background image

Acta Haematologica Polonica 2009, 40, Nr 3, str. 705–715 

PRACA ORYGINALNA – Original Article 

 
KRZYSZTOF ILNICKI,  ELśBIETA URBANOWSKA

1

 

 
 

Wpływ  temperatury  długotrwałego    przechowywania  komó-
rek jądrowych krwi pępowinowej na ich przeŜycie i potencjał 
proliferacyjny   

 
Impact of the long term storage temperature on  survival and  pro-
liferative potential of the cord blood nuclear cells 
          
 

Z  Zakładu Genetyki, Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie  
Kierownik: Prof. dr hab. Małgorzata Krajewska-Walasek 

1

Z Katedry i  Kliniki Hematologii, Onkologii i Chorób Wewnętrznych Warszawskiego Uniwersyte-

tu Medycznego  

 Kierownik: Prof. dr hab. W.W. Jędrzejczak 

 
 
 

STRESZCZENIE 

Tematem pracy  jest  ocena  przechowywania przez okres 4  lat  komórek  jądrowych  krwi pę-
powinowej w ogólnie dostępnej zamraŜarce mechanicznej (–80ºC) i fazie ciekłej ciekłego azotu 
(–196ºC) oraz wpływ takiego sposobu przechowywania na ich właściwości klonogenne. Wydaje 
się, Ŝe główną przyczyną zmniejszania liczby Ŝywych komórek obdarzonych zdolnością tworze-
nia  kolonii  krwiotwórczych  jest  temperatura  przechowywania  komórek,  a  dopiero  następną  w 
kolejności zmniejszanie się liczby komórek jądrowych wskutek aglutynacji, w zaleŜności od ich 
początkowego  stęŜenia  w  próbce.  Nie  stwierdzono  jednak,  by  zamraŜanie  komórek  jądrowych 
krwi pępowinowej w wysokich stęŜeniach oddziaływało wybiórczo na odzysk komórek tworzą-
cych kolonie krwiotwórcze w obrębie komórek jądrowych pozostających w zawiesinie uŜytej po 
rozmroŜeniu do hodowli. Przechowywanie zamroŜonych komórek jądrowych w stabilnej tempe-
raturze –196ºC fazy ciekłej, ciekłego azotu jest znacząco bardziej wydajne niŜ przechowywanie 
w zamraŜarce udostępnionej do ogólnego uŜytku. 

SŁOWA KLUCZOWE: Krew pępowinowa – Kriokonserwacja – Potencjał proliferacyjny  komórek 

jądrowych 

 
SUMMARY 

The aim of this work was to evaluate the result of the 4 years period of the umbilical cord blood 
nuclear cells in the general purpose laboratory mechanical freezer (–80ºC) as well as in the liquid 
phase of the liquid nitrogen (–196ºC). It was detected the impact  of such storage conditions on 
survival  and  proliferative  potential  of  these  cells.  It  seems  probable,  that  the  main  reason  of 
diminution of the pool of clonogenic cells is the temperature of storage. The secondary reason is 
agglutination  of  these  cells  as  a consequence of  their  initial  concentration  in  the  freezed  probe. 
However, it was not observed, that the freezing process of the nuclear cells have had some

 

effect 

on the enrichment or specific diminution of the pool of CFC that remain in the suspension after 
thawing. Storage of the cryopreserved nuclear cells in the stable temperature of liquid phase of 

background image

K. ILNICKI  i  wsp. 

706 

liquid nitrogen (-196ºC) seems to be significantly more effective than the storage in the general 
purpose mechanical freezer. 

KEY WORDS: Cord blood – Cryopreservation – Proliferative potential of nuclear cells 

 
WSTĘ
 

Pierwsze udane zabiegi przeszczepienia krwi pępowinowej wykazały, Ŝe pojedyn-

cza jednostka takiej krwi zawiera wystarczającą liczbę komórek  krwiotwórczych, po-
zwalającą  na  odnowę  krwiotworzenia  biorcy.  Czynniki  takie,  jak  wyŜsza  aktywność 
proliferacyjna komórek krwiotwórczych krwi pępowinowej w porównaniu do komórek 
szpiku, ich odpornościowa niedojrzałość, łatwiejszy dobór  dawcy i biorcy

 

oraz prak-

tycznie  nieograniczony  dostęp  do  niej  spowodowały    wzrost    zainteresowania  tym 
ź

ródłem komórek krwiotwórczych do przeszczepienia.  

Procedurę  pozyskiwania  i  preparowania  komórek  krwiotwórczych  krwi  pępowi-

nowej moŜna podzielić na następujące etapy: pobranie krwi pępowinowej, oddzielenie 
komórek jądrowych od erytrocytów, granulocytów i płytek krwi, zagęszczenie zawie-
siny  komórek  jądrowych,  wśród  których  są  obecne  komórki  krwiotwórcze,  kriopre-
zerwację tych komórek, ich przechowywanie oraz rozmroŜenie z ewentualnym usunię-
ciem krioprotektora.  

Od momentu zamroŜenia krwi pępowinowej do wydania do przeszczepienia, musi 

być  ona  przechowywana  w  temperaturze  kriogenicznej.  Klasycznie,  temperaturą  do 
przechowywania zamroŜonego materiału komórkowego jest temperatura ciekłego azo-
tu  (–196°C),  która  pozwala  na  wieloletnie  przechowywanie  takiego  materiału i  pozo-
staje bez ujemnego wpływu na aktywność proliferacyjną komórek krwiotwórczych [1].  
Komórki    krwiotwórcze    mogą    być    równieŜ   przechowywane   w   temperaturze 
zamraŜarki mechanicznej (–80°C) [2], co nie wymaga stałego uzupełniania odparowa-
nego ciekłego azotu, tak jak musi to być dokonywane w metodzie poprzedniej.  Dodat-
kowo, zewnętrzne powierzchnie pojemników krioochronnych nie są obmywane  przez 
ciekły azot, który moŜe ułatwiać rozprzestrzenianie zakaŜeń (np. wirusowych) pomię-
dzy pojemnikami. 

Przed  przeszczepieniem  biorcy  krew  pępowinowa  dotychczas  przechowywana  w 

zamroŜeniu  musi  zostać  rozmroŜona.  Regułą  jest  bardzo  szybkie  rozmroŜenie  porcji 
zawiesiny komórek poprzez krótkotrwałe (minuty) ogrzanie w łaźni wodnej o tempera-
turze 36°–38°C [3, 4] Spowolnienie takiego tempa rozmraŜania przez np. kilkugodzin-
ne  rozmraŜanie  w  temperaturze  +4°C  obniŜa  Ŝywotność  komórek  jądrowych  i  liczbę 
tworzonych przez nie kolonii krwiotwórczych.  

 

Czynnikami  branymi  pod  uwagę  w  kwalifikacji  jednostki  krwi  pępowinowej  do 

przeszczepienia  jest  nie  tylko  liczba  komórek  jądrowych,  ale  takŜe  liczba  kolonii 
krwiotwórczych  wskazujące  na  wielkość  potencjału  proliferacyjnego  komórek  hema-
topoetycznych  .  Nie  ma  jednak  wystarczającej  liczby  badań  porównujących  wpływ 
długotrwałego  (wieloletniego)  przechowywania  komórek  krwiotwórczych  krwi  pępo-
winowej  w  ciekłym  azocie  i  w  zamraŜarce  mechanicznej  na  właściwości  klonogenne 
tych  komórek.  Dlatego  celem  naszej  pracy  było  porównanie    przechowywania  przez 
okres  4  lat  wyizolowanych  i  zamroŜonych  komórek  krwiotwórczych  krwi  pępowino-

background image

 

Wpływ temperatury długotrwałego przechowywania  

707 

wej w temperaturze fazy ciekłej ciekłego azotu (–196

0

C) i w ogólnie dostępnej labora-

toryjnej, pionowej zamraŜarce mechanicznej (–80

0

 C). 

 

MATERIAŁ I METODY 

 
Pracę  wykonano  na  60  porcjach  krwi  pępowinowej  pobranej  w  trakcie  porodów 

rozwiązywanych  siłami  natury.  Określano  objętość  zebranej  krwi  oraz  liczono  bez-
względną  liczbę  komórek  jądrowych  (za  pomocą  analizatora  hematologicznego  Cell 
Dyna 1700 firmy Abbott). 
 
Izolacja, zamra
Ŝanie i rozmraŜanie komórek jądrowych krwi pępowinowej 
 

Na Gradisol L nawarstwiano krew pępowinową i wirowano przy 1000 g. przez 20 

minut, a następnie zbierano frakcję leukocytarną. Otrzymane komórki płukano, zawie-
szano w podłoŜu Iscove’a, liczono oraz określano ich Ŝywotność metodą wchłaniania 
błękitu trypanu oceniając odsetek komórek, które nie wchłonęły barwnika. Otrzymane 
w  wyniku  rozdziału  komórki  jądrowe  zawieszano  w  płodowej  surowicy  cielęcej  w 
stęŜeniach  50;  20;  10  i  5  mln/ml  i  przenoszono  do  fiolek  do  krioprezerwacji  (Nalge 
Nunc  Int.),  a  następnie  dodawano  podłoŜe  do  mroŜenia,  tak  aby    końcowe  stęŜenie 
DMSO  wynosiło  7,5%.  ZamraŜanie  prowadzono  zgodnie  ze  schematem  zamraŜania 
komórek jądrowych krwi. Połowę zamroŜonych próbek z kaŜdej grupy przenoszono do 
ogólnie  dostępnej  laboratoryjnej,  pionowej  zamraŜarki  mechanicznej  firmy    Revco 
(temp –80°C),  Pozostały materiał komórkowy przenoszono do kriostatu firmy Taylor-
Wharton i umieszczano w fazie ciekłej, ciekłego azotu (temp. –196°C). Czas przecho-
wywania  wynosił  4  lata.  Po  upływie  tego  czasu,  próbkę  po  wyjęciu  z  ciekłego  azotu 
lub  zamraŜarki,  rozmraŜano  w  łaźni  wodnej  w  temp.  37°C  nieustannie  mieszając.  Po 
rozmroŜeniu, do ampułki dodawano kroplami podłoŜe Iscove’a z dodatkiem 10% pło-
dowej surowicy cielęcej (Gibco Ltd). W rozmroŜonej zawiesinie określano liczbę ko-
mórek jądrowych oraz ich Ŝywotność.  
 
Badanie liczby  komórek krwiotwórczych tworz
ących kolonie in vitro 

 
Do podłoŜa z metylcelulozą (MethoCult H 4433 Stem Cell Technologies) dodawa-

no    zawiesinę  komórek  w  podłoŜu  Iscove’a  z  dodatkiem  płodowej  surowicy  cielęcej. 
Otrzymaną mieszaninę rozlewano do dwóch płytek testowych (Nalge Nunc). Po inku-
bacji  odczytywano  liczbę  wyrośniętych  kolonii  krwiotwórczych  na  100  000  nasadzo-
nych komórek. Kolonie krwiotwórcze klasyfikowano według kryteriów opracowanych 
przez Sutherland i wsp. [5]. Wynik był średnią z odczytu z 2 płytek. 

Otrzymane  wartości  przedstawiano  jako  średnie  ±  odchylenie  standardowe.  Po-

równania pomiędzy grupami przeprowadzano stosując test Studenta, a wartości  p po-
niŜej 0,05 uznawano za znamienne statystycznie. 

 

 

background image

K. ILNICKI  i  wsp. 

708 

WYNIKI 

 
1. Wpływ przechowywania komórek jądrowych krwi pępowinowej w temperaturze 

ciekłego azotu (–196°C) i zamraŜarki mechanicznej (–80°C) na parametry fizjologicz-
ne tych komórek.  
a.    
Ŝywotność komórek 

Po przechowywaniu komórek jądrowych w ciekłym azocie i ich rozmroŜeniu, Ŝy-

wotność tych komórek wynosiła 82,5±7%, natomiast po przechowywaniu w zamraŜar-
ce  i  rozmroŜeniu  Ŝywotność  wynosiła  48,9  ±15%.  RóŜnica  w  odsetku  przeŜycia  tych 
komórek w zaleŜności od temperatury przechowywania (między  grupami (–196°C i –
80°C)  była  statystycznie  znamienna.  Rycina  1  ilustruje  wpływ  temperatury  przecho-
wywania na Ŝywotność komórek jądrowych po ich rozmroŜeniu. 

0

10

20

30

40

50

60

70

80

90

- 196°C

- 80°C

temperatura

ś

y

w

o

tn

o

ść

 (

%

)

 

Ryc. 1. Wpływ temperatury przechowywania  na Ŝywotność komórek jądrowych 

Fig. 1.  Influence of the storage temperature  on the viability of the nuclear cells 

 
 

b.   Odsetek odzysku komórek tworzących kolonie krwiotwórcze  

Liczba komórek tworzących kolonie krwiotwórcze w próbkach przechowywanych 

w ciekłym azocie, po rozmroŜeniu wyniosła 82 ± 15% w stosunku do liczby tych ko-
mórek  w  materiale  nie  poddanym  krioprezerwacji,  natomiast  liczba  komórek  tworzą-
cych kolonie krwiotwórcze w próbkach przechowywanych w zamraŜarce wyniosła 45 
±  16%.  RóŜnica  w  odsetku  odzysku  komórek  w  zaleŜności  od  temperatury  przecho-
wywania jest statystycznie znamienna. Na  Rycinie 2 przedstawiono wpływ temperatu-
ry przechowywania na odzysk komórek tworzących kolonie krwiotwórcze po rozmro-
Ŝ

eniu.   

 

p= 0,0134 

background image

 

Wpływ temperatury długotrwałego przechowywania  

709 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ryc. 2. Wpływ temperatury przechowywania na tworzenie kolonii przez komórki tworzące kolonie hema-

topoetyczne 

Fig. 2.   Influence of  storage temperature  on the colonies formation by the  hematopoietic colony forming 

cells

 

 
2. Wpływ  temperatury –196

0

C i –80

0

C na odsetek odzysku rozmraŜanych  komó-

rek   jądrowych uprzednio zamroŜonych w róŜnych stęŜeniach.   

       
Odsetek  odzysku  komórek  jądrowych  po  rozmroŜeniu  zmniejszał  się  wraz  ze 

wzrostem stęŜenia tych komórek przechowywanych zarówno w ciekłym azocie jak i w 
zamraŜarce.  RóŜnice  w  odzysku  pomiędzy  grupą  I  (5  mln/ml)  i  IV  (50  mln/ml)  były 
znamienne statystycznie w odniesieniu do materiału przechowywanego w zamraŜarce 
(Rycina 3).   

3.  Wpływ    temperatur  –196

0

C    i  –80

0

C  na  odsetek  odzysku  komórek  tworzących 

kolonie krwiotwórcze. 

Populacje  rozmroŜonych  komórek  jądrowych,  które  były  przechowywane  w  cie-

kłym  azocie prezentują zbliŜone wartości odsetka odzysku komórek tworzących kolo-
nie  krwiotwórcze  na  100  000  hodowanych  komórek,  niezaleŜnie  od  ich  stęŜenia 
w próbce.  Podobna  zbieŜność  wyników  dotyczy  równieŜ  populacji  komórek  przecho-
wywanych  w  zamraŜarce.  Rycina  4  ilustruje  wpływ  stęŜenia  izolowanych  komórek 
jądrowych  krwi    pępowinowej,  krioprezerwowanych  i  przechowywanych  w  ciekłym 
azocie lub zamraŜarce po rozmroŜeniu, na odzysk komórek tworzących kolonie krwio-
twórcze

JednakŜe, odsetek odzysku liczby komórek tworzących kolonie krwiotwórcze 

w  populacji  przechowywanej  w  temperaturze  ciekłego  azotu  był  znamiennie  wyŜszy 
niŜ odsetek odzysku tych komórek w populacji przechowywanej w zamraŜarce, nieza-
leŜnie od stęŜenia komórek w próbce. Wyjściowa liczba komórek tworzących kolonie 
krwiotwórcze  wynosiła  140±85  na  100 000  komórek  jądrowych i 15 000 ± 8000 na 

0

10

20

30

40

50

60

70

80

90

100

- 196°C

- 80°C

temperatura

 o

d

se

te

k

 l

ic

zb

y

 k

o

m

ó

re

k

 t

w

o

rz

ą

cy

ch

 k

o

lo

n

ie

 

k

rw

io

tw

ó

rc

ze

p = 0,0344 

background image

K. ILNICKI  i  wsp. 

710 

1 ml zawiesiny tych komórek. Obserwowano ponad dwukrotny spadek liczby komórek 
tworzących  kolonie  krwiotwórcze  na  100  000  komórek  jądrowych  pozostających 
w zawiesinie, w próbkach przechowywanych w zamraŜarce, w porównaniu do próbek 
przechowywanych w ciekłym azocie. 

 

0

10

20

30

40

50

60

70

80

90

100

5mln/ml

10 mln/ml

20mln/ml

50mln/ml

 stęŜenie

 komórek

 o

d

se

te

k

 l

ic

zb

y

 k

o

m

ó

re

k

 j

ą

d

ro

w

y

ch

Komórki przechowywane w temp. - 196°C

Komórki przechowywane w temp. - 80°C

 

 
 

Ryc. 3.

 Wpływ temperatury –196

°

C i –80

°

C na odsetek odzysku rozmraŜanych komórek jądrowych, 

zamraŜanych w róŜnych stęŜeniach 

Fig. 3.

  Influence of the  temperatures –196

°

C and –80

°

C on the percentage of recuperation of  thawed 

nuclear cells,  frozen in different concentrations 

 
 
 
 
 

P=0,0387 

background image

 

Wpływ temperatury długotrwałego przechowywania  

711 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ryc. 4.

 Wpływ stęŜenia krioprezerwowanych komórek jądrowych przechowywanych w ciekłym azocie 

lub w zamraŜarce na odsetek odzysku komórek tworzących kolonie krwiotwórcze po ich rozmroŜeniu (na 

100 000 komórek pozostających w zawiesinie). 

Fig. 4.

 Influence of concentrations of the cryopreserved nuclear cells stored in liquid nitrogen and  freezer 

on the  percentage of recuperation  of the colony forming cells after thawing (per 100 000 cells that remain 

in the suspension). 

 
 
OMÓWIENIE WYNIKÓW 

 
Krew  pępowinowa  przechowywana  w  bankach  krwi  pępowinowej  stanowi  cenne 

uzupełnienie  rejestrów  szpiku.  Do  efektywnego  przeszczepienia  krwi  pępowinowej 
zapewniającej  trwałą  odnowę  układu  krwiotwórczego  wymagana  jest  infuzja  co  naj-
mniej  3  ×  10

7

/kg  m.c.  biorcy  komórek  jądrowych,  wśród  których  są  obecne  komórki 

krwiotwórcze  [6].  Czynności,  które  obejmują  wyizolowanie  komórek  jądrowych 
z krwi pępowinowej, ich przechowywanie i rozmraŜanie muszą być wykonywane w ta-
ki sposób, aby gwarantowały najmniejsze ich straty, zarówno  w czasie obróbki, jak teŜ 
i  wieloletniego przechowywania. Jest to o tyle istotne, Ŝe zwykle pobiera się niewielką 

0

10

20

30

40

50

60

70

80

90

100

5mln/ml

10mln/ml

20mln/ml

50mln/ml

stęŜenie

 komórek

 o

d

se

te

k

 l

ic

zb

y

 k

o

m

ó

re

k

 t

w

o

rz

a

cy

ch

 k

o

lo

n

ie

 

k

rw

io

tw

ó

rc

ze

Komórki przechowywane w temp. - 196°C

Komórki przechowywane w temp. - 80°C

P=0,05384 

p = 0,0441 

P= 0,0485 

P= 0,0362 

background image

K. ILNICKI  i  wsp. 

712 

objętość krwi pępowinowej (ok. 80 do 150 ml), zawierającą ograniczoną liczbę komó-
rek krwiotwórczych, która wystarcza do ustanowienia krwiotworzenia u dzieci, ale jest 
niewystarczającą do odtworzenia układu krwiotwórczego u biorców dorosłych. W tym 
ostatnim  przypadku  dokonuje  się  przeszczepienia  dwóch  lub  więcej  jednostek  krwi 
pępowinowej [7]. Konieczne jest więc zastosowanie nie tylko wydajnych metod prepa-
rowania  krwi  pępowinowej,  ale  takŜe  takich  sposobów  krioprezerwacji  i  przechowy-
wania  wyizolowanych  komórek  jądrowych,  aby  ich  odzysk  i  potencjał  proliferacyjny 
do celów przeszczepienia był jak najwyŜszy. 
 
Warunki krioprezerwacji komórek jądrowych krwi pępowinowej. 

 
W obecnej pracy uŜyto dwumetylosulfotlenku (DMSO) jako krioprotektora w stę-

Ŝ

eniu  7,5%  w  podłoŜu  zawierającym  80%  surowicy  cielęcej  płodowej.  Almici  i  wsp. 

[8] i wielu innych autorów stosuje wyŜsze (10%) stęŜenie DMSO, natomiast  Galmes i 
wsp. [9] stosowali niŜsze (5%) stęŜenie DMSO. Ahmed i wsp. [10] stosowali miesza-
ninę  5%  DMSO  i  6%  HES.  Ballint  i  wsp.  [11]  wykazali,  Ŝe  wyŜsze  stęŜenie  DMSO 
jest  optymalne  dla  krioprezerwacji  bardziej  niedojrzałych  komórek  krwiotwórczych, 
natomiast niŜsze dla komórek juŜ zróŜnicowanych (CFU-GM). 

Wpływ temperatury długotrwałego przechowywania komórek jądrowych krwi pę-

powinowej na ich przeŜycie.  

Krioprezerwowany  materiał  przechowywano  w  ciekłym  azocie  w  temp.  -196°C 

oraz w zamraŜarce  w temp. –80°C. śywotność komórek jądrowych mierzona pochła-
nianiem  błękitu  trypanu  wynosiła  po  przechowywaniu  w  ciekłym  azocie  ponad  80%, 
natomiast po przechowywaniu w zamraŜarce niecałe 50%. Simon i wsp. (12) uzyskali 
wyŜsze  wyniki  przeŜycia  (ok.  80%)  krioprezerwowanych  limfocytów  przechowywa-
nych  w  zamraŜarce.  Stiff  i  wsp.  [13]  uzyskali  wynik  przeŜycia  70%  komórek  szpiku 
zamroŜonych w mieszaninie DMSO i HES po 14 miesiącach przechowywania w tem-
peraturze  –80°C.  Był  to  wynik  lepszy  od  wyniku  przeŜycia  (50%)  komórek  szpiku 
zamroŜonych  w  tych  samych  warunkach  i  przechowywanych  w  temp.  –170°C  przez 
okres sześciu miesięcy.  

Makino  i  wsp.  [14]  uzyskali  90%  przeŜycia  komórek  krwiotwórczych  pobranych 

drogą  aferezy  z  krwi  obwodowej  a  następnie  zamroŜonych  w  mieszaninie  DMSO  i 
HES,  które  przechowywano  przez  okres  3  miesięcy  w  temp.  -80°C.  Feremans  i  wsp. 
[15]  uzyskali  75%  przeŜycia  komórek  z  krwi  obwodowej,  zamroŜonych  w  obecności 
mieszanimy DMSO i HES, przechowywanych do 65 dni w -80°C.  Galmes i wsp. [9] 
uzyskali 90% przeŜycia komórek  krwi obwodowej pozyskanych w powyŜszy sposób, 
zamroŜonych w obecności 10% DMSO i przechowywanych przez jeden miesiąc. Ra-
tajczak  i  wsp.  [16]  uzyskali  84%  przeŜycie  komórek  szpiku  mroŜonych  w  obecności 
10% DMSO, przechowywanych w temp. –80°C. Był to wynik lepszy od wartości od-
setka  przeŜycia  (76%)  tych  komórek  mroŜonych  w  identyczny  sposób,  lecz  przecho-
wywanych w ciekłym azocie.  

Przytoczone  powyŜej  wyniki  nie  są  zgodne  z  wynikami  uzyskanymi  w  obecnej 

pracy. Jeszcze wyraźniej ta niezgodność jest zaakcentowana w przypadkach, w których 

background image

 

Wpływ temperatury długotrwałego przechowywania  

713 

porównywane  jest  przechowywanie  materiału  komórkowego  w  ciekłym  azocie  i  za-
mraŜarce (9; 16). Wytłumaczeniem tej niezgodności moŜe być sposób przechowywa-
nia  zamroŜonego  materiału.  Autorzy  poniŜszej  pracy  wykorzystywali  do  tych  celów 
pionową  zamraŜarkę  firmy  Revco  przeznaczoną  do  ogólnego  uŜytku  w  laboratorium. 
ZamraŜarka  pionowa  tym  zasadniczo  róŜni  się  od  zamraŜarki  poziomej  (z  klapą  po-
ziomą umieszczoną na szczycie), Ŝe w momencie otwarcia całe, bardziej gęste i zimne 
powietrze wypływa  z niej i jest zastępowane powietrzem ciepłym, o  mniejszej gęsto-
ś

ci. Niewiele w tym względzie pomocny jest podział wnętrza komory na indywidualnie 

zamykane sekcje. Umieszczony w takiej komorze materiał komórkowy podlega kilka-
krotnie w ciągu dnia krótkotrwałym wahaniom temperatury, które wynikają z uŜytko-
wania  zamraŜarki.,  a  wahania  takie  mogą  sięgać  nawet  kilkudziesięciu  stopni  Celsju-
sza. Nie są one rejestrowane przez urządzenia pomiarowo-kontrolne zamraŜarki wyka-
zujące duŜą bezwładność. Przechowywany materiał podlega więc wielu cyklom zmian 
termicznych,  zachodzących,  co  prawda  w  temperaturach  poniŜej  0°C,  ale  mogących 
mieć  destrukcyjny  wpływ  na  zamroŜone  struktury  biologiczne  komórek  jądrowych. 
Rowley [17] równieŜ zwraca uwagę na destrukcyjny wpływ zmian termicznych zacho-
dzących w kriostatach napełnionych ciekłym azotem, w których materiał umiejscowio-
ny  jest  w  fazie  gazowej  tego  chłodziwa.  Dobrym  rozwiązaniem  problemu  zmian  ter-
micznych wydaje się być umieszczenie zamroŜonych próbek w pudełku ze styropianu 
lub poliuretanu przed jego umieszczeniem w zamraŜarce. 

Wpływ  przechowywania  krioprezerwowanego  materiału  w  ciekłym  azocie  i  za-

mraŜarce na liczbę tworzonych kolonii krwiotwórczych. 

Wyjściowa  liczby  komórek  tworzących  kolonie  krwiotwórcze  wynosiła    średnio: 

142  ±  85  na  100 000  komórek  jądrowych.  Jest  to  zgodne  z  wynikami  uzyskanymi 
przez Briddella i wsp. [18]. Wpływ na ten znaczny rozrzut mogą mieć, poza zmienno-
ś

cią osobniczą, nawet niewielkie róŜnice w terminie porodu, chwili przecięcia naczyń 

pępowinowych w momencie pobrania krwi, dlatego Ŝe wahaniom ulega liczba komó-
rek ukierunkowanych w krwi pępowinowej oraz w krwi noworodka. Liczba komórek 
tworzących kolonie krwiotwórcze zmienia się w tym okresie raptownie, na co wskazu-
ją wyniki Broxmeyera i wsp. [1]. Briddell i wsp. [18] określili pojęciem “0 day cultu-
re”  hodowlę  komórek  krwiotwórczych  zainicjowaną  w  dniu  wypreparowania  frakcji 
komórek jądrowych, której wynik słuŜył następnie jako odniesienie do dalszych ekspe-
rymentów.

 

Przechowywanie zamroŜonego materiału w ciekłym azocie i zamraŜarce powodo-

wało  zmniejszenie    liczby  komórek  tworzących  kolonie  krwiotwórcze.    Odzysk  tych 
komórek  wyniósł  od  63  do  81%  dla  materiału  przechowywanego  w  ciekłym  azocie i 
od  20  do  45%  dla  materiału  przechowywanego  w  zamraŜarce.  Występowała  duŜa 
zmienność wyników, ale róŜnice są statystycznie znamienne. W niektórych indywidu-
alnych przypadkach stwierdzono w obecnej pracy większą liczbę kolonii w hodowlach 
z    materiału  rozmroŜonego  po  przechowywaniu  w  ciekłym  azocie,  niŜ  w  materiale 
wyjściowym nie mroŜonym – nigdy nie miało to miejsca w przypadku materiału prze-
chowywanego w zamraŜarce.  

background image

K. ILNICKI  i  wsp. 

714 

Beaujean i wsp. [19] sugeruje moŜliwość eliminacji poprzez proces krioprezerwa-

cji,  komórek supresorowych i w konsekwencji zwiększenie potencjału klonogennego 
komórek  macierzystych.  Ale jednocześnie  Nicol i  wsp.  [20] stwierdzili  obniŜenie  ak-
tywności  receptorów  dla  czynnika  wzrostu  (GM-CSF)  w  Ŝywych  komórkach  macie-
rzystych  bezpośrednio  po  rozmroŜeniu.  Na  tak  duŜą,  obserwowaną  zmienność  wyni-
ków miała więc z pewnością wpływ duŜa zmienność wyjściowa  liczby kolonii w ho-
dowlach zainicjowanych z materiału nie krioprezerwowanego, a ponadto nakładać się 
mogły inne, wzmiankowane wyŜej czynniki nie związane bezpośrednio z Ŝywotnością 
komórki. MoŜna przypuszczać, Ŝe czynniki te dotyczą materiału po krioprezerwacji . 

Wpływ  metody  rozmraŜania  na  liczbę,  Ŝywotność  i  zdolność  tworzenia  kolonii 

krwiotwórczych przez komórki jądrowe krwi pępowinowej. 

Materiał  przechowywany  równolegle  w  ciekłym  azocie  w  temperaturze  -196°C 

oraz  w  zamraŜarce  w  temperaturze  -80°C  był  rozmraŜany  metodą  klasyczną.  Liczba 
komórek  jądrowych  po  rozmroŜeniu  była  niŜsza,  niŜ  przed  zamroŜeniem.  Wyraźnie 
widoczny  był  wprost  proporcjonalny  wpływ  wzrostu  stęŜenia  komórek  poddanych 
krioprezerwacji na wielkość strat powstających przy rozmraŜaniu tą metodą (21). Ob-
serwowane  zjawisko  dotyczyło  w  takim  samym  zakresie  komórek  przechowywanych 
w ciekłym azocie jak i w zamraŜarce.   

Podsumowując moŜna stwierdzić, Ŝe głównym czynnikiem sprawczym zmniejsza-

nia liczby Ŝywych komórek jądrowych zdolnych do tworzenia kolonii krwiotwórczych 
jest temperatura przechowywania komórek, a następnym w kolejności czynnikiem jest 
zmniejszanie liczby komórek jądrowych wskutek aglutynacji, w zaleŜności od począt-
kowego  stęŜenia  tych  komórek  w  zamroŜonej  próbce.  Ponadto,  proces  zamraŜania 
komórek  jądrowych  krwi  pępowinowej  w  róŜnych  stęŜeniach  nie  wpływa  wybiórczo 
na  odzysk  komórek  tworzących  kolonie  krwiotwórcze  w  obrębie  puli  komórek  pozo-
stających w zawiesinie uŜytej do hodowli. 

 

PIŚMIENNICTWO 

 

1.

 

Broxmeyer  HE,  Cooper  S.  High-efficiency  recovery  of  immature  hemopoietic  progenitor  cells  with 
extensive proliferative capacity from human cord blood cryopreserved for 10 years. Clinical and Ex-
perimental Immunology 1997; 107 Suppl. 1: 45-53.    

2.

 

Paczkowska  E.    Freezing  of  umbilical  cord  blood  cells  in  mechanical  freezer  (–80ºC)    Ann.  Acad. 
Med Stettin. 2002; 48: 117-133. 

3.

 

Rowley S.D, Bensinger WI, Gooley TA, Buckner C.D. Effect of cell concentration on bone marrow 
and peripheral blood stem cell cryopreservation. Blood 1994; 83: 2731-2736.             

4.

 

Mikołajek W. Optimalisation for preparation and expansion of ex vivo human Umbilical Cord Blood 
cells for transplantation. Ann. Acad. Med Stettin. 2002; 48: 117 – 133.     

5.

 

Sutherland HJ, Eaves AC, Eaves C.J. Quantitative assays for human hematopoietic progenitor cella. 
Bone Marrow Processing and Purging. A Practical Guide Wyd: A.P.Gee, CRC Press Inc. 1991; 155-
171.   

6.

 

Larghero  J,  Garcia  J,  Gluckmann  E.  Sources  of  procurement  of  stem  cells  In  Haematopoietic  Stem 
Cell Transplantation. The EBMT Handbook, 5-th Edition, p. 113-127. 

7.

 

Jędrzejczak  W.W,  Rokicka  M,  Urbanowska  E,  Torosian  T,  Graczyk-Pol  E,  Tomaszewska  A,  Król 
M,Paluszewska M, Jołkowska J, Witt M. Simultaneous transplantation of two allogenic unit of cord 

background image

 

Wpływ temperatury długotrwałego przechowywania  

715 

blood in an adult patient with acute myeloblastic leukemia. A case report. Arch. Immunol. Ther. Exp. 
2005; 53: 364–368. 

8.

 

Almici C, Carlo-Stella C, Wagner J.E, Mangoni L, Garau D, Re A, Giachetti R,Cesana C, Rizzoli V. 
Clonogenic capacity and ex vivo expansion potential of umbilical cord blood progenitor cells are not 
impaired by cryopreservation. Bone Marrow Transplantation 1997; 19: 1079-1084. 

9.

 

Galmes A, Besalduch J, Bargay J, Matamoros N, Morey M, Novo A, Sampol A. A simplified method 
for cryopreservation of hematopoietic stem cells with –80°C mechanical freezer with dimethyl sulfox-
ide as the sole cryoprotectant. Leukemia and Lymphoma 1995; 17: 181-184 . 

10.

 

Ahmed T, Wuest D, Ciavarella D, Ayello J, Feldman E.J, Biguzzi S, Gulati S, Hussain F, Mittelman 
A, Ascensao J.L, Arlin Z.A. Marrow storage techniques: A clinical comparison of refrigeration versus 
cryopreservation. Acta Haematologica 1991; 85: 173-178.      

11.

 

Ballint B, Ivanovic Z, Petakov M, Taseki J, Jovcic G, Stojanovic N, Milenkovic P. The cryopreserva-
tion protocol optimal for progenitor recovery is not optimal for preservation of marrow repopulating 
ability. Bone Marrow Transplantation 1999; 23: 613-619.      

12.

 

Simon J.D.; Flinton L.J.; Albala M.M. A simple method for the cryopreservation of human lympho-
cytes at -80

°

C. Transfusion 1977; 17: 23-28.    

13.

 

Stiff P.J, Koestner A.R, Weidner M.K, Dvorak K, Fisher R.I. Autologous bone marrow transplanta-
tion  using  unfractionated  cells  cryopreserved  in  Dimethylsulfoxid  and  Hydroxyethyl  starch  without 
controlled-rate freezing. Blood 1987; 70: 974-978.  

14.

 

Makino S, Harada M, Akashi K, Taniguchi S, Schibuya T, Inaba S. A simplified method for cryopre-
servation  of  peripheral  blood  stem  cells  at  -80°C  without  rate  controlled  freezing.  Bone  Marrow 
Transplantation 1991; 8: 239-244.         

15.

 

Feremans WW, Bastin G, Le moine F, Ravoet C, Delville C, Pradier O, Wallef G, Dupont E, Capel P, 
Lambermont  M.  Simplification  of  the  blood  stem  cell  transplantation  (BSCT)  procedure:  large  vol-
ume  apheresis  and  uncontrolled  rate  cryopreservation  at  -80°C.  European  Journal  of  Hematology 
1996; 56: 278-282.    

16.

 

Ratajczak  M.Z.;  Ratajczak  J.;  Kregenov  D.A.;  Kuczyński  W.;  Skórski  T.;Gewirtz  A.M.  Cytokine 
stimulation of CD34+ bone marrow cells prior to cryopreservation enhances their post-thawing pro-
liferative potential. Folia Histochemica et Cytobiologica 1994; 32: 149-153.     

17.

 

Rowley S.D. Hematopoietic stem  cell cryopreservation. Hematopoietic Stem Cell Transplantation II 
Edition 1994; 481-492.    

18.

 

Briddell R, Kern B.P, Zilm KL, Stoney G.B, McNiece IK. Purification of CD34+ cells is essential for 
optimal  ex  vivo  expansion  of  umbilical    cord  blood  cells.  Journal  of  Hematotherapy  1997;  6:  145-
150.          

19.

 

Beaujean  F,  Bourhis  J-H,  Bayle  C,  Jouault  H,  Divine  M,  Rieux  C,  Janvier  M,  Le  Forestier  C,  Pico 
J.L. Successful cryopreservation of purified autologous CD34+ cells: influence of freezing parameters 
on cell recovery and engraftment. Bone Marrow Transplantation 1998; 22: 1091-1096.     

20.

 

Nicol  A,  Nieda  M,  Donaldson  C,  Denning-Kendall  P.  Analysis  of  cord  blood  CD34+  cells  after  
cryopreservation. Experimental Hematology 1995; 23: 1589-1594.   

21.

 

Ilnicki  K,  Urbanowska  E.  Występowanie  zjawiska  spontanicznej  agregacji  w  preparatach  kriokon-
serwowanych komórek jądrowych krwi pępowinowej.  Acta Haematologica Polonica 2006; 37: 361-
371.  

 

 

Praca wpłynęła do Redakcji  17.12.2008 r.  i została zakwalifikowana  do druku  26.06.2009 r.

 

 
Adres Autora: 
Krzysztof  Ilnicki 
ul. Augustyna Kordeckiego 75/5 
04-355 Warszawa 
Tel. 0- 609-407- 300