plik

Ania z Zielonego Wzgórza - streszczenie

Książka opowiada o losach rudowłosej Ani, a także o życiu, jakie wiedli mieszkańcy Zielonego
Wzgórza i Avonlea.

W Avonlea mieszkali różni ludzie, mieszkała także pani Małgorzata Linde. Zdarzyło się raz, że
siedząc przy oknie spostrzegła Mateusza Cuthberta, który jechał do miasta. Zaciekawiona kobieta
natychmiast zjawiła się na Zielonym Wzgórzu i jęła wypytywać Marylę o powody wyprawy jej
brata. Pani Cuthbert oznajmiła, że w ich domu zamieszka chłopiec z sierocińca i właśnie po niego
pojechał Mateusz.

Małgorzata zasmuciła się, że ustalono to bez jej udziału. Postraszyła trochę koleżankę
opowieściami o nieznośnych dzieciach, a potem ruszyła w drogę powrotną.

Na Mateusza na dworcu czekała niespodzianka. Był tam ktoś inny, niż się tego spodziewał.
Wypatrywał chłopca, a przed oczami pojawiła mu się chuda dziewczynka. Nie chciał jej zranić,
więc postanowił wszystko wyjaśnić razem z Marylą.

Podczas wspólnego powrotu okazało się, że dziewczynka jest niezwykle wrażliwa, ciepła i
towarzyska. Chętnie opowiadała Mateuszowi o swoim dotychczasowym życiu, zachwycając się
jednocześnie światem, który się
przed nią otwierał. Rozgadana rudowłosa zachwyciła się domem, który ujrzeli z oddali. Gdyby nie
kolor warkocza byłaby pewnie teraz zupełnie szczęśliwa. Niestety szybko orientuje się, że zaszło
nieporozumienie. Łatwo było się tego domyślić z rozmowy Mateusza i Maryli. Uczucia
dziewczynki, nagle przemienione w smutek i rozczarowanie, były zupełnie zrozumiałe nawet dla
nieprzyzwyczajonej do dzieci Maryli. Obiecała sierotce, że nie zostawi jej samej w tej trudnej
sytuacji.

Kiedy mała poszła spać rodzeństwo zastanawiało się, jak dalej postąpić. Mateusz wyraźnie polubił
dziewczynkę i przestało tak bardzo zależeć mu na chłopcu, którego zresztą można było wynająć.

Poranek był piękny. Ania nie chciała przywiązać się do okolicy więc postanowiła zostać w domu.
Wymyśla pierwsze imiona dla roślin, pojawia się Królowa Śniegu i Jutrzenka. Po śniadaniu trzeba
jednak było zabrać się do wyjaśniania sprawy. Maryla szykowała wszystko do drogi, Mateusz czuł
się niewyraźnie z powodu odjazdu dziewczynki. Oboje dostrzegli niezwykłość dziecka, które przez
przypadek trafiło pod ich dach.

Wspólna podróż, tym razem Ani i Maryli, do pani Spencer, która miała coś zaradzić na zaistniałą
sytuację, była okazją do rozmowy. Ania mówiła otwarcie o swoim smutnym życiu, a w Maryli
obudziły się uczucia litości i niepokoju. Nie była już taka pewna, że dziewczynkę należy odesłać z
powrotem.

U pani Spencer była akurat pani Blewett. Anią interesowała się ona wyłącznie we własnych
interesach. Maryla wiedziała, że dziewczynce byłoby tam źle, że znów musiałaby ciężko pracować i
nie zaznałaby miłości. Ku uciesze Mateusza zabrała dziewczynkę z powrotem na Zielone Wzgórze.
Zapada decyzja o podjęciu się wychowania Ani.

Kiedy dziewczynka się o tym dowiaduje łzy szczęścia spływają jej po policzkach. Zdaje sobie
sprawę, że to wielki dar od losu. Chciałaby znaleźć tu prawdziwą przyjaciółkę, a Maryla obiecuje,
że tak się stanie...
Pierwsza zabawna sytuacja, która po cichu rozśmieszyła także Marylę, zdarzyła się przy wizycie
pani Małgorzaty Linde. Kobieta bardzo ordynarnie określiła wygląd Ani, wzbudzając tym bunt i

gniew dziewczynki. Mała odwdzięczyła się nie byle jak, bo nazwała panią Linde kobietą źle
wychowaną i pozbawioną serca. Bez względu na okoliczności Maryla uznała, że trzeba będzie
Małgorzatę przeprosić. Ania jednak się uparła i nie miała w planach wizyty u kogoś, kto ją obraził.
Zgadza się to zrobić dopiero na prośbę Mateusza.

Pani Linde okazała się jednak inną osobą, niż wskazywałby na to trudny początek znajomości.
Przeprosiny przyjęła, mimo że były one zaprawione ostrą ironią.

Po różnych innych perypetiach w końcu udało się Ani spotkać z upragnioną przyjaciółką.
Dziewczynki przypadły sobie do gustu i postanowiły przyjaźnić się do końca życia. Spełniło się
jedno z największych marzeń Ani, która powiedziała o tym swojej opiekunce. Marylę bardzo
szczęście Ani rozradowało i poczuła, że coraz silniejsza więź łączy ją z „małą poganką”.

Trudnym doświadczeniem dla Ani było oczekiwanie na piknik. Najpierw wprawdzie było w niej
dużo pozytywnego niepokoju, ale potem zdarzyła się historia z broszką. Kiedy już dziewczynka
uzyskała pozwolenie na uczestniczenie w pikniku zaginęła ozdoba, którą Ania wcześniej się
zachwycała. Maryla ze smutkiem pomyślała, że Ania maczała w tym palce, a jeszcze bardziej
zasmuciła się, kiedy ta uparcie zaprzeczała. W końcu Ania wymyśla jakąś historię ze stawem, w
którym broszka utonęła. Wszystko po to, żeby znalazło się jakieś wyjaśnienie, a ona mogła pójść na
wycieczkę. Maryla zaczęła rozumieć uczucia Ani i jej wersję wydarzeń, kiedy znalazła biżuterię w
koronkowym szalu. Domyśliła się, jak bardzo zależy podopiecznej na pikniku i jak dużo smutku
musiało jej sprawić posądzenie o kłamstwo.

Zaczęły się w końcu szkolne, na poły miłosne przygody. Do szkoły miał przybyć Gilbert, bystry
chłopak, z którym wedle słów Diany, miała rozpocząć Ania intelektualną rywalizację. Ich pierwsze
starcie miało jednak charakter nieco inny, a włączone w nie zostały rude warkoczyki i tabliczka.
Chłopak, chcąc zwrócić na siebie uwagę, nazwał Anię Marchewką, a ta ze złości rozłupała na jego
głowie szkolny przedmiot. Do tego wydarzenia będzie Ania wracać przez wiele lat i przez wiele lat
będzie ono stało na drodze ich porozumienia i przyjaźni.

Nie koniec na tym jednak. Pewnego razu za spóźnienie się na lekcję wymierzona została Ani ciężka
kara w postaci towarzyszenia Gilbertowi w ławce. Wszystko to razem sprawiło, że dziewczynka
postanowiła nie chodzić do szkoły i swoje postanowienie traktowała całkiem poważnie.

Coraz więcej było więc w życiu Ani poważnych przejść. Następnym okazało się niewinne spotkanie
z przyjaciółką, podczas którego pomyliły się Ani butelki i niechcący upiła Dianę winem. Pani
Barry, mimo tłumaczeń Maryli, nie potrafiła zrozumieć nieuwagi Ani i przyjaźń dziewczynek
została wystawiona na poważną próbę. Otóż nie mogły się one spotykać, a wtedy jak wiadomo
trudno dzielić się sekretami, smutkami i szczęściem. Jedynym sposobem na widywanie ulubionej
koleżanki był powrót do szkoły. To oznaczało również ponowne spotkanie z Gilbertem, które
jednak tym razem zamieniło się w wyścig do wiedzy.

Okrężną drogą, bardzo przy tym wyboistą i trudną, rozwiązała się też sprawa z przyjaźnią Diany.
Podczas nieobecności Maryli przybyła na Zielone Wzgórze Diana. Okazało się, że malutka Minnie
zachorowała i potrzebuje natychmiastowej pomocy. Ania spisała się na medal i to wydarzenie było
kluczowe w relacjach obu dziewczynek. Pani Barry z wdzięczności cofnęła swój surowy zakaz i
odtąd przyjaciółki znów mogły się spotykać.

Tymczasem stosunki z Gilbertem wciąż oparte były na dawnych urazach Ani. Podczas pewnego
występu chłopak recytując wiersz wpatrywał się w swoją ukochaną, a ta bez najmniejszego
zainteresowania zalotnikiem czytała właśnie jakąś książkę.

Na Zielonym Wzgórzu wciąż dzieją się różne sprawy, toczy się życie i fantazja Ani kwitnie. Całym
sercem próbuje ona włączyć się w normalne życie rodzinne, toteż gdy wizytę zapowiada pastor ze
swoją żoną dziewczynka bierze na siebie przygotowanie ciasta. Bardzo się stara, ale wszystko ma
dość komiczny finał. Otóż okazało się, że dziewczynka przyprawiła tort kroplami walerianowymi
zamiast wanilią. Nie była to akurat jej wina, ponieważ Maryla dokonała zamiany materiału i
zapomniała uprzedzić o tym Anię. Dziewczynka bardzo się przejęła i zawstydziła, ale wkrótce
potem została zaproszona do pastorostwa na podwieczorek.

Kila dni później Ania i jej koleżanki urządziły dość lekkomyślną zabawę. Każda miała do
wykonania jakieś niebezpieczne zadanie. Ani wypadło przejść się po dachu państwa Barrych i w ten
sposób złamała nogę, co nie pozwoliło rozpocząć jej nauki 1 września. Kiedy jednak pojawiała się
w szkole od razu zaangażowała się w przygotowanie koncertu.

Zbliżały się święta Bożego Narodzenia. Mateusz postanowił sprawić Ani modną sukienkę i po
pomoc udał się do pani Linde. Kiedy dziewczynka zobaczyła nowe ubranie nie mogła uwierzyć, że
należy do niej. Maryla podeszła do pomysłu sceptycznie, ale nie zabroniła dziewczynce cieszyć się
podarunkiem.

Kolejnym pomysłem Ani było założenie Klubu Powieściowego. Inspiracją dla tej inicjatywy było
opowiadanie, które dziewczynka sama napisała. Szczególnie spodobało się ono Mateuszowi i
Dianie.

Pewnego razu przydarzyła się rudowłosej Ani prawdziwa tragedia. Dziewczynka dała się zwieść
obietnicom jakiegoś wędrowca. Jej włosy miały stać się czarne po umyciu w substancji, którą
dziewczynce sprzedał tajemniczy handlarz. Niestety włosy z rudych zmieniły się w zielone
odbierając Ani całą radość życia. Ponieważ farba nie dawała się zmyć, włosy trzeba było ściąć.

Jakby przygód było mało, przeżyła Ania także chwile w tonącej łodzi. Miała odegrać swoją rolę w
przedstawieniu, które postanowiła urządzić z koleżankami. Kiedy odpłynęła od brzegu, w łódce
pojawiła się woda. W pobliżu był na szczęście Gilbert, który uratował Anię z opresji. Niczego to
jednak między nimi nie zmieniło, choć serce Ani drgnęło.

Bez komplikacji natomiast odbyła się podróż do miasta na zaproszenie ciotki Józefiny. Ania z
Dianą obejrzały tam wystawę, wysłuchały koncertu i sprawiło im to bardzo dużo radości.

Potem nadszedł czas intensywnej nauki. Nauczycielka, doceniając bystrość Ani, postanowiła
przyjąć ją do grupy seminarzystów. Dodatkowe zajęcia miały przygotować uczniów do egzaminu.
Maryla zgodziła się na to, ponieważ wiedziała, że dziewczynka o tym marzy. Bała się jednak, że
Ania odejdzie z domu i znów zapanuje w nim pustka. Wysiłki Ani rzeczywiście zostały nagrodzone.
Wraz z Gilbertem uplasowali się na dwóch pierwszych miejscach. Ania jednak był pierwsza, co
dało jej prawdziwą satysfakcję.

Kiedy nadszedł dzień wyjazdu, Maryla nie mogła znaleźć sobie miejsca. Starała się jednak skupić
uwagę na obowiązkach domowych, żeby nie dopuszczać do głosu smutku i tęsknoty.

Początkowo seminarzyści przyjeżdżali do Avonlea często, ale potem intensywnie przygotowywali
się do egzaminu i całe dnie spędzali nad książkami. Praca i trud znów przyniosły efekty, bo
dziewczyna otrzymała stypendium i na uroczystej gali odczytała wypracowanie z języka
angielskiego. Maryla i Mateusz byli z niej bardzo dumni.

Potem na Zielonym Wzgórzu znów przyszło Ani zmierzyć się z prawdziwym życiem. Okazało się,
że Gilbert nie ma pieniędzy na dalszą naukę i musi zacząć pracować jako nauczyciel. Ania