Microsoft Word - Ewangelia

Ewangelia apokryficzna, napisana przez ucznia Jezusa Chrystusa

apostoła Filipa, została odnaleziona przez archeologów w Egipcie
dopiero w 1945 roku. Zawiera ona bardzo wa

ne informacje przekazane

Filipowi, a przede wszystkim cz

ęść

tajemn

nauk Jezusa Chrystusa,

wiedz

o wst

powaniu duchowego aspiranta do Domu Bo

ego, czyli

„Komnaty Mał

skiej” i Zjednoczeniu tam w obj

ciach miło

ci z

Ojcem.

W Ewangelii, która ma form

przypowie

ci, kunsztownie przeplataj

dwie formy miło

ci — miło

ść

seksualna mi

dzy lud

mi oraz

najwi

ksza Miło

ść

do Boga, przy czym pierwsza jest traktowana jako

pierwowzór drugiej.

Przekład został dokonany z rosyjskiej wersji tekstu, powstałego w

wyniku redakcji i porówna

trzech wcze

niejszych wyda

Ewangelii

[1,2,3], stanowi

cych w zasadzie tłumaczenia dosłowne. Redakcja w

zyku rosyjskim oraz komentarz zostały wykonane przez znawc

tematyki. W tłumaczeniu na j

zyk polski komentarz w zakresie

prawosławia został cz

ęś

ciowo pomini

ty. Tekst Ewangelii jest podany

czcionk

pogrubion

Mamy nadziej

e niniejsze wydanie w j

zyku polskim zainteresuje

Czytelnika.

Składamy podzi

kowania wszystkim, którzy przyczynili si

do jego

powstania.

1. Hebrajczyk rodzi Hebrajczyka i ten drugi mo

e zosta

prozelit

Prozelita za

nie rodzi prozelity.

Ci za

, Którzy przyszli z Prawdy, takimi s

od samego pocz

tku.

Rodz

Oni innych Ludzi Prawdy, ci ostatni musz

jedynie si

narodzi

Niej].

„Prozelita” to człowiek, który przyj

ł inn

wiar

„Którzy przyszli z Prawdy” to Ci, Którzy przyszli z Domu Boga-Ojca.

Potrafi

oni przeprowadzi

do niego Swoich uczniów, da

im si

„narodzi

” w

nim.

2. Niewolnik ma tylko tego rodzaju nadziej

, i

stanie si

wolny. Nie

e on liczy

na otrzymanie dziedzictwa swojego pana.

Natomiast Syn jest nie tylko Synem, ale te

Współwła

cicielem

mienia Ojca.

Syn Boga-Ojca, współistotny Mu, jest Współwła

cicielem Jego mienia.

3. S

tacy, którzy dziedzicz

to, co znikome i przemijaj

ce.

Przynale

Ŝą

oni do tego, co znikome, dlatego te

dziedzicz

to, co

przemijaj

ce.

Ci za

, Którzy dziedzicz

Nieprzemijaj

ce, Sami s

nieprzemijaj

cy.

Zostaj

wła

cicielami tak Nieprzemijaj

cego, jak i przemijaj

cego.

Ludzie, nale

Ŝą

cy do tego, co znikome [w rzeczywisto

ci] nie dziedzicz

niczego, bowiem co mo

e odziedziczy

osoba przemijaj

ca?

li za

ten, który pozostawił ciało, odziedziczył

ycie Prawdziwe,

oznacza to,

e nie umarł, lecz b

dzie

ył.

Kto dotarł do Ojca dzi

ki wysiłkom nad samodoskonaleniem, ten uzyskuje

ycie Prawdziwe po

mierci swojego ciała. On staje si

Współwła

cicielem z

Ojcem tak w Niebie, jak i na Ziemi.

4. Poganin nie umiera wcale, bowiem nigdy [prawdziwie] nie

ył.

Dlatego nie ma sensu mówi

o jego

mierci.

Ten za

, kto przyj

ł Prawd

, zacz

. Przy tym grozi mu

niebezpiecze

stwo

mierci, poniewa

yje.

mier

w danym kontek

cie oznacza zboczenie z drogi do Ojca. To

mier

duchowa, która jedynie ma znaczenie.

5. Od momentu wcielenia Chrystusa, nadszedł dobrobyt, o

yły

miasta, odsun

ła si

mier

6. Kiedy byli

my Hebrajczykami, ka

dy z nas miał jedynie matk

. Gdy

stali

my si

chrze

cijanami, mamy Ojca i matk

W tradycji judaistycznej Boga nazywano Ojcem. Jezus te

zaproponował

Swoim na

ladowcom nazywa

Ojcem tylko Boga-Ojca, a nie ziemskiego

rodzica.

Filip mówi,

e prawdziwi na

ladowcy Chrystusa znale

li teraz Ojca

prawdziwego.

7. Ci, którzy siej

zim

, zbieraj

plony latem.

Zima oznacza wszystko, co ziemskie. Natomiast lato to inny eon.

dziemy wi

c sia

zim

na Ziemi, aby latem był urodzaj!

Dlatego nie powinni

my błaga

Boga o zim

, wszak po zimie jest

lato.

li za

kto

próbuje otrzyma

plony zim

, nie zbierze urodzaju, a

tylko powyrywa p

dy.

W południowych szeroko

ciach geograficznych siej

zim

, a nie wiosn

Greckim słowem „eony” oznaczane s

przestrzenne wymiary, do których

nale

Ŝą

m. in. te, które nazywane s

piekłem, rajem, domami Ducha

tego

i Boga-Ojca.

„Zim

”, tzn. dopóki jeste

my na Ziemi, powinni

my pracowa

, aby „latem”

przebywa

w dobrobycie i błogo

ci wy

szych eonów.

8. Kto nie b

dzie w ten sposób post

pował, ten nie zbierze plonów.

Mało tego,

e nie zbierze plonów, ale te

w sobot

jego siła b

dzie

niewystarczaj

ca.

Kto nie b

dzie gorliwie pracowa

nad samodoskonaleniem w ci

gu całego

wcielenia, nie uzyska dla siebie dobrych owoców po jego zako

czeniu.

Filip przedstawia okres wyznaczony dla tej pracy przy pomocy obrazów

„zimy” lub „tygodnia roboczego”; potem nast

puje czas odpoczynku: „lato”,

„sobota” (sobota u judaistów jest dniem wolnym).

9. Chrystus przyszedł „odkupi

” niektórych, tj. wyzwoli

, zbawi

. On

„odkupił” tych, którzy byli cudzymi, czyni

c ich Swoimi.

On oddzielił potem Swoich — tych, których wykupił zgodnie ze Swoj

wol

On oddał dusz

Swoj

[drodze ofiarnego słu

enia], kiedy Sam tego

zapragn

ł — jednak nie wówczas, gdy objawił si

ludziom, ale ju

dnia Stworzenia

wiata.

Jego Dusza została wcielona, a nast

pnie, kiedy chciał, wycofał j

Ona przebywała w

ród rozbójników i j

zagarni

to jako niewolnic

. On

wyzwolił j

i uratował tak

e tych, którzy uchodzili na tym

wiecie za

dobrych i złych.

10.

wiatło i ciemno

ść

ycie i

mier

, prawe i lewe s

sobie bra

mi;

nierozdzielne od siebie [w ludziach

wieckich]. Tote

ród nich

dobrzy nie s

dobrymi ani

li złymi, a

ycie ich nie jest

yciem, a

mier

nie jest

mierci

dy zatem musi zacz

ąć

od rozdzielania w sobie tych aspektów.

Ci, za

, którzy oderwali si

od tego, co

wieckie — staj

jednolici,

wieczni.

Człowiek, wst

puj

cy na Drog

duchow

, powinien oddzieli

w sobie to,

co prawdziwe, wieczne, przedstawiaj

ce warto

ść

dla

ycia w eonach

szych od tego, co fałszywe, nale

Ŝą

ce jedynie do tego

wiata. Nast

pnie

musi rozwija

w sobie warto

ci pierwsze i uwalnia

od drugich.

Ci, Którzy zrealizowali to w pełni, staj

wieczni w Boskich eonach.

11. Znaczenie, jakie si

przywi

zuje do rzeczy ziemskich, jest wielkim

bł

dem. Odwracaj

bowiem one my

li od Tego, Kto jest niewzruszony

ku temu, co jest przemijaj

ce. Wtedy nawet ten, kto słyszy o Bogu, nie

postrzega [za tym słowem] tego, co jest Niewzruszone, lecz my

li o tym,

co przemijaj

ce. Podobnie te

w słowach „Ojciec”, „Syn”, „Duch

ty”, „

ycie”, „

wiatło

ść

”, „Zmartwychwstanie”, „Ko

ciół” ludzie nie

postrzegaj

tego, co jest Niewzruszone, lecz my

o tym, co

przemijaj

ce, chyba

e [poprzez własne do

wiadczenie duchowe] ju

poznali to, co jest Niewzruszone. Ludzi

wieckich słowa te tylko w bł

wprowadzaj

liby ci ludzie odwiedzili eony [Boskie], To nie wymawialiby tych

słów w

ród

wieckich trosk i rzeczy. Bowiem poj

cia te maj

zwi

zek z

eonami [Boskimi].

Podobnie te

w Rosji obecnie wielu ludzi u

ywa okrzyku „Bo

e!” w

analogicznym znaczeniu i sytuacjach, gdy inni ludzie, tacy sami jak oni,
stosuj

przekle

stwa.

Boga-Ojca, Który jest Kosmicznym Oceanem Pierwotnej

wiadomo

ci,

zacz

li malowa

na prawosławnych ikonach w postaci staruszka na obłoczku.

[...]

Pod słowem „

ycie” prawosławni, podobnie jak atei

ci pojmuj

tylko

ycie

w ciele, płacz

c za tymi, którzy pozostawili ciało, u

alaj

c si

nad nimi...

12. Jednego tylko imienia nie wypowiada si

ród

ycia

wieckiego,

tego, którym Ojciec wynagradza Syna. Ono jest ponad wszystko. To
„Ojciec”. Syn nie otrzymałby tego imienia, je

eliby nie został Ojcem.

Ci, Którzy nosz

to imi

, wiedz

o tym, lecz o tym nie mówi

, za

ci,

którzy nie posiadaj

tego imienia, nawet tego si

nie domy

laj

Nazwy w

wiecie s

stworzone z tego powodu, gdy

bez nich nie

na pozna

Prawdy.

Prawda jest jedn

, lecz jest wyra

ona tu mnogo

. To ze wzgl

na nas, aby doprowadzi

do poznania Jedynego poprzez miło

ść

mnogo

ci.

Ludzie, którzy nie poznali osobi

cie Ojca, nie s

zdolni do ujrzenia,

rozpoznania równie

Syna. Je

li Syn spróbuje powiedzie

im o Swojej

współistotno

ci z Ojcem, tym samym wzbudzi wobec Siebie jedynie

nieprzyja

źń

13. Ziemscy zarz

dcy chcieli okłama

ludzi; wiedzieli,

e ludzie s

jednego pochodzenia z rzeczywi

cie godnym. Wzi

li okre

lenia

szlachetne i nazwali nimi rzeczy złe, aby w ten sposób okłama

ludzi i

przywi

do złego. Nast

pnie ci ziemscy zarz

dcy, jakby z łaski,

proponuj

ludziom oddalanie si

od „złego” i przywieranie do

„dobrego”, tym, z którymi si

kontaktuj

. Ci rz

dcy ziemscy usiłuj

uczyni

uprzednio wolnych ludzi niewolnikami na wieki.

emy zaobserwowa

e obecnie te

„rz

dcy ziemscy” nie tylko

zast

puj

To, co jest prawdziwie Boskie przedmiotami materialnymi, ale

równie

nakierowuj

tych, z którymi maj

kontakt, na drog

wrogo

ci,

nienawi

ci, zabójstw, udzielaj

c im w imieniu cerkwi błogosławie

stwa.

14. Istniej

moce, które daj

człowiekowi [władz

], nie chc

c go

ratowa

. Czyni

to [aby podporz

dkowa

go].

Człowiek pragn

c si

uratowa

składał ofiary. Aczkolwiek je

człowiek jest rozumny, to [wyra

nie rozumie,

e] ofiary nie s

potrzebne i

zwierz

ta nie powinny by

proponowane bogom. W rzeczywisto

ci ci,

którzy proponowali zwierz

ta jako ofiar

, sami byli podobni do nich

[poziomem rozwoju]...

Kiedy dokonywało si

ofiarowanie, to [zwierz

ta proponowały si

bogom]. Chocia

proponowały si

ywe, lecz umierały.

Kiedy za

człowiek proponuje siebie Bogu martwym, — [to zaiste]

dzie

ył.

Tu zasługuje na komentarze ostatni akapit.
Rzecz polega na tym,

e człowiek przecie

nie jest ciałem, ale ja

dusz

. Dlatego nieprawidłowe jest mówienie,

e człowiek jest martwy, je

umarło jego ciało: wła

nie ciało umarło, a sam człowiek — nie.

na równie

mówi

mierci wła

nie człowieka (jako duszy, czyli o

martwocie duchowej) w tym sensie, jaki wkładał w te słowa Jezus, mówi

„Pójd

za Mn

, a umarli niechaj grzebi

umarłych swoich”. (Mt 8:22; Lk 9:60).

Aczkolwiek w danym fragmencie Swojej Ewangelii Filip miał na my

li inn

„

mier

” —

mier

szego indywidualnego „ja” człowieka, przez co

rozumiana jest realizacja przez niego swojego „Ja Wy

szego”, tzn.

Poł

czenie rozwini

ze Stwórc

. Taki człowiek otrzymuje

ycie

Wieczne w Domu Stwórcy w Poł

czeniu z Nim.

15. Do przyj

cia Jezusa nie było pokarmu Niebia

skiego. To było tak,

jak w raju za czasów Adama: było wiele drzew — pokarmu dla zwierz

lecz nie było ziarna — po

ywienia dla ludzi, wi

c człowiek

ywił si

tym

samym pokarmem co i zwierz

ta.

Jednak kiedy przychodzi Chrystus — Człowiek Doskonały —

przynosi pokarm z Niebios, aby ludzie

ywili si

straw

ludzk

Osoby nie posiadaj

cy prawdziwej wiedzy o swoim przeznaczeniu i

Drodze do Boga prowadz

ycie porównywalne z

yciem zwierz

t. Bóg za

poprzez Chrystusa daje ludziom straw

duchow

, godn

człowieka.

16. Rz

dcy ziemscy byli przekonani,

e to, co czynili, dokonywali

swoj

władz

i z własnej woli. W rzeczywisto

ci jednak to Duch

potajemnie działał za ich po

rednictwem, czynił tak, jak Sam uwa

ał za

stosowne.

Siej

Oni wsz

dzie tak

e prawdziw

wiedz

— t

, która istniała od

pocz

tku. Wielu ludzi dostrzega j

, kiedy j

siej

, lecz jedynie nieliczni

przypominaj

sobie o niej w czasie

niw.

Duch

ty kieruje, w stosownym czasie, działaniami ludzi. Oni za

sto o tym nie wiedz

Poprzez osoby wyst

pne stwarza On te

innym ludziom trudno

ci w

postaci pokus, takich, jak np. fałszywe doktryny. Czyni si

to w celu rozwoju

intelektualnego ludzi. Przecie

zostali wysłani tutaj, aby si

uczy

, a nie po

prostu egzystowa

Sens naszego

ycia na Ziemi polega na naszym doskonaleniu, które

powinno przebiega

w trzech głównych kierunkach: intelektualnym, etycznym

i psychoenergetycznym, naszym Nauczycielem za

jest Bóg.

Pilni uczniowie, po uko

czeniu tej Szkoły, zapraszani s

, je

li stali si

tego godni, przez Ojca do Jego Domu, aby zł

czy

tam z Nim na zawsze.

Natomiast uczniowie nie nad

ąŜ

cy w nauce pozostaj

wiecznymi

„repetentami”, niewolnikami tego

wiata.

Czas „

niw” to „koniec

wiata”: Szkoła ulega likwidacji, godni tego

przenosz

do Domu Ojca, wzbogacaj

c Go Sob

; dola za

innych to

„ciemno

ść

zewn

trzna”: zniszczenie,

mier

dusz.

...Specjalnego skomentowania wymaga zastosowanie w przytoczonym

fragmencie zaimka „Oni” w odniesieniu do Ducha

tego. Nie jest to

bł

dem: Duch

ty to rzeczywi

cie ogół wielu byłych ludzi, którzy osi

w swoim doskonaleniu prawa przebywania w eonach Najwy

szych.

17. Niektórzy mówili,

e Maria pocz

ła z Ducha

tego. Oni s

bł

dzie. Tego co mówi

nie pojmuj

. Czy bywało kiedy

, aby kobieta

pocz

ła z kobiety?

Maria to zarazem czysto

ść

, która nie była skalana przemoc

Ona stanowi wielk

pokus

dla Hebrajczyków głosz

cych kazania i

ich słuchaczy.

Jej czysto

ść

, nie b

c skalan

przez przemoc jest nieskazitelna.

Natomiast zostali skalani silni [ulegaj

c swoim wyobra

eniom].

A Pan nie mówiłby: „Ojciec Mój, Który w Niebie” — je

li nie miałby

innego ojca. Mówiłby po prostu: „Mój Ojciec”.

W j

zyku greckim, w którym została napisana Ewangelia, Duch

ty jest

rodzaju

skiego. To wła

nie stało si

podstaw

dla ironii Filipa na pocz

tku

fragmentu.

18. Pan powiedział uczniom: „Wejd

cie do Domu Ojca i nie bierzcie

niczego z Domu Ojca i nie wyno

cie na zewn

trz”.

Ostatnie zdanie to

art Jezusa, albowiem w „Domu Ojca” — najwy

szym

eonie — nie ma przedmiotów materialnych, które mo

na by było wynie

ść

, jak

z domu ojca ziemskiego.

Wej

cie za

do Domu Ojca Niebieskiego i zamieszkanie w nim na zawsze

to wła

nie Cel ewolucji ja

ni ka

dego człowieka.

19. Jezus to imi

ludzkie. Chrystus to tytuł. Dlatego imi

Jezus nie ma

odpowiedników w innych j

zykach; po prostu Jego nazwano Jezusem.

Chrystus po syryjsku brzmi jak Mesjasz; Chrystus to słowo greckie.

Wszystkie pozostałe j

zyki tak

e posiadaj

to słowo — ka

dy w swojej

wymowie.

Nazarejczyk oznacza „Ten, Który przyszedł z Prawdy”.

Chrystus to nie nazwisko Jezusa, jak uwa

a mnóstwo wierz

cych w Rosji.

Chrystus to Ten, Kto przedtem osi

ł Przybytek Ojca, został Jego Cz

ęś

a nast

pnie objawił si

na Ziemi w charakterze Boskiego Nauczyciela,

zachowuj

cego współistotno

ść

z Ojcem.

Chrystus, Mesjasz, Awatar, Budda to tylko ró

ne wyra

enia w ró

nych

ziemskich j

zykach jednego i tego samego zjawiska.

Jezus Chrystus był jeden, ale Mesjaszy, czyli Chrystusów, w całej historii

ycia ludzi na Ziemi jest du

o. Jezus był jedynym i pierwszym Chrystusem

tylko dla tych ludzi, z którymi On bezpo

rednio miał kontakt podczas Swego

ziemskiego

ycia.

20. Chrystus zawiera w Sobie zarówno to, co ludzkie, jak i to, co anielskie

oraz to, co jest bardziej tajemne, a tak

e Ojca.

W Ewangelii Jana przytoczone zostały słowa Jezusa, gdzie On

przyrównywał siebie do winoro

li: jej pie

— nad powierzchni

Ziemi, lecz

korze

gnie si

z Domu Ojca. Przebywaj

c Ja

wsz

dzie, mo

e On

wiarygodnie mówi

ludziom o eonach wy

szych i reprezentowa

Ojca w

wiecie materialnym.

21. Ci, którzy mówi

e Pan najpierw zmarł, a potem zmartwychwstał

— myl

. Bowiem On zmartwychwstał najpierw i potem jedynie umarł

[ciałem].

eli kto

osi

ł Zmartwychwstanie — Ten ju

nie umrze. Bo

przecie

Bóg

yje i b

dzie

ył zawsze.

Prawdziwe

Zmartwychwstanie

eonach

najwy

szych, a wcale nie w

wiecie materii. Jezus osi

ł to dawno i

przyszedł na Ziemi

jako Cz

ęść

Boga-Ojca.

Ten, Kto ju

przeszedł Drog

do Zjednoczenia z Bogiem-Ojcem —

osi

ł prawdziw

nie

miertelno

ść

. Umieraj

c ciałem, zmartwychwstaje On

natychmiast w eonie Ojca w Zjednoczeniu z Nim.

Jednak Jezus „zmartwychwstawał” te

w tym

wiecie dla wcielonych ludzi,

materializuj

c za ka

dym razem nowe ciało. To pozwalała Mu czyni

Jego

Boska Moc.

22. Nie chowa si

przedmiotu o du

ej warto

ci do du

ego naczynia,

sto jednak nieprzebrane skarby umieszczane s

w naczyniu o

warto

ci assariona. Podobnie dzieje si

z dusz

, chocia

stanowi wielk

warto

ść

umieszczana jest w znikomym ciele.

W wyobra

eniu ateistów, a tak

e cz

ęś

ci tych, którzy obecnie nazywaj

siebie chrze

cijanami, człowiek jest ciałem.

Jednak w rzeczywisto

ci jest on dusz

, ja

. Jego ciało za

tymczasowe mieszkanie, które daje si

mu po to, aby przej

ść

kolejny kurs

nauki w Szkole, znajduj

cej si

wiecie materialnym.

Okresy

ycia ludzkiego w stanie uciele

nionym s

zazwyczaj o wiele

krótsze od okresów

ycia w stanie nieuciele

nionym.

Jednak rozwój człowieka mo

e nast

powa

jedynie w stanie

uciele

nionym, wła

nie dlatego s

potrzebne wcielenia i Bóg stwarza

wiaty

materialne.

Rzecz polega na tym,

e ciało to „fabryka” przekształcania energii. W nim

energia, wydobywana przede wszystkim ze zwyczajnego po

ywienia

materialnego, mo

e sta

energi

ni, duszy. Wła

nie dzi

ki temu mog

przebiega

procesy jako

ciowego i ilo

ciowego wzrostu ja

ni indywidualnej.

[...].

23. S

ludzie, którzy obawiaj

wskrzeszeni nadzy. Pragn

bowiem zmartwychwstania w ciele. Nie rozumiej

e nosz

cy ciało s

wła

nie obna

eni [przed duchami i Bogiem].

Ci, natomiast, którzy zdejm

ubranie [cielesne], aby zosta

obna

onymi [tzn. „nagimi” duszami] — tacy ju

nie s

nadzy.

Ani ciało, ani krew nie mog

wst

do Królestwa Bo

ego.

Zatem, jakie jest to, co nie wst

pi? To, co jest na nas.

Jakie za

jest to, co wst

pi? To, co w nas nale

y do Jezusa i Jego

Krwi.

Dlatego powiedział: „Ten, kto nie b

dzie spo

ywał Mojego Ciała i pił

Mojej Krwi, nie b

dzie miał

ycia [prawdziwego] w sobie”.

Co jest Jego Ciałem? — Logos. A Jego Krwi

— Duch

ty. Kto Je

otrzymał, ten ma prawdziwy pokarm, napój i odzienie. Nie zgodz

li kto

dzie mówił,

e To Ciało nie zmartwychwstanie.

Zatem

ludzie

pogubili.

eli

mówisz,

Ciało

nie

zmartwychwstanie, to powiedz mi, abym mógł ciebie szanowa

rozumno

ść

: wi

c co zmartwychwstanie?

Mów lepiej,

e Duch jest tym Ciałem, a tak

wiatło jest Tym Ciałem.

I Logos — On te

jest tym Ciałem. Zatem, wszystko, co wymieniłe

jest

tym Ciałem. Nale

y zmartwychwsta

wła

nie w tym Ciele, gdy

wszystko

jest w Nim.

W tym fragmencie Filip u

ywa charakterystycznej dla Ewangelii „gry słów”,

jako sposobu pobudzaj

cego prac

umysłu czytelnika.

Fragment rozpoczyna si

tematem strachu przed zmartwychwstaniem w

stanie nago

ci. Filip wy

miewa tak

wstydliwo

ść

: przecie

wstyd przed

nago

swojego ciała to nie zasada etyczna, maj

ca warto

ść

obiektywn

, a

tylko norma moralna okre

lonych grup wcielonych na Ziemi ludzi. Takich

„norm zachowania” nie ma w eonach najwy

szych.

Poza tym Bóg, a tak

e duchy tak naprawd

nie maj

płci, bowiem jest ona

wła

ciwa ciału. Ja

źń

dego poziomu rozwoju to energia, przebywaj

ca w

tych czy innych eonach.

Indywidualne Ja

ni w eonach najwy

szych (eonach Boga-Ojca i Ducha

tego) w Ich zwykłym stanie przebywaj

we wzajemnym wspólstopieniu

, tworz

c Cało

ść

. Chocia

One mog

wyodr

bnia

znów w

Indywidualno

ci w celu wykonywania konkretnych aktywno

ci.

Duchy zachowuj

swoj

odr

bno

ść

, a tak

e posta

i skłonno

ci, do

których si

przyzwyczaili podczas ostatnich wciele

. Mog

jednak zamienia

po prostu w cz

stk

energii oraz przybiera

tymczasowo cudze oblicze

przy obcowaniu z wcielonymi lud

mi.

Bóg i duchy słysz

nie tylko wymawiane przez nas słowa, lecz poznaj

nasze my

li, nawet najbardziej skryte.

Oni tak

e widz

wszystko, przy czym ze wszystkimi szczegółami, co

istnieje w

wiecie materii. Nie tylko ubranie, pod którym chowamy swoje ciała,

ale nawet wszystkie wn

trzno

ci naszych ciał s

absolutnie dost

pne dla

wzroku ka

dej niewcielonej istoty.

Natomiast wcieleni ludzie zazwyczaj nie wiedz

o tym i nie dostrzegaj

tego, a nawet, gdyby wiedzieli i zauwa

ali, to i tak nie mieliby szans ukrycia

swojej nago

ci. Jeste

my obna

eni wobec całego Oceanu nieuciele

nionej

ni Wszech

wiata i mnóstwa ja

ni indywidualnych. Jeste

my na oczach

wszystkich. Oni przypatruj

nam, zachwycaj

c si

nami lub nam

współczuj

c, szanuj

c lub pod

miewaj

c si

, kochaj

c lub nienawidz

pogardzaj

c, czuj

c przedsmak naszych nadchodz

cych m

k... My za

o tym

nie wiemy, a nawet gdyby

my wiedzieli, to tak czy inaczej nie mieliby

dok

d si

schowa

...

...Dalej Filip przechodzi do rozpatrzenia tego, co Jezus alegorycznie

nazwał Swoim Ciałem i Krwi

Jezus -„Winoro

l”, inkarnuj

c do ciała, „przeci

ł” cz

ęść

Siebie-Ja

ni z

eonu Ojca do

wiata materii. Tłumaczył uczniom,

e Droga do Ojca polega na

przeistoczeniu siebie w takie same „Winoro

le”, tylko rosn

ąć

powinni w

przeciwnym — w porównaniu z Jezusem — kierunku: nie od Ojca do materii,
a od materii ku Ojcu.

Ten, kto dorasta swoimi „korzeniami” do Domu Ojca i ł

czy si

tam z Nim

w obj

ciach Miło

ci, Ten Sam staje si

z czasem Chrystusem.

Aby pokona

Drog

, człowiek powinien „

ywi

” si

„po

ywieniem”

udost

pnianym z eonów Ducha

tego i Ojca. To jest „pokarm” Boskiej

wiedzy. „Logos” za

to Ten, Kto niesie t

wiedz

Ten, kto rodzi si

ycia swojego ciała materialnego w najwy

szych

eonach i piel

gnuje wzrost swego Boskiego „Ciała”, jest prawdziwym

wyznawc

Chrystusa,

rzeczywistym

chrze

cijaninem,

staj

cym

Chrystusem. Po

mierci ciała On zaiste Zmartwychwstaje. Osi

ł On

nie

miertelno

ść

i ju

z pewno

nie zginie nawet przy „ko

wiata”.

24. Na tym

wiecie ludzie okre

laj

siebie w społecze

stwie przez

swój ubiór.

W Królestwie Niebieskim za

odzie

wybranych maj

Ci, Którzy si

ubrali Potokiem i Ogniem, Które si

oczy

ciły.

Potok to ruch Ja

ni Ducha

tego. U osób, którzy przedostały si

Jego eonów kojarzy si

on z zanurzaniem si

w kosmicznej rzece Bo

ni. Ró

ne wersje tej medytacji nazywa si

Latihanem i Pranaw

. To

wła

nie jest prawdziwy chrzest Duchem

tym. [ ... ].

Duch

ty przenika Sob

wszystkie warstwy wielowymiarowego

Stworzenia. Przejaw Ducha

tego nad powierzchni

Ziemi mo

e si

kojarzy

z Potokiem. Wewn

trz planety Filip okre

la Go jako

wiatło. Jeszcze

gł

bszy i bardziej subtelny przejaw to Ogie

wiatło za

Doskonałe to Bóg-

Ojciec.

Chrzest kolejno w ka

dej z tych warstw daje kolejne etapy oczyszczenia i

usubtelnienia ja

ni adepta duchowego.

25. To, co jawne, zazwyczaj poznaje si

poprzez jawne, a to, co

tajemne — poprzez tajemne. Jednak w niektórych przypadkach to, co
tajemne symbolizowane jest poprzez obrazy jawne.

Tak powstaje obraz wody w Potoku i obraz ognia przy

błogosławieniu [przez Ojca].

26. Jezus zdobywał serca ludzi nie ujawniaj

c Swej Istoty. On

otwierał si

przed ka

dym na tyle, ile tamten mógł zmie

. Czynił to

tak: wielkim objawiał si

jako wielki, małym jako mały, aniołom jako

anioł, za

ludziom, jako człowiek. W ka

dym wypadku Jego Bosko

ść

pozostawała przed wszystkimi zakryta. Niektórzy widz

c Go my

leli,

widz

po prostu człowieka równego sobie.

Kiedy za

On objawił si

Swoimi uczniom w całej Swej chwale na

górze, wówczas nie był ju

małym, lecz zaprawd

Wielkim. Jednak

przedtem uczynił On Swych uczniów na tyle wielkimi, by potrafili Jego
Wielko

ść

zobaczy

W tym dniu składaj

c dzi

kczynienie Ojcu On powiedział: „O Ty,

Który poł

czyłe

Swoj

Doskonało

ść

wiatło

ść

z Duchem

tym!

Poł

cz i nas z anielskimi postaciami!”

W ostatnim słowach Jezusa zawiera si

artobliwa „gra słów”. Sens jej jest

nast

puj

cy: „Uczy

tak, by uczniowie zacz

li nareszcie wygl

jak

aniołowie”. W tych słowach Jezusa zawarty jest

al,

e nawet wielu z Jego

najbli

szych uczniów nie było w stanie Go zrozumie

Jedna z cech rozwoju ludzi polega na tym,

e dusze wcielane przez Boga

w ludzkie ciała maj

bardzo ró

ny wiek, który wcale nie koreluje z wiekiem ich

ciał. Przede wszystkim od tego (i tylko w znacznie mniejszym stopniu — od
wieku ciała, charakteru wychowania, otrzymanego wykształcenia itd.) zale

zdolno

ść

konkretnych osób do odbioru informacji takiego czy innego stopnia

zło

ono

ci. Dusze doro

lej

wła

nie w szeregu licznych wciele

, o czym

tak

e mówili Jezus i apostołowie.

dro

ść

nauczyciela przejawia si

m. in. w okazywaniu konkretnym

ludziom pomocy wła

nie z uwzgl

dnieniem cech ich wieku i zdolno

ci do

percepcji, nie podaj

c równie

informacji, które ze wzgl

du na swój stopie

zło

ono

ci przekraczaj

ich mo

liwo

ci.

Droga Duchowa to jak schody, składaj

ce si

z wielu stopni. Nale

y wi

pomaga

uczniom we wchodzeniu na najbli

szy dla ka

dego stopie

, a nie

proponowa

uczniom skakanie do góry przez całe półpi

tra schodów.

W wypadku podawania ludziom młodym psychogenetycznie (tzn. pod

wzgl

dem wieku dusz) prawd duchowych przewy

szaj

cych stopie

zdolno

ci ich pojmowania, mog

oni, przykładowo sprowadzi

informacj

do poziomu zabawy w „religie” na podobie

stwo dziecinnej. [...] Niekiedy za

e ona przybiera

ekstrawagancki charakter typu „oczyszczaj

cego od

wad” zbiorowego gło

nego krzyku [...] itp.

Tylko wystarczaj

co dojrzałym adeptom duchowym ma sens tłumaczy

pokazywa

rzeczywisto

ci najwy

sze. Przykładem tego jest zaufanie Jezusa

do apostoła Filipa przy pisaniu tej Ewangelii.

27. Nie lekcewa

Baranka: bez Niego bowiem nie mo

na ujrze

Bramy.

Nikt nie b

dzie mógł uda

do Króla, pozostaj

c „nagi”.

„Ofiarny Baranek” to Jezus, Który szedł na Swoj

mier

na krzy

u w imi

tego, aby wiedza pozostawiona przez Niego ratowała ludzi przed piekłem
[dokładniej zob. 4]

Drugie zdanie danego fragmentu jest kontynuacj

li fragmentu 23.

„Obna

ony” to ten, kto chodzi po powierzchni Ziemi w swoim ciele

materialnym, uto

samiaj

c siebie z nim i my

e to, co robi w tajemnicy

przed innymi wcielonymi, pozostaje dla wszystkich tajemnic

. Natomiast w

rzeczywisto

ci znajduje si

on w polu widzenia Boga i wszystkich duchów.

na si

z niego pod

miewa

, jak gdyby był on nagi w

ród innych

wcielonych osób, a nie dostrzegał swej nago

ci.

W odwiedziny do Króla — Boga-Ojca nie mo

na uda

w ciele i

traktuj

c siebie jako ciało. Do Króla mo

na si

skierowa

, tylko nie b

samym ciału, b

c realnie oswobodzonym od niego dzi

wiczeniom

medytacyjnym. Wła

nie etapy praktyk medytacyjnych (medytacja to praca z

, praca ja

ni) pozwalaj

otrzymywa

autentyczne, a nie dziecinne

inicjacje, umo

liwiaj

ce narodziny i dorastanie w nowych eonach.

28. Człowiek Niebios — liczniejsi s

Jego Synowie, ni

u człowieka

ziemskiego. Je

eli synowie Adama s

liczni, chocia

umieraj

, o ile

liczniejsi s

Synowie Człowieka Doskonałego, Ci, Którzy nie umieraj

rodz

wci

ąŜ

na nowo!

Człowiek Doskonały to Chrystus. Jego Nauka za cen

Jego

mierci

krzy

owej i dziejów apostołów pozostała na Ziemi i nadal rodzi coraz to nowe

Dzieci duchowe, zyskuj

ce nie

miertelno

ść

Swoich Dusz w Królestwie Ojca.

29. Ojciec stworzył Syna, lecz Syn nie mo

e stworzy

syna. Bowiem

Ten, Kto jest tak zrodzony [przez Ojca], nie mo

e rodzi

. Syn zdobywa

Sobie braci, ale nie synów.

Syna Bo

ego nie poci

ga ziemskie rozmna

anie si

. Dlatego nie rodzi

ziemskich dzieci, a dzieci duchowe — braci i siostry.

30. Oryginał tekstu w tym miejscu jest uszkodzony.

31. Istniej

ludzie, którzy

ywi

z ust, o ile tym słowem

przepowiadanym jest słowo Bo

e. Ten sposób

ywienia doprowadza do

stanu Doskonało

ci.

Doskonali mog

pocz

ąć

od pocałunku i tak si

zradza

Dlatego my całujemy si

nawzajem, poczynaj

c si

od łaski, która

przebywa w nas.

Nauczyciel

ywi uczniów słowem Bo

ym wypowiadaj

c je i to mo

doprowadzi

ich do Doskonało

ci.

Przygotowani przez poprzednie wcielenia dojrzali psychogenetycznie

uczniowie mog

zosta

pobudzeni do dalszego post

pu przez Miło

ść

Nauczyciela. Potem oni b

w stanie narodzi

w najwy

szych eonach.

Dominowanie emocji czułej miło

ci pomaga uczniom w pracy duchowej,

wspieraj

c, daj

c natchnienie, napełniaj

c moc

32. Trzy szły z Panem cały czas: Maryja, Jego matka, Jego siostra i

Maria Magdalena — ta, któr

nazywano Jego towarzyszk

. Zatem, były

trzy Marie –Jego matka, Jego siostra i Jego towarzyszka.

33. Ojciec i Syn to s

proste poj

cia.

Duch

ty za

to oznaczenie Dwojga. Bowiem przebywaj

Oni

wsz

dzie: tak w górze, jak i na dole, tak w ukrytej przestrzeni, jak i w

otwartej [przestrzeni].

[Przy tym] Duch

ty jest otwarty na dole i zakryty w górze.

Duch

ty wychodz

c z Domu Boga-Ojca jest obecny m. in. w ró

nych

Swoich stanach nad powierzchni

Ziemi („przestrze

otwarta”) i wewn

trz

naszej planety („ukryta przestrze

”).

Duch

ty mo

e by

postrzegany przez ucznia duchowego pod

powierzchni

Ziemi, a tak

e niedostrzegalny nad ni

dla człowieka

wiata

tego.

34.

tym słu

Ŝą

równie

złe moce. Oni s

lepi z powodu Ducha

tego: my

e słu

Ŝą

swoim ludziom, wtedy jak w rzeczywisto

pracuj

na rzecz ludzi

tych.

Ucze

zapytał pewnego razu Pana o rzecz dotycz

wieckiego. Pan

odpowiedział mu: „Zapytaj swoj

matk

, niech ona da tobie od tego, co

jest Mnie obce”.

Czym bardziej indywidualne ja

ni s

niesubtelne w swojej naturze

energetycznej w tym bardziej niesubtelnych i oddalonych od Ojca eonach
zamieszkuj

podczas przebywania w stanie nieuciele

nionym. Nie s

przy

tym zdolni do wst

powania do domów ja

ni doskonalszej i nie widz

tych,

którzy mieszkaj

w bli

szych Ojcu eonach.

Natomiast doskonalsze istoty

wiata duchowego nie tylko mog

wchodzi

do mniej subtelnych eonów, lecz te

steruj

ich mieszka

cami, chocia

mog

tego nie podejrzewa

Bóg osobi

cie b

poprzez duchy tego godne kieruje wszystkimi innymi

duchami i wcielonymi lud

mi ł

cznie z najprymitywniejszymi. S

one

wykorzystywane przez Niego do pouczania innych wcielonych osób — tak
grzesznych, jak i prawych (np. gdy nale

y tych ostatnich troch

poprawi

przekierunkowa

35. Apostołowie powiedzieli swoim uczniom: „Niechaj wszystkie

nasze dary dla ludzi zawieraj

sól”. Oni nazywali m

dro

ść

sol

. Bez niej

darowanie jest niedopuszczalne.

Apostołowie nawoływali uczniów nie do prostego darowania, np.

uzdrawiania chorych, ale do dopełniania tego głoszeniem Drogi do

Doskonało

ci. Bez tego człowiek duchowy nie powinien przekazywa

swych

darów,

bowiem

dary

takie

nie

przynios

rzeczywistego

ytku

obdarowywanym [4].

36. M

dro

ść

jednak nie b

dzie ugruntowan

bez Syna...

Dalej w tym fragmencie tekst oryginału jest uszkodzony.
M

dro

ść

e rzeczywi

cie pochodzi

tylko od Boga-Ojca. A

najdoskonalszym jej Po

rednikiem jest Syn-Chrystus.

37. Co posiada Ojciec, nale

y te

do Syna. W tym czasie, gdy Syn jest

mały nie powierza si

Mu tego, co do Niego nale

y. Gdy staje si

dorosły, Jego Ojciec daje Mu wszystko, co nale

y do Niego.

Wcielone w ciało dzieci

tko Chrystus nie potrafi jeszcze przejawia

swoich Boskich zdolno

ci. S

one Mu dawane w miar

doro

lenia Jego

ziemskiego ciała.

38. Ci ludzie, którzy zbaczaj

z Drogi, te

byli zrodzeni na Ziemi z woli

Ducha Bo

ego. Jednak zbaczaj

z Drogi te

przez Niego. Jeden i ten

sam Duch zapala i gasi lampki.

Po pierwsze Bóg Sam stawia przeszkody na Drodze do Siebie: walka z

nimi rozwija te

, a pokonuj

te przeszkody jedynie godni, tzn. ju

wystarczaj

co dojrzałe osoby.

Po drugie chodzi tu o to,

e Bóg posiada pełni

Mocy i Władzy, aby nie

dopuszcza

do Swego eonu niegodnych: nikt z ludzi nie potrafi wej

ść

Królestwa Ojca bez Jego Woli.

Godno

ść

adeptów okre

la si

le zwi

zanych ze sob

wska

ników

— etycznego i intelektualnego, a tak

e wg stopnia subtelno

ci ja

ni.

39. Istnieje m

dro

ść

zwyczajna. Istnieje tak

e m

dro

ść

cona

mierci

: ona poznała

mier

. Ta za

, która nie poznała

mierci, jest

dro

mał

kszo

ść

Ludzi na Ziemi

yje nie zastanawiaj

c si

nad tym,

liwo

ść

zasadniczej zmiany swoich losów na setki (zazwyczaj) lat

pomi

dzy wcieleniami i na kolejne wcielenie (je

eli ono ma nast

) jest

ograniczona w czasie. Potem o takiej zmianie nawet pomarzy

dzie za

pó

no.

Gdy człowiek

yje maj

c na uwadze swoje nadchodz

ce odciele

nienie,

przyspiesza go to na Drodze duchowej, pozwalaj

c na bezbł

dne

rozró

nianie tego, co posiada, a co nie ma sensu w obliczu zbli

cej si

mierci.

Najbardziej radykaln

i efektywn

decyzj

adepta, dla którego wiedza o

własnej

mierci stała si

sprzymierze

cem, jest postanowienie nauczenia si

sterowania swoj

mierci

poprzez nabycie zdolno

ci dematerializacji

swojego ciała.

li taki człowiek przeszedł te

przez realn

mier

kliniczn

, miał

liwo

ść

poby

w tamtym

wiecie bez zakłóce

ze strony powłoki

materialnej, to staje si

to bardzo istotnym dopełnieniem jego do

wiadcze

medytacyjnych, wzbogaca wiarygodn

wiedz

o tym

yciu oraz o tym, co

jeszcze nale

y zd

ąŜ

zrobi

, aby wszystko zrealizowa

„na maksa”.

40. Istniej

zwierz

ta oddane człowiekowi, na przykład krowa, osioł i

inne. Istniej

takie, które człowiekowi nie s

oddane i

bez niego

na pustyni.

Człowiek orze w polu za pomoc

tych zwierz

t, które s

mu oddane.

Dzi

ki temu zabezpiecza on po

ywienie sobie oraz tym, którzy s

jemu

oddani, ale nie tym, którzy nie s

oddani.

W podobny sposób te

Człowiek Doskonały pracuje za pomoc

oddanych

Mu osób i zabezpiecza wszystko, co niezb

dne jest dla ich egzystencji.

Dzi

ki temu wszystko znajduje si

na swoim miejscu: dobre i złe, prawe i

lewe.

Tymczasem Duch

ty troszczy si

o wszystkich i kieruje

wszystkimi: oddanymi Mu, wrogimi i oboj

tnymi w stosunku do Niego.

czy ich i rozł

cza, by wtedy, kiedy uzna to za potrzebne wszyscy

zyskali moc.

Duch

ty, działaj

cy z Domu Ojca, jest głównym Zarz

losów ludzi

wcielonych. Dla realizacji ich losów On m.in. ukierunkowuje ich my

li,

pragnienia, koryguje nawet wykonywanie tych lub innych działa

fizycznych

ludzi, organizuje w ten sposób ich spotkania mi

dzy sob

. Ł

czy uczniów z

nauczycielami, przest

pców z ich ofiarami, pragn

cych spotka

partnera

seksualnego z przyszłymi partnerami itd. Tymi samymi metodami rozł

cza te

ludzi, kiedy ich kontakty staj

z punktu widzenia ich post

pu duchowego

niepotrzebne.

Steruje oddanymi Mu lud

mi i takimi, którzy nie s

Mu oddani, dobrymi i

złymi, znaj

cymi i nie znaj

cymi Go.

Dla nas, niew

tpliwie, nauka u Niego stanie si

łatwiejsza i przyjemniejsza

oraz te

efektywniejsza, je

li b

dziemy miłuj

cymi Go i Ojca uczniami.

Wcielony Doskonały Nauczyciel jest bardziej wygodny dla uczniów,

poniewa

rozmawia z nimi w łatwo dost

pnym dla nich j

zyku. Jednak z

drugiej strony Jego ziemska Misja jest dla Niego o wiele bardziej zło

ona,

poniewa

wcielaj

c si

do ziemskiego „piekła”, staje si

nara

onym na ludzk

nikczemno

ść

. Dlatego Jego dobrowolne wcielenie stanowi Przejaw Jego

Wielkiej Ofiarnej Miło

ci.

Z przyczyn zrozumiałych bezpo

rednio uczy On tylko oddanych Mu

uczniów.

41. Oryginał tekstu w tym miejscu jest uszkodzony.

42. Najpierw pojawia si

cudzołóstwo, potem z niego rodzi si

zabójca. B

c przedtem synem szatana, staje si

zatem zabójc

ludzi,

zabija braci swoich.

de [seksualne] poł

czenie niepodobnych do siebie ludzi jest

cudzołóstwem.

Cudzołóstwo to niemiłe Bogu seksualne poł

czenie ludzi. [...]

Za nie mo

e On nawet ukara

, jak przed chwil

przeczytali

my,

wcieleniem w ciało dziecka szata

skiej duszy, a tak

e urodzeniem potworów,

imbecyli itp.

Ogólnie rzecz bior

c Bóg wcale nie jest przeciwko seksowi, sam przecie

stworzył ludzi takimi,

e populacja ludzkich ciał na Ziemi podtrzymywana jest

wła

nie dzi

ki seksowi. Poprzez obcowanie seksualne ludzie równie

ucz

pod kierownictwem Ducha

tego tego, jakimi trzeba i jakimi nie nale

. Stosunki seksualne mi

dzy lud

mi to wspaniała mo

liwo

ść

dla Boga

uczenia nas miło

ci, m

dro

ci, mocy.

Najogólniejsze zasady prawidłowego zachowania w sferze stosunków

seksualnych s

nast

puj

ce:

– wyrzeczenie si

egoizmu, taktowno

ść

, działanie ka

dego nie dla siebie,

a dla drugiego, dla wspólnej harmonii,

– rezygnacja z ordynarno

ci w emocjach, słowach, działaniach, d

ąŜ

enie

do wypiel

gnowania w sobie i podarowania ukochanemu subtelnej czuło

— wyj

tkowo warto

ciowej emocji na Drodze do Doskonało

ci.

Czy mo

na zmienia

partnerów? Czy te

trzeba za wszelk

cen

prze

całe wcielenie z jednym? Odpowied

: owszem, mo

na. Przecie

, zmieniaj

partnerów, nauczysz si

cej w sztuce darowania swojej miło

ci.

Jednak pojawienie si

dzieci nakłada, bez w

tpienia, obowi

zki na oboje

rodziców.

Przepadanie za poszukiwaniem rozkoszy seksualnej przy równoczesnym

zapominaniu o wszystkim innym, staje si

grzechem cudzołóstwa i Bóg

wska

e ten bł

d, np. poprzez chorob

weneryczn

W drugim za

akapicie rozpatrywanego fragmentu Ewangelii chodzi o inny

rodzaj cudzołóstwa, dotycz

cy przede wszystkim ludzi, którzy ju

weszli na

Drog

duchow

Chodzi o adekwatno

ść

partnerów. Adekwatny partner to nie tylko ten, kto

podoba i jest ch

tny oraz z kim jest dobrze, chocia

to wszystko te

znaczenie. Koniecznie musi to by

człowiek o tych samych pogl

dach i

najbli

szy współw

drowiec na Drodze do Ojca.

li natomiast wyst

puje istotna ró

nica w wieku dusz, w stopniu

energetycznego oczyszczenia organizmów i usubtelnienia ja

ni, je

eli kto

partnerów nie jest stabilny etycznie i bioenergetycznie w jedynie prawidłowym

ywieniu „nieubojnym”, to takie stosunki b

powa

nym hamulcem dla

bardziej oddanego Bogu i zbli

onego do Niego członka pary. To wła

nie

dzie, z punktu widzenia Boga, cudzołóstwem, tzn. niedopuszczalnym i

karalnym działaniem.

43. Bóg jest podobny do farbiarza. Podobnie jak dobre farby, zwane

trwałymi, gin

tylko razem z tym, co jest nimi zafarbowane, tak samo i u

Boga. Bowiem nie płowiej

Jego farby, gdy

nie

miertelne dzi

Jego pracy jako „farbiarza”.

Bóg chrzci tych, których On chrzci, w Potoku.

Pierwszy chrzest, udzielany przez Boga, odbywa si

w Potoku Ducha

tego. Bóg udziela Go jedynie osobom, którzy s

tego godni. Chrzest

takich ludzi przemienia ich w ten sposób,

e „farby” Bo

e nie zmywaj

nigdy.

44. Niemo

liwe jest, aby kto

widział cokolwiek z Nieprzemijaj

cego,

eli on sam nie stanie si

przedtem Jemu podobny.

wiecie

ycia Prawdziwego dzieje si

nie tak, jak u ludzi

wieckich: ci widz

sło

ce, cho

sami sło

cem nie s

, widz

niebo,

ziemi

i inne przedmioty, nie b

c tym wszystkim.

W Tamtym

wiecie za

widzi co

, a staje si

tym samym. Gdy widzi

Ducha

tego staje si

Nim. Gdy widzi Chrystusa, staje si

Chrystusem. Gdy widzi Ojca, b

dzie Nim.

W Tamtym

wiecie widzi si

wszystko, oprócz siebie. Siebie za

widzisz jako Tego, Kogo postrzegasz, bowiem Nim si

stajesz.

Filip dzieli si

niektórymi osobistymi wra

eniami najwy

szych medytacji,

których nauczał Jezus.

45. Wiara — przyjmuje. Miło

ść

— daje.

Nie mo

na przyjmowa

bez wiary. Nie mo

na dawa

bez miło

ci.

Dlatego, aby przyjmowa

, wierzymy, a

eby naprawd

dawa

kochamy.

li za

kto

daje bez miło

ci — nie ma dla niego po

ytku z takiego

dawania.

46. Ten, kto nie przyj

ł jeszcze Pana jest jeszcze Hebrajczykiem.

Te słowa s

napisane z my

o czytelniku Hebrajczyku. Ich sens jest

nast

puj

cy:

Ten, kto poznał Boga przestaje czu

reprezentantem tej czy innej

grupy narodowo

ciowej [...]. Wszystko to odchodzi do przeszło

ci. Aktualnym

pozostaje jedynie odczuwanie siebie jako ja

ni, d

ąŜą

cej ku swemu

Umiłowanemu.

47. Pierwsi apostołowie nazywali Pana nast

puj

co: Jezus

Nazarejczyk Mesjasz, co oznacza: Jezus Nazarejczyk Chrystus. Ostatnie
słowo — Chrystus, pierwsze — Jezus, w

rodku za

— Nazarejczyk.

Słowo Mesjasz ma dwa znaczenia: Chrystus i Król. Jezus po

hebrajsku oznacza Zbawiciel. Nazara — Prawda. Nazarejczyk — Ten,
Który pochodzi z Prawdy.

Zatem: Chrystus — Król, a wi

c Nazarejczyk — Król i Jezus — te

Król.

48. Perła, b

c rzucona w błoto, nie stanie przez to pogardzan

li za

natrze

balsamem, nie stanie si

bardziej warto

ciow

Aczkolwiek jest zawsze cenna dla jej

wła

ciciela.

Podobnie jest z Synami Bo

ymi: gdziekolwiek b

, zawsze s

warto

ciowi dla Ich Ojca.

49. Je

eli mówisz: „Jestem Judejczykiem!” — nikt nie zwróci na to

uwagi. Je

li mówisz „Jestem Rzymianinem!” — nikt si

nie zaniepokoi.

eli mówisz „Jestem Grekiem, barbarzy

, niewolnikiem, wolnym!”

— nikt nawet nie drgnie. Natomiast je

li mówisz: ”Jestem

chrze

cijaninem!” — wszystkimi to wstrz

ąś

nie. Obym mógł uzyska

ten

tytuł, którego ziemscy władcy nie s

w stanie znosi

Ten fragment był aktualny jedynie wtedy [...].

50. Bóg — to Pochłaniacz ludzi. Ludzie s

pochłaniani przez Niego.

Dawniej ludzie składali w ofierze zwierz

ta, ale dusze ich były

pochłaniane nie przez Boga.

Istota wszystkiego, co nazywamy

yciem organicznym na Ziemi tkwi w

rozwoju ja

ni, wcielanej w jej nosiciela —

ywe ciało.

Rozpoczynaj

c swoj

ewolucj

indywidualn

w postaci prymitywnych

mikrotworów energetycznych na sieci przestrzennej minerałów, przechodz

potem przez liczne wcielenia w ro

linne, zwierz

ce i ludzkie ciała, niektóre

dusze staj

w ko

cu podobnymi do Boga i wtapiaj

w Stwórc

—

Pierwotn

źń

Wszech

wiata -– daj

c si

przez Niego pochłon

ąć

. Na tym

polega Ewolucja Boga. Jeste

my jej uczestnikami.

Co wi

cej, wzrastaj

cy duchowo człowiek na ko

cowych etapach swojej

ewolucji osobistej

wiadomie po

ca siebie, swoj

indywidualno

ść

— w

imi

Zjednoczenia w Miło

ci z Ja

Ojca Wszech

wiata. Dla takiego

człowieka to jest naturalne: przecie

on znajduje si

w stanie najwy

szego

zakochania w Najwy

szym Ukochanym! Człowiek patrz

cy na to z zewn

trz

e oceni

to jak ofiarne samounicestwienie.

W dawnych czasach do ludzi dochodziły odgłosy

ycze

Boga o ofiarnej

miło

ci z ich strony. Ludzie wówczas... zacz

li składa

Mu ofiary zabijaj

zwierz

ta, sami zjadali ich ciała, a ich dusze wysyłały jakoby w darze Bogu

lub wymy

lonym przez siebie „bogom”.

Przeciwko takiemu prymitywizmowi wyst

pował w szczególno

ci Jezus

Chrystus, proponuj

c ludziom rezygnacj

z zabójstwa zwierz

t tak „dla

ofiarowania Bogu”, jak i tylko w celu zjadania ich ciał.

51. Naczynia szklane i naczynia gliniane s

wytwarzane za pomoc

ognia. Jednak naczynia szklane, je

li si

rozbij

, mog

zosta

odtworzone. Pojawiaj

bowiem od tchnienia. Naczynia gliniane za

li si

tłuk

, s

wyrzucane, poniewa

zostały stworzone bez pomocy

tchnienia.

Odłamki szkła mo

na ponownie da

do przetapiania i wytworzy

w ten

sposób nowe naczynia. Natomiast odłamki wypalonej gliny mo

na jedynie

wyrzuci

W tym miejscu powstaje m

dra alegoria.

Tak szkło jak i glina przy wytwarzaniu z nich wyrobów przechodz

jakby

„chrzest ogniem”.

Natomiast „chrzest tchnieniem” (analogia z Potokiem Pranawy) przechodzi

tylko szkło, ale nie glina. Chrzest za

w Pranawie koniecznie powinien

poprzedza

chrzest Ogniem. Z tego powodu „chrzest ogniem” wyrobów z

gliny nie mo

e da

trwałego rezultatu.

Chodzi tu o zachowanie obiektywnie niezb

dnej etapowo

ci w pracy

duchowej: nie mo

na przeskakiwa

w gór

schodów przez całe półpi

tra, nie

na utrzyma

w Ogniu Bo

ym, nie utrwalaj

c si

przedtem w Pranawie.

Ucze

, który oswoił si

kolejno ze wszystkimi Przejawami Ducha

tego, je

eli si

potyka, to „spada”... do jednego z równie

Jego bardziej

stych Przejawów i nast

pnie mo

e kontynuowa

swoje wst

powanie. Je

został przedwcze

nie wprowadzony do Ognia Bo

ego, nie b

uprzednio utrwalonym w bardziej g

stych Przejawach Ducha

tego, to

jego upadek mo

e sta

ostatecznym.

O niedopuszczalno

ci nienaturalnego „zaci

gania” uczniów do Jego

Domu Ojciec ostrzega i obecnie. On wskazuje,

e tylko dojrzali pod ka

dym

wzgl

dem i nami

tnie zakochani w Nim adepci s

godni osobistego poznania

Jego. Przy czym tylko On Sam ma prawo zaprasza

Godnych do Swoich

Komnat.

52. Osioł chodz

c wokół kamienia mły

skiego, przeszedł, st

paj

sto mil.

Kiedy go odwi

zali ci

gle znajdował si

w tym samym miejscu.

ludzie, którzy du

o chodz

, lecz w

adnym kierunku si

nie

posuwaj

. Kiedy zatem nadchodzi dla nich wieczór, nie widz

ani

miasta, ani wsi, do których szli. Nie poznali ani natury Stworzenia, ani
Mocy [tzn. Boga-Ojca], ani nawet aniołów. Na daremno biedni si

trudzili.

Wysiłki przynosz

godne owoce jedynie wówczas, je

li uprzednio jasne s

Cel i metody jego osi

gni

cia. Albo te

nale

y wzi

ąć

za r

Nauczyciela i

mocno jej si

trzyma

. (Nauczycielem, za

, zdolnym do doprowadzenia do

Celu mo

e by

tylko Ten, Kto Sam Jego dobrze zna).

53. Składamy dzi

kczynienie nasze Jezusowi! Po syryjsku bowiem

nazywa si

Go Farisatha, to znaczy Ten Który przebywa wsz

dzie.

Jezus przyszedł, aby pokaza

ukrzy

owanie tego, co nale

y do tego

wiata.

mówili

my o mo

liwo

ci i konieczno

ci nie tylko jako

ciowego, ale i

ilo

ciowego wzrostu ja

ni indywidualnej. U przeci

tnego człowieka w

rozlu

nionym stanie nie przewy

sza ona wiele pod wzgl

dem wielko

rozmiary ciała. Dzi

ki specjalnym treningom medytacyjnym ona mo

e zosta

rozwini

ta do rozmiarów, porównywalnych z rozmiarami Ziemi, a nawet

kszych. Tylko osi

gaj

c ten stan (obok wielu innych osi

gni

ęć

), człowiek

staje si

godny do wst

pienia do eonu Ojca.

Jezus przeszedł t

Drog

niegdy

na długo przed znanym współczesnym

ludziom swoim wcieleniem. Stał si

On rzeczywi

cie Przebywaj

cym

wsz

dzie. Równie

c na Ziemi znajdował si

On jednocze

nie w Domu

Ojca.

Udowodnił tak

e Swoj

mierci

na krzy

u i nast

pnymi Swoimi

pojawieniami si

wcielonym uczniom,

e ja

źń

nie ginie wraz ze

mierci

ciała,

e ciało mo

na po

dla realizacji wy

szych celów.

54. Pan pewnego razu wszedł do farbiarni Lewiego. Wzi

siedemdziesi

t dwie farby i rzucił je do kadzi. Potem wyj

ł wszystkie

tkaniny w kolorze białym i rzekł: „Wła

nie w ten sposób pracuje w

rzeczywisto

ci Syn Człowieczy”.

Filip opisuje jeden z cudów, uczynionych przez Jezusa. Jezus tym cudem

zademonstrował uczniom nast

puj

zasad

pracy Nauczyciela: bardzo

ró

ni („ró

nokolorowi”) na pocz

tku uczniowie powinni zosta

wszyscy

„wybieleni” we wspólnej kadzi Szkoły duchowej, powinni sta

białymi,

podobnie jak Ogie

Ojca.

... Warto zaznaczy

e w przeciwnym kierunku działaj

obecnie liczni

niekompetentni liderzy kierunku okultystycznego, sztucznie „zabarwiaj

cy”

struktury energetyczne organizmów uczniów. To wyrz

dza tym ostatnim

ogromn

krzywd

, prowadz

c ich w przeciwn

w stosunku do Boga stron

Poj

cie „Syn Człowieczy”, którym Jezus niekiedy nazywał Siebie,

oznacza: „Cz

ęść

Ojca, narodzona w

ród ludzi, w zrodzonym przez kobiet

ciele”.

55. Kobieta, która nie rodziła własnych dzieci, mo

e okaza

matk

aniołów. Tak

była towarzyszka Syna — Maria Magdalena. Pan kochał

Mari

bardziej ni

wszystkich innych uczniów i cz

sto całował j

w usta.

Pozostali uczniowie widz

e kocha Mari

, powiedzieli Mu: „Dlaczego

Ty kochasz j

bardziej ni

nas wszystkich?” Odpowiadaj

c im rzekł:

„Dlaczego nie kocham was jak j

?”

We fragmencie tym opisany jest mi

dzy innymi charakter wzajemnych

stosunków Jezusa z Jego ukochan

(tzn. najlepsz

z uczniów-kobiet)

uczennic

Mari

Magdalen

. Stosunki te przepojone były prawdziw

delikatn

i czuł

emocjonalno

. Demonstruj

c to uczniom Jezus podawał

im przykład tego, jakimi powinny by

optymalne stosunki mi

dzy bliskimi pod

wzgl

dem pracy duchowej lud

mi: poł

czona emocjami miło

ci-czuło

grupa godnych uczniów pracuje o wiele skuteczniej. Takie same mog

stosunki mi

dzy Nauczycielem i uczniami.

56.

lepy z widz

cym przebywaj

c w ciemno

ciach nie ró

siebie. Jednak je

li pojawia si

wiatło, wówczas widz

cy widzi

wiatło,

a ten, który jest

lepy, pozostaje w ciemno

ci.

Kiedy przychodzi Nauczyciel od Boga, wtedy tylko ci, którzy s

zdolni do

ujrzenia Boskiego

wiatła, budz

ycia duchowego; reszta za

pozostaje w ciemno

ci ignorancji.

57. Pan powiedział: „Dobrze jest temu, kto ju

prawdziwie istniał

przedtem, zanim urodził si

[na Ziemi].

Ten za

, kto prawdziwie obecnie istnieje, ju

takim był i b

dzie.”

Jezus mówił o ewolucji poszczególnych ja

ni.

Młodzi psychogenetycznie ludzie s

zdolni na razie tylko do instynktowo-

odruchowego

ycia, podobnego do

ycia prymitywnych zwierz

Natomiast ci, którzy ju

stanowi

rozwini

jako

ciowo i ilo

ciowo Ja

źń

zdolni s

do naprawd

wiadomego, nale

ycie ukierunkowanego i

zorganizowanego trwania na Drodze ku Doskonało

ci duchowej, na Drodze

do Ojca.

Tymczasem dojrzewanie

wiadomo

ci jest procesem dosy

powolnym,

trwa ono na przestrzeni licznych wciele

Czym dojrzalsze s

konkretne osoby, tym robi

one mniej bł

dów i tym

mniejsze grozi im niebezpiecze

stwo zsuni

cia si

ze schodów wst

powania

duchowego. O tym wła

nie mówi Jezus: po pierwsze, takim ludziom,

rozpoczynaj

cym dane ziemskie

ycie w stanie w miar

dojrzałym, łatwiej jest

. Po drugie, je

li widzimy takiego człowieka — to znaczy,

e ju

był

przygotowany do takiego poziomu egzystencji przed rozpocz

ciem danego

wcielenia.

58. Panowanie człowieka jest spraw

tajemnicz

: panuje on bowiem

nad zwierz

tami, które s

od niego silniejsze, maj

ogromne rozmiary i

sił

. Jednak wła

nie człowiek ich

ywi. Je

eli za

człowiek oddala si

nich zaczynaj

gry

źć

, zabija

nawzajem. Je

li nie znajd

sobie

jedzenia, to przecie

Natomiast teraz b

miały

ywno

ść

, bowiem człowiek uprawił

ziemi

W przypowie

ci tej ludzko

ść

na Ziemi, w

ród której wi

kszo

ść

stanowi

zawsze ludzie młodzi psychogenetycznie i niedojrzali, porównuje si

zwierz

t domowych w „Posiadło

ci” Boga. Cho

podporz

dkowuj

one

Gospodarzowi, mimo wszystko pozostaj

we wzajemnych relacjach ze sob

zwierz

tami, je

li pozwoli

im na swobod

działania, zwłaszcza je

eli brakuje

im po

ywienia.

Autor przepowiedni miał nadziej

e oto teraz, kiedy Człowiek-Bóg

Chrystus dał ludziom prawdziw

i wieczn

straw

duchow

, wszyscy ludzie

syci i przestan

zwierz

tami.

Niestety tak si

nie stało [...].

59. Je

eli kto

został zanurzony w Potoku, lecz niczego w Nim nie

otrzymał, a mimo to mówi: „Jestem chrze

cijaninem!”, to on jak gdyby

tytuł ten sobie wypo

yczył.

Natomiast je

li chrzcz

cy si

rzeczywi

cie otrzymał chrzest Ducha

tego, to posiada on tytuł chrze

cijanina jako dar.

Temu, który otrzymał dar, daru nie odbieraj

. Temu za

, kto otrzymał

yczk

, ten dług mo

e zosta

odebrany.

Jan Chrzciciel dokonywał obrz

dku chrztu wod

wobec kajaj

cych si

grzeszników.

Jezus i apostołowie chrzcili Duchem

tym, wzywaj

c Go, aby przejawił

Siebie i oddziałał Sob

na ja

źń

chrzczonych ludzi. (Zwró

my uwag

: to wcale

nie jest równoznaczne z narodzinami w Duchu

tym).

Ezoteryczny sens takiego chrztu tkwi w tym, aby da

pocz

tkuj

cym

adeptom pierwsze odczucie tego, jaki jest Duch

ty. Pó

niej pami

ęć

tego

odczucia mo

e natchn

ąć

osoby ochrzczone do po

cenia

ycia na

dopasowanie si

do tego Wzorca, zwrócenia si

ku temu, by doj

ść

Poł

czenia z Duchem

tym.

Tymczasem inni ludzie, którzy po prostu byli obecni podczas chrztu, ale

niczego nie otrzymali, a mimo to przywłaszczaj

sobie miano chrze

cijan, o

ile nie b

pó

niej nad sob

pracowa

, aby sta

godnymi tytułu

chrze

cijan, b

uwa

ani za dłu

ników, nie oddaj

cych swoich długów

Bogu. Obci

ąŜ

oni w ten sposób znacznie swoje losy.

60. Podobne do tego jest misterium mał

stwa.

li kto

jest w nieskalanym zwi

zku mał

skim, znajduje on si

ynach. Bez tego nie mo

e uzyska

spokoju.

Człowiek bowiem stanowi główn

istot

wszystkiego na Ziemi.

Główna za

[ziemska] funkcja człowieka to mał

stwo.

Poznajcie zatem nieskalane mał

stwo, albowiem posiada ono

wielk

moc!

W jego za

formie skalanej mamy do czynienia jedynie z zewn

trzn

postaci

zwi

zku.

wspominali

my, i

mał

stwo to wspaniała mo

liwo

ść

dla

samodoskonalenia osób d

ąŜą

cych do Prawdy.

Rozwa

ali

my, co to jest cudzołóstwo: a) kiedy ludzie nadmiernie

przepadaj

za poszukiwaniem rozkoszy z uszczerbkiem dla innych swoich

obowi

zków wobec Boga i innych ludzi oraz b) kiedy w stosunki seksualne

wchodz

zbyt ró

ne pod wzgl

dem poziomu duchowego rozwoju osoby, które

powinny uczy

w Szkole Boga według odmiennych programów, a nie tego

samego.

Pozostaje rozpatrzy

czym jest mał

stwo.

Istnieje pa

stwowa rejestracja zwi

zków mał

skich, która prawnie

ustala stosunki maj

tkowe mał

onków, a tak

e prawa ewentualnych dzieci.

Taka społeczna formalizacja mał

stwa jest całkiem słuszna dla

przytłaczaj

cej wi

kszo

ci ludzi, napełnionych interesowno

i gotowych

wykonywa

swoje obowi

zki wobec innych ludzi jedynie pod przymusem

prawa.

tak

e mał

stwa zawarte w obliczu cerkwi. Niektóre cerkwie

przywłaszczyły sobie prawo do dawania lub niedawania ludziom pozwolenia
na stosunki seksualne — jakby w imieniu Boga. Sens? — ch

ęć

cerkiewnych

liderów trzymania parafian w strachu i posłusze

stwie.

Natomiast u Boga m

ęŜ

em i

nazywaj

ci, którzy ukształtowali do

ść

mocny zwi

zek duchowy mi

dzy sob

, którego składnikiem s

stosunki

seksualne. Bóg

yczy Sobie Sam zarz

dza

mał

skimi sprawami ludzi:

kogo z kim i kiedy poł

czy

, a tak

e rozł

czy

. Czyni On to bardzo łatwo,

przykładowo za pomoc

regulowania emocji partnerów nawzajem wobec

siebie.

Skalane formy stosunków mał

skich mog

wyst

powa

nie tylko w

dwóch przytoczonych formach cudzołóstwa, lecz te

w przejawieniu

odra

cych wła

ciwo

ci duszy przed jednego albo obu mał

onków. Do cech

takich nale

Ŝą

: egoizm, okrucie

stwo, pycha, przemoc w stosunkach

seksualnych i innych, ch

ęć

zniewa

ania i poni

ania drugiego.

61. W

ród duchów nieczystych istniej

tak m

skie, jak i

skie.

skie staraj

poł

czy

z duszami przebywaj

cymi w

skich

ciałach, a

skie z duszami, przebywaj

cymi w m

skich ciałach, przy

czym z tymi, które mieszkaj

samotnie.

Nikt nie mo

e uciec od takich duchów, kiedy opanowuj

one

wcielon

dusz

, chyba

e dusze te ł

w sobie moc jednocze

nie i

ęŜ

czyzny i kobiety, tzn. w mał

stwie. A wi

c t

moc otrzymuje si

mał

stwie, które jest symbolicznym pierwowzorem poł

czenia w

Komnacie Mał

skiej.

Kiedy prymitywne kobiety widz

ęŜ

czyzn

siedz

cego

samotno

ci, „rzucaj

” si

na niego, zalecaj

do niego, kalaj

go. W

podobny sposób prymitywni m

ęŜ

czy

ni widz

c ładn

kobiet

samotno

ci, podrywaj

, gwałc

, kalaj

eli jednak tacy ludzie widz

ęŜ

a i

znajduj

cych si

obok

siebie, to do nich nie zbli

Ŝą

Tak samo si

dziej

li człowiek ł

czy swoj

źń

z aniołem —

wówczas nikt z duchów nieczystych nie o

mieli si

podej

ść

do takiego

ęŜ

czyzny lub kobiety.

Ten, kto wyszedł ze stanu ze

wiecczenia, nie mo

e zosta

przez

te duchy schwytany. Groziło mu to, kiedy był jeszcze w tym stanie.
Okazuje on wówczas,

e jest ponad nami

tno

... i strachem. Jest

teraz panem własnej natury, wyszedł ponad ziemskie pragnienia.

...Zdarza si

niekiedy,

e zastaj

człowieka samotnego, chwytaj

go,

... i jak mo

e on uciec, gdy sam opanowany jest przez swoje

pragnienia i strach? Gdzie mo

e przed nimi si

schroni

?...

sto ludzie, przychodz

i mówi

: „Chcemy zosta

wierz

cymi, aby

uwolni

od duchów nieczystych, od demonów”... Tymczasem je

liby

był z nimi Duch

ty, to duchy nieczyste nie przyczepiłyby si

do nich!

W tym długim fragmencie Filip — we wła

ciwy tak

e Jezusowi sposób

stosowania alegorycznej przeno

ni — doprowadza Czytelnika do idei

„Mał

stwa”, Zjednoczenia si

na podobie

stwo mał

skiego ja

ni adepta

z Ja

Ojca w Komnacie Mał

skiej. Wła

nie to, m. in. w pełni

zabezpiecza równie

przed duchami nieczystymi.

Na wcze

niejszych za

stopniach swojego zbli

ania si

do Boga-Ojca

adept otrzyma ochron

dzi

ki realnemu (nie dzieje si

to poprzez

obrz

dki cerkiewne) zł

czeniu ja

ni z Duchem

tym lub nawet po prostu z

czystym duchem-aniołem.

62. Nie bój si

ciała i nie kochaj go!

li boisz si

go, to b

dzie nad tob

panowało.

li za

je kochasz, to ci

pochłonie i ujarzmi.

Problem ten ka

dy mo

e rozwi

radykalnie jedynie poprzez

przeł

czenie swojej uwagi na Cel Najwy

szy — Boga-Ojca.

63. Albo ju

mieszka

wiecie materialnym, albo zmartwychwsta

w eonach najwy

szych! A

eby tylko si

nie znale

źć

pomi

dzy nimi!

wiecie tym jest i to co dobre, i to co złe. Jednak to, co uwa

ane

jest w nim za dobre, w rzeczywisto

ci jest niedobre. A to, co traktowane

jest jako złe, w rzeczywisto

ci nie jest złe.

Tymczasem to, co naprawd

jest złe, istnieje poza granicami tego

wiata. Jest tym, co jest pomi

dzy [tym

wiatem a eonami najwy

szymi].

To zatracenie.

Dopóki

yjemy w tym

wiecie, trzeba nam zyska

dla siebie

Zmartwychwstanie aby, gdy zostaniemy bez ciała, znale

źć

Spokoju, a nie bł

pomi

dzy.

A przecie

wielu zbacza z Drogi.

Dobrze jest odej

ść

z tego

wiata, nie grzesz

ąŜ

enie prawdziwego duchowego aspiranta Filipa skierowane jest na to,

aby dzi

ki wysiłkom w danym ziemskim wcieleniu osi

ąć

za wszelk

cen

eony Ducha

tego i Boga-Ojca. Perspektyw

znalezienia si

w innych

eonach Filip traktuje jako zgub

Niech Miłosna Nami

tno

ść

Filipa do Ojca, któr

rozpalił w nim Jezus,

niechaj posłu

y jako przykład dla ka

dego!

64. S

ludzie, którzy i nie chc

i nie potrafi

pracowa

[nad sob

Inni za

chc

nawet, a jednak tego nie czyni

. Nie maj

zatem

adnego po

ytku z takiego chcenia. Jedynie staj

z tego powodu

grzesznikami.

eli za

mogliby, ale nie chc

, to otrzymaj

sprawiedliw

odpłat

tak za brak ch

ci, jak i za brak działa

65. Oryginał tekstu w tym miejscu jest uszkodzony.

66. Pocz

tek fragmentu w oryginale jest uszkodzony.

...Powiadam wcale nie o ogniu, nie maj

cym

adnego przejawiania

[tzn. symbolicznym, mitycznym], lecz o rzeczywistym, Który jest biały,
emanuje pi

knym

wiatłem, niesie Prawd

Mowa tu o przejawieniu Boga w postaci Boskiego Ognia. Jest On całkiem

realny. Jednak zobaczy

Go mo

na jedynie oczami rozwini

tej Ja

ni, a nie

oczami cielesnymi.

67. Prawdy nie przekazuje si

wiatu temu w czystej postaci, lecz

poprzez symbole i obrazy. W innej postaci nie daje si

jej przekaza

Istniej

narodziny [w eonach najwy

szych] oraz symboliczne ich

odzwierciedlenie [zawarte w narodzinach ziemskich]. Prawd

nale

odtworzy

poprzez ten obraz.

Albo: czym jest w rzeczywisto

ci Zmartwychwstanie?

W ten sposób człowiek stopniowo, jeden obraz za drugim wła

nie

zmartwychwstaje.

Tak i Komnata Mał

ska: jeden obraz za drugim a przychodzi

Prawda, Któr

jest Zjednoczenie.

Zwracam si

do tych, których nie tylko interesuj

słowa „Ojciec, Syn i

Duch

ty”, lecz zyskuj

Ich naprawd

dla samych siebie.

Natomiast je

li kto

nie zyskuje Ich w ten sposób, to nawet te słowa

zostan

im zabrane.

Prawdziwie zyska

Ich mo

na jedynie poprzez błogosławie

stwo

e w realizacji pełni mocy Krzy

a, apostołowie nazywali to „Prawym-i-

Lewym”. Kto tego doznał, Ten nie jest ju

cej chrze

cijanin, lecz

samym Chrystusem.

Po to, aby mówi

o Realiach eonów najwy

szych, nie zawsze udaje si

dobra

znane w

wiecie materialnym słowa. Dlatego nie ma innej mo

liwo

mówienia o tym, ani

eli u

ywaj

symboli i obrazów. Staj

one całkowicie

zrozumiałe dla tych uczniów, którzy dojrzeli ju

do ich medytacyjnej realizacji.

W ostatnim fragmencie Filip opisuje — znowu w symbolach i obrazach —

jedn

z najwy

szych medytacji dla rozwini

tej Ja

ni Ucznia, która si

wykonuje w eonach najwy

szych. Ten, Kto j

przyswoił w eonie Ojca, wkrótce

staje si

Chrystusem.

68. Pan wszystko, co najwa

niejsze ma w ukrytej przed tym

wiatem

postaci: chrzest i błogosławienie, i przeobra

anie, i oczyszczanie, i

Komnat

Mał

Jak ju

na było zauwa

z przytoczonego tekstu, zewn

trzne formy

obrz

dkowe i opisy zewn

trzne nie maj

nic wspólnego z prawdziw

realizacj

wyszczególnionej w tym fragmencie rzeczywisto

ci.

69. Pan rzekł: „Ja przyszedłem ni

sze upodobni

do Najwy

szego, a

zewn

trzne do wewn

trznego. I poł

czy

je ze sob

Tam”.

On mówił o Tamtym miejscu poprzez symbole i obrazy.
Ci, którzy mówi

e Bóg znajduje si

w górze, myl

. Bowiem o

Tym, Kto przebywa w Tamtym miejscu mo

na powiedzie

: On

rozprzestrzenia si

od dołu. Jednocze

nie Ten, do Którego nale

równie

to wszystko, co ukryte jest przed tym

wiatem, jest ponad

wszystko.

W rzeczywisto

ci to tylko łatwo si

mówi: „wewn

trzne i zewn

trzne,

zewn

trzne — od wewn

trznego”...

Pan nazwał miejsce zatracenia „ciemno

zewn

trzn

”. Jest ni

otoczony ten cały

wiat...

Powiedział: „Ojciec Mój, Który znajduje si

w ukryciu”.

Ponadto rzekł: „Wejd

do swojego pokoju, zamknij drzwi za sob

módl si

do swego Ojca, Który jest w ukryciu”. To znaczy do Tego,

Który znajduje si

w gł

bi pod wszystkim.

Ten za

, Kto znajduje si

w gł

bi pod wszystkim, to Pierwotna Ja

źń

Za Ni

nie ma nikogo, kto byłby jeszcze gł

biej.

A jednocze

nie to wła

nie o Nim si

mówi: „Ten, Który jest nad

wszystkimi”.

Bóg-Ojciec to Pierwotna Ja

źń

istniej

ca w całym wszech

wiecie. On

znajduje si

i w górze, i na dole, i we wszystkich stronach i bezpo

rednio pod

dym przedmiotem

wiata materialnego, a tak

e ciałem ka

dego z nas.

Jednak znajduje si

On w gł

bi pod tym wszystkim, w najgł

bszym

pierwotnym eonie.

Nie poznaje si

Go zatem w górze, gdzie przyj

to wznosi

oczy i r

ce, ale

w gł

bi rozwini

tego do skali galaktycznej własnego serca duchowego.

Po poznaniu wej

cia do Jego eonu najpierw tam, mo

na pó

niej

przechodzi

w jego obr

bie w dowolny punkt, m. in. pod własne ciało.

W dwóch ostatnich akapitach fragmentu obserwujemy zwykł

dla

Ewangelii „gr

słów”. Sens jest tu nast

puj

cy: Ten, Kto znajduje si

pod

wszystkim, rz

dzi równie

wszystkim.

70. Przed Chrystusem wielu ludzi odchodziło [ze

wiata tego]. Tam

d oni odeszli, nie mogli powróci

[natychmiast], stamt

d za

, dok

przyszli, nie mogli [natychmiast] wyj

ść

Po przyj

ciu Chrystusa ludzie teraz wchodz

, odchodz

, a ci, którzy

odeszli powracaj

Chrystus przybli

ył Swoich uczniów ku Doskonało

ci, potrafi

oni teraz w

medytacjach pozostawia

wiat materii, odwiedza

eony najwy

sze i

powraca

znów do

wiata materii.

Ponadto niektórzy z nich, b

c zam

czeni na

mier

za swoje kazania,

powracali ponownie do swoich ciał i kontynuowali swoj

prac

Jezus i apostołowie równie

wskrzeszali „zmarłych”, umo

liwiaj

c im

powrót w ich ziemskie ciała.

71. Kiedy Ewa była w Adamie, nie było

mierci. Kiedy oddzieliła si

od niego, wówczas pojawiła si

mier

. Je

li za

ona wejdzie do niego

ponownie, on za

przyjmie, to

mierci znów nie b

dzie.

To znów

artobliwa „gra słów” maj

ca gł

boki sens. Rzecz w tym,

Adam i Ewa to wcale nie s

imiona pierwszych dwojga ludzi, co stworzyło

fabuł

sprzecznej hebrajskiej bajki wł

czonej do Biblii. „Adam” oznacza po

prostu „człowiek” w zbiorowym znaczeniu tego słowa. „Ewa”, to „

ycie”.

ycie,

tj. dusza, opu

ciła ciało człowieka — nast

piła

mier

„kliniczna”. Jednak

ycie mo

e powróci

do niego znów.

72. „Bo

e Mój, Bo

e Mój, dlaczego

Panie Mnie opu

ciłe

?” — On

wywiedział te słowa na krzy

Potem On oddzielił od tamtego miejsca To, Co było Boskie.
Pan powstał znów [w ciele] z martwych. Pojawił si

Takim, Jakim był

przedtem. Jednak Jego ciało było teraz doskonałe, chocia

to była

materia. Było to teraz ciało z Pierwotnego.

Nasze

ciało

nie

Pierwotnego,

posiadamy

jedynie

podobie

stwo takiego.

Jezus zmaterializował nowe ciało, które teraz było koncentratem czystej

Boskiej Energii, w odró

nieniu od poprzedniego ciała urodzonego przez

Mari

73. Komnata Mał

ska nie jest dla zwierz

t ani dla m

ęŜ

czyzn-

niewolników [nami

tno

ci], ani dla kobiet amoralnych, lecz dla m

ęŜ

ów,

którzy zyskali Wolno

ść

on nieskalanych.

Narodzenie w eonie Ojca, doro

lenie w nim i Zjednoczenie z Bogiem-

Ojcem to pełne i ostateczne zako

czenie indywidualnej ewolucji duszy.

Osi

ąć

to mo

e jedynie człowiek, przy czym musi on by

wysoce

rozwini

ty intelektualnie, etycznie i psychoenergetycznie. Powinien to by

człowiek, który uwolnił si

m.in. od „ziemskich” nami

tno

ci i przywi

uzyskał czysto

ść

i Bosk

subtelno

ść

siebie, jako ja

ni.

74. Dzi

ki Duchowi

temu jeste

my urodzeni na Ziemi.

Narodzili

my si

powtórnie dzi

ki Chrystusowi.

Jeste

my chrzczeni w Duchu

tym.

Po narodzeniu si

w Nim zł

czyli

my si

z Nim.

Duch

ty, kieruj

c przeznaczeniem ludzi, steruje m. in. i ich wcielaniem

w ziemskie ciała.

Dalej chodzi o etapy poznania tego, co Boskie.
Pierwszy etap to chrzest, kiedy podczas wykonywania odpowiedniej

medytacji ucze

wst

puje (jest wprowadzany) do odpowiedniego eonu i po

raz pierwszy odczuwa przebywaj

w nim Ja

źń

Nast

pnie powinien si

nauczy

wst

powania do tego eonu ju

kosztem

własnych wysiłków i przebywania w nim. Nazywa si

to narodzinami w tym

eonie.

Po narodzeniu si

i nast

puj

cym dojrzewaniu w eonie, równie

dzi

przyswojeniu specjalnych technik medytacyjnych, dochodzi On do
Zjednoczenia z przebywaj

w nim Ja

75. Nikt nie mo

e zobaczy

siebie ani w potoku, ani w zwierciadle bez

wiatło

ci.

I odwrotnie, nie mo

na ujrze

siebie w

wiatło

ci bez Potoku i bez

zwierciadła.

Dlatego nale

y si

chrzci

tak w

wiatło

ci, jak i w Potoku.

wiatło

ci otrzymujemy błogosławie

stwo.

Na wyja

nienie w danym fragmencie zasługuj

dwa momenty.

Pierwszy, to alegoryczne znaczenie słowa „zwierciadło”. Oznacza ono

samoanaliz

(patrzenie na siebie) dla wyjawienia wad (w celu ich

zniszczenia) i niedopracowa

w rozwoju dobrych cech (celem ich

doskonalenia).

Drugi to słowo „Błogosławie

stwo”. Posiada ono dwa znaczenia: a)

błogosławienie jakiego

działania (przez analogi

mówimy „da

pozwolenie”)

i b) przekazywanie innemu dobrej przesyłki energetycznej. Pełne
błogosławie

stwo Nauczyciela ma miejsce, kiedy oba komponenty si

wiatło

ci mo

emy otrzymywa

wzniosł

błogo

ść

, jak równie

błogosławie

stwo ze wskazówkami odno

nie pomocy duchowej dla

wcielonych ludzi oraz błogosławie

stwo z konkretnymi radami dotycz

cymi

wej

cia do eonu Ojca.

76. Istniały trzy pomieszczenia jako miejsca wynagrodzenia w

Jeruzalem. Jedno otwarte było na zachód, nazywano je miejscem
„

tym”. Drugie otwarte było na południe, nazywano je „

tym

tego”. Trzecie — na wschód, nazywano je „

tym

tych”, tam

kapłan wchodzi sam.

Chrzest to

te.

Odkupienie innych [poprzez własne ofiarne słu

enie] to „

tego”.

„

tych” to Komnata Mał

ska.

rodku fragmentu tekst jest uszkodzony.

...Czym jest komnata Mał

ska, je

li nie symbolicznym obrazem

Komnaty Mał

skiej? Ostatnia jednak jest ponad wszystko, co

nieczyste.

Jej zasłona rozrywa si

od góry do dołu. Wynika st

d, i

jest to

zaproszenie dla wybranych do wej

cia.

W ostatnim akapicie znajdujemy symbolik

tego,

e zasłona w

jerozolimskiej

tyni rozerwała si

od góry do dołu w momencie

mierci na

krzy

u Jezusa.

Najwa

niejszym etapem przed wej

ciem Komnat

Mał

skiej jest ofiarne

słu

enie Bogu poprzez słu

enie duchowe ludziom.

77. Tych, Którzy przyoblekli si

wiatło

ść

Doskonał

, nieczyste

duchy nie widz

i nie mog

ich schwyta

Niechaj takie przyobleczenie si

wiatło stanie si

tajemnym

Zjednoczeniem.

W zwi

zku z danymi zaleceniami, pierwszym zadaniem adepta jest

narodzi

w eonie

wiatło

ci.

Drugim — dojrze

w nim, staj

c si

wystarczaj

pod wzgl

dem

wielko

ci, aktywn

i zdoln

do działania ja

Trzecim — stopi

z Ja

eonu.

Tych, Którzy oblekli si

wiatło

ść

nie widz

duchy nieczyste, ale jedynie

do tego momentu, dopóki przebywaj

Oni w eonie

wiatło

ci.

78. Gdyby kobieta nie oddzieliła si

od m

ęŜ

czyzny, nie zmarłaby

razem z m

ęŜ

czyzn

. Oddzielenie od niego stało si

pocz

tkiem

mierci.

Dlatego przyszedł Chrystus, aby naprawi

rozdzielenie, które zostało

wówczas zapocz

tkowane, poł

czy

oboje, a tym za

, którzy zmarli

c w stanie oddzielenia, da

ycie Prawdziwe poprzez ich

poł

czenie.

Filip ponownie

artobliwie wykorzystuje biblijn

bajk

o Adamie i Ewie.

Wytłumaczenie zostanie podane w nast

pnym fragmencie.

79. Zatem, niechaj kobieta poł

czy si

ze swoim m

ęŜ

em w Komnacie

Mał

skiej. Zjednoczeni bowiem w Komnacie Mał

skiej, nie b

cej rozdzieleni.

Dlatego Ewa oddzieliła si

od Adama, poniewa

czyła si

z nim nie

w Komnacie Mał

skiej.

Prawdziwe i wieczne poł

czenie Doskonałych zachodzi w Komnacie

Mał

skiej Ojca.

80. Oryginał tekstu w tym miejscu jest uszkodzony.

81. Jezus ukazał [Janowi Chrzcicielowi] nad brzegiem Jordanu

Pierwotn

źń

Królestwa Niebieskiego, Która istniała jeszcze przed

pocz

tkiem wszystkiego. Potem ukazał si

[Janowi] jeszcze raz.

Nast

pnie przejawił Siebie jako Syna [Ojca Niebieskiego]. Potem został

błogosławiony [przez Ojca na słu

ród Judejczyków]. Pó

niej został

zabrany przez Ojca [z tego

wiata]. Nast

pnie zacz

ł zabiera

[do Ojca]

On.

82. Pozwolono mi wyjawi

tajemnic

, wi

c powiem: Ojciec

wszechistnienia poł

czył si

[w Komnacie Mał

skiej] z Narzeczon

Która potem zst

piła [do ukrzy

owanego Jezusa], a opromieniło Go wtedy

wiatło. On zatem [po opuszczeniu tego miejsca] pojawił si

w Wielkiej

Komnacie Mał

skiej. Dlatego Jego ciało, które pojawiało si

kolejnych dniach, wyszło z Komnaty Mał

skiej, a było ono podobne

do tego, które pojawia si

wskutek poł

czenia m

ęŜ

a i

ony [tzn. podobne

do zwykłego narodzonego ciała]. Jezus zrobił w nim [w nowym ciele]
wszystko na podobie

stwo wizerunku [zwykłego ciała].

dy ucze

powinien równie

wst

do Komnat Ojca.

83. Adam powstał z dwóch dziewic: Ducha [

tego] i dziewiczej

Ziemi.

Dlatego Chrystus zrodził si

[tylko] z jednej Dziewicy, aby naprawi

bł

d, który powstał na pocz

tku.

To jest jawna ironia, nic wi

cej.

84. Stoj

dwa drzewa po

rodku raju. Od jednego pochodz

zwierz

ta,

a od drugiego ludzie. Adam zjadł z drzewa, od którego pochodz

zwierz

ta, wi

c sam stał si

zwierz

ciem, po czym zradzał zwierz

ta.

Dlatego i obecnie powa

aniem ciesz

zwierz

ta podobne do

Adama.

A wi

c drzewo, z którego Adam zjadł owoc, jest drzewem zwierz

Dlatego posiadał tak liczne dzieci, które tak

e jadły owoce z drzewa

zwierz

W rezultacie owoce drzewa zwierz

t zrodziły mnóstwo ludzi-zwierz

które czcz

dzisiaj jedynie człowieka-zwierz

Bóg za

tworzy Człowieka. [Ci za

] Ludzie tworz

Boga.

ksza cz

ęść

tego fragmentu to ironia, tym razem gorzka. Taki nastrój

Filipa jest szczególnie zrozumiały wobec niedawnej rozprawy ludzi-zwierz

nad Człowiekiem-Jezusem.

Natomiast na powa

analiz

zasługuje ostatni akapit, ko

przypowie

ść

Z Boga-Ojca pochodz

Ludzie-Chrystusowie. Przy

pieszaj

Oni ewolucj

indywidualnych ja

ni na Ziemi i tym samym przyczyniaj

do szybszego

napływania do Ojca wysokojako

ciowego „Po

ywienia” (zob. fragmenty 50 i

93).

85. Ludzie za

wieccy te

stwarzaj

bogów i czcz

swoje

stworzenia. Niech zatem ci bogowie czcz

tych ludzi, a b

dzie to

sprawiedliwe.

To ironia pod adresem pogan wymy

laj

cych dla siebie bogów, wi

c niech

o nich troszcz

wymy

leni przez nich „bogowie”.

86. Uczynki człowieka powstaj

dzi

ki jego mocy. Dlatego mówi

nich, jako o wysiłku.

Człowiek tak

e rodzi dzieci, które s

poczynane w spokoju.

Przy czym moc człowieka przejawia si

w jego aktywno

ci w pracy, a

spokój w dzieciach.

Dostrze

esz zatem,

e człowiek w tym jest podobny do Boga.

Bowiem Bóg te

dokonuje dzieł Swoich [w Stworzeniu] dzi

ki Swojej

Mocy, ale wła

nie w Spokoju rodzi On Swoje Dzieci.

Funkcja seksualna przejawia si

w sposób pełnowarto

ciowy tylko przy

gł

bokim spokoju duchowym partnerów. Dlatego wła

nie Filip mówi o

dzieciach, jako o rezultacie spokoju ludzi.

Stan Ja

ni Ojca w Komnacie Mał

skiej to dogł

bny subtelny Spokój.

Jego Synowie i Córki pochodz

z Niej.

87. W

wiecie tym niewolnicy słu

Ŝą

dzisiaj wolnym. W Królestwie

Niebieskim za

ci wolni b

usługiwa

tym niewolnikom.

Synowie Komnaty Mał

skiej za

słu

yli synom mał

stw

ziemskich.

Synowie Komnaty Mał

skiej maj

jedno i to samo imi

. Spokój za

to Ich wspólny dorobek. Nie cierpi

w niczym Oni niedostatku.

W danym fragmencie zawarte s

trzy gł

bokie tematy, które poł

czone s

wspólnym literackim motywem.

W cz

ęś

ci pierwszej wyst

puje temat przes

dzania przyszłego losu przez

nasze zachowanie w tera

niejszo

ci. Tak, wyniosło

ść

, pycha, stosowanie

przemocy, okrucie

stwo to ohydne przejawy aktywno

ci ludzi z przerostem

własnego ego. Przejawy te b

w nich niszczone przez Boga poprzez

umieszczenie takich osób w sytuacjach niewolników. B

oni znajdowali

pod władz

podobnych im ohydnych ludzi-zwierz

t. Je

li wi

c nosiciele takich

wad nie zechc

z nimi walczy

dobrowolnie, to Bóg b

dzie „wybijał” z nich te

wady przy pomocy innej ludzkiej ohydy.

Tymczasem czysty Dusz

Człowiek-Chrystus z rado

niesie Swoj

miło

ść

innym ludziom, słu

Ŝą

c im, po

caj

c si

dla nich.

Wszyscy, Którzy zamieszkali w eonie Ojca, zł

czywszy si

z Nim to

Ojciec. Osi

li Oni wszystko, co tylko mo

na było osi

ąć

wszech

wiecie i przebywaj

zatem w błogim najwy

szym Spokoju.

88-89. Oryginał tekstu w tym miejscu jest uszkodzony.

90.

Ci,

Którzy

mówi

najpierw

umr

nast

pnie

zmartwychwstan

myl

. Je

li oni nie otrzymuj

najpierw

Zmartwychwstania, gdy znajduj

jeszcze w stanie wcielenia, to nie

otrzymuj

nic po opuszczeniu ciała.

To samo te

na powiedzie

o chrzcie: jest on znacz

cy, jedynie

li przyjmuj

go ludzie wcieleni.

Dla osobistej zmiany potrzebne jest człowiekowi ciało materialne, które

stanowi „transformator” energii. Pozostaj

c bez ciała materialnego przebywa

człowiek pó

niej w tym stanie, w którym znajdował si

pod koniec ostatniego

wcielenia. Nie potrafi on m. in. przesiedli

z własnej woli do innego eonu i

nikt inny nie mo

e dla niego tego zrobi

91. To ja, apostoł Filip, powiadam: Józef-cie

la zasadził ogród, gdy

potrzebował drewna dla swego rzemiosła. To on jest tym, który zrobił
krzy

z drzew, które sam zasadził. Dzieci

nasienia jego zostało

zawieszone na tym, co on zasadził.

Dzieci

tkiem nasienia jego był Jezus, za

tym, co zasadził był krzy

Józef troszczył si

jedynie o sprawy materialne, dlatego otrzymał od Boga

straszne symboliczne napomnienie.

92. Tymczasem prawdziwe drzewo

ycia jest po

rodku raju. To oliwa,

od której pochodz

błogosławie

stwa.

To od tego drzewa pochodzi Zmartwychwstanie.

Kontynuowana jest my

l poprzedniego fragmentu. Józef nie powinien

piel

gnowa

materialnych drzew (lub nie tylko je), lecz rajskie „drzewo

ycia”

rosn

ce poza granicami tego

wiata. Wówczas równie

on mógłby otrzyma

Zmartwychwstanie.

93.

wiat ten to pochłaniacz trupów. Wszystko, co w nim si

zjada

[przez ludzi], jest tak samo godne pogardy.

Prawda za

to pochłaniacz

ywotów. Dlatego nikt, kto jest

wykarmiony Prawd

, nie mo

e umrze

Jezus przyszedł wła

nie stamt

d. Przyniósł On stamt

d po

ywienie.

Tym zatem, którzy tego chcieli, dał On w ten sposób

ycie [Prawdziwe],

dlatego oni nie zgin

li.

Prawie wszyscy ludzie „tego

wiata” widz

jako najwa

niejsze w

yciu

przyjemno

ść

w jedzeniu. Nawet dokonanie minimalnych zmian swoich

przyzwyczaje

smakowych okazuje si

ponad siły dla przytłaczaj

cej

kszo

ci z nich, m. in. tych, którzy nazywaj

siebie chrze

cijanami. Pomimo

bezpo

rednich zalece

Jezusa Chrystusa, aby nie zabija

na po

ywienie

zwierz

t. [...]. A

ywienie „ubojne” eliminuje mo

liwo

ść

— ju

z racji chocia

bioenergetycznych, nie mówi

c ju

o etycznych prawidłowo

ciach, —

wst

pienia nie tylko do Komnaty Mał

skiej, ale nawet i w

wiatło

ść

Ducha

tego.

Nie ulega w

tpliwo

ci,

e musimy si

ywi

ywieniem materialnym,

przy czym, w miar

ci, pełnowarto

ciowym, inaczej nie b

dziemy w

stanie zrobi

nic w samodoskonaleniu si

duchowym. Jednak

ywienie

ywieniem materialnym nie powinno znajdowa

w konfrontacji z

ywieniem straw

„z Prawdy”.

94. Pocz

tek fragmentu w oryginale tekstu jest uszkodzony.

...Raj to miejsce, w którym mi powiedz

: „Jedz to lub nie jedz tego —

jak sobie

yczysz”. To miejsce, gdzie b

jadł wszystko, bowiem

znajduje si

tam drzewo poznania. To ono zgubiło Adama. Natomiast

uczyniło człowieka istot

aktywnie.

To Prawo [judaistycznej Biblii] było tym drzewem. Ono mo

e naucza

co jest dobre, a co złe. Jednak nie odsuwa ono człowieka od tego, co
złe i nie utwierdza w tym, co dobre. Ono zgotowało zgub

tym, którzy z

niego zjedli. Bowiem kiedy nakazało: „Jedz to i nie jedz tamtego”, stało
si

to pocz

tkiem

mierci.

Filip wykorzystuje w tej przepowiedni w

tek biblijnej bajki o raju.

Bóg-Nauczyciel pokazuje ludziom i to, co dobre, i to, co złe. Co wi

cej, po

wyja

nieniu ludziom zasad posuwania si

do Celu Najwy

szego, daje im

„woln

wol

” czyli wolno

ść

wyboru tego, dok

d i jak pod

ąŜ

Ludzie sami powinni i

ść

, odnajduj

c dla siebie słuszn

drog

, rozwijaj

poprzez to. Bóg jedynie podpowiada Drog

— potajemnie lub jawnie,

niekiedy

artuj

c, ale decyzje, z reguły, podejmuje pod

ąŜ

cy człowiek.

Wła

nie to daje pod

ąŜ

cym do

wiadczenie

yciowe, dojrzało

ść

dro

ść

. Uzyskuj

c m

dro

ść

, człowiek mo

e pokona

wszystkie trudno

ci i

przez t

walk

zosta

Doskonałym. Tylko takiemu Człowiekowi Ojciec

otworzy bram

do Swojej Komnaty Mał

skiej.

95.

Błogosławienie

przewy

sza

chrzest,

bowiem

dzi

błogosławieniu zostali

my nazwani chrze

cijanami, a nie z powodu

chrztu.

I Chrystusem został nazwany dzi

ki błogosławieniu. Bowiem Ojciec

pobłogosławił Syna, Syn pobłogosławił apostołów, apostołowie za

pobłogosławili innych.

Ten, kogo błogosławi

, otrzyma Zmartwychwstanie i

wiatło

ść

, i

Krzy

, i Ducha

tego.

Jemu [czyli Chrystusowi] Ojciec dał to [błogosławie

stwo] w Komnacie

Mał

skiej; On otrzymał to.

96. Był Ojciec w Synu, a Syn w Ojcu. Takie s

dzieje Królestwa

Niebieskiego.

Drugie

artobliwe zdanie nie niesie informacji znaczeniowej, a jedynie

stymuluje czytelnika do rozwi

zywania tajemnicy pierwszego zdania.

W pierwszym fragmencie opisany jest stan wzajemnego oddziaływania na

siebie Ja

ni Syna i Ojca czyli wzajemne ich przenikanie si

, Stopienie si

97-98. Fragment 97 w oryginale tekstu jest uszkodzony. Fragment 98

zawiera my

l, stanowi

kontynuacj

poprzedzaj

cej, dlatego nie mo

e by

on równie

rozszyfrowany.

99. Ten

wiat pojawił si

[prawdopodobnie] przez pomyłk

. Ten

bowiem, kto go stwarzał, chciał go stworzy

niezachwianym i

nie

miertelnym. Umarł jednak [widocznie] nie osi

gaj

c swego. Nie

nast

piła bowiem trwało

ść

tego

wiata, jak i tego, kto go stwarzał.

Nie istnieje bowiem trwało

ść

owoców dzieł materialnych, ale jedynie

[niezniszczalno

ść

owoców pracy] Synów i Córek. Nie istnieje nic, co

mogłoby uzyska

status Niezniszczalno

ci, oprócz Syna i Córki.

Kto za

nie potrafi nawet zgromadzi

mocy osobistej, ten o ile

bardziej nie mo

e pomóc innym.

Pierwsza cz

ęść

fragmentu to czysty

art, kalambur, stanowi

cy wył

cznie

artystyczne zawi

zanie przypowie

ci.

Dalej chodzi o to,

e jedynie cennymi owocami wszystkich dzieł w całym

Stworzeniu s

Ci, Którzy zyskali statut absolutnej Niezniszczalno

ci i

Wieczno

ci czyli Synowie i Córki Ojca Niebieskiego, Ci, Którzy weszli do

Jego Komnaty Mał

skiej.

Na zako

czenie fragmentu znajdujemy my

l o tym,

e wcielony człowiek,

zanim b

dzie próbował pomaga

innym, powinien najpierw pomóc samemu

sobie poprzez trud samodoskonalenia. Ten, kto sam niczego nie potrafi, w
czym b

dzie mógł pomóc innym?

100. Kielich modlitwy zawiera wino i wod

, słu

Ŝą

c symbolem krwi,

nad któr

dokonuj

czynno

ci dzi

kczynienia. Wypełnia si

ona Duchem

tym.

Nale

y ona do Doskonałego Człowieka [Chrystusa].

Kiedy j

wypijemy, zostaniemy Człowiekiem Doskonałym.

Tymczasem wypi

Kielich Chrystusa, to nie to samo, co przyst

powanie

do komunii

tej w

tyni, chocia

by nawet i tysi

ce razy.

Wypi

Kielich Chrystusa oznacza przej

ść

cał

Jego Drog

do Komnaty

Mał

skiej, a tak

e drog

Jego krzy

a na Golgot

101. Potok

ywy, to jak Ciało [Ducha

tego]. Potrzeba, aby

oblekli si

w Ciało

ywe. Dlatego, je

li kto

idzie i zanurza si

w Potoku,

powinien si

obna

, aby Nim si

przyoblec.

Ciało

Ducha

tego

obraz

przeznaczony

dla

lepszego

medytacyjnego postrzegania jednolito

ci Ducha

tego. Jest On zaiste

ywy, Postrzegaj

cy, Kochaj

cy, Kieruj

cy, a tak

e Przemawiaj

cy.

Aby odczu

Ciało Ducha

tego nale

y si

„rozebra

”, uwalniaj

c si

od wszystkich mniej subtelnych ni

On powłok i nawarstwie

. W ten sposób

dzie mo

na si

znale

źć

w jednym z Nim eonie i otrzyma

w nim chrzest,

narodziny i błogosławie

stwa.

102. Ko

rodzi konia, człowiek rodzi człowieka, Bóg rodzi Boga.

Dalej ten fragment tekstu w oryginale jest uszkodzony.

103-104. Powiem o miejscu, gdzie przebywaj

Dzieci Komnaty

Mał

skiej.

Istnieje na tym

wiecie poł

czenie m

ęŜ

czyzny z kobiet

. Jest to

scalenie energii i spokoju.

W eonie najwy

szym wyst

puje inny rodzaj poł

czenia, u

ywamy

tylko tych samych słów. W tym eonie przebywaj

inne Ja

nie, s

One

ponad wszelkie słowa, s

poza granicami wszystkiego, co jest w jakim

stopniu niesubtelne, g

ste. To znajduje si

tam, gdzie przebywa Moc

[tzn. Ojciec]. Tam s

Wybra

cy Mocy.

Ci, Którzy znajduj

tam, to nie s

jedni i drudzy: Wszyscy tam to

jedynie Jedno.

Ten za

, kto przebywa tutaj, ten nie potrafi nawet wyj

ść

ze swego

materialnego ciała...

Filip obja

nia symbolik

tekstu: w Komnacie Mał

skiej Ojca wcale nie

zajmuj

seksem, jak czyni

to ludzie wcieleni. A jednak tam te

w Miło

ci i egzystuj

jako Jedno.

105. Nie wszystkim tym, którzy posiadaj

ciało, udaje si

pozna

swoj

Istot

. Ten, kto nie mo

e pozna

swej Istoty, nie mo

wykorzysta

danych mu dla rozkoszy mo

liwo

ci.

Jedynie ci, którzy poznali swoj

Istot

, b

naprawd

zaznawa

rozkoszy.

Aby dozna

rozkoszy najwy

szej, trzeba mie

za sob

o wysiłków w

samodoskonaleniu si

. Tylko ten, komu udało si

pozna

Ojca, to otrzymuje.

Poznanie swej Istoty jest realizacj

siebie jako Ja

ni w Domu Ojca.

On jest naszym „Ja” Najwy

szym, poznawanym, kiedy wpływamy do

Niego.

106. Człowiek Doskonały nie tylko nie mo

e zosta

schwytany [przez

duchy nieczyste], lecz nie mo

e by

przez nie nawet zauwa

ony. Przecie

one mog

chwyta

tylko tego, kogo widz

W inny sposób nikt nie mo

e otrzyma

tego dobra, jak tylko tak,

e w

wiatło

ść

Doskonał

oblecze i sam stanie si

wiatło

Doskonał

. Po obleczeniu si

w Ni

on wła

nie i zł

czy si

z Ni

Taka jest

wiatło

ść

Doskonała.

Ocalenia od duchów nieczystych nale

y szuka

nie w „magii ochronnej”,

nie w przekle

stwach pod ich adresem, nie w sposobach „ochrony

bioenergetycznej” lub zakl

ciach czarowników, bowiem ocalenie od nich

uzyskuje si

poprzez zjednoczenie si

z Bogiem.

107. Powinni

my sta

lud

mi Ducha, dopóki nie opu

cili

jeszcze tego

wiata [tzn. nie odciele

nili

my si

Ten, kto otrzymał na tym

wiecie wszystko, b

c jego panem, ten

nie b

dzie mógł zosta

panem w

wiecie tamtym.

Wła

nie Jezus poznał cał

Drog

do jej ko

ca. Przyszedł pomimo

tego na ten

wiat, jako prosty człowiek [tzn. nie zachowywał si

jak pan].

108. Człowiek

ty jest cały

ty, wł

cznie ze Swoim ciałem.

Podany Mu chleb u

ca, jak i wod

cokolwiek inne, co Mu si

poda. Oczyszcza On to wszystko, a zatem czy

nie oczy

ci On równie

ciała?

Prawdziwie

ty Człowiek staje si

naturalnym uzdrowicielem.

109. Jezus przy chrzcie „wlewał” do ciał

ycie i „wylewał” z nich

mier

Dlatego i my teraz zanurzamy si

w Potoku [

ycia], nie za

w [potoku]

mierci, aby nie zniosło nas w nim do duchów

wiata tego. Kiedy tchn

one, nast

puje spustoszenie; kiedy za

tchnie Duch

ty, nastaje

błogo

ść

110. Ten, który poznał Prawd

, jest wolny. Człowiek wolny nie

popełnia grzechu: przecie

ten, kto grzeszy, staje si

niewolnikiem

grzechu [tzn. przede wszystkim obci

ąŜ

a swój los].

Prawdziwa wiedza to jak matka i ojciec [czyli m

drzy wychowawcy,

doradcy i obro

cy dziecka].

Tych, którzy nie potrafi

popełni

grzechu, mo

na nazwa

tymi,

którzy osi

li wolno

ść

. Znajomo

ść

Prawdy jeszcze bardziej ich

wznosi. Sprawia,

e s

wolni oraz wzniesieni ponad ten

wiat.

Jednak

e tylko Miło

ść

jest twórcza i ten, kto stał si

wolny dzi

wiedzy, dzi

ki swojej Miło

ci pozostaje niewolnikiem tych, którym nie

udało si

jeszcze wznie

ść

do Wolno

ci wiedzy. Dostarczana przez

nich wiedza rozwija tych ostatnich, bowiem nawołuje ich do Wolno

ci.

Miło

ść

niczego nie bierze: jak ona mo

e cokolwiek wzi

ąć

? Przecie

wszystko nale

y do niej. Nie mówi ona: „To jest moje! To te

moje!”

Mówi natomiast: „To jest twoje!”

111. Miło

ść

duchowa jest jak wino i mirra. Rozkoszuj

ci,

którzy otrzymali takie błogosławie

stwo [od Boga].

Rozkoszuj

tak

e i ci, którzy znajduj

poza ich gronem,

dopóki przebywaj

w towarzystwie błogosławionych. Natomiast je

eli

błogosławieni si

oddalaj

i odchodz

, to ci, co nie s

błogosławieni,

zanurzaj

znów w swoim fetorze.

Samarytanin niczego nie dał rannemu oprócz wina i oliwy.

Tymczasem to nie było nic innego, jak wła

nie błogosławie

stwo.

Wyleczył on w ten sposób rany.

I miło

ść

zakrywa mnóstwo grzechów.

Komentowanie tego fragmentu w sposób krótki nie ma sensu. Jego

znaczenie bowiem jest dost

pne jedynie temu, kto sam prze

ył swoje

osobiste do

wiadczenie słu

enia z miło

bardzo wielu ró

nym ludziom.

112. Urodzeni przez kobiet

podobni do tego, kogo ona kochała.

li to jej m

ąŜ

, b

oni podobni do m

ęŜ

a. Je

li to kochanek, to s

podobne do niego. W niejednym wypadku, je

li ł

czy si

ona z m

ęŜ

em z

konieczno

ci, lecz sercem jest z kochankiem, z którym ona te

czy,

dzieci jej okazuj

podobne do kochanka.

Ale wy, którzy zwi

zani jeste

cie z Synem Boga, nie wi

ąŜ

cie si

tak

z tym, co

wieckie! B

cie tylko z Panem, by ci, kogo zrodzicie nie stali

podobni do ludzi

wieckich, lecz upodobnili si

do Pana.

113. M

ęŜ

czyzna ł

czy si

z kobiet

, ko

z kobył

, osioł z o

lic

Przedstawiciele ka

dego gatunku ł

z podobnymi sobie.

Tak samo i Duch ł

czy si

z Duchem, Logos z Logosem,

wiatło ze

wiatłem.

li ty staniesz si

człowiekiem, to umiłuje ci

człowiek. Je

zostaniesz Duchem, to Duch poł

czy si

z tob

. Je

li zostaniesz

Logosem, to poł

czysz si

z Logosem. Je

li staniesz si

wiatłem,

wówczas

wiatło b

dzie ł

czy

z tob

eli uzyskasz statut władcy ziemskiego, władcy ziemscy b

odnajdowa

przy tobie spokój. Je

li zostaniesz koniem lub osłem, b

krow

, albo psem lub owc

, albo jakimkolwiek innym zwierz

ciem —

chocia

by tym, które powy

ej lub tym, które poni

ej — nie uda si

wówczas odnale

źć

wzajemno

ci ani z człowiekiem, ani z Duchem, ani z

Logosem, ani ze

wiatłem, ani z władcami ziemskimi, ani z tymi którzy

pod ich władz

. Nie poło

Ŝą

Oni z tob

do ło

a i twoja miło

ść

nie

znajdzie odzewu w nich.

114. Ten kto był niewolnikiem wbrew swojej woli mo

e otrzyma

wolno

ść

Natomiast ten, komu dzi

ki łasce jego pana była zaproponowana

wolno

ść

, za

sam oddał si

w niewol

ponownie, nie b

dzie ju

mógł

zosta

wolnym.

Chrystus wskazał ludziom Drog

do pełnego Wyzwolenia w Domu Boga-

Ojca. Jednak jedynie nieliczni przyj

li t

propozycj

. No có

— smutny jest

wybór pozostałych...

115. Gospodarstwo tego

wiata składa si

z czterech aspektów:

wody, ziemi, powietrza i

wiatła.

Równie

gospodarstwo Bo

e składa si

z czterech: wiary, d

ąŜ

ci,

miło

ci i wiedzy.

Nasza „ziemia” to wiara, dzi

ki której ukorzenili

my si

, „woda” to

ąŜ

ść

, która nas nap

dza, „powietrze” to miło

ść

, dzi

ki której

yjemy,

„

wiatło” za

jest wiedz

, umo

liwiaj

nasze dojrzewanie.

116. Pocz

tek fragmentu w oryginale tekstu jest uszkodzony.

...Niech b

dzie pochwalony ten, kto nie sprawił

adnej istocie

przykro

ci!

Takim był Jezus Chrystus. On był przychylny wobec ka

dego w

wiecie tym i nikogo Sob

nie obarczył.

Niech b

dzie pochwalony ten, kto taki jest! Bowiem jest człowiekiem

doskonałym.

Bowiem taki jest Logos.

117. Pytajcie nas o Niego! Bowiem Jemu nie mo

na niczego zarzuci

Jak by

my mogli czyni

zarzuty komu

tak Wielkiemu? On przecie

jest

dawc

Spokoju dla wszystkich.

Zwró

my uwag

: Wielcy daruj

wła

nie Spokój. Przeciwie

stwem ich s

demoniczni i naznaczeni pi

tnem szatana ludzie, siej

cy wrogo

ść

, nienawi

ść

przynosz

cy chaos, przemoc, spustoszenie, cierpienia.

118. Przede wszystkim nie nale

y nikogo martwi

: ani wielkiego, ani

małego, ani niewierz

cego, ani wierz

cego. Zaproponowa

Spokój tym,

którzy

w zgodzie i s

dobrego usposobienia.

Istniej

Tacy, Którzy potrafi

dawa

Spokój ludziom dobra.

Zwyczajni dobrzy ludzie nie potrafi

tego robi

, poniewa

sami

jeszcze s

poddani.

Nie mog

Oni równie

i zmartwi

, sprawi

cierpienie.

Ci jednak, którzy znajduj

na razie dopiero na drodze ku temu, by

sta

takimi, jak Oni, niekiedy wyrz

dzaj

jeszcze ludziom przykro

ci.

Ten, Kto opanował tajemnice Bytu niesie rado

ść

ludziom dobra.

Zreszt

istniej

równie

tacy, którzy z tego powodu bardzo martwi

i złoszcz

119. Gospodarz maj

tku dorobił si

ró

nych rzeczy: i dzieci, i

niewolników, i bydła, i psów, i

, i pszenicy, i j

czmienia, i słomy, i

trawy, i karmy dla psów, i najlepszego jedzenia, i

oł

dzi. Jest on

człowiekiem rozumnym i zna si

na po

ywieniu dla ka

dego. Przed

dzie

mi poło

y chleb, oliw

i to, co najlepsze, przed niewolnikami za

olej r

cznikowy i pszenic

, bydłu da j

czmie

, słom

i traw

, psom

odpadki,

winiom za

oł

dzie i otr

by.

Tak samo ucze

Boga. Je

li jest m

dry, to przyswaja nauk

. Formy

cielesne nie wprowadzaj

go w bł

d. Bierze pod uwag

stan duszy

dego, rozpoczynaj

c rozmow

wiecie tym znajduje si

o zwierz

t, posiadaj

cych zewn

trzne

oblicze człowieka. Kiedy je rozpozna, to „

winiom” rzuci „

oł

dzie”,

bydłu „j

czmie

”, „słom

” i „traw

”, „psom” „odpadki”; „niewolnikom”

da „ru

”, „dzieciom” za

to, co doskonałe.

Wykorzystuj

c obrazy zwierz

t Filip mówi o psychotypizacji ludzi zgodnie

z wiekiem psychogenetycznym i nabytymi przez nich w toku ich ewolucji
osobistej cechami. Ka

dej takiej grupie potrzebne jest odpowiednie tylko dla

niej „po

ywienie”.

120. Jest Syn Człowieczy [Chrystus] i Syn Syna Człowieczego. Panem

jest Syn Człowieczy, a Syn Syna Człowieczego jest Tym, Który został
stworzony przez Syna Człowieczego.

Syn Człowieczy otrzymał od Boga zdolno

ci do tworzenia. On

posiada te

ść

rodzenia.

Wyja

nienie b

dzie wspólnym z kolejnym fragmentem.

121. Ten, kto otrzyma mo

ść

tworzenia [dzieła ziemskiego] —

tworzy [go]. Ten, kto otrzymał zdolno

ść

rodzenia [dzieci] — rodzi. Ten,

kto tworzy [dzieło ziemskie], nie mo

e [jednocze

nie] rodzi

Natomiast Ten, Kto rodzi, mo

e te

tworzy

. A Ten, Kto tworzy, Ten

rodzi. Tym, co narodził jest to Stworzenie. Poza tym rodzi On nie

ziemskie dzieci, lecz Swoje Podobe

stwa.

Ten, kto tworzy [ziemskie dzieło], działa otwarcie, nie ukrywaj

c si

Ten za

, kto rodzi, działa skrycie, nie na oczach wszystkich. Lecz

zrodzone przez niego nie jest podobne do zrodzonego przez Niego.

Ten, Kto tworzy, [równie

] tworzy otwarcie. A Ten, Kto rodzi, [równie

]

rodzi Synów i Córki w sposób ukryty.

Ten fragment nasycony jest „gr

słów”. B

dzie to szczególnie dobrze

widoczne, je

li przepisa

go bez wyja

nie

w nawiasach.

Słowo „tworzy

” w drugim fragmencie oznacza „materializowa

”; chodzi o

„stworzenie

wiata” przez Ojca i o zdolno

ść

do materializacji ró

nych

przedmiotów przez Mesjaszy. „Stworzenie

wiata” przez Stwórc

zosta

nazwane jednocze

nie i rodzeniem go. Ojciec i Chrystus rodz

tak

e i

nowych Synów i Córki, przy czym czyni

to w sposób ukryty przed lud

tego

wiata.

122. Nikt nie mo

e wiedzie

, którego dnia m

ęŜ

czyzna i kobieta ł

czyli

ze sob

, prócz nich samych, bowiem spokój mał

stwa to

tajemnica dla obcych.

li nawet nieczyste mał

stwo si

ukrywa, o ile

ksz

tajemnic

jest mał

stwo czyste! Ono nie jest cielesne, ale czyste,

nacechowane nie nami

tno

, lecz trze

wol

. Nale

y Ono nie do

ciemno

ci i nocy, ale do dnia i

wiatła.

Mał

stwo, je

li jest „obna

one”, staje si

rozpust

uwa

a si

za rozpustn

nie tylko w wypadku, gdy ł

czy si

z innym m

ęŜ

czyzn

lecz nawet wtedy, gdy pozostawia swoje ło

e mał

skie i j

przy tym

widz

inni.

Niech zatem ona znajduje si

z za

yłych stosunkach jedynie ze

swoimi rodzicami, przyjaciółmi m

ęŜ

a i dzie

mi swojej komnaty

mał

skiej. Dane jest im wchodzi

codziennie do jej komnaty

mał

skiej. Inni natomiast — mog

jedynie marzy

o usłyszeniu tam jej

głosu i rozkoszowaniu si

zapachem jej wonno

ci! Niech syc

jak

psy okruchami spadaj

cymi ze stołu.

[Bo

y] M

ęŜ

owie i

ony nale

Ŝą

do Komnaty Mał

skiej. Nikt nie mo

Ich widzie

, chyba

e stanie si

, jak Oni.

Nikt, oprócz Ojca, nie mo

e widzie

i zna

Wielko

ci Tych, Którzy dotarli

do Komnaty Mał

skiej, chyba

e sam osi

gnie ten sam poziom rozwoju.

123. Pocz

tek fragmentu w oryginale tekstu jest uszkodzony.

...Abraham, aby poj

ąć

Tego, Kogo on powinien był poj

ąć

, obrzezał

sobie napletek, ukazuj

c tym [symbolicznie] równie

nam,

e nale

zniszczy

w sobie to, co zmysłowe, czyli pochodzi od tego

wiata.

Dalej tekst oryginału jest cz

ęś

ciowo uszkodzony.

...Dopóki wn

trzno

ci ciała człowieka s

skryte, jest ono

ywe. Je

trzno

ci si

obna

i wypadaj

na zewn

trz, to wtedy ciało

umrze.

Tak samo jest z drzewem: dopóki korzenie jego s

ukryte, ono

kwitnie, ro

nie, wówczas za

gdy korzenie te zostaj

obna

one, to

usycha.

Podobnie jest z ka

dym przejawem istnienia w

wiecie, przy czym nie

tylko w

wiecie materialnym, lecz i w skrytym. Dopóki korze

zła jest

ukryty — ono ro

nie, jest mocne. Kiedy jest rozpoznane, zaczyna ono

otwiera

. Gdy za

ma rozci

ty korze

, to ginie.

Dlatego Logos mówi: „Topór ju

znajduje si

u korzeni drzew! Je

korzenie nie zostan

rozci

te do ko

ca, to rozci

te znów zarasta. Zatem

topór nale

y wbi

odpowiednio gł

boko, aby wyrwa

korzenie”.

Jezus zniszczył te korzenie w tym miejscu, gdzie działał. Poruszył

równie

w innych miejscach.

eli chodzi o ka

dego z nas, to niech wcina si

dy w korzenie

zła, które tkwi

w nim i wyrywa je z korzeniami ze swej duszy.

Zło jednak mo

e zosta

wyrwane, dopiero gdy poznamy je. Je

li za

dziemy pozostawa

w niewiedzy o jego istnieniu, to b

dzie dalej

zapuszcza

swoje korzenie w nas i pomna

w naszych duszach.

Wówczas opanuje nas bez reszty i zostaniemy jego niewolnikami.
B

dzie ono zniewala

nas coraz to bardziej, zmuszaj

c nawet do

robienia tego, czego czyni

nie chcemy, a tego, czego chcemy

przymuszaj

c nie czyni

... Jest bowiem bardzo pot

ęŜ

ne, póki nie wiemy,

e mamy je w sobie!

Dopóty dopóki istnieje ono działa. Niewiedza o nim, to podstawa

złego w nas. Niewiedza prowadzi nas do zagłady. Ci, którzy nie
przekroczyli obszarów niewiedzy, nigdy nie zaistnieli jako [prawdziwi]
ludzie, nie istniej

nadal i nie b

istnie

Maj

cy za

udział w prawdziwej wiedzy napełniaj

Doskonało

w miar

tego, jak Prawda odsłania si

przed nimi.

Bowiem prawda, podobnie jak i niewiedza, b

c ukryt

, spoczywa

sama w sobie i dopiero gdy si

odsłania i rozpoznaje — rozkwita b

wysławiana.

O ile

pot

ęŜ

niejsza jest ona ni

niewiedza i bł

d! Daruje Ona

Wolno

ść

Logos powiedział: „Je

li poznacie Prawd

, ona uczyni was wolnymi”.

Niewiedza to niewolnictwo. Wiedza to Wolno

ść

Szukaj

c Prawdy, odnajdujemy jej nasiona w samych sobie.

Kiedy za

poł

czymy si

z Ni

, wówczas przyjmie nas do Pierwotnej

ni.

Filip rozwa

a mechanizm skruchy i nastaje na konieczno

ść

powa

nego

zwrócenia przy tym uwagi na prac

intelektualn

Skrucha to oczyszczanie siebie od wad. Dwa filary naszych wad s

nast

puj

ce:

1. Zdolno

ść

wiadomego wyrz

dzania cierpienia jakimkolwiek innym

istotom (np. cho

by zwykłego „zmartwienia” ich). Przejawiamy tym swój

egoizm, swoje „ja”, wykazujemy równie

brak w sobie rozwini

tej miło

ci. Z

rozbudowanym „ja” oraz bez rozwini

tej miło

ci nie uda nam si

realnie

zbli

do Ojca.

2. Brak stałego ukierunkowania uwagi na Ojca, d

ąŜ

ci do Niego.

Rozwa

my w zwi

zku z tym kwesti

wiary. Wiara jako zwykłe „tak” w

odpowiedzi na pytanie „czy wierzysz?”, to zbyt mało. Prawdziwa wiara, to
stałe i niezachwiane pami

tanie o Bogu-Nauczycielu, Który uczy mnie cały

czas. Warto o tym pami

zwłaszcza w chwilach sytuacji ekstremalnych,

które wszystkie stanowi

Jego lekcje skierowane wła

nie bezpo

rednio do

mnie. Do takiego poziomu wiary doprowadza ogromna długotrwała praca
intelektualna przy współdziałaniu z Nim. Jedynie dzi

ki tego rodzaju

wysiłkowi adepta Bóg staje si

dla niego

Realno

, a nie po prostu

symbolem, abstrakcj

, której „nale

y” si

oddawanie czci. W ten sposób

wiara przekształca si

w wiedz

o Nim.

Na najwy

szym za

poziomie swojego rozwoju wiara przemienia si

— w

oparciu o odpowiedni stopie

wiedzy o Nim, znajomo

ci Jego — w nami

Miło

ść

. Ona jedna tylko zdolna jest zapewni

tak

blisko

ść

z Nim, która

doprowadza do osobistego wchodzenia do Jego Domu i Zjednoczenia z Nim.

...Skrucha to nie po prostu wymienianie na głos przed kapłanem swoich

prawdziwych lub domniemanych uczynków-grzechów. To badanie siebie jako
duszy

przemienianie

siebie

pomoc

samoobserwacji

samowychowywania. Warto jeszcze zaznaczy

e „grzechy” to nie

najwa

niejszy wróg, z jakim nale

y walczy

. Stanowi

one bowiem jedynie

przejawy wła

ciwo

ci duszy, zwane wadami. A wi

c walczy

przy pomocy

tego topora, o którym mówili Jezus i Filip, trzeba wła

nie przeciwko wadom.

Walka ta mo

e zosta

prowadzona z pełn

moc

jedynie po zrealizowaniu

dla siebie Boga, jako

ywego Nauczyciela.

...Wynikiem cało

ciowej pracy w zakresie oczyszczania i rozwoju siebie

staje si

narodzenie i dojrzewanie w eonach najwy

szych. W miar

tego

wszystko, co materialne, cielesne rzeczywi

cie staje si

coraz mniej istotne, a

potem w ogóle zostaje „odci

te” (o czym napomkn

ł przez swoje obrzezanie

Abraham).

Wówczas pozostaje tylko On.

124. B

c w posiadaniu przejawionych cz

stek Stworzenia,

odnosimy si

do nich, jak do czego

znacz

cego i czczonego, do tego

, co ukryte przed naszym wzrokiem, jak do czego

nikczemnego i

pogardzanego.

Jednak rzeczywisto

ść

jest przeciwna: przejawione na tym

wiecie

przedmioty s

nikczemne i godne pogardy, a te które znajduj

wiecie ukrytym przed nami, s

znacz

ce i godne czci.

Tajemnice za

Prawdy ujawniaj

jedynie poprzez symbole i

obrazy.

Rodz

c si

w ciałach materialnych na Ziemi, przyzwyczajamy si

spogl

dania z materii własnego ciała na otaczaj

cy nas

wiat materii.

Ale ten, kto pod

ąŜ

a Drog

, wskazan

przez Chrystusa, zradzaj

c si

nast

pnie dojrzewaj

c w eonach najwy

szych, realnie wprawia si

patrzenie i widzenie w nich, a tak

e z nich.

Takie wła

nie osobiste wra

enia opisuje Filip.

125. Komnata Mał

ska znajduje si

w ukryciu. Jest to miejsce

najbardziej utajone.

Najpierw zasłona okrywała, w jaki sposób Bóg rz

dzi Stworzeniem.

Jednak gdy ona [dla ka

dego adepta, który do niej podszedł] si

rozrywa i

Ten, Kto wewn

trz, ujawnia Siebie, to wówczas porzuca si

ten dom

oddzielno

[ciało].

cej

—

dzie

zniszczony

[dematerializowany].

...Jednak to, co Boskie adepta nie od razu odchodzi w

tych, gdy

nie mo

e si

Ono [od razu] poł

czy

wiatło

, z

Któr

[jeszcze] nie jest zł

czone, ani z Pierwotn

, do Której brama

nie jest jeszcze otwarta [aby móc wej

ść

]. Ale b

dzie na razie przebywa

Pierwotna Ja

źń

pod skrzydłami Krzy

a i pod jego ramionami. Medytacja

ta b

dzie dla niego zbawienn

ark

, nawet w razie nadej

cia potopu.

Istniej

niektórzy ze współtowarzyszy Chrystusa, którzy potem b

mogli wej

ść

wewn

trz poza zasłon

wraz z Arcykapłanem [Chrystusem].

Zasłona [

tyni Jerozolimskiej] nie rozerwała si

tylko na górze,

bowiem wtedy wej

cie byłoby otwarte jedynie dla tych, którzy s

ze sfer

szych [na Ziemi]. Nie rozerwała si

równie

tylko na dole, bowiem

wskazywałoby to tylko na doły [hierarchii społecznej]. Ale rozdarła si

ona

od góry do dołu. Wej

cie otwarte jest te

dla nas, którzy znajdujemy si

na dole, aby

my weszli do skarbnicy Prawdy.

W niej jest Ten, Kto ze wszechmiar jest czczony, Kto jest

niezniszczalny.

Jednak Drog

tam torowali

my u

ywaj

c symboli pogardzanych oraz

obrazów efemerycznych. Pogardzane s

przez tych, którzy posiadaj

sław

ziemsk

. Istnieje jednak Sława, która jest ponad sław

i Moc

ponad moc

Doskonało

ść

otworzyła nam Skarbnic

Prawdy. Odsłoniło si

nam

tych. Komnata Mał

ska wezwała nas do wewn

trz.

...Póki to wszystko jest przed lud

mi ukryte, zło prowadzi ich do tego,

co marne i nie jest jeszcze oddzielone ono przez nich od tego, co jest
posiane przez Ducha

tego. Tacy ludzie s

niewolnikami zła.

Tymczasem jak Tamto si

zbli

yło —

wiatło Doskonałe ogarnia

dego [z tych, którzy do Niego weszli]. Ci, którzy w Nim si

znajduj

otrzymuj

błogosławie

stwo. W ten sposób niewolnicy staj

wolni, a

wzi

ci do niewoli wyzwalaj

126. Ka

da ro

lina, która nie jest posadzona przez Mego Ojca, Który

jest w Niebiosach, b

dzie wyrwana.

Rozdzieleni niech poł

[w eonach najwy

szych], staj

c si

Doskonałymi!

Wszyscy, Którzy wejd

do Komnaty Mał

skiej, rozpal

mocniej

wiatło Prawdy. Nie rodz

oni bowiem w ciemno

ci, jak ci, którzy

znajduj

w mał

stwach ziemskich. Ogie

dzie płon

ąć

w nocy i

rozpala

: przecie

tajemnice tego Mał

stwa dokonuj

wietle Dnia. Ta

wiatło

ść

Dnia [dla Nich] nie sko

czy si

nigdy.

127. Je

li kto

staje si

Synem Komnaty Mał

skiej, znaczy to, i

poznał

wcze

niej równie

wiatło [Ducha

tego].

Ten za

, kto nie poznał Go, przebywaj

c jeszcze w

wiecie

materialnym, ten nie otrzyma Go i w tamtym miejscu.

Tego, Kto poznał

wiatło [Ducha

tego], nie zobacz

i nie mog

schwyta

[duchy nieczyste].

aden [z nich] nie b

dzie mógł takiego

Człowieka dr

czy

, nawet je

li przebywa on jeszcze w

wiecie materii [w

ciele]. On poznał ju

Prawd

Sob

-Ja

. Jego Domem teraz jest eon

Pierwotnej Ja

ni. Jest Ona dla Niego — Doskonałego — otwarta w

wiatło

tego Dnia.

LITERATURA PRZEDMIOTU

1.  Apokrify driewnich christian. Kijew Sankt Pietierburg, 1994.
2.  Okułow A. F. i in. [red.]: Apokrify driewnich christian. Moskwa, 1989.
3.  Trofimowa M. K.: Istoriko-filosofskije woprosy gnosticyzma.

Moskwa, 1979.

4. Antonow W. W.: Iskonnoje Uczenije Iisusa Christa. Sankt Pietierburg,

1996.