Wykład 15
1
Mikrobiologia przemysłowa
Zastosowanie mikroorganizmów w przemyśle chemicznym
Mikroorganizmy w przemyśle chemicznym
Produkcja:
alkoholi: etanol, butanol, izopropanol, glikol etylenowy, glikol propylenowy, glicerol
aminokwasów: L-lizyny, L-cysteiny, kwasu L-glutaminowego i kwasu L-
asparaginowego
enzymów: proteazy, lipazy, celulazy, amylazy
kwasów: itakonowego, glukonowego, octowego,
paliw: bioetanol, metan, potencjalnie wodór
rozpuszczalników: acetonu
Biotechnologiczna obróbka surowców naturalnych:
roszenie roślin włókienniczych,
hydroliza skrobii,
odwłasianie i wytrawianie skór,
fermentacja tytoniu
Wykład 15
2
Polisacharydy mikrobiologiczne
Wiele mikroorganizmów produkuje znaczne ilości polisacharydów, gdy mają dostęp
do nadmiaru źródła węgla. Związki te mogą:
Kumulować się wewnątrzkomórkowo tworząc związki zapasowe, np.
glikogen,
egzopolisacharydy (EPS) są wydzielane poza komórkę i stanowią główną
grupę polisacharydów mikrobiologicznych. Mogą one zostać związane z komórką
w postaci kapsułek lub śluzu, albo być rozpuszczone w pożywce.
Polisacharydy mikrobiologiczne
Polisacharydy mikrobiologiczne, podobnie jak pochodzenia roślinnego czy
izolowane z wodorostów, są cenne ze względu na możliwość zastosowania ich do
regulacji reologii (zmiany charakterystyki przepływu) roztworów. Zwiększają
lepkość i powszechnie są stosowane jako środki:
zagęszczające,
żelujące
stabilizujące.
Wykład 15
3
Polisacharydy mikrobiologiczne
Konformacja (kształt) cząsteczek polisacharydów w roztworach zależy od
pH
mocy jonowej (stężenia soli)
stężenia polisacharydu
Na polisacharydy kwasowe większy wpływ ma obecność w roztworze kationów –
kationy dwuwartościowe mogą sieciować łańcuchy tych polisacharydów,
prowadząc do utworzenia mocnych żeli.
Polisacharydy mikrobiologiczne
Produkowane są w hodowli okresowej, w napowietrzanych bioreaktorach z
mieszaniem; wydzielanie egzopolisacharydów zwiększa lepkość płynu
hodowlanego, przez co niemożliwe jest uzyskanie dużego ich stężenia w pożywce.
Przy produkcji ważne jest odpowiednie dobranie stężeń soli, które mogą
wpływać na zachowanie się polisacharydów
Wykład 15
4
Ksantan
wytwarzany przez bakterię gram-ujemną Xantomonas campestris; jest najlepiej zbadanym i
najpowszechniej używanym egzopolisacharydem. Jego roczna produkcja wynosi ok. 20
tys. ton na rynku amerykańskim; głównym producentem jest firma Kelco
Masa cząsteczkowa powyżej 10
6
Da; rozgałęziony polimer glukozy, którego szkieletem jest β-
1,4-glukan, z trisacharydowymi łańcuchami bocznymi występującymi co druga reszta glukozy
Stosowany powszechnie jako dodatek stabilizujący, żelujący, utrwalający zawiesinę;
właściwości te decydują o jego zastosowaniu w przemyśle spożywczym, ale także przy
produkcji farb wodnorozcieńczalnych oraz wielu
innych produktów codziennego użytku.
Nieprzetworzony ksanan jest stosowany w przemyśle
naftowym jako środek smarujący i stabilizujący zawiesiny
płuczek wiertniczych.
Gellan
Liniowy heteropolisacharyd, którego powtarzająca się jednostka zawiera dwie reszty
glukozy oraz po jednej reszcie kwasu glukuronowego i ramnozy, jest polimerem
kwasowym tworzącym żele
Wytwarzany przez Pseudomonas elodea
Wprowadzony przez firmę Kelco Inc. Produkt na bazie gellanu poddanego deacetylacji
tworzy sztywne, kruche żele, które mogą być stosowane zamiast agaru i karagenianu;
w zastosowaniu mikrobiologicznym charakteryzuje się wieloma zaletami w stosunku do
agaru – oporny na degradacje enzymatyczną i tworzy mocne żele w niższych stężeniach
Temperatura i obecność kationów wpływa na proces żelowania
Wykład 15
5
Skleroglukan
Polisacharyd obojętny, którego łańcuch zbudowany jest z 1-3-β-glukanu, natomiast
rozgałęzienia stanowią pojedyncze reszty glukozy przyłączone do co trzeciej podjednostki
szkieletu
Wytwarzany przez grzyby z różnych gatunków Sclerotium, z czego najistotniejsze to
Sclerotium rolfsii i Sclerotium glucanicum
Jest rozpuszczalnym polisacharydem wykazującym pseudoplastyczność w szerokim zakresie
pH i temperatury, odporny na wiele soli
Stosowany do stabilizacji płuczek wiertniczych, farb lateksowych, tuszy drukarskich i
środków ochrony nasion
Kurdlan
Egzopolisacharyd zbudowany z 1-3-β-glukanu; produkowany przez Alkaligenes faecalis
var. myxogenes, Agrobacterium radiobacter i A. rhizogenes oraz Rhizobium trifolii
Jest nierozpuszczalny w wodzie i tworzy mocne żele podczas podgrzewania powyżej
55°C, a proces ten jest nieodwracalny
Stosowany jako środek żelujący w żywności gotowanej oraz jako matryca do
immobilizacji enzymów
Wykład 15
6
Pululan
α-glukan zbudowany z powtarzającej się jednostki trisacharydowej – maltotriozy
Na skalę przemysłową produkowany przez grzyba Aureobasideum pullulans
Fermentacja jest stosunkowo powolna (5 dni) w porównaniu z produkcją polisacharydów
bakteryjnych, ale wydajność procesu sięga 70%
Tworzy mocne i elastyczne powłoki oraz włókna, które mogą być formowane; folie
polulanowe mają niższą przepuszczalność O
2
, niż celofanowe o polipropylenowe oraz są
degradowalne
Alginian
Polimer liniowy zbudowany z reszt kwasów mannurowego i guluronowego, wytwarzany przez
bakterie Azotobacter vinelandii i gatunki należące do Pseudomonas
Podobny do alginianu z wodorostów – w bakteryjnym niektóre reszty kwasu mannuronowego są O-
acetylowane
Ilość reszt kwasu mannuronowego w stosunku do guluronowego oraz stopień ich acetylacji zależą
od organizmu produkującego polimer i warunków
jego hodowli
Polimery o dużym udziale kwasu mannuronowego są
elastycznymi żelami, zaś te z dużą zawartością
kwasu guluronowego przyjmują inna strukturę
tworząc mocne i kruche żele; w polimerze mogą
występować rejony bogate w reszty tylko jednego kwasu
tzw. struktury blokowe
Wykład 15
7
Alginian
Tworzenie kulek alginianowych jest prostą i tanią metodą immobilizacji komórek i enzymów –
zawiesinę komórek lub roztwór enzymu miesza się z CaCl
2
i wkrapla do roztworu alginianu;
łańcuchy polimeru są sieciowane dzięki oddziaływaniu kationów dwuwartościowych z grupami
karboksylowymi
Alginiany bakteryjne nie są wytwarzane na skalę przemysłową ze względu na małą stabilność
szczepów producenckich o produkcję przez nie
enzymów degradujących masę cząsteczkową polimeru
Mają one jednak ogromny potencjał, ponieważ dobór
odpowiedniego producenta umożliwia produkcje
polimerów o odpowiednich właściwościach
Kwas itakonowy
Zainteresowanie kwasem itakonowym wiąże się z wykorzystaniem jego estrów
(metylowych, etylowych, winylowych) jako :
komponentów w syntezie żywic, mas plastycznych i powłok ochronnych
do produkcji włókien poliamidowych i poliakrylonitrylowych
Synteza tego kwasu na drodze chemicznej jest nieopłacalna; obecnie światowa
produkcja wynosi ok. 16 tys. ton rocznie
Obecnie kwas ten jest coraz częściej zastępowany przez kwas mlekowy w produkcji
nowoczesnych technologii otrzymywania biodegradowalnych materiałów
opakowaniowych z polimleczanów
Wykład 15
8
Kwas itakonowy
Produkcja polega na hodowli powierzchniowej lub wgłębnej wyselekcjonowanych
szczepów Aspergillus terreus lub A. itaconicus
Źródłem węgla może być sacharoza lub glukoza, wówczas wydajność
otrzymywania tego kwasu wynosi 60%. Mogą być stosowane pożywki melasowe,
ale obniża to wydajność procesu do ok. 50%, z kolei użycie pentoz (ksylowa,
arabinoza) daje wydajność na poziomie 20%.
Kwas itakonowy
Biosynteza tego kwasu jest procesem
tlenowym. Przemiana glukozy do
pirogronianu odbywa się w szlaku EMP,
następnie powstaje cytrynian, który w
wyniki dehydratacji z udziałem hydratazy
akonitanowej jest przekształcany do cis-
akonitonu,
będącego
prekursorem
itakonianu.
glukoza
EMP
pirogronian
TCA
cytrynian
hydrataza akonitanowa
cis-akonitan
CO
2
dekarboksylaza akonitanowa
itakonian
Wykład 15
9
Kwas itakonowy
W reakcji dekarboksylacji katalizowanej
przez dekarboksylazę akonitanową
powstaje ikatonian
Reakcja ta zachodzi w cytozolu, do
którego
jest
transportowany
z
mitochondriów cis-akonitan i wydzielana
dekarboksylaza akonitanowa
glukoza
EMP
pirogronian
TCA
cytrynian
hydrataza akonitanowa
cis-akonitan
CO
2
dekarboksylaza akonitanowa
itakonian
Kwas itakonowy
W reakcji dekarboksylacji katalizowanej przez dekarboksylazę akonitanową
powstaje ikatonian
Reakcja ta zachodzi w cytozolu, do którego jest transportowany z mitochondriów
cis-akonitan i wydzielana dekarboksylaza akonitanowa
Wykład 15
10
Przemysł detergentów
Coraz częściej w gospodarstwach domowych wykorzystuje się detergenty piorące,
usuwające plamy i zabrudzenia bez względu na temperaturę prania. Wiele ze
stosowanych detergentów zawiera enzymy, jako biokatalizatory usuwające
uciążliwe plamy i zabrudzenia. Stanowią one komponenty:
proszków do prania,
środków myjących do zmywarek
detergentów przeznaczonych dla klientów
instytucjonalnych i przemysłu
Przemysł detergentów
Korzyści wynikające ze stosowania enzymów w środkach piorących to przede
wszystkim:
Lepszy efekt doczyszczenia
Krótszy czas prania
Obniżenie ilości zużywanej energii przez obniżenie temperatury prania
Redukcja ilości zużywanej wody ze względu na efektywne i skuteczne pranie
Ograniczenie negatywnego wpływu na środowisko (biodegradowalność enzymów)
Zmniejszenie negatywnej ingerencji w środowisko, dzięki mniejszej ilości
wykorzystywanych chemikaliów, np. fosforanów (V)
„biologiczne wygładzanie” powierzchni tkanin, szczególnie z zastosowaniem celulaz
Usunięcie uciążliwych plam i uzyskanie efektu pogłębiania bieli
Wykład 15
11
Przemysł detergentów
Rodzaj enzymów oraz ich ilość w detergentach jest zależna od producenta
Enzymy
wykorzystywane
do
suplementowania
detergentów
muszą
charakteryzować się:
Wysoką stabilnością
Nie mogą ulegać denaturacji w obecności innych składników detergentu tj.
surfaktanty, środki wybielające i wybielacze aktywne
Przemysł detergentów
Obecnie poszukuje się nowych biokatalizatorów, które są lepiej przystosowane do
warunków, w jakich działa detergent.
Enzymy najczęściej produkowane są przez liczne gatunki grzybów z rodzajów
Aspergillus, Penicillium, Mucor, Rhizopus i Trichoderma
Produkcja preparatów enzymatycznych odbywa się najczęściej metodą hodowli
wgłębnej
Surowcami do produkcji enzymów mogą być melasa buraczana, wysłodki
buraczane, skrobia ziemniaczana, mąka kukurydziana, otręby pszenne i inne.
Wykład 15
12
Przemysł detergentów
Większość enzymów piorących należy do klasy hydrolaz
Proteazy - usuwanie plam z białek
Lipazy – usuwanie plam z tłuszczów
Amylazy – usuwanie plam z polisacharydów
Celulazy – rozkładają drobne mikrowłókienka, powstałe w wyniku naruszenia
struktury tkaniny lub dzianiny (mechacenie), stwarzając wrażenie gładkości
wyrobu po procesie prania
Biokatalizatory w przemyśle drzewnym i
papierniczym
Zastosowanie enzymów w przemyśle drzewnym przyczyniło się do znacznej
ochrony środowiska
Ksylanazy – stosowane od lat 90. XX w do odbarwiania pulpy drzewnej, co
znacznie zredukowało ilość używanych chemikaliów tj. chlor czy tlenek chloru (IV)
Obecnie coraz częściej obserwuje się tendencję zastępowania procesów
chemicznych ich enzymatycznymi odpowiednikami
Wykład 15
13
Biokatalizatory w przemyśle drzewnym i
papierniczym
Kolejną kwestia jest recykling papieru
dodatek kompleksu enzymów, szczególnie celulolitycznych wpływa na proces
odbarwiania masy włóknistej z makulatury, podczas którego biokatalizator
kontaktując się ze składnikami masy przyspiesza usuwanie zawartych w niej
zanieczyszczeń kleistych, uwalnianie barwników i farb oraz skrobii.
Biokatalizatory w przemyśle drzewnym i
papierniczym
Wprowadzenie do masy celulozowej lipaz pozwala na rozkład substancji
żywicznych na produkty nie mające właściwości kleistych
Wprowadzenie proteaz wpływa na usunięcie śluzów i osadów wywołanych
rozwojem bakterii
Wykład 15
14
BIOPALIWA
BIOPALIWA są to biologiczne źródła energii odnawialnej wykorzystujące energię
biomasy
ze względu na stan skupienia dzieli się na:
Biopaliwa stałe (drewno opałowe, brykiety, ścinki drewna, kora, osady ściekowe
odwodnione, rośliny energetyczne, odpady komunalne)
Biopaliwa gazowe (biogaz rolniczy, biogaz z osadów ściekowych, gaz
wysypiskowy)
Biopaliwa ciekłe (biodiesel, etanol, metanol, czyste oleje roślinne, bio-ETEB )
BIOGAZ
Biogaz jest mieszaniną głównie metanu i dwutlenku węgla. Powstaje podczas
beztlenowej fermentacji substancji organicznych.
Biogaz
wykorzystywany
do
celów
energetycznych
powstaje
w wyniku fermentacji:
-
odpadów organicznych na składowiskach odpadów,
-
odpadów zwierzęcych w gospodarstwach rolnych,
-
osadów ściekowych w oczyszczalniach ścieków.
Człowiek może go wykorzystywać na różne sposoby, m. in. do produkcji:
-
energii elektrycznej w silnikach iskrowych lub turbinach
-
energii cieplnej w przystosowanych kotłach
Wykład 15
15
CIEKŁE BIOPALIWA
Największe
znaczenie
odgrywają
alkohole
produkowane
z
roślin
o dużej zawartości cukru oraz biodiesel produkowany z roślin oleistych.
biodisel – estry metylowe albo estry etylowe wyższych kwasów tłuszczowych
otrzymane w procesie przetwarzania rzepaku albo produktów ubocznych i odpadów
bioetanol – odwodniony alkohol etylowy
rolniczy produkowany z surowców rolniczych
lub produktów ubocznych i odpadów
Ciekłe biopaliwa
Benzyny silnikowe zawierające w swoim składzie powyżej
5%
bioetanolu oraz
powyżej
15 %
eterów, stosowane w pojazdach wyposażonych w silniki z zapłonem
iskrowym.
Estry stanowiące samoistne paliwo stosowane w pojazdach, ciągnikach
rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach, wyposażonych w
silniki z zapłonem samoczynnym.
Olej napędowy, zawierający powyżej
5%
estrów stosowany w pojazdach,
ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach,
wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym.
Wykład 15
16
Bioetanol i biometanol
W wyniku fermentacji na przykład kukurydzy czy też trzciny cukrowej
otrzymuje się etanol i metanol – biopaliwa, które mogą być następnie
dodawane do paliw tradycyjnych.
Paliwo
Zawartość etanolu(%)
Alcool-Brasil
95,5
E85(USA)
85
Gasoline
24-26
E10(USA)
10
Biodiesel(Szwecja)
15
Oxygenated fuel(USA)
7,6
Reformulated gasoline
5,7
PVO/SVO
Czyste oleje roślinne (PVO) otrzymywane są z procesów
tłoczenia, ekstrakcji i podobnych procesów łącznie z
rafinacją, z wyłączeniem modyfikacji ich składu metodami
chemicznymi, spełniające wymagania silników.
Olej roślinny można stosować do zasilania silnika diesla na jeden z trzech sposobów:
• po przerobieniu na biodiesel, jako samodzielne paliwo
• mieszając z biodieslem lub olejem napędowym.
W każdym wypadku parametry silnika, tj. moc, moment obrotowy, zużycie paliwa, pozostają
praktycznie takie same jak przy zwykłym paliwie.
Wykład 15
17
Biodiesel
Jest chemicznie przekształconym olejem roślinnym. Produkowany
jest bezpośrednio z oleju roślinnego poprzez dodanie metanolu i
wodorotlenku sodu albo potasu. Reakcja estryfikacji jest
stosunkowo prosta i nie wymaga skomplikowanych rozwiązań
technologicznych.
Biodiesel
W Europie do jego produkcji używa się głównie rzepaku, w USA soi.
Olej palmowy i sojowy być może technicznie nigdy nie spełnią norm
europejskich; ich główną wadą jest wysoka temperatura topnienia
oleju palmowego (olej krzepnie w wyższych temperaturach i nie może
być używany w niskich) oraz skłonność do oksydacji oleju sojowego.
Wykład 15
18
Biopaliwa pierwszej generacji
Biopaliwa produkowane przede wszystkim ze spożywczych roślin
uprawnych
np. buraki cukrowe, kukurydza, rzepak, trzcina cukrowa i inne rośliny
lub ich części, które mogą być użyte do produkcji żywności
Biopaliwa drugiej generacji
W odróżnieniu od biopaliw pierwszej generacji skupiają się na wykorzystaniu
biomasy i innych pozostałości płodów rolnych
np. odpady drzewne, pozostałości i produkty uboczne z przetwórstwa rolno-
spożywczego, słoma kukurydziana
Mogą być uprawiane jako plon podstawowy na glebach nie nadających się do
produkcji żywności i nieużytkach
np. wierzba energetyczna
Wykład 15
19
Biopaliwa trzeciej generacji
- paliwa z glonów
Rodzaje biopaliw produkowane z glonów
SVO,
biodiesel,
biobutanol,
hydrocraking do tradycyjnego paliwa,
paliwo lotnicze.
Produkowane z glonów hodowanych w naturalnym oświetleniu, jest pond 30 razy
bardziej wydajne od obecnie najbardziej efektywnych roślin rolniczych.
Serwatka
surowiec do produkcji etanolu
Serwatka - prawie klarowna ciecz powstała po ścięciu zawartej w
mleku kazeiny
laktoza 4,5 - 5,0% m/v
białka 0,6 - 0,8% m/v
lipidy 0,4 - 0,5% m/v
sole mineralne, kwas mlekowy, kwas cytrynowy, mocznik, kwas moczowy
Światowa produkcja serwatki – ponad 145 mln ton/rok
Wykład 15
20
Serwatka
surowiec do produkcji etanolu
Najwięksi światowi producenci etanolu z serwatki
Anchor Ethanol Company, Nowa Zelandia (17-21 mln l/rok)
Golden Cheese Company of California, USA
Cerbery Ballineen Company, Irlandia
Wykorzystywane szczepy – Kluyveromyces fragilis
bezpośrednia fermentacja laktozy z wytworzeniem etanolu
wrażliwość na wysokie stężenie etanolu w płynie hodowlanym
wrażliwość na wysokie stężenie sacharydów w płynie hodowlanym
Wydajność produkcji – 4% etanolu w płynie pohodowlanym
Etanol jako składnik biopaliw
Biopaliwa - benzyny silnikowe zawierające powyżej 5,0%
objętościowo
biokomponentów
lub
powyżej
15,0%
objętościowo eterów
bioetanolu
eteru etylo-tert-butylowego
Wykorzystanie biopaliw w Polsce w 2010 r.
biokomponenty – 5,75% wartości enetgetycznej paliw transportowych
Wykorzystanie biopaliw w Polsce w 2013 r.
biokomponenty – 7,10% wartości energetycznej paliw transportowych
Wykład 15
21
Klasyczna fermentacja alkoholowa
Wykorzystywane szczepy – Saccharomyces cerevisiae
brak zdolności do bezpośredniej fermentacji laktozy z wytworzeniem etanolu
odporność na wysokie stężenie etanolu w płynie hodowlanym
odporność na wysokie stężenie sacharydów w płynie hodowlanym
Produkcja etanolu z serwatki
z wykorzystaniem szczepów S. cerevisiae
konieczność wstępnej hydrolizy laktozy
Rekombinantowy szczep S. cerevisiae
zdolny do produkcji etanolu z serwatki
Charakterystyka szczepu
zawiera gen kodujący β-D-galaktozydazę K. lactis
zawiera gen kodujący permeazę laktozy K. lactis
geny pod kontrolą promotora CYC-GAL indukowanego galaktozą
zmutowany gen leu2d (marker selekcyjny) i sekwencja rDNA umożliwiły uzyskanie
stabilnych genetycznie rekombinantów
Wyniki badań
rekombinantowy szczep zdolny do utylizacji laktozy
przesunięcie metabolizmu w kierunku tlenowej produkcji biomasy kosztem
fermentacji alkoholowej
Wykład 15
22
Rekombinantowy szczep S. cerevisiae
zdolny do produkcji etanolu z serwatki
Charakterystyka szczepu
zawiera gen kodujący β-D-galaktozydazę Aspergillus niger
gen klonowany z własną sekwencją sygnalną umożliwiającą zewnątrzkomórkową
produkcję białka
autonomiczna replikacja plazmidu ekspresyjnego
Wyniki badań
rekombinantowy szczep w niewielkim stopniu zdolny do utylizacji laktozy (optymalne
warunki działania enzymu pH = 3,5, temp. 65 °C)
dwufazowość wzrostu
niestabilność genetyczna
Rekombinantowy szczep S. cerevisiae
zdolny do wydajnej produkcji etanolu z serwatki
zdolność do zewnątrzkomórkowej produkcji β-D-galaktozydazy
enzym wykazujący wysoką aktywność w warunkach prowadzenia fermentacji alkoholowej
brak inhibicji enzymu produktami hydrolizy laktozy
brak inhibicji enzymu w obecności jonów wapnia
jednoczesna asymilacja glukozy i galaktozy
stabilność genetyczna
Wykład 15
23
Konstrukcja rekombinantowego szczepu H. polymorpha zdolnego
do wydajnej produkcji etanolu z ksylozy
Surowiec – hydrolizat biomasy
roślinnej (słoma, drewno)
celuloza → glukoza
hemiceluloza → głównie ksyloza
lignina
Surowiec
Lignina
[% s.m.]
Celuloza
[% s.m.]
Hemiceluloza
[% s.m.]
Drewno twarde
(drzew
liściastych)
18-25
45-55
24-40
Drewno miękkie
(drzew
iglastych)
25-35
45-50
25-35
Słoma zbóż
10-30
25-40
25-50
Konstrukcja rekombinantowego szczepu H. polymorpha
zdolnego do wydajnej produkcji etanolu z ksylozy
ksyloza
ksyluloza
ksylulozo-5-fosforan
Cykl pentozofosforanowy
izomeraza
ksylozowa
ksylulokinaza
ksyloza
ksylitol
ksyluloza
ksylulozo-5-fosforan
reduktaza
ksylozowa
dehydrogenaza
ksylitolu
ksylulokinaza
Bakterie Drożdże
Glikoliza
glukoza
etanol
NADPH
NADP
+
NAD
+
NADH
Wykład 15
24
Rekombinantowy szczep H. polymorpha zdolny
do wydajnej produkcji etanolu z ksylozy
Charakterystyka szczepu
zawiera mutacje w genie kodującym NADPH-zależną reduktazę ksylozową
zawiera mutacje w genach kodujących dwie NAD-zależne dehydrogenazy ksylitolu
zawiera gen kodujący izomerazę ksylozową E. coli
zawiera dodatkowe geny kodujące ksylulokinazę H. polymorpha
Wyniki badań
czterokrotne zwiększenie wydajności produkcji etanolu z ksylozy
Etanol z celulozy
Wykład 15
25
Etanol z celulozy
Obróbka wstępna:
- mielenie,
- parowanie,
Hydroliza:
- metodami chemicznymi:
- stężonym kwasem,
- rozcieńczonym kwasem,
- metodami biochemicznymi:
- enzymatyczna,
Fermentacja alkoholowa:
- Saccharomyces cerevisiae,
- Zymomonas mobilis,
2
5
2
6
12
6
2
2
CO
OH
H
C
O
H
C