomowej  (licencjackiej)  jest  przeprowadzana  przez  promotora
i  recenzenta  wyznaczonego  przez  dziekana  lub  zastępcę  dziekana  Wydziału
Socjologii.

•

Warunkiem skierowania pracy do recenzji jest uzyskanie pozytywnej oceny
promotora.

•

Ocenie

promotora

recenzenta

podlega

przede

wszystkim

umiejętność

zaprezentowania  dostrzeżonego  problemu  -  jego  opis  i  analiza  z  wykorzystaniem
technik analitycznych oraz wiedzy nabytej w trakcie studiowania, według specjalnego
formularza. Ponadto oceniane są umiejętności w zakresie prawidłowego formułowania
tekstu,  układu  pracy  -  podział  na  rozdziały  i  podrozdziały,  zakres  i  dobór
wykorzystanej literatury.

•

Ocena

pracy

jest

rednią

ocen

wystawionych

przez

promotora

i recenzenta.

Ocena egzaminu dyplomowego.

Ostateczny wynik studiów stanowi sumę: ½ oceny wymienionej w ust. 2 pkt 1 oraz ¼
oceny pracy dyplomowej oraz ¼ oceny egzaminu dyplomowego (Załącznik nr 6)

W dyplomie ukończenia studiów wyższych wpisuje się ostateczny wynik studiów,
wyrównany do pełnej oceny zgodnie z zasadą:

do 3,30

dostateczny (3),

3,31 – 3,70

dostateczny plus (3,5),

3,71 – 4,10

dobry (4),

4,11 – 4,50

dobry plus (4,5),

4,51 i powyżej

bardzo dobry (5).

Zasady pisania pracy dyplomowej w Wydziale Socjologii PWSZ w Tarnobrzegu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 1

PAŃSTWOWA WYŻSZA SZKOŁA ZAWODOWA

im. prof. Stanisława Tarnowskiego

w Tarnobrzegu

cz. 14

WYDZIAŁ SOCJOLOGII

cz. 13

KIERUNEK: SOCJOLOGIA

cz. 13

SPECJALNOŚĆ: MEDIA I KOMUNIKACJA SPOŁECZNA

SOCJOLOGIA SPOŁECZNOŚCI LOKALNYCH I SAMORZĄDU

TERYTORIALNEGO

cz. 13

(według wybranej specjalności)

Imię i nazwisko

cz. 14

Nr albumu np. 2222

cz. 14

(tylko cyfry)

TEMAT PRACY DYPLOMOWEJ

cz. 16

Pracę p rz yjm uj ę

Praca d yp l omo wa n apisana
pod ki erunki em

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

d a t a i p o d p i s p r o m o t o r a

( n a l e ż y wp i s a ć p r o mo t o r a )

Tarnobrzeg 2011