background image

 Politechnika

               

Białostocka

 

 
 
 
 
 
 

Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska 

Katedra Ciepłownictwa 

 
 

Instrukcja do zajęć laboratoryjnych 

 
 
 

Temat ćwiczenia: 

 

Wyznaczenie 

charakterystyk 

cieczowego 

kolektora słonecznego 

 
 
 

Ć

wiczenie nr 

 

11 

 
 
 
 

Laboratorium z przedmiotu: 

 

„Alternatywne źródła energii” 

 
 
 

Kod: 

Ś

C3066

 

 
 

Opracowała: 

mgr inż. Anna Demianiuk 

 
 

maj 2015 

background image

Politechnika Białostocka 

 

Ć

wiczenie nr 11 

Katedra Ciepłownictwa 

 

Wyznaczanie sprawności cieczowego 

 

 

kolektora słonecznego 

 

 

1

 

Cel ćwiczenia 

Celem  tego  ćwiczenia  jest  ustalenie  zależności,  jaka  występuje  między  wartością  przepływu 

w obwodzie pierwotnym i sprawnością kolektora słonecznego. 

2

 

Podstawy teoretyczne 

2.1

 

Podstawowe wielkości i jednostki 

Symbol 

Znaczenie 

Jednostka 
podstawowa 

Ciśnienie 

Pa 

przyspieszenie ziemskie 

m/s

2

 

ρ

 

gęstość  

kg/m

3

 

przepływ objętościowy 

m

3

/s 

 

przepływ masowy 

kg/s 

Q

u

 

moc użyteczna 

kW 

c

p

 

ciepło właściwe 

kJ/kgK 

powierzchnia czynna kolektora 

m

2

 

natężenie promieniowania (w programie – Wr) 

W/m

2

 

 

2.2

 

Podział kolektorów słonecznych 

Ze względu na uzyskiwany rodzaj energii kolektory można podzielić na te, w których 

wykorzystuje się konwersję fototermiczną lub fotoelektryczną, w wyniku których ostatecznie 
otrzymuje  się,  odpowiednio,  energię  cieplną  oraz  elektryczną.  Wśród  kolektorów,  których 
zadaniem  jest  konwersja  energii  promieniowania  słonecznego  w  energię  cieplną  wyróżnić 
można, ze względu na rodzaj czynnika roboczego, powietrzne i cieczowe, do których należą: 

• kolektory płaskie 
• kolektory próżniowe (płaskie, rurowe) 
• kolektory magazynujące.  

background image

Politechnika Białostocka 

 

Ć

wiczenie nr 11 

Katedra Ciepłownictwa 

 

Wyznaczanie sprawności cieczowego 

 

 

kolektora słonecznego 

 

 

 

Rys. 1. Uproszczony podział kolektorów słonecznych 

 

2.3

 

Budowa i zasada działania płaskiego termicznego kolektora wodnego 

Typowy płaski kolektor wodny składa się z czterech podstawowych elementów: 

 

Rys. 2. Schemat płaskiego kolektora słonecznego: 1- osłona szklana, 2- obudowa, 

3- absorber, 4- przewody z czynnikiem roboczym, 5- izolacja 

 

 

przezroczysta osłona – wykonana ze szkła charakteryzującego się wysoką odpornością na 
warunki  atmosferyczne  i  uszkodzenia  mechaniczne  oraz  wysoką  przepuszczalnością 
promieniowania  UV  i  niskim  współczynniku  odbicia  promieni,  dzięki  czemu  więcej 
energii dociera do absorbera. 

 

obudowa  –  rama,  najczęściej  aluminiowa  ze  względu  na  małą  masę,  w  której 
umieszczone  są  pozostałe  elementy  kolektora  wraz  z płytami  osłonowymi  i izolacją 
cieplną stosowaną celu zredukowania strat energii  

 

układ odbioru ciepła – zintegrowanego z płytą absorbera układu przewodów, najczęściej 
miedzianych, w których krąży czynnik roboczy, którym może być woda, ale w przypadku 
całorocznego 

użytkowania 

kolektorów 

słonecznych 

należy 

zastosować 

płyn 

niezamarzający (np. glikol etylenowy) 

 

absorber – płyta pochłaniająca promieniowanie słoneczne stanowiąca zasadniczy element 
urządzenia;  do  konstrukcji  tego  elementu  najczęściej  wykorzystywane  są  miedź, 
aluminium, stal lub mosiądz 

KOLEKTORY SŁONECZNE 

Kolektory 

fotowoltaiczne 

KONWERSJA 

FOTOELEKTRYCZNA 

KONWERSJA 

FOTOTERMICZNA 

Kolektory 

próżniowe 

Kolektory 
płaskie 

Kolektory 

magazynujące 

płaskie 

rurowe 

CIECZOWE 

POWIETRZNE 

background image

Politechnika Białostocka 

 

Ć

wiczenie nr 11 

Katedra Ciepłownictwa 

 

Wyznaczanie sprawności cieczowego 

 

 

kolektora słonecznego 

 

 

 

izolacja cieplna – warstwa materiału izolacyjnego, chroniącego absorber i układ odbioru 
ciepła  przed  nadmierną  energii.  Najczęściej  wykonana  jest  z  typowych  materiałów 
izolacyjnych,  które  charakteryzują  się  niskimi  współczynnikami  przewodności  cieplnej, 
małą  gęstością  mającą  wpływ  na  całkowitą  masę  konstrukcji  oraz  niewielką 
nasiąkliwością. 

 
Promienie  ultrafioletowe  po  przejściu  przez  szkło  ulegają  załamaniu.  Zmianie  ulega 

też długość fali. Te dwa zjawiska uniemożliwiają wydostanie się promieniowania na zewnątrz 
wywołując  efekt  cieplarniany,  co  z  kolei  powoduje  wzrost  temperatury  wewnątrz  kolektora. 
Ciepło  to  odbierane  jest  następnie  przez  krążący  w  przewodach  czynnik  roboczy.  Zjawisko 
bezpośredniej  zamiany  energii  promieniowania  słonecznego  w  energię  cieplną  nosi  nazwę 
konwersji  fototermicznej.  Podczas  jednokrotnego  przepływu,  temperatura  czynnika  rośnie 
zwykle  o  kilka  do  kilkunastu  stopni,  a  przyrost  ten  zależy  od  natężenia  promieniowania 
słonecznego  docierającego  do  absorbera  i  prędkości  przepływu  czynnika  roboczego  przez 
układ odbioru ciepła.  

 

Rys.  3.  Całkowite  promieniowanie  efektywne  przy  różnych  kątach  pochylenia  płaszczyzny 

kolektora w ciągu roku. 

 
Kąt  pochylenia  kolektora  α  jest  to  kąt  zawarty  między  płaszczyzną  poziomą 

i płaszczyzną  kolektora.  Największa  ilość  energii  jest  odbierana  przez  kolektor,  jeśli 
promienie  słoneczne  padają  pod  kątem  prostym  do  jego  powierzchni.  Kąt  padania  promieni 
uzależniony  jest  jednak  od  dnia  pory  roku  i  pory  dnia.  W  związku  z  tym,  w  praktyce, 
ustawienie  płaszczyzny  kolektora  należy  dobierać  tak,  aby  była  skierowana  odpowiednio 
do pozycji  słońca  okresu  największego  promieniowania.  Jak  zostało  udowodnione,  kąty 
pochylenia α między 30 a 45°są najlepsze w naszej szerokości geograficznej. 

 

background image

Politechnika Białostocka 

 

Ć

wiczenie nr 11 

Katedra Ciepłownictwa 

 

Wyznaczanie sprawności cieczowego 

 

 

kolektora słonecznego 

 

 

3

 

Metodyka badań 

3.1

 

Budowa stanowiska 

 

Rys.  4.  Schemat  stanowiska  badawczego:  1-  wodny  kolektor  słoneczny,  2-  zbiornik 

akumulacyjny, 3- jednostka sterująca, 4- komputer 

 

Rys.  5.  Schemat  stanowiska  z  termicznym  kolektorem  słonecznym:  1-  wodny  kolektor 

słoneczny,  2-  zbiornik  akumulacyjny,  3-  panel  lamp  (symulator  solarny),  4 -
 zamknięte naczynie wzbiorcze
 

3.2

 

Metodyka pomiarów 

1)

 

Ustawić panel lamp równolegle do kolektora. 

background image

Politechnika Białostocka 

 

Ć

wiczenie nr 11 

Katedra Ciepłownictwa 

 

Wyznaczanie sprawności cieczowego 

 

 

kolektora słonecznego 

 

 

2)

 

Zamknąć zawór V-8. 

3)

 

Uruchomić wszystkie lampy (lub tylko jedną linię; 0,4 lub 0,6 kW/m

2

).  

4)

 

Ustawić w obiegu wtórnym przepływ o wartości 1 l/min. 

5)

 

Po  osiągnięciu  przez  czujnik  temperatury  czynnika  roboczego  na  wejściu  do 

zbiornika (ST-1) temperatury 50˚C (lub 40˚C przy pojedynczej linii świateł) otworzyć 
zawór V-8  

6)

 

Włączyć pompę obiegową. 

7)

 

Za 

pomocą 

zaworu 

VR-1 

ustawić 

pierwszy 

przepływ 

bezpośrednio 

na przepływomierzu (w przypadku przepływów mniejszych niż 0,2 l/min należy użyć 
rotametru C-1). 

8)

 

Po  ustabilizowaniu  się  temperatur  zapisać  wartości  temperatur  czujników  ST-1 

i ST-2 oraz ST-6 i ST-7. 

9)

 

Powtórzyć ćwiczenie dla pozostałych przepływów podanych przez prowadzącego. 

 

 

 

 

background image

Politechnika Białostocka 

 

Ć

wiczenie nr 11 

Katedra Ciepłownictwa 

 

Wyznaczanie sprawności cieczowego 

 

 

kolektora słonecznego 

 

 

Tabela 1. Zestawienie wyników pomiarów 

Q

˚1 

(SC-1) 

T1  

(ST-1) 

T2 

(ST-2) 

Q

˚2 

(SC-2) 

T6 

(ST-6) 

T7 

(ST-7) 

[     ] 

[     ] 

[     ] 

[     ] 

[     ] 

[     ] 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Imię i nazwisko studenta: 
 
 
Data wykonania ćwiczenia: 
 

background image

Politechnika Białostocka 

 

Ć

wiczenie nr 11 

Katedra Ciepłownictwa 

 

Wyznaczanie sprawności cieczowego 

 

 

kolektora słonecznego 

 

 

3.3

 

Analiza wyników 

1)

 

Sporządzić  wykres  zależności  T1  =  f(Q

˚1

)  i  T2  =  f(Q

˚1

)  (w  jednym  układzie 

współrzędnych) 

2)

 

Sporządzić wykres zależności T7 = f(Q

˚1

3)

 

Obliczyć  sprawność  cieplną  kolektora  dla  poszczególnych  przepływów  w  obiegu 

pierwotnym korzystając z poniższych zależności: 
 

η =

u

Q

A E

 

(1)

 

 

gdzie: 
A – powierzchnia czynna kolektora [m

2

E – natężenie promieniowania [kW/m

2

Q

– moc użyteczna (ciepło użyteczne) [kW]: 

 

(

)

=

⋅ ⋅

&

u

wody

p

Q

m

c

T

T

1

2

 

(2)

 

 

gdzie: 
m

wody

 – przepływ masowy czynnika roboczego przez kolektor [kg/s] 

c

p

 – ciepło właściwe czynnika roboczego [kJ/kgK] 

T

2

 –temperatura czynnika roboczego na wejściu do kolektora [˚C] 

T

1

 – temperatura czynnika roboczego na wyjściu z kolektora [˚C] 

 

4)

 

Sformułować wnioski. 

4

 

Sprawozdanie 

Sprawozdanie powinno zawierać następujące informacje: 

1)

 

Skład osobowy grupy oraz podpisy, nazwę kierunku studiów, laboratorium i tytuł 

ć

wiczenia, datę wykonania ćwiczenia, 

2)

 

Określenie poszczególnych zadań wraz z ich rozwiązaniem: 

a)

 

cel i zakres ćwiczenia laboratoryjnego, 

b)

 

niezbędne związki teoretyczne, 

c)

 

opis rzeczywistego stanowiska badawczego, 

d)

 

przebieg realizacji eksperymentu, 

e)

 

wykonanie potrzebnych przeliczeń i zestawień, 

f)

 

wykresy i charakterystyki (sporządzone na papierze milimetrowym), 

g)

 

zestawienie i analiza wyników badań. 

3)

 

Analiza dokładności pomiarów. 

4)

 

Posumowanie uzyskanych wyników w postaci syntetycznych wniosków. 

5)

 

Zestawienie załączników (protokołów, taśm rejestracyjnych, itp.). 

5

 

Wymagania BHP 

Do  wykonania  ćwiczeń  dopuszczeni  są  studenci,  którzy  zostali  przeszkoleni 

(na pierwszych  zajęciach)  w  zakresie  szczegółowych  przepisów  BHP  obowiązujących 
w laboratorium. 

background image

Politechnika Białostocka 

 

Ć

wiczenie nr 11 

Katedra Ciepłownictwa 

 

Wyznaczanie sprawności cieczowego 

 

 

kolektora słonecznego 

 

 

W  trakcie  wykonywania  ćwiczeń  obowiązuje  ścisłe  przestrzeganie  przepisów 

porządkowych i dokładne wykonywanie poleceń prowadzącego. 

Wszystkie  czynności  związane  z  uruchamianiem  urządzeń  elektrycznych  należy 

wykonywać za zgodą prowadzącego zajęcia. 

Zabrania się manipulowania przy wszystkich urządzeniach i przewodach elektrycznych 

bez polecenia prowadzącego. 

6

 

Literatura uzupełniająca 

1.

 

Chwieduk D.: Energetyka słoneczna budynku, ARKADY, Warszawa 2011 

2.

 

Gronowicz J.: Niekonwencjonalne źródła energii. Radom, 2011 

3.

 

Aldo Vieira da Rosa: Fundamentals of renewable energy processes. Amsterdam, 2009  

4.

 

Foit H.: Zastosowanie odnawialnych źródeł ciepła w ogrzewnictwie i wentylacji. 
Gliwice, 2011 

5.

 

Pluta Z.: „Słoneczne instalacje energetyczne”, Oficyna wydawnicza Politechniki 
Warszawskiej, warszawa 2007 

6.

 

L. Kołodziejczyk, S. Mańkowski, M. Rubik: „Pomiary w inżynierii sanitarnej”, Arkady 
Warszawa 1980