Lucy Faricy SND
Robert Faricy SJ
Jak rozmawiać z Bogiem?
Spis treści
Lucy Faricy SND
Robert Faricy SJ
Jak rozmawiać z Bogiem?
Spis treści
PRZEDMOWA
Witajcie w wieku XX, wieku pośpiechu! Te słowa drukujemy na komputerze
reklamowanym jako szybszy niż inne i oczekującym na nasze pomysły, aby rozpocząć
pracę. Wczoraj podczas odwiedzin w Muzeum Strategii Dowodzenia obejrzeliśmy
pociski międzykontynentalne, które pozostawiają nieprzyjacielowi tylko osiem minut,
by odpowiedział na atak nuklearny. Do Muzeum jechaliśmy autostradą, na której można
rozwinąć prędkość 65 mil na godzinę, a podczas drogi jedliśmy przygotowywane bardzo
szybko, w ciągu minuty, pożywienie o smaku tektury.
Mijaliśmy domy, przed którymi dzieci z kluczem na szyi oczekują na powrót
zabieganych rodziców... lub jednego z rodziców, bo w naszej pełnej pośpiechu i
nieosobowej kulturze połowa wszystkich małżeństw rozwodzi się. Mijaliśmy ludzi
trenujących Jogging" wzdłuż autostrady - dziś biega się nawet po to, by się odprężyć.
Jednak im więcej zabiegania i pośpiechu, tym większa tęsknota do chwil spokoju, które
pozwalają człowiekowi odbudować jego wewnętrzny świat.
Każdego roku w naszych Parkach Narodowych pojawia się coraz więcej
odwiedzających, którzy przychodzą kontemplować zachód słońca z grzbietów górskich.
Linie lotnicze muszą oferować bezpłatne loty na plaże hawajskie, aby przyciągnąć
zabieganych klientów. Pęcznieją także domy rekolekcyjne i właściwie powinny mieć
ściany z gumy, aby zakwaterować wszystkich tęskniących do spokojnego weekendu
spędzonego na modlitwie.
Książka ta przeznaczona jest dla osób, które pragną spotkać się z Bogiem w ciszy.
Korzystając z czterowiekowego doświadczenia rekolekcji opartych o Ćwiczenia
Duchowne św. Ignacego, s. Lucy Rooney i o. Robert Faricy dają w niej proste
wskazówki pozwalające początkującym pogłębić doświadczenie Boga i odpowiedzieć
miłością na Jego miłość. To właśnie stanowi największą zaletę książki, która odpowiada
na podstawowe pytania: Jak rozpocząć modlitwę? Jak usłyszeć „milczącego" Boga? Jak
rozpoznać Jego glos przy podejmowaniu decyzji? Co robić, gdy nie mogę się modlić? W
jaki sposób moje zranienia mogą zostać uleczone?
Aby pomóc nam w odnalezieniu odpowiedzi na te pytania (odpowiedzi będącej
doświadczeniem, a nie tylko intelektualnym rozwiązaniem problemu), pozwalającej
stopniowo „spojrzeć w oczy Panu", autorzy proponują siedmiotygodniowy kurs
modlitwy wprowadzający każdego dnia inne treści.
Każda z czterdziestu dziewięciu propozycji modlitw tu podanych zabiera tylko pięć
minut dziennie, a daje pokój i sens całemu życiu - i wieczności.
O. Metthew Linn SJ Sheila Fabricant MDiv. O. Dennis Linn SJ
Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską,
do domu Boga Jakubowego,
niech nas nauczy dróg swoich,
byśmy chodzili Jego ścieżkami.
(Mi 4, 2)
Panie, naucz nas modlić się
(Łk. 11, 1)
JAK POSŁUGIWAĆ SIĘ TYM PODRĘCZNIKIEM
Książka ta jest podręcznikiem do kursu osobistej modlitwy. Jezus jest nauczycielem, ty
jesteś uczniem. Kurs ma ci pomóc w twojej osobistej modlitwie. Pomyślany jest on
przede wszystkim (ale nie wyłącznie) dla osób, które miały jakiś kontakt z Odnową w
Duchu Świętym.
Przez „modlitwę osobistą" rozumiemy tu modlitwę przed Panem, czas ciszy z Bogiem,
tak zwaną „modlitwę prywatną". Wszystkie rodzaje modlitwy są bardzo ważne:
modlitwa w zespole, w rodzinie, w małej lub większej grupie modlitewnej, liturgia, a
zwłaszcza Msza św. Podstawą dla nich wszystkich jest jednak modlitwa osobista. Ten
kurs ma wam w niej pomóc, a w ten sposób, pośrednio, przyczyniać się do pogłębienia
wszystkich innych rodzajów modlitwy.
Kurs ten poucza praktycznie o sposobach modlenia się i podkreśla wagę
doświadczenia, które uczyni skuteczniejszą praktykę modlitwy. Nie zajmuje się teorią
modlitwy, nie roztrząsa, czym jest modlitwa. Przede wszystkim uczy JAK się modlić,
JAK zwracać się do Boga w trakcie modlitwy.
Napisaliśmy ten podręcznik dla jednej osoby, ale z kursu mogą korzystać dwie lub trzy
osoby w tym samym czasie, spotykając się raz czy dwa razy w tygodniu.
Struktura kursu
Trwa on siedem tygodni. Zawiera jedno czytanie na tydzień oraz (i to jest najważniej-
sze) codzienną praktykę osobistej modlitwy, w oparciu o wskazane teksty Pisma
Świętego. Modlitwa ta jest najważniejszą częścią kursu. Nie ma jednak absolutnej
konieczności posługiwania się tekstem Pisma Świętego wskazanym w książce. Czasem
lepiej będzie użyć Ewangelii okresu liturgicznego.
Treść kursu
Każda lekcja podaje czytanie i punkty do codziennej modlitwy. Istotą kursu jest jednak
proces osobistego kontaktu z Panem Jezusem na modlitwie. Wszystkie czytania i punkty
do modlitwy mają być pokarmem modlitwy osobistej, mają podtrzymywać osobistą
relację z Panem.
Świadomie opuściliśmy wszelkie ćwiczenia, programy i projekty, które nie pomagają
wprost modlitwie i przestawaniu z Jezusem. Inne książki zawierają interesujące
ćwiczenia medytacji i uzasadnienia mające przekonać czytelnika, by uznał wartość
modlitwy, by ją zrozumiał i pokochał. Nie stawiamy sobie takiego zadania. Naszym
celem jest po prostu modlitwa. Cały kurs i wszystkie jego punkty uczą JAK się modlić,
JAK zmierzać prosto do Pana Jezusa. Wszystko ma być więc pokarmem jednego
procesu - modlitewnego zjednoczenia z Bogiem
TYDZIEŃ PIERWSZY
Modlitwa osobista i miłość Jezusa
Pierwszy Tydzień, przygotowując do wiernej i dobrej modlitwy w ciągu pierwszych
siedmiu dni, ma stanowić fundament dalszej części kursu. Lekcja pierwsza stara się
osiągnąć ten cel ukazując co trzeba robić, by prawdziwie się modlić, podkreślając miłość
Pana Jezusa do nas, miłość domagającą się odpowiedzi - odpowiedzi modlitwą.
Nauczyciel kursu
Książka ta jest podręcznikiem, ale podręcznik jest bezużyteczny bez Nauczyciela.
Nauczycielem na kursie jest Jezus. Oni wszyscy będą uczniami Boga (J 6, 45), Panie,
naucz nas modlić się (Łk. 11, 1).
Czas trwania kursu
Kurs trwa siedem tygodni. Potrzeba 30 do 45 minut na tydzień, aby powoli
„przetrawić" treści tygodniowej lekcji. Starajcie się robić to co tydzień w tym samym
dniu, na przykład w niedzielę.
Koniecznie trzeba też wyznaczyć sobie codziennie określony czas na modlitwę osobistą.
Może to być dwadzieścia, trzydzieści minut lub godzina.
Nauka o modlitwie
a. Warunki modlitwy
Jakich potrzeba warunków do modlitwy? (Nie do „odmówienia modlitw", lecz do
pogłębienia osobistego kontaktu z Panem Jezusem.) Co mam robić, by żyć modlitwą?
Powinienem spełnić dwa warunki: być wiernym Bogu i otwartym.
Wierność polega na tym, że dbam o regularne spędzanie czasu z Panem. Zawsze
przecież znajduję czas i siły na wszystko co dla mnie ważne. Żadna miłość nie będzie
trwała, jeżeli ci, którzy się kochają nie spędzają razem czasu.
Bóg nie kontroluje czasu, bo nie sam czas jest ważny, lecz wierność w przebywaniu z
Nim. Ona jest miarą mojego zaangażowania.
Nie można być zmiennym w przyjaźni. Pan mi się ofiarowuje. Powiedział: Już was nie
nazywam sługami... ale nazwałem was przyjaciółmi (J 15, 15). Pan Jezus jest zawsze
przy mnie. To ja winienem się do Niego zwrócić, być wiernym codziennemu spotkaniu
z Nim. Pierwszym krokiem jest danie swego czasu. Wówczas mówię Mu:
Jesteś dla mnie ważny. Mój stosunek do Ciebie jest najważniejszą sprawą mojego życia i
jest podstawą wszystkich innych relacji. Być może muszę niekiedy opuścić posiłek, aby
przyjść na nasze spotkanie - ale przebywanie z Tobą znaczy dla mnie więcej niż jedzenie
i spanie. Nie chcę niczego postawić na Twoim miejscu, nie chcę aby cokolwiek było w
moim sercu ważniejsze od Ciebie.
Otwartość. Przychodzę wiernie, by spotkać Pana. Co wówczas robię? Jestem otwarty,
uważny -po prostu przebywam z Nim, patrzę na Niego z miłością wiedząc jaki jest Jego
stosunek do mnie.
Jestem potrzebujący, biedny, ale nie zawsze muszę modlić się mówiąc Jezusowi o
moich potrzebach, grzechach i cierpieniach. On je zna. Na modlitwie jest czas na krzyk
do Pana. Największą przyjemność sprawia Mu jednak fakt, że spotykam się z Nim
dlatego, że Go kocham. Jego miłość i obecność nigdy nie są statyczne, lecz dynamiczne.
On widzi i zaradzi mojemu grzechowi, mojej chorobie, mogę więc zapomnieć o sobie i
kochać Go. Mogę również siebie kochać, bez względu na to co widzę, bo On, Jezus,
kocha mnie takiego, jakim mnie widzi - a On nie może się mylić. Staję się więc
kochającym dzieckiem. Jezus zna moją chorobę - to ona sprawia, że kocha mnie z
większym współczuciem, jak kocha się dziecko bardziej, gdy jest chore i ułomne. Jezus
otacza mnie ramieniem, a ja kocham Go w zamian - nie szkodzi, że moja miłość nie jest
wielka. Spoczywam w Jego ramionach spokojny, kochany i kochający. Kto nie
przyjmuje Królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego.
b. Miłość Pana wzywa mnie do odpowiedzi modlitwą
Gdy staję w obecności Boga, On wymawia moje imię z miłością. To wielka tajemnica,
że mogę wejść w intymny, serdeczny, świadomy kontakt z Bogiem. To tajemnica Jego
miłości do mnie.
Powinienem poważnie traktować tę miłość: miłość Ojca, który mnie powołał osobiście
i z miłością do istnienia; miłość Jezusa, który z miłości zbawczej stał się człowiekiem,
żył, umarł, powstał z martwych; miłość Ducha Świętego, który działa w każdej chwili,
prowadzi mnie, ułatwia życie i doprowadza do chwały, która ma się w nas objawić (Rz.
8, 18).
Taka miłość wzywa do odpowiedzi miłością. Mogę przyjąć miłość każdej z Osób
Boskich i odpowiedzieć miłością, uwielbieniem, dziękczynieniem. Moją odpowiedzią
jest właśnie modlitwa. Modlitwa to nie tylko czytanie i myślenie. Modlitwa jest
„sięganiem" do Boga - poruszeniem serca, wzniesieniem serca i umysłu do Niego.
Modlitwa nie zawsze wymaga słów. Miłość nie zawsze musi być odczuwana. Moja
wierność w przychodzeniu na spotkanie z Bogiem jest miłością; moje pozostawanie aż
do końca czasu przeznaczonego na przebywanie razem -jest miłością. To Bóg jest tym,
który kocha - moja miłość jest krucha i słaba, ale jest czymś najlepszym we mnie i
dlatego cennym w Jego oczach. Moja miłość do Jezusa jest jedyną rzeczą, której On ode
mnie potrzebuje. Wszystko inne posiada: Gdybym był głodny, nie musiałbym tobie
mówić, bo mój jest świat i to, co go napełnia (Ps. 50, 12).
Tajemnica Boga i tajemnica tego, że ten Bóg kocha i potrzebuje mnie i mojej miłości
jest zawrotna, nie mogę ogarnąć jej moim umysłem. Modlitwa to po prostu czas
przebywania z Bogiem, spoglądanie na Niego z tą odrobiną miłości jaką posiadam,
ślepej, ale i widzącej.
c. Łaska, którą pragnę otrzymać w tym tygodniu:
Chcę poznać lepiej Jezusa jako kochającego mnie i wzywającego do odpowiedzi na tę
miłość przez wierne trwanie na modlitwie każdego dnia w nadchodzącym tygodniu.
Codzienna modlitwa w tym tygodniu ma być prośbą, aby Pan udzielił mi tej łaski
wytrwania.
W czasie modlitwy mogę posługiwać się podanymi urywkami Ewangelii tak, by
nawiązać kontakt z Bogiem. Sposób najbardziej odpowiadający większości to nie
myślenie o Piśmie Świętym, ani refleksja o jego znaczeniu, lecz posłużenie się nim jako
środkiem, potraktowanie go jako „punktu startu" pozwalającego patrzeć na Jezusa,
przyjmować Jego miłość i odpowiadać na nią miłością. Najlepszą modlitwą nie jest
myślenie, lecz kontemplacja.
d. Kiedy się modlić?
W każdym czasie odpowiadającym mojemu rozkładowi dnia i temperamentowi:
wcześnie rano, w czasie przerwy obiadowej, przed kolacją, późno nocą. Wtedy, gdy
najłatwiej mi się modlić i gdy mam najwięcej spokoju.
Powinienem mieć ustalony czas na regularną modlitwę osobistą. Dobrze jest modlić się
codziennie o tej samej porze. Jeżeli z jakiegoś powodu opuszczę czas modlitwy, trzeba
postarać się nadrobić to zaniedbanie później.
e. Jak długo się modlić?
Należy każdego dnia mieć ustalone pewne minimum czasu na modlitwę osobistą. To,
ile czasu faktycznie na nią przeznaczę, zależy od prowadzenia Jezusa. Każdy musi sam
zadecydować. Jak sądzę, ile czasu wymaga ode mnie Pan Jezus na osobistą modlitwę
każdego dnia? Może godzinę, może trzydzieści minut, może dwadzieścia. A może mam
zacząć od dwudziestu minut, a potem w ciągu siedmiu tygodni kursu stopniowo
stopniowo będę zwiększać ten czas?
f. Jaką przyjąć postawę ciała?
Siedzenie, klęczenie, padanie na twarz, siedzenie po turecku - każda pozycja
wyrażająca szacunek jest dobra.
g. Gdzie się modlić?
Kościół to szczególne miejsce łask dla modlitwy. Ale modlić można się wszędzie,
gdzie mogę być sam i bez przeszkód spotkać się z Panem.
Może to być mój pokój, lub jakiś kąt w domu. Mogę również modlić się w plenerze.
Jeżeli modlę się w swoim pokoju lub w domu, mogę zapalić świecę, posłużyć się ikoną,
obrazem lub figurką, aby wytworzyć atmosferę, która pomoże mi zwrócić się do Pana.
CODZIENNA MODLITWA NA TYDZIEŃ PIERWSZY
TYDZIEŃ PIERWSZY
Pogłębienie doświadczenia miłości Boga.
Dzień pierwszy
1. Przeczytaj fragment Ewangelii: J 15, 1-10
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz: abyś Go lepiej poznawał jako Tego, który cię
kocha i wzywa do odpowiedzi modlitwą na Jego miłość.
3. Punkty pomocne do kontemplacji Jezusa:
a. „Trwajcie we Mnie, a Ja w was... Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami"
(wiersz 4-5).
b. „Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem" (wiersz 9).
c. „Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście o cokolwiek
chcecie, a to wam się spełni" (wiersz 7).
4. Modlitwa, którą można odmawiać powoli na początku lub na końcu czasu
przeznaczonego na modlitwę. Może ona również stanowić część modlitwy porannej i
wieczornej.
Panie Jezu,
dziękuję, że tak bardzo mnie kochasz.
Dziękuję Ci za to, że jesteś przyjacielem, który
tak mnie ukochał, że oddal swe życie za mnie.
Pomóż mi traktować Cię poważnie
jako Tego, który mnie kocha.
Dziękuję, że miłujesz mnie i traktujesz poważnie.
Panie Jezu, kocham Cię.
Naucz mnie poznawać i kochać Cię bardziej.
Amen.
5. Zdania, które dobrze jest zachować w sercu. Od czasu do czasu możesz powtórzyć w
ciągu dnia: Dziękuję Panie, że mnie miłujesz. Albo: Miłuję Cię Panie Jezu, lub: Trwaj
we mnie, a ja w Tobie.
Dzień drugi
1. Przeczytaj fragment Ewangelii: J 15, 11-17
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz:
Jezu, chcę Cię lepiej poznać jako Tego, który mnie kocha. Ty pragniesz mojej
odpowiedzi na Twe wezwanie do miłości przez codzienną modlitwę.
3. Punkty pomocne do kontemplacji Jezusa:
a. „Nikt nie ma większej miłości, od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół
swoich" (wiersz 13).
b. "Wy jesteście przyjaciółmi Moimi" (wiersz 14).
c. „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem" (wiersz 16).
4. Modlitwa do powolnego odmawiania w chwili ciszy przed Panem albo jako część
modlitwy porannej czy wieczornej.
Panie Jezu,
dziękuję Ci za Twoją przyjaźń.
Pozwól bym Cię lepiej poznał jako Przyjaciela,
który tak mnie kocha, że umarł za mnie.
Chcę Cię bardziej pokochać i być coraz bardziej
Twoim przyjacielem.
Jezu, kocham Cię.
Naucz mnie poznawać Cię jako miłującego
przyjaciela.
Amen.
5. Zdania, które dobrze jest zachować w sercu przez cały dzień i powtarzać od czasu do
czasu: Panie, wybrałeś mnie. Albo: Kocham Cię, Panie Jezu, lub: Dziękuję Ci Panie,
że mnie miłujesz.
Dzień trzeci
1. Przeczytaj modlitwę Jezusa zanoszona do Ojca za ciebie, przede wszystkim fragment
Ewangelii: J 17, 20-26.
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz:
Panie Jezu, naucz mnie jak Cię lepiej poznawać jako Tego, który kocha mnie osobiście.
Wzywasz mnie, bym odpowiedział modlitwą na Twą miłość.
3. Punkty pomocne w kontemplacji Jezusa:
a. „Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie" (wiersz 21).
b. „Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty
Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś" (wiersz 23).
c. „Objawiłem im Twoje Imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie
umiłowałeś, w nich była i Ja w nich" (wiersz 26).
4. Modlitwa do powolnego odmawiania w czasie przeznaczonym na osobistą
modlitwę lub przy modlitwie porannej czy wieczornej albo we wszystkich tych trzech
okolicznościach:
Panie Jezu, kocham Cię.
Dziękuję, że Ty mnie kochasz i żyjesz we mnie.
Dziękuję, że modlisz się za mnie do Ojca.
Dziękuję Ci Jezu, ponieważ Ojciec kocha mnie
w Tobie i Ciebie we mnie.
Dopomóż mi poznawać Cię bardziej
jako Tego, który mnie kocha.
Amen.
5. Zdania, które warto przechowywać w sercu i powtarzać w ciągu dnia: Pozwól mi
Jezu bardziej Cię poznać, albo Kocham Cię, Panie. Albo: Dziękuję Ci, Panie, za to, że
mnie kochasz, lub: Chwała Tobie Panie, Twoja miłość jest wieczna.
Dzień czwarty
1. Przeczytaj pouczenie Jezusa o miłości: Ewangelia św. Łukasza 6, 32-38. W swojej
modlitwie zastosuj to nauczanie do sposobu, w jaki mamy kochać Jezusa. Jezus uczy nas
kochać tak, jak On kocha , czynić to, czego naucza. Te pouczenia Pisma św. mówią, jak
ty powinieneś kochać. Można jednak na ich podstawie zobaczyć, jak Jezus Cię kocha.
2. Proś o łaskę, którą pragniesz uzyskać od Jezusa w tej modlitwie.
Panie Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznawać i poważnie traktować Twoją miłość do mnie.
Pozwól mi zrozumieć, jak bardzo mnie kochasz: bez osądzania mnie, bez potępiania, ale
przebaczając i dając mi siebie samego.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa nauczającego tłumy o miłości (przyjrzyj
się nauce Jezusa o miłości i staraj się zrozumieć, że żył tym, czego nauczał o miłości i
teraz również tym żyje).
a. „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni" (wiersz 37). Jezus nie osądza mnie.
b. „Nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni" (wiersz 37). Jezus nie potępia mnie.
c. „Odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane: miarę
dobrą, natłoczoną i opływającą" (wiersz 37). Jezus wybacza mi i szczodrze udziela mi
swej miłości.
4. Modlitwa do powolnego odczytania w czasie ciszy przed Panem albo podczas
modlitwy porannej i wieczornej.
Jezu, nie osądzasz mnie.
Nie potępiasz mnie.
Przebaczasz mi.
Dajesz mi swoją miłość,
dajesz mi siebie.
Akceptujesz mnie w pełni, bezwarunkowo,
przyjmujesz mnie takim, jaki jestem.
Naucz mnie rozpoznać Twoją miłość i przyjąć ją,
Daj mi poznać Ciebie i otworzyć serce
na Twoją miłość.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Jezu, objaw mi swoją miłość ku mnie. Albo:
Miłość Twoja wiecznie trwa.
Dzień piąty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Mateusza 11, 25-30.
2. Módl się o łaskę, którą pragniesz otrzymać od Jezusa, w czasie Jemu poświęconym.
Jezu, objawiaj mi się!
Objaw swoją miłość do mnie,
abym Cię lepiej poznał.
3. Punkty pomocne do kontemplowania Jezusa pouczającego o drodze ku Niemu.
a. „Wysławiam Cię Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i
roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom" (wiersz 25).
b. „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was
pokrzepię" (wiersz 28).
c. „Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla
dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie" (wiersze 29-
30).
4. Modlitwa, którą należy powoli odmawiać w czasie przeznaczonym na spotkanie z
Panem lub przy modlitwie porannej i wieczornej.
Dziękuję Jezu, że mnie zapraszasz
by przyjść do Ciebie i uczyć się od Ciebie,
by brać Twe jarzmo i ciężar,
to jest krzyż mego życia.
Przychodzę by uczyć się od Ciebie
i wziąć jarzmo, które mnie z Tobą jednoczy.
Twoim jarzmem jest miłość.
Amen.
5. Krótkie modlitwy, które mogą wypływać z serca w ciągu dnia: Przychodzę do Ciebie
Jezu. Albo: Chcę się uczyć od Ciebie jak być łagodnym i pokornym w sercu, lub:
Dziękuję Ci Panie za to, że mnie kochasz.
Dzień szósty
1. Przeczytaj naukę Jezusa o modlitwie: Ewangelia św. Łukasza 11, 1-13
2. Modlitwa o łaskę, której pragnę:
Panie Jezu, chcę Cię lepiej poznać.
Naucz mnie jak się modlić.
3. Punkty do kontemplowania Jezusa nauczającego o modlitwie:
a. ,,Panie naucz nas modlić się" (Łk. 11,1)
b. „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą
wam" (wiersz 9).
c. "O ile bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą"
(wiersz 13).
4. Modlitwa do powolnego odmówienia w czasie spędzanym regularnie z Panem,
lub podczas modlitwy porannej czy wieczornej.
Panie, naucz mnie modlitwy.
Kochasz mnie,
naucz mnie przychodzić do Ciebie z dziecięcą
ufnością.
Naucz mnie modlić się w prostocie,
bez wielomówstwa, z miłością,
w odpowiedzi na Twoją miłość
i miłość Ojca.
Amen.
5. Krótkie modlitwy do przypominania sobie w ciągu dnia: Panie, naucz nas (mnie)
modlić się. Albo: Panie, kocham Cię, dzięki Ci za to, ze mnie kochasz.
Dzień siódmy
1. Przeczytaj fragment Ewangelii o Jezusie i dzieciach oraz naukę Jezusa o
dziecięctwie: Mk. 10, 13-16.
2. Módl się o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię
i przychodzić do Ciebie z prostotą,
jak małe dziecko.
3. Punkty pomocne przy kontemplowaniu Jezusa witającego dzieci, kładącego na nie
ręce i błogosławiącego je.
a. „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie" (wiersz 14).
b. „Kto nie przyjmuje Królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego" (wiersz
15).
c. „I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je" (wiersz 16).
4. Modlitwa do powolnego odmawiania w czasie przeznaczonym specjalnie na
modlitwę lub też podczas modlitwy porannej czy wieczornej.
Panie Jezu, chcę przychodzić do Ciebie
jak dziecko.
Daj mi laskę prostoty w spotkaniach z Tobą.
Weź mnie w ramiona.
Połóż na mnie ręce.
Pobłogosław mnie.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Połóż na mnie Twą rękę. Albo: Jezu, ufam Tobie.
TYDZIEŃ DRUGI
Usuwanie przeszkód w modlitwie: grzechu, nieuporządkowanych przywiązań,
roztargnień
W rozważaniach drugiego tygodnia chodzi o to, by:
1) prosić Pana, by usunął wszystko, co przeszkadza mi w modlitwie i pomógł
uporządkować moje życie,
2) prosić Go o to, by sam przygotował mnie do codziennej modlitwy, w której będę Go
błagać o tę łaskę.
Pouczenie o grzechu, przywiązaniach i roztargnieniach.
a. Grzech i przebaczenie
Modlitwa w tym tygodniu nie ma być rachunkiem sumienia. Przychodzę do Jezusa,
patrzę na Niego i wiem, że On mnie kocha i że mi wybaczył.
Bolesne doświadczenie uczy mnie, że prawdą jest to, co mówi psalmista: Oto zrodzony
jestem w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka (Ps. 51, 7). Wielokrotnie
grzeszymy. Taka jest rzeczywistość, moja rzeczywistość. Wiem, że jestem słaby i
chwiejny, ale to pociąga serce Jezusa ku mnie, bo On jest samym współczuciem i
miłością. Jego imię „Jezus" znaczy „Zbawca". Potrzebuję Go do zbawienia. Przychodzę
więc patrząc na Niego, a nie na moje winy. Proszę Go, aby spojrzał na mój grzech i
ukazał mi go w moim życiu. On uczyni to nie dlatego, że chce mnie potępić, ale dlatego,
że mnie kocha. Moja grzeszność jest rzeczywista. To ona Go ukrzyżowała. Teraz
przychodząc do Niego i poznając Jego miłość do mnie, mogę przeciwstawić się złu w
moim życiu i dostrzec rzeczy, których do tej pory nie widziałem. Podstawowym
warunkiem jest uczciwość i trzeźwy sąd o sobie na tyle, na ile mnie na to stać.
Wejrzawszy w to, co mi ukazuje Pan Jezus, przyznaję się do grzechu i modlę się
prosząc Go o dar skruchy, o to, bym żałował popełnionego zła i chciał zmienić swoje
postępowanie. Przebaczająca miłość Jezusa skłania mnie do żalu. Proszę więc zarówno
Jezusa jak i Ojca o wybaczenie.
Gdy syn marnotrawny (Łk. 15, 11-32) wracał do domu, w jego sercu nie było
prawdziwego żalu. Był nieszczęśliwy z powodu swego stanu. Zamierzał (choć sobie
tego nie uświadamiał) targować się z ojcem: Uczyń mnie choćby jednym z najemników
(wiersz 19). Mówił tym samym: Ja zarobię na twe przebaczenie. Ale ojciec, widząc syna
z daleka pobiegł i wziął go w ramiona. Chłopiec zapomniał wówczas o pomyśle, że
będzie najemnym służącym. Został wykąpany, ubrany i przywrócono mu godność syna.
Stało się tak jedynie ze względu na miłość Ojca, miłość, która wybacza. Dopiero
wówczas naprawdę żałował swego czynu. Ojcze, nie jestem godny zwać się twym synem
(w. 21).
Nie musimy czekać, aż będziemy doskonali, by przyjść do Jezusa. Oddaj Mu się teraz,
taki jaki jesteś. On chce i potrzebuje ciebie w tym momencie.
b. Odkrycie i uporządkowanie przywiązań
Gdy się modlę, mówię Jezusowi, że On jest najważniejszą osobą w moim życiu, że
miłość do Niego ożywia wszystkie inne miłości i że inne relacje opierają się na moim
stosunku do Niego.
Czy miłość do Jezusa oznacza oderwanie się od wszystkich innych rzeczy? Nie. Pan
Jezus chce, bym był głęboko związany z tymi, których mi dał do kochania. Chce też,
bym był głęboko przywiązany do swej pracy, do miejsc, do różnych rzeczy. Nie mogę
nigdy za wiele kochać w życiu. Ale i przywiązania i miłości mogą być
nieuporządkowane.
Złe przywiązania są łatwo dostrzegalne. One mnie oddalają (lead me away) od Pana.
Także inne, dobre, mają skłonność do wymykania się spod kontroli, do bycia
nieuporządkowanymi. One również osłabiają mój kontakt z Bogiem.
c. Roztargnienia na modlitwie
Myśli, które nachodzą mnie w czasie modlitwy - myśli o ludziach, wydarzeniach,
kłopotach - nie muszą powodować roztargnienia. Jeśli się pojawiają mogę „oddać je"
natychmiast Panu Jezusowi, mogę złożyć je w Jego ręce, a później wrócić do prostego
trwania przed Nim i spoglądania na Niego z miłością. Niewykluczone, że powinienem
pomodlić się za te sprawy i sytuacje kiedy indziej. Nie teraz. Ten czas, to czas mojego
wyciszenia, przebywania w obecności Pana.
Natarczywe, powracające w ciągu modlitwy myśli mogą być pokusą szatana, który
chce mnie rozproszyć. Być może mam walczyć, by przywiązanie, którego oznaką jest
doznawane rozproszenie ustąpiło przywiązaniu do Pana. Ponawiam więc - króciutko i
bez słów - powierzenie osoby, sytuacji, czy czegokolwiek innego, co przeszkadza mi w
modlitwie, Jezusowi. Korzystam na tym zarówno ja, jak i ci, których powierzam. Jezus
jest uczczony, a szatan pokonany.
Myśli, które zakłócają mój czas modlitwy, które mi przeszkadzają, które wkraczają
pomiędzy mnie i Pana, stanowią pewnego rodzaju klucz do moich nieuporządkowanych
przywiązań. Powinienem się więc modlić błagając Jezusa o światło, które pozwoli mi
dostrzec te przywiązania i prosząc Go o to, bym mógł je poddać pod Jego panowanie.
Najważniejszy jest mój osobisty kontakt z Jezusem. Wszystko, co mu przeszkadza,
wszystko, co utrudnia moje zjednoczenie z Bogiem jest nieuporządkowanym
przywiązaniem.
Jeżeli jestem w sposób nieuporządkowany przywiązany do przyjaciela, powinienem
prosić Jezusa, by nauczył mnie kochać tak, jak On kocha: bez zachłanności, będąc
wewnętrznie wolnym i pozostawiając tę wolność kochanemu człowiekowi, nie
manipulując nim i nie traktując jego osoby jako środka do osiągnięcia przyjemności.
Jeżeli roztargnienie ma charakter obsesyjny, proszę Jezusa o łaskę zawierzenia. Zdaję
sobie sprawę z tego, że moje problemy są Jego problemami, bo On jest moim
Przyjacielem i Panem. Powinienem ufnie złożyć swoje kłopoty w Jego ręce, prosić Go o
pokierowanie moją sprawą i o rozwiązanie jej.
Do natury miłości należy chęć kochania i bycia kochanym wolną, niepodzielną
miłością. Jezusa można łatwo zranić. On chce mego serca i ofiarowuje mi swoje, ale
pozostawia mi wolność.
d. Praktyczne wskazówki do codziennej modlitwy w nadchodzącym tygodniu
1. Pozostań tam, gdzie zbierasz owoce. Celem twojej modlitwy jest trwanie w bliskości
Jezusa. Podążaj więc powoli i zatrzymuj się tam, gdzie znajdujesz Jezusa.
2. Pozwól, aby Jezus ukazał ci twą grzeszność. W tym tygodniu nie musisz robić
rachunku sumienia w czasie modlitwy. Niech PAN ukaże ci twą grzeszność.
3. Uczucia i serce znaczą więcej niż słowo, poglądy, myślenie.
CODZIENNA MODLITWA NA TYDZIEŃ DRUGI
Skrucha i przyjęcie przebaczenia Pana Jezusa
Dzień pierwszy
1. Przeczytaj opis uzdrowienia niewidomego przez Jezusa: Ewangelia św. Łukasza 18,
35-45.
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz: aby lepiej poznać Jezusa kochającego i
ukazującego mi moją grzeszność. Chcę poznać Jezusa i bardziej Go pokochać, abym
mógł szczerze żałować za swoje winy.
3. Punkty pomocne przy kontemplacji Jezusa:
a. „Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną»" (wiersz 38).
,Panie, żebym przejrzał" (wiersz 41). ,Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła"
b. ,,Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają" (wiersz 12).
c. „Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy:. Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary"
(wiersz 13). (wiersz 42).
4. Modlitwa do powolnego odmawiania przy codziennym spotkaniu z Panem albo w
trakcie modlitwy porannej lub wieczornej.
Panie Jezu,
dziękuję Ci za to, że mnie kochasz
i akceptujesz takim, jakim jestem;
za to, że mnie przyjmujesz bezwarunkowo,
bez oceniania.
Jezu, mogę być ślepym
na swoje grzechy i grzeszność.
Napełnij mnie światłem Twej miłości tak,
abym mógł poznać Ciebie jako Tego,
który mnie kocha i abym w świetle
Twojej miłości mógł poznać jaśniej
swoją grzeszność.
Panie, spraw abym przejrzał.
Amen.
5. Krótkie modlitwy płynące z serca w ciągu dnia: Panie, daj abym przejrzał. Albo:
Jezu, ulituj się nade mną.
Dzień drugi
1. Przeczytaj opis uzdrowienia paralityka i odpuszczenia mu grzechów: Ewangelia
św. Mateusza 9, 1-18.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię bliżej jako Tego, który mnie kocha i współczuje mojej
bezradności, słabości i grzeszności. Chcę przyjąć Twoje przebaczenie i uzdrowienie.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa:
a. „Ufaj, synu, odpuszczają ci się twoje grzechy" (wiersz 2).
b. „Cóż bowiem jest łatwiej powiedzieć: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też
powiedzieć: Wstań i chodź" (wiersz 5).
c. „Syn człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów" (wiersz 6).
4. Modlitwa do powolnego odmawiania w czasie spotkania z Panem lub w trakcie
modlitwy porannej czy wieczornej.
Jezu, dziękuję Ci za to, że przebaczasz mi grzechy.
Uzdrów mnie Twoim przebaczeniem.
Uzdrów korzenie grzechu we mnie.
Połóż na mnie łagodnie Twoje ręce.
Niech one przyniosą mi przebaczenie
i uzdrowienie.
Amen.
5. Krótkie modlitwy do odmawiania w ciągu dnia: Zmiłuj się nade mną, bo jestem w
ucisku (Ps. 31, 10). Bo na wieki Jego łaskawość (Ps. 107,1). Połóż na mnie łagodnie
Twe ręce.
Dzień trzeci
1. Przeczytaj opis uzdrowienia trędowatego: Ewangelia św. Mateusza 8, 1-4.
2. Módl się o łaskę, której pragniesz:
Panie Jezu, chcę Cię lepiej poznać, jako Tego, który współczującą miłością uzdrawia
serce i duszę.
3. Punkty pomocne do kontemplacji Jezusa:
a. „Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić" (wiersz 2).
b. „Chcę, bądź oczyszczony" (wiersz 3).
c. „Idź, pokaż się kapłanowi" (wiersz 4). Uwaga: Tydzień DRUGI jest stosownym
czasem by pójść do spowiedzi. Jeżeli Pan cię do tego skłania, możesz odbyć spowiedź
generalną z całego życia.
4. Modlitwa w czasie przeznaczonym na spotkanie z Panem w ciszy w trakcie modlitwy
porannej czy wieczornej.
Panie Jezu,
Twoja laska mnie uzdrawia,
Twoje przebaczenie oczyszcza mnie.
Dziękuję Ci za Twoją wielką miłość,
przez którą mnie uzdrawiasz,
przebaczasz grzechy i umacniasz w walce z nimi.
Daj mi zawsze przebywać w Twoim miłosierdziu.
Amen.
5. Krótkie modlitwy do powtarzania w głębi serca w ciągu dnia: Panie, jeśli chcesz,
możesz mnie oczyścić. Albo: Połóż na mnie łagodnie Twe ręce.
Dzień czwarty
1. Przeczytaj naukę Jezusa o przebaczaniu w Ewangelii św. Mateusza 6, 12-15.
2. Módl się, by lepiej poznać Jezusa:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznać
jako Tego, który chce mi przebaczyć.
Pokaż mi, komu ja powinienem przebaczyć,
tak bym mógł głębiej otworzyć się na Twoje
przebaczenie i na przebaczenie Ojca.
Pomóż mi przebaczyć teraz wszystkim,
którzy mnie skrzywdzili.
3. Punkty pomocne w kontemplacji Jezusa:
a. „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom" (wiersz
12).
b. „Jeżeli bowiem przebaczacie ludziom ich przewinienia i wam przebaczy Ojciec wasz
niebieski" (wiersz 14).
c. „Lecz jeśli nie przebaczacie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych
przewinień" (wiersz 15).
4. Prośba do powolnego wypowiedzenia w czasie modlitwy lub przy modlitwie
porannej czy wieczornej:
Jezu, otwórz całkowicie moje serce,
abym przyjął Twoje przebaczenie.
Daj mi otwarte serce,
otwarte dla Twojej współczującej miłości,
otwarte dla wybaczania drugim,
zwłaszcza tym, którzy mnie zranili.
Panie Jezu,
pokaż mi kto mnie zranił w życiu,
ojciec, matka, mąż, żona, nauczyciele, księża,
zakonnice, bracia i siostry.
Każdemu z nich przebaczam.
Uzdrów rany, jakie każdy z nich mi zadał.
Jezu, przyjmuję Twoje przebaczenie
i przebaczenie Ojca, które mi przynosisz.
Amen.
5. Krótkie modlitwy do zachowania w sercu i przypominania sobie w ciągu dnia: Połóż
na mnie łagodnie Twoją dłoń. Albo: Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy
naszym winowajcom.
Dzień piąty
1. Przeczytaj opis historii Zacheusza (Łk. 19, 1-10) i historię Marii Magdaleny (Łk. 7,
36-50).Wybierz ten fragment, z którym możesz się utożsamić.
2. Modlitwa o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
jako Tego, który wzywa mnie
do przyjęcia uzdrowienia
i przemieniającego przebaczenia.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa:
a. „Zacheusz... bardzo bogaty... chciał koniecznie zobaczyć Jezusa... ale nie mógł, gdyż
był niskiego wzrostu" (Łk. 19,2-3). Albo: „A oto kobieta, która prowadziła w mieście
życie grzeszne... przyniosła flakonik alabastrowy olejku... stanęła z tyłu u nóg Jezusa"
(Łk. 7, 37-38)
b. „Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu" (Łk.
19, 5) albo: „Ona łzami oblała Mi stopy i swymi włosami je otarła. Potem całowała
Moje stopy i namaściła je. Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo
umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje" (Łk. 7, 44-47).
c. „Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to co zginęło" (Łk. 19, 10),
lub: „Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju" (Łk. 7, 50).
4. Prośby do powolnego odczytania w czasie modlitwy osobistej lub podczas modlitwy
porannej czy wieczornej:
Jezu, ukaż mi co mam poprawić w moim życiu.
Pokaż mi moje samolubstwo i szukanie siebie.
Pokaż mi, gdzie chcę dominować.
Ukaż mi moje nieuporządkowane przywiązania,
niezgodne z tym, czego Ty pragniesz,
pozbawione prostoty i nie w Twoim Duchu.
Pomóż mi zrezygnować z chęci posiadania,
z szukania siebie,
ze wszystkiego, co nie pochodzi od Ciebie.
Pomóż mi Jezu,
Amen.
5. Zdania, które możesz zachować w sercu w ciągu dnia: Jezu, pomóż mi
uporządkować moje życie zgodnie z Twoją wolą. Albo: Bądź wola Twoja. Lub po
prostu przypomnij sobie w ciągu dnia scenę spotkania Jezusa z Zacheuszem. Wyobraź
sobie, jak wychodzi na drzewo i Jezus go woła, albo pomyśl o grzesznej kobiecie
umywającej nogi Jezusa i namaszczającej Jego stopy.
Dzień szósty
1. Przeczytaj przypowieść o synu marnotrawnym: Ewangelia św. Łukasza 15, 11-32.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Panie Jezu, pomóż mi poznawać Cię lepiej,
jako Tego, który opowiada mi
przypowieść o miłosiernej miłości Ojca
i o swojej miłości.
3. Punkty do kontemplowania Jezusa opowiadającego tę przypowieść:
a. „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie" (wiersz 18).
b. „A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł mu
naprzeciw, rzucił mu się na szyję i ucałował go" (wiersz 20).
c. „Ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do Ciebie należy... ten brat twój był
umarły, a znów ożył; zaginął a odnalazł się" (wiersze 31-32).
4. Modlitwa do powolnego odmawiania w czasie przeznaczonym na spotkanie z Panem,
albo w trakcie modlitwy porannej lub wieczornej:
Panie Jezu, dziękuję Ci za tę przypowieść
o miłosiernym Ojcu
i Jego przebaczającej miłości
i o Twoim miłosierdziu i przebaczeniu.
Widzę Cię Jezu na drodze przede mną.
Jestem podobny do młodszego syna,
a Ty do ojca z przypowieści.
Rzucam się w Twoje ramiona,
a Twój uścisk przywraca mi utraconą godność
dziecka i odnawia mój kontakt z Tobą.
Ty się cieszysz i weselisz z tego,
że powracam do Ciebie.
Dziękuję Ci Jezu.
Amen.
5. Modlitwa do zachowania w sercu i odmawiania w ciągu dnia: Gdy chodzę wśród
utrapienia, Ty zapewniasz mi życie (Ps. 138, 7) Dziękuję Ci Jezu za to, mnie. mnie
kochasz.
Dzień siódmy
1. Przeczytaj fragment Ewangelii: Mt. 9, 9-13.
2. Proś o łaskę, którą pragniesz otrzymać od Pana Jezusa w czasie spędzonym przy
Nim:
Jezu, daj mi łaskę bym Cię lepiej poznał,
jako Tego, który wybacza grzechy
i wzywa do siebie.
3. Punkty do kontemplacji Jezusa:
a. „Ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej, imieniem Mateusz i rzekł do niego:
«Pójdź za mną». On wstał i poszedł za Nim" (wiersz 9).
b. ,,Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają" (wiersz 12).
c. „Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy:. Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary"
(wiersz 13).
4. Modlitwa do powolnego odmawiania w czasie przeznaczonym na osobistą
modlitwę lub podczas modlitwy porannej czy wieczornej:
Panie Jezu, ukazałeś mi moją grzeszność.
Przebaczasz mi i odnawiasz mnie.
Wzywasz mnie-grzesznika, któremu przebaczono,
abym poszedł za Tobą.
Kochasz mnie i wzywasz
po części dlatego, że jestem grzesznikiem.
To, że Cię potrzebuję, pociąga Cię.
Moja grzeszność przyzywa Twoją wybaczającą miłość.
Tak więc będę się chlubił w moich słabościach,
bo potęga Twojej miłości
doskonali się w mojej słabości.
Amen.
5. Krótkie modlitwy do zachowania w sercu i odmawiania w ciągu dnia: Jezu,
przyszedłeś wzywać grzeszników. Albo: Ulecz mnie, Jezu.
TYDZIEŃ TRZECI
Uzdrowienie wewnętrzne
Trzeci tydzień oparty jest na pierwszej i drugiej nauce oraz na codziennej modlitwie
(jak w pierwszym i drugim tygodniu). Poniższe rozważanie ma podwójny cel:
1) uczy, jak modlić się o uzdrowienie wewnętrzne i podaje wzór takiej modlitwy;
2) przygotowuje do modlitwy w nadchodzącym tygodniu. Tydzień ten w całości
poświęcony jest modlitwie o uzdrowienie wewnętrzne, którym Bóg chce cię obdarzyć i
w którym możesz usłyszeć zaproszenie Jezusa do życia z Nim i do wielkodusznej
odpowiedzi na Jego wezwanie.
Nauka i modlitwa: uzdrowienie wewnętrzne
a. Czym jest uzdrowienie wewnętrzne?
Obejmuje ono uzdrowienie duchowe, uzdrowienie emocjonalne i uzdrowienie pamięci.
1. Uzdrowienie duchowe oznacza wybaczenie grzechów oraz moc i zintegrowanie
wnętrza pochodzące z przyjęcia Bożego wybaczenia.
2. Uzdrowienie emocjonalne oznacza uleczenie uczuć raniących, które w pewnych
wypadkach mogą stać się korzeniami grzesznych tendencji. Jedną z dróg uzdrowienia
uczuć jest modlitwa o uzdrowienie pamięci.
3. Uzdrowienie pamięci oznacza uzdrowienie mocą Jezusa bolesnych, raniących i
upokarzających wspomnień z dawnego życia. Jezus nie przynosi zapomnienia dawnych
ran lecz sprawia, że powrót pamięcią do tego, co było, nie powoduje bólu. W ten sposób
zmienia On znaczenie i skutek bolesnych wspomnień. Nie zapominam o trudnych
wydarzeniach, ale mogę uwielbiać Jezusa we wszystkim, co się wydarzyło, nawet w
najgorszych rzeczach, gdyż On mnie uzdrowił. Wiem, że Jezus pisał prosto na krzywych
liniach mojego życia i zezwolił na te zranienia po to, aby one stały się dla mnie okazją
do wzrostu i aby On mógł mnie z nich uzdrowić. Niektóre bolesne wspomnienia tkwią w
świadomości, ale wiele leży „pogrzebanych" w mojej podświadomości. Nie pamiętam
tego, co się wydarzyło. Może te urazy powstały we mnie gdy byłem małym dzieckiem,
albo w czasie porodu, czy jeszcze wcześniej. Jezus widzi moje pogrzebane wspomnienia
i może je uleczyć.
Niektóre raniące wspomnienia pozostają w świadomości, na przykład wspomnienie
zachłannej matki lub zbyt surowego ojca, czy alkoholika w rodzinie, cierpienia okresu
szkolnego lub konsekwencje własnych grzechów. Pan Jezus chce uleczyć te
wspomnienia. Mogę oddać Mu je w prostocie. Mogę pozwolić Jezusowi wejść w nie,
odebrać mi gniew i depresję, bunt, upokorzenie, zniechęcenie i strach, napełnić te
wspomnienia swoją miłością i uzdrawiającą obecnością.
Modlitwa o uzdrowienie pamięci
To modlitwa do odczytania powoli i modlitewnie teraz. Zatrzymaj się, gdy sądzisz, że
Jezus cię uzdrawia. Czekaj. Później módl się dalej. Uzupełniaj tę modlitwę własnymi
słowami, prosząc Pana Jezusa, aby uleczył szczegółowe wspomnienia.
Od poczęcia do narodzin:
Przyjdź, Panie Jezu! Weź mnie za rękę i przejdź wraz ze mną przez moje życie od
chwili poczęcia. Ty byłeś tam, Panie, w tamtym momencie. Ulecz mnie teraz z tego, co
mogło być nieprawidłowością genetyczną, uzdrów to, co mogło zaszkodzić mojej
psychice w czasie życia płodowego. Byłeś przy tym, gdy się kształtowałem w łonie matki.
Widzisz rzeczy, które tkwią we mnie, w mej podświadomości, dostrzegasz cierpienie,
które pozostało poza obrębem pamięci. Wiesz ile cierpiałem z braku miejsca, trudności z
odżywianiem i przyswajaniem pokarmu, widzisz palenie i picie, których moja matka nie
odłożyła, jej słabe zdrowie i urazy psychiczne, jej napięcia i obawy. Dostrzegasz
poczęcie w niedogodnym momencie, może pozamałżeńskie. Widzisz, w czym potrzebuję
uzdrowienia. Wylej swoją miłość i współczucie jak wodę, która daje życie i sprawia, że
wszystko rozkwita. Niech przeze mnie przepłynie i przeniknie mnie jak gąbkę. Nie wiem,
co we mnie uzdrowisz, chcę przyjąć każdą kroplę Twojej uzdrawiającej miłości.
Dzieciństwo:
Nie pamiętam nic z mego porodu, ale wiem, Panie, że cierpiałem i że był to trudny
moment dla mnie. Ostre światło, hałas, obcość, zimny wrogi świat. Uzdrów to
,,pogrzebane" wspomnienie. Daj mi usłyszeć Twój napawający odwagą głos wzywający
mnie do życia, wzywający mnie po imieniu. Weź to małe dziecko, którym byłem w Twych
rękach, podnieś mnie do Twego policzka i przy ciśnij do siebie tak mocno, abym usłyszał
bicie Twego serca. Pociesz i uspokój mnie, daj mi miłość, abym był pełen Twojej
miłości.
Jeżeli moja matka nie mogła mnie karmić i musiała posłużyć się sztucznym
pożywieniem, połóż mnie na piersi Maryi, abym mógł moją małą rączką dotknąć Jej,
czuć ciepło i bezpieczeństwo, których potrzebuję i by moje oczy spotkały się z
uśmiechem na Jej twarzy.
Widzę Cię Jezu w domu, w którym spałem, jadłem i bawiłem się. Wszystko skąpane jest
Twoją obecnością. Patrzysz na dziecko, jakim byłem. Chwile samotności, smutku,
niezrozumienia i strachu... uzdrów mnie, Panie, ze wszystkich zranień zadanych mi w
pierwszych latach życia.
Pamiętam mojego ojca, takim jakim go wówczas widziałem, nawet jeśli go już nie ma.
Dziękuję Ci i wielbię Cię za jego dobroć, za wszystko co czynił i przeszedł dla mnie. Nie
był doskonały. W Twojej obecności chcę mu teraz przebaczyć chwile, w których mnie
upokorzył i sprawił, że czułem się niechcianym i nieporadnym, chwile, w których sprawił
mi ból przez swoją nieobecność, niezrozumienie mnie, surowość, złe traktowanie mojej
matki, braci, sióstr.
W wyobraźni zwracam się do niego, obejmuję go z miłością i mówię: Przebaczam ci!...
Zjednocz nas, Panie, w Twoim Duchu miłości i przebaczenia. Uzdrów nasze stosunki.
Widzę siebie, Jezu, z moją matką i Ty jesteś razem z nami. Uzdrów wszystko, co było
trudne i złe w naszych stosunkach. Ona też miała swoje słabości i wady, niektóre z nich
były przyczyną wielu moich cierpień: brak zainteresowania mną, niecierpliwość, obawy,
kompleksy i sprawy o których nie mówiła, zazdrość, nadzieje i oczekiwania, których nie
mogłem spełnić... Wraz z Tobą Jezu, obejmuję ją. Dziękuję Ci za jej obecność w moim
życiu. Dziękuję, że ją dla mnie wybrałeś. Dziękuję i wybaczam również jej, a jeśli jest już
z Tobą w raju, proszę by się modliła o moje uzdrowienie.
Pomóż mi, Panie, przypomnieć sobie w Tobie wszystkie nieszczęśliwe chwile mojego
dzieciństwa. Ofiarowuję Ci wszystko, co chcesz uleczyć. Jako dziecko nieraz
przeżywałem trudności. Przebywanie, zabawa z rówieśnikami sprawiały mi ból. Gdy po
raz pierwszy pozostałem bez matki i rodziny, głęboko to przeżyłem. Inne dzieci były
często okrutne i nie-litościwe wobec mnie, podważały moje zaufanie we własne siły,
drwiły ze mnie z powodu mojej tuszy i wzrostu, powolności, braku inteligencji i
żywiołowości. A szkoła, Panie Jezu, nieraz była dla mnie torturą. Nauczyciel mnie nie
rozumiał, czasem upokarzał. Były przedmioty, których nie potrafiłem zgłębić. Minio, że
się starałem, otrzymywałem złe stopnie, które nigdy nie zadowalały moich rodziców i nie
zaspokajały ich ambicji. Ale Ty, Panie, kochałeś mnie zawsze tak samo, z moimi
niepowodzeniami, kaprysami, niegrzecznymi odpowiedziami i teraz chcesz mnie
uzdrowić z tych zranień i usunąć wszystkie te zakorzenione, bolesne wspomnienia, które
są przyczyną trudności w kontakcie z Tobą i w stosunkach z innymi ludźmi.
Ulecz mnie, Panie Jezu, a będę uzdrowiony.
Młodość:
Daję Ci pierwsze dziesięć lat mego życia, Panie, abyś je teraz uzdrowił. Okres
dojrzewania był dla mnie trudnym czasem. Weź mnie za rękę, Panie, jak trzymałeś
wtedy, przejdź wraz ze mną te trudne lata.
Nie rozumiałem nic z gwałtownych zmian w moim ciele i uczuciach. Niewiele, niemal
nic mi nie wytłumaczono, bo wówczas dorośli nie potrafili spojrzeć na te sprawy jako na
Twój wielki dar. Byłem często niemiły i niegrzeczny, głupi i impertynencki nie wiedząc
sam dlaczego. Ty, Panie, rozumiałeś jednak mnie, moje trudności i upokorzenia, moją
głupotę a nawet grzechy; rozumiałeś mnie wówczas, tak jak dziś.
Litujesz się nad nieuporządkowaniem, które widzisz we mnie i wybaczasz mi.
Przebaczasz mi lektury, których nie powinienem był czytać i złe towarzystwo; krzywdę,
którą być może wyrządzili mi dorośli, gdy byłem młodzieńcem. Odczuwasz samotność, w
jakiej mnie pozostawili i wspomnienie bycia przez nich wykorzystanym - do dziś są one
dla mnie żywe. Ulecz mnie z moich obaw, z pamięci o grzechach mej młodości i o
chwilach upadku, ulecz ze wszystkich wewnętrznych ran, które sięgają tamtego czasu.
Dojrzałość:
Uzdrów mnie Panie teraz, ulecz obecny stan mego życia. Uzdrów każdy mój bliski
kontakt.
Konkluzje:
Nie proszę Cię Panie o to, abym zapomniał o tym wszystkim. Nie chcę niczego
zapomnieć. Chcę tylko, abyś usunął z moich wspomnień ból i cierpienie, upokorzenie,
wstyd, pretensje, tak abym mógł wielbić Cię Panie w cierpieniach, trudnościach i
pokrzyżowanych sprawach w moim życiu. Nie zawsze byłem Ci wierny, Panie.
Grzeszyłem, Ty wiesz o tym. Przebacz mi i ulecz mnie z konsekwencji moich
niewierności. Byłem niewierny w modlitwie, w stosunkach z ludźmi, w wypełnianiu
moich obowiązków. Ale nie porzuciłem Cię, Panie. Ty także mnie nie porzuciłeś. Zlituj
się nade mną, z natury niewiernym, któremu brak miłości, który jest słaby i
potrzebujący. Ulecz korzenie mojego braku wierności. Daj mi dar nowej wolności.
Wyzwól mnie, Panie, z grzechu, przede wszystkim z tego, że Cię niedostatecznie kocham,
że kocham źle, zaspokajając własne potrzeby i posługując się czasem w imię miłości
innymi ludźmi.
Panie, Ty znasz mnie na wskroś i rozumiesz mnie w pełni. Ja nie znam i nie rozumiem
siebie: czynię rzeczy, których sam nie rozumiem, czynię to czego nie chcę, mówię czasem
coś czego nie myślę, odkrywam w sobie to, o co się nigdy nie podejrzewałem. Ulecz
mnie Panie, a będę uzdrowiony.
Przygotowanie do tygodniowej codziennej modlitwy
Przez parę dni codzienna modlitwa przybiera formę prośby o uzdrowienie. Jeżeli
bolesne wspomnienia czy negatywne uczucia związane z dawnym zranieniem odsłaniają
się dziś lub w ciągu tygodnia, to znak, że Pan chce uleczyć te wspomnienia, uczucia i
rany. Jak traktować owe niepokojące obrazy, myśli, uczucia związane z dawnymi
ranami? Oddać je od razu Jezusowi, aby On mógł mnie uzdrowić, aby zmienił znaczenie
tych wspomnień przez uleczenie tego, co w nich bolesne. Oczywiście nie „grzebię" w
pamięci poszukując dawnych zranień. Ale jeżeli je sobie uświadamiam, oddaję je Panu.
Ważna zasada: Pozostawaj tam, gdzie znajdujesz owoce. Jeżeli czas modlitwy wiąże
cię mocniej z Panem Jezusem - trwaj w niej. Nie zmieniaj sposobu modlitwy jak długo
jest ona owocna. Punkty do modlitwy na niedzielę i poniedziałek dotyczą uzdrowienia
wewnętrznego. Punkty na pozostałe dni pomagają powiedzieć Panu „tak" i lepiej Go
poznać. Może się jednak zdarzyć, że zechcesz pozostać przy temacie uzdrowienia
wewnętrznego. Być może stwierdzisz, że Pan Jezus chce Cię dalej uzdrawiać przez
modlitwę. Jeśli tak jest, trwaj przy Nim. W takim wypadku dostosuj modlitwę
uzdrowienia do swoich potrzeb: pozostań przy punktach z poniedziałku i wtorku, albo
sam dobierz tak punkty do modlitwy, aby były zgodne z drogą, którą Pan cię prowadzi.
Nie podążaj szybciej, niż On ci pozwala. Pozostawaj tam, gdzie zbierasz owoce.
CODZIENNA MODLITWA NA TYDZIEŃ TRZECI
Uzdrowienie wewnętrzne; Odpowiedź na wezwanie Jezusa
Dzień pierwszy
1. Przeczytaj fragment Ewangelii: Łk. 4, 38-42.
2. Poproś Jezusa o łaskę, której pragniesz: przyjęcie Jego uzdrowienia, współczującej
miłości i uleczenia wewnętrznego.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa i przyjęciu Jego uzdrawiającej miłości:
a. „Wysoka gorączka trawiła teściową Szymona. On stanąwszy nad nią rozkazał
gorączce i opuściła ją" (wiersz 39).
b. „A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego" (wiersz 42).
c „On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich" (wiersz 40).
4. Modlitwa do powolnego odmawiania w czasie spotkania z Bogiem lub jako część
modlitwy rannej lub wieczornej:
Panie Jezu, ulecz mnie.
Ulecz wszystko, co według Ciebie potrzebuje we
mnie uzdrowienia.
Uzdrów wszystko, co może mnie od Ciebie
oddalać.
Uzdrów moją pamięć.
Ulecz moje serce.
Ulecz moje uczucia.
Ulecz mój umysł.
Połóż na mnie łagodnie Twe ręce.
Uzdrów mnie poprzez Twoją miłość.
Amen.
5. Krótkie modlitwy do zachowania w sercu i powtarzania w ciągu dnia: Uzdrów mnie,
Jezu. Albo: Połóż na mnie łagodnie Twe ręce.
Dzień drugi
1. Przeczytaj fragment Ewangelii: Łk. 5, 15-26.
2. Proś Pana o łaskę, której pragniesz: przyjęcia Jego uzdrowienia, współczującej
miłości i uleczenia tego, co według Niego wymaga uleczenia.
3. Punkty pomocne w kontemplacji Jezusa i uzyskania Jego uzdrawiającej miłości:
a. „Liczne tłumy zbierały się, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych
niedomagań" (wiersz 15).
b. „Odpuszczają ci się twoje grzechy" (wiersz 20).
c. „Rzekł do sparaliżowanego: «Mówię ci wstań, weź swoje łoże i idź do domu»"
(wiersz 24).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, uzdrów mnie.
Dziękuję Ci za to, że wybaczasz mi grzechy.
Ulecz we mnie korzenie moich grzechów.
Ulecz moje serce, umysł, duszę i ciało.
Przyjdź, Panie Jezu.
Amen.
5. Krótkie modlitwy do odmawiania w ciągu dnia: Uzdrów mnie, Jezu. Albo: Połóż na
mnie łagodnie Twe ręce.
Dzień trzeci
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza o powołaniu pierwszych uczniów (Łk. 5,
1-11).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi usłyszeć Twoje wołanie.
Wzywasz mnie po imieniu, bym szedł za Tobą.
Pomóż mi wspaniałomyślnie odpowiedzieć na to
wezwanie.
3. Punkty pomocne do kontemplowania Jezusa wzywającego mnie do pójścia za
sobą:
a. „Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Odejdź ode mnie,
Panie, bo jestem człowiek grzeszny». I jego bowiem i wszystkich jego towarzyszy w
zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów
Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona" (wiersz 11).
b. „Lecz Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił»" (wiersz
10).
c. „I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim" (wiersz 11).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, Ty wzywasz mnie po imieniu bym
szedł za Tobą.
Pomóż mi słuchać Ciebie, usłyszeć Twoje wezwanie,
porzucić wszystko i wszystkich, którzy mnie od Ciebie oddalają
i iść za Tobą w wierze i miłości.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Tak, Jezu. Albo: Dziękuję Jezu, że mnie wzywasz.
Dzień czwarty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza o powołaniu Lewiego (Łk. 5, 27-32).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz: odpowiedzieć całym sercem na Jego wezwanie.
Jezus wzywa mnie po imieniu, wzywa bym szedł za Nim. Proszę o łaskę usłyszenia Jego
wezwania i wielkodusznej odpowiedzi na nie.
3. Punkty pomocne do kontemplacji Jezusa, który zaprasza mnie do pójścia za Nim, do
przebywania z Nim, do przyjaźni, do bycia Jego towarzyszem i współpracownikiem:
a. „Potem zobaczył celnika imieniem Lewi, siedzącego w komorze celnej. Rzekł do
niego: «Pójdź za Mną»" (wiersz 27).
b. „On zostawił wszystko, wstał i poszedł za Nim" (wiersz 28).
c. „Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają.
Nie przyszedłem wezwać do nawrócenia sprawiedliwych, lecz grzeszników»" (wiersze
31-32).
4. Modlitwa:
Jezu, pomóż mi usłyszeć Twoje wezwanie,
słuchać Ciebie wzywającego mnie po imieniu
i odpowiedzieć na Twoje wołanie mówiąc:
„Tak, Jezu".
Tak, Jezu.
Słyszę Cię i chcę pójść za Tobą,
być Twoim przyjacielem, towarzyszem
i współpracownikiem.
Tak, Jezu.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Tak, Jezu. Albo: Dziękuję Jezu, ze mnie wezwałeś.
Dzień piąty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza o Wcieleniu (Łk. 1, 26-38).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz: wejścia w tajemnicę Jego człowieczeństwa,
które przyjął po to, aby mnie zbawić. Chcę Go lepiej poznać, aby Go bardziej pokochać,
wierniej Go naśladować i być bliżej Niego. Podstawową łaską, której tu pragnę jest
lepsze poznanie Jezusa.
3. Punkty do kontemplowania tajemnicy Wcielenia:
a. „Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto
poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie
nazwany Synem Najwyższe-go»" (wiersze 30-32).
b. „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też święte,
które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym" (wiersz 35).
c. „Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego
słowa»" (wiersz 38).
Uwaga: Możesz odprawiać tę kontemplację modląc się najpierw do Maryi, aby Cię
poprowadziła do Jezusa. Albo możesz dziękować Ojcu za zesłanie Jezusa przez poczęcie
Maryi. Módl się tak jak prowadzi cię Duch Święty.
4. Modlitwa (w trzech częściach):
a. Maryjo, Matko Jezusa, naucz mnie modlić się. Naucz mnie być otwartym na Ducha
Świętego. Prowadź mnie do Jezusa.
Módl się wraz ze mną o laskę lepszego poznania
i pokochania Jezusa,
bym wierniej za Nim postępował.
b. Jezu, przychodzę do Ciebie wraz z Twoją Matką. Pomóż mi lepiej Cię poznać,
by Cię bardziej kochać i wierniej za Tobą postępować.
c. Boże, mój Ojcze,
dziękuję Ci, że posiałeś Twojego Syna, Jezusa.
Jezus jest moją drogą do Ciebie
i moim Pośrednikiem.
Przychodzę teraz do Ciebie z Jezusem.
Proszę o laskę
lepszego poznania i pokochania Go
i jak najwierniejszego postępowania za Nim.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Dziękuję Ojcze i Tobie Jezu. Albo: Jezu, pomóż mi
lepiej Cię poznać.
Dzień szósty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza o Narodzeniu (Łk. 2, 1-20).
2. Proś o łaskę lepszego poznania Jezusa, aby Go bardziej pokochać i wiernie za Nim
postępować.
3. Punkty pomocne do kontemplacji Jezusa w tajemnicy Narodzenia:
a. „Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie,
gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie" (wiersz 7).
b. „Lecz anioł rzekł do nich: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która
będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel,
którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte
w pieluszki i leżące w żłobie»" (wiersze 10-12).
c. „Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu"
(wiersz 19).
Uwaga: Jeśli chcesz, możesz kontemplować wyobrażając sobie po prostu scenę
Narodzenia z Józefem, Maryją i Dzieciątkiem Jezus i wchodząc w nią z miłością i
modlitwą.
4. Modlitwa:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej
oczami wiary i miłości.
Widzę Cię, Jezu, w ramionach Matki,
Dzieciątko narodzone dla mnie.
Dziękuję Ci, Jezu.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Dziękuję, Jezu, albo jakaś fraza czy zwrotka z hymnu
na Boże Narodzenie, Pójdźmy, adorujmy Chrystusa Pana.
Dzień siódmy
1. Przeczytaj historię Chrztu Jezusa w Jordanie z Ewangelii św. Łukasza (Łk. 3, 16-22).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz: abyś mógł lepiej Go poznać w tajemnicy
Chrztu i namaszczenia Duchem Świętym, a lepiej poznawszy wierniej za Nim
postępować.
3. Punkty pomocne do kontemplacji Chrztu Pańskiego i zstąpienia Ducha Świętego na
Jezusa:
a. „Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy
się modlił, otworzyło się Niebo i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby
gołębica" (wiersze 21-22).
b. „A z nieba odezwał się głos: «Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam
upodobanie))" (wiersz 22).
c. „Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien
rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem"
(wiersz 16).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, po chrzcie Jana
Duch Święty zstąpił na Ciebie
i Ojciec Twój wyraził swoją miłość do Ciebie
i swoje upodobanie w Tobie.
Namaść mnie Duchem Świętym
i daj mi dar lepszego poznania Ciebie.
Chcę Cię bardziej kochać i iść za Tobą.
Dziękuję Ci, Jezu,
bo jestem z Tobą i w Tobie, a Ty jesteś we mnie.
Ojciec kocha mnie i ma we mnie upodobanie,
bo jestem przy Tobie.
Dziękuję, Ojcze.
Amen.
5. Krótkie modlitwy: Ześlij Twego Ducha. Albo: Dziękuję Ojcze, dziękuję Jezu,
dziękuję Duchu Święty.
TYDZIEŃ CZWARTY
Prośba o nowe napełnienie Duchem Świętym i o dar modlitwy
Treści czwartego tygodnia koncentrują się wokół modlitwy o nowe napełnienie
Duchem Świętym. Mogę zostać napełniony Duchem Świętym tak często, jak Pan tego
chce. Nawet jeżeli kiedyś już doświadczyłem tego przeżycia, mogę ponownie otrzymać
nowe i potężne „wylanie Ducha Świętego". To doświadczenie może się powtórzyć
wielokrotnie w moim życiu.
Poniższe rozważanie przypada w czasie, gdy proponujemy codzienną modlitwę i
kontemplację Zesłania Ducha Świętego na Jezusa po chrzcie w Jordanie. Po chrzcie z
wody przez Jana, Jezus zostaje namaszczony Duchem Świętym i otrzymuje „wylanie
Ducha Świętego".
W mojej dzisiejszej modlitwie uczestniczę w tajemnicy namaszczenia Jezusa Duchem
Świętym. Proszę Jezusa, aby mnie namaścił swym Duchem i obdarzył potrzebnymi
darami, zwłaszcza darem modlitwy.
Pouczenie: modlitwa o zesłanie Ducha Świętego i Jego darów
a. Nowe napełnienie Duchem Świętym
Sam Jezus jako Bóg, tworzący jedność z Bogiem-Duchem Świętym, został w nowy
sposób napełniony Duchem Świętym (Łk. 3, 21-22 i 4, 1 i 14). Najświętsza Dziewica,
zawsze „pełna łaski" (Łk. 1, 28) przebywała f wraz z apostołami w Wieczerniku w dniu
Pięćdziesiątnicy i na nowo została napełniona Duchem Świętym (Dz. 1, 14 i 2, 4). A w
parę dni po Pięćdziesiątnicy, Duch Święty ponownie zstąpił na apostołów i uczniów
(Dz. 4, 23-31).
Zarówno Ojciec, jak i Jezus posyłają Ducha Świętego: Pocieszyciel, Duch Święty,
którego Ojciec pośle w imię moje (J 14; 26) i On (Jezus) będzie was chrzcił Duchem
Świętym i ogniem (Mt. 3, 11). O to właśnie prosimy.
Duch Święty nie zstępuje na nas ze względu na nasze zasługi: Bo dla was jest
obietnica i dla dzieci waszych i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powołał Pan
Bóg nasz (Dz. 2, 39) i Oto ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca (Łk. 24, 49). W
ostatnich dniach - mówi Bóg - wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało. Nawet na
niewolników i niewolnice moje wyleję w owych dniach Ducha mego (Dz. 2, 17-18).
Duch Święty nie jest nam dany proporcjonalnie do zasług lecz obficie. Z niezmierzonej
obfitości udziela (Bóg) Ducha (J 3, 34).
Modląc się o „nowe wylanie Ducha Świętego" możemy prosić o szczegółowe dary,
zwłaszcza o dary pożyteczne w naszej pracy. Na przykład osoba będąca nauczycielem
może prosić o dar nauczania. Lekarz i pielęgniarka mogą prosić o dar uzdrawiania.
Charyzmat jest łaską szczególną, nie każdemu daną, mającą budować Ciało
Chrystusowe, którym jesteśmy. Możemy z ufnością oczekiwać, że Pan obdarzy nas tym,
czego najbardziej potrzebujemy i co najlepiej odpowiada naszemu życiu - życiu
członków Ciała Chrystusowego - Kościoła. Wówczas będziemy postępować nie według
ciała, ale według Ducha (Rz. 8, 4).
Dar, o który zawsze możemy prosić, to dar modlitwy: osobistego pełnego miłości
stosunku do Jezusa i poznania Jezusa przez miłość. W Trójcy Świętej Ojciec spogląda
na Jezusa, swego Syna, Jezus spogląda na Ojca. To obopólne poznanie-w-miłości jest
personifikowane w osobie Ducha Świętego. On właśnie jest Poznaniem w Miłości. On
jest Duchem Prawdy, który u was przebywa i w was będzie (J14, 17).
Często ci, którzy otrzymali „nowe wylanie Ducha Świętego" zdają sobie z tego sprawę
wówczas, gdy słowa Pisma Świętego przemawiają do nich w nowy, osobisty, nieznany
dotąd sposób. Drugim darem często się wtedy pojawiającym jest dar języków.
b. Dar języków
Wielu ludzi odkryło dar języków jako szczególną pomoc w dojściu do modlitwy
kontemplacyjnej. Dzieje się tak dlatego, że jest on szczególnym typem kontemplacji.
Gdy kontempluję w ciszy, patrzę oczyma wiary, bez medytacji i refleksji, na Pana.
Kontemplacja w ciszy jest modlitwą pozapojęciową, patrzeniem z miłością na Pana
Jezusa. Modlitwą w językach też jest modlitwą pozapojęciową, patrzeniem z miłością na
Pana.
Gdy mówię lub śpiewam w językach, nie posługuję się żadnym istniejącym językiem
(przynajmniej w większości wypadków). Analizy naukowe nagrań Języków" nigdy nie
odkryły w nich struktury języka naturalnego. Gdy modlę się w językach, wydaję dźwięki
dla językoznawcy nonsensowne. Znaczenie modlitwy w językach nie jest zawarte w
wydawanych dźwiękach - tak byłoby wtedy, gdyby wypowiadane słowa odpowiadały
pojęciom. Znaczenie modlitwy w językach zawarte jest w sercu, ponieważ modlitwa w
językach jest pozapojęciową. Wydawane dźwięki to nie słowa. Nie one odpowiadają
pojęciom. Są to sylaby bez znaczenia.
Modlitwa w językach jest zwokalizowaniem modlitwy pozapojęciowej. Jest to „głośna
kontemplacja". Istnieje pewna analogia pomiędzy śpiewem w językach i odmawianiem
różańca. W różańcu kontempluje się tajemnice życia Jezusa mówiąc równocześnie słowa
Zdrowaś itd. Gdy odmawiam różaniec, „rozmyślam" o kolejnych tajemnicach, w
rzeczywistości w tajemnicach tych patrzę kontemplacyjnie na Jezusa i Jego Matkę.
Mówię słowa, ale nie zwracam uwagi na ich znaczenie. Kieruję uwagę nie na słowa,
które wypowiadam, lecz na Pana Jezusa, na którego patrzę. Słowa mogą być równie
dobrze dźwiękarni. Modlitwa w językach jest podobna. Nie zwracam uwagi na
wypowiadane lub wyśpiewywane nic nie znaczące sylaby, ponieważ patrzę na Pana
Jezusa i kontempluję Go.
Wiele osób posiadających dar języków rozpoczyna poranną modlitwę krótkim, może
trzydziestosekundowym lub minutowym śpiewem „w językach". W ten sposób stają
świadomie w obecności Pana Jezusa i łatwiej wchodzą w modlitwę kontemplacyjną,
podczas której trwają w ciszy. Niektórzy stosują dużo więcej modlitwy w językach w
swojej osobistej modlitwie. Użyteczność „modlitwy w językach" nie objawia się przede
wszystkim na spotkaniach modlitewnych grup charyzmatycznych. Dar języków ma w
pierwszym rzędzie budować osobistą modlitwę tego, kto go używa (por. Kor 14, 2-4).
Jeżeli nie posiadam daru języków, a chciałbym go mieć, jak go otrzymać?
Prosząc o niego. Gdy się modlicie o nowe wylanie Ducha Świętego, proście Pana,
głośno lub po cichu w sercu, o ten dar.
Później:
1. Spójrzcie na Pana Jezusa „oczami wiary".
2. Zacznijcie śpiewać lub mówić sylaby do Niego, sylaby „bez sensu", jak dziecko,
które jeszcze nie potrafi mówić.
3. Pozwólcie by płynął strumień sylab. Jeżeli stwierdzicie, że się modlicie dźwiękami,
których nie rozumiecie, otrzymaliście dar języków.
c. Modlitwa o „nowe wylanie Ducha Świętego "
Jak modlić się o „nowe wylanie Ducha Świętego"? Kiedy i gdzie?
1. Gdzie? Znajdź odosobnione lub częściowo odosobnione miejsce. Może to być twój
pokój, czy prawie pusty kościół. Weź ze sobą Biblię (a przynajmniej Nowy Testament).
2. Kiedy? Może to być wieczorem, (gdy przeczytałeś do końca fragment Pisma św.),
czy w czasie dzisiejszej lub jutrzejszej modlitwy osobistej.
3. Co mam robić? Przyjmij pełną szacunku postawę ciała; masz prosić o wielką łaskę,
o dary Ducha Świętego, zwłaszcza o dar poznania Pana Jezusa przez miłość w
modlitwie. Uklęknij czy usiądź z szacunkiem; przybierz postawę pełną uszanowania!
Przystępując do modlitwy możesz wyciągnąć przed siebie ręce, dłońmi ku górze, w
geście przyjmowania. Potem w sposób, jaki uznasz za stosowny proś Pana, by cię
napełnił Duchem Świętym.
Możesz zaśpiewać jakiś znany hymn, prosząc Ducha Świętego by na ciebie zstąpił. Na
przykład „Przybądź Duchu Święty", lub „Duchu żyjącego Boga, dziś na mnie zstąp",
czy też inną pieśń, w której prosisz Pana, by wylał na ciebie Ducha Świętego np. „Ześlij
o Chryste Twojego Ducha nam". Módl się własnymi słowami, proś Jezusa, aby napełnił
cię swoim Duchem i swoimi darami. Nie obawiaj się powtarzania tych samych słów
wielokrotnie. Módl się z prostotą, jak dziecko. Jeżeli masz dar języków, módl się o dar
Ducha Świętego w językach.
Proś Jezusa o dary Ducha Świętego. O dar modlitwy; poznania Go przez miłość, o
kontemplację, o to byś w Niego wierzył, ufał Mu i kochał Go, o dar modlitwy
wstawienniczej za inne osoby, o dar modlitwy w językach. Jeżeli już modlisz się
,językami" używaj ich, aby otrzymać „nowe wylanie Ducha" i Jego darów. Jeżeli nigdy
nie modliłeś się w językach, a chciałbyś się tak modlić, poproś o ten dar. Patrz na Pana
Jezusa z miłością, otwórz usta, mów lub śpiewaj (na początek na jednej nucie) sylaby
bez sensu - to pozwoli ci się odblokować. Później pozwól dźwiękom płynąć. Staraj się
śpiewać dla Pana, to się Mu podoba. Możesz się wydawać sobie głupim, ale to tylko
twoja pycha, to minie. Módl się do Pana w językach, z miłością i swobodnie. Jeżeli
stwierdzisz, że mówisz czy śpiewasz Panu w języku, którego nie rozumiesz - otrzymałeś
dar języków. Proś i o inne dary, których potrzebujesz lub które mogą Ci być potrzebne
by służyć Bogu. Proś też o wzrost darów, które już posiadasz. Jeżeli uczysz, proś o dar
nauczania. Jeżeli jesteś lekarzem czy pielęgniarką, pracujesz w poradni lub w
jakikolwiek inny sposób jesteś związany ze służbą zdrowia, proś o dar modlitwy o
uzdrowienie ze względu na tych, którym służysz. Proś o to, aby Biblia mocniej do ciebie
przemawiała lub żebyś znajdował właściwy fragment Biblii na daną okazję. Możesz się
modlić o dar zarządzania, posługiwania, przemawiania publicznie, studiowania. Poddaj
się Bożemu prowadzeniu i proś o wszystko, czego potrzebujesz.
Trwaj przez chwilę w ciszy. Pozwól, żeby Pan cię napełnił swoim Duchem. Niech On
czyni, co zechce, niech da ci to, co chce dać. Niech przemawia do twego serca słowami i
myślami, lub przez jakiś fragment Biblii, albo bardziej tajemniczo, w ciszy odsłania ci
swoje drogi.
Zakończ dziękując Panu Jezusowi. Podziękuj Mu za to, że wysłuchał twojej modlitwy i
odpowiedział na nią. Jeżeli niczego nie czujesz i nie czułeś, również Mu dziękuj.
Panie, dziękuję Ci za to,
że zesłałeś mi swego Ducha Świętego,
Ducha wiary, nadziei i miłości,
Ducha modlitwy.
Dziękuję za Twe dary.
Najbardziej dziękuję Ci Panie
za dar Ciebie samego dla mnie,
tutaj, teraz przez Twego Świętego Ducha.
Amen.
4. Propozycje codziennej modlitwy w tym tygodniu są kontynuacją serii kontemplacji,
rozpoczętą w piątym dniu zeszłego tygodnia kontemplacją Wcielenia, idącą dalej przez
wydarzenia Życia Jezusa, Jego śmierci i zmartwychwstania. Ta seria kontemplacji
będzie ciągnąć się prawie do końca kursu. Modlitwa codzienna w tym tygodniu
koncentruje się na publicznym życiu Jezusa. Łaskę, o którą należy specjalnie prosić,
stanowi lepsze poznanie Jezusa.
Wydarzenia z życia Jezusa, chociaż historyczne, zaszłe w przeszłości, są w porządku
łaski obecne i skuteczne. Kontemplując którekolwiek z tych wydarzeń, możesz otrzymać
potężną łaskę danej tajemnicy, danego objawienia. Spoglądaj na Jezusa, On się tobie
objawia.
CODZIENNA MODLITWA NA TYDZIEŃ CZWARTY
Lepsze poznanie Jezusa
(Uwaga: jeżeli masz dar języków używaj go co dzień choć trochę w czasie modlitwy osobistej).
Dzień pierwszy
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza o Kuszeniu Jezusa, (Łk. 4, 1-13.)
2. Proś o łaskę, której pragniesz: o zrozumienie sposobu działania szatana, lepsze
poznanie Jezusa i zrozumienie Jego dróg tak, aby Go bardziej pokochać i wierniej za
Nim postępować.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa kuszonego przez szatana i udzielającego
mu odpowiedzi.
a. Diabeł kusi Jezusa, aby przywiązywał wielką wagę do rzeczy materialnych. Jezus
potwierdza priorytet spraw duchowych (wiersze 3-4).
b. Diabeł kusi Jezusa, aby szukał swojej chwały na tym świecie, a Jezus odnosi wszelką
chwałę do Ojca (wiersze 5-8).
c. Diabeł stawia przed Jezusem pokusę pychy, Jezus odrzuca ją, mówiąc: „Nie będziesz
kusił Pana Boga twego" (wiersze 9-12).
Zwróć uwagę na sposób działania szatana: prowadzi nas do szukania bogactw i
zaszczytów, a później do pychy i innych grzechów. Jezus uczy nas stawiać sprawy
duchowe na pierwszym miejscu, nie szukać własnej chwały lecz chwały Bożej i dalej
wiedzie w kierunku pokory i innych cnót.
4. Modlitwa:
Jezu, pomóż mi poznać sposób działania szatana
i przeciwstawiać się mu.
Pomóż opierać się nęcącym bogactwom tego
świata, zaszczytom i szukaniu chwały ludzkiej.
Chcę być z Tobą,
wolny od przywiązania do bogactw,
wolny od przywiązania do zaszczytów,
uniżony, pełen szacunku, pokorny i wolny jak Ty.
Naucz mnie Jezu Twoich dróg.
Amen.
5. Krótkie modlitwy powtarzane w ciągu dnia: Naucz mnie Twoich dróg. Albo:
Kocham Cię Jezu i wybieram Ciebie.
Dzień drugi
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza 4, 14-21: Jezus rozpoczyna działalność
publiczną i określa się słowami z księgi Proroka Izajasza.
2. Proś o łaskę, której pragniesz: aby lepiej poznać Jezusa, bardziej Go pokochać i jak
najwierniej za Nim postępować.
3. Punkty pomocne w kontemplacji Jezusa:
a. „Potem powrócił Jezus w mocy Ducha... i nauczał w ich synagogach" (wiersze 14-
15).
b. „I powstał aby czytać... «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ mnie namaścił i
posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a
niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok
łaski od Pana»" (wiersze 18-19).
c. „Dziś spełniły się te słowa, któreście słyszeli" (wiersz 21).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, naucz mnie poznawać Cię lepiej
jako namaszczonego Duchem przez Twego Ojca,
aby mi głosić Dobrą Nowinę,
obdarzyć mnie wolnością,
otworzyć moje oczy abym widział.
Pomóż mi Jezu zrozumieć,
kim jesteś dla mnie.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Pozwól mi lepiej Cię poznać. Albo: Posiał mnie
nieść Dobrą Nowinę ubogim.
Dzień trzeci
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza o błogosławieństwach (Łk. 6, 17-26).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz: aby Go lepiej poznać w Jego nauczaniu, przez
to bardziej pokochać i za Nim iść.
3. Punkty pomocne do lepszego poznania nauczania Jezusa:
a. „Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy Królestwo Boże"
(wiersz 20).
b. „Błogosławieni wy, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie"
(wiersz 21).
Zamiast powyższych można wziąć błogosławieństwa według św. Mateusza (Mt. 5, 3-
11). Można też zastosować każde kolejne błogosławieństwo do Jezusa, nie tylko
rozpatrując je jako część Jego nauki, ale przyjrzeć się temu, jak On sam stosował je w
życiu.
4. Modlitwa:
Panie Jezu, naucz mnie swoich dróg,
Ty sam mnie poucz.
Ty jesteś wypełnieniem tych błogosławieństw.
Naucz mnie zrozumieć Cię i lepiej Cię poznać,
być podobnym do Ciebie, być Twym uczniem.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Naucz mnie dróg Twoich. Albo: Naucz mnie
poznawać Cię lepiej.
Dzień czwarty
1. Przeczytaj naukę Jezusa o prawie miłości u św. Łukasza (Łk. 6, 27-36).
2. Proś o łaskę jakiej pragniesz:
Panie Jezu,
pomóż mi lepiej Cię poznać
poprzez Twoje nauczanie o miłości,
abym Cię bardziej poznał i wierniej za Tobą
postępował.
3. Punkty pomocne do kontemplowania Jezusa w Jego nauczaniu o prawie miłości:
a. „Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą;
błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają"
(wiersze 27-28).
b. „Miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się za to nie
spodziewając" (wiersz 35).
c. „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny" (wiersz 36).
Zwróć uwagę nie tylko na sposób w jaki Jezus naucza o miłości, ale także na to, jak to
nauczanie odnosi się do Jego postępowania, do tego, jak On kochał.
4. Modlitwa:
Panie Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznawać
poprzez Twoją naukę o miłości
i Twoją miłość do mnie
oraz poprzez moją miłość do Ciebie.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Dziękuję Jezu, że mnie kochasz. Albo: Pomóż mi
lepiej Cię poznawać.
Dzień piąty
1. Przeczytaj opis uzdrowienia dokonanego przez Jezusa: Łk. 7, 1-16.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Spraw Jezu, bym Cię lepiej poznał,
bym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty pomocne do kontemplowania uzdrowień dokonanych przez Jezusa.
Tekst Pisma Świętego opisuje dwa uzdrowienia: uzdrowienie sługi setnika i
wskrzeszenie syna wdowy. Wybierz jedno z tych dwóch uzdrowień jako przedmiot
modlitwy. Zwróć szczególną uwagę na:
a) miłość i współczucie z jakim Jezus uzdrawia;
b) moc, z jaką uzdrawia, potęgę Jego miłości;
c) fakt, że Jezus uzdrawia w odpowiedzi na wyrażone - słowami lub bez słów
-potrzeby.
4. Modlitwa:
Panie Jezu, dziękuję ci za Twoją miłość,
za jej uzdrawiającą moc.
Pomóż mi Jezu, przyjąć w pełni Twoją uzdrawiającą miłość
i odpowiedzieć na nią.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Uzdrów mnie Twoją miłością. Albo: Spraw Jezu,
bym Cię lepiej poznał.
Dzień szósty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza o nauczaniu Jezusa o wierze w Niego
(Łk. 8, 22-25).
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej poznać przez wiarę
Twój stosunek do mnie,
po to bym Cię bardziej pokochał
i wierniej za Tobą postępował.
Jezu, spraw aby rosło moje zaufanie do Ciebie.
3. Punkty pomocne w kontemplacji Jezusa:
a. „Pewnego dnia wsiadł ze swymi uczniami do łodzi" (wiersz 22).
b. „A gdy płynęli, zasnął. Wtedy przypadł gwałtowny wiatr na jezioro, tak że fale ich
zalewały i byli w niebezpieczeństwie. Przystąpili więc do Niego i obudzili Go, wołając:
«Mistrzu, Mistrzu, giniemy!» Lecz On wstał, rozkazał wichrowi i wzburzonej fali;
uspokoiły się i nastała cisza" (wiersze 23-24). c. „A do nich rzekł: «Gdzie jest wasza
wiara?»" (wiersz 25).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, wierzę w Ciebie.
Wzmocnij moją wiarę.
Ufam Jezu, że uspokoisz każdą burzę w moim życiu.
Wołam teraz do Ciebie prosząc Cię o pomoc.
Spraw abym zaufał Ci jeszcze mocniej.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Jezu, przymnóż mi wiary w Ciebie. Albo: Jezu,
ufam Tobie!
Dzień siódmy
1. Przeczytaj naukę Jezusa o pójściu za Nim (Łk. 9, 57-62).
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, daj mi łaskę tak wielkiego poznania Ciebie,
abym Cię zawsze kochał
i szedł za Tobą nie oglądając się wstecz.
3. Punkty pomocne w kontemplacji Jezusa:
a. „A gdy szli drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą dokądkolwiek się
udasz!» Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki powietrzne - gniazda lecz Syn
Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć»" (wiersze 57-58).
b. „Do innego rzekł: «Pójdź za Mną». Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi
najpierw pójść i pogrzebać mojego oj-ca». Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich
umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże»" (wiersze 59-60).
c. „Jeszcze inny rzekł:« Panie chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się
z moimi w domu». Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a
wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego»" (wiersze 61-62).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, pomóż mi zrozumieć
Twoje nauczanie o pójściu za Tobą.
Pomóż mi zrozumieć
w jakiej mierze odnosi się ono do mnie.
Naucz mnie, co znaczy iść za Tobą.
Pomóż mi kochać Cię bardziej, abym mógł
w pełni Cię naśladować.
Pomóż mi lepiej Cię poznać i bardziej pokochać.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Jezu, chcę iść za Tobą dokądkolwiek podążasz.
Albo: Postanowiłem pójść za Jezusem.
TYDZIEŃ PIĄTY
Wejście modlitwą w cierpienie i śmierć Jezusa.
Kontemplacja i modlitwa skierowana na Jezusa w mym sercu
Treści piątego tygodnia przygotowują do codziennej modlitwy koncentrującej się w
nadchodzących dniach na Ostatniej Wieczerzy, Męce i Śmierci Jezusa. Podane są
również teksty do kontemplacji z pouczeniem o modlitwie „ukierunkowanej".
Nauka o modlitwie kontemplacyjnej
a. Kontemplacja oznacza patrzenie na Pana Jezusa z miłością.
Kontemplacja jest sposobem poznania-nie takim w jaki zna się daty, fakty, lub jakąś
prawdę, lecz takim w jaki poznaje się jakąś osobę. Przez kontemplację poznaję lepiej
Jezusa, nie tak jak się Go poznaje przez studium - poznaję Go lepiej przez miłość.
Poznanie osoby jest czymś innym niż wiedza o faktach jej dotyczących. Chcę wiedzieć
jak najwięcej o kimś kto mnie kocha i kogo ja kocham, ponadto chcę lepiej poznać tę
osobę. Jezus zna mnie doskonale, akceptuje całkowicie, kocha gorąco i nazywa po
imieniu. Prowadzi mnie do umiłowania siebie i poznania przez miłość - przez swoją
miłość do mnie i moją miłosną odpowiedź.
Poznanie przez miłość nie jest więc abstrakcyjne. Poznanie przez miłość, wynikające
z kontemplacji i stanowiące jej istotę, jest często niejasne, ciemne, zamglone,
zaciemnione - ale nigdy abstrakcyjne. Kontemplacja jest miłosnym poznaniem osoby, a
tą osobą jest Jezus tu i teraz obecny.
Kontemplacja jest przeżywaniem Jezusa, Jego obecności, miłości i troskliwości. Nie
jest to jednak tylko i wyłącznie doświadczenie intelektualne, ale przeżycie również
uczuciowe - sercem. Kontemplacja jest wiedzą serca, która powstaje na skutek doznania
miłości Jezusa i odpowiedzi miłością na Jego miłość.
A więc uczucia się liczą. Czasami mogę i muszę modlić się w posusze, jakby na
pustyni, bez żadnych uczuć i może nawet odczuwając brak kontaktu z Jezusem.
Jednakże normalnie kontemplowanie Jezusa wprowadza mnie w pewnego rodzaju
„odczuwanie", są to duchowe uczucia, pochodzące z miłości.
Łaska, o którą proszę w tym tygodniu - to lepsze poznanie Jezusa, oglądanego podczas
Ostatniej Wieczerzy i w czasie Jego Męki i Śmierci. Dlaczego Jezus doprowadził do
Wieczerzy, podczas której dał siebie w postaci chleba i wina? Odpowiedź jest jasno
ukazana w Liście do Hebrajczyków: I dlatego jest pośrednikiem Nowego Przymierza,
ażeby przez śmierć poniesioną dla odkupienia przestępstw, popełnionych za pierwszego
przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia
obietnicy (Br. 9, 15). W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus zawiera ponownie przymierze
z Bogiem, które zostało przez nas zerwane: Teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu
mego i strzec mego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród
wszystkich narodów. Wtedy cały lud jednogłośnie powiedział: Uczynimy wszystko, co
Pan nakazał (Wj. 19, 5, 8). Jezus odnawia to przymierze: Ten kielich to Nowe
Przymierze w krwi mojej, która za was będzie wylana (Łk. 22, 20). List do
Hebrajczyków (Hbr. 8, 6-12) w mocnych słowach opisuje Nowe Przymierze, którego
pośrednikiem stał się Jezus (wiersz 6b).
Jezus idzie dobrowolnie na Mękę i śmierć. Ja życie moje oddaję... Nikt mi go nie
odbiera, lecz Ja od siebie je oddaję (J 10, 17-18). Czyni to, aby odnowić posłuszeństwo
przymierzu: Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca. Ja życie moje oddaję. Nikt mi go
nie odbiera (J 10, 18). Tak czynię jak mi Ojciec nakazał (J 14, 31). .
Jezus cierpi z miłością, aby nasze zjednoczenie z Ojcem stało się ponownie możliwe.
Cierpi w ciemnościach, w wierze, w męczarni duszy. Nie było Mu łatwo umrzeć za
mnie. Chrzest mam przyjąć i jakiej doznaję udręki, aż się to stanie (Łk. 12, 50). Przestał
widzieć Ojca: Boże mój, Boże mój czemuś Mnie opuścił (Mt. 27, 46). Podczas swego
chrztu usłyszał Ojca mówiącego: Ten jest mój Syn umiłowany (Mt. 3, 17). Obecnie, w
opuszczeniu, słyszy tylko drwiny: Innych wybawiał, niechże teraz siebie wybawi, jeśli
On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym (Łk. 23, 35).
Kontempluję Jezusa wiedząc, że powiedział: Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy
ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi (J 15, 13-
14).
b. Modlitwa „ukierunkowana"
Kontemplacja może przybrać formę modlitwy „ukierunkowanej", w której kieruję
uwagę na Jezusa obecnego w moim sercu. Modlitwa „ukierunkowana" nie skupia się na
słowach, czy zdaniach, takich jak imię Jezusa, lecz przez słowo czy zwrot kieruje się ku
Osobie. Powtarzając imię „Jezus" powoli i nieustannie, nie wargami ale w ciszy mego
serca, kieruję się ku Osobie, którą przyzywa me serce i chcę w Niej spocząć.
Mogę zastosować „modlitwę Jezusa", „modlitwę pielgrzyma": Panie Jezu Chryste,
zmiłuj się nade mną grzesznikiem, powtarzając powoli to zdanie, nieustannie w mym
sercu. Skupiam się jednak na Panu Jezusie, nie na technice. Taki sposób modlitwy -
powtarzanie w sercu jednego wezwania lub imienia Jezus, jest dobry i może prowadzić
do prawdziwej kontemplacji. Ale sama kontemplacja - tajemnicze i pozarefleksyjne
spotkanie Jezusa Chrystusa pozostaje Jego darem. Darem ofiarowanym mi, który mam
przyjąć a nie zdobyć jakąś techniką, podbojem czy zasługami.
CODZIENNA MODLITWA NA TYDZIEŃ PIĄTY
Ostatnią Wieczerza, Męka i Śmierć Jezusa
Dzień pierwszy
1. Przeczytaj opis Ostatniej Wieczerzy, w czasie której Jezus uprzedzając ofiarę
krzyżową, bierze chleb i mówi: To jest Ciało moje, a następnie wino, mówiąc: Ten
kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej (Łk. 22, 14-23).
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Panie Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać
w tajemnicy Ostatniej Wieczerzy,
w tajemnicy Najświętszej Eucharystii,
w misterium Twojego wydania się za mnie
i dla mnie.
Pomóż mi bardziej Cię kochać
i jak najwierniej za Tobą postępować.
Szczególnie pomóż mi wejść w tajemnicę
Twego cierpienia i śmierci.
3. Punkty pomocne w kontemplacji Jezusa:
a. „A gdy nadeszła pora, zajął miejsce
u stołu i apostołowie z Nim. Wtedy rzekł do nich: «Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę
z wami, zanim będę cierpiał»" (wiersze 14-15).
b. „Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go mówiąc: «To jest
Ciało moje, które za was będzie wydane; to czyńcie na moją pamiątkę»" (wiersz 19).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, pomóż mi poznawać Cię lepiej,
wejść do Twojego serca i uczuć,
gdy się przygotowywałeś na Mękę i śmierć.
Daj mi poznać Twoje serce,
wprowadź mnie w Twoje cierpienie.
Złącz moje serce z Twoim.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: To jest Ciało moje, które za was będzie wydane.
Albo: Wprowadź mnie do Twojego serca.
Dzień drugi
1. Przeczytaj naukę Jezusa o pokorze i służbie w czasie Ostatniej Wieczerzy (Łk. 22,24-
28). Jezus nie tylko uczy jak postępować, On wskazuje na siebie, odkrywa kim jest.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej
przez Twoje nauczanie
tak, abym mógł Cię bardziej kochać
i zjednoczyć się z Tobą
w Twym cierpieniu i śmierci,
a przez to wierniej Cię naśladował.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa:
a. „Królowie narodów panują nad nimi, a ich władcy przyjmują nazwę dobroczyńców.
Wy zaś nie tak macie postępować. Lecz największy między wami niech będzie jak
najmłodszy, a przełożony jak sługa" (wiersze 25-26).
b. „Któż bowiem jest większy? Czy ten, kto siedzi za stołem? Otóż ja jestem pośród
was jak ten, kto służy" (wiersz 27).
c. „Wyście wytrwali przy Mnie w moich przeciwnościach" (wiersz 28).
4. Modlitwa:
Jezu, chcę być z Tobą w twoich utrapieniach,
Chcę trwać przy Tobie, kiedy przygotowujesz się,
na śmierć i cierpienie za mnie,
po to, abym ja mógł mieć życie wieczne.
Uniżyłeś się, stałeś się najmniejszym,
stałeś się sługą.
Przyjąłeś na siebie cierpienie i śmierć
z miłości do mnie.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Jezu, naucz mnie lepiej Cię poznawać. Albo:
Wyście wytrwali przy mnie w moich przeciwnościach.
Dzień trzeci
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza - Konanie Jezusa w Ogrójcu (Łk. 22, 39-
46).
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Panie Jezu, chcę wejść w Twoje cierpienia,
w Twoją agonię, w Twoje serce.
Chcę trwać przy Tobie w Twojej agonii.
Daj mi laskę bycia przy Tobie w Ogrójcu.
Daj abym poznał Cię lepiej w Twojej agonii,
oraz mocniej i wierniej Cię naśladował.
3. Punkty kontemplacji agonii Jezusa w Ogrójcu:
a. „Upadł na kolana i modlił się: «Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich.
Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie»" (wiersz 42).
b. „Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi,
sączące się na ziemię" (wiersz 44).
c. „Gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów zastał ich śpiących ze smutku. Rzekł
do nich: «Czemu śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie»" (wiersze
45-46).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, chcę być z Tobą
w Twojej agonii.
Pozwól mi być w Ogrójcu w dniu dzisiejszym.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Jezu, chcę być przy Tobie. Albo: Nie moja wola, lecz
Twoja niech się stanie.
Dzień czwarty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza - Jezus niesprawiedliwie osądzony i
skazany na śmierć (Łk. 23, 13-25).
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej
przez Twoją Mękę
i zjednoczyć się z Tobą
w Twym cierpieniu.
3. Punkty pomocne do kontemplacji Jezusa:
a. „Piłat powiedział: «Nie znalazłem w Nim żadnej winy w sprawach, o które Go
oskarżacie. Każę więc Go wychłostać i uwolnię»" (wiersze 14-16).
b. „Zawołali więc wszyscy razem: «Strać Tego, a uwolnij nam Barabasza)). Piłat, chcąc
uwolnić Jezusa, ponownie przemówił do nich. Lecz oni wołali: «Ukrzyżuj, ukrzyżuj
Go»" (wiersze 18-21).
c. „Zapytał ich po raz trzeci: «Cóż On złego uczynił? Nie znalazłem w Nim nic
zasługującego na śmierć. Każę Go więc wychłostać i uwolnię)). Lecz oni nalegali z
wielkim wrzaskiem, domagając się aby Go ukrzyżowano i wzmagały się ich krzyki.
Piłat więc zawyrokował, żeby ich żądanie zostało spełnione" (wiersze 22-24).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, widzę Cię ubiczowanego,
przybranego w cierniową koronę,
stojącego przed tłumem.
Chcę trwać przy Tobie w Twoim cierpieniu
i odrzuceniu przez własny naród.
Złącz moje serce z Twoim.
Pozwól mi być z Tobą w cierpieniu.
Amen.
5.
W ciągu dnia możesz przywoływać na pamięć obraz Jezusa cierniem
ukoronowanego. Możesz też zwracać się od czasu do czasu do Jezusa mówiąc: Jezu,
kocham Ciebie.
Dzień piąty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza - Jezus w drodze na Kalwarię (Łk. 23,
26-38).
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, chcę być z Tobą, gdy niesiesz swój krzyż,
chcę Cię lepiej poznać,
dzielić Twoje uczucia i cierpienia,
bardziej Cię kochać i postępować za Tobą.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa w czasie drogi krzyżowej:
a. „Gdy Go wyprowadzili" (wiersz 26).
b. „Zatrzymali niejakiego Szymona z Cyreny, który wracał z pola i włożyli na niego
krzyż, aby go niósł za Jezusem" (wiersz 26).
„A szło za Nim mnóstwo ludzi, także kobiet, które zawodziły i płakały nad Nim"
(wiersz 27).
4. Modlitwa:
Jezu, widzę Cię dźwigającego krzyż
w drodze na Kalwarię.
Chcę być przy Tobie,
chcę być Szymonem Cyrenejczykiem,
który Ci pomaga.
Chcę uczestniczyć w jakiś sposób
w Twoim cierpieniu i dźwiganiu krzyża.
Dziękuję Ci za to, że mnie kochasz,
cierpisz za mnie i niesiesz krzyż z miłości do mnie,
Amen.
5. W ciągu dnia możesz przywoływać na pamięć obraz Jezusa niosącego swój krzyż,
cierniem ukoronowanego lub mówić do Jezusa: Jezu, kocham Ciebie.
Dzień szósty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza - ukrzyżowanie Jezusa (Łk. 23, 39-43).
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Panie Jezu, chcę Cię bliżej poznać
w cierpieniu i śmierci krzyżowej,
aby Cię bardziej pokochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty do kontemplowania Jezusa ukrzyżowanego:
a. „Gdy przyszli na miejsce zwane «Czaszką», ukrzyżowali tam Jego" (wiersz 33).
b. „Lecz Jezus mówił: «Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą co czynią»" (wiersz 34).
c. „Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili: «Innych wybawiał,
niechże teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym». Szydzili z
Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, mówiąc: «Jeśli Ty jesteś
królem żydowskim, wybaw sam siebie»" (wiersze 35-37).
4. Modlitwa:
Jezu, widzę Cię ukrzyżowanego.
Wybaczasz tym, którzy Cię zabijają i wyszydzają
ale nie schodzisz z krzyża.
Panie Jezu, kocham Cię i adoruję.
Amen.
5. W ciągu dnia przywołuj obraz Jezusa ukrzyżowanego, mów: Jezu, kocham Cię i
adoruję.
Dzień siódmy
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza - Śmierć Jezusa (Łk. 23, 44-49).
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, daj mi łaskę lepszego poznania Ciebie
konającego za mnie na krzyżu.
Pomóż mi bardziej Cię kochać
i wierniej naśladować.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa umierającego na krzyżu:
a. „Mrok ogarnął całą ziemię... Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się prze
środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam
ducha mojego». Po tych słowach wyzionął ducha" (wiersze 44-46).
b. „Setnik widząc, co się stało, oddał chwałę Bogu i rzekł: «Zaiste człowiek ten był
sprawiedliwy))" (wiersz 47).
c. „Wszyscy Jego znajomi stali z daleka; również niewiasty, które Mu towarzyszyły w
Galilei, przypatrywały się temu" (wiersz 49).
4. Módl się tak, jak dyktuje ci serce, lub trwaj w ciszy przed krzyżem.
5. Przypomnij sobie w ciągu dnia obraz Jezusa ukrzyżowanego lub mów: Jezu, kocham
i adoruję Ciebie.
TYDZIEŃ SZÓSTY
Wejście w radość Zmartwychwstania Jezusa;
Rozeznanie duchowe i podejmowanie decyzji
Tydzień szósty zawiera pouczenia o rozeznaniu duchowym i posługiwaniu się tym
rozeznaniem w podejmowaniu decyzji. Jego treści przygotowują do codziennej
modlitwy w ciągu tygodnia, podejmującej temat Zmartwychwstania Jezusa i Jego
ukazywania się uczniom.
Przede wszystkim pomyśl jak przebiegała twoja modlitwa w zeszłym tygodniu. Co
odczuwałeś na modlitwie? Nie wszystkie negatywne uczucia pojawiające się podczas
modlitwy są niepożądane. Niektóre mogą naprawdę pochodzić od Pana Jezusa i
pomagać ci w modlitwie. Rozważając Mękę Jezusa mogę odczuwać smutek z powodu
Jego cierpień, niejako uczestniczyć w Jego udręce i bólu, a nawet płakać zdając sobie
sprawę z tego co wycierpiał za moje grzechy. Rozmyślając o Męce mogę też czuć strach
i wstręt. Takie uczucia połączą mnie bardziej z Jezusem. One są dobre, nie złe.
Kryterium oceny myśli i uczuć doznawanych podczas modlitwy jest następujące: Czy
ułatwiły one, czy też utrudniły mój kontakt z Jezusem? Czy zjednoczyły mnie z Nim
bardziej? Niektórzy mogą uważać, że ich modlitwa nie była wiele warta, gdy w
rzeczywistości prawdziwie spotkali się z Bogiem.
Pouczenia o rozeznaniu duchowym
Racz więc dać twemu słudze serce pełne rozsądku do rozróżniania dobra i zła (1 Krl. 3,
9) - modlił się Salomon. Panu Bogu podobała się ta prośba o „umiejętność rozstrzygania
spraw" (tamże, wiersz 11). Rozeznanie dobra od zła, czegoś lepszego od gorszego,
szukanie tego, czego Bóg chce od nas w każdej sytuacji może się dokonać jedynie na
modlitwie. Mówi o tym wyraźnie św. Paweł: Człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje
tego, co z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może poznać, bo tylko
duchem można to rozsądzić. Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez
nikogo nie jest sądzony... My właśnie znamy zamysł Chrystusa (1 Kor 2, 14-16).
Tylko prze modlitwę możemy poznać „zamysł Chrystusa", dowiedzieć się, co On myśli
na każdy temat.
a. Rozeznanie duchowe
Jest to proces modlitewny, w którym rozważamy w miłości i świetle wiary rodzaj
swoich przeżyć: czy to natchnienie, pomysł, plan, zamiar lub słowo, pochodzą od
Boga, czy nie? Czy ich źródłem jest Duch Jezusa, czy coś innego? Jeśli dowiem się,
skąd pochodzi jakaś myśl, plan czy słowo, łatwiej podejmę decyzję. Chcę podejmować
decyzje i wykonywać tylko to, co pochodzi od Ducha Świętego. Natomiast chcę
odrzucić i unikać wszystkiego co pochodzi od innych duchów.
Paweł stosował rozeznanie duchów w różnych gminach, do których pisywał. Głosił
także naukę o rozeznaniu (Flp. 1, 9-11). Bądźcie tymi, których prowadzi Duch Boży (Rz.
8, 14). Postępujcie jak dzieci światłości... Usiłujcie zrozumieć, co jest woła Pana. (Ef 5,
8,10,17). Dla Pawła zasadniczym kryterium rozeznania jest osobisty kontakt z Jezusem
Chrystusem (1 Kor 12, 3; 23, 3). To samo mówi św. Jan w swojej Ewangelii i listach:
Po tym poznajecie Ducha Bożego, każdy duch, który uznaje, że Jezus Chrystus przyszedł
w ciele jest z Boga. Każdy zaś duch, który nie uznaje Jezusa, nie jest z Boga (1 J 4, 2-3).
Najlepszym sprawdzianem osądzenia skąd pochodzi jakaś myśl, pomysł działania, czy
wewnętrzne przynaglenie jest bardzo często to, co św. Ignacy Loyola nazywa
„konsolacją" -pocieszeniem. Co ma na myśli? Doznaję „konsolacji" tj. pocieszenia, gdy
zaczynam płonąć miłością do Boga, gdy nie mogę kochać niczego, ani nikogo innego na
ziemi -tylko Pana i Stwórcę wszystkiego. Doznaję go także wówczas gdy wylewam łzy
żalu nad Męką i śmiercią Pana Jezusa za moje grzechy i grzechy całego świata.
„Pocieszenie" może być także odczuwalnym wzrostem wiary, nadziei i zaufania do
Pana, pochodzącym z miłości i każda radość wewnętrzna, która pociąga mnie do Boga
przynosi wewnętrzny odpoczynek i pokój. Krótko mówiąc, jest to myśl, zamysł,
uczucie, przynaglenie będące źródłem „pociechy" zbliżającej do Pana Jezusa,
ułatwiającej kontakt z Nim, odnajdywanie Go i zjednoczenie się z Nim.
Dla tych, którzy starają się żyć życiem chrześcijańskim i poddawać się Duchowi
Świętemu, „pocieszenie" jest użytecznym kryterium doświadczenia wewnętrznego. Na
ile blisko Jezusa poczuję się trwając w Jego obecności na modlitwie, patrząc na Niego z
wiarą, ufnością i miłością i rozważając jakiś pomysł, myśl, czy zamiar? Czy mój kontakt
z Jezusem staje się bliższy, gdy trwając w kontemplacji przedstawiam Mu tę myśl czy
impuls? Czy, kiedy przedstawiam w czasie kontemplacji moją sprawę Panu czuję, że
sposób rozwiązania jej jest słuszny, czy doznaję szczególnego pokoju a nawet radości i
szczęścia? Jeżeli tak się dzieje, jeżeli doświadczam tego, co Ignacy nazywa
„pocieszeniem" jest to znakiem, że ta myśl, rzecz, sprawa pochodzi od Boga.
Święty Ignacy wprowadza również termin desolatio - strapienie. Określa nim
wszystko, co mnie odsuwa od Pana: pokusy grzechu, odejście od Pana, posępne myśli i
serce, zamieszanie; wszystko co osłabia miłość, sprowadza nieufność, brak wiary i
nadziei. Krótko mówiąc desolatio - strapienie jest odwrotnością consolatio -
pocieszenie. Czy strapienie jest tym, co św. Jan od Krzyża nazywa „nocą ciemną"? Nie,
w „nocy ciemnej" mogę w różnym czasie przeżywać „pocieszenia" lub „strapienia".
„Noc ciemna" jest często połączona z prawdziwym pokojem i odpoczynkiem w Panu, z
zadowoleniem płynącym z faktu zjednoczenia się z Nim w ciemnościach, a więc jest to
czas „pocieszenia".
Moje rozeznanie nie będzie nieomylne. Ono również potrzebuje rozeznania, oceny,
ukierunkowania, rewizji. Przy rozeznaniu, a jeszcze bardziej przy ocenie rozeznania
może pomóc rozmodlony przyjaciel, stały spowiednik lub kierownik duchowy.
b. Rozeznanie i podejmowanie decyzji.
Przyjmijmy, że chcę rozeznać wolę Bożą w ważnej sprawie. Zebrałem wszystkie fakty
i potrzebne informacje. Może, jeśli to potrzebne, skonsultowałem sprawę z paroma
osobami, w każdym razie uzyskałem pełny obraz problemu. Nie potrafię jednak podjąć
decyzji, wciąż nie wiem czego Pan Bóg chce ode mnie w tej sprawie. Modliłem się już o
światło i prowadzenie Boże w porządkowaniu faktów dotyczących mojego problemu,
zapytywałem ludzi, książek i dokumentów, rozważam „pro" i „contra". Decyzję, którą
mam podjąć odnoszę teraz wprost do Boga i czekam aż On objawi mi swoją wolę.
Jezus jest Panem mojego życia. Chcę poddać moją decyzję Jemu, aby podjąć ją pod
Jego kierownictwem. W czasie chwili kontemplacji - trwania w wierze i miłości przed
Panem, staram się przemyśleć mój problem razem z Nim. Nie chodzi tu o rozumowanie
czy logiczną argumentację, ale o modlitewne „przetrawienie" całej sprawy w obecności
Boga, w atmosferze Jego miłości do mnie. Razem z Jezusem, kontemplując Go i jakby
patrząc Mu w oczy, rozważam wszystkie możliwe rozwiązania mojego problemu.
Kolejno przedstawiam Mu różne możliwości decyzji i obserwuję jak każda z nich
wpływa na mój kontakt z Nim.
Normalnie po jakimś czasie (uzależnionym od ważności decyzji) pojawia się
rozwiązanie. Każdego dnia przez kilka minut przedkładam Bogu wszystkie możliwości i
rozważam źródła (złe lub dobre duchy) każdej z nich. Czynię to w sposób jasny i
jednoznaczny, traktując „na serio" miłość Jezusa do mnie i starając się rzeczywiście
znaleźć to, czego On dla mnie pragnie. Zasięgam Jego rady poważnie i ufam Mu.
Po pewnym czasie (a być może już od samego początku) rozważając jedną z
możliwości doznam „pocieszenia". „Patrząc Jezusowi w oczy" i przedstawiając Mu ten
właśnie sposób rozwiązania sprawy czuję, że to jest słuszne. Być może ogarnie mnie
pokój lub wewnętrzna harmonia, możliwa jest także prawdziwa radość lub szczęście. To
jest właśnie sygnał, że ten kierunek działania pochodzi od dobrego ducha.
Klucz do podjęcia decyzji jest więc następujący: w jaki sposób rozważanie kolejnych
możliwości wpływa na mój kontakt z Bogiem? Prawdopodobnie nie uzyskam absolutnej
pewności. Mogę trwać przy swoim wyborze (to jest przypuszczalnej decyzji) przez
parę dni, wypróbowując ją czy rzeczywiście pochodzi od Boga. Jeżeli tak jest, moje
zadowolenie będzie trwałe. Mogę jeszcze przez pewien czas rozeznawać to rozeznanie, a
następnie wprowadzić decyzję w życie.
Jeżeli moja decyzja dotyczy też innej osoby, powinienem pomodlić się razem z nią.
Mąż i żona winni podejmować decyzję wspólnie. W takim przypadku rozeznają
indywidualnie, a następnie rezultaty rozeznania osobistego przedstawiają Panu we
wspólnej modlitwie. Czasem podejmuje się decyzję grupowo i prosi każdego członka
grupy o rozeznanie.
Proces wspólnotowego rozeznania, dwóch lub trzech osób mających podjąć decyzję,
może przebiegać w następujący sposób. Każdy członek grupy modli się sam i rozeznaje.
Następnie wszyscy zbierają się nie po to aby dyskutować ale po to, by podzielić się
wynikiem swoich modlitewnych rozważań. Później modlą się wspólnie. Jeżeli mimo to
nie osiągnie się jednomyślności, wówczas można powtórzyć cały proces, aż do
rozstrzygnięcia sprawy.
c. Przygotowanie do codziennej modlitwy na ten tydzień
Tematem codziennej modlitwy nadchodzącego tygodnia jest Zmartwychwstanie i
ukazywanie się powstałego z martwych Jezusa swoim uczniom oraz Zesłanie Ducha
Świętego w dzień Pięćdziesiątnicy. Nasza modlitwa będzie więc miała inny odcień niż
w poprzednim tygodniu. Ma ona być radosna i pogodna.
O jaką łaskę prosić w tym tygodniu? O łaskę cieszenia się Zmartwychwstaniem Jezusa
i dzieleniem Jego szczęścia.
Co czyni Jezus, gdy zjawia się wśród swych przyjaciół po Zmartwychwstaniu?
Pociesza ich. Zmartwychwstały Jezus jest Pocieszycielem. Mówi: Nie bójcie się.
Napełnia uczniów radością, nie wywołuje sztucznego optymizmu lecz wlewa w ich
serca rzeczywistą nadzieję. Czyni ich szczęśliwymi, pełnymi radości i wesela z powodu
Jego Zmartwychwstania.
Chcę, by w modlitwie tego tygodnia Jezus mnie pocieszał. Aby uczynił mnie
zadowolonym, szczęśliwym, radosnym. Chcę dzielić radość Jego Zmartwychwstania,
Jego nowego rodzaju życia.
CODZIENNA MODLITWA NA TYDZIEŃ SZÓSTY
Jezus powstał z martwych
Dzień pierwszy
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza - Zmartwychwstanie Jezusa (Łk. 24, 1-
12).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz: radować się Zmartwychwstałym Panem, dzielić
Jego radość i szczęście, przyjąć Jego pocieszającą i uszczęśliwiającą miłość i wzrastać w
niej, stawać się coraz bardziej Jego uczniem.
3. Punkty pomocne do kontemplowania Jezusa Zmartwychwstałego:
a. „Nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. Przestraszone
pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego
wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie jak wam
mówił, będąc jeszcze w Galilei: Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i
ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie" (wiersze 4-7).
b. „I wróciły od grobu, oznajmiły to wszystko Jedenastu i wszystkim pozostałym"
(wiersz 9).
c. „Lecz słowa te wydały im się czczą gadaniną i nie dali im wiary" (wiersz 11).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, powstałeś z martwych
i jesteś tu przy mnie.
Pozwól mi dzielić Twoją radość,
uczyń mnie szczęśliwym, pociesz mnie.
Daj mi Twoje pocieszenie.
Wielbię Cię, Panie w Twoim Zmartwychwstaniu.
Tobie chwała i moc i cześć.
Amen.
5. W czasie dnia pomyśl o jakimś obrazie Jezusa Zmartwychwstałego. Możesz też
powtarzać: Cześć i chwała, i moc jest Twoja, Jezu. Albo: Wesoły nam dzień dziś nastał,
lub refren jakiejś innej pieśni wielkanocnej.
Dzień drugi
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza o spotkaniu Jezusa z uczniami w drodze
do Emaus (Łk. 24, 13-29).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz:
Panie Jezu, daj abym Cię lepiej poznał,
cieszył się i był szczęśliwy dlatego,
że powstałeś z martwych i jesteś teraz przy mnie.
Pomóż mi bardziej Cię kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty pomocne do kontemplowania zmartwychwstałego Jezusa:
a. „Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi"
(wiersz 15).
b. „Na to On rzekł do nich: «O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we
wszystko, co powiedzieli prorocy! Czy Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do
swej chwały?)) I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co
we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego" (wiersze 25-27).
c. „Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień
się już nachylił)). Wszedł więc aby zostać z nimi" (wiersz 29).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, przybliżyłeś się do mnie
i jesteś przy mnie teraz, na modlitwie.
Objaw mi, Panie, znaczenie Pisma,
znaczenie tego tekstu dla mnie, dla nas obojga
- dla Ciebie i dla mnie.
Panie Jezu, krocz zawsze przy mnie.
Dozwól mi iść przy Tobie.
Pozostań ze mną, Panie.
Amen.
5. Do powtarzania w ciągu dnia: Pozostań ze mną, Jezu. Albo jakiś refren pieśni
wielkanocnej czy hymnu, który możesz zaśpiewać Jezusowi. Albo mów: Pozostań Z
nami, Panie, bo ma się już ku wieczorowi i dzień się nachylił.
Dzień trzeci
1. Przeczytaj dalszy ciąg spotkania Jezusa z uczniami w drodze do Emaus (Łk. 24, 30-
35).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz:
Panie Jezu, daj mi łaskę poznania
Ciebie - zmartwychwstałego
i przebywającego tutaj teraz ze mną.
Daj mi udział w radości i szczęściu
Twojego zmartwychwstania.
Pomóż mi lepiej Cię poznawać tak,
abym Cię bardziej kochał,
i wierniej Cię naśladował.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa:
a. „Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał
go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go" (wiersze 30-31). b. „I mówili
nawzajem do siebie: «Czy serce
nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?»" (wiersz
32).
c. „Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu
chleba" (wiersz 35).
4. Modlitwa:
Panie Jezu,
powstałeś z martwych
i jesteś teraz tutaj przy mnie.
Zasiadasz ze mną ,,przy stole" mojej modlitwy.
Objaw mi się.
Daj mi się poznać.
Spraw bym Cię lepiej poznał przez miłość,
abym świadczył moim życiem, że Cię znam
i prowadził innych do lepszego poznania Ciebie.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Jezu, pomóż mi Cię rozpoznać, albo jakiś wers lub
refren z pieśni wielkanocnej lub hymnu.
Dzień czwarty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza - Jezus ukazuje się uczniom (Łk. 24, 36-
43).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej przez miłość
i dzielić z Tobą radość Zmartwychwstania,
bym Cię bardziej kochał i szedł za Tobą.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa:
a. „A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich" (wiersz 36).
b. „Rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w
waszych sercach?»" (wiersz 38).
c. „Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich:
«Macie tu coś do jedzenia?» Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł
wobec nich" (wiersze 41-43).
4. Modlitwa:
Panie Jezu, Ty sam Zmartwychwstały jesteś
tutaj, teraz przy mnie.
Oddaję Ci wszystkie moje kłopoty i problemy.
Wznoszę ręce do Ciebie i wielbię Cię, Jezu,
w chwale i mocy Twojej zmartwychwstałej
obecności.
Daj mi radość i wesele,
radość z Twojego Zmartwychwstania.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Jezu, jesteś tutaj. Albo: Wielbię Cię Jezu w chwale i
mocy Twojego Zmartwychwstania.
Dzień piąty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza - Jezus tłumaczy uczniom znaczenie
Pisma (Łk. 24, 44-48).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi zrozumieć Cię lepiej
poprzez Pismo Święte
i poznać Cię bardziej przez miłość,
by Cię bardziej kochać
i wierniej za Tobą podążać.
3. Punkty pomocne w kontemplowaniu Jezusa Zmartwychwstałego:
a. „Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma" (wiersz 45).
b. „Tak jest napisane: "Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie"
(wiersz 46).
c. „W imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim
narodom, począwszy od Jerozolimy" (wiersz 47).
4. Modlitwa:
Panie Jezu,
ukaż mi znaczenie Pisma Świętego dla mnie,
dla związku między nami,
dla mojego zjednoczenia z Tobą.
Raduję się Panie Twoim Zmartwychwstaniem.
Twoim życiem,
Tobą - tutaj, teraz.
Niech moja radość w Tobie, Panie
wychwala Ciebie - Zmartwychwstałego.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Jezu, otwórz moje serce bym Cię lepiej poznał.
Albo Uwielbiam Cię, Panie, który zmartwychwstałeś i jesteś z nami.
Dzień szósty
1. Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza (Łk. 24, 48-53).
2. Proś Jezusa o łaskę, której pragniesz:
Jezu, daj mi laskę lepszego poznania Cię
przez miłość oraz przez radość i szczęście
płynące z Twojego Zmartwychwstania.
Pomóż mi bardziej Cię kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty pomocne do kontemplacji Jezusa Zmartwychwstałego:
a. „Wy jesteście świadkami tego. Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś
pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka" (wiersze 48-49).
b. „I podniósłszy ręce błogosławił ich" (wiersz 50).
c. „Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, gdzie stale
przebywali w świątyni, błogosławiąc Boga" (wiersze 52-53).
Modlitwa:
Dziękuję za Ducha Świętego w moim sercu.
On czyni mnie Twoim świadkiem.
Błogosław mi Jezu i daj mi dar uwielbiania
Ciebie i radowania się w Tobie,
abym z weselem wielbił Ciebie i Ojca w jedności
z Duchem Świętym.
Amen.
5. Krótkie modlitwy w ciągu dnia: Pobłogosław mnie, Jezu. Albo: Chwała Ci, Jezu.
Dzień siódmy
W dzisiejszej modlitwie powróć do jednego z dni tego tygodnia, w którym przeżywałeś
Zmartwychwstanie Pana i powtarzaj modlitwę tamtego dnia.
TYDZIEŃ SIÓDMY
Spojrzenie w przyszłość
Tydzień siódmy kończący ten kurs wybiega w przyszłość i zachęca do podjęcia
konkretnych planów dotyczących twojego życia modlitewnego.
Wierność i ciemności
a. Wierność polega na znalezieniu w każdym dniu określonego czasu przeznaczonego
na modlitwę osobistą i spotkanie w ciszy z Jezusem. Jest to wierność Jemu i wyraz
naszego zaangażowania i miłości.
b. Jeżeli do tej pory nie odczułeś wielkich oschłości i ciemności w modlitwie, musisz się
liczyć z tym, że będziesz je przeżywał. Wszyscy w pewnej mierze spotykamy się z nimi.
Wiele osób przeżywa je bardzo długo, jako normalny stan w modlitwie. Co powinienem
robić w takiej sytuacji? Starać się trwać (na ile umiem) w pokoju i pozwalać Panu
kochać się w ciemnościach. Modlę się w ciemnościach i oschłości wiary, wiedząc, że
oczyszczają one moją wiarę, miłość i mnie samego dla Boga.
c. Jaką pomoc zastosować obecnie w codziennej modlitwie?
Na początek możesz posługiwać się proponowanymi tekstami św. Jana. Jeżeli czujesz,
że Pan cię tak prowadzi, pozostań przy temacie Zmartwychwstania. Rozpocznij od
rozdziałów 21 i 22 Ewangelii św. Jana, a następnie, po tygodniu, przejdź do rozdziałów
14 do 19.
Później na podstawie Pisma Świętego możesz rozpocząć własne układanie rozważań
pomocnych w modlitwie. Dobrze jest przygotować „punkty" do rozważań poprzedniego
wieczoru i „przespać je" - zwłaszcza jeśli modlimy się rano.
Z których fragmentów Pisma św. korzystać? Możesz rozpocząć od pierwszego
rozdziału jakiejś Ewangelii i „przerobić ją" całą -każdorazowo rozważając krótki
fragment i modląc się kilkoma wierszami każdego dnia. Możesz również posługiwać się
Ewangelią czytaną na codziennej Mszy świętej. Warto w tym celu pójść do zakrystii i
poprosić o rozkład czytań na każdy dzień. (W Polsce czyni to kalendarzyk Werbistów -
przyp. tł.).
d. Celem tego kursu była pomoc w osobistej modlitwie, pogłębienie jej i uczynienie jej
bardziej wolną. Teraz zostajesz sam. Bądź otwarty wobec dróg jakimi Bóg prowadzi
twoją modlitwę. Niech Biblia przemówi do twego serca. Pozwól Panu Jezusowi
przemieniać cię przez kontakt z Nim na modlitwie. Bądź wolny i z zaufaniem wypłyń na
głębię miłości Pana Jezusa.
PUNKTY DO CODZIENNEJ MODLITWY NA NASTĘPNYCH PIĘĆ TYGODNI
Ewangelia św. Jana, rozdziały od 14 do 21
(UWAGA: Punkty tu podane można uważać za kontynuację kursu modlitwy. Wypełnią one pięć
tygodni. Potem, a może wcześniej, możesz sam, biorąc małe fragmenty Ewangelii, układać punkty
do modlitwy. W tym celu możesz także posłużyć się Ewangelią z danego dnia.)
Dzień pierwszy
1. Przeczytaj: J 14, 1-7.
2. Modlitwa o łaskę, o którą prosisz jest zawsze taka sama, wyjąwszy okresy Męki i
Śmierci Jezusa oraz Jego zmartwychwstania i ukazywania się uczniom:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
abym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I wy mnie wierzcie" (wiersz
1).
b. „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem" (wiersz 6).
c. „Gdybyście mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i
zobaczyliście" (wiersz 7).
Dzień drugi
1. Przeczytaj: J 14, 8-11.
2. Proszę o łaskę, której pragnę:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
abym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „Tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś?" (wiersz 9).
b. „Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca" (wiersz 9).
c. „Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec jest we Mnie" (wiersz 11).
Dzień trzeci
1. Przeczytaj: J 14, 12-15.
2. Proszę o łaskę, której pragnę:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
abym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał
tych dzieł, które Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca"
(wiersz 12).
b. „O cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony
chwałą w Synu. O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię" (wiersze
13-14).
c. „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania" (wiersz 15).
Dzień czwarty
1. Przeczytaj: J 14, 16-17.
2. Proszę o łaskę, której pragnę:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
abym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
Punkty:
a. „Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze -
Ducha Prawdy" (wiersze 16-17).
b. „Ducha Prawdy, którego świat pojąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna"
(wiersz 17).
c. „Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie" (wiersz 17).
Dzień piąty
1. Przeczytaj: J 14, 18-24.
2. Proszę o łaskę, której pragnę:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
abym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
Punkty:
a. „Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was" (wiersz 18).
b. „Kto ma przykazanie moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje,
ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu
siebie" (wiersz 21).
c. „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i
przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać" (wiersz 23).
Dzień szósty
1. Przeczytaj: J 14, 25-31.
2. Proszę o łaskę, której pragnę:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
abym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was
wszystkiego nauczy" (wiersz 25).
b. „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję.
Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka" (wiersz 27).
c. „Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak mi Ojciec nakazał"
(wiersz 31).
Dzień siódmy
1. Przeczytaj: J 15, 1-4.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
abym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „ Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który go uprawia.
Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi
owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy" (wiersze 1-2).
b. „Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was" (wiersz 3).
c. „Wytrwajcie we Mnie, a Ja będę trwał w was" (wiersz 4).
Dzień ósmy
1. Przeczytaj: J 15, 5-9.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
abym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą podążał.
3. Punkty:
a. „Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten
przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić" (wiersz 5).
b. „Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek
chcecie, a to wam się spełni" (wiersz 7).
c. „Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej!"
(wiersz 9).
Dzień dziewiąty
1. Przeczytaj: J 15, 10-12.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
bardziej pokochać
oraz wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak
jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości" (wiersz 10).
b. „To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna"
(wiersz 11).
c. „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was
umiłowałem" (wiersz 12).
Dzień dziesiąty
1. Przeczytaj: J 15, 13-15.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
bardziej pokochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół
swoich" (wiersz 13).
b. „Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję" (wiersz
14).
c. „Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie co czyni pan jego, ale nazwałem was
przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego"
(wiersz 15).
Dzień jedenasty
1. Przeczytaj: J 15, 16-27.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście
szli i owoc przynosili" (wiersz 16).
b. „Ale ponieważ nie jesteście ze świata, bo Ja was wybrałem sobie ze świata, dlatego
was świat nienawidzi. Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: «Sługa nie
jest większy od swego pana»" (wiersze 19-20).
c. „Ale wy też świadczycie" (wiersz 27).
Dzień dwunasty
1. Przeczytaj: J 16, 8-11.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
i bardziej pokochać
oraz wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie: O
grzechu - bo nie wierzą we Mnie" (wiersze 8-9).
b. „... o sprawiedliwości zaś, bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie" (wiersz 10).
c. „... o sądzie, bo władca tego świata został osądzony" (wiersz 11).
Dzień trzynasty
1. Przeczytaj: J 16, 12-15
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
i bardziej pokochać
oraz wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie
będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy i oznajmi wam rzeczy
przyszłe" (wiersz 13).
b. „On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi" (wiersz 14).
c. „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i
wam objawi" (wiersz 15).
Dzień czternasty
1. Przeczytaj: J 16, 16-24.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „ Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się
będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość. Kobieta
gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie
pamięta o bólu z powodu radości, że się człowiek narodził na świat" (wiersze 20-21).
b. „Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę i rozraduje się
serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać" (wiersz 22).
c. „Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje: Proście, a otrzymacie, aby radość
wasza była pełna" (wiersz 24).
Dzień piętnasty
1. Przeczytaj: J 16, 25-28.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę wam mówił w przypowieściach, ale całkiem
otwarcie oznajmię wam o Ojcu" (wiersz 25).
b. „Albowiem Ojciec sam was miłuje, bo wyście Mnie umiłowali i uwierzyli, że
wyszedłem od Boga" (wiersz 27).
c. „Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca"
(wiersz 28).
Dzień szesnasty
1. Przeczytaj: J 16, 29-33.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Rzekli uczniowie Jego: «Patrz! Teraz mówisz otwarcie i nie opowiadasz żadnej
przypowieści. Teraz wiemy, że wszystko wiesz i nie trzeba, aby Cię kto pytał»" (wiersze
29-30).
b. „To wam powiedziałem, abyście pokój we Mnie mieli" (wiersz 33).
c. „Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat" (wiersz 33).
Dzień siedemnasty
1. Przeczytaj: J 17, 1-5
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Ojcze nadeszła godzina! Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby
mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne
wszystkim tym, których Mu dałeś" (wiersze 1-2).
b. „A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego,
którego posłałeś, Jezusa Chrystusa" (wiersz 3).
c. „A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej,
zanim świat powstał" (wiersz 5).
Dzień osiemnasty
1. Przeczytaj: J 17, 6-16 - Jezus modli się za uczniów.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są
Twoimi" (wiersz 9).
b. „Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony
chwałą" (wiersz 10).
c. „Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze
świata, jak i Ja nie jestem ze świata" (wiersze 15-16).
Dzień dziewiętnasty
1. Przeczytaj: J 17, 17-19.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą" (wiersz 17).
b. „Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem" (wiersz 18).
c. „A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w
prawdzie" (wiersz 19).
Dzień dwudziesty
1. Przeczytaj: J 17, 20-26.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we
Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni
stanowili jedno w Nas, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał" (wiersze 20-21).
b. „Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali,
żeś Ty Mnie posłał" (wiersz 25).
c. „Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie
umiłowałeś, w nich była i Ja w nich" (wiersz 26).
Dzień dwudziesty pierwszy
1. Przeczytaj: J 18, 1-11.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „A Jezus wiedząc o wszystkim co miało na Niego przyjść, wyszedł naprzeciw i rzekł
do nich: «Kogo szukacie?» Odpowiedzieli Mu: «Jezusa z Nazaretu». Rzekł do nich
Jezus: «Ja jestem»" (wiersze 4-5).
b. „«Powiedziałem wam, że Ja jestem. Jeżeli więc Mnie szukacie, pozwólcie tym
odejść». Stało się tak, aby się wypełniło słowo, które wypowiedział: «Nie utraciłem
żadnego z tych, których Mi dałeś»" (wiersze 8-9).
c. „Na to Jezus rzekł do Piotra: «Schowaj miecz do pochwy. Czyż nie mam pić kielicha,
który Mi podał Ojciec?»" (wiersz 11).
Dzień dwudziesty drugi
1. Przeczytaj: J 18, 12-27.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować
.
3. Punkty:
a. „Wówczas kohorta oraz trybun razem ze strażnikami żydowskimi pojmali Jezusa,
związali Go i zaprowadzili najpierw do Annasza" (wiersze 12-13).
b. „Jezus mu odpowiedział: «Ja przemawiałem jawnie przed światem. Uczyłem zawsze
w synagodze i w świątyni... Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli
dobrze, to dlaczego mnie bijesz?»" (wiersze 20, 23).
c. „Jeden ze sług arcykapłana, krewny tego, któremu Piotr odciął ucho, rzekł: «Czyż nie
ciebie widziałem razem z Nim w ogrodzie?)) Piotr znów zaprzeczył i natychmiast kogut
zapiał" (wiersze 26-27).
Dzień dwudziesty trzeci
1. Przeczytaj: J 18, 28-40 - Jezus przed Piłatem
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Odpowiedział Jezus: «Królestwo moje nie jest z tego świata" (wiersz 36).
b. „Piłat zatem powiedział do Niego: «A więc jesteś królem? Odpowiedział Jezus:
«Tak jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać
świadectwo prawdzie" (wiersz 37).
c. „Oni zaś powtórnie zawołali: «Nie tego, lecz Barabasza" (wiersz 40).
Dzień dwudziesty czwarty
1. Przeczytaj: J 19, 1-5
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznawać,
bardziej kochać
i wierniej za Tobą postępować.
3. Punkty:
a. „Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować" (wiersz 1).
b. „A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i okryli Go płaszczem
purpurowym. Potem podchodzili do Niego i mówili: «Witaj królu żydowski!» I
policzkowali Go." (wiersze 2-3).
c. „Jezus więc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym. Piłat
rzekł do nich: «Oto człowiek" (wiersz 5).
Dzień dwudziesty piąty
1. Przeczytaj: J 19, 6-16.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pozwól mi lepiej Cię poznawać,
i bardziej Cię kochać w Twoim cierpieniu.
Naucz mnie współczuć Ci i dzielić Twoje uczucia
i cierpienia.
3. Punkty:
a. „Gdy Go ujrzeli arcykapłani i słudzy, zawołali: «Ukrzyżuj! Ukrzyżuj! " (wiersz 6).
b. „Jezus odpowiedział: «Nie miałbyś żadnej władzy nade Mną, gdyby ci jej nie dano z
góry»" (wiersz 11).
c. „Piłat... rzekł do Żydów: «Oto król wasz!» A oni krzyczeli: «Precz! Precz! Ukrzyżuj
Go!)” Piłat rzekł do nich: «Czyż króla waszego mam ukrzyżować?” Odpowiedzieli
arcykapłani: «Poza Cezarem nie mamy króla.» Wtedy więc wydał Go im, aby Go
ukrzyżowano" (wiersze 14-16).
Dzień dwudziesty szósty
1. Przeczytaj: J 19, 17-22.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej w cierpieniu
i bardziej Cię pokochać
Pozwól mi współczuć Tobie oraz wejść w Twe
przeżycia i cierpienia.
Punkty:
a. „Zabrali zatem Jezusa. A On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane...
Golgota" (wiersz 17).
b. „Tam Go ukrzyżowano" (wiersz 18).
c. „Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: «Jezus
Nazarejczyk, Król Żydowski" (wiersz 19).
Dzień dwudziesty siódmy
1. Przeczytaj: J 19, 23-27.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej w cierpieniu
i bardziej Cię pokochać
Pozwól mi współczuć Tobie oraz wejść w Twe
przeżycia i cierpienia.
3. Punkty:
a. „A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona
Kleofasa, i Maria Magdalena" (wiersz 25).
b. „Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł
do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja»"
(wiersze 26-27).
c. „I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie" (wiersz 27).
Dzień dwudziesty ósmy
1. Przeczytaj: J 19, 28-37.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi lepiej Cię poznać w cierpieniu
i bardziej Cię pokochać
Pozwól mi współczuć Tobie i wejść w Twoje
przeżycia wewnętrzne i cierpienia.
3. Punkty:
a. „Jezus rzekł: «Pragnę»" (wiersz 28).
b. „A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Wykonało się!» I skłoniwszy głowę oddał
ducha" (wiersz 30).
c. „Jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda"
(wiersz 34).
Dzień dwudziesty dziewiąty
1. Przeczytaj: J 20, 1-18.
2. Proś o łaskę, której pragniesz rozważając Zmartwychwstanie Jezusa i Jego
ukazywanie się po Zmartwychwstaniu:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej
wchodząc w radość i szczęście
Twojego Zmartwychwstania.
Spraw bym bardziej Cię kochał i podążał za Tobą.
3. Punkty:
a. „Wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i
zobaczyła kamień odsunięty od grobu" (wiersz 1).
b. „Odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej
Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» Ona zaś sądząc, że jest to
ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi gdzie Go
położyłeś, a ja Go wezmę.» Jezus rzekł do niej: «Mario!» A ona obróciwszy się
powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy Nauczycielu." (wiersze 14-
16).
c. „Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi po-
wiedział»" (wiersz 18).
Dzień trzydziesty
1. Przeczytaj: J 20, 19-23.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej
i wejść w radość i szczęście płynące
z Twojego Zmartwychwstania.
Spraw, bym Cię bardziej pokochał i wiernie za
Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy
drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł
do nich: «Pokój wam!»" (wiersz 19).
b. „A to powiedziawszy pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie,
ujrzawszy Pana" (wiersz 20).
c. „«Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i
powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im
odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane»" (wiersze 21-23).
Dzień trzydziesty pierwszy
1. Przeczytaj: J 20, 24-31.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej.
Daj mi udział w radości i szczęściu płynącym
z Twojego Zmartwychwstania.
Spraw, bym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „Tomasz był z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych i rzekł: «Po-kój
wam!»" (wiersz 26).
b. „Następnie rzekł do Tomasza: «Pod-nieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś
rękę i włóż ją do boku mego, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzą-cym.» Tomasz Mu
odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój»" (wiersze 27-28).
c. „Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś?
Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzy-li»" (wiersz 29).
Dzień trzydziesty drugi
1. Przeczytaj: J 20, 30-31.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej.
Daj mi udział w radości i szczęściu płynącym
z Twojego Zmartwychwstania.
Spraw, bym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
Punkty:
a. „I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec
uczniów" (wiersz 30).
b. „Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym..."
(wiersz 31).
c. „... abyście wierząc mieli życie w imię Jego" (wiersz 31).
Dzień trzydziesty trzeci
1. Przeczytaj: J 21, 1-8.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej.
Daj mi udział w radości i szczęściu płynącym
z Twojego Zmartwychwstania.
Spraw, bym Cię bardziej kochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „A gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że
to był Jezus" (wiersz 4).
b. „A Jezus rzekł do nich: «Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi...» Zarzucili więc i z
powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć" (wiersz 6).
c. „Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: «To jest Pan»" (wiersz
7).
Dzień trzydziesty czwarty
1. Przeczytaj: J 21, 9-14.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej.
Udziel mi radości i szczęścia płynących
z Twojego Zmartwychwstania.
Spraw, bym Cię bardziej pokochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „Rzekł do nich Jezus: «Chodźcie, posilcie się»" (wiersz 12).
b. „Żaden z uczniów nie odważył się zadać Mu pytania: «Kto Ty jesteś?», bo wiedzieli,
że to jest Pan" (wiersz 13).
c. „A Jezus przyszedł, wziął chleb i podał im - podobnie i rybę" (wiersz 13).
Dzień trzydziesty piąty
1. Przeczytaj: J 21, 15-23.
2. Proś o łaskę, której pragniesz:
Jezu, pomóż mi poznać Cię lepiej.
Udziel mi radości i szczęścia płynących
z Twojego Zmartwychwstania.
Spraw, bym Cię bardziej pokochał
i wierniej za Tobą postępował.
3. Punkty:
a. „A gdy spożyli śniadanie rzekł Jezus do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy
miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?» Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię
kocham.» Rzekł do niego: «Paś baranki moje»" (wiersz 15).
b. „I znowu po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz
Mnie»? Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». Rzekł do niego:
«Paś owce moje»" (wiersz 16).
c. „Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?» I rzekł do
Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham.» Rzekł do niego Jezus:
«Paś owce moje.» A wypowiedziawszy to rzekł do niego: «Pójdź za Mną.»"
(wiersze 17-19).