background image

57

Problem

z odpadami

– odpowiedź na list czytelnika

 Ewelina Ładziak

W

 ostatnim numerze 

„Nowoczesnego 

Technika Dentystycznego” 

został opublikowany list 
jednego z czytelników, 
który w związku z trudno-

ścią z zakwalifikowaniem 

odpadów wytwarzanych 

w swojej pracowni poprosił 

naszą redakcję o pomoc 

w rozwiązaniu problemu.

Krótko po opublikowaniu listu okazało 
się, że problem z klasyfikacją odpadów 
ma wielu naszych czytelników, czego 
dowodem są liczne telefony z prośbą 
o wyjaśnienie tej kwestii. Poruszenie 
środowiska techników nie może dziwić, 
ponieważ za niedopełnienie formalności 
grozi kara 10 tys. zł, co, szczególnie dla 
małych pracowni, jest sporym wydat-
kiem. W celu wyjaśnienia tej sprawy 
w pierwszej kolejności zwróciliśmy się 
do Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epi-
demiologicznej w Katowicach, poniżej 
cytujemy odpowiedź, która została nam 
przesłana.

„Zasady postępowania z odpadami 

określa Ustawa z 27 kwietnia 2001 r. o od-
padach
 (Dz.U. z 2010 r. nr 185, poz. 1243 
z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 3 
pkt. 5 niniejszej ustawy odpady powsta-
jące w związku z udzielaniem świadczeń 
zdrowotnych oraz prowadzeniem badań 
i doświadczeń naukowych w zakresie me-
dycyny są odpadami medycznymi.

W tejże ustawie, w art. 37 ust. 3 umiesz-

czono również zapis odnośnie do obo-
wiązku przekazania przez posiadacza 
odpadów w terminie do 15 marca (za po-
przedni rok kalendarzowy) zbiorczego 
zestawienia danych, o których mowa 
w ust. 1 i 2 tegoż artykułu, marszałkowi 
województwa właściwemu ze względu 
na miejsce wytwarzania. Jednocześnie 
z zapisów umieszczonych w Rozdzia-
le 9a – Kary pieniężne Ustawy z 27 kwiet-
nia 2001 r. o odpadach
 wynika, iż „jeżeli 

posiadacz odpadów lub transportujący 
odpady, będąc obowiązanym do prowa-
dzenia ewidencji odpadów lub przeka-
zywania wymaganych informacji lub 
sporządzania i przekazywania zbiorcze-
go zestawienia danych lub sporządzania 
podstawowej charakterystyki odpadów 
lub przeprowadzania testów zgodności, 
nie wykonuje tego obowiązku albo wy-
konuje go nieterminowo lub niezgodnie 
ze stanem rzeczywistym podlega ka-
rze pieniężnej w wysokości 10 000 zł” 
(art. 79c, ust. 3).

Natomiast aby prawidłowo ustalić ro-

dzaj wytwarzanych odpadów, należy się-
gnąć do Rozporządzenia Ministra Środo-
wiska z 27 września 2001 r. w sprawie ka-
talogu odpadów
 (Dz.U. nr 112, poz. 1206), 
które określa sposób klasyfikowania od-
padów oraz katalog odpadów wraz z li-
stą odpadów niebezpiecznych. W myśl 
§ 2 cytowanego rozporządzenia katalog 
odpadów dzieli odpady w zależności 
od źródła ich powstawania na 20 grup 
i tak grupa 18 są to odpady medyczne 
i weterynaryjne. Szczegółowy sposób 
postępowania z odpadami medyczny-
mi określa Rozporządzenie Ministra 
Zdrowia z 30 lipca 2010 r.
 (Dz.U. nr 139, 
poz. 940). Jednocześnie uprzejmie infor-
muję, iż klasyfikacja wytwarzanych od-
padów należy do posiadacza/wytwórcy 
odpadów. Organy Państwowej Inspekcji 
Sanitarnej nie posiadają kompetencji 
w powyższym zakresie i w przypadku 
dalszych wątpliwości o interpretację 

fot. Shutters

tock

P R A W O

background image

N

O W O C Z E S N Y

 

T

E C H N I K

 

D

E N T Y S T Y C Z N Y

58

P R A W O

przepisów Rozporządzenia Ministra Śro-
dowiska z 27 września 2001 r. 
proponuję 
zwrócić się do jego autora”.

Po odpowiedzi WSSE z Katowic wąt-

pliwości rzeczywiście pozostały, dlate-
go za radą Sanepidu postanowiliśmy 
zwrócić się do Ministerstwa Środowiska 
z prośbą o wyjaśnienie niejasnych prze-
pisów. Oto odpowiedź:

Ustawa z 27 kwietnia 2001 r. o odpa-

dach (Dz.U. z 2010 r. nr 185, poz. 1243, 
z późn. zm.) określa zasady postępowa-
nia z odpadami w sposób zapewniają-
cy ochronę życia i zdrowia ludzi oraz 
ochronę środowiska zgodnie z zasadą 
zrównoważonego rozwoju, a w szcze-
gólności zasady zapobiegania powsta-
waniu odpadów lub ograniczania ilości 
odpadów i ich negatywnego oddziały-
wania na środowisko, a także odzysku 
lub unieszkodliwiania odpadów.

Zgodnie z definicją zawartą w usta-

wie przez odpady medyczne należy ro-
zumieć odpady powstające w związku 
z udzielaniem świadczeń zdrowotnych 
oraz prowadzeniem badań i doświad-
czeń naukowych w zakresie medycyny. 
W ustawie o odpadach zawarte zostało 
upoważnienie dla ministra właściwego 
do spraw środowiska do wydania okre-
ślenia w drodze rozporządzenia:
1) katalogu odpadów z podziałem 

na grupy, podgrupy i rodzaje, 
uwzględniającego źródła powstawa-
nia odpadów, wraz z listą odpadów 
niebezpiecznych oraz ze sposobem 
klasyfikowania odpadów;

2) warunków, w których uznaje się, 

że odpady wymienione na liście od-
padów niebezpiecznych nie posiada-
ją właściwości lub składników i wła-
ściwości powodujących, że odpady 
te stanowią odpady niebezpieczne, 

a także sposób ustalenia spełnienia 
tych warunków.

Na tej podstawie resort środowiska 

opracował  Rozporządzenie Ministra 
Środowiska z 13 maja 2004 r. w sprawie 
warunków, w których uznaje się, że od-
pady nie są niebezpieczne
 (Dz.U. nr 128, 
poz.1347) oraz Rozporządzenie Ministra 
Środowiska z 27 września 2001 r. w spra-
wie katalogu odpadów 
(Dz.U. nr 112, 
poz.1206).

Zgodnie z rozporządzeniem ministra 

środowiska w sprawie katalogu odpa-
dów, odpady klasyfikuje się według 
źródła powstawania. Zatem odpady 
powstające w związku z prowadzeniem 
działalności w pracowniach protetycz-
nych należy klasyfikować jako odpady 
medyczne z podgrupy 18 01 Odpady 
z diagnozowania, leczenia i profilaktyki 
medycznej. W przypadku tak specyficz-
nej grupy odpadów należy zwrócić uwa-
gę na fakt, czy dany odpad jest niebez-
pieczny. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy 
o odpadach odpady niebezpieczne to od-
pady należące do kategorii lub rodzajów 
odpadów określonych na liście A załącz-
nika nr 2 do ustawy oraz posiadające 
co najmniej jedną z właściwości wymie-
nionych w załączniku nr 4 do ustawy 
lub należące do kategorii lub rodzajów 
odpadów określonych na liście B za-
łącznika nr 2 do ustawy i zawierające 
którykolwiek ze składników wymienio-
nych w załączniku nr 3 do ustawy oraz 
posiadające co najmniej jedną z wła-
ściwości wymienionych w załączniku 
nr 4 do ustawy.

Biorąc pod uwagę informacje zawar-

te w piśmie, nie możemy jednoznacznie 
stwierdzić, czy przedmiotowe odpady 
będą odpadami niebezpiecznymi, czy 
też nie. W związku z powyższym nie 

można przyporządkować konkretnego 
kodu odpadu. Obowiązek ten należy 
do wytwórcy odpadów, który ma naj-
większą wiedzę o wytwarzanych przez 
siebie odpadach. W przypadku odpa-
dów, takich jak masy alginatowe, masy 
z wycisków dwuczęściowych czy masy 
odsłaniające do odlewów, właściwym 
kodem odpadu będzie 18 01 04 lub 
18 01 03*. Zaś w przypadku mas odsła-
niających z elektrolitem dodatkowo war-
to rozważyć przyporządkowanie kodu 
18 01 07 lub 18 01 06*.

Przy doborze odpowiedniego kodu 

dla ww. odpadów należy zwrócić szcze-
gólną uwagę na właściwości tych odpa-
dów, które powodują, że odpady mogą 
być niebezpieczne. Właściwości takie 
są ujęte w załączniku nr 4 do ustawy 
o odpadach. W przypadku odpadów 
medycznych należy zwrócić uwagę 
na właściwość H9 „zakaźne”: substan-
cje zawierające żywe mikroorganizmy 
lub ich toksyny, o których wiadomo 
lub co do których istnieją wiarygodne 
podstawy do przyjęcia, że powodują 
choroby człowieka lub innych żywych 
organizmów.

Art. 36 ustawy o odpadach nakłada 

na posiadaczy odpadów obowiązek 
prowadzenia ich ilościowej i jakościowej 
ewidencji zgodnie z przyjętym katalo-
giem odpadów i listą odpadów niebez-
piecznych. Z obowiązku tego zwolnieni 
zostali wytwórcy odpadów komunal-
nych, a także wytwórcy odpadów w po-
staci pojazdów wycofanych z eksploata-
cji, jeżeli pojazdy te zostały przekazane 
do przedsiębiorcy prowadzącego stację 
demontażu lub przedsiębiorcy prowa-
dzącego punkt zbierania pojazdów, 
a także osoby fizyczne i jednostki orga-
nizacyjne niebędące przedsiębiorcami, 

background image

3

/ 2 0 1 1

59

P R A W O

które wykorzystują odpady na własne 
potrzeby. Posiadacz odpadów prowadzą-
cy ewidencję odpadów jest obowiązany 
na podstawie art. 37 ustawy o odpadach 
sporządzić na formularzu zbiorcze ze-
stawienie danych o rodzajach i ilości 
odpadów, o sposobach gospodarowania 
nimi oraz o instalacjach i urządzeniach 
służących do odzysku i unieszkodliwia-
nia tych odpadów.

Art. 79c ust. 3 ustawy o odpadach 

ustanawia kary pieniężne w wysokości 
10 000 zł m in. za nieprowadzenie ewi-
dencji odpadów oraz za niewywiązanie 
się z obowiązku sporządzania i przeka-
zywania zbiorczego zestawienia danych, 
a także za wykonanie ww. obowiązku 
nieterminowo lub niezgodnie ze stanem 
rzeczywistym. Należy jednocześnie za-
znaczyć, że obowiązująca konstrukcja 
prawna praktycznie uniemożliwia odstą-
pienie od wydania decyzji nakładającej 
karę pieniężną. Natomiast można w sto-
sunku do wymierzonej kary pieniężnej 
zastosować przepisy Ordynacji podatko-
wej, które stanowią m.in. o możliwości 
rozłożenia płatności na raty, zasadach jej 
odroczenia czy umorzenia.

W zakresie kar pieniężnych w Sejmie 

RP toczą się obecnie zaawansowane 
prace nad projektem ustawy o zmianie 
ustawy o odpadach (druk sejmowy 4012 
i 4083). Projekt ten łagodzi karę pienięż-
ną za niesporządzanie zbiorczego ze-
stawienia danych do wysokości 500 zł, 
a w przypadku niedotrzymania wyzna-
czonego przez marszałka województwa 
terminu na dosłanie zaległego zestawie-
nia – do wysokości 2 000 zł.

Ponadto zwracamy uwagę na fakt, 

że ustawa o odpadach nakłada obowią-
zek postępowania z odpadami zgodnie 
z hierarchią zawartą w rozdziale 2 Za-
sady gospodarowania odpadami
 oraz na-
kazuje selektywne zbieranie odpadów. 
Zaś w przypadku odpadów medycznych 
szczegółowe przepisy (w tym dotyczące 
magazynowania) zawiera Rozporządze-
nie Ministra Zdrowia z 30 lipca 2010 r. 
w sprawie szczegółowego sposobu po-
stępowania z odpadami medycznymi
 
(Dz.U. nr 139, poz. 940). Z poważaniem 
Biuro Prasowe Ministerstwa Środo-
wiska”.

Niestety odpowiedź Ministerstwa 

Środowiska również nie była zadowa-

lająca, ponieważ ciągle pozostaje wra-
żenie, że ustawa zostawia szerokie pole 
do interpretacji, dlatego postanowiliśmy 
dopytać o zasadność przepisu, który po-
zwala na dowolność w klasyfikacji od-
padów. Poniżej cytujemy kolejną odpo-
wiedź Ministerstwa Środowiska:

Ustawa z 27 kwietnia 2001 r. o od-

padach (Dz.U. z 2010 r. nr 185, poz. 
1243, z późn. zm.) oraz wydane na jej 
podstawie akty wykonawcze szczegó-
łowo określają zasady gospodarowa-
nia odpadami. Nie ma możliwości, aby 
przepisy odnosiły się do każdego możli-
wego rodzaju wytwarzanych odpadów. 
Należy zwrócić uwagę na fakt, że odpa-
dy wytwarzane są w każdej dziedzinie 
działalności człowieka. Również biorąc 
pod uwagę szybki rozwój nowych tech-
nologii produkcji oraz nowych mate-
riałów i substancji wprowadzanych 
na rynek nie tylko w protetyce, utwo-
rzenie tak szczegółowego katalogu jest 
niemożliwe. Zatem często istnieje ko-
nieczność klasyfikowania odpadów nie 
tylko w oparciu o katalog odpadów, ale 
również o analizę definicji zawartych 
w ustawie o odpadach. W omawianym 
przypadku definicja odpadów niebez-
piecznych odwołuje się do właściwości 
odpadów, które są ściśle związane z ich 
składem chemicznym.

Należy stanowczo zaznaczyć, że to wy-

twórca jest odpowiedzialny za wytwo-
rzone odpady do momentu ich przeka-
zania innemu posiadaczowi odpadów 
posiadającemu odpowiednie zezwolenie 
właściwego organu na gospodarowanie 
odpadami, chyba że działalność taka 
nie wymaga uzyskania zezwolenia. Zaś 
zgodnie z ustawą o odpadach dokumen-
tem potwierdzającym przekazanie odpa-
dów pomiędzy posiadaczami odpadów 
(a zatem i przekazanie odpowiedzialno-
ści za ich zagospodarowanie) jest karta 
przekazania odpadów.

Możliwe jest zaistnienie sytuacji, 

w której podobne do siebie substancje 
lub przedmioty będą miały przyporząd-
kowany inny kod. Jednakże zadaniem 
inspekcji ochrony środowiska jest pro-
wadzenie kontroli posiadaczy odpadów 
pod kątem przestrzegania przepisów 
ustawy o odpadach (w tym posiadania 
odpowiedniej decyzji, w której należy 
wskazać rodzaje wytwarzanych odpa-

dów). W przypadku nieprawidłowości 
inspektorzy ochrony środowiska mogą 
w drodze decyzji wymierzyć stosowne 
kary.

Dodatkowo na podstawie art. 37 mar-

szałek województwa jest zobowiązany 
do weryfikowania zbiorczych zestawień 
danych składanych przez posiadaczy 
odpadów. W przypadku wątpliwości 
co do zgodności ww. zestawienia ze sta-
nem faktycznym marszałek wojewódz-
twa wzywa do złożenia korekty, a także 
może wymierzyć karę pieniężną.

Informujemy, że to wytwórca odpa-

dów ma największą wiedzę o składzie 
i właściwościach odpadów wytwarza-
nych, zwłaszcza w tak specyficznej 
branży jak protetyka. W związku z tym 
w udzielanych w zakresie klasyfikacji 
odpadów odpowiedziach podawane 
są jedynie wskazówki, w jaki sposób na-
leży wykorzystać katalog odpadów.

Trudno zatem zgodzić się, że w oma-

wianej sprawie istnieje całkowita dowol-
ność w klasyfikacji odpadów, bowiem 
sposób klasyfikowania odpadów podle-
ga kontroli zarówno przez inspekcję śro-
dowiska, jak i marszałka województwa. 
Z poważaniem Biuro Prasowe Minister-
stwa Środowiska”.

Jak widać, pełniej dowolności klasyfi-

kacji odpadów nie ma, jednakże trudno 
powiedzieć, że istnieją jednoznaczne, 
dokładne wytyczne. Każdy technik 
na podstawie dostępnych informacji 
musi sam zakwalifikować produkowa-
ne przez pracownię odpady i zrobić ich 
zestawienie, licząc, że będzie ono po-
prawne. 

Możliwe jest zaistnienie 
sytuacji, w której 

podobne 

do siebie substancje lub 
przedmioty

 będą miały 

przyporządkowany inny 
kod. Jednakże zadaniem 
inspekcji ochrony 
środowiska jest prowadzenie 
kontroli posiadaczy 
odpadów pod kątem 
przestrzegania przepisów 
ustawy o odpadach.


Document Outline