Premia a wysokość świadczeń chorobowych
23.05.011
Pytanie:
Czy premia jest uwzględniana w wyliczeniu świadczeń chorobowych?
Odpowiedź:
Wysokość świadczeń chorobowych dla pracownika uzaleŜniona jest m.in. od podstawy wymiaru
zasiłku, ustalanej w oparciu o wynagrodzenie uzyskane przez ubezpieczonego za okres
poprzedzający powstanie niezdolności do pracy. Co istotne, przy naliczaniu świadczenia uwzględnia
się nie tylko wynagrodzenie zasadnicze, ale równieŜ inne składniki wynagrodzenia, w tym róŜnego
rodzaju premie, aczkolwiek z pewnym ograniczeniem.
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla pracownika stanowi przeciętne miesięczne
wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 (lub pełnych) miesięcy kalendarzowych
poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Tak wynika z art. 36 ust. 1 i 2
ustawy o świadczeniach pienięŜnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,
zwanej ustawą zasiłkową.
Premia, jako oskładkowany składnik wynagrodzenia
Co naleŜy rozumieć pod pojęciem wynagrodzenia, wyjaśnia art. 3 pkt 3 ustawy zasiłkowej. Chodzi
tu zatem o przychód pracownika, stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie
chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne,
rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe, finansowanych ze środków pracownika. Definicja ta jest o
tyle istotna, iŜ precyzuje, co powinno zostać uwzględnione przy naliczaniu świadczenia
chorobowego.
PoniewaŜ oskładkowaniu, obok wynagrodzenia zasadniczego, podlegają równieŜ inne składniki
wynagrodzenia, w tym premie i nagrody, takŜe one brane są pod uwagę przy ustalaniu podstawy
wymiaru zasiłku. Choć naleŜy podkreślić, iŜ istnieją wyjątki od tej zasady.
Nie zawsze podlega doliczeniu
Ograniczenia w uwzględnianiu w podstawie wymiaru świadczeń chorobowych poszczególnych
składników wynagrodzenia, w tym równieŜ premii, mimo iŜ zostały od nich odprowadzone składki
na ubezpieczenie chorobowe, wynikają z art. 41 ustawy zasiłkowej. OtóŜ:
po pierwsze - przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie uwzględnia się
składników wynagrodzenia, co do których obowiązujące u
pracodawcy
przepisy płacowe albo
umowa o pracę zawierają jednoznaczne postanowienia o zachowywaniu przez pracownika prawa do
tego składnika wynagrodzenia za okres pobierania zasiłku oraz tych, które, mimo braku regulacji
płacowych, są wypłacane za okres pobierania zasiłku;
po drugie - składniki wynagrodzenia, przysługujące w myśl umowy o pracę lub innego aktu, na
podstawie którego powstał stosunek pracy, tylko do określonego terminu, stanowią podstawę
wymiaru świadczenia chorobowego przysługującego wyłącznie za okres do tego właśnie terminu, co
oznacza, iŜ przy ustalaniu wysokości świadczenia chorobowego za okres po tym terminie dany
składnik wynagrodzenia, który juŜ nie przysługuje, naleŜy wyłączyć z podstawy wymiaru
świadczenia;
po trzecie - podobna, co poprzednio, zasada obowiązuje w przypadku, gdy zaprzestano wypłaty
danego składnika wynagrodzenia, na podstawie układu zbiorowego pracy lub przepisów o
wynagradzaniu.
Nie powinny równieŜ stanowić podstawy wymiaru zasiłków składniki wynagrodzenia, których
przyznanie nie jest uzaleŜnione bezpośrednio od indywidualnego wkładu pracy pracownika, ale od
wyników grupy pracowników lub całego zakładu pracy, wypłacanych niezaleŜnie od absencji
pracownika, jeŜeli wypłata dokonywana jest zarówno za okres wykonywania pracy, jak i za okres
pobierania zasiłków.
To samo dotyczy składników wynagrodzenia stanowiących podstawę wymiaru składek na
ubezpieczenie chorobowe, na których przyznanie i wypłatę ewentualna absencja nie ma Ŝadnego
wpływu.
