background image

Romantyczna powieść poetycka 

Powieśd poetycka, jak sama nazwa wskazuje - to taki gatunek, który powstał z 
przemieszania epiki (powieśd) i liryki (poetycka). Cechą typową dla epiki jest 
fabuła i obecnośd kogoś, kto ją opowiada. Z kolei wyznacznikiem liryki jest 
wyrażanie uczud (a więc subiektywizm narracji), poetyckie obrazowanie w 
opisach, np. pejzaży, rymowany i wersowi układ utworu. 

Powieśd poetycka „Giaur” Byrona jest to opowieśd o samotnym, tajemniczym 
młodzieocu, który znalazł się w Grecji opanowanej przez Turków. Nikt nie zna 
jego imienia ani przeszłości. „Giaur” oznacza po prostu innowiercę i nazwany 
tak został z punktu widzenia Turków - muzułmanów. Akcja utworu jest pełna 
dramatycznych wydarzeo. Można ją przedstawid następująco: 

Giaur z wzajemnością pokochał Leylę, niewolnicę z haremu tureckiego baszy 
Hassana. Leyla nie była jednak zwykłą branką, Hassan bowiem wyróżniał ją. 
Można powiedzied, że była tam pierwszą żoną pośród niewolnic. Gdy Hassan 
dopatrzył się zdrady, ukarał żonę na wzór turecki: pod osłoną nocy, związana w 
worku została wrzucona do morza i utonęła. Giaur szalał, poszukiwał wszędzie 
ukochanej, aż wreszcie dowiedział się, co się stało. Wraz z grupą zbójców 
napadł na oddział Hassana i zabił go w pojedynku. Lecz ta zemsta nie przyniosła 
mu ulgi. Zamknął się w klasztorze, któremu oddał cały majątek i w którym 
przeżył kilka bolesnych, milczących lat. Na ostatniej spowiedzi wyznał wszystko 
swemu spowiednikowi, nie mógł bowiem żyd dłużej w takim cierpieniu. Nadal 
kochał Leylę, zabicie Hassana nie wróciło jej życia, a myśl o jej cierpieniu w 
chwili śmierci wciąż prześladowała Giaura. 

Dzieło Byrona spełnia wymogi powieści poetyckiej: 

- dramatyczna akcja opowiadana przez kilku narratorów, przy czym wyraźnie 
odczytujemy ich subiektywne poglądy; 

- utwór jest wierszowany, zawiera liczne opisy poetyckie, pełne uczud i 
poetyckich przekształceo, jak np. opis jeźdźca pędzącego po brzegu lub 
opuszczonego domu baszy po bitwie z Giaurem; 

- luźna, fragmentaryczna, pełna luk i zagadek kompozycja; 

background image

- inwersja czasowa (czyli przedstawienie przebiegu wydarzeo wyrywkowo, nie 
po kolei); 

- obecnośd bohatera byronicznego; 

Bohater byroniczny to jeden z prototypów bohatera romantycznego. 
Przykładem bohatera byronicznego jest Giaur - buntowni- czy, dumny, 
samotny, nieszczęśliwy i zacięty. Jest on tajemniczy i o bogatym życiu 
wewnętrznym. Nie jest bynajmniej uosobieniem dobra. Cechuje go ponadto 
skłócenie z otaczającym światem. Potrafi zabid, kiedy szuka zemsty. Lecz, chod 
jego czyny bywają dwuznacznie moralnie, znajdują swoją motywację, a wobec 
osoby, którą kocha człowiek taki jest czuły, opiekuoczy i wierny. 

Werteryzm - postawa charakteryzująca się przede wszystkim wybujałą, 
przesadną uczuciowością, postrzeganiem otaczającego świata przez pryzmat 
własnych marzeo i poezji, niezgodą na zastane konwencje obyczajowe i 
moralne, przy jednoczesnym braku konkretnego, zdecydowanego działania. To 
również głębokie poczucie bezsensu egzystencji, dążenie do samozagłady, gdyż 
najczęściej kulminacją działao bohatera jest samobójstwo. Nazwa została 
zaczerpnięta od głównego bohatera powieści „Cierpienia młodego Wertera” J. 
W. Goethego. 

Byronizm jest to postawa człowieka, który pogardza światem i mieszczaoskim 
życiem. Jest śmiały i dumny, poszukuje innego, obcego, niezwykłego 
„terytorium”. Człowiek taki jest wybitnym indywidualistą, buntującym się 
przeciwko panującym stosunkom społecznym. 

Walterscottyzm to wzorowanie się na utworach Waltera Scotta; opisywanie 
przeszłości historycznej, przygód rycerskich, itp. na wzór powieści właśnie W. 
Scotta.